ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກສອງ

“ຄວາມຊື່ສັດຢ່າງເຄັ່ງຄັດຄວນເປັນສິ່ງທີ່ນັກຮຽນທຸກຄົນຖະໜຸຖະໜອມໄວ້. ຈິດໃຈທຸກດວງຄວນຫັນໄປສູ່ພຣະຄຳທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສຳແດງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງລຶກຊຶ້ງ. ແສງສະຫວ່າງແລະພຣະຄຸນຈະຖືກປະທານແກ່ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າດັ່ງນັ້ນ. ພວກເຂົາຈະເຫັນສິ່ງອັນອັດສະຈັນອອກມາຈາກພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ຖືກປະລະເລີຍແລະບໍ່ຖືກເຫັນມາຕັ້ງແຕ່ວັນເພນເຕກອດ ຈະສ່ອງແສງອອກຈາກພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າໃນຄວາມບໍລິສຸດດັ້ງເດີມຂອງມັນ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະຊົງເປີດເຜີຍຄວາມຈິງແກ່ຜູ້ທີ່ຮັກພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ທັງຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ເລືອນຫາຍໄປຈາກຈິດໃຈ ແລະຈະຊົງເປີດເຜີຍຄວາມຈິງທີ່ເປັນຂອງໃໝ່ໂດຍສິ້ນເຊີງດ້ວຍ. ຜູ້ທີ່ກິນເນື້ອ ແລະດື່ມເລືອດແຫ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະນຳຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຮັບການດົນໃຈຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດອອກມາຈາກພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ. ພວກເຂົາຈະປຸກເຮັດໃຫ້ກຳລັງຕ່າງໆເຄື່ອນໄຫວ ຊຶ່ງບໍ່ອາດຖືກລະງັບໄວ້ໄດ້. ຮິມຝີປາກຂອງເດັກນ້ອຍຈະຖືກເປີດອອກເພື່ອປະກາດບັນດາຄວາມລຶກລັບທີ່ໄດ້ຖືກຊ່ອນໄວ້ຈາກຈິດໃຈຂອງມະນຸດ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງເລືອກສິ່ງທີ່ໂລກນີ້ຖືວ່າໂງ່ເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ຄົນມີປັນຍາອັບອາຍ, ແລະໄດ້ຊົງເລືອກສິ່ງອ່ອນແອຂອງໂລກ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ມີອຳນາດເຂັ້ມແຂງອັບອາຍ.” The Fundamentals of Christian Education, 474.

“ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘Daily’ ວ່າ ຄໍາ​ວ່າ ‘sacrifice’ ເປັນ​ຄໍາ​ທີ່​ຖືກ​ເພີ່ມ​ເຂົ້າ​ມາ​ໂດຍ​ປັນຍາ​ຂອງ​ມະນຸດ ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ສ່ວນ​ໜຶ່ງ​ຂອງ​ຂໍ້​ຄວາມ​ນັ້ນ; ແລະ​ວ່າ​ອົງ​ພຣະ​ຜູ້​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະທານ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ສິ່ງ​ນັ້ນ​ແກ່​ບັນດາ​ຜູ້​ທີ່​ປະ​ກາດ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ເລື່ອງ​ຊົ່ວໂມງ​ແຫ່ງ​ການ​ພິພາກສາ. ເມື່ອ​ຄວາມ​ເປັນ​ເອກະພາບ​ຍັງ​ດໍາລົງ​ຢູ່ ກ່ອນ​ປີ 1844 ເກືອບ​ທຸກ​ຄົນ​ເປັນ​ນໍ້າ​ໜຶ່ງ​ໃຈ​ດຽວ​ກັນ​ໃນ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘Daily;’ ແຕ່​ນັບ​ແຕ່​ປີ 1844 ໃນ​ທ່າມກາງ​ຄວາມ​ສັບສົນ ທັດສະນະ​ອື່ນໆ​ໄດ້​ຖືກ​ຮັບ​ເອົາ ແລະ​ຄວາມ​ມືດ​ມົວ​ກັບ​ຄວາມ​ສັບສົນ​ກໍ​ໄດ້​ຕິດຕາມ​ມາ.” Review and Herald, November 1, 1850.

ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຍິນ​ຜູ້​ບໍລິສຸດ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ເວົ້າ, ແລະ​ຜູ້​ບໍລິສຸດ​ອີກ​ຜູ້​ໜຶ່ງ​ໄດ້​ກ່າວ​ແກ່​ຜູ້​ບໍລິສຸດ​ຜູ້​ນັ້ນ​ທີ່​ກຳລັງ​ເວົ້າ​ຢູ່​ວ່າ, “ນິມິດ​ກ່ຽວ​ກັບ​ເຄື່ອງ​ບູຊາ​ປະຈຳ​ວັນ ແລະ​ການ​ລະເມີດ​ທີ່​ນຳ​ມາ​ຊຶ່ງ​ຄວາມ​ຮ້າງເປົ່າ, ອັນ​ຍອມ​ໃຫ້​ທັງ​ສະຖານ​ບໍລິສຸດ​ແລະ​ກອງ​ພົນ​ຖືກ​ຢຽບ​ຍ່ຳ​ລົງ​ພາຍ​ໃຕ້​ຕີນ, ຈະ​ຢູ່​ອີກ​ດົນ​ປານ​ໃດ?” ດານີເອນ 8:13.

