ພຣະທໍາດານີເອນ - ເລກທີ ເຈັດສິບເຈັດ

ແລະໂຢຊວຍໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາສາບານໃນເວລານັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ຄົນນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວ, ຜູ້ທີ່ລຸກຂຶ້ນແລະກໍ່ສ້າງເມືອງເຢຣິໂກນີ້ຂຶ້ນອີກ; ເຂົາຈະວາງຮາກຖານຂອງມັນດ້ວຍລູກຊາຍຫົວປີຂອງຕົນ, ແລະຈະຕັ້ງປະຕູຂອງມັນດ້ວຍລູກຊາຍຄົນສຸດທ້າຍຂອງຕົນ.” ໂຢຊວຍ 6:26.

ພຣະເຢຊູຕັດແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, ພວກທ່ານບໍ່ເຄີຍອ່ານໃນພຣະຄໍາພີຫຼືວ່າ, “ຫີນທີ່ຊ່າງກໍ່ສ້າງປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຫີນເອກທີ່ມຸມແລ້ວ; ການນີ້ເກີດຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເປັນທີ່ອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ”? ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ ແຜ່ນດິນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເອົາໄປຈາກພວກທ່ານ ແລະຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ເກີດຜົນຂອງແຜ່ນດິນນັ້ນ. ມັດທາຍ 21:42, 43.

ເພາະເຂົາໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງເຮັດພະໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍ, ຊຶ່ງຈະນຳໜ້າພວກຂ້ານ້ອຍໄປ; ເພາະວ່າໂມເຊຜູ້ນີ້, ຊາຍຜູ້ໄດ້ນຳພວກຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ, ພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າເກີດອັນໃດຂຶ້ນກັບລາວ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, ຜູ້ໃດທີ່ມີຄຳ, ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖອດອອກ. ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ; ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍໂຍນມັນເຂົ້າໃນໄຟ, ແລະລູກງົວໂຕນີ້ກໍອອກມາ. ເມື່ອໂມເຊເຫັນວ່າປະຊາຊົນເປືອຍກາຍ; (ເພາະອາໂຣນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເປືອຍກາຍເພື່ອຄວາມອັບອາຍທ່າມກາງສັດຕູຂອງຕົນ). ອົບພະຍົບ 32:23–25.

ຖ້າປະຊາຊົນນີ້ຂຶ້ນໄປຖວາຍບູຊາໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຮວາທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລ້ວໃຈຂອງປະຊາຊົນນີ້ຈະຫັນກັບໄປຫານາຍຂອງພວກເຂົາ ຄືພຣະຣີໂຫໂບອາມ ກະສັດແຫ່ງຢູດາ ແລະພວກເຂົາຈະຂ້າຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວກໍຈະກັບໄປຫາພຣະຣີໂຫໂບອາມ ກະສັດແຫ່ງຢູດາອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຈຶ່ງຊົງປຶກສາຫາລື ແລະໄດ້ສ້າງລູກງົວຄໍາສອງໂຕ ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ ການຂຶ້ນໄປເຢຣູຊາເລັມນັ້ນເປັນພາລະແກ່ພວກທ່ານເກີນໄປ; ຈົ່ງເບິ່ງ ອິສຣາເອນເອີຍ ນີ້ແຫຼະແມ່ນພຣະຂອງທ່ານ ຜູ້ໄດ້ນໍາທ່ານຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ຕັ້ງອົງໜຶ່ງໄວ້ທີ່ເບັດເອນ ແລະອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ຕັ້ງໄວ້ທີ່ດານ. 1 ກະສັດ 12:27–29

ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ, ຫຼັງຈາກທີ່ລາວໄດ້ກິນເຂົ້າ ແລະຫຼັງຈາກທີ່ລາວໄດ້ດື່ມແລ້ວ, ລາວກໍໄດ້ຜູກອານໃຫ້ແກ່ລາຂອງທ່ານ, ຄື ສໍາລັບຜູ້ພະຍາກອນທີ່ລາວໄດ້ນໍາກັບມາ. ແລະເມື່ອລາວໄດ້ອອກໄປແລ້ວ, ສິງໂຕໜຶ່ງໄດ້ພົບລາວລະຫວ່າງທາງ ແລະໄດ້ຂ້າລາວເສຍ; ແລະຊາກສົບຂອງລາວຖືກຖິ້ມໄວ້ໃນທາງ, ແລະລາກໍຢືນຢູ່ຂ້າງຊາກສົບນັ້ນ, ສິງໂຕກໍຢືນຢູ່ຂ້າງຊາກສົບນັ້ນດ້ວຍ. 1 ກະສັດ 13:23, 24

