ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກເຈັດສິບສອງ

ພຣະຄຳຂອງພຣະເຢໂຫວາໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, ນອກຈາກນີ້ ເຈົ້າຜູ້ເປັນບຸດຂອງມະນຸດ ຈົ່ງເອົາໄມ້ອັນໜຶ່ງມາ ແລ້ວຂຽນໃສ່ມັນວ່າ, ສຳລັບຢູດາ ແລະສຳລັບລູກຫລານອິສຣາເອນ ພວກຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງເຂົາ: ແລ້ວຈົ່ງເອົາໄມ້ອີກອັນໜຶ່ງ ແລ້ວຂຽນໃສ່ມັນວ່າ, ສຳລັບໂຢເຊັບ ໄມ້ຂອງເອຟຣາອິມ ແລະສຳລັບວົງວານອິສຣາເອນທັງໝົດ ພວກຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງເຂົາ: ແລະຈົ່ງນຳມັນທັງສອງມາຕໍ່ເຂົ້າກັນໃຫ້ເປັນໄມ້ອັນດຽວ; ແລະມັນຈະກາຍເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 37:15–17.

ພຣະຫັດຂອງພຣະເຢໂຮວາສະຖິດຢູ່ເທິງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຊົງນຳຂ້າພະເຈົ້າອອກໄປໂດຍພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຢໂຮວາ ແລະຊົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້ານັ່ງລົງຢູ່ກາງຮ່ອມພູແຫ່ງໜຶ່ງຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍກະດູກ. ແລະຊົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຜ່ານໄປຮອບໆພວກມັນ; ແລະເບິ່ງເຖີດ, ມີກະດູກຢູ່ໃນຮ່ອມພູເປີດນັ້ນຫຼາຍຍິ່ງນັກ; ແລະເບິ່ງເຖີດ, ພວກມັນແຫ້ງຫຼາຍຍິ່ງນັກ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ຈະມີຊີວິດໄດ້ຫຼື? ແລະຂ້າພະເຈົ້າທູນຕອບວ່າ, ໂອ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງຊົງຊາບ. ພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າອີກວ່າ, ຈົ່ງພະຍາກອນເໜືອກະດູກເຫຼົ່ານີ້ ແລະກ່າວແກ່ພວກມັນວ່າ, ໂອ ກະດູກແຫ້ງທັງຫຼາຍເອີຍ, ຈົ່ງຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຮວາ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດແກ່ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາຈະໃຫ້ລົມຫາຍໃຈເຂົ້າມາໃນພວກເຈົ້າ ແລະພວກເຈົ້າຈະມີຊີວິດ: ແລະເຮົາຈະວາງເສັ້ນເອັນໄວ້ເທິງພວກເຈົ້າ ແລະຈະໃຫ້ເນື້ອງອກຂຶ້ນມາເທິງພວກເຈົ້າ ແລະຈະຄຸມພວກເຈົ້າດ້ວຍໜັງ ແລະຈະໃສ່ລົມຫາຍໃຈໄວ້ໃນພວກເຈົ້າ ແລະພວກເຈົ້າຈະມີຊີວິດ; ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພະຍາກອນຕາມທີ່ໄດ້ຮັບຄຳບັນຊາ: ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າພະຍາກອນຢູ່ນັ້ນ ກໍມີສຽງດັງຂຶ້ນ ແລະເບິ່ງເຖີດ, ມີການສັ່ນສະເທືອນ, ແລະກະດູກກໍເຂົ້າມາຕິດກັນ, ກະດູກກັບກະດູກຂອງມັນ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງ, ເບິ່ງເຖີດ, ເສັ້ນເອັນແລະເນື້ອກໍງອກຂຶ້ນມາເທິງພວກມັນ ແລະໜັງກໍຄຸມຢູ່ຂ້າງເທິງ: ແຕ່ບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈໃນພວກມັນ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງພະຍາກອນແກ່ລົມ, ຈົ່ງພະຍາກອນເຖີດ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ລົມວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ໂອ ລົມຫາຍໃຈເອີຍ, ຈົ່ງມາຈາກລົມທັງສີ່ທິດ ແລະຈົ່ງເປົ່າໃສ່ຜູ້ຖືກຂ້າເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອພວກເຂົາຈະມີຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພະຍາກອນຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງບັນຊາຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະລົມຫາຍໃຈກໍເຂົ້າມາໃນພວກມັນ, ແລະພວກມັນກໍມີຊີວິດ, ແລະຢືນຂຶ້ນຢູ່ເທິງຕີນຂອງຕົນ, ເປັນກອງທັບໃຫຍ່ຫຼວງຍິ່ງນັກ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ຄືພົງພັນອິດສະຣາເອນທັງໝົດ: ເບິ່ງເຖີດ, ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ກະດູກຂອງພວກເຮົາແຫ້ງແລ້ວ, ແລະຄວາມຫວັງຂອງພວກເຮົາກໍສູນຫາຍໄປ: ພວກເຮົາຖືກຕັດຂາດອອກແລ້ວໃນສ່ວນຂອງຕົນ. ເພາະສະນັ້ນ ຈົ່ງພະຍາກອນ ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງເຖີດ, ໂອ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ເຮົາຈະເປີດອຸບໂມງຝັງສົບຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າຂຶ້ນມາຈາກອຸບໂມງຝັງສົບຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະຈະນຳພວກເຈົ້າເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນອິດສະຣາເອນ. ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ, ເມື່ອເຮົາໄດ້ເປີດອຸບໂມງຝັງສົບຂອງພວກເຈົ້າ, ໂອ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ແລະໄດ້ນຳພວກເຈົ້າຂຶ້ນມາຈາກອຸບໂມງຝັງສົບຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະເຮົາຈະໃສ່ພຣະວິນຍານຂອງເຮົາໄວ້ໃນພວກເຈົ້າ, ແລະພວກເຈົ້າຈະມີຊີວິດ, ແລະເຮົາຈະວາງພວກເຈົ້າໄວ້ໃນແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງ: ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາໄດ້ກ່າວແລ້ວ ແລະໄດ້ກະທຳສຳເລັດແລ້ວ, ພຣະເຢໂຮວາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອເຊກຽນ 37:1–14.

