Just before the close of probation the final prophetic secret is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and it is the wise who understand the increase of knowledge that is produced by that unsealing. Two witnesses in Revelation cast a light on part of what is unsealed at that time.
ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນຈະປິດລົງພຽງເລັກນ້ອຍ, ຄວາມລັບທາງຄຳພະຍາກອນສຸດທ້າຍຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ແລະຜູ້ມີປັນຍາເທົ່ານັ້ນທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນຈາກການເປີດຜະນຶກນັ້ນ. ພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດໄດ້ສ່ອງແສງໃສ່ບາງສ່ວນຂອງສິ່ງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ.
Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. … And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. Revelation 13:18, 17:9.
ນີ້ແມ່ນປັນຍາ. ໃຫ້ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈນັບຈໍານວນຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ: ເພາະວ່າມັນເປັນຈໍານວນຂອງມະນຸດຜູ້ໜຶ່ງ; ແລະຈໍານວນຂອງມັນແມ່ນ ຫົກຮ້ອຍຫົກສິບຫົກ. … ແລະນີ້ແມ່ນຈິດໃຈທີ່ມີປັນຍາ. ຫົວທັງເຈັດນັ້ນຄືພູເຂົາເຈັດລູກ, ທີ່ຍິງນັ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງ. ພຣະນິມິດ 13:18, 17:9.
The “last power that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns,” is the United States. It is the sixth kingdom of Bible prophecy, and the structure of its kingdom is the same structure (image), as was the fifth kingdom of Bible prophecy. It becomes a kingdom of the Church ruling over the State, and then forces the entire earth to accept that very arrangement. The combination of Church and State is fully developed in the United States at the soon-coming Sunday law.
“ອຳນາດສຸດທ້າຍທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຄຣິສຕະຈັກ ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍະລັກໂດຍສັດຮ້າຍທີ່ມີເຂົາຄ້າຍລູກແກະ,” ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ມັນເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ, ແລະໂຄງສ້າງແຫ່ງອານາຈັກຂອງມັນກໍເປັນໂຄງສ້າງດຽວກັນ (ຮູບລັກ), ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນຢູ່ໃນອານາຈັກທີຫ້າແຫ່ງຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ມັນກາຍເປັນອານາຈັກທີ່ຄຣິສຕະຈັກປົກຄອງເໜືອລັດ, ແລ້ວບັງຄັບໃຫ້ທົ່ວໂລກຍອມຮັບລະບຽບການດຽວກັນນັ້ນ. ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດໄດ້ຮັບການພັດທະນາຢ່າງສົມບູນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນບໍ່ຊ້າ.
“The ‘image to the beast’ represents that form of apostate Protestantism which will be developed when the Protestant churches shall seek the aid of the civil power for the enforcement of their dogmas. The ‘mark of the beast’ still remains to be defined.” The Great Controversy, 445.
“‘ຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ’ ໝາຍເຖິງຮູບແບບນັ້ນຂອງສາດສະໜາໂປຣແຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງຈະຖືກພັດທະນາຂຶ້ນເມື່ອຄຣິດຕະຈັກໂປຣແຕສຕັງທັງຫຼາຍສະແຫວງຫາການອຸປະຖຳຈາກອຳນາດຝ່າຍບ້ານເມືອງເພື່ອບັງຄັບໃຊ້ຫຼັກຄຳສອນຂອງຕົນ. ‘ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ’ ຍັງຄົງຕ້ອງໄດ້ຮັບການນິຍາມຕໍ່ໄປ.” The Great Controversy, 445.
The image of the beast and the mark of the beast are two different symbols, yet it is at the Sunday law that the image of the beast reaches its full development.
ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແມ່ນສັນຍະລັກສອງຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ວ່າກໍແມ່ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນເອງ ທີ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ບັນລຸການພັດທະນາຢ່າງສົມບູນຂອງມັນ.
“The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 448, 449.
“ການບັງຄັບໃຫ້ຖືວັນອາທິດໂດຍຝ່າຍຄຣິດຈັກໂປຣແຕສຕັນ ເປັນການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການລະບົບສັນຕະປາປາ—ຄືສັດຮ້າຍ. ຜູ້ທີ່, ເມື່ອເຂົ້າໃຈຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່ແລ້ວ, ຍັງເລືອກຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕທີ່ບໍ່ແທ້ແທນວັນຊະບາໂຕທີ່ແທ້ຈິງ, ດ້ວຍການນັ້ນກໍກຳລັງຖວາຍການຄາລະວະແກ່ອຳນາດນັ້ນ ຊຶ່ງເປັນອຳນາດດຽວທີ່ໄດ້ສັ່ງບັນຊາເຊັ່ນນັ້ນ. ແຕ່ໃນການກະທຳອັນເປັນການບັງຄັບໜ້າທີ່ທາງສາສະໜາໂດຍອຳນາດຝ່າຍໂລກນັ້ນ, ຄຣິດຈັກທັງຫຼາຍເອງຈະສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ; ສະນັ້ນ ການບັງຄັບໃຫ້ຖືວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ກໍຈະເປັນການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການສັດຮ້າຍແລະຮູບຈຳລອງຂອງມັນ.” The Great Controversy, 448, 449.
At the Sunday law, the Constitution of the United States is fully overthrown and the nation has separated fully from righteousness. Then, under the full control of Satan the United States forces the world to accept the same Church and State system that has just been established in the United States. The world government is the United Nations and the Roman church is the Church that rules over the relationship.
ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກປະກາດໃຊ້, ລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາກໍຖືກລົ້ມລ້າງຢ່າງສົມບູນ ແລະ ຊາດນັ້ນໄດ້ແຍກຕົນອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສົມບູນແລ້ວ. ຈາກນັ້ນ, ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຢ່າງເຕັມສ່ວນຂອງຊາຕານ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບລະບົບສາສນາຈັກແລະລັດແບບດຽວກັນກັບທີ່ຫາກໍໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ລັດຖະບານໂລກຄືສະຫະປະຊາຊາດ ແລະ ສາສນາຈັກໂຣມັນແມ່ນສາສນາຈັກທີ່ປົກຄອງເໜືອຄວາມສຳພັນນັ້ນ.
“The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.
“ໂລກນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍພາຍຸ ແລະ ສົງຄາມ ແລະ ຄວາມແຕກແຍກ. ແຕ່ພາຍໃຕ້ຫົວໜຶ່ງ—ອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ—ປະຊາຊົນຈະຮ່ວມເປັນໜຶ່ງເພື່ອຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າໃນບຸກຄົນຂອງພະຍານຂອງພຣະອົງ.” Testimonies, volume 7, 182.
The system of Church and State that is represented as the image of the beast in prophecy is also a threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. The ten kings of Revelation seventeen, that are the seventh head, represent the dragon power.
ລະບົບແຫ່ງສາສະໜາຈັກ ແລະ ລັດ ທີ່ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນຄໍາພະຍາກອນວ່າເປັນຮູບຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ ກໍເປັນສະຫະພັນສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນເທັດ. ກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີ່ສິບເຈັດ, ຊຶ່ງເປັນຫົວທີເຈັດ, ເປັນຕົວແທນຂອງອໍານາດຂອງມັງກອນ.
“Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.
“ກະສັດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ຜູ້ສຳເລັດລາດຊະການ ໄດ້ນຳເອົາເຄື່ອງໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດມາສວມໃສ່ຕົນເອງ ແລະ ຖືກນຳສະເໜີເປັນມັງກອນຜູ້ອອກໄປສູ້ຮົບກັບພວກທຳມະສິດ—ຄືກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ມີຄວາມເຊື່ອແຫ່ງພຣະເຢຊູ.” Testimonies to Ministers, 38.