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ່ານຕໍ່ໄປ ແລະບໍ່ສາມາດພົບກໍລະນີອື່ນໃດທີ່ພົບຄໍານັ້ນ [ຄື ‘ສິ່ງປະຈໍາວັນ’] ນອກຈາກໃນພຣະທຳດານີເອນເທົ່ານັ້ນ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າ [ໂດຍອາໄສຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກ concordance] ໄດ້ນໍາຄໍາທີ່ຢູ່ໃນຄວາມເກື່ອງກັນກັບມັນມາພິຈາລະນາ ຄື ‘ເອົາອອກໄປ’; ລາວຈະເອົາສິ່ງປະຈໍາວັນອອກໄປ; ‘ນັບແຕ່ເວລາທີ່ສິ່ງປະຈໍາວັນຈະຖືກເອົາອອກໄປ,’ ແລະອື່ນໆ. ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານຕໍ່ໄປ ແລະຄິດວ່າຕົນຄົງຈະບໍ່ພົບແສງສະຫວ່າງໃດໆຕໍ່ຂໍ້ຄວາມນີ້; ໃນທີ່ສຸດຂ້າພະເຈົ້າກໍມາເຖິງ 2 ເທຊະໂລນິກ ii, 7, 8. ‘ເພາະວ່າຄວາມລຶກລັບແຫ່ງຄວາມອະທໍານັ້ນກໍາລັງທໍາງານຢູ່ແລ້ວ; ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຍັບຍັ້ງຢູ່ຈະຍັບຍັ້ງຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າຜູ້ນັ້ນຈະຖືກເອົາອອກໄປຈາກທາງ, ແລ້ວຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ,’ ແລະອື່ນໆ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມາເຖິງຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ໂອ, ຄວາມຈິງນັ້ນປາກົດຢ່າງຊັດແຈ້ງ ແລະຮຸ່ງໂລດຫຼາຍປານໃດ! ນັ້ນແຫຼະ! ນັ້ນຄືສິ່ງປະຈໍາວັນ! ດີລະ, ບັດນີ້ ໂປໂລໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດໂດຍຄໍາວ່າ ‘ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ຍັບຍັ້ງຢູ່,’ ຫຼືຂັດຂວາງ? ໂດຍ ‘ມະນຸດແຫ່ງບາບ,’ ແລະ ‘ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ,’ ໝາຍເຖິງລະບົບໂປເປີຣີ. ດີລະ, ສິ່ງໃດເປັນຕົວທີ່ຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ໂປເປີຣີຖືກເປີດເຜີຍ? ກໍຄື Paganism ນັ້ນເອງ; ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ‘ສິ່ງປະຈໍາວັນ’ ກໍຈະຕ້ອງໝາຍເຖິງ Paganism.” Second Advent Manual, 66.

“ໃນຂັ້ນຕອນນີ້ແຫ່ງປະສົບການຂອງພວກເຮົາ ຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາບໍ່ຄວນຖືກດຶງໃຫ້ເຫວໄປຈາກແສງສະຫວ່າງພິເສດທີ່ໄດ້ປະທານ [ແກ່ພວກເຮົາ] ເພື່ອໃຫ້ພິຈາລະນາໃນການຊຸມນຸມສຳຄັນຂອງກອງປະຊຸມຂອງພວກເຮົາ. ແລະມີພີ່ນ້ອງ Daniells ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຂອງລາວກຳລັງຖືກສັດຕູກະທຳການ; ແລະຈິດໃຈຂອງທ່ານ ແລະຈິດໃຈຂອງຜູ້ເຖົ້າ Prescott ກໍກຳລັງຖືກກະທຳໂດຍພວກທູດສະຫວັນທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກສະຫວັນ. ວຽກງານຂອງຊາຕານຄືການເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງທ່ານເຫວໄປ ເພື່ອໃຫ້ເລື່ອງຍ່ອຍໆແລະລາຍລະອຽດປີກຍ່ອຍຖືກນຳເຂົ້າມາ ຊຶ່ງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ດົນໃຈໃຫ້ທ່ານນຳເຂົ້າມາ. ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ແມ່ນສາລະສຳຄັນ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ມີຄວາມໝາຍຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ພະລາຊະກິດແຫ່ງຄວາມຈິງ. ແລະຄວາມຄິດໃນຈິດໃຈຂອງທ່ານ, ຖ້າທ່ານຖືກດຶງໃຫ້ເຫວໄປຫາເລື່ອງຍ່ອຍໆຫຼືລາຍລະອຽດປີກຍ່ອຍ, ນັ້ນແມ່ນວຽກທີ່ຊາຕານວາງອຸບາຍຂຶ້ນ. ທ່ານຄິດວ່າ ການແກ້ໄຂສິ່ງນ້ອຍໆໃນປຶ້ມທີ່ຂຽນໄວ້ ຈະເປັນການເຮັດວຽກອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງວ່າ, ຄວາມນິ່ງງຽບເປັນວາຈາອັນມີພະລັງ.”

“ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງກ່າວວ່າ ຈົ່ງຢຸດການຈັບຜິດຕິຕຽນຂອງທ່ານເສຍ. ຖ້າຈຸດປະສົງນີ້ຂອງມານຮ້າຍສາມາດຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດໄດ້, ແລ້ວຕາມທີ່ປາກົດແກ່ພວກທ່ານ ວຽກງານຂອງທ່ານຈະຖືກນັບວ່າເປັນສິ່ງທີ່ອັດສະຈັນຍິ່ງໃນດ້ານແນວຄິດ. ນັ້ນແມ່ນແຜນການຂອງສັດຕູ ທີ່ຈະນຳເອົາລັກສະນະທັງຫຼາຍທີ່ຖືກສົມມຸດວ່ານ່າຄັດຄ້ານໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ຈິດໃຈຂອງຄົນທຸກຊັ້ນບໍ່ເຫັນພ້ອມກັນ.”

