ພຣະອົງຈະສອນຄວາມຮູ້ແກ່ຜູ້ໃດ? ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສັ່ງສອນ? ຄືແກ່ພວກທີ່ຢ່ານົມແລ້ວ ແລະຖືກແຍກອອກຈາກອົກ. ເພາະວ່າຕ້ອງເປັນຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ, ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ; ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະບ່ອນນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ. ເພາະພຣະອົງຈະກ່າວແກ່ຊົນຊາດນີ້ດ້ວຍຮິມຝີປາກທີ່ເວົ້າຕິດຂັດ ແລະດ້ວຍພາສາອື່ນ. ພຣະອົງເຄີຍກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ນີ້ແມ່ນການພັກຜ່ອນ ຊຶ່ງດ້ວຍການນີ້ພວກເຈົ້າຈະໃຫ້ຄົນອ່ອນເພຍໄດ້ພັກຜ່ອນ; ແລະນີ້ແມ່ນຄວາມສົດຊື່ນ.” ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ. ແຕ່ພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວໄດ້ເປັນແກ່ພວກເຂົາດັ່ງນີ້: ຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຊ້ອນເທິງຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ, ບັນທັດຊ້ອນເທິງບັນທັດ; ນີ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະບ່ອນນັ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄປ ແລະຫງາຍຫຼັງລົງ, ແຕກຫັກ, ຕິດບ່ວງແຮ້ວ, ແລະຖືກຈັບໄປ. ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງຟັງພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ, ພວກຄົນເຍາະເຍີ້ຍທັງຫຼາຍ, ຜູ້ປົກຄອງຊົນຊາດນີ້ຊຶ່ງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ. ເພາະພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ, ແລະກັບແດນມໍລະນາພວກເຮົາກໍຕົກລົງກັນແລ້ວ; ເມື່ອໄມ້ແສ້ອັນຖ້ວມທົ່ວຜ່ານມາ, ມັນຈະບໍ່ມາເຖິງພວກເຮົາ; ເພາະພວກເຮົາໄດ້ເຮັດຄຳຕົວະໃຫ້ເປັນທີ່ລີ້ໄພຂອງພວກເຮົາ, ແລະໄດ້ຫຼົບຊ່ອນຕົວຢູ່ໃຕ້ຄວາມເທັດ.” ເພາະສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ເຮົາວາງກ້ອນຫີນກ້ອນໜຶ່ງໄວ້ໃນຊີໂອນເປັນຮາກຖານ, ເປັນຫີນທີ່ຜ່ານການພິສູດແລ້ວ, ເປັນຫີນເອກອັນປະເສີດ, ເປັນຮາກຖານອັນໝັ້ນຄົງ; ຜູ້ໃດທີ່ເຊື່ອຈະບໍ່ຮີບຮ້ອນ. ເຮົາຈະວາງຄວາມຍຸດຕິທຳເປັນເສັ້ນວັດ, ແລະວາງຄວາມຊອບທຳເປັນລູກດິ່ງ; ແລະລູກເຫັບຈະກວາດທີ່ລີ້ໄພແຫ່ງຄຳຕົວະໃຫ້ໝົດໄປ, ແລະນ້ຳທັງຫຼາຍຈະຖ້ວມທີ່ຊ່ອນຕົວນັ້ນ. ແລະພັນທະສັນຍາຂອງພວກເຈົ້າກັບຄວາມຕາຍຈະຖືກຍົກເລີກ, ແລະຂໍ້ຕົກລົງຂອງພວກເຈົ້າກັບແດນມໍລະນາຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່; ເມື່ອໄມ້ແສ້ອັນຖ້ວມທົ່ວຜ່ານມາ, ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະຖືກມັນຢຽບຍໍ່າ.” ເອຊາຢາ 28:9–18.
ໃນປີ 1863, ບັນດາຊາຍຜູ້ເຍາະເຢີ້ຍທີ່ປົກຄອງເຢຣູຊາເລັມ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນວຽກງານອັນຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປໃນການປົກປິດເພັດພອຍຂອງ Miller ແລະແທນທີ່ມັນດ້ວຍເງິນປອມແລະເພັດພອຍປອມ. ໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາ “ໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ,” ພວກເຂົາ “ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມຕົວະ” ເປັນ “ທີ່ລີ້ໄພ” ຂອງພວກເຂົາ ແລະ “ໄດ້ຊ່ອນຕົນ” “ຢູ່ໃຕ້ຄວາມເທັດ.” ແຕ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຖືກທົດສອບດ້ວຍຂ່າວສານແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍຂອງ “ການພັກຜ່ອນ” ແລະ “ການຟື້ນກຳລັງ,” ຊຶ່ງ Peter ໄດ້ກ່າວເຖິງໃນພຣະທຳກິດຈະການ.
ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສຳແດງໄວ້ກ່ອນໂດຍປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງວ່າ ພຣະຄຣິດຈະຕ້ອງທົນທຸກ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງໃຫ້ສຳເລັດຢ່າງນັ້ນແລ້ວ. ເຫດສະນັ້ນ ທ່ານທັງຫລາຍຈົ່ງກັບໃຈໃໝ່ ແລະຫັນກັບຄືນມາ ເພື່ອວ່າຄວາມບາບຂອງທ່ານຈະຖືກລົບອອກ ເມື່ອເວລາແຫ່ງຄວາມຊຸ່ມຊື່ນຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ກ່ອນແກ່ທ່ານທັງຫລາຍ: ຜູ້ຊຶ່ງຟ້າສະຫວັນຈະຕ້ອງຮັບໄວ້ຈົນເຖິງເວລາແຫ່ງການຟື້ນຟູສັນພະສິ່ງທັງປວງ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກ່າວໄວ້ໂດຍປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນບໍລິສຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມໂລກມາ. ເພາະໂມເຊໄດ້ກ່າວແກ່ບັນພະບຸລຸດໄວ້ແທ້ວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ຈະຊົງຍົກຜູ້ພະຍາກອນອົງໜຶ່ງຂຶ້ນໃຫ້ແກ່ທ່ານ ຈາກທ່າມກາງພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ເໝືອນດັ່ງຂ້າພະເຈົ້າ; ທ່ານທັງຫລາຍຈະຕ້ອງຟັງຜູ້ນັ້ນໃນທຸກສິ່ງ ບໍ່ວ່າຜູ້ນັ້ນຈະກ່າວສິ່ງໃດແກ່ທ່ານ. ແລະຈະເປັນດັ່ງນີ້ວ່າ ທຸກດວງຈິດທີ່ບໍ່ຍອມຟັງຜູ້ພະຍາກອນອົງນັ້ນ ຈະຖືກທຳລາຍອອກໄປຈາກທ່າມກາງປະຊາຊົນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫລາຍ ຕັ້ງແຕ່ຊາມູເອນ ແລະຜູ້ທີ່ຕາມມາພາຍຫລັງ ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ກ່າວ ກໍໄດ້ພະຍາກອນເຖິງວັນເຫຼົ່ານີ້ເໝືອນກັນ. ກິດຈະການ 3:18–24.
ເປໂຕໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງໄດ້ກ່າວເຖິງເວລາແຫ່ງການຟື້ນຄືນກຳລັງ ແລະ ຝົນປາຍລະດູ, ແລະ ເອຊາຢາກໍກຳລັງລະບຸເຖິງຈຳພວກຊົນຊັ້ນທີ່ປະຕິເສດເວລາສຸດທ້າຍແຫ່ງການຟື້ນຄືນກຳລັງ ອັນເກີດຂຶ້ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາສືບສວນ, ເມື່ອບາບກຳລັງຖືກລົບລ້າງອອກ ແລະ ຝົນປາຍລະດູກຳລັງຕົກລົງ. ໃນເວລານັ້ນ, ຈຳພວກຊົນຊັ້ນທີ່ໄດ້ກະທຳພັນທະສັນຍາແຫ່ງຄວາມຕາຍ ທີ່ເອຊາຢາກຳລັງກ່າວເຖິງນັ້ນ, ຕາມຄຳກ່າວຂອງເປໂຕ ຈະ “ຖືກທຳລາຍອອກຈາກທ່າມກາງປະຊາຊົນ.” ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ມັກຈະກ່າວເຖິງເວລານີ້ໂດຍສະເພາະ ຄືເວລາແຫ່ງການພັກສະຫງົບ ແລະ ການຟື້ນຄືນກຳລັງຕາມທີ່ເອຊາຢາໄດ້ກ່າວໄວ້.
“ທູດສະຫວັນອົງທີ່ຮ່ວມປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດສະຫວ່າງໄສວຍພຣະສະຫງ່າຣາສີຂອງທ່ານ. ພະລັງງານແລະພາລະກິດອັນກວ້າງໃຫຍ່ທົ່ວໂລກຖືກພະຍາກອນໄວ້ໃນທີ່ນີ້. ຂະບວນການເສດັດມາໃນຊ່ວງປີ 1840–44 ເປັນການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ; ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງທຸກສະຖານີມິດຊັນນາຣີໃນໂລກ, ແລະໃນບາງປະເທດໄດ້ມີຄວາມຕື່ນຕົວທາງສາສະໜາຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍມີໃນດິນແດນໃດນັບຕັ້ງແຕ່ການປະຕິຮູບໃນສະຕະວັດທີສິບຫົກ; ແຕ່ທັງໝົດນີ້ຈະຖືກເກີນກວ່າໂດຍການເຄື່ອນໄຫວອັນຊົງຣິດພາຍໃຕ້ຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.”
“ພະລະກິດນັ້ນຈະຄ້າຍຄືກັບຂອງວັນເພນເຕກອດ. ດັ່ງທີ່ ‘ຝົນຕົ້ນລະດູ’ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ ໃນການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໃນຕອນເປີດຕົ້ນແຫ່ງຂ່າວປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ເມັດພັນອັນລ້ຳຄ່າແຕກຫນໍ່ງອກຂຶ້ນມາ; ດັ່ງນັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ’ ຈະຖືກປະທານໃນຕອນປິດທ້າຍ ເພື່ອໃຫ້ການກ່ຽວກ້າສຸກງອມ. ‘ແລ້ວພວກເຮົາຈະຮູ້ ຖ້າພວກເຮົາພາກພຽນທີ່ຈະຮູ້ຈັກພຣະຢາເວ; ການສະເດັດອອກຂອງພຣະອົງແນ່ນອນດັ່ງຮຸ່ງອຸທັຍ; ແລະພຣະອົງຈະສະເດັດມາຫາພວກເຮົາດັ່ງຝົນ ດັ່ງຝົນປາຍລະດູແລະຝົນຕົ້ນລະດູທີ່ຕົກໃສ່ແຜ່ນດິນ.’ Hosea 6:3. ‘ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາລູກຫຼານແຫ່ງຊີໂອນເອີຍ ຈົ່ງຊື່ນບານ ແລະປິຕິຍິນດີໃນພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ; ເພາະພຣະອົງໄດ້ປະທານຝົນຕົ້ນລະດູໃຫ້ພວກເຈົ້າຕາມສົມຄວນ ແລະພຣະອົງຈະໃຫ້ຝົນຕົກລົງມາເພື່ອພວກເຈົ້າ ທັງຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະຝົນປາຍລະດູ.’ Joel 2:23. ‘ໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍ ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ ເຮົາຈະເທຈາກພຣະວິນຍານຂອງເຮົາເຫນືອເນື້ອຫນັງທຸກປະເພດ.’ ‘ແລະຈະເປັນດັ່ງນີ້ ວ່າຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮ້ອງອອກໃນພຣະນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນ.’ Acts 2:17, 21.”
“ພຣະລາຊກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ່າວປະເສີດ ຈະບໍ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການສຳແດງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ນ້ອຍກວ່າທີ່ໄດ້ໝາຍໄວ້ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນ. ຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ສຳເລັດໃນການເທລົງມາຂອງຝົນຕົ້ນລະດູໃນຕອນເປີດຂອງຂ່າວປະເສີດ ຈະຕ້ອງສຳເລັດອີກຄັ້ງໃນຝົນປາຍລະດູເມື່ອມັນໃກ້ສິ້ນສຸດ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນ ‘ເວລາແຫ່ງການຊົງໃຫ້ຟື້ນຊື່ນ’ ທີ່ອັກຄະສາວົກເປໂຕໄດ້ເຝົ້າຄອຍລ່ວງໜ້າ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ: ‘ສະນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈ ແລະຫັນກັບຄືນມາ ເພື່ອວ່າບາບທັງຫຼາຍຂອງພວກທ່ານຈະຖືກລົບລ້າງເສຍ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຊົງໃຫ້ຟື້ນຊື່ນຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງໃຊ້ພຣະເຢຊູມາ.’ ກິດຈະການ 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
ການທົດສອບນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງວິທີການຂອງຝົນລະດູທ້າຍ, ດັ່ງທີ່ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ວ່າ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ.” ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບຖືກປະກາດໂດຍຍາມເຝົ້າຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄົນ “ຕ່າງພາສາ,” ແລະຜູ້ຊຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີວ່າມີ “ຮີມປາກຕິດອ່າງ.” ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບຂອງຝົນລະດູທ້າຍຈະຖືກປະກາດໂດຍຍາມເຝົ້າທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຝຶກຝົນໃນວິທີການຂອງໂປຣເຕສະຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະຄາທອລິກ, ຊຶ່ງແອັດເວັນຕິດໄດ້ຮັບເອົາຕະຫຼອດຊ່ວງປະຫວັດແຫ່ງການກະບົດຂອງຕົນ.
“ເວລານັ້ນຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້າ ເມື່ອການທົດສອບຈະມາເຖິງທຸກດວງວິນຍານ. ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັບເອົາແກ່ພວກເຮົາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍອມຈໍານົນຕາມຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງໂລກທີລະຂັ້ນ ແລະໄດ້ປັບຕົນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບປະເພນີຂອງໂລກ ຈະບໍ່ເຫັນວ່າເປັນການຍາກອັນໃດທີ່ຈະຍອມຈໍານົນຕໍ່ອໍານາດທີ່ປົກຄອງຢູ່ ແທນທີ່ຈະຍອມໃຫ້ຕົນເອງຖືກເຍາະເຢີ້ຍ, ຖືກດູໝິ່ນ, ຖືກຂູ່ຂັງຄຸກ, ແລະຖືກຂ້າຕາຍ. ການຕໍ່ສູ້ນີ້ແມ່ນລະຫວ່າງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຄໍາບັນຍັດຂອງມະນຸດ. ໃນເວລານັ້ນ ຄໍາຈະຖືກແຍກອອກຈາກຂີ້ຕະກອນພາຍໃນຄຣິດຈັກ. ຄວາມເປັນຄົນຊອບທໍາທີ່ແທ້ຈິງຈະຖືກແຍກໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງເຈນຈາກພຽງແຕ່ຮູບລັກ ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນວິບວັບຂອງມັນ. ດາວຫຼາຍດວງທີ່ພວກເຮົາເຄີຍຊື່ນຊົມໃນຄວາມສະຫວ່າງຈ້າຂອງມັນ ໃນເວລານັ້ນຈະດັບມອດລົງໃນຄວາມມືດ. ແກບຈະຖືກລົມພັດພາໄປດັ່ງດັ່ງເມກ ແມ່ນແຕ່ຈາກບ່ອນທີ່ພວກເຮົາເຫັນແຕ່ລານນວດເຂົ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເຂົ້າສາລີອັນອຸດົມ. ທຸກຄົນທີ່ສວມໃສ່ເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍຄວາມຊອບທໍາຂອງພຣະຄຣິດ ຈະປາກົດຢູ່ໃນຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງຕົນເອງ.
“ເມື່ອຕົ້ນໄມ້ທີ່ບໍ່ເກີດຜົນຖືກຕັດລົງໃນຖານະເປັນສິ່ງທີ່ຖ່ວງຖ່ວງແຜ່ນດິນ, ເມື່ອຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍຂອງພີ່ນ້ອງປອມຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ທີ່ແທ້ຈິງ, ແລ້ວບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຈະຖືກເປີດເຜยໃຫ້ປະຈັກແກ່ສາຍຕາ, ແລະພ້ອມດ້ວຍສຽງໂຮຊັນນາຈະເຂົ້າໄປຢູ່ໃຕ້ທຸງຂອງພຣະຄຣິດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ເຄີຍຂີ້ຢ້ານແລະບໍ່ໄວ້ວາງໃຈຕົນເອງ ຈະປະກາດຕົນຢ່າງເປີດເຜີຍເພື່ອພຣະຄຣິດແລະຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ. ບັນດາຜູ້ທີ່ອ່ອນແອແລະລັງເລຫຼາຍທີ່ສຸດໃນຄຣິສຕະຈັກ ຈະເປັນດັ່ງດາວິດ—ເຕັມໃຈທີ່ຈະກະທຳແລະກ້າຫານ. ຍິ່ງກາງຄືນສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເລິກຊຶ້ງເທົ່າໃດ, ດວງດາວກໍຍິ່ງສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ. ຊາຕານຈະຂົ່ມເຫັງບັນດາຜູ້ສັດຊື່ຢ່າງໜັກ; ແຕ່ໃນພຣະນາມແຫ່ງພຣະເຢຊູ, ພວກເຂົາຈະອອກມາໂດຍໄດ້ໄຊຊະນະຫຼາຍກວ່າຜູ້ຊະນະ. ແລ້ວຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະຄຣິດຈະປາກົດວ່າ ‘ງາມດັ່ງດວງຈັນ, ແຈ້ງກະຈ່າງດັ່ງດວງອາທິດ, ແລະນ່າຄວາມຄຣ້າມເກງດັ່ງກອງທັບທີ່ຖືທຸງ.’”
“ເມັດພັນແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ກຳລັງຖືກຫວ່ານໂດຍຄວາມພະຍາຍາມຂອງງານມິຊຊັນນາຣີນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນຈະແຕກຫນໍ່ ເບັ່ງບານ ແລະເກີດຜົນ. ຈິດວິນຍານທັງຫຼາຍຈະຮັບເອົາຄວາມຈິງ ຜູ້ຊຶ່ງຈະອົດທົນຕໍ່ຄວາມທຸກລຳບາກ ແລະສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າທີ່ພວກເຂົາອາດຈະທົນທຸກເພື່ອພຣະເຢຊູ. ‘ໃນໂລກນີ້ ທ່ານທັງຫຼາຍຈະມີຄວາມທຸກລຳບາກ: ແຕ່ຈົ່ງຊື່ນໃຈເຖີດ; ເຮົາໄດ້ຊະນະໂລກແລ້ວ.’ ເມື່ອໄພພິບັດອັນຖ້ວມລົ້ນຈະກວາດຜ່ານໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ, ເມື່ອພັດລົມກຳລັງຊຳລະລານນວດຂອງພຣະເຢໂຫວາ, ພຣະເຈົ້າຈະເປັນຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ. ໄຊຊະນະອັນເປັນຖ້ວຍລາງວັນຂອງຊາຕານອາດຖືກຍົກຂຶ້ນສູງ, ແຕ່ຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ບໍລິສຸດແລະບໍລິສຸດສັກສິດຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຫວາດຫວັ່ນ.”
ເອລີຢາໄດ້ນຳເອລີຊາອອກມາຈາກໄຖ ແລະໂຍນເສື້ອຄຸມແຫ່ງການອຸທິດຖວາຍຂອງຕົນໃສ່ເຂົາ. ການຊົງເອີ້ນໃຫ້ເຂົ້າສູ່ພະລາຊະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະເຄັ່ງຂຶມນີ້ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີແກ່ບັນດາຜູ້ມີຄວາມຮຽນ ແລະມີຕຳແໜ່ງ; ຖ້າພວກເຂົາໄດ້ຖືຕົນວ່ານ້ອຍໃນສາຍຕາຂອງຕົນເອງ ແລະໄວ້ວາງໃຈໃນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ພຣະອົງຄົງຈະໄດ້ຊົງໃຫ້ກຽດແກ່ພວກເຂົາ ໂດຍໃຫ້ແບກຖືທຸງຂອງພຣະອົງຢ່າງມີໄຊ ໄປສູ່ໄຊຊະນະ. ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ແຍກຕົນອອກຈາກພຣະເຈົ້າ, ຍອມຈຳນົນຕໍ່ອິດທິພົນຂອງໂລກ, ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຊົງປະຕິເສດພວກເຂົາ.
“ຫຼາຍຄົນໄດ້ຍົກຍ້ອງວິທະຍາສາດຂຶ້ນສູງ ແລະໄດ້ສູນເສຍການເຫັນແກ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງວິທະຍາສາດ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນກັບຄຣິສຕະຈັກໃນຍຸກທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດ.”
“ພຣະເຈົ້າຈະຊົງກະທຳກິດການໜຶ່ງໃນສະໄໝຂອງພວກເຮົາ ຊຶ່ງມີພຽງບໍ່ຫຼາຍຄົນທີ່ຄາດຄິດເຖິງ. ພຣະອົງຈະຊົງຍົກຂຶ້ນແລະຍົກຍ້ອງໃນທ່າມກາງພວກເຮົາ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການສອນໂດຍການເຈີມຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ ຫຼາຍກວ່າໂດຍການຝຶກຝົນພາຍນອກຈາກສະຖາບັນວິທະຍາສາດ. ສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຄວນຖືກດູໝິ່ນ ຫຼືຖືກປະນາມ; ພວກມັນໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ໂດຍພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພວກມັນສາມາດຈັດຫາໄດ້ພຽງຄຸນສົມບັດພາຍນອກເທົ່ານັ້ນ. ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງພຶ່ງພາມະນຸດທີ່ຮ່ຳຮຽນແລະຖືຕົນສຳຄັນ.” Testimonies, volume 5, 81, 82.
“ໄພພິບັດອັນຖາໂຖມລົ້ນເຫຼືອ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ຕາມພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. ມັນເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການທົດສອບໂດຍກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ດຳເນີນໄປຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ.
“ບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງປະເທດຈະດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ. ແມ່ນວ່ານາງເປັນຜູ້ນຳອອກໜ້າ ແຕ່ວິກິດການອັນດຽວກັນນັ້ນຈະມາເຖິງຊົນຂອງພວກເຮົາໃນທຸກພາກສ່ວນຂອງໂລກ.” Testimonies, volume 6, 395.
ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດພຽງເລັກນ້ອຍ, ຫຼຽນປອມໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ຖືກກວາດຖິ້ມອອກທາງໜ້າຕ່າງ, ດັ່ງທີ່ຊາວ Adventist ແຫ່ງ Laodicea ຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລ້ວຄຣິສຕະຈັກຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ, “ງາມດັ່ງດວງຈັນ, ແຈ່ມແຈ້ງດັ່ງດວງອາທິດ, ແລະນ່າຄວາມຢ້ານກົວດັ່ງກອງທັບທີ່ມີທຸງ.” ຂ່າວສານຂອງເອຊາຢາທີ່ອອກມາຈາກ “ພາສາອື່ນ” ແລະ “ຮິມຝີປາກທີ່ເວົ້າຕິດອ່າງ,” ເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນແລະຮັບການເຊີດຊູ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກສອນໂດຍການຊົງເຈີມແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ ຫາກບໍ່ແມ່ນໂດຍການຝຶກຝົນພາຍນອກຈາກສະຖາບັນວິທະຍາສາດ. ພວກຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງ Ephraim ບໍ່ຜ່ານການທົດສອບແຫ່ງ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ,” ເພາະປັນຍາຂອງພວກນັກປັນຍາຂອງເຂົາໄດ້ສູນຫາຍໄປ. ຄຳພະຍາກອນໄດ້ກາຍເປັນສຳລັບພວກເຂົາດັ່ງປຶ້ມທີ່ຖືກຜະນຶກໄວ້.