The “ten kings” represent the United Nations, whose religion is spiritualism, and the religion of the false prophet is apostate Protestantism, and the beast’s religion is Catholicism, which is simply spiritualism covered with a profession of Christianity.
“ກະສັດສິບອົງ” ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ຊຶ່ງສາສະໜາຂອງມັນແມ່ນລັດທິຕິດຕໍ່ກັບວິນຍານ, ແລະສາສະໜາຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມແມ່ນໂປຣແຕສຕັງທີ່ເສື່ອມຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ, ແລະສາສະໜາຂອງສັດຮ້າຍແມ່ນຄາທອລິກ, ຊຶ່ງໂດຍແທ້ແລ້ວກໍແມ່ນລັດທິຕິດຕໍ່ກັບວິນຍານທີ່ຖືກປົກຄຸມໄວ້ດ້ວຍການປະກາດຕົນວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ.
“By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.
“ໂດຍພຣະບັນຍັດທີ່ບັງຄັບໃຊ້ສະຖາປະນາລະບົບສັນຕະປາປາ ອັນເປັນການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊາດຂອງເຮົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ເມື່ອໂປຣເຕສແຕນຈະຍື່ນມືຂອງນາງຂ້າມຊ່ອງຫ່າງເພື່ອໄປຈັບມືຂອງອຳນາດໂຣມັນ, ເມື່ອນາງຈະເອື້ອມຂ້າມຫ້ວຍເລິກເພື່ອປະສານມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ, ເມື່ອພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດຂອງເຮົາຈະປະຕິເສດທຸກຫຼັກການແຫ່ງລັດຖະທຳມະນູນຂອງຕົນໃນຖານະເປັນລັດຖະບານໂປຣເຕສແຕນແລະສາທາລະນະລັດ, ແລະຈະຈັດຫາມາດຕະການເພື່ອການເຜີຍແຜ່ຄວາມຜິດພາດແລະຄວາມລວງຫຼອກຂອງສັນຕະປາປາ, ເມື່ອນັ້ນເຮົາອາດຈະຮູ້ໄດ້ວ່າ ເວລາແຫ່ງການກະທຳອັນນ່າພິສະດານຂອງຊາຕານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະວ່າຈຸດຈົບກໍຢູ່ໃກ້ແລ້ວ.” Testimonies, volume 5, 451.
At the Sunday law the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet is accomplished. The United States then forces the world to accept the one-world government of the United Nations, for the world is thrown into a great crisis at the Sunday law, as Islam brings judgment upon the United States for the enforcement of worshipping the sun. Satan then appears to personate Christ and as the United States forces the world to accept the one world combination of church and state, it also forces the world to accept Sunday as the day of rest. The same testing process that has happened in the United States is then brought upon the entire world.
ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ການຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ ກໍສຳເລັດລົງ. ໃນເວລານັ້ນ ສະຫະລັດອາເມຣິກາບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບລັດຖະບານໂລກດຽວຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ເພາະວ່າໂລກຖືກໂຍນເຂົ້າສູ່ວິກິດການອັນໃຫຍ່ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອອິດສະລາມນຳການພິພາກສາມາເໜືອສະຫະລັດອາເມຣິກາເນື່ອງຈາກການບັງຄັບໃຫ້ນະມັດສະການດວງອາທິດ. ແລ້ວຊາຕານກໍປາກົດຕົວໂດຍປອມເປັນພຣະຄຣິດ, ແລະ ໃນຂະນະທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບການປະສົມປະສານໂລກດຽວລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ, ມັນກໍບັງຄັບໂລກໃຫ້ຍອມຮັບວັນອາທິດເປັນວັນພັກຜ່ອນ. ຂະບວນການທົດສອບອັນດຽວກັນທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ຈາກນັ້ນກໍຖືກນຳມາເໜືອໂລກທັງໝົດ.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
“ບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງປະເທດຈະປະຕິບັດຕາມແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ. ເຖິງແມ່ນວ່ານາງຈະເປັນຜູ້ນຳໜ້າ, ແຕ່ວິກິດການອັນດຽວກັນນັ້ນຈະມາເຖິງເໜືອປະຊາຊົນຂອງເຮົາໃນທຸກພາກສ່ວນຂອງໂລກ.” Testimonies, volume 6, 395.
The principle that national apostasy is followed by national ruin comes upon each country as they accept the day of the sun as the day of worship. The escalating crisis is the “one hour” that the ten kings rule with the pope, the “man of sin”. They agreed to give their seventh kingdom unto the papal authority, because they are led to believe that the moral authority of the papacy is necessary to unify the world against the escalating war against Islam. In 1798, the United Nations had not yet arrived into history.
ຫຼັກການທີ່ວ່າ ການຫລົງຫາຍຈາກຄວາມເຊື່ອຂອງຊາດ ຍ່ອມຕາມມາດ້ວຍຄວາມພິນາດຂອງຊາດ ຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ແຕ່ລະປະເທດ ເມື່ອພວກເຂົາຍອມຮັບວັນຂອງດວງອາທິດເປັນວັນແຫ່ງການນະມັດສະການ. ວິກິດການທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນນັ້ນ ແມ່ນ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ” ທີ່ກະສັດສິບອົງປົກຄອງຮ່ວມກັບສັນຕະປາປາ, “ມະນຸດແຫ່ງບາບ”. ພວກເຂົາເຫັນດີທີ່ຈະມອບອານາຈັກທີເຈັດຂອງຕົນແກ່ອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ, ເພາະພວກເຂົາຖືກນຳໃຫ້ເຊື່ອວ່າ ອຳນາດທາງສິນທຳຂອງລະບົບສັນຕະປາປາເປັນສິ່ງຈຳເປັນ ເພື່ອຮວບຮວມໂລກໃຫ້ເປັນອັນໜຶ່ງ ເພື່ອຕໍ່ຕ້ານສົງຄາມທີ່ກຳລັງທະວີຂຶ້ນຕໍ່ອິສລາມ. ໃນປີ 1798, ສະຫະປະຊາຊາດຍັງບໍ່ທັນປາກົດເຂົ້າສູ່ໜ້າປະຫວັດສາດ.
And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.
ແລະເຂົາສັດສິບເຂົາທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນນັ້ນ ແມ່ນກະສັດສິບອົງ ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບອານາຈັກເທື່ອ; ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບອຳນາດເປັນກະສັດຮ່ວມກັບສັດຮ້າຍເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຈິດໃຈດຽວກັນ ແລະຈະມອບອຳນາດແລະກຳລັງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານພຣະເມສານ້ອຍ ແລະພຣະເມສານ້ອຍຈະຊະນະເຂົາທັງຫຼາຍ; ເພາະພຣະອົງເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອເຈົ້າທັງປວງ ແລະເປັນກະສັດເໜືອກະສັດທັງປວງ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ກັບພຣະອົງນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນ ແລະຖືກຄັດເລືອກ ແລະສັດຊື່. ພຣະນິມິດ 17:12–14.
As has always been the case with the pope, kings will supply the power for the papacy to carry out the persecution against God’s people, and it is the ten kings that make war with the Lamb, but they are doing so at the bidding of the “man of sin.” The “man of sin” is also the “man” that the seven churches take hold of in Isaiah chapter four.
ດັ່ງທີ່ເຄີຍເປັນມາຕະຫຼອດກ່ຽວກັບສັນຕະປາປາ, ບັນດາກະສັດຈະສະໜອງອໍານາດໃຫ້ແກ່ລະບົບສັນຕະປາປາເພື່ອດໍາເນີນການຂົ່ມເຫັງຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະກໍແມ່ນກະສັດສິບອົງນັ້ນທີ່ເຮັດສົງຄາມກັບພຣະເມສານ້ອຍ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນຕາມຄໍາບັນຊາຂອງ “ມະນຸດແຫ່ງບາບ.” “ມະນຸດແຫ່ງບາບ” ກໍແມ່ນ “ຊາຍ” ຜູ້ທີ່ຄຣິດຈັກເຈັດແຫ່ງເຂົ້າຍຶດໝັ້ນໄວ້ໃນເອຊາຢາບົດທີ 4.