“ແລ້ວຈະເປັນແນວໃດ? ການງານຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ມານຮ້າຍກໍຈະບັງເກີດຂຶ້ນ. ຈະມີການນຳສະເໜີຕໍ່ຄົນພາຍນອກ ບໍ່ແມ່ນກ່ຽວກັບຄວາມເຊື່ອຂອງເຮົາໃນຮູບແບບອັນແທ້ຈິງ, ແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຈະເໝາະກັບໃຈພວກເຂົາ, ຊຶ່ງຈະພັດທະນາລັກສະນະນິໄສອັນຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນຢ່າງໃຫຍ່ ແລະຍຶດຄອງເວລາອັນລ້ຳຄ່າດັ່ງທອງ ຊຶ່ງຄວນຖືກໃຊ້ຢ່າງຮ້ອນຮົນເພື່ອນຳຂ່າວສານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄປສູ່ປະຊາຊົນ. ການນຳສະເໜີທັງຫຼາຍໃນເລື່ອງໃດໆກໍຕາມທີ່ພວກເຮົາໄດ້ທຸ່ມເທແຮງງານລົງໄປ ຈະບໍ່ສາມາດປະສານກັນໄດ້ທັງໝົດ, ແລະຜົນທີ່ຕາມມາກໍຈະເປັນການເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງທັງຜູ້ເຊື່ອແລະຜູ້ບໍ່ເຊື່ອສັບສົນ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນສິ່ງທີ່ຊາຕານໄດ້ວາງແຜນໄວ້ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ—ທຸກສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ສາມາດຖືກຂະຫຍາຍໃຫ້ເຫັນເປັນຄວາມບໍ່ລົງຮອຍກັນ.”

“ຈົ່ງອ່ານພຣະທຳເອເຊກຽນ ບົດທີ 28. ບັດນີ້, ນີ້ແມ່ນພຣະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ບ່ອນທີ່ວິນຍານແປກປະຫຼາດອາດຈະເຂົ້າມາມີບົດບາດໄດ້. ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າມີພຣະກິດທີ່ຈະຕ້ອງກະທຳເພື່ອຊ່ວຍຈິດວິນຍານທີ່ກຳລັງພິນາດ; ແລະບ່ອນທີ່ຊາຕານ, ໂດຍປອມຕົວ, ອາດຈະເຂົ້າໄປແທນທີ່ໄດ້, ນຳຄວາມສັບສົນເຂົ້າມາໃນແຖວຂອງພວກເຮົາ, ມັນຈະກະທຳສິ່ງນັ້ນຢ່າງສົມບູນແບບ, ແລະຄວາມແຕກຕ່າງເລັກນ້ອຍທັງຫຼາຍນັ້ນຈະຖືກຂະຫຍາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ຈະເດັ່ນຊັດຂຶ້ນ.”

“ແລະຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປະທານພາລະແຫ່ງວຽກງານນີ້ໃຫ້ແກ່ທັງຜູ້ເຖົ້າ Daniells ຫຼື Prescott. ຄວນຈະໃຫ້ອຸບາຍຂອງຊາຕານຖືກນຳເຂົ້າມາຫຼື, ຄວນໃຫ້ “Daily” ນີ້ເປັນເລື່ອງໃຫຍ່ຫຼາຍຈົນຖືກນຳເຂົ້າມາເພື່ອເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈສັບສົນ ແລະຂັດຂວາງຄວາມກ້າວໜ້າແຫ່ງວຽກງານໃນຊ່ວງເວລາສຳຄັນນີ້ຫຼື? ມັນບໍ່ຄວນເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຢ່າງໃດກໍຕາມ. ຫົວຂໍ້ນີ້ບໍ່ຄວນຖືກນຳສະເໜີເຂົ້າມາ ເພາະວິນຍານທີ່ຈະຖືກນຳເຂົ້າມານັ້ນຈະເປັນວິນຍານແຫ່ງການຫ້າມປາມ, ແລະ Lucifer ກຳລັງເຝົ້າຈັບຕາທຸກຄວາມເຄື່ອນໄຫວ. ບັນດາອຳນາດແຫ່ງຊາຕານຈະເລີ່ມວຽກຂອງມັນ ແລະຄວາມສັບສົນຈະຖືກນຳເຂົ້າມາໃນແຖວຂອງພວກເຮົາ. ທ່ານບໍ່ມີການຊົງເອີ້ນໃຫ້ໄປສືບຄົ້ນຫາຄວາມແຕກຕ່າງທາງຄວາມເຫັນ ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຄຳຖາມສຳລັບການທົດສອບ; ແຕ່ຄວາມນິ່ງງຽບຂອງທ່ານນັ້ນມີຄວາມໝາຍດັ່ງຄຳເວົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າມີເລື່ອງນີ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຢ່າງແຈ້ງຊັດທັງໝົດ. ຖ້າມານສາມາດດຶງໃຫ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກຂອງເຮົາເອງເຂົ້າໄປພົວພັນໃນຫົວຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ ດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ວາງແຜນໄວ້, ກິດຈະການຂອງຊາຕານກໍຈະມີໄຊ. ບັດນີ້ ວຽກງານທີ່ຕ້ອງຖືກຮັບຂຶ້ນໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ຄື ຢ່າໃຫ້ມີການສະແດງ [ຄວາມແຕກຕ່າງ] ທາງຄວາມເຫັນ.”

ຊາຕານຈະດົນໃຈຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ທີ່ໄດ້ອອກໄປຈາກພວກເຮົາໃຫ້ຮ່ວມກັບທູດສະຫວັນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະຖ່ວງດຶງວຽກງານຂອງພວກເຮົາໄວ້ດ້ວຍບັນຫາທີ່ບໍ່ສຳຄັນ, ແລະຈະມີຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີເທົ່າໃດໃນຄ້າຍຂອງສັດຕູ. ຈົ່ງເຂົ້າຊິດກັນ, ຈົ່ງເຂົ້າຊິດກັນ. ໃຫ້ຄວາມແຕກຕ່າງທຸກປະການຖືກຝັງໄວ້. ບັດນີ້ວຽກງານຂອງພວກເຮົາຄືການທຸ່ມເທພະລັງກາຍທັງໝົດ ແລະພະລັງປະສາດສະໝອງທັງໝົດ ເພື່ອຂັດຂວາງຄວາມແຕກຕ່າງເຫຼົ່ານີ້ອອກໄປຈາກທາງ, ແລະໃຫ້ທຸກຄົນກົມກຽວກັນ. ຖ້າຊາຕານຈະຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ດ້ວຍປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງມັນ ໄດ້ໂອກາດຍຶດເອົາພຽງເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດ, [ມັນກໍຈະຊື່ນຊົມຍິນດີ].

“ບັດນີ້ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າພວກທ່ານກຳລັງເຮັດວຽກຢ່າງໃດ ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຂົ້າໃຈສະພາບການທັງໝົດ ແລະຜົນທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ ຖ້າພວກທ່ານຍັງດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແລະໃຫ້ໂອກາດແກ່ຝ່າຍທີ່ໄດ້ຈາກພວກເຮົາໄປແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ພຽງເລັກນ້ອຍ ໃນການນຳຄວາມສັບສົນເຂົ້າມາໃນແຖວຂອງພວກເຮົາ. ການຂາດສະຕິປັນຍາຂອງພວກທ່ານນັ້ນ ຈະເປັນສິ່ງທີ່ຊາຕານປາດຖະໜາໃຫ້ເປັນຢ່າງຍິ່ງ. ການປະກາດດັງສະໜັ່ນຂອງພວກທ່ານ ບໍ່ໄດ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ ການທີ່ພວກທ່ານຈັບຜິດຄົ້ນຫາຂໍ້ບົກພ່ອງໃນບົດຂຽນຂອງບັນດາບຸລຸດຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳພາ ບໍ່ໄດ້ມາຈາກການດົນໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລະຖ້ານີ້ແມ່ນສະຕິປັນຍາທີ່ຜູ້ເຖົ້າ Daniells ຈະມອບໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນ ຢ່າງເດັດຂາດຢ່າໃຫ້ຕຳແໜ່ງທາງການແກ່ລາວ ເພາະລາວບໍ່ສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປຫາຜົນໄດ້. ຄວາມນິ່ງງຽບຂອງພວກທ່ານໃນເລື່ອງນີ້ ແມ່ນສະຕິປັນຍາຂອງພວກທ່ານ. ບັດນີ້ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຄ້າຍກັບການຈັບຜິດຄົ້ນຫາຂໍ້ບົກພ່ອງໃນສິ່ງພິມຂອງບັນດາບຸລຸດຜູ້ທີ່ບໍ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່ ບໍ່ແມ່ນພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ຜູ້ໃດໃນພວກທ່ານເຮັດ. ເພາະຖ້າບັນດາບຸລຸດເຫຼົ່ານີ້—ຜູ້ເຖົ້າ Daniells ແລະ Prescott—ໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳທີ່ໄດ້ປະທານໄວ້ໃນການເຮັດວຽກຕາມບັນດາເມືອງ ກໍຈະມີຫຼາຍຄົນ ຫຼາຍຫຼາຍຄົນ ຖືກຊັກຈູງໃຫ້ເຊື່ອໃນຄວາມຈິງ ແລະໄດ້ປ່ຽນໃຈໃໝ່ ເປັນຜູ້ມີຄວາມສາມາດ ຊຶ່ງ [ບັດນີ້] ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກເຂົ້າເຖິງອີກເລີຍ.”

“ທົ່ວໂລກທັງໝົດຄວນຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນຄອບຄົວໃຫຍ່ຄອບຄົວດຽວ. ແລະເມື່ອທ່ານມີແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມຮູ້ເຊັ່ນນີ້ໃຫ້ຕັກຕວງ, ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງປ່ອຍໃຫ້ໂລກພິນາດຢູ່ເປັນເວລາຫຼາຍປີ ທັງທີ່ມີຄຳພະຍານທີ່ອົງພຣະເຢຊູຄຣິດຂອງພວກເຮົາປະທານໄວ້? ສາສະໜາອັນແທ້ຈິງສອນໃຫ້ພວກເຮົາຖືເຫັນຊາຍແລະຍິງທຸກຄົນວ່າເປັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ພວກເຮົາສາມາດກະທຳຄວາມດີແກ່ເຂົາໄດ້.”