“ຂ້າພະເຈົ້າວາງປາກກາລົງ ແລະ ຍົກຈິດວິນຍານຂຶ້ນໃນຄຳອະທິຖານ ເພື່ອວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງພົ່ນລົມຫາຍໃຈເຫນືອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ຖອຍຫຼັງໄປ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນດັ່ງກະດູກແຫ້ງ ເພື່ອວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຈະມີຊີວິດ.” General Conference Bulletin, February 4, 1893.

“ກະດູກທີ່ແຫ້ງແລ້ງຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບລົມຫາຍໃຈໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພື່ອວ່າມັນຈະໄດ້ເຂົ້າສູ່ການເຄື່ອນໄຫວ, ດັ່ງເໝືອນການຟື້ນຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ.” Bible Training School, December 1, 1903.

ແລະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຮວາໄດ້ມາເຖິງທ່ານ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ໄປຍັງເມືອງຊາເຣັບທາ ຊຶ່ງຂຶ້ນກັບເມືອງຊີໂດນ ແລະຈົ່ງອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາໄດ້ບັນຊາແມ່ໝ້າຍຄົນໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ລ້ຽງດູເຈົ້າ.” ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນແລະໄປຍັງຊາເຣັບທາ. ແລະເມື່ອທ່ານມາເຖິງປະຕູເມືອງ ເບິ່ງແມ, ແມ່ໝ້າຍຄົນນັ້ນກໍາລັງເກັບຟືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະທ່ານໄດ້ເອີ້ນນາງ ແລະກ່າວວ່າ, “ຂໍນ້ໍາໜ້ອຍໜຶ່ງໃນພາຊະນະມາໃຫ້ຂ້ານ້ອຍດື່ມແດ່.” ແລະໃນຂະນະທີ່ນາງກໍາລັງໄປເອົານ້ໍານັ້ນ ທ່ານກໍເອີ້ນນາງ ແລະກ່າວວ່າ, “ຂໍເຂົ້າຈີ່ຊິ້ນນ້ອຍໜຶ່ງໃນມືຂອງເຈົ້ານໍາມາໃຫ້ຂ້ານ້ອຍແດ່.” ແລະນາງກ່າວວ່າ, “ຕາບໃດທີ່ພຣະເຢໂຮວາພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານຍັງຊົງພຣະຊົນຢູ່, ຂ້ານ້ອຍບໍ່ມີເຂົ້າຈີ່ກ້ອນໃດເລີຍ, ມີແຕ່ແປ້ງກໍາມືໜຶ່ງໃນໄຫ ແລະນ້ໍາມັນໜ້ອຍໜຶ່ງໃນຄຸ; ແລະເບິ່ງແມ, ຂ້ານ້ອຍກໍາລັງເກັບຟືນສອງອັນ ເພື່ອຈະໄປເຮັດອາຫານນັ້ນສໍາລັບຂ້ານ້ອຍແລະລູກຊາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ກິນ ແລະຕາຍ.” ແລະເອລີຢາໄດ້ກ່າວແກ່ນາງວ່າ, “ຢ່າຢ້ານເລີຍ; ຈົ່ງໄປ ແລະເຮັດຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ; ແຕ່ຈົ່ງເຮັດເຂົ້າຈີ່ກ້ອນນ້ອຍໜຶ່ງຈາກສິ່ງນັ້ນໃຫ້ຂ້ານ້ອຍກ່ອນ ແລະນໍາມາໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ, ແລະພາຍຫຼັງຈຶ່ງເຮັດສໍາລັບເຈົ້າແລະສໍາລັບລູກຊາຍຂອງເຈົ້າ. ເພາະພຣະເຢໂຮວາພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ‘ແປ້ງໃນໄຫຈະບໍ່ໝົດ ແລະນ້ໍາມັນໃນຄຸຈະບໍ່ຂາດ, ຈົນເຖິງວັນທີ່ພຣະເຢໂຮວາຈະຊົງປະທານຝົນໃຫ້ຕົກລົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ.’” ແລະນາງກໍໄດ້ໄປ ແລະກະທໍາຕາມຄໍາຂອງເອລີຢາ; ແລະນາງ, ແລະທ່ານ, ແລະຄົນໃນເຮືອນຂອງນາງ ກໍໄດ້ກິນຢູ່ໄດ້ຫຼາຍວັນ. 1 Kings 17:8–15.

ແລະຖ້າວັນເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສັ້ນເຂົ້າ, ມະນຸດໃດໜຶ່ງກໍຈະບໍ່ລອດພົ້ນໄດ້ເລີຍ; ແຕ່ເພາະເຫັນແກ່ຜູ້ທີ່ຖືກຄັດເລືອກ, ວັນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສັ້ນເຂົ້າ. ມັດທາຍ 24:22.

“ການຂົ່ມເຫງສາສະໜາຈັກບໍ່ໄດ້ດຳເນີນຕະຫຼອດໄລຍະທັງໝົດຂອງ 1260 ປີ. ພຣະເຈົ້າໃນພຣະເມດຕາຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຫຍໍ້ເວລາແຫ່ງການທົດລອງອັນຮ້ອນແຮງຂອງເຂົາທັງຫຼາຍໃຫ້ສັ້ນລົງ. ໃນການພະຍາກອນລ່ວງໜ້າເຖິງ ‘ຄວາມທຸກລຳບາກອັນໃຫຍ່ຫຼວງ’ ທີ່ຈະເກີດແກ່ສາສະໜາຈັກ, ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ຖ້າວັນເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຖືກຫຍໍ້ໃຫ້ສັ້ນລົງ ກໍຈະບໍ່ມີເນື້ອໜັງໃດລອດໄດ້; ແຕ່ເພາະເຫັນແກ່ຜູ້ທີ່ຊົງເລືອກ ວັນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຖືກຫຍໍ້ໃຫ້ສັ້ນລົງ.’ ມັດທາຍ 24:22. ໂດຍອິດທິພົນຂອງການປະຕິຮູບ ການຂົ່ມເຫງໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ສິ້ນສຸດລົງກ່ອນປີ 1798.” The Great Controversy, 266, 267.

ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນ ຈະສັ່ງສອນຫຼາຍຄົນ; ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງດ້ວຍດາບ, ດ້ວຍແປວໄຟ, ດ້ວຍການຖືກກວາດໄປເປັນເຊີຍ, ແລະດ້ວຍການຖືກປຸ້ນສະດົມ, ເປັນເວລາຫຼາຍວັນ. ບັດນີ້ ເມື່ອພວກເຂົາລົ້ມລົງ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຢູ່ເລັກນ້ອຍ; ແຕ່ຫຼາຍຄົນຈະເຂົ້າຕິດກັບພວກເຂົາດ້ວຍຄຳຍົກຍ້ອງປ້ອຍ. ແລະບາງຄົນໃນບັນດາຜູ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນຈະລົ້ມລົງ, ເພື່ອທົດລອງພວກເຂົາ, ແລະເພື່ອຊຳລະພວກເຂົາ, ແລະເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຂາວຜ່ອງ, ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ: ເພາະວ່າຍັງຈະເປັນໄປຕາມເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້. ດານີເອນ 11:33–35.

“ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະມະຫາປະໂຣຫິດຂອງພວກເຮົາ ໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ເພື່ອການຊຳລະພະວິຫານ ດັ່ງທີ່ປາກົດໃນ ດານີເອນ 8:14; ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດໄປຫາຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ແຕ່ດຶກດຳບັນ ດັ່ງທີ່ນຳສະເໜີໃນ ດານີເອນ 7:13; ແລະການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ຕາມທີ່ມາລາກີໄດ້ພະຍາກອນໄວ້ ລ້ວນແຕ່ເປັນຄຳພັນລະນາຂອງເຫດການດຽວກັນ; ແລະເຫດການນີ້ຍັງຖືກພັນລະນາອີກໂດຍການມາຂອງເຈົ້າບ່າວເຂົ້າສູ່ພິທີມົງຄຸນ ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດຊົງບັນຍາຍໄວ້ໃນຄຳອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ໃນ ມັດທາຍ 25.” The Great Controversy, 426.

ໃນນິມິດກາງຄືນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ, ແລະ ເບິ່ງເຖີດ, ຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍດັ່ງບຸດແຫ່ງມະນຸດໄດ້ມາກັບເມກແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ, ແລະໄດ້ເຂົ້າມາເຖິງຜູ້ຊົງດຳຮົງຢູ່ແຕ່ເດີມກ່ອນການເວລາ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ນຳພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ແລະອຳນາດການປົກຄອງ, ສະຫງ່າລາສີ, ແລະອານາຈັກ ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ພຣະອົງ, ເພື່ອຊົນຊາດທັງປວງ, ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ, ແລະພາສາທັງປວງ ຈະຮັບໃຊ້ພຣະອົງ: ອຳນາດການປົກຄອງຂອງພຣະອົງເປັນອຳນາດການປົກຄອງອັນເປັນນິດ, ຊຶ່ງຈະບໍ່ຜ່ານພົ້ນໄປ, ແລະອານາຈັກຂອງພຣະອົງເປັນອານາຈັກທີ່ຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍ. ດານີເອນ 7:13, 14.

ແລະດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນກະສັດປົກຄອງເຂົາທັງຫລາຍ; ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະມີຜູ້ລ້ຽງພຽງຜູ້ດຽວ: ເຂົາທັງຫລາຍຈະດຳເນີນຕາມຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາດ້ວຍ, ແລະຮັກສາກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ, ແລະປະຕິບັດຕາມນັ້ນ. ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານແກ່ຢາໂຄບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ, ອັນເປັນບ່ອນທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າເຄີຍອາໄສຢູ່; ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ, ຄືທັງເຂົາເອງ, ແລະລູກຫລານຂອງເຂົາ, ແລະລູກຫລານຂອງລູກຫລານຂອງເຂົາເປັນນິດ: ແລະດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນເຈົ້ານາຍຂອງເຂົາຕະຫລອດໄປ. ເອເຊກຽນ 37:24, 25.

ແລະດາວິດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຈະເປັນກະສັດເໜືອພວກເຂົາ; ແລະພວກເຂົາທັງໝົດຈະມີຜູ້ລ້ຽງຄົນດຽວ: ພວກເຂົາຈະດຳເນີນໃນຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາດ້ວຍ, ແລະຈະຮັກສາກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ ແລະປະຕິບັດຕາມ. ແລະພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານແກ່ຢາໂຄບ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ, ອັນເປັນບ່ອນທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ອາໄສຢູ່; ແລະພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ, ຄືທັງພວກເຂົາ, ແລະລູກຫຼານຂອງພວກເຂົາ, ແລະລູກຫຼານຂອງລູກຫຼານຂອງພວກເຂົາເປັນນິດ: ແລະດາວິດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຈະເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາເປັນນິດ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຮົາຈະທຳພັນທະສັນຍາແຫ່ງສັນຕິສຸກກັບພວກເຂົາ; ມັນຈະເປັນພັນທະສັນຍາຖາວອນກັບພວກເຂົາ: ແລະເຮົາຈະສະຖາປະນາພວກເຂົາໄວ້, ແລະທະວີຈຳນວນພວກເຂົາ, ແລະຈະຕັ້ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາໄວ້ທ່າມກາງພວກເຂົາເປັນນິດ. ພັບພຳຂອງເຮົາກໍຈະຢູ່ກັບພວກເຂົາດ້ວຍ: ແທ້ຈິງ ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາຈະເປັນໄພ່ພົນຂອງເຮົາ. ເອເຊກຽນ 37:24–27.

ແລະຈົ່ງເວົ້າກັບລາວວ່າ, ພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວແຫ່ງບັນດາພົນໂຍທາຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖິງຜູ້ຊາຍຜູ້ທີ່ມີນາມວ່າ ກິ່ງ; ແລະທ່ານຈະງອກຂຶ້ນຈາກບ່ອນຂອງທ່ານ, ແລະທ່ານຈະສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວ: ແມ່ນແທ້, ທ່ານນັ້ນແຫຼະຈະສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວ; ແລະທ່ານຈະຊົງຮັບພຣະສະຫງ່າຣາສີ, ແລະຈະນັ່ງ ແລະປົກຄອງເທິງບັນລັງຂອງທ່ານ; ແລະທ່ານຈະເປັນປະໂລຫິດເທິງບັນລັງຂອງທ່ານ: ແລະຄໍາປຶກສາແຫ່ງສັນຕິສຸກຈະຢູ່ລະຫວ່າງທັງສອງນັ້ນ. ແລະມົງກຸດທັງຫຼາຍຈະເປັນຂອງ ເຮເລັມ, ແລະຂອງ ໂທບີຢາ, ແລະຂອງ ເຢດາຢາ, ແລະຂອງ ເຮນ ບຸດຂອງ ເຊຟານີຢາ, ເພື່ອເປັນທີ່ລະນຶກໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວ. ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໄກຈະມາ ແລະສ້າງໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວ, ແລະພວກທ່ານຈະຮູ້ວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວແຫ່ງບັນດາພົນໂຍທາໄດ້ຊົງໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າມາຫາພວກທ່ານ. ແລະສິ່ງນີ້ຈະບັງເກີດຂຶ້ນ, ຖ້າພວກທ່ານຈະເຊື່ອຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຜູ້ເປັນຈ້າວພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານຢ່າງຂະຫຍັນໝັ້ນພຽນ. ເຊກາຣິຢາ 6:12–15.

ດັ່ງນັ້ນພວກຢິວຈຶ່ງຕອບແລະກ່າວແກ່ພຣະອົງວ່າ, “ພຣະອົງຈະສະແດງໝາຍສຳຄັນອັນໃດແກ່ພວກເຮົາ, ເມື່ອພຣະອົງເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້?” ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕອບແລະກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງທຳລາຍພຣະວິຫານນີ້ເສຍ, ແລະໃນສາມວັນເຮົາຈະຍົກມັນຂຶ້ນ.” ດັ່ງນັ້ນພວກຢິວຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ພຣະວິຫານນີ້ໄດ້ສ້າງມາສີ່ສິບຫົກປີແລ້ວ, ແລະທ່ານຈະຍົກມັນຂຶ້ນໃນສາມວັນຫລື?” ໂຢຮັນ 2:18–20

ແລະພຣະວັຈນະຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າ ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງເອົາໄມ້ອັນໜຶ່ງມາ ແລະຂຽນໃສ່ເທິງນັ້ນວ່າ, ສຳລັບຢູດາ ແລະສຳລັບບັນດາລູກຫຼານຂອງອິສຣາເອນຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງເຂົາ; ແລ້ວຈົ່ງເອົາໄມ້ອີກອັນໜຶ່ງມາ ແລະຂຽນໃສ່ເທິງນັ້ນວ່າ, ສຳລັບໂຢເຊັບ, ໄມ້ຂອງເອຟຣາອິມ, ແລະສຳລັບວົງວານອິສຣາເອນທັງໝົດຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງເຂົາ: ແລະຈົ່ງນຳມັນທັງສອງມາຕໍ່ເຂົ້າກັນໃຫ້ເປັນໄມ້ອັນດຽວ; ແລະມັນຈະກາຍເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຈົ້າ. ແລະເມື່ອບັນດາລູກຫຼານແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າຈະເວົ້າກັບເຈົ້າວ່າ, ເຈົ້າຈະບໍ່ບອກພວກເຮົາດອກຫຼືວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ? ຈົ່ງເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະເອົາໄມ້ຂອງໂຢເຊັບ, ຊຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເອຟຣາອິມ, ແລະບັນດາເຜົ່າຂອງອິສຣາເອນຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງເຂົາ, ແລະຈະນຳພວກເຂົາມາລວມໄວ້ກັບເຂົາ, ຄືກັບໄມ້ຂອງຢູດາ, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ພວກມັນເປັນໄມ້ອັນດຽວ, ແລະພວກມັນຈະເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຮົາ. ແລະໄມ້ທີ່ເຈົ້າຂຽນໃສ່ນັ້ນຈະຢູ່ໃນມືຂອງເຈົ້າຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາພວກເຂົາ. ແລະຈົ່ງເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະເອົາບັນດາລູກຫຼານຂອງອິສຣາເອນອອກຈາກທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດ ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໄປຢູ່ນັ້ນ, ແລະຈະຮວບຮວມພວກເຂົາມາຈາກທຸກດ້ານ, ແລະຈະນຳພວກເຂົາເຂົ້າມາສູ່ແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງ: ແລະເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຊາດດຽວໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ ເທິງພູທັງຫຼາຍຂອງອິສຣາເອນ; ແລະກະສັດອົງດຽວຈະເປັນກະສັດເໜືອພວກເຂົາທັງໝົດ: ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ເປັນສອງຊາດອີກຕໍ່ໄປ, ທັງຈະບໍ່ຖືກແບ່ງແຍກເປັນສອງອານາຈັກອີກເລີຍ: ທັງຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປັນມົນທິນອີກດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຂອງພວກເຂົາ, ຫຼືດ້ວຍສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງຂອງພວກເຂົາ, ຫຼືດ້ວຍການລ່ວງລະເມີດໃດໆຂອງພວກເຂົາ: ແຕ່ເຮົາຈະຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນອອກຈາກບ່ອນອາໄສທັງປວງຂອງພວກເຂົາ ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດບາບ, ແລະຈະຊຳລະພວກເຂົາໃຫ້ສະອາດ: ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ. ເອເຊກຽນ 37:15–23.

“ແຕ່ອຸປະມາເລື່ອງກະດູກແຫ້ງນີ້ ບໍ່ແມ່ນໃຊ້ໄດ້ກັບໂລກເທົ່ານັ້ນ ຫາກແຕ່ຍັງໃຊ້ໄດ້ກັບຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະພອນດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍ; ເພາະວ່າພວກເຂົາກໍເປັນເໝືອນໂຄງກະດູກຢູ່ໃນຫຸບເຂົາ. ພວກເຂົາມີຮູບຮ່າງຂອງມະນຸດ ມີໂຄງຮ່າງຂອງຮ່າງກາຍ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານ. ແຕ່ຄຳອຸປະມານັ້ນບໍ່ໄດ້ປະກະພວກກະດູກແຫ້ງໄວ້ພຽງແຕ່ໃຫ້ຕໍ່ກັນເຂົ້າເປັນຮູບຮ່າງຂອງມະນຸດເທົ່ານັ້ນ; ເພາະວ່າການມີຄວາມສົມສ່ວນຂອງແຂນຂາແລະອະວັຍວະຕ່າງໆນັ້ນຍັງບໍ່ພໍ. ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຕ້ອງໃຫ້ຮ່າງກາຍເຫຼົ່ານັ້ນມີຊີວິດຂຶ້ນ ເພື່ອພວກມັນຈະໄດ້ຢືນຕົງ ແລະລຸກຂຶ້ນເຄື່ອນໄຫວ. ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວແທນຂອງວົງວານອິສຣາເອນ ຄືຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມຫວັງຂອງຄຣິສຕະຈັກກໍຄືອິດທິພົນອັນໃຫ້ຊີວິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕ້ອງຊົງຫາຍໃຈໃສ່ເທິງກະດູກແຫ້ງ ເພື່ອໃຫ້ພວກມັນມີຊີວິດ.”

“ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ພ້ອມດ້ວຍລິດອຳນາດທີ່ໃຫ້ຊີວິດຂອງພຣະອົງ ຈຳເປັນຕ້ອງຢູ່ໃນຜູ້ຮັບໃຊ້ມະນຸດທຸກຄົນ ເພື່ອວ່າກ້າມເນື້ອແລະເສັ້ນເອັນຝ່າຍວິນຍານທຸກສ່ວນຈະໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງເຕັມທີ່. ຫາກປາດສະຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ປາດສະຈາກລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ, ຈິດສຳນຶກຈະເກີດຄວາມຊາເສື່ອມ ແລະຊີວິດຝ່າຍວິນຍານຈະສູນເສຍໄປ. ຫຼາຍຄົນທີ່ປາດສະຈາກຊີວິດຝ່າຍວິນຍານມີຊື່ຂອງຕົນຢູ່ໃນບັນທຶກຂອງຄຣິສຕະຈັກ, ແຕ່ຊື່ຂອງເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ໃນປື້ມແຫ່ງຊີວິດຂອງພຣະເມສານ້ອຍ. ພວກເຂົາອາດຖືກຜູກພັນເຂົ້າກັບຄຣິສຕະຈັກ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພວກເຂົາອາດຂະຫຍັນໝັ່ນພຽນໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຊຸດໜຶ່ງຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ ແລະອາດຖືກນັບວ່າເປັນຄົນທີ່ມີຊີວິດ; ແຕ່ຫຼາຍຄົນຢູ່ໃນພວກທີ່ມີ ‘ຊື່ວ່າເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່ ແຕ່ເຈົ້າຕາຍແລ້ວ.’”

“ຖ້າຫາກບໍ່ມີການກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງຂອງຈິດວິນຍານຕໍ່ພຣະເຈົ້າ; ຖ້າຫາກວ່າລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດອັນສຳຄັນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປຸກຈິດວິນຍານໃຫ້ມີຊີວິດຝ່າຍວິນຍານ; ຖ້າຫາກບັນດາຜູ້ປະກາດຕົນວ່າຍຶດຖືຄວາມຈິງບໍ່ໄດ້ຖືກຂັບດັນໂດຍຫຼັກການທີ່ເກີດຈາກສະຫວັນ, ແລ້ວເຂົາທັງຫຼາຍກໍບໍ່ໄດ້ບັງເກີດຈາກເຊື້ອພັນອັນບໍ່ເນ່າເປື່ອຍ ຊຶ່ງມີຊີວິດແລະຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ. ຖ້າຫາກພວກເຂົາບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດເປັນຫຼັກປະກັນພຽງຢ່າງດຽວຂອງຕົນ; ຖ້າຫາກພວກເຂົາບໍ່ລອກແບບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ, ບໍ່ອອກແຮງທຳງານໃນພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາກໍເປືອຍກາຍ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ສວມເສື້ອຄຸມແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງ. ຄົນຕາຍມັກຖືກເຮັດໃຫ້ຜ່ານໄປເປັນຄົນມີຊີວິດ; ເພາະຜູ້ທີ່ກຳລັງດຳເນີນການສິ່ງທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າຄວາມລອດຕາມແນວຄວາມຄິດຂອງຕົນເອງນັ້ນ ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳຢູ່ໃນເຂົາ ທັງໃຫ້ປາຖະໜາ ແລະໃຫ້ກະທຳຕາມຄວາມພໍພຣະທັຍອັນດີຂອງພຣະອົງ.”

“ຊົນຊັ້ນນີ້ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນຢ່າງເໝາະສົມໂດຍຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ເຫັນໃນນິມິດ.” Review and Herald, January 17, 1893.