ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ ຫ້າສິບແປດ

ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍອາໄສພະຍານຫຼາຍປະການແລ້ວວ່າ ໃນປະຫວັດສາດແລະໃນຄຳພະຍາກອນ ໂຣມຍ່ອມປາກົດຂຶ້ນເປັນລຳດັບທີແປດສະເໝີ ແລະເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ. ປິດສະນາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສັນຍາລັກນີ້ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສິ່ງທີ່ພະສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາຊົງເປີດຜະນຶກ ກ່ອນການປິດແຫ່ງເວລາພຣະຄຸນເລັກນ້ອຍ. ພຣະຄຣິດບໍ່ຊົງປ່ຽນແປງຈັກເທື່ອ, ແລະໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດແລະຄັ້ງໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣດ໌ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສຳແດງຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງ ຊຶ່ງອະທິບາຍຄວາມລຶກລັບຂອງຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນ.

ຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການ Millerite, ພຣະອົງໄດ້ຊົງຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຜິດພາດໃນບາງຕົວເລກທີ່ຖືກນຳສະແດງໄວ້ເທິງແຜນພູມປີ 1843. ຄວາມຜິດພາດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທາງຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນ. ໃນທີ່ສຸດ ພວກ Millerites ໄດ້ຖືກນຳໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈເປັນລຳດັບຫຼາຍປະການ ຊຶ່ງໄດ້ສະຖາປະນາວັນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ເມື່ອມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ແນ່ນອນ ຊຶ່ງໂດຍຫຼັກແລ້ວຕັ້ງຢູ່ເທິງວັນແຫ່ງການຖືກກາງແຂນ, ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ເຫັນວ່າ ຫຼັກຖານທາງຄຳພະຍາກອນຊຸດດຽວກັນທີ່ພວກເຂົາເຄີຍໃຊ້ເພື່ອຊີ້ບອກປີ 1843 ນັ້ນ, ແທ້ຈິງແລ້ວໄດ້ຊີ້ບອກບໍ່ພຽງແຕ່ປີ 1844 ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເຖິງວັນທີ 22 ເດືອນຕຸລາ ປີ 1844 ອີກດ້ວຍ.

ຫຼັງຈາກຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທີສອງ ແລະ ຄັ້ງໃຫຍ່ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍຄວາມຈິງອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນຄຳຕອບແກ່ບັນຫາທາງຄຳພະຍາກອນທັງປວງທີ່ເກີດຈາກການປະກາດຢ່າງຜິດພາດຂອງພວກເຂົາວ່າ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແມ່ນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍເລື່ອງພຣະວິຫານ ແລະ ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ເນື່ອງສຳພັນກັບມັນ ແລະ ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງໃຫຍ່ນັ້ນກໍໄດ້ຖືກອະທິບາຍ.

ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກສາວົກໃນເວລາການຖືກຕຶງກາງແຂນ ມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈອັນບໍ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບອານາຈັກຊຶ່ງພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາຂຶ້ນທີ່ກາງແຂນ. ພັນທະກິດຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະຂອງອັກຄະສາວົກໂປໂລ ຮວມເຖິງພາລະກິດໃນການຊີ້ບອກວ່າ ຍຸກສະໄໝຂອງອິດສະຣາເອນຕາມຕົວອັກສອນ ແລະສະຖານນະບໍລິສຸດທາງໂລກຕາມຕົວອັກສອນ ໄດ້ຖືກປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານ ແລະສະຖານນະບໍລິສຸດແຫ່ງສະຫວັນຝ່າຍວິນຍານ. ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາຊົນ ຍ່ອມອະທິບາຍຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນແກ່ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຢູ່ເສມໍ. ຄຳອະທິບາຍແຫ່ງປິດສະນາຄຳພະຍາກອນທີ່ວ່າ ໂຣມເປັນ “ອົງທີແປດ ແຕ່ກໍເປັນມາຈາກເຈັດ”, ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພາລະກິດທີ່ສິງໂຕແຫ່ງຢູດາກຳລັງກະທຳເພື່ອອະທິບາຍຄວາມຜິດຫວັງແຫ່ງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

ພວກມິນເລີຣາຍຕ໌ໄດ້ເຫັນໂຣມເປັນອານາຈັກທີສີ່ໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ ແລະພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ ແຕ່ບໍ່ສາມາດເຫັນໂຣມສັນຕະປາປາເປັນອານາຈັກທີຫ້າໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີໄດ້. ຫຼັງຈາກປີ 1844 ບໍ່ດົນ, ຜູ້ບຸກເບີກໄດ້ເຫັນວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາເປັນອານາຈັກຖັດໄປໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ.