And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. Isaiah 4:1, 2.
ແລະໃນວັນນັ້ນ ຍິງເຈັດຄົນຈະຈັບຊາຍຄົນດຽວໄວ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະກິນເຂົ້າຂອງພວກເຮົາເອງ ແລະນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພວກເຮົາເອງ: ຂໍແຕ່ໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຖືກເອີ້ນຕາມຊື່ຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອຈະໄດ້ລົບຄວາມອັບອາຍຂອງພວກເຮົາອອກໄປ. ໃນວັນນັ້ນ ໜໍ່ຂອງພຣະຢາເວຈະງາມສະຫງ່າ ແລະມີສະຫງ່າລາສີ ແລະຜົນແຫ່ງແຜ່ນດິນຈະດີເລີດແລະງາມສົມ ສໍາລັບບັນດາຜູ້ທີ່ລອດພົ້ນຂອງອິສຣາເອນ. ເອຊາຢາ 4:1, 2.
The “seven women” represent that the papacy (the man of sin), has control over all the churches of the earth, just as he has control over all the nations. The “reproach” that the churches wish to avoid, is the “reproach” of rejecting the demand to worship on Sunday. Faithful Sabbath-keepers will be persecuted for their faithfulness, and Islam will also refuse to observe the day of the sun. The agreement that is arranged by the United States between the papacy and the United Nations is that the moral authority of the man of sin is what is needed to lead the world into accepting the warfare against Islam in order to establish peace upon the earth.
“ແມ່ຍິງເຈັດຄົນ” ເປັນຕົວແທນວ່າ ລະບົບສັນຕະປາປາ (ຊາຍແຫ່ງບາບ) ມີອຳນາດຄວບຄຸມເໜືອຄຣິສຕະຈັກທັງປວງໃນໂລກ ເຫມືອນດັ່ງທີ່ເຂົາມີອຳນາດຄວບຄຸມເໜືອຊາດທັງປວງ. “ຄວາມອັບອາຍ” ທີ່ຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍປາຖະໜາຈະຫຼີກລ້ຽງນັ້ນ ຄື “ຄວາມອັບອາຍ” ຈາກການປະຕິເສດຂໍ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ. ບັນດາຜູ້ຮັກສາວັນຊະບາໂຕຢ່າງຊື່ສັດຈະຖືກຂົ່ມເຫັງເນື່ອງຈາກຄວາມຊື່ສັດຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ອິສລາມກໍຈະປະຕິເສດທີ່ຈະຖືປະຕິບັດວັນແຫ່ງດວງອາທິດເຊັ່ນກັນ. ຂໍ້ຕົກລົງທີ່ສະຫະລັດຈັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງລະບົບສັນຕະປາປາ ແລະ ສະຫະປະຊາຊາດ ກໍຄືວ່າ ອຳນາດທາງສິນທຳຂອງຊາຍແຫ່ງບາບນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ຈຳເປັນເພື່ອນຳພາໂລກໃຫ້ຍອມຮັບການສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານອິສລາມ ເພື່ອສະຖາປະນາສັນຕິພາບເທິງແຜ່ນດິນໂລກ.
But of the times and the seasons, brethren, ye have no need that I write unto you. For yourselves know perfectly that the day of the Lord so cometh as a thief in the night. For when they shall say, Peace and safety; then sudden destruction cometh upon them, as travail upon a woman with child; and they shall not escape. But ye, brethren, are not in darkness, that that day should overtake you as a thief. Ye are all the children of light, and the children of the day: we are not of the night, nor of darkness. 1 Thessalonians 5:1–5.
ແຕ່ເລື່ອງເວລາແລະລະດູການນັ້ນ, ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນໃຫ້ຂ້ອຍຂຽນເຖິງທ່ານ. ເພາະວ່າທ່ານເອງກໍຮູ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງແລ້ວວ່າ ວັນແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນຈະມາເໝືອນຂະໂມຍໃນຍາມກາງຄືນ. ເພາະເມື່ອພວກເຂົາຈະເວົ້າວ່າ, “ສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພ,” ເມື່ອນັ້ນຄວາມພິນາດຢ່າງກະທັນຫັນຈະມາເຖິງເຂົາ, ເໝືອນກັບຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງການຄອດບຸດມາເຖິງຍິງທີ່ກຳລັງມີຄັນ; ແລະພວກເຂົາຈະໜີບໍ່ພົ້ນ. ແຕ່ພວກທ່ານ, ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມມືດ ຈົນວ່າວັນນັ້ນຈະມາເຖິງທ່ານດັ່ງຂະໂມຍ. ທ່ານທັງຫລາຍເປັນບຸດແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງທັງສິ້ນ, ແລະເປັນບຸດແຫ່ງກາງວັນ: ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນຝ່າຍກາງຄືນ ຫລືຝ່າຍຄວາມມືດ. 1 ເທຊະໂລນິກ 5:1–5
The “peace and safety” message of Bible prophecy, which is always represented as a false message, is only logical in a period of time when there is no peace and safety. There is no reason to present a “peace and safety” message, when peace and safety exists. Islam removes all peace and safety. The “sudden destruction” associated with the false message is a destruction that escalates, for it is as “a woman” in “travail.” The first birth pang of the third Woe was September 11, 2001.
ຂໍ້ຄວາມ “ສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ” ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີຢູ່ສະເໝີວ່າເປັນຂໍ້ຄວາມເທັດ ຍ່ອມມີເຫດຜົນໄດ້ກໍແຕ່ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ບໍ່ມີສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ. ບໍ່ມີເຫດຜົນອັນໃດເລີຍທີ່ຈະນຳສະເໜີຂໍ້ຄວາມ “ສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ” ເມື່ອສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພມີຢູ່. ອິສລາມໄດ້ກຳຈັດສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພທັງໝົດ. “ຄວາມພິນາດຢ່າງກະທັນຫັນ” ທີ່ກ່ຽວພັນກັບຂໍ້ຄວາມເທັດນັ້ນ ແມ່ນຄວາມພິນາດທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ເພາະວ່າມັນເປັນດັ່ງ “ແມ່ຍິງ” ທີ່ຢູ່ໃນ “ຄວາມເຈັບຄອດ.” ການເຈັບຄອດຄັ້ງທຳອິດຂອງວິບັດປະການທີສາມ ແມ່ນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.
In the prophetic lines of Elijah and John the Baptist the deception of the papal power is illustrated. When Ahab travelled back to Samaria to inform Jezebel that Elijah’s God was the true God, for he had brought down fire out of heaven, Ahab then realized that Jezebel had deceived him concerning her hatred for Elijah. The same hatred and deception was illustrated when Herod promised half of his kingdom at his birthday party to Salome. Salome was Herodias’s daughter, thus Herod was the dragon, Herodias was the papacy and Salome was the false prophet.
ໃນແນວສາຍຄຳພະຍາກອນຂອງເອລີຢາ ແລະ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ການລວງລໍ້ຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນ. ເມື່ອອາຮັບເດີນທາງກັບໄປຍັງຊາມາເຣຍເພື່ອແຈ້ງແກ່ເຢເຊເບນວ່າ ພຣະເຈົ້າຂອງເອລີຢາເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ນຳໄຟລົງມາຈາກຟ້າສະຫວັນ, ແລ້ວອາຮັບຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ເຢເຊເບນໄດ້ຫຼອກລວງເຂົາກ່ຽວກັບຄວາມກຽດຊັງຂອງນາງຕໍ່ເອລີຢາ. ຄວາມກຽດຊັງ ແລະ ການລວງລໍ້ດຽວກັນນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງອອກເມື່ອເຮໂຣດໄດ້ສັນຍາວ່າຈະຍົກອານາຈັກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຊາໂລເມໃນງານສະຫຼອງວັນເກີດຂອງຕົນ. ຊາໂລເມເປັນບຸດສາວຂອງເຮໂຣເດຍສ໌, ດັ່ງນັ້ນ ເຮໂຣດແມ່ນມັງກອນ, ເຮໂຣເດຍສ໌ແມ່ນສັນຕະປາປາ ແລະ ຊາໂລເມແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນປອມ.