“ເລື່ອງນີ້ໄດ້ຖືກຕີພິມມາແລ້ວຫຼາຍປີ: ‘ຈິດໃຈທີ່ສົມດຸນ,’ ຄໍາພະຍານເຖິງຜູ້ເຖົ້າ Andrews. ຈິດໃຈອາດຖືກຝຶກຝົນໃຫ້ກາຍເປັນພະລັງເພື່ອຮູ້ວ່າເມື່ອໃດຄວນເວົ້າ ແລະຄວນຮັບເອົາພາລະອັນໃດຂຶ້ນມາແລະແບກຫາບ, ເພາະພຣະຄຣິດເປັນພຣະອາຈານຂອງທ່ານ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢ້ານຫຼາຍເພື່ອທ່ານ [ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທ່ານ] ຍົກຊູປັນຍາຂອງຕົນເອງຂຶ້ນ ແລະດໍາເນີນໃນແນວທາງທີ່ນໍາເຂົ້າມາຊຶ່ງຄວາມແຕກຕ່າງໃນຄວາມຄິດເຫັນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮຽກຫາຄົນທີ່ມີປັນຍາ ຜູ້ສາມາດສະງົບປາກຂອງຕົນໄວ້ເມື່ອນັ້ນເປັນປັນຍາສໍາລັບເຂົາທີ່ຈະເຮັດດັ່ງນັ້ນ. ຖ້າທ່ານຈະເປັນມະນຸດທີ່ສົມບູນ ທ່ານຈໍາເປັນຕ້ອງມີການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. ບັດນີ້ມີວຽກງານໜຶ່ງພຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະຂໍໃຫ້ປັນຍາປາກົດໃນຜູ້ຮັບໃຊ້ທຸກຄົນ, ໃນປະທານທຸກຄົນຂອງ [ການ] ປະຊຸມ. ແຕ່ນີ້ເປັນວຽກງານສໍາລັບທ່ານທີ່ຈະຈັບຕ້ອງເອົາຕັ້ງແຕ່ຫຼາຍປີກ່ອນ ບ່ອນທີ່ທ່ານຈໍາເປັນຕ້ອງຍົກສຽງຂອງທ່ານເພື່ອວຽກງານນີ້ໂດຍສະເພາະ. ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງປະທານຄໍາແນະນໍາພິເສດແກ່ປະຊາຊົນທັງປວງຂອງພຣະອົງວ່າ ເຂົາຈະຕ້ອງເຮັດຫຍັງ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍໃດທີ່ເຂົາຈະບໍ່ຕ້ອງເຮັດ. ແລະຍັງເຫຼືອເວລາອັນເລັກນ້ອຍໃຫ້ພວກເຮົາ ເພື່ອກະທໍາຄວາມຊອບທໍາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຫ້ສໍາເລັດ. ທ່ານສາມາດເຂົ້າໃຈວິຖີທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຈດຈໍານົງຂອງທ່ານທີ່ຈະຈັດການສິ່ງທັງປວງຕາມແຜນຄິດຂອງຕົນເອງ ຫຼັງຈາກທ່ານໄດ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນປະທານແລ້ວ. ທ່ານໄດ້ຄິດວ່າທ່ານຈະເຮັດສິ່ງອັນມະຫັດ ຊຶ່ງເປັນວຽກງານທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງວາງໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານໃຫ້ເຮັດ. ບັດນີ້ ວຽກຂອງທ່ານບໍ່ແມ່ນເພື່ອກົດຂີ່ ແຕ່ເພື່ອປ່ອຍອອກຊຶ່ງຄວາມຈໍາເປັນທຸກຢ່າງເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້ ຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຮັບທ່ານໃຫ້ຮັບໃຊ້. ແຕ່ທ່ານໄດ້ໃຫ້ຫຼັກຖານຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າຕົ້ນແລ້ວວ່າ ປັນຍາ ແລະການວິນິດໄສທີ່ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ບໍ່ໄດ້ຖືກສໍາແດງໂດຍທ່ານ. ທ່ານໄດ້ເປີດເຜີຍເລື່ອງລາວຕ່າງໆອອກມາຢ່າງຮຸນແຮງ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຖືກຍອມຮັບ ນອກຈາກວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງປະທານແສງສະຫວ່າງ.”

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາວ່າ ການເຄື່ອນໄຫວຢ່າງຮີບຮ້ອນເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ຄວນໄດ້ຖືກກະທໍາຂຶ້ນ ເຊັ່ນການເລືອກທ່ານໃຫ້ເປັນປະທານຂອງສະພາການປະຊຸມ ແມ່ນແຕ່ອີກພຽງປີດຽວກໍຕາມ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງຫ້າມການດໍາເນີນການອັນຮີບດ່ວນເຊັ່ນນັ້ນອີກ ຈົນກວ່າເລື່ອງນັ້ນຈະໄດ້ຖືກນໍາຂຶ້ນທູນຕໍ່ພຣະເຈົ້າໃນການອະທິຖານ; ແລະເນື່ອງຈາກທ່ານໄດ້ຮັບຂ່າວສານມາເຖິງທ່ານແລ້ວວ່າ ພະລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຕົກຢູ່ເທິງປະທານນັ້ນເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນຂຶ້ນສູງແລະສົມບູນດ້ວຍຄວາມນ່າເກງຂາມຢ່າງຍິ່ງ, ທ່ານຈຶ່ງບໍ່ມີສິດທາງສິນທໍາເລີຍ ທີ່ຈະປະທຸອອກດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກະທໍາ ໃນເລື່ອງຂອງ ‘Daily’ ແລະຄາດວ່າອິດທິພົນຂອງທ່ານຈະເປັນຕົວຕັດສິນຄໍາຖາມນັ້ນ. ມີທ່ານອາວຸໂສ Haskell, ຜູ້ໄດ້ແບກຫາບຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໜັກ, ແລະຍັງມີທ່ານອາວຸໂສ Irwin ແລະອີກຫຼາຍຄົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າອາດເອີ້ນນາມໄດ້ ຜູ້ຊຶ່ງກໍໄດ້ແບກຫາບຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໜັກ.”