ການຮັບຮູ້ນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນແຜນພາບບຸກເບີກປີ 1850, ແຕ່ຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາໃນການຮັບຮູ້ພາບປະກອບອັນຄົບຖ້ວນຂອງອານາຈັກຕ່າງໆໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃນພຣະນິມິດ ບົດ 17 ນັ້ນ ເກີນກວ່າທີ່ພວກເຂົາຈະເຂົ້າໃຈໄດ້, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມເດີນຫຼົງໃນຖິ່ນກັນດານຂອງ Laodicea ຫຼັງຈາກການປະຕິເສດ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນປີ 1863.

ທັງ James ແລະ Ellen White ຕ່າງກໍໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຂະບວນການນັ້ນໄດ້ປ່ຽນຜ່ານເຂົ້າສູ່ຂະບວນການຂອງ Laodicea ໃນປີ 1856, ແລະໃນຂໍ້ຄວາມກ່ອນໜ້ານັ້ນ ນາງໄດ້ລະບຸວ່າ “ຖ້າທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຮ່ວມອອກແຮງຢ່າງເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວໃນພະລະກິດໃນປີ 1844 ໄດ້ຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະໄດ້ປະກາດມັນໃນລິດເດດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄົງຈະໄດ້ກະທຳການຢ່າງຊົງລິດອຳນາດຄຽງຄູ່ກັບຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາ.” ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນາງກ່າວວ່າ, “ໃນທຳນອງດຽວກັນ,” “ການຖອຍຫຼັງ ແລະ ການລະທິຖິ້ມຄວາມເຊື່ອ” ທີ່ຊົນຊາດອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ສະແດງອອກນັ້ນ ເປັນເຫດໃຫ້ອິສຣາເອນບູຮານ “ພິນາດໃນຖິ່ນກັນດານ.” ຂໍ້ຄວາມນີ້ກຳລັງຊີ້ບອກວ່າ Adventism ແຫ່ງ Laodicea ໄດ້ເລີ່ມພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານໃນຊ່ວງເວລາທີ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວສານ Midnight Cry ຍັງມີຊີວິດຢູ່.

ໃນປັດຈຸບັນ ນັກເທວະວິທະຍາ (ບັນດາຜູ້ຮຽນຮູ້) ໄດ້ກຳນົດການນຳໃຊ້ອັນຫຼາກຫຼາຍສຳລັບພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ຊຶ່ງບາງຢ່າງໄດ້ຖືກສືບມາຈາກວິທີການແຫ່ງລັດທິອະນາຄົດນິຍົມ ທີ່ພວກເຢຊູອິດໄດ້ຄິດຄົ້ນຂຶ້ນ, ຫຼືຈາກການປະຕິບັດທາງເທວະວິທະຍາອັນເສື່ອມຊາມຂອງໂປຣເຕສແຕນຕ໌ທີ່ໄດ້ຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອ. ສັນຍະລັກໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດນັ້ນ ງ່າຍດາຍຫຼາຍ. ພວກເຮົາໄດ້ລະບຸສັນຍະລັກທີ່ຈຳເປັນໄວ້ແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະກັບໄປຫາອານາຈັກຕ່າງໆທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ຢູ່ໃນນັ້ນ ແລະນຳມາຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບອານາຈັກທັງຫຼາຍໃນດານີເອນບົດທີສອງ, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງສະແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ໂດຍອ້າງອີງກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ.