ແຕ່ຕາບໃດທີ່ເຮົາມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງແນ່ນອນ ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະຢະໂຫວາ. ເພາະບັນດາຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນທຸກຄົນທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະສິຣິຂອງເຮົາ ແລະການອັດສະຈັນຂອງເຮົາ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ກະທຳໃນອີຢິບແລະໃນຖິ່ນກັນດານ ແລະບັດນີ້ໄດ້ລອງໃຈເຮົາຄົບສິບເທື່ອ ແລະບໍ່ຍອມຟັງສຽງຂອງເຮົາ; ຢ່າງແນ່ນອນ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນຊຶ່ງເຮົາໄດ້ສາບານໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ ແລະບໍ່ມີຈັກຄົນໃນພວກທີ່ໄດ້ຍົວະໂທດເຮົາຈະໄດ້ເຫັນມັນ: ແຕ່ຄາເລັບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ເພາະວ່າເຂົາມີຈິດວິນຍານອີກຢ່າງໜຶ່ງຢູ່ກັບເຂົາ ແລະໄດ້ຕິດຕາມເຮົາຢ່າງສົມບູນ ເຮົາຈະນຳເຂົາເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຂົາໄດ້ໄປນັ້ນ; ແລະເຊື້ອສາຍຂອງເຂົາຈະໄດ້ຄອບຄອງມັນ. ກັນດານວິຖີ 14:21–23.

ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງ; ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກທັງຫຼາຍໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:11

“ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນໄດ້ກ່າວໄວ້ສຳລັບເວລາຂອງພວກເຮົາຍິ່ງກວ່າສຳລັບເວລາຂອງພວກທ່ານເອງ, ດັ່ງນັ້ນການພະຍາກອນຂອງພວກທ່ານຈຶ່ງຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສຳລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ພວກເຂົາເພື່ອເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນພວກທ່ານບໍ່ໄດ້ປະກອບພັນທະກິດເພື່ອຕົນເອງ ແຕ່ເພື່ອພວກເຮົາ, ຄືສິ່ງທີ່ບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຊົງຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາທູດສະຫວັນປາຖະໜາຢາກຈະເພ່ງເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”

“ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມແລະຮວບຮວມຊັບສົມບັດຂອງຕົນໄວ້ສຳລັບຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ແລະການດຳເນີນທຸລະການອັນສະຫງ່າງາມໜັກແໜ້ນໃນປະຫວັດສາດພຣະສັນຍາເດີມ ໄດ້ເກີດຊ້ຳຂຶ້ນແລ້ວ ແລະກຳລັງເກີດຊ້ຳຂຶ້ນໃນຄຣິດຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

ພຣະອົງຈະສອນຄວາມຮູ້ແກ່ຜູ້ໃດ? ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສອນ? ແກ່ຜູ້ທີ່ຫຍ່ານົມແລ້ວ ແລະຖືກແຍກອອກຈາກເຕົ້ານົມ. ເພາະວ່າ ຂໍ້ບັນຍັດຕ້ອງຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ, ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ; ນີ້ນ້ອຍໜຶ່ງ ແລະທີ່ນັ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ; ເພາະວ່າພຣະອົງຈະກ່າວແກ່ຊົນຊາດນີ້ດ້ວຍຮິມປາກທີ່ຕິດອ່າງ ແລະດ້ວຍພາສາອື່ນ. ແກ່ພວກເຂົານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ນີ້ແມ່ນການພັກຜ່ອນ ຊຶ່ງດ້ວຍການນີ້ພວກເຈົ້າອາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ອິດເມື່ອຍໄດ້ພັກ; ແລະນີ້ແມ່ນຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ”; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ. ແຕ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຮວາເປັນແກ່ພວກເຂົາວ່າ ຂໍ້ບັນຍັດຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ, ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ; ນີ້ນ້ອຍໜຶ່ງ ແລະທີ່ນັ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄປ ແລະລົ້ມຖອຍຫຼັງ ແລະຖືກຫັກພັງ ແລະຖືກດັກໄວ້ ແລະຖືກຈັບ. ອິຊາຢາ 28:9–13.