“ຄວາມເຄົາລົບຂອງທ່ານຕໍ່ບັນດາຜູ້ຊາຍຜູ້ສູງອາຍຸຢູ່ໃສ? ທ່ານຈະໃຊ້ອຳນາດອັນໃດໄດ້ ໂດຍບໍ່ໄດ້ນຳເອົາບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບທັງໝົດມາຊັ່ງຊາເລື່ອງນັ້ນ? ແຕ່ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາສືບສວນເລື່ອງນັ້ນ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງທົບທວນຄືນອີກວ່າ ນີ້ເປັນການພິພາກສາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຫຼືບໍ່ ຕໍ່ໜ້າພາລະງານທີ່ໄດ້ຖືກປະລະໄວ້ ໃນການສະແດງຄວາມຮ້ອນຮົນຂອງທ່ານທີ່ຈະດຳເນີນພາລະງານນັ້ນຕໍ່ໄປອີກໜຶ່ງປີ. ຖ້າທ່ານຈະດຳເນີນພາລະງານນັ້ນຕໍ່ໄປອີກໜຶ່ງປີ ດ້ວຍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ຈະຮ່ວມສາມັກຄີກັບທ່ານ ຈະຕ້ອງມີການປ່ຽນແປງເກີດຂຶ້ນໃນທ່ານ ແລະໃນ Elder Prescott. ແລະຈົ່ງຖ່ອມໃຈຂອງທ່ານເອງລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຕ້ອງເຫັນໃນພວກທ່ານການສະແດງອອກແຫ່ງປະສົບການທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປ ເພາະວ່າ ຖ້າເຄີຍມີບຸກຄົນໃດຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ກັບໃຈໃໝ່ໃນເວລາປະຈຸບັນນີ້ແລ້ວ, ບຸກຄົນນັ້ນກໍຄື Elder Daniells ແລະ Elder Prescott.”

“ຄວນເລືອກຊາຍເຈັດຄົນທີ່ເປັນຄົນມີປັນຍາ ແລະໂດຍການທໍາງານຂອງພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ [ໃຫ້] ຫຼັກຖານ [ແຫ່ງ] ການກັບໃຈໃໝ່. ເພາະວ່າ ບຸກຄົນໃດໆກໍຕາມທີ່ຕາບອດຢ່າງນັ້ນຈົນບໍ່ສາມາດໃຊ້ເຫດຜົນຈາກເຫດໄປຫາຜົນ, ຈົນເຂົາຈະເມີນເສີຍບຸກຄົນຜູ້ໄດ້ແບກຮັບຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນພາລະກິດ ແລະປະທານປະຊຸມເຂດເຫຼົ່ານີ້, [ວ່າ] ບຸກຄົນ [ຜູ້] ໄດ້ແບກຫາບພາລະກິດມາເປັນເວລາເກີນສອງປີຄວນຖືກມອງຂ້າມ ແລະຜົນສະທ້ອນອັນຫຸນຫັນເຊັ່ນນັ້ນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ຈົນຜູ້ຄົນຈະລະເລີຍພາລະກິດອັນແທ້ຈິງທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຂົາທັງຫຼາຍມາເປັນຫຼາຍປີ—ພາລະກິດໃນເມືອງຕ່າງໆ—ແລະບໍ່ມີ, ຫຼືມີແຕ່ໜ້ອຍຫຼາຍ, ການໃສ່ໃຈຕໍ່ຜູ້ເຖົ້າແກ່ເພື່ອຂໍຄໍາປຶກສາ, ແຕ່ກັບປະກາດສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຕົນເລືອກຈະນໍາໄປສູ່ປະຊາຊົນ, ສິ່ງນີ້ຍ່ອມເປັນຄໍາພະຍານໃນຕົວຂອງມັນເອງເຖິງຄວາມບໍ່ປອດໄພຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຈະໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ດໍາເນີນພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະອັນອັດສະຈັນເຊັ່ນນີ້.”

“ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນ. ພຣະອົງຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງຖືກດຳເນີນຕໍ່ໄປດ້ວຍວິທີອັນແປກປະຫຼາດເຊັ່ນນີ້ເປັນອັນຂາດ. ຈົ່ງປ່ອຍໃຫ້ປຶ້ມທັງຫຼາຍຢູ່ດັ່ງເດີມ. ຖ້າການປ່ຽນແປງໃດໜຶ່ງເປັນສິ່ງຈຳເປັນແທ້, ພຣະເຈົ້າຈະໃຫ້ມີຄວາມກົມກຽວໃນການປ່ຽນແປງນັ້ນຢ່າງສອດຄ່ອງກັນ; ແຕ່ເມື່ອຂ່າວສານໜຶ່ງໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ແກ່ມະນຸດພ້ອມກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງນັ້ນ [ພຣະເຈົ້າ] ຊົງຮຽກຮ້ອງຄວາມສັດຊື່ ຊຶ່ງຈະປະກອບກິດໂດຍຄວາມຮັກ ແລະຊຳລະຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຜູ້ເຖົ້າແກ່ Daniells ແລະ Prescott ທັງສອງຈຳເປັນຕ້ອງກັບໃຈໃໝ່. ມີວຽກງານອັນແປກປະຫຼາດໄດ້ເຂົ້າມາ, ແລະມັນບໍ່ກົມກຽວກັບພຣະລາຊະກິດທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ເສດັດມາຍັງໂລກຂອງພວກເຮົາເພື່ອກະທຳ; ແລະທຸກຄົນທີ່ກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງຈະກະທຳພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດ.”