ໃນຂໍ້ທີສາມ ໂຢຮັນໄດ້ຖືກນຳໄປທາງວິນຍານເຖິງປີ 1798. ຈາກຈຸດຍືນໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຖືກບອກວ່າມີຫ້າອານາຈັກທີ່ໄດ້ລົ້ມລົງໄປແລ້ວ. ອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນຄື ບາບີໂລນ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີກ, ໂຣມນອກຮີດ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ. William Miller ບໍ່ອາດຄລີ່ຄາຍຂໍ້ພຣະຄຳຕອນນີ້ໃນບົດທີສິບເຈັດໄດ້ ເພາະລາວບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ວ່າ ໂຣມສັນຕະປາປາເປັນອານາຈັກທີ່ແຍກຕ່າງຫາກຈາກໂຣມນອກຮີດ. ແຕ່ລຳດັບນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງ ແລະ ສິບສາມ ເພາະວ່າ ມັງກອນໃນບົດທີສິບສອງເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມນອກຮີດ, ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກທະເລໃນບົດທີສິບສາມແມ່ນລະບົບສັນຕະປາປາ ແລະ ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ. Sister White ໄດ້ຊີ້ບອກສັດຮ້າຍທັງສາມນີ້ວ່າເປັນ ມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ໃນການໃຫ້ຄຳພະຍານຂອງນາງ ນາງໄດ້ລະບຸລຳດັບຂອງອານາຈັກຕ່າງໆ ແລະ ລຳດັບນັ້ນສອດຄ່ອງກັບການນຳໃຊ້ພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດທີ່ພວກເຮົາກຳລັງກະທຳຢູ່.

ໃນວັກທຳອິດຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນສຸດທ້າຍ, ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸໂຣມນອກສາສະໜາ, ໂຣມສັນຕະປາປາ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ວ່າເປັນ “ລັດຖະບານຂອງໂລກ.” ໃນວັກທີສອງ ນາງໄດ້ລະບຸວ່າບັນດາລັດຖະບານເຫຼົ່ານັ້ນປາກົດຂຶ້ນຕາມລຳດັບ ເມື່ອນາງກ່າວວ່າ “ຜ່ານທາງສາສະໜານອກຮີດ, ແລ້ວຕໍ່ມາຜ່ານທາງລະບົບສັນຕະປາປາ,” ແລະ “ເມື່ອລະບົບສັນຕະປາປາ, ຖືກປົ້ນໄປຈາກພະລັງອຳນາດຂອງມັນ, ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢຸດເຊົາຈາກການຂົ່ມເຫັງ, ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນອຳນາດໃໝ່ໜຶ່ງກຳລັງຂຶ້ນມາເພື່ອສະທ້ອນສຽງຂອງມັງກອນ, ແລະ ດຳເນີນງານອັນໂຫດຮ້າຍແລະໝິ່ນປະໝາດພະເຈົ້າເຊັ່ນດຽວກັນນັ້ນຕໍ່ໄປ.” ແຕ່ນາງບໍ່ໄດ້ຢຸດຢູ່ພຽງເທົ່ານັ້ນ, ເພາະໃນວັກທີສາມ ນາງໄດ້ລະບຸວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະບັງຄັບໃຫ້ອີກອານາຈັກໜຶ່ງຖືກຕັ້ງຂຶ້ນເໜືອໂລກທັງປວງ. ນາງກ່າວວ່າ, “ສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄ້າຍລູກແກະເວົ້າດ້ວຍສຽງຂອງມັງກອນ, ແລະ ‘ໃຊ້ອຳນາດທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດຕໍ່ໜ້າມັນ.’ ຄຳພະຍາກອນປະກາດວ່າ ມັນຈະບອກແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ສ້າງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ.”

ພຣະນິມິດ ບົດທີ 12 ແລະ 13 ໄດ້ລະບຸເຖິງໂຣມນອກສາສະໜາ, ໂຣມສັນຕະປາປາ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໃນລະດັບໂລກ ຊຶ່ງຖືກຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ຄຳນິຍາມຂອງ “ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ” ແມ່ນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງສາສະໜາຈັກ ແລະ ລັດ, ແລະ ສຳລັບໂລກທັງໝົດໃນການຕັ້ງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ, ຕາມຄຳນິຍາມແລ້ວ ຍ່ອມຊີ້ບອກວ່າໃນວັນສຸດທ້າຍ ລັດຖະບານໂລກດຽວຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຄອບງຳເໜືອແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ. ອານາຈັກນັ້ນຈະປະກອບດ້ວຍລັດ ແລະ ສາສະໜາຈັກ, ໂດຍທີ່ສາສະໜາຈັກເປັນຜູ້ປົກຄອງເໜືອຄວາມສຳພັນນັ້ນ. ພຣະນິມິດ ບົດທີ 12 ແລະ 13 ໄດ້ລະບຸເຖິງສີ່ອານາຈັກທີ່ສືບເນື່ອງຕາມລຳດັບກັນ, ແລະ ອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນດຽວກັນກໍໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນບົດທີ 17, ແລະ ໃນດານີເອນ ບົດທີ 2 ດ້ວຍ.