“‘ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງຮ້ອງເອີ້ນຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ ຜູ້ທີ່ມີກະບອກໝຶກຂອງນັກຂຽນຢູ່ຂ້າງກາຍຂອງຕົນ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງໄປທົ່ວກາງເມືອງ ຄືທົ່ວກາງເຢຣູຊາເລັມ ແລະຈົ່ງເຮັດເຄື່ອງໝາຍໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຄວາມໜ້າຊັງທັງປວງທີ່ຖືກກະທຳຂຶ້ນຢູ່ທ່າມກາງນັ້ນ. ແລະຕໍ່ພວກອື່ນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໃນການໄດ້ຍິນຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງໄປຕາມເຂົາຜ່ານເມືອງ ແລະຈົ່ງປະຫານເສຍ: ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງພວກເຈົ້າອາໄລ ແລະຢ່າມີຄວາມສົງສານເລີຍ: ຈົ່ງຂ້າເສຍໃຫ້ຫມົດສິ້ນ ທັງຄົນເຖົ້າແລະຄົນໜຸ່ມ ທັງຍິງສາວ ແລະເດັກນ້ອຍ ແລະຜູ້ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຢູ່ເທິງຕົນນັ້ນ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນິເວດ.’”

“ພຣະເຢຊູກໍາລັງຈະສະເດັດອອກຈາກບ່ອນປະທັບແຫ່ງພຣະກະລຸນາໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ ເພື່ອຊົງສວມເສື້ອຜ້າແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ ແລະຫຼັ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງອອກເປັນການພິພາກສາເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົາ. ‘ເພາະວ່າການພິພາກສາລົງໂທດຕໍ່ການກະທໍາຊົ່ວບໍ່ໄດ້ຖືກດໍາເນີນຢ່າງວ່ອງໄວ ເຫດສະນັ້ນ ໃຈຂອງບຸດມະນຸດທັງຫຼາຍຈຶ່ງຕັ້ງໝັ້ນຢ່າງເຕັມທີ່ໃນການເຮັດຊົ່ວ.’ ແທນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນລົງໂດຍຄວາມອົດທົນ ແລະຄວາມອົດກັ້ນອັນຍາວນານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສໍາແດງຕໍ່ພວກເຂົາ, ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຢໍາເກງພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ ກັບເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຕົນແຂງກະດ້າງຍິ່ງຂຶ້ນໃນວິຖີທາງຊົ່ວຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງມີຂອບເຂດ, ແລະຫຼາຍຄົນກໍາລັງລ່ວງເກີນຂອບເຂດເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງເກີນຂີດຈໍາກັດແຫ່ງພຣະຄຸນແລ້ວ, ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈໍາຕ້ອງເຂົ້າແຊກແຊງ ແລະຊົງປົກປ້ອງພຣະກຽດຂອງພຣະອົງເອງ.”

ກ່ຽວກັບຊາວອາໂມຣີ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ພວກເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ: ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາວອາໂມຣີຍັງບໍ່ເຕັມ.” ເຖິງແມ່ນວ່າຊາດນີ້ເປັນທີ່ປະຈັກຊັດເນື່ອງດ້ວຍການນັບຖືຮູບເຄົາລົບແລະຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈອກແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນເຕັມ ແລະພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງມີພຣະບັນຊາໃຫ້ທຳລາຍພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນການສຳແດງອຳນາດອັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງຢ່າງແຈ້ງປະຈັກ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວເຫຼືອຢູ່. ພຣະຜູ້ສ້າງຜູ້ຊົງເປັນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຊົງເຕັມພຣະໄທທີ່ຈະອົດກັ້ນຕໍ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາຈົນເຖິງຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່. ແລ້ວຖ້າຫາກວ່າບໍ່ປາກົດການປ່ຽນແປງໄປໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນ ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຈະຕົກລົງເຫນືອພວກເຂົາ.

“ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ ຍັງຄົງຊົງຖືບັນຊີກັບບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງຢ່າງແມ່ນຢຳບໍ່ຜິດພາດ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງຍັງຖືກຍື່ນອອກພ້ອມກັບການຮ້ອງເອີ້ນໃຫ້ກັບໃຈ, ບັນຊີນີ້ຈະຍັງເປີດຢູ່; ແຕ່ເມື່ອຕົວເລກບັນລຸເຖິງຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້, ການປະຕິບັດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍເລີ່ມຂຶ້ນ. ບັນຊີຖືກປິດລົງ. ຄວາມອົດທົນອັນຊົງພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ. ບໍ່ມີການວິງວອນເພື່ອພຣະເມດຕາແທນພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ.”

“ຜູ້ພະຍາກອນ, ເມື່ອເບິ່ງລົງໄປຕາມຍຸກສະໄໝທັງຫຼາຍ, ໄດ້ເຫັນເວລານີ້ຖືກນຳສະເໜີຢູ່ຕໍ່ໜ້ານິມິດຂອງທ່ານ. ບັນດາປະຊາຊາດໃນຍຸກນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາອັນຫາບໍ່ໄດ້ທຽບ. ພຣະພອນອັນປະເສີດທີ່ສຸດແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຖືກປະທານແກ່ພວກເຂົາ, ແຕ່ຄວາມຈອງຫອງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ຄວາມໂລບ, ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ການດູໝິ່ນພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມອະກະຕັນຍູອັນຕ່ຳຊ້າ ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ເປັນຂໍ້ກ່າວຫາຕໍ່ພວກເຂົາ. ພວກເຂົາກຳລັງປິດບັນຊີຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງຮວດເລັວ.”

“ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນສະທ້ານ ຄື ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງແລະສິດພິເສດຫຼາຍທີ່ສຸດ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ທີ່ຖືກປົນເປື້ອນໂດຍຄວາມຊົ່ວຊ້າອັນແຜ່ຫຼາຍຢູ່ນັ້ນ. ໂດຍຖືກອິດທິພົນຈາກຄົນອະທໍາທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຂົາ ຫຼາຍຄົນ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດວ່າຕົນຍຶດຖືຄວາມຈິງ ກໍໄດ້ເຢັນຊາລົງ ແລະຖືກກະແສແຫ່ງຄວາມຊົ່ວອັນແຂງກ້າພັດພາໄປ. ການເຍາະເຍີ້ຍດູໝິ່ນຢ່າງທົ່ວໄປທີ່ຖືກໂຍນໃສ່ຄວາມເຄົາລົບນັບຖືແທ້ແລະຄວາມບໍລິສຸດ ເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຜູກພັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບພຣະເຈົ້າ ສູນເສຍຄວາມຄາລະວະຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າພວກເຂົາກຳລັງດຳເນີນຕາມແສງສະຫວ່າງ ແລະເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງຈາກໃຈ ພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດນີ້ຈະເບິ່ງເຫັນວ່າມີຄ່າປະເສີດຍິ່ງຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ ໃນເມື່ອມັນຖືກດູໝິ່ນແລະຖືກປະຖິ້ມໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ. ເມື່ອການບໍ່ເຄົາລົບຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດຢ່າງແຈ້ງຊັດຫຼາຍຂຶ້ນ ເສັ້ນແບ່ງອັນຈຳແນກລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນກັບໂລກ ກໍຍິ່ງປາກົດເດັ່ນຊັດຂຶ້ນ. ຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະບັນຍັດອັນຊົງພຣະປັນຍາເພີ່ມທະວີຂຶ້ນໃນຄົນຈຳພວກໜຶ່ງ ຕາມສັດສ່ວນທີ່ການດູໝິ່ນພຣະບັນຍັດນັ້ນເພີ່ມຂຶ້ນໃນອີກຈຳພວກໜຶ່ງ.”

“ວິກິດການກຳລັງເຂົ້າມາຢ່າງໄວ. ຕົວເລກທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຮວດໄວສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າເກືອບຈະມາເຖິງແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນພຣະອົງບໍ່ປະສົງຈະລົງໂທດ, ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະອົງຈະລົງໂທດ, ແລະຈະເຮັດໂດຍວ່ອງໄວ. ບັນດາຜູ້ທີ່ດຳເນີນໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະເຫັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຄວນນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ໃນການຄອຍຖ້າໂດຍບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ຄວາມພິນາດນັ້ນ, ພ້ອມທັງປອບໃຈຕົນເອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຄຸ້ມຄອງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມ. ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ. ພວກເຂົາຄວນຕະໜັກວ່າ ເປັນໜ້າທີ່ຂອງຕົນທີ່ຈະພາກພຽນຢ່າງເຕັມກຳລັງເພື່ອຊ່ວຍຄົນອື່ນໃຫ້ລອດ, ໂດຍເພິ່ງເບິ່ງໄປຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຊື່ອອັນແນ່ວແນ່ເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ. ‘ຄຳອະທິຖານອັນຮ້ອນຮົນແລະມີພະລັງຂອງຄົນຊອບທຳນັ້ນ ມີຜົນຫຼາຍ.’”

“ເຊື້ອແຫ່ງຄວາມພະເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ສູນເສຍອຳນາດຂອງມັນໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ. ໃນເວລາທີ່ພັຍອັນຕະລາຍແລະຄວາມຫົດຫູ່ຂອງຄຣິດຕະຈັກຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ຄະນະນ້ອຍໆຜູ້ທີ່ກຳລັງຢືນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຄວາມໜ້າກຽດຊັງທີ່ຖືກກະທຳຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ. ແຕ່ໂດຍສະເພາະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຄຳອະທິຖານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະລອຍຂຶ້ນເພື່ອຄຣິດຕະຈັກ ເພາະວ່າສະມາຊິກຂອງຄຣິດຕະຈັກກຳລັງປະພຶດຕາມແບບຢ່າງຂອງໂລກ.”