“ພວກເຮົາທຸກຄົນຕ້ອງກະທໍາພາລະກິດທີ່ຈະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະບິດາ. ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງວິກິດການນີ້ແລ້ວ—ຄືຈະຕ້ອງປັບຕົວໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດໃນເວລາແຫ່ງການຕຽມພ້ອມນີ້ ຫຼືບໍ່ຄວນພະຍາຍາມເລີຍ. ຜູ້ເຖົ້າ Daniells, ທ່ານບໍ່ຄວນຮູ້ສຶກວ່າຕົນມີອິດສະລະທີ່ຈະໃຫ້ສຽງຂອງທ່ານດັງຂຶ້ນຢ່າງສູງ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຄີຍກະທໍາມາໃນສະພາບການທີ່ຄ້າຍຄືກັນ. ແລະຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ປະທານຂອງສະພາປະຊຸມໜຶ່ງບໍ່ແມ່ນຜູ້ປົກຄອງ. ລາວປະຕິບັດວຽກຮ່ວມກັບບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ດໍາຮົງຕໍາແໜ່ງເປັນປະທານ ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບຮອງ. ລາວບໍ່ມີອິດສະລະທີ່ຈະເຂົ້າໄປຍຸ່ງກ່ຽວກັບບົດຂຽນໃນປຶ້ມທີ່ຕີພິມແລ້ວ ອັນອອກມາຈາກປາກກາຂອງຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບຮອງ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຖືອໍານາດຄອບງໍາອີກຕໍ່ໄປ ເວັ້ນແຕ່ວ່າພວກເຂົາຈະສະແດງອໍານາດແຫ່ງການປົກຄອງແລະການຄອບງໍາໃຫ້ນ້ອຍລົງ. ວິກິດການໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ເພາະພຣະເຈົ້າຈະຖືກລົບຫລູ່.”

“ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດເບິ່ງເມືອງທັງຫຼາຍທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການເຮັດວຽກຢ່າງໃດ? ພຣະຄຣິດຊົງຢູ່ໃນສະຫວັນ. ບັດນີ້ການຮັບຮູ້ຄວນເປັນວ່າ, ‘ບໍ່ມີການປົກຄອງແບບກະສັດ. ແລະບັດນີ້ແມ່ນວິກິດຂອງໂລກນີ້. ບັດນີ້ເຮົາແມ່ນລິດອຳນາດເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ຫຼືເພື່ອທຳລາຍ. ບັດນີ້ແມ່ນເວລາທີ່ຊະຕາກຳຂອງທຸກຄົນຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງເຮົາ. ເຮົາໄດ້ມອບຊີວິດຂອງເຮົາເພື່ອຊ່ວຍໂລກໃຫ້ລອດ. ແລະ “ເຮົາ, ຖ້າເຮົາຖືກຍົກຂຶ້ນ,” ພຣະຄຸນແຫ່ງຄວາມລອດທີ່ເຮົາຈະປະທານນັ້ນ ຈະພິສູດວ່າ ຄົນທັງຫຼາຍຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຍອມໃຫ້ຖືກປັ້ນແຕ່ງຕາມພຣະສັນຖານອັນດີວິນ ແລະຈະເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບເຮົາ ຈະເຮັດວຽກດັ່ງທີ່ເຮົາເຮັດ ດ້ວຍລິດແຫ່ງພຣະຄຸນອັນໄຖ່ກູ້ຂອງເຮົາ.’ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະສົງ, [ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນ] ຍຶດໝັ້ນຮ່ວມກັບພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ເພື່ອເຮັດວຽກທີ່ໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ເຂົາເຮັດ ເມື່ອຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງອັນຮັບຜິດຊອບ ພາຍໃຕ້ຄຳປຶກສາທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປະທານໃຫ້, ແລະຈົ່ງສະແຫວງຫາຢ່າງຈິງຈັງທີ່ສຸດ ເພື່ອເຮັດວຽກໃນຄວາມກົມກຽວອັນຄົບຖ້ວນກັບພຣະອົງ ຜູ້ຊົງຮັກໂລກຫຼາຍຈົນໄດ້ປະທານຊີວິດຂອງພຣະອົງເປັນເຄື່ອງບູຊາອັນຄົບຖ້ວນ ເພື່ອການຊ່ວຍໂລກໃຫ້ລອດ. ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແກ່ບັນດາສາສະໜາຈານຂອງພວກເຮົາວ່າ ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍເຂົ້າສູ່ວຽກງານໃນບັນດາເມືອງຂອງພວກເຮົາ ຂໍໃຫ້ມີຄວາມສະງົບອັນສັກສິດປະກອບຢູ່ກັບການຮັບໃຊ້ໃນພຣະວັດຈະນະ. ພວກເຮົາບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມປະທັບໃຈອັນເໝາະສົມແກ່ຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນໄດ້ ຖ້າພວກເຮົາ... [ສ່ວນລຸ່ມໜຶ່ງໃນສາມຂອງໜ້ານີ້ປ່ອຍໄວ້ວ່າງ.]”

