The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the curse pronounced against rebuilding Jericho.
ການກະບົດຂອງອາດເວນຕິດແບບລາວໂອດີເຊຍໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍຄຳສາບແຊ່ງທີ່ຖືກປະກາດຕໍ່ການສ້າງເມືອງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່.
And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. Joshua 6:26.
ແລະໂຢຊວຍໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາສາບານໃນເວລານັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ຄົນນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວ, ຜູ້ທີ່ລຸກຂຶ້ນແລະກໍ່ສ້າງເມືອງເຢຣິໂກນີ້ຂຶ້ນອີກ; ເຂົາຈະວາງຮາກຖານຂອງມັນດ້ວຍລູກຊາຍຫົວປີຂອງຕົນ, ແລະຈະຕັ້ງປະຕູຂອງມັນດ້ວຍລູກຊາຍຄົນສຸດທ້າຍຂອງຕົນ.” ໂຢຊວຍ 6:26.
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the builders rejecting the corner stone.
ການກະບົດຂອງອັດເວນຕິສຶມແບບລາໂອດີເຊຍໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍຜູ້ກໍ່ສ້າງທັງຫຼາຍປະຕິເສດຫີນມຸມເອກ.
Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. Matthew 21:42, 43.
ພຣະເຢຊູຕັດແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, ພວກທ່ານບໍ່ເຄີຍອ່ານໃນພຣະຄໍາພີຫຼືວ່າ, “ຫີນທີ່ຊ່າງກໍ່ສ້າງປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຫີນເອກທີ່ມຸມແລ້ວ; ການນີ້ເກີດຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເປັນທີ່ອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ”? ເຫດສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ ແຜ່ນດິນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເອົາໄປຈາກພວກທ່ານ ແລະຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ເກີດຜົນຂອງແຜ່ນດິນນັ້ນ. ມັດທາຍ 21:42, 43.
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by Aaron’s golden calf.
ການກະບົດຂອງແອັດເວນຕິສະນິກາຍລາໂອດິເຊຍໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກຖອດແບບໂດຍລູກງົວຄໍາຂອງອາໂຣນ.
For they said unto me, Make us gods, which shall go before us: for as for this Moses, the man that brought us up out of the land of Egypt, we wot not what is become of him. And I said unto them, Whosoever hath any gold, let them break it off. So they gave it me: then I cast it into the fire, and there came out this calf. And when Moses saw that the people were naked; (for Aaron had made them naked unto their shame among their enemies). Exodus 32:23–25.
ເພາະເຂົາໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງເຮັດພະໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍ, ຊຶ່ງຈະນຳໜ້າພວກຂ້ານ້ອຍໄປ; ເພາະວ່າໂມເຊຜູ້ນີ້, ຊາຍຜູ້ໄດ້ນຳພວກຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ, ພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າເກີດອັນໃດຂຶ້ນກັບລາວ. ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍວ່າ, ຜູ້ໃດທີ່ມີຄຳ, ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖອດອອກ. ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ; ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍໂຍນມັນເຂົ້າໃນໄຟ, ແລະລູກງົວໂຕນີ້ກໍອອກມາ. ເມື່ອໂມເຊເຫັນວ່າປະຊາຊົນເປືອຍກາຍ; (ເພາະອາໂຣນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເປືອຍກາຍເພື່ອຄວາມອັບອາຍທ່າມກາງສັດຕູຂອງຕົນ). ອົບພະຍົບ 32:23–25.
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by Jeroboam’s two golden calves.
ການກະບົດຂອງອາດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍລູກງົວຄຳສອງຕົວຂອງເຢໂຣໂບອາມ.
If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. 1 Kings 12:27–29.