ໃນປີ 1798, ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນວ່າຫ້າອານາຈັກທຳອິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີໄດ້ລົ້ມລົງໄປແລ້ວ, ແລະໃນປີ 1798 ນັ້ນ ມີອານາຈັກໜຶ່ງກຳລັງດຳຮົງຢູ່. ອານາຈັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 1798 ນັ້ນ ແມ່ນສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດັ່ງລູກແກະ, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດກັບເວົ້າດັ່ງມັງກອນ. ສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີທີ່ມີສອງເຂົາ, ຊຶ່ງຕາມຫຼັງອານາຈັກທີຫ້າຄື ບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ ທີ່ໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍ. ອານາຈັກທີຫ້າແມ່ນບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍອານາຈັກທຳອິດ ຄື ບາບີໂລນຕາມຕົວອັກສອນ. ອານາຈັກທີຫົກທີ່ມີສອງເຂົານັ້ນ ໄດ້ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍແຂນເງິນສອງຂ້າງ.

ໃນປີ 1798 ຈະຕ້ອງມີອານາຈັກໜຶ່ງທີ່ຍັງຢູ່ໃນອະນາຄົດ, ເພາະວ່າໃນປີ 1798, “ອີກອົງໜຶ່ງຍັງບໍ່ທັນມາ.” ເມື່ອອານາຈັກທີເຈັດນັ້ນເຂົ້າມາໃນປະຫວັດສາດ, ມັນຈະດໍາລົງຢູ່ພຽງແຕ່ “ຊ່ວງສັ້ນໆ” ເທົ່ານັ້ນ. ອານາຈັກທີຫ້າໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດ, ອານາຈັກທີຫົກມີສອງເຂົາ, ແລະອານາຈັກທີເຈັດດໍາລົງຢູ່ພຽງແຕ່ໄລຍະເວລາອັນສັ້ນ. ບໍລິບົດຂອງຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ບອກວ່າ ອານາຈັກທີເຈັດໄດ້ຮັບການແທນຄ່າໂດຍ “ກະສັດສິບອົງ”, ເພາະເມື່ອ “ກະສັດສິບອົງ” ກາຍເປັນອານາຈັກໜຶ່ງ, ພວກເຂົາຈະປົກຄອງພຽງແຕ່ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ” ເທົ່ານັ້ນ, ແລະ “ຊົ່ວໂມງ” ໜຶ່ງກໍແມ່ນ “ຊ່ວງ” ອັນສັ້ນ. ເມື່ອ “ກະສັດສິບອົງ” ໄດ້ຄອງອໍານາດ, ພວກເຂົາປົກຄອງຮ່ວມກັນຕະຫຼອດ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນກັບສັດຮ້າຍ.

“ເຂົາສິບ” ແມ່ນອານາຈັກທີ່ເຈັດ, ແຕ່ພວກມັນປົກຄອງຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍເປັນ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ”. “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ” ແມ່ນຊ່ວງເວລາຂອງວິກິດການກົດໝາຍວັນອາທິດ ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດ. ພວກມັນເຫັນພ້ອມທີ່ຈະປົກຄອງຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍ, ເພາະພວກມັນຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນໂດຍກະສັດຫຼັກ, ຊຶ່ງກໍຄືສະຫະລັດ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ພວກເຮົາຫາກໍອ້າງອີງໄປນັ້ນ, ລະບຸວ່າ ອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະຂົ່ມເຫັງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ.