ປະຫວັດສາດຊຶ່ງຕາມທີ່ເປໂຕກ່າວໄວ້ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດນັບແຕ່ຊາມູເອນເປັນຕົ້ນມາໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ໄດ້ສະໜອງຕົວຢ່າງຫຼາຍປະການກ່ຽວກັບການທຳລາຍຊາວແອັດເວັນຕິດທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາປະສົບໃນເວລາມີກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຕາຍທາງກາຍ, ແຕ່ເປັນຄວາມຕາຍທາງວິນຍານ ຊຶ່ງມາພ້ອມກັບການຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມເປັນຈິງວ່າຕົນເອງໄດ້ສູນເສຍໄປຊົ່ວນິລັນດອນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພວກພົມມະຈາລີໂງ່, ຜູ້ທີ່ໃນພຣະຄຳພີອາໂມດໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນມາຮູ້ຄວາມຈິງວ່າພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍແລ້ວ.
ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ, ວັນເວລານັ້ນກໍາລັງຈະມາ ເມື່ອເຮົາຈະສົ່ງຄວາມອຶດຫິວມາເທິງແຜ່ນດິນນີ້, ບໍ່ແມ່ນຄວາມອຶດຫິວເຂົ້າຈີ່ ຫຼືຄວາມຫິວນ້ໍາ, ແຕ່ເປັນຄວາມອຶດຫິວໃນການໄດ້ຍິນພຣະທໍາຂອງພຣະຢາເວ. ແລະພວກເຂົາຈະພະເນຈອນໄປຈາກທະເລໜຶ່ງສູ່ອີກທະເລໜຶ່ງ, ແລະຈາກທິດເໜືອຈົນເຖິງທິດຕາເວັນອອກ, ພວກເຂົາຈະແລ່ນໄປມາເພື່ອສະແຫວງຫາພຣະທໍາຂອງພຣະຢາເວ, ແຕ່ຈະບໍ່ພົບ. ໃນວັນນັ້ນ ບັນດາສາວພົມຈັນອັນງາມ ແລະຊາຍໜຸ່ມທັງຫຼາຍຈະອ່ອນແຮງລົງເພາະຄວາມຫິວນ້ໍາ. ບັນດາຜູ້ທີ່ສາບານໂດຍບາບຂອງຊາມາເຣຍ ແລະເວົ້າວ່າ, “ໂອ ດານ, ພະຂອງເຈົ້າຊົງພຣະຊົນຢູ່”; ແລະວ່າ, “ວິຖີຂອງເບເອີຊາບາຊົງພຣະຊົນຢູ່”; ແມ່ນແຕ່ພວກນັ້ນເອງກໍຈະລົ້ມລົງ ແລະຈະບໍ່ລຸກຂຶ້ນອີກເລີຍ. Amos 8:11–14.
ຫຼັງຈາກໄດ້ກ່າວເຖິງຊົ່ວໂມງແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດດ້ວຍສັນຍະລັກຂອງ “ໄພພິບັດທີ່ຖາໂຖມລົ້ນເຫຼືອ,” ອິຊາຢາໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມຢ້ານກົວແລະຄວາມກັງວົນອັນຕໍ່ເນື່ອງຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຮັດພັນທະສັນຍາກັບຄວາມຕາຍ.
ແລະພັນທະສັນຍາຂອງພວກເຈົ້າກັບຄວາມຕາຍຈະຖືກຍົກເລີກ, ແລະຂໍ້ຕົກລົງຂອງພວກເຈົ້າກັບນະຮົກຈະບໍ່ອາດຕັ້ງຢູ່ໄດ້; ເມື່ອໄພພິບັດອັນຖ້ວມລົ້ນຜ່ານມາ, ເມື່ອນັ້ນພວກເຈົ້າຈະຖືກມັນຢຽບຍ່ຳລົງ. ຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ມັນອອກໄປ ມັນຈະຄວ້າເອົາພວກເຈົ້າ: ເພາະວ່າທຸກເຊົ້າຕໍ່ທຸກເຊົ້າມັນຈະຜ່ານທັບໄປ, ທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ: ແລະການເຂົ້າໃຈຂ່າວນັ້ນພຽງຢ່າງດຽວກໍຈະເປັນຄວາມຫວາດຫວັ່ນ. ອິຊາຢາ 28:18, 19.
ແລ້ວຄວາມເຂົ້າໃຈເຖິງການເພີ່ມພູນຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແທນຄ່າໂດຍອັນຍະມະນີຂອງ Miller ຈະບໍ່ອາດມີໄດ້ອີກ, ແຕ່ “ຄວາມເຂົ້າໃຈ” ຕໍ່ລາຍງານຂອງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ດຳເນີນໄປຢ່າງຄ່ອຍໆນັ້ນ ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າພັນທະສັນຍາຂອງເຂົາກັບຄວາມຕາຍໄດ້ຖືກລົບລ້າງແລ້ວ. ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຊ່ອນຕົນ “ຢູ່ໃຕ້ຄວາມມຸສາ,” ໃນເວລານັ້ນຈະຮັບຮູ້ວ່າ “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,” ໄດ້ວາງ “ຢູ່ໃນຊີໂອນເປັນຮາກຖານ ຫີນກ້ອນໜຶ່ງ, ຫີນທີ່ໄດ້ຖືກທົດລອງແລ້ວ, ຫີນມຸມອັນປະເສີດ, ຮາກຖານອັນໝັ້ນຄົງ,” ແຕ່ມັນຈະສາຍເກີນໄປແລ້ວ. ຄວາມມຸສາທັງຫຼາຍທີ່ເຂົາໄດ້ຊ່ອນຕົນຢູ່ໃຕ້ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາໄດ້ດຳເນີນຜ່ານປະຫວັດສາດມາ ໃນເວລານັ້ນຈະຖືກກວາດລ້າງໄປ. ຄວາມຕົວະອັນແຈ້ງຊັດຫຼາຍປະການໃນບັນດານັ້ນ ສາມາດຖືກມອງເຫັນໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍໃນນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳ Ulai.
ພວກມິນເລີໄຣທ໌, ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາຕໍ່ດານີເອນ ບົດທີ 2, ໄດ້ລະບຸວ່າອານາຈັກຕ່າງໆໃນດານີເອນ ບົດທີ 8 ແມ່ນເປັນອານາຈັກດຽວກັນກັບທີ່ໄດ້ຖືກແທນພາບໄວ້ໃນບົດທີ 7. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສອງບົດນີ້ກໍຄື ບົດທີ 7 ສະແດງເຖິງອົງປະກອບທາງການເມືອງຂອງອານາຈັກຕ່າງໆ, ແຕ່ບົດທີ 8 ສະແດງເຖິງອົງປະກອບທາງສາສະໜາຂອງອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ດານີເອນ ບົດທີ 8 ຈຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງພຣະວິຫານ.
ໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ່ແປດ ໄດ້ໃຊ້ສັນຍະລັກຂອງສະຖານນະມັດສະການເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກຕ່າງໆ, ແຕ່ສັນຍະລັກຂອງສະຖານນະມັດສະການທຸກຢ່າງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນບົດນັ້ນລ້ວນແຕ່ຖືກບິດເບືອນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສາສະໜາອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ສາສະໜາອັນເທັດຂອງຊາຕານ. ແກະຜູ້ເປັນສັດຊະນິດໜຶ່ງທີ່ເຄີຍຖືກນຳໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ເຄື່ອງບູຊາທຸກຢ່າງໃນສະຖານນະມັດສະການນັ້ນຈະຕ້ອງສົມບູນພ້ອມ. ແກະຜູ້ໃນບົດທີ່ແປດນັ້ນຖືກຕັດສິດຈາກການຖືກນຳໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະວ່າເຂົາທັງສອງບໍ່ເໝືອນກັນ.
ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຍົກຕາຂຶ້ນແລະເຫັນ; ແລະ ເບິ່ງແມ, ມີແກະໂຕຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແມ່ນ້ຳ, ຊຶ່ງມີສອງເຂົາ; ແລະ ສອງເຂົານັ້ນສູງ; ແຕ່ເຂົາໜຶ່ງສູງກວ່າອີກເຂົາໜຶ່ງ, ແລະ ເຂົາທີ່ສູງກວ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ. Daniel 8:3
ແກະໂຕຜູ້ມີເຂົາສອງຂ້າງຍາວບໍ່ເທົ່າກັນ ຍ່ອມບໍ່ຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ນຳມາເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ສັນຍາລັກນີ້ມິໃຊ່ຂອງສາສະໜາແທ້ຂອງພຣະເຈົ້າ; ມັນເປັນຂອງສາສະໜາປອມທີ່ຊາຕານປອມແປງຂຶ້ນ ຄື ສາສະໜານອກຮີດ. ອານາຈັກຖັດໄປຖືກແທນດ້ວຍແບ້, ຊຶ່ງກໍເປັນສັດສຳລັບເຄື່ອງບູຊາໃນພຣະວິຫານເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ແບ້ນັ້ນໄດ້ຖືກບິດເບືອນ ເພາະມັນມີເຂົາອັນໜຶ່ງຢູ່ລະຫວ່າງຕາທັງສອງຂອງມັນ, ຂາດຄວາມສົມດຸນແຫ່ງຄວາມສົມບູນທີ່ເຄື່ອງບູຊາໃນພຣະວິຫານຈຳເປັນຕ້ອງມີ.
ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່, ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ມີແບ້ໂຕຜູ້ໜຶ່ງມາຈາກທິດຕາເວັນຕົກ ຜ່ານໄປເທິງໜ້າພິພົບທັງສິ້ນ ແລະບໍ່ໄດ້ແຕະພື້ນດິນ; ແລະແບ້ນັ້ນມີເຂົາໃຫຍ່ເດັ່ນຢູ່ລະຫວ່າງຕາຂອງມັນ. ດານີເອນ 8:5.
ໃນທີ່ສຸດ ເຂົາຂອງແບ້ນັ້ນກໍຖືກຫັກ ແລະເກີດມີສີ່ເຂົາຂຶ້ນມາ ຊຶ່ງກໍເຮັດໃຫ້ມັນຂາດຄຸນສົມບັດທີ່ຈະເປັນເຄື່ອງຖວາຍໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເຊັ່ນກັນ.
ເຫດສະນັ້ນ ແບ້ເພດຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ; ແລະເມື່ອມັນຢູ່ໃນຄວາມແຂງກ້າ, ເຂົາໃຫຍ່ນັ້ນກໍຫັກໄປ; ແລະແທນທີ່ເຂົານັ້ນ ມີເຂົາສຳຄັນສີ່ເຂົາງອກຂຶ້ນ ໄປທາງລົມທັງສີ່ຂອງຟ້າສະຫວັນ. ດານີເອນ 8:8.
ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ່ແປດ ເລີ່ມຕົ້ນໂດຍບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງອານາຈັກບາບີໂລນດ້ວຍສັນຍາລັກ. ບາບີໂລນ ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກທຳອິດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ຕາມພຣະຄຳພີແລ້ວໂດຍອາໄສພະຍານສອງປະການຄື ບົດທີ່ສອງ ແລະ ບົດທີ່ເຈັດ; ແຕ່ໃນບົດທີ່ແປດ ບາບີໂລນຖືກຊ່ອນໄວ້ໂດຍເຈດຈຳນົງ ເພື່ອເນັ້ນຄຸນລັກສະນະໃນຄຳພະຍາກອນວ່າ ສັນຕະປາປາດໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດກໍຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ. ໃນຊ່ວງເວລາຈາກການໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍນັ້ນ ຈົນກວ່າມັນຈະຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ, ຕາມຄຳພະຍາກອນແລ້ວ ສັນຕະປາປາດຖືກຊ່ອນໄວ້ ຫຼື ຖືກລືມ. ການຖືກຊ່ອນໄວ້ນີ້ ຍັງໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍການທີ່ອານາຈັກຂອງເນບູຄາດເນັດຊາຖືກເອົາອອກໄປ ແລະ ພາຍຫຼັງນັ້ນກໍຖືກຟື້ນຟູຄືນ.
ພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີແປດ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສັນຍາລັກໂດຍກົງຂອງອານາຈັກທີສອງ ໂດຍນຳສະເໜີແກະໂຕຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກມີໂດ-ເປີເຊຍ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍມີແພະທີ່ເສື່ອມຊາມອັນເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກກຣີກ. ຈາກນັ້ນ ອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນສີ່ລົມ ທີ່ສີ່ເຂົາຂອງກຣີກໄດ້ແຕກສະລາຍໄປເປັນນັ້ນ ດານີເອນໄດ້ເຫັນເຂົານ້ອຍອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກທີສີ່ ຄື ໂຣມ. ເຂົານ້ອຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມທັງສອງໄລຍະ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໄວ້ໃນສີ່ຂໍ້. ໂຣມນອກສາສະໜາຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຂົານ້ອຍໃນເພດຊາຍ, ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາຖືກເປັນຕົວແທນເປັນເຂົານ້ອຍໃນເພດຍິງ.
ແລະຈາກໜຶ່ງໃນພວກມັນນັ້ນ ມີເຂົານ້ອຍອັນໜຶ່ງງອກອອກມາ ຊຶ່ງໄດ້ໃຫຍ່ຂຶ້ນຢ່າງຍິ່ງ ທາງທິດໃຕ້ ແລະທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະທາງແຜ່ນດິນອັນຈະເລີນ. ແລະມັນໄດ້ໃຫຍ່ຂຶ້ນ ຈົນເຖິງກອງທັບແຫ່ງສະຫວັນ; ແລະມັນໄດ້ໂຍນບາງສ່ວນຂອງກອງທັບ ແລະຂອງດວງດາວລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະຢຽບຍ່ຳພວກມັນ. ແທ້ຈິງ ມັນໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນ ຈົນເທົ່າກັບເຈົ້ານາຍແຫ່ງກອງທັບ, ແລະໂດຍມັນ ການຖວາຍບູຊາປະຈຳວັນໄດ້ຖືກເອົາອອກໄປ ແລະສະຖານທີ່ແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກໂຄ່ນລົງ. ແລະກອງທັບໜຶ່ງໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ມັນ ໃຫ້ຕໍ່ຕ້ານການຖວາຍບູຊາປະຈຳວັນ ເນື່ອງດ້ວຍການລ່ວງລະເມີດ, ແລະມັນໄດ້ໂຍນຄວາມຈິງລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແລະມັນໄດ້ກະທຳ ແລະຈະເລີນ. ດານີເອນ 8:9–12.
ເຂົານ້ອຍຂອງໂຣມທີ່ເຂົ້າມາໃນບົດເລື່ອງໃນຂໍ້ເກົ້າ ຖືກນໍາສະເໜີໃນຮູບຄໍາເພດຊາຍ, ແລ້ວໃນຂໍ້ສິບ ເຂົານ້ອຍຖືກນໍາສະເໜີໃນຮູບຄໍາເພດຍິງ, ຈາກນັ້ນໃນຂໍ້ສິບເອັດ ເຂົານ້ອຍຖືກນໍາສະເໜີໃນຮູບຄໍາເພດຊາຍ, ແລ້ວໃນຂໍ້ສິບສອງ ເຂົານ້ອຍກໍຖືກນໍາສະເໜີອີກຄັ້ງໃນຮູບຄໍາເພດຍິງ.
ໃນດາເນຍນບົດທີ່ແປດ, ອານາຈັກທຳອິດຖືກຊ່ອນໄວ້, ແລ້ວອີກສອງອານາຈັກຕໍ່ມາຖືກແທນດ້ວຍສັດຮ້າຍແຫ່ງສະຖານນະມັດສະການທີ່ເສື່ອມຊາມ, ແລະອານາຈັກທີສີ່ຖືກແທນດ້ວຍເຂົາ. ເຂົານັ້ນເສື່ອມຊາມໃນທາງຄຳພະຍາກອນ ເພາະມັນປາກົດເປັນຜູ້ຊາຍ, ແລ້ວເປັນແມ່ຍິງ, ແລ້ວເປັນຜູ້ຊາຍ ແລະຈາກນັ້ນເປັນແມ່ຍິງ.
ຜູ້ຍິງຢ່ານຸ່ງຫົ່ມສິ່ງທີ່ເປັນຂອງຜູ້ຊາຍ ແລະຜູ້ຊາຍກໍຢ່າສວມເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຜູ້ຍິງ: ເພາະທຸກຄົນທີ່ເຮັດດັ່ງນັ້ນເປັນສິ່ງອັນໜ້າຊັງຕໍ່ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ. ພຣະບັນຍັດສອງ 22:5
ການປາກົດໃນລັກສະນະເພດຊາຍຂອງເຂົານ້ອຍແຫ່ງໂຣມນອກຮີດ ປາກົດຢູ່ໃນຂໍ້ເກົ້າ ແລະ ຂໍ້ສິບເອັດ, ໃນຂະນະທີ່ການປາກົດໃນລັກສະນະເພດຍິງຂອງເຂົານ້ອຍແຫ່ງໂຣມສັນຕະປາປາ ປາກົດຢູ່ໃນຂໍ້ສິບ ແລະ ຂໍ້ສິບສອງ. ເພດຂອງເຂົານ້ອຍນັ້ນຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ໂດຍການພິຈາລະນາຖ້ອຍຄໍາຂອງດານີເອນໃນລະດັບຂອງຕົ້ນສະບັບ, ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ Miller ບໍ່ອາດໄດ້ເຫັນ, ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ໃຊ້ພຽງແຕ່ Cruden’s Concordance ເທົ່ານັ້ນ, ແລະ Cruden’s Concordance ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ມູນໃດໆກ່ຽວກັບພາສາດັ້ງເດີມ. ການສະຫຼັບໄປມາຂອງເພດຕະຫຼອດສີ່ຂໍ້ນັ້ນ ຖືກຮັບຮູ້ໂດຍຜູ້ແປພຣະຄໍາພີ King James, ແລະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັກສາເພດເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ, ຖ້າຫາກທ່ານຮູ້ວ່າຄວນສັງເກດຫາສິ່ງໃດ.