“ຂ້າພະເຈົ້າຄັດລອກມາຈາກບັນທຶກປະຈຳວັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຄວາມຈິງຕາມທີ່ມັນເປັນຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ—ຈົ່ງກ່າວມັນ, ອະທິຖານດ້ວຍມັນ, ເຊື່ອທຸກຖ້ອຍຄຳຂອງມັນໃນຄວາມງ່າຍຕົງຂອງມັນ. ທ່ານຈະໄດ້ຮັບອັນໃດ ຖ້າຄວາມຜິດພາດຖືກນຳໄປວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າບັນດາຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ຫັນອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ ແລະໄດ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ວິນຍານຫລອກລວງ, ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ນານມານີ້ຍັງຢູ່ກັບພວກເຮົາໃນຄວາມເຊື່ອ? ທ່ານຈະຢືນຢູ່ຂ້າງຝ່າຍຂອງມານບໍ? ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມໃສ່ໃຈຂອງທ່ານແກ່ທົ່ງນາທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຖືກທຳງານ. ງານທີ່ຄອບຄຸມທົ່ວໂລກຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການສຳແດງເຖິງ John Kellogg.”

“ບຸກຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີຄວາມດຶງດູດຢ່າງຫຼາຍ ກຳລັງເປັນຕົວແທນແນວຄວາມຄິດໃນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງອັນຫຼອກລວງທີ່ເຂົາກຳລັງນຳສະເໜີຢູ່, ຊຶ່ງເປັນທັດສະນະທີ່ແຕກຕ່າງຈາກຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີອັນແທ້ຈິງ. ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງຫິວແລະກະຫາຍຫາບາງສິ່ງບາງຢ່າງໃໝ່ ກໍກຳລັງສະໜັບສະໜູນແນວຄວາມຄິດ [ທີ່ດູເໝືອນຈະຖືກຕ້ອງເຊັ່ນນີ້] ຈົນ Elder Prescott ຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. Elder Daniells ກໍຢູ່ໃນອັນຕະລາຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ [ທີ່ຈະ] ກາຍເປັນຜູ້ຖືກຫໍ່ຫຸ້ມຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງຜິດວ່າ ຖ້າຫາກທັດສະນະເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຖືກປະກາດອອກໄປໃນທຸກບ່ອນ ມັນກໍຈະເປັນດຸດດັ່ງໂລກໃໝ່.”

“ແມ່ນແທ້, ມັນຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ຈິດໃຈຂອງເຂົາທັງຫຼາຍກໍາລັງຖືກດຶງດູດຢູ່ດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ອ້າຍ Daniells ແລະ ອ້າຍ Prescott ກໍາລັງສອດແຊກແນວຄວາມຄິດທີ່ມີລັກສະນະຝ່າຍວິນຍານ[ນິຍົມ] ເຂົ້າໄປໃນປະສົບການຂອງເຂົາ, ແລະກໍາລັງນໍາປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາໄປສູ່ແນວຄວາມຮູ້ສຶກອັນສວຍງາມທີ່ຈະຫລອກລວງ, ຖ້າເປັນໄປໄດ້, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກ. ຂ້າພະເຈົ້າຈໍາຕ້ອງຂຽນດ້ວຍປາກກາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ [ຂໍ້ເທັດຈິງ] ວ່າ ພີ່ນ້ອງເຫຼົ່ານີ້ຈະເຫັນຂໍ້ບົກພ່ອງໃນແນວຄວາມຄິດອັນຫລອກລວງຂອງຕົນ ຊຶ່ງຈະທໍາໃຫ້ຄວາມຈິງຕົກຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ; ແລະ [ແຕ່ກໍຕາມ] ເຂົາທັງຫຼາຍ [ຈະ] ຍືນຢູ່ຢ່າງໂດດເດັ່ນດັ່ງ [ກັບວ່າເຂົາມີ] ການຈໍາແນກຝ່າຍວິນຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກກໍານົດໃຫ້ບອກເຂົາທັງຫຼາຍ [ວ່າ] ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກສະແດງເລື່ອງນີ້, ເມື່ອ Elder Daniells ກໍາລັງຍົກສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນດັ່ງສຽງແກເພື່ອສົ່ງເສີມແນວຄວາມຄິດຂອງຕົນເກືອບກັບ “Daily,” ຜົນຕາມຫຼັງໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໃຫ້ເຫັນ. ປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາກໍາລັງກາຍເປັນຄົນສັບສົນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຜົນທີ່ຕາມມາ, ແລະແລ້ວກໍມີການໃຫ້ຄໍາເຕືອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຖ້າ Elder Daniells ໂດຍບໍ່ຄໍານຶງເຖິງຜົນທີ່ຈະຕາມມາ ຍັງຄົງຖືກປະທັບໃຈເຊັ່ນນີ້ ແລະປ່ອຍໃຫ້ຕົນເອງເຊື່ອວ່າຕົນຢູ່ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຈາກພຣະເຈົ້າ, ຄວາມສົງໄສໃນຄວາມເຊື່ອຈະຖືກຫວ່ານໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງໃນທ່າມກາງພວກເຮົາ, ແລະພວກເຮົາຈະໄປຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ຊາຕານຈະນໍາສານຂອງມັນມາ. ຄວາມບໍ່ເຊື່ອ ແລະ ຄວາມສົງໄສໃນຄວາມເຊື່ອຢ່າງໝັ້ນແນ່ ຈະຖືກຫວ່ານລົງໃນຈິດໃຈມະນຸດ, ແລະພືດຜົນອັນແປກປະຫຼາດຂອງຄວາມຊົ່ວຈະເຂົ້າມາແທນທີ່ຄວາມຈິງ.—Ms 67, 1910, 1–8. Manuscript Release, volume 20, 17–22.”