ອານາຈັກສຸດທ້າຍໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ເກີດຂຶ້ນໂດຍຜ່ານການຫລອກລວງທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ກະທຳ ໃນຖານະເປັນສາດສະດາປອມ. ອານາຈັກນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດັ່ງລູກແກະໃນປີ 1798, ແຕ່ໃນຍຸກສຸດທ້າຍມັນບັງຄັບໃຫ້ໂລກຍອມຮັບຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍທົ່ວໂລກ, ຊຶ່ງຕາມຄຳນິຍາມແລ້ວແມ່ນການປະສົມປະສານຂອງສາສນາຈັກແລະລັດ ໂດຍມີສາສນາຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ. ອານາຈັກນັ້ນຍັງຖືກລະບຸອີກດ້ວຍວ່າເປັນສະຫະພັນສາມຝ່າຍ.

ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງສາມປະການນັ້ນ ແມ່ນການຮ່ວມກັນຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນເທັດ, ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບຫົກ ອອກໄປຫາບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະນຳໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ.

“ອຳນາດໂຣມັນ” ແມ່ນລະບົບສັນຕະປາປາ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ອານາຈັກທີຫ້າແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ທີ່ໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍ. “ພວກໂປຣເຕສແຕນ” ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ຜູ້ພະຍາກອນປອມ, ອານາຈັກທີຫົກ ແລະ ອານາຈັກສຸດທ້າຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. “ລັດທິວິນຍານນິຍົມ” ແມ່ນສະຫະປະຊາຊາດ, ມັງກອນ ແລະ ອານາຈັກທີ່ເຫັນດີຈະປົກຄອງຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ສະຫະພາບສາມຝ່າຍນີ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນລະຫວ່າງ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ” ນັ້ນ ອັນເປັນ “ຊົ່ວໂມງ” ຂອງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ, ຊຶ່ງຄືກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆ ນີ້.

ໃນພຣະທຳດານີເອນບົດທີສອງ, ບາບີໂລນ, ອານາຈັກທຳອິດໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີທີ່ຖືກແທນດ້ວຍຫົວຄຳ, ເປັນແບບຢ່າງຂອງບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ, ອານາຈັກທີຫ້າໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ອານາຈັກສອງຝ່າຍຂອງຊາວມີເດຍ ແລະ ເປີເຊຍ, ບ່າໄຫລ່ ແລະ ແຂນທັງສອງທີ່ເປັນເງິນ, ອານາຈັກທີສອງໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີໃນດານີເອນບົດທີສອງ, ເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນທີ່ມີສອງເຂົາ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ທອງສຳລິດຂອງຮູບປັ້ນໃນດານີເອນບົດທີສອງ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງກຣີກ, ອານາຈັກທີສາມໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ຫົວທີເຈັດທີ່ດຳລົງຢູ່ຕໍ່ໄປເປັນ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ”, ແລະ ຊຶ່ງຍອມຮັບຕຳແໜ່ງໃນສະຫະພັນສາມຝ່າຍຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

ອານາຈັກເຫຼັກໃນດານີເອນ ບົດທີ 2 ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກທີສີ່ໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ ເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກທີແປດ ຄືອານາຈັກທີ່ອອກມາຈາກເຈັດ. ໂຣມນອກຮີດຕົວຈິງ ອານາຈັກທີສີ່ ເປັນຕົວແທນຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່ ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກທີ່ຖືກຈັດໂຄງສ້າງດ້ວຍການປະສົມປະສານຂອງຄຣິດຕະຈັກແລະລັດ ໂດຍທີ່ຄຣິດຕະຈັກເປັນຝ່າຍປົກຄອງເໜືອຄວາມສຳພັນນັ້ນ. ອານາຈັກນັ້ນມີລັກສະນະເປັນສາມສ່ວນ ເພາະກະສັດຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນບັນດາ “ກະສັດສິບອົງ” ຄືອານາຈັກທີຫົກ ຊຶ່ງແມ່ນສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ. ອານາຈັກທີຫົກຄືອາຫາບ ຜູ້ທີ່ໄດ້ສົມຣົດກັບເຢເຊເບນ. ອານາຈັກທີຫົກ ເມື່ອຖືກນຳສະເໜີໃນຄວາມເປັນເອກະພາບສາມສ່ວນຂອງມັນ ກໍຄືໂຣມສະໄໝໃໝ່ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳໜ້າໂດຍອານາຈັກທີຫ້າ ຄືໂຣມສັນຕະປາປາ ແລະອານາຈັກທີຫ້ານັ້ນກໍໄດ້ຖືກນຳໜ້າໂດຍອານາຈັກທີສີ່ ຄືໂຣມນອກຮີດ.