In the story the deceiving power of Salome’s dance was used to lead Herod (the ten kings) to give half their kingdom over to a church (a woman). The woman (Salome) was under the direction of her mother (Catholicism), and Herod found out too late that the attitude of Herodias towards John was the same as Jezebel’s was towards Elijah. In both cases, the sabbath-keepers must die.
ໃນເຣື່ອງນີ້ ອໍານາດແຫ່ງການຫລອກລວງຂອງການຟ້ອນຂອງຊາໂລເມ ໄດ້ຖືກໃຊ້ເພື່ອຊັກນໍາເຮໂຣດ (ກະສັດສິບອົງ) ໃຫ້ມອບອານາຈັກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຄຣິດຕະຈັກ (ແມ່ຍິງຄົນໜຶ່ງ). ແມ່ຍິງຄົນນັ້ນ (ຊາໂລເມ) ຢູ່ໃຕ້ການຊີ້ນໍາຂອງແມ່ຂອງນາງ (ຄາທອລິກ), ແລະເຮໂຣດຈຶ່ງຮູ້ຊ້າເກີນໄປວ່າ ທ່າທີຂອງເຮໂຣເດຍຕໍ່ຢອນ ກໍເປັນຢ່າງດຽວກັນກັບທີ່ເຢເຊເບນມີຕໍ່ເອລີຢາ. ໃນທັງສອງກໍລະນີ ຜູ້ຮັກສາວັນຊະບາໂຕຈະຕ້ອງຕາຍ.
Islam progressively but rapidly removes the peace and safety from planet earth, and in so doing brings mankind together against Islam. Islam’s rapidly escalating warfare represents the argument that is employed to establish the worldwide image of the beast in the last days. The deception that is brought upon the world (the ten kings), is brought by the United States (Salome), and it leads the world to believe they must unite against Islam, but they find out too late, that the arrangement was just a ruse to be used to persecute sabbath-keepers. The deception is part of the reason the ten kings hate the whore, even though when under duress they agreed to give their seventh kingdom unto her.
ອິດສະລາມໄດ້ຄ່ອຍໆ ແຕ່ຢ່າງຮວດເລັວ ກຳຈັດສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພອອກຈາກໂລກນີ້, ແລະໃນການກະທຳນັ້ນກໍໄດ້ນຳມະນຸດຊາດໃຫ້ມາຮ່ວມກັນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານອິດສະລາມ. ສົງຄາມທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນຢ່າງຮວດເລັວຂອງອິດສະລາມ ເປັນຕົວແທນຂອງຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງທີ່ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອສະຖາປະນາຮູບສັດຮ້າຍທົ່ວໂລກໃນວັນສຸດທ້າຍ. ການຫລອກລວງທີ່ຖືກນຳມາເຫນືອໂລກ (ກະສັດສິບອົງ) ນັ້ນ, ຖືກນຳມາໂດຍສະຫະລັດອາເມຣິກາ (Salome), ແລະມັນນຳໂລກໃຫ້ເຊື່ອວ່າ ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງສາມັກຄີກັນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານອິດສະລາມ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍພົບຊ້າເກີນໄປວ່າ ການຈັດຕັ້ງນັ້ນເປັນພຽງກົນອຸບາຍທີ່ຖືກໃຊ້ເພື່ອຂົ່ມເຫັງຜູ້ຮັກສາວັນສະບາໂຕ. ການຫລອກລວງນັ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງເຫດຜົນທີ່ກະສັດສິບອົງກຽດຊັງໂສເພນີຍິງນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນວ່າເມື່ອຢູ່ໃຕ້ຄວາມກົດດັນ ພວກເຂົາໄດ້ຕົກລົງຍົກອານາຈັກທີເຈັດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ນາງ.
And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.
ແລະເຂົາທັງສິບເຂົາທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ ຈະກຽດຊັງຍິງໂສເພນີນັ້ນ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າແລະເປືອຍກາຍ ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະຈະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ. ເພາະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃສ່ໄວ້ໃນໃຈຂອງເຂົາໃຫ້ກະທຳຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ເຫັນພ້ອມກັນ ແລະມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ ຈົນກວ່າພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຈະສຳເລັດ. ພຣະນິມິດ 17:16, 17.
The globalists of the United Nations are not simply the “kings” of the earth, but they are also represented as “merchants”, thus the globalists consist of political and economic powers. The reason the angel that brought the vision of Revelation seventeen and eighteen to John, was to show John the judgment of the great whore of Tyre. Both categories of the globalists mourn the death of the papacy.
ພວກໂກລບາລິດແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ “ກະສັດ” ຂອງແຜ່ນດິນໂລກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຖືກນໍາສະເໜີເປັນ “ພໍ່ຄ້າ” ອີກດ້ວຍ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກໂກລບາລິດຈຶ່ງປະກອບມີອໍານາດທາງການເມືອງແລະອໍານາດທາງເສດຖະກິດ. ເຫດຜົນທີ່ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ ຜູ້ໄດ້ນໍານິມິດແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີ 17 ແລະ 18 ມາໃຫ້ແກ່ໂຢຮັນ, ກໍເພື່ອຈະສະແດງໃຫ້ໂຢຮັນເຫັນການພິພາກສາຂອງຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ແຫ່ງເມືອງຕີໂຣ. ພວກໂກລບາລິດທັງສອງປະເພດນີ້ ໄວ້ທຸກຕໍ່ການຕາຍຂອງສັນຕະປາປາ.
Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more. Revelation 18:8–11.
ເຫດສະນັ້ນ ພະຍາດທັງຫລາຍຂອງນາງຈະມາເຖິງໃນວັນດຽວ ຄື ຄວາມຕາຍ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ຄວາມອຶດຫິວ; ແລະ ນາງຈະຖືກເຜົາດ້ວຍໄຟຢ່າງສິ້ນເຊີງ: ເພາະວ່າພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ພິພາກສານາງນັ້ນ ມີລິດເດດແຂງກ້າ. ແລະ ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຜູ້ໄດ້ກະທຳການລ່ວງປະເວນີ ແລະ ດຳລົງຊີວິດຢ່າງຫລູຫລາກັບນາງ ຈະຮ້ອງໄຫ້ເພາະນາງ ແລະ ຄ່ຳຄວນເພາະນາງ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນຄວັນແຫ່ງການຖືກເຜົາຂອງນາງ, ຢືນຢູ່ແຕ່ໄກເພາະຄວາມຢ້ານຕໍ່ການທໍລະມານຂອງນາງ ແລະ ເວົ້າວ່າ, ວິບັດ, ວິບັດແກ່ນະຄອນໃຫຍ່ບາບີໂລນນັ້ນ, ນະຄອນອັນມີອຳນາດນັ້ນ! ເພາະວ່າໃນຊົ່ວໂມງດຽວ ການພິພາກສາຂອງເຈົ້າໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ແລະ ບັນດາພໍ່ຄ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຈະຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ໂສກເສົ້າເພາະນາງ; ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດຊື້ສິນຄ້າຂອງພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 18:8–11.
The merchants and the kings both stand afar off and cry “alas, alas.” The word “alas” in the Greek is translated as “woe” in chapter eight of Revelation.