ຖ້າປະຊາຊົນນີ້ຂຶ້ນໄປຖວາຍບູຊາໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຮວາທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລ້ວໃຈຂອງປະຊາຊົນນີ້ຈະຫັນກັບໄປຫານາຍຂອງພວກເຂົາ ຄືພຣະຣີໂຫໂບອາມ ກະສັດແຫ່ງຢູດາ ແລະພວກເຂົາຈະຂ້າຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວກໍຈະກັບໄປຫາພຣະຣີໂຫໂບອາມ ກະສັດແຫ່ງຢູດາອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຈຶ່ງຊົງປຶກສາຫາລື ແລະໄດ້ສ້າງລູກງົວຄໍາສອງໂຕ ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ ການຂຶ້ນໄປເຢຣູຊາເລັມນັ້ນເປັນພາລະແກ່ພວກທ່ານເກີນໄປ; ຈົ່ງເບິ່ງ ອິສຣາເອນເອີຍ ນີ້ແຫຼະແມ່ນພຣະຂອງທ່ານ ຜູ້ໄດ້ນໍາທ່ານຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ຕັ້ງອົງໜຶ່ງໄວ້ທີ່ເບັດເອນ ແລະອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ຕັ້ງໄວ້ທີ່ດານ. 1 ກະສັດ 12:27–29
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the prophet from Judah who died between the ass and the lion.
ການກະບົດຂອງອັດເວນຕິສມ໌ແຫ່ງ Laodicea ໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກສະແດງເປັນແບບຢ່າງໂດຍຜູ້ພະຍາກອນຈາກ Judah ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດຢູ່ລະຫວ່າງລາແລະສິງ.
And it came to pass, after he had eaten bread, and after he had drunk, that he saddled for him the ass, to wit, for the prophet whom he had brought back. And when he was gone, a lion met him by the way, and slew him: and his carcase was cast in the way, and the ass stood by it, the lion also stood by the carcase. 1 Kings 13:23, 24.
ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ, ຫຼັງຈາກທີ່ລາວໄດ້ກິນເຂົ້າ ແລະຫຼັງຈາກທີ່ລາວໄດ້ດື່ມແລ້ວ, ລາວກໍໄດ້ຜູກອານໃຫ້ແກ່ລາຂອງທ່ານ, ຄື ສໍາລັບຜູ້ພະຍາກອນທີ່ລາວໄດ້ນໍາກັບມາ. ແລະເມື່ອລາວໄດ້ອອກໄປແລ້ວ, ສິງໂຕໜຶ່ງໄດ້ພົບລາວລະຫວ່າງທາງ ແລະໄດ້ຂ້າລາວເສຍ; ແລະຊາກສົບຂອງລາວຖືກຖິ້ມໄວ້ໃນທາງ, ແລະລາກໍຢືນຢູ່ຂ້າງຊາກສົບນັ້ນ, ສິງໂຕກໍຢືນຢູ່ຂ້າງຊາກສົບນັ້ນດ້ວຍ. 1 ກະສັດ 13:23, 24
The rebellion of Laodicean Adventism in 1863, has been typified by the tenth test of ancient Israel that began their wandering in the wilderness.
ການກະບົດຂອງອາດເວັນຕິສະມ໌ແຫ່ງ Laodicea ໃນປີ 1863 ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍການທົດສອບຄັ້ງທີສິບຂອງອິສຣາເອນບູຮານ ຊຶ່ງເປັນການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການພະເນຈອນຂອງພວກເຂົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ.
But as truly as I live, all the earth shall be filled with the glory of the Lord. Because all those men which have seen my glory, and my miracles, which I did in Egypt and in the wilderness, and have tempted me now these ten times, and have not hearkened to my voice; Surely they shall not see the land which I sware unto their fathers, neither shall any of them that provoked me see it: But my servant Caleb, because he had another spirit with him, and hath followed me fully, him will I bring into the land whereinto he went; and his seed shall possess it. Numbers 14:21–23.
ແຕ່ຕາບໃດທີ່ເຮົາມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງແນ່ນອນ ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະຢະໂຫວາ. ເພາະບັນດາຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນທຸກຄົນທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະສິຣິຂອງເຮົາ ແລະການອັດສະຈັນຂອງເຮົາ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ກະທຳໃນອີຢິບແລະໃນຖິ່ນກັນດານ ແລະບັດນີ້ໄດ້ລອງໃຈເຮົາຄົບສິບເທື່ອ ແລະບໍ່ຍອມຟັງສຽງຂອງເຮົາ; ຢ່າງແນ່ນອນ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນຊຶ່ງເຮົາໄດ້ສາບານໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ ແລະບໍ່