ພວກມິນເລີໄລທ໌ໄດ້ເຫັນພຽງແຕ່ໂຣມເປັນອານາຈັກທີສີ່ແລະເປັນອານາຈັກສຸດທ້າຍເທົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາຍອມຮັບວ່າມັນມີລັກສະນະເປັນສອງພາກ, ແຕ່ບໍ່ສາມາດເຫັນອານາຈັກຝ່າຍໂລກອື່ນໃດທີ່ຈະຕິດຕາມມາ. ອານາຈັກທີສີ່ແມ່ນໂຣມນອກຮີດ, ຊຶ່ງໄດ້ຢູ່ກ່ອນໂຣມພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ ອັນເປັນອານາຈັກທີຫ້າ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນໂຣມສະໄໝໃໝ່ ອັນເປັນອານາຈັກທີຫົກ. ອານາຈັກທີຫົກແມ່ນຮູບປາກົດຂອງໂຣມປະການທີສາມໃນບັນດາສາມຮູບປາກົດຂອງໂຣມ.

ສະຫະພັນສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ ນັ້ນ ແມ່ນທັງໂຣມສະໄໝໃໝ່ ແລະອີກທັງ ບາບີໂລນໃຫຍ່, ຊຶ່ງບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍຂອງນາງໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍດີ. ສະຫະລັດອາເມລິກາ, ສະຫະປະຊາຊາດ ແລະ ຍິງແພດແຫ່ງເມືອງຕີໂຣ ເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກທີແປດແລະສຸດທ້າຍ, ແຕ່ທັງສາມກໍເປັນພັນມິດຢູ່ໃນສະຫະພັນສາມປະການຂອງອານາຈັກທີຫົກ, ຊຶ່ງເປັນອຳນາດສຸດທ້າຍ “ທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ.”

ສະຫະລັດອາເມຣິກາເປັນໜຶ່ງໃນສາມສ່ວນຂອງອານາຈັກທີ່ຫົກ. ສະຫະປະຊາຊາດ, ໃນຖານະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສະຫະພັນສາມປະການ, ກໍເປັນໜຶ່ງໃນສາມສ່ວນຂອງອານາຈັກທີ່ຫົກເຊັ່ນກັນ, ແລະສັນຕະປາປາກໍເປັນໜຶ່ງໃນສາມສ່ວນຂອງອານາຈັກທີ່ຫົກເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນລະດັບນີ້ ຕົວເລກຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາແມ່ນ ຫົກ, ແລະຕົວເລກຂອງສະຫະປະຊາຊາດແມ່ນ ຫົກ ແລະຕົວເລກຂອງສັນຕະປາປາແມ່ນ ຫົກ. ສະຫະພັນສາມປະການເປັນຕົວແທນຂອງຈໍານວນຂອງມະນຸດຄົນໜຶ່ງ, “ມະນຸດແຫ່ງບາບ”, ແລະຈໍານວນຂອງລາວແມ່ນ ຫົກ-ຫົກ-ຫົກ.

ອານາຈັກທີ່ຫົກ ແລະເປັນອານາຈັກແຍກຕ່າງຫາກສຸດທ້າຍ ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແຕ່ມັນຫຼອກລວງໂລກ, ເພາະມັນເປັນຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