ບັນດາພໍ່ຄ້າແລະບັນດາກະສັດຕ່າງກໍຢືນຢູ່ໄກ ແລະຮ້ອງວ່າ “ວິບັດ, ວິບັດ.” ຄຳວ່າ “ວິບັດ” ໃນພາສາກຣີກ ໄດ້ຖືກແປເປັນ “ວິບັດ” ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 8.
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງ, ແລະໄດ້ຍິນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງບິນຜ່ານກາງທ້ອງຟ້າ, ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, “ວິບັດ, ວິບັດ, ວິບັດ ແກ່ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເນື່ອງດ້ວຍສຽງແກອື່ນໆອີກຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ ທີ່ຍັງຈະຕ້ອງເປົ່າຢູ່!” ພຣະນິມິດ 8:13
The three Woes represent the fifth, sixth and seventh Trumpets, and they are symbols of Islam. The kings, merchants and shipmasters all cry out “alas, alas” three times in chapter eighteen.
ວິບັດທັງສາມປະການເປັນຕົວແທນຂອງແກທີຫ້າ, ທີຫົກ ແລະ ທີເຈັດ, ແລະມັນເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ. ກະສັດ, ພໍ່ຄ້າ ແລະ ນາຍເຮືອທັງຫມົດຕ່າງຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ “ວິບັດ, ວິບັດ” ສາມເທື່ອໃນບົດທີສິບແປດ.
And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. … The merchants of these things, which were made rich by her, shall stand afar off for the fear of her torment, weeping and wailing, And saying, Alas, alas, that great city, that was clothed in fine linen, and purple, and scarlet, and decked with gold, and precious stones, and pearls! For in one hour so great riches is come to nought. And every shipmaster, and all the company in ships, and sailors, and as many as trade by sea, stood afar off, And cried when they saw the smoke of her burning, saying, What city is like unto this great city! And they cast dust on their heads, and cried, weeping and wailing, saying, Alas, alas, that great city, wherein were made rich all that had ships in the sea by reason of her costliness! for in one hour is she made desolate. Revelation 18:9-10, 15–19.
ແລະບັນດາກະສັດທັງຫລາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຜູ້ໄດ້ກະທຳການຫລິ້ນຊູ້ ແລະດຳລົງຊີວິດໃນຄວາມສຸກສຳລານກັບນາງ ຈະຄ່ຳຄວນເຖິງນາງ ແລະຄຳຄວນເພື່ອນາງ ເມື່ອເຂົາເຫັນຄວັນໄຟແຫ່ງການເຜົາໄຫມ້ຂອງນາງ, ຢືນຢູ່ໄກໆເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານຕໍ່ຄວາມທໍລະມານຂອງນາງ ແລະກ່າວວ່າ, ວິບັດເອີຍ, ວິບັດເອີຍ, ບາບີໂລນ ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ນະຄອນທີ່ຊົງອຳນາດນັ້ນ! ເພາະວ່າໃນຊົ່ວໂມງດຽວ ການພິພາກສາຂອງເຈົ້າໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. … ພວກພໍ່ຄ້າແຫ່ງສິ່ງເຫລົ່ານີ້ ຜູ້ທີ່ຮັ່ງມີຂຶ້ນດ້ວຍນາງ ຈະຢືນຢູ່ໄກໆເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານຕໍ່ຄວາມທໍລະມານຂອງນາງ, ຮ້ອງໄຫ້ ແລະຄ່ຳຄວນ, ແລະກ່າວວ່າ, ວິບັດເອີຍ, ວິບັດເອີຍ, ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ຜູ້ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານເນື້ອດີ, ແລະສີມ່ວງ, ແລະສີແດງເຂັ້ມ, ແລະປະດັບດ້ວຍຄຳ, ແລະເພັດພອຍອັນມີຄ່າ, ແລະໄຂ່ມຸກ! ເພາະວ່າໃນຊົ່ວໂມງດຽວ ຄວາມຮັ່ງມີອັນໃຫຍ່ຫລວງເຊັ່ນນີ້ໄດ້ກາຍເປັນສູນ. ແລະນາຍເຮືອທຸກຄົນ, ແລະບັນດາຜູ້ໂດຍສານໃນເຮືອ, ແລະພວກກະລາສີ, ແລະທຸກຄົນທີ່ຄ້າຂາຍທາງທະເລ, ໄດ້ຢືນຢູ່ໄກໆ, ແລະຮ້ອງຂຶ້ນເມື່ອເຂົາເຫັນຄວັນໄຟແຫ່ງການເຜົາໄຫມ້ຂອງນາງ, ກ່າວວ່າ, ມີນະຄອນໃດເໝືອນດັ່ງນະຄອນໃຫຍ່ນີ້! ແລະເຂົາໄດ້ໂຮຍຝຸ່ນໃສ່ຫົວຂອງຕົນ, ແລະຮ້ອງຂຶ້ນ, ຮ້ອງໄຫ້ ແລະຄ່ຳຄວນ, ກ່າວວ່າ, ວິບັດເອີຍ, ວິບັດເອີຍ, ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ທີ່ໃນນັ້ນທຸກຄົນຜູ້ມີເຮືອຢູ່ໃນທະເລໄດ້ຮັ່ງມີຂຶ້ນເນື່ອງຈາກຄວາມມີຄ່າສູງຂອງນາງ! ເພາະວ່າໃນຊົ່ວໂມງດຽວ ນາງໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ. ພຣະນິມິດ 18:9-10, 15–19.
The “hour” that the judgment of the papacy is accomplished, is the “hour” of Revelation eleven, that is the “hour of the great earthquake,” and it represents the Sunday law time period that begins at the Sunday law in the United States and continues until Michael stands up and human probation closes. The globalists that hated the whore, but still agreed to give their kingdom unto her for one hour, not only repeat “woe, woe” (alas, alas), three times, but they ask the question, “What city is like unto this great city?” They also asked that question in the book of Ezekiel.
“ຊົ່ວໂມງ” ທີ່ການພິພາກສາຕໍ່ລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ສຳເລັດລົງນັ້ນ ແມ່ນ “ຊົ່ວໂມງ” ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 11 ນັ້ນເອງ ຄື “ຊົ່ວໂມງແຫ່ງແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ແລະມັນເປັນຕົວແທນເຖິງຊ່ວງເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງ. ບັນດາ globalists ຜູ້ທີ່ກຽດຊັງຍິງໂສເພນີນັ້ນ ແຕ່ຍັງເຫັນດີທີ່ຈະມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ນາງເປັນເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ ບໍ່ພຽງແຕ່ຮ້ອງຊ້ຳວ່າ “ວິບັດ, ວິບັດ” (ອະນິຈັງ, ອະນິຈັງ) ສາມເທື່ອເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ພວກເຂົາຍັງຖາມຄຳຖາມນີ້ດ້ວຍວ່າ, “ເມືອງໃດຈະເໝືອນດັ່ງເມືອງໃຫຍ່ນີ້?” ພວກເຂົາຍັງໄດ້ຖາມຄຳຖາມນັ້ນໃນພຣະທຳເອເຊກຽນດ້ວຍ.
And shall cause their voice to be heard against thee, and shall cry bitterly, and shall cast up dust upon their heads, they shall wallow themselves in the ashes: And they shall make themselves utterly bald for thee, and gird them with sackcloth, and they shall weep for thee with bitterness of heart and bitter wailing. And in their wailing they shall take up a lamentation for thee, and lament over thee, saying, What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea? When thy wares went forth out of the seas, thou filledst many people; thou didst enrich the kings of the earth with the multitude of thy riches and of thy merchandise. In the time when thou shalt be broken by the seas in the depths of the waters thy merchandise and all thy company in the midst of thee shall fall. All the inhabitants of the isles shall be astonished at thee, and their kings shall be sore afraid, they shall be troubled in their countenance. The merchants among the people shall hiss at thee; thou shalt be a terror, and never shalt be any more. Ezekiel 27:30–36.
ແລະພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ສຽງຂອງຕົນໄດ້ຍິນຕໍ່ເຈົ້າ, ແລະຈະຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຂົມຂື່ນ, ແລະຈະໂຍນຝຸ່ນຂຶ້ນເທິງຫົວຂອງຕົນ, ພວກເຂົາຈະກິ້ງຕົນຢູ່ໃນຂີ້ເຖົ່າ: ແລະພວກເຂົາຈະໂກນຫົວຂອງຕົນຈົນກ້ຽງໝົດເພາະເຈົ້າ, ແລະຄາດຕົນດ້ວຍຜ້າກະສອບ, ແລະຈະຮ້ອງໄຫ້ເພາະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຂົມຂື່ນແຫ່ງໃຈ ແລະດ້ວຍການຄໍ່າຄວນຢ່າງຂົມຂື່ນ. ແລະໃນການຄໍ່າຄວນຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈະຕັ້ງຄຳຄໍ່າຄວນເພື່ອເຈົ້າ ແລະຄໍ່າຄວນເຖິງເຈົ້າໂດຍກ່າວວ່າ, ມີນະຄອນໃດເໝືອນຕີໂຣ ຄືດັ່ງນະຄອນທີ່ຖືກທຳລາຍຢູ່ທ່າມກາງທະເລ? ເມື່ອສິນຄ້າຂອງເຈົ້າອອກໄປຈາກທະເລທັງຫຼາຍ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊົນຊາດຫຼາຍຊົນອິ່ມໜຳ; ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຮັ່ງມີ ດ້ວຍຄວາມມັ່ງຄັ່ງຫຼວງຫຼາຍ ແລະດ້ວຍສິນຄ້າຂາຍຂອງເຈົ້າ. ໃນເວລາທີ່ເຈົ້າຈະຖືກທະເລທັງຫຼາຍທຳລາຍ ໃນທີ່ເລິກແຫ່ງນ້ຳ, ສິນຄ້າຂອງເຈົ້າ ແລະບໍລິວານທັງສິ້ນຂອງເຈົ້າ ທີ່ຢູ່ທ່າມກາງເຈົ້າ ຈະລົ້ມລົງ. ຊາວເກາະທັງປວງຈະຕົກຕະລຶງເພາະເຈົ້າ, ແລະບັນດາກະສັດຂອງພວກເຂົາຈະຫວາດກົວຢ່າງຍິ່ງ, ໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາຈະວຸ່ນວາຍ. ບັນດາພໍ່ຄ້າທ່າມກາງປະຊາຊາດຈະສົ່ງສຽງເຢາະເຍີ້ຍໃສ່ເຈົ້າ; ເຈົ້າຈະເປັນຄວາມໜ້າຫວາດສະພຶງ, ແລະຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປເປັນນິດ. ເອເຊກຽນ 27:30–36.
Ezekiel identifies the city as “Tyrus,” who is “destroyed in the midst of the sea?” Isaiah, speaking of the whore of Tyre (Tyrus), who is also the great whore of Revelation, who is the Catholic church, and also identifies her as the crowning city.
ເອເຊກີເອນໄດ້ລະບຸເມືອງນັ້ນວ່າ “ເທຣັສ,” ຜູ້ຊຶ່ງ “ຖືກທຳລາຍຢູ່ທ່າມກາງທະເລ” ຫຼື? ອິຊາຢາ, ເມື່ອກ່າວເຖິງຍິງໂສເພນີແຫ່ງເມືອງຕີເຣ (ເທຣັສ), ຜູ້ຊຶ່ງກໍແມ່ນຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ແຫ່ງພຣະນິມິດ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນຄຣິສຕະຈັກຄາທອລິກ, ແລະຍັງໄດ້ລະບຸນາງວ່າເປັນເມືອງຜູ້ສວມມົງກຸດອີກດ້ວຍ.
Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Isaiah 23:7–9.
ນີ້ແມ່ນນະຄອນແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານຂອງເຈົ້າບໍ, ຊຶ່ງມີຄວາມເກົ່າແກ່ມາແຕ່ວັນບູຮານ? ຕີນຂອງນາງເອງຈະພານາງໄປໄກ ເພື່ອຈະໄປອາໄສຢູ່ຕ່າງແດນ. ຜູ້ໃດໄດ້ວາງແຜນການນີ້ຕໍ່ສູ້ເມືອງຕີເຣ, ນະຄອນຜູ້ສວມມົງກຸດ, ຊຶ່ງພໍ່ຄ້າຂອງນາງເປັນເຈົ້ານາຍ, ແລະບັນດາຜູ້ຄ້າຂາຍຂອງນາງເປັນຜູ້ມີກຽດໃນແຜ່ນດິນໂລກ? ພຣະເຢໂຫວາຈອມໂຍທາໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວ, ເພື່ອທຳໃຫ້ຄວາມຈອງຫອງແຫ່ງສະຫງ່າລາສີທັງປວງມົວໝອງໄປ, ແລະເພື່ອນຳຄວາມມີກຽດຂອງບັນດາຜູ້ມີກຽດໃນແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ກາຍເປັນທີ່ດູໝິ່ນ. ເອຊາຢາ 23:7–9
The papacy is the “crowning city,” for it is she that claims to sit as a queen over the threefold union.
ສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມແມ່ນ “ນະຄອນທີ່ສວມມົງກຸດ,” ເພາະວ່ານາງນັ້ນເອງທີ່ອ້າງວ່ານັ່ງເປັນລາຊິນີເຫນືອສະຫະພັນສາມປະການ.
How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Revelation 18:7.
ນາງໄດ້ຍົກຍ້ອງຕົນເອງ ແລະ ດຳລົງຊີວິດຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍຫຼາຍເທົ່າໃດ, ກໍຈົ່ງໃຫ້ຄວາມທໍລະມານ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າແກ່ນາງຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ; ເພາະນາງເວົ້າໃນໃຈຂອງນາງວ່າ, “ເຮົານັ່ງເປັນພະລາຊິນີ ແລະ ບໍ່ແມ່ນແມ່ໝ້າຍ, ແລະ ຈະບໍ່ເຫັນຄວາມໂສກເສົ້າເລີຍ.” ພຣະນິມິດ 18:7
Ezekiel said the whore’s judgment is accomplished in the “midst of the sea,” in his lamentation for Tyrus.
ເອເຊກຽນໄດ້ກ່າວວ່າ ການພິພາກສາຍິງໂສເພນີນັ້ນສຳເລັດລົງ “ໃນທ່າມກາງທະເລ,” ໃນຄຳຄ່ຳຄວນຂອງທ່ານສຳລັບເມືອງຕີໂຣ.
The word of the Lord came again unto me, saying, Now, thou son of man, take up a lamentation for Tyrus. … The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Ezekiel 27:1, 2, 25, 26.
ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຢໂຮວາໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບັດນີ້ ເຈົ້າບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງກ່າວຄຳຄໍ່າຄວນເຖິງເມືອງໄທເຣ. … ເຮືອຂອງທາຊິດໄດ້ຮ້ອງເພງຖຶງເຈົ້າໃນຕະຫຼາດຄ້າຂອງເຈົ້າ; ແລະເຈົ້າໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະມີສະຫງ່າລາສີຢ່າງຍິ່ງ ຢູ່ທ່າມກາງທະເລ. ຝີພາຍຂອງເຈົ້າໄດ້ນຳເຈົ້າເຂົ້າໄປສູ່ນ້ຳເລິກອັນກວ້າງໃຫຍ່: ລົມຕາເວັນອອກໄດ້ຫັກທຳລາຍເຈົ້າຢູ່ທ່າມກາງທະເລ. ເອເຊກຽນ 27:1, 2, 25, 26.