“ຄຳອະທິຖານຢ່າງຈິງໃຈຂອງຄົນສັດຊື່ຈຳນວນນ້ອຍນີ້ຈະບໍ່ເປັນການສູນເປົ່າ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດອອກມາໃນຖານະຜູ້ລົງໂທດແກ້ແຄ້ນ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາໃນຖານະຜູ້ພິທັກຮັກສາຄົນທັງປວງຜູ້ໄດ້ຮັກສາຄວາມເຊື່ອໄວ້ໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ ແລະໄດ້ຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ປາສະຈາກມົນທິນຈາກໂລກ. ໃນເວລານີ້ແຫຼະທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້ວ່າຈະຊົງແກ້ແຄ້ນແທນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຄັດເລືອກໄວ້ ຜູ້ຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະອົງທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ເຖິງແມ່ນພຣະອົງຈະຊົງອົດທົນຕໍ່ເຂົາທັງຫຼາຍຢູ່ເປັນເວລາດົນກໍຕາມ.”

“ພຣະບັນຊານັ້ນຄື: ‘ຈົ່ງໄປທ່າມກາງນະຄອນ, ຄືທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໝາຍໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຄວາມໜ້າກຽດຊັງທັງປວງທີ່ໄດ້ກະທຳກັນຢູ່ທ່າມກາງນັ້ນ.’ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ ໄດ້ຍຶດຖືແລະປະກາດພຣະຄຳແຫ່ງຊີວິດ; ພວກເຂົາໄດ້ຕັກເຕືອນ, ໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ແລະອ້ອນວອນ. ບາງຄົນຜູ້ທີ່ເຄີຍລົບຫຼູ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກັບໃຈ ແລະຖ່ອມໃຈລົງຕໍ່ພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງໄດ້ຈາກອິດສະຣາເອນໄປແລ້ວ; ເຖິງແມ່ນວ່າຫຼາຍຄົນຍັງຄົງດຳເນີນຮູບແບບທາງສາສະໜາຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຣິດອຳນາດແລະການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງໄດ້ຂາດຫາຍໄປ.” Testimonies, volume 5, 207–210.

ເພາະວ່າເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ການພິພາກສາຈະຕ້ອງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພຣະນิเวດຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະຖ້າຫາກມັນເລີ່ມຕົ້ນກ່ອນທີ່ພວກເຮົາ, ປາຍທາງຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຂ່າວປະເສີດຂອງພຣະເຈົ້າຈະເປັນຢ່າງໃດ? 1 ເປໂຕ 4:17

ແລະໃນວັນແຫ່ງການຖວາຍບູຊາຂອງພຣະຢາເວ, ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະລົງໂທດພວກເຈົ້ານາຍ, ແລະບັນດາໂອຣົດຂອງກະສັດ, ແລະທຸກຄົນທີ່ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງແປກປະຫຼາດ. ໃນວັນດຽວກັນນັ້ນດ້ວຍ ເຮົາຈະລົງໂທດບັນດາຜູ້ທີ່ກະໂດດຂ້າມທາງເຂົ້າປະຕູ, ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮືອນຂອງນາຍຂອງຕົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງ ແລະການຫຼອກລວງ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ, ພຣະຢາເວຕັດວ່າ, ຈະມີສຽງຮ້ອງຄ່ຳຄວນດັງມາຈາກປະຕູປາ, ແລະສຽງຮ້ອງໂຮດັງມາຈາກເຂດທີສອງ, ແລະສຽງການພັງທະລາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງດັງມາຈາກເນີນພູທັງຫຼາຍ. ຈົ່ງຮ້ອງໂຮເຖີດ, ຊາວເມືອງມັກເທັດ, ເພາະວ່າບັນດາປະຊາຊົນພໍ່ຄ້າທັງປວງຖືກທຳລາຍແລ້ວ; ບັນດາຜູ້ທີ່ຂົນເງິນທັງຫຼາຍຖືກຕັດຂາດແລ້ວ. ແລະໃນເວລານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະຄົ້ນເຢຣູຊາເລັມດ້ວຍໂຄມໄຟ, ແລະຈະລົງໂທດພວກຜູ້ຊາຍທີ່ຕົກຕະກອນຢູ່ເທິງກາກຂອງຕົນ: ຄືຜູ້ທີ່ເວົ້າໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ພຣະຢາເວຈະບໍ່ກະທຳຄວາມດີ ແລະພຣະອົງກໍຈະບໍ່ກະທຳຄວາມຊົ່ວ. ເຊຟານີຢາ 1:8–12.