ບັນດານັກແປໄດ້ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງເຂົານ້ອຍຮູບເພດຊາຍ ແລະ ເຂົານ້ອຍຮູບເພດຍິງໃນຂໍ້ທີ່ເກົ້າຫາສິບສອງ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ສະແດງຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນໂດຍໃຊ້ຄຳວ່າ “ມັນ.” ຄຳວ່າ “ມັນ” ຖືກໃຊ້ສຳລັບເຂົານ້ອຍເມື່ອມັນຢູ່ໃນຮູບເພດຍິງ. ເບິ່ງ ດານີເອນ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 10:
ແລະມັນໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ຈົນເຖິງກອງທັບແຫ່ງສະຫວັນ; ແລະມັນໄດ້ໂຍນບາງສ່ວນຂອງກອງທັບ ແລະຂອງດວງດາວລົງສູ່ແຜ່ນດິນ ແລະຢຽບຍ່ຳພວກມັນ. ດານີເອນ 8:10.
ມັນ “ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ,” ແລະ “ມັນໄດ້ໂຍນລົງ,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າເຂົານ້ອຍນັ້ນແມ່ນແມ່ຍິງ. ຂໍ້ທີສິບສອງກ່າວວ່າ:
ແລະກອງທັບໜຶ່ງໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ມັນ ໃຫ້ຕໍ່ສູ້ກັບການຖວາຍບູຊາປະຈຳວັນ ເນື່ອງດ້ວຍການລະເມີດ; ແລະມັນໄດ້ໂຍນຄວາມຈິງລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແລະມັນໄດ້ກະທຳ, ແລະຈະເລີນ. ດານີເອນ 8:12.
ໃນຂໍ້ທີສິບສອງ, ຄໍາວ່າ “him” ໄດ້ຖືກເພີ່ມເຂົ້າໄປ, ແລະບໍ່ໄດ້ສະທ້ອນເຖິງເຂົານ້ອຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເພາະວ່າເຂົານ້ອຍໃນຂໍ້ນັ້ນຖືກລະບຸເຖິງສອງເທື່ອວ່າ “it,” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສື່ເຖິງເພດຍິງ. ຜູ້ແປຢ່າງແນ່ນອນໄດ້ສັງເກດເຫັນການແຍກແຍະເລື່ອງເພດຂອງດານີເອນ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ແນ່ໃຈວ່າດານີເອນປະສົງຈະສື່ຫຍັງ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ເຂົານ້ອຍໃນຂໍ້ນັ້ນເປັນເພດຊາຍໂດຍການເພີ່ມຄໍາທີ່ພິມເປັນຕົວເອນ “him,” ແຕ່ສິ່ງນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບການຮອງຮັບຈາກຖ້ອຍຄໍາທີ່ແທ້ຈິງຂອງດານີເອນ. ຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານລະບຸເຂົານ້ອຍວ່າເປັນເພດຍິງ ແລະ “it” (ເຂົານ້ອຍເພດຍິງ) ໄດ້ໂຍນຄວາມຈິງລົງສູ່ພື້ນດິນ, ແລະ “it” (ເຂົານ້ອຍເພດຍິງ) ໄດ້ກະທໍາ ແລະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ.
ໃນຂໍ້ທີ່ເກົ້າ ວະລີ “ເຂົານ້ອຍອັນໜຶ່ງ” ຢູ່ໃນຮູບເພດຊາຍ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ. ມັນໄດ້ອອກມາຈາກໜຶ່ງໃນ “ສີ່ລົມ” ທີ່ອານາຈັກກຣີກໄດ້ແຕກສະລາຍໄປເປັນ. ໃນຂໍ້ນັ້ນ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດ ໂຣມນອກຮີດໄດ້ພິຊິດສາມເຂດພູມສາດ ໃນຂະນະທີ່ມັນເຂົ້າຄອບຄອງຕຳແໜ່ງເທິງບັນລັງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ.
ແລະຈາກໜຶ່ງໃນນັ້ນໄດ້ມີເຂົານ້ອຍອັນໜຶ່ງງອກອອກມາ, ຊຶ່ງໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ໄປທາງທິດໃຕ້, ແລະໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ, ແລະໄປຍັງແຜ່ນດິນອັນງົດງາມ. ດານີເອນ 8:9.
ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ (ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ການໂຕ້ຖຽງເກືອບກັບ “the daily” ພົບເຫັນໜຶ່ງໃນສະໜາມຮົບຫຼັກຂອງມັນ), ເຂົານ້ອຍນັ້ນຖືກສະແດງໂດຍຄໍາວ່າ “he,” “him” ແລະ “his.”
ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນໄດ້ຍົກຕົນຂຶ້ນແມ່ນກະທັ້ງເຖິງຈອມເຈົ້າແຫ່ງກອງທັບ, ແລະໂດຍມັນ ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນໄດ້ຖືກເອົາໄປ, ແລະສະຖານທີ່ແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງກໍຖືກທຳລາຍລົງ. ດານີເອນ 8:11.
ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.
“ທຸກຫຼັກການໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຍ່ອມມີບ່ອນຂອງມັນ, ທຸກຄວາມຈິງຍ່ອມມີນ້ຳໜັກແລະຄວາມໝາຍຂອງມັນ. ແລະໂຄງສ້າງທີ່ສົມບູນຄົບຖ້ວນນັ້ນ, ທັງໃນດ້ານແຜນການແລະການດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດ, ຍ່ອມເປັນພະຍານເຖິງພຣະຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ປະພັນຂອງມັນ. ໂຄງສ້າງເຊັ່ນນີ້ ບໍ່ມີຈິດໃຈໃດນອກຈາກພຣະຈິດຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ ຈະສາມາດຄິດຄົ້ນຫຼືສ້າງສັນມັນຂຶ້ນໄດ້.” Education, 123.