It is the “east wind” that brings judgment upon the whore of Tyre, the crowning city, and the “east wind” is a symbol of Islam. The warfare brought against Islam by the ten kings is what destroys the papacy of the last days. The realization of the ten kings that they have been deceived also produces fear in their hearts.
ແມ່ນ “ລົມຕາເວັນອອກ” ທີ່ນຳການພິພາກສາມາເໜືອໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ, ນະຄອນຜູ້ສະຖາປະນາມົງກຸດ, ແລະ “ລົມຕາເວັນອອກ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ. ສົງຄາມທີ່ກະທຳຕໍ່ອິດສະລາມໂດຍກະສັດທັງສິບ ຄືສິ່ງທີ່ທຳລາຍຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ການຕະໜັກຮູ້ຂອງກະສັດທັງສິບວ່າພວກເຂົາໄດ້ຖືກຫຼອກລວງ ກໍກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວຂຶ້ນໃນໃຈຂອງພວກເຂົາດ້ວຍ.
Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. As we have heard, so have we seen in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: God will establish it forever. Selah. Psalms 48:2–8.
ພູເຂົາຊີໂອນງົດງາມຕາມທີ່ຕັ້ງຂອງມັນ, ເປັນຄວາມຊື່ນບານຂອງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ, ຢູ່ທາງດ້ານເໜືອ, ເປັນນະຄອນຂອງກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນພຣະລາຊະວັງຂອງນາງວ່າເປັນທີ່ລີ້ໄພ. ເພາະເບິ່ງແມ, ກະສັດທັງຫລາຍໄດ້ຊຸມນຸມກັນ, ພວກເຂົາໄດ້ຜ່ານໄປດ້ວຍກັນ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນແລ້ວ, ແລະກໍປະຫລາດໃຈ; ພວກເຂົາຖືກຄວາມຫວາດຫວັ່ນຮົບກວນ, ແລະຮີບຫນີໄປ. ຄວາມຢ້ານກົວໄດ້ຄອບງຳພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະຄວາມເຈັບປວດດັ່ງຍິງທີ່ກຳລັງເຈັບຄັນຈະຄອດ. ພຣະອົງຊົງທຳລາຍເຮືອຂອງທາຊີດ້ວຍລົມຕາເວັນອອກ. ດັ່ງທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນ, ພວກຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ເຫັນເຊັ່ນນັ້ນໃນນະຄອນຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ, ໃນນະຄອນຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ: ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສະຖາປະນາມັນໄວ້ເປັນນິດ. ເຊລາ. ພຣະທຳເພງສັນລະເສີນ 48:2–8.
The globalists looked upon the kingdom of God, as represented by the city of Jerusalem, but chose “that great city” Babylon as their head. When God judges that great city, they cry and lament as they recognize that they are lost, for the great city they chose is broken in the midst of the sea, by the warfare brought upon them by Islam (the east wind). And the warfare is a progressively escalating warfare, for it is as a woman in travail.
ພວກສາກົນນິຍົມໄດ້ເບິ່ງໄປຍັງອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແຕ່ໄດ້ເລືອກ “ນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ” ຄື ບາບີໂລນ ເປັນຫົວຂອງຕົນ. ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງພິພາກສານະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ, ພວກເຂົາຮ້ອງໄຫ້ແລະຄ່ຳຄວນ ເມື່ອໄດ້ຕະໜັກວ່າພວກເຂົາສູນເສຍແລ້ວ, ເພາະນະຄອນໃຫຍ່ທີ່ພວກເຂົາເລືອກນັ້ນຖືກທຳລາຍຢູ່ທ່າມກາງທະເລ ໂດຍສົງຄາມທີ່ອິສະລາມ (ລົມຕາເວັນອອກ) ໄດ້ນຳມາເໜືອພວກເຂົາ. ແລະສົງຄາມນັ້ນເປັນສົງຄາມທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນເປັນລຳດັບ, ເພາະມັນເປັນດັ່ງຍິງທີ່ກຳລັງເຈັບທ້ອງຄອດ.
The kingdom of God that they have persecuted for the papacy is represented in Daniel chapter two, where we are informed that in “the days of these [globalist] kings,” God will set up His eternal kingdom.
ອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຂົ່ມເຫັງເນື່ອງເພາະສັນຕະປາປານັ້ນ ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນດານີເອນ ບົດທີ 2 ບ່ອນທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ໃນ “ສະໄໝຂອງກະສັດ [globalist] ເຫຼົ່ານີ້” ພຣະເຈົ້າຈະສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນຂອງພຣະອົງ.
And in the days of these kings shall the God of heaven set up a kingdom, which shall never be destroyed: and the kingdom shall not be left to other people, but it shall break in pieces and consume all these kingdoms, and it shall stand for ever. Daniel 2:44.
ແລະໃນສະໄໝຂອງກະສັດເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນຈະສະຖາປະນາອານາຈັກໜຶ່ງຂຶ້ນ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍເປັນນິດ; ແລະອານາຈັກນັ້ນຈະບໍ່ຕົກເປັນຂອງຊົນຊາດອື່ນ, ແຕ່ຈະບົດທຳລາຍແລະກຳຈັດບັນດາອານາຈັກເຫຼົ່ານີ້ເສຍສິ້ນ, ແລະມັນຈະຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ. ດານີເອນ 2:44.
The Millerites believed that they were living in the “days of these kings,” but the ten kings of Revelation seventeen had not yet come into history, indeed, they are just coming into view now. The Millerites were correct, but their vision was limited. The kingdom of God that is set up in the days of the kings of Revelation seventeen and eighteen, is the time period of the latter rain.
ພວກ Millerites ເຊື່ອວ່າພວກເຂົາກໍາລັງດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນ “ວັນເວລາຂອງກະສັດເຫຼົ່ານີ້,” ແຕ່ກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດ 17 ຍັງບໍ່ທັນປາກົດເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດ; ແທ້ຈິງແລ້ວ, ເວລານີ້ພວກມັນພຽງແຕ່ກໍາລັງປາກົດໃຫ້ເຫັນເທົ່ານັ້ນ. ພວກ Millerites ເຂົ້າໃຈຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ວິໄສທັດຂອງພວກເຂົາຍັງຈໍາກັດ. ລາຊະອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນສະໄໝຂອງກະສັດໃນພຣະນິມິດບົດ 17 ແລະ 18 ນັ້ນ, ແມ່ນຊ່ວງເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ.
“I saw that all things are intensely looking and stretching their thoughts on the impending crisis before them. The sins of Israel must go to judgment beforehand. Every sin must be confessed at the sanctuary, then the work will move. It must be done now. The remnant in the time of trouble will cry, My God, My God, why hast Thou forsaken me?
“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ທຸກສິ່ງກຳລັງເຝົ້າມອງຢ່າງເຂັ້ມຂັ້ນ ແລະ ຍືດຄວາມຄິດຂອງຕົນອອກໄປສູ່ວິກິດອັນໃກ້ຈະມາເຖິງທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກມັນ. ບາບທັງຫຼາຍຂອງອິສຣາເອນຈະຕ້ອງຖືກນຳໄປພິພາກສາກ່ອນ. ທຸກບາບຈະຕ້ອງຖືກສາລະພາບທີ່ສະຖານບໍລິສຸດ, ແລ້ວພະລາຊະກິດນັ້ນຈຶ່ງຈະເຄື່ອນໄປ. ມັນຈະຕ້ອງຖືກເຮັດໃນບັດນີ້. ຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງຄວາມລຳບາກຈະຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ, ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ, ເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ປະຖິ້ມຂ້ານ້ອຍ?”
“The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.