“ອຳນາດຂອງສັດຮ້າຍຕົວທຳອິດຕໍ່ໜ້າມັນ” ໝາຍເຖິງອຳນາດທີ່ບັນດາກະສັດແຫ່ງເອີຣົບໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ສັນຕະປາປາ, ໂດຍເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ຄລອວິສໃນປີ 496. ສະຫະລັດອາເມລິກາໃຊ້ອຳນາດທາງທະຫານຂອງຕົນ, ຄຽງຄູ່ກັບອຳນາດທາງເສດຖະກິດຂອງຕົນ ເພື່ອຫຼອກລວງແລະບັງຄັບໂລກ. ສະຫະລັດອາເມລິກາບັງຄັບໂລກໃຫ້ນະມັດສະການສັນຕະປາປາ ໂດຍຜ່ານການບັງຄັບໃຊ້ການນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ. ສະຫະລັດອາເມລິກາກະທຳການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍເຮັດໃຫ້ໄຟ, (ສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານ) ລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ, ຊຶ່ງຈະຖືກບັນລຸໂດຍທາງດ່ວນຂໍ້ມູນ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການພັດທະນາຢ່າງສົມບູນຂອງການລ້າງສະໝອງແລະການໂຄສະນາຊວນເຊື່ອ, ຊຶ່ງເປັນການປາກົດຕົວໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ຂອງການສະກົດຈິດ. ເນື່ອງຈາກວິກິດການທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ຊຶ່ງອິດສະລາມໄດ້ນຳມາເທິງໂລກ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງສຳເລັດບົດບາດຂອງຕົນໃນການກະຕຸ້ນໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດຮ້າຍ, ໂລກຈຶ່ງຖືກຫຼອກລວງໃຫ້ຍອມຮັບລະບົບທົ່ວໂລກແຫ່ງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງສາສະໜາຈັກແລະລັດ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

ເມື່ອຂໍ້ສິບແປດໃນພຣະນິມິດບົດສິບສາມກ່າວວ່າ ໃຫ້ນັບເລກຂອງສັດຮ້າຍ ເລກນັ້ນໝາຍເຖິງອຳນາດສາມປະການທີ່ມາຮ່ວມກັນເພື່ອປະກອບເປັນອານາຈັກທີຫົກແລະທີ່ສຸດທ້າຍ. ເມື່ອອານາຈັກ 666 ນັ້ນຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ມັນຈະເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳປິດສະນາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ວ່າ ກະສັດອົງທີແປດນັ້ນເປັນມາຈາກເຈັດອົງ. ຄຳປິດສະນາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄວາມຈິງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກເມື່ອພະສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ໄດ້ເປີດຜະນຶກພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ.

ເພາະເຫດນີ້ ປິດສະນາຂອງອານາຈັກສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກທີຫົກແບບສາມຊັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານດ້ວຍ ທີ່ຖືກລືມໄປເປັນເວລາເຈັດສິບປີໃນທາງສັນຍະລັກ, ແລະຊຶ່ງເປັນໂຣມສະໄໝໃໝ່, ແລະຊຶ່ງເປັນຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍທົ່ວໂລກດ້ວຍ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍອານາຈັກທຳອິດຄືບາບີໂລນ, ແລະອານາຈັກທີສີ່ຄືໂຣມນອກສາສະໜາ, ໄດ້ຮັບການເປັນພະຍານສອງເທື່ອໂດຍການລະບຸວ່າແມ່ນ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງນີ້, ເພາະວ່າປິດສະນາຂອງ 666 ຕັ້ງຢູ່ເທິງຜູ້ທີ່ມີປັນຍາ, ເໝືອນດັ່ງປິດສະນາຂອງກະສັດອົງທີແປດທີ່ເປັນມາຈາກເຈັດອົງ.

ການເປີດຕາປະທັບແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ນັ້ນ ຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍ “ຜູ້ມີປັນຍາ,” ບໍ່ແມ່ນໂດຍຄົນອະທຳ. ການອ້າງອີງທັງສອງກ່ຽວກັບປັນຍາໃນພຣະນິມິດ ແມ່ນກ່າວເຖິງຜູ້ທີ່ມີ “ຄວາມເຂົ້າໃຈ,” ແລະສິ່ງທີ່ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ເຂົ້າໃຈນັ້ນ ຄື “ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ”. “ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນ” ນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ແມ່ນການສຳແດງໃຫ້ຮູ້ວ່າ ອານາຈັກທີ່ແປດ ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກສາມຊັ້ນຂອງ 666 ນັ້ນ ກໍໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນດານີເອນ ບົດ 2 ເຊັ່ນກັນ, ເພາະອັນຍະມະນີໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ຈະສ່ອງແສງສະຫວ່າງຍິ່ງກວ່າເດີມສິບເທົ່າໃນວັນສຸດທ້າຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.