“ຝົນປາຍລະດູກຳລັງຈະມາເຖິງເຫນືອຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ—ເມື່ອນັ້ນທຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບມັນດັ່ງເຊັ່ນໃນຄາວກ່ອນ.”
“When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.
“ເມື່ອທູດສະຫວັນທັງສີ່ປ່ອຍມື, ພຣະຄຣິດຈະສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຝົນປາຍ ນອກຈາກຜູ້ທີ່ກຳລັງເຮັດທຸກຢ່າງເທົ່າທີ່ຕົນຈະເຮັດໄດ້. ພຣະຄຣິດຈະຊົງຊ່ວຍເຫຼືອພວກເຮົາ. ທຸກຄົນສາມາດເປັນຜູ້ມີໄຊໄດ້ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍຜ່ານພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູ. ສະຫວັນທັງສິ້ນສົນໃຈໃນພະລະກິດນີ້. ທູດສະຫວັນທັງຫຼາຍກໍສົນໃຈເຊັ່ນກັນ.” Spalding and Magan, 3.
In the time of the latter rain, when the angels release the four winds, which in the “days of these kings,” Christ sets up His kingdom. The latter rain is progressive, and began to sprinkle on September 11, 2001, when the third Woe arrived into history, but the angering of the nations was immediately restrained. It continues to escalate in intensity, until the Sunday law in the United States, when it brings about national ruin. That escalating judgment then continues as every other nation follows the example of the United States, and therefore suffers the same judgments. It escalates until the close of probation. It progresses as a woman in travail.
ໃນເວລາແຫ່ງຝົນຊ້າ, ເມື່ອທູດສະຫວັນປ່ອຍລົມທັງສີ່, ຊຶ່ງໃນ “ວັນເວລາຂອງກະສັດເຫຼົ່ານີ້,” ພຣະຄຣິດຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ຝົນຊ້ານັ້ນດຳເນີນໄປຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ, ແລະໄດ້ເລີ່ມໂປຍລົງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ເມື່ອວິບັດທີສາມໄດ້ເຂົ້າມາໃນປະຫວັດສາດ, ແຕ່ການເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງນັ້ນຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້ໃນທັນທີ. ມັນຍັງຄົງເພີ່ມທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນຕໍ່ໄປ, ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ, ເມື່ອມັນນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງຊາດ. ແລ້ວການພິພາກສາທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນນັ້ນກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ ເມື່ອທຸກປະເທດອື່ນພາກັນຕິດຕາມແບບຢ່າງຂອງສະຫະລັດ, ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຮັບທຸກການພິພາກສາອັນດຽວກັນ. ມັນເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຈົນເຖິງການປິດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ມັນຄືບໜ້າໄປດັ່ງຍິງທີ່ກຳລັງເຈັບຄັນຈະຄອດ.
We will continue the consideration of the eighth being of the seven in the next article.
ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນການພິຈາລະນາຕໍ່ໄປເກືອບກັບຜູ້ທີແປດ ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດ ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.
“Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’
“ຕາບໃດທີ່ບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຕົນວ່າຍຶດຖືຄວາມຈິງຍັງກໍາລັງຮັບໃຊ້ຊາຕານຢູ່, ເງົາອັນມືດມົນແຫ່ງນະລົກຂອງມັນຈະຕັດຂາດທັດສະນະຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຕໍ່ພຣະເຈົ້າແລະສະຫວັນ. ເຂົາທັງຫຼາຍຈະເປັນດັ່ງຜູ້ທີ່ໄດ້ສູນເສຍຄວາມຮັກແຮກຂອງຕົນ. ເຂົາບໍ່ອາດເຫັນຄວາມເປັນຈິງອັນນິລັນດອນໄດ້. ສິ່ງຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຕຽມໄວ້ສໍາລັບພວກເຮົານັ້ນໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນພຣະທໍາເຊກາຣີຢາ ບົດ 3 ແລະ 4, ແລະ 4:12–14 ວ່າ: ‘ແລະຂ້ານ້ອຍຕອບອີກ ແລະທູນວ່າແກ່ທ່ານ, ກິ່ງໝາກກອກສອງກິ່ງນີ້ແມ່ນຫຍັງ, ຊຶ່ງໂດຍຜ່ານທໍ່ຄໍາສອງອັນໄດ້ເທນໍ້າມັນຄໍາອອກຈາກຕົນເອງ? ແລະທ່ານຕອບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ? ແລະຂ້ານ້ອຍທູນວ່າ, ບໍ່ຮູ້, ນາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ. ແລ້ວທ່ານກ່າວວ່າ, ສອງທ່ານນີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການເຈີມໄວ້, ຜູ້ຊຶ່ງຢືນຢູ່ຂ້າງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນ.’”
“The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊົງບໍລິບູນດ້ວຍທຸກສິ່ງ. ພຣະອົງບໍ່ຊົງຂາດແຄນເຄື່ອງມື ຫຼື ວິທີການໃດໆ. ເປັນເພາະການຂາດຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ, ຄວາມຕິດຢູ່ກັບໂລກຂອງພວກເຮົາ, ຄໍາເວົ້າອັນເບົາບາງໄຮ້ຄຸນຄ່າຂອງພວກເຮົາ, ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຮົາ, ຊຶ່ງສະແດງອອກໃນການສົນທະນາຂອງພວກເຮົາ, ທີ່ເຮັດໃຫ້ເງົາອັນມືດມົນມາຊຸມລ້ອມພວກເຮົາ. ພຣະຄຣິດບໍ່ໄດ້ຖືກສຳແດງອອກ ໃນຖ້ອຍຄໍາ ຫຼື ໃນອຸປະນິໄສ ໃນຐານະພຣະອົງຜູ້ຊົງງາມພ້ອມສົມບູນທັງສິ້ນ ແລະ ສູງສົ່ງກວ່າຄົນນັບໝື່ນ. ເມື່ອຈິດວິນຍານພໍໃຈທີ່ຈະຍົກຕົນເອງຂຶ້ນສູ່ຄວາມອະນິຈັງໄຮ້ສາລະ, ພຣະວິນຍານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຈະຊົງເຮັດໄດ້ໜ້ອຍຫຼາຍເພື່ອຈິດວິນຍານນັ້ນ. ສາຍຕາອັນສັ້ນຂອງພວກເຮົາເຫັນແຕ່ເງົາ ແຕ່ບໍ່ອາດເຫັນສະຫງ່າລາສີທີ່ຢູ່ເຫນືອໄປກວ່ານັ້ນ. ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຍຶດກຸມລົມທັງສີ່ໄວ້, ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາເໝືອນມ້າດຸຮ້າຍຕົວໜຶ່ງທີ່ພະຍາຍາມຈະຫຼຸດຫນີ ແລະ ແລ່ນກວາດໄປເທິງໜ້າພິພົບທັງສິ້ນ, ນຳເອົາການທຳລາຍ ແລະ ຄວາມຕາຍໄປຕາມເສັ້ນທາງຂອງມັນ.”
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
“ພວກເຮົາຈະນອນຫລັບຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນໃກ້ທີ່ສຸດຂອງໂລກນິລັນດອນບໍ? ພວກເຮົາຈະຊາເຢັນ ແລະ ຕາຍດ້ານຈິດວິນຍານບໍ? ໂອ, ຂໍໃຫ້ໃນບັນດາຄຣິດຕະຈັກຂອງພວກເຮົາມີພຣະວິນຍານ ແລະ ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກພັດເຂົ້າໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ ແລະ ມີຊີວິດ. ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຫັນວ່າ ທາງນັ້ນແຄບ ແລະ ປະຕູນັ້ນຄັບແຄບ. ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາຜ່ານປະຕູຄັບແຄບນັ້ນໄປແລ້ວ ຄວາມກວ້າງຂອງມັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.” Manuscript Releases, volume 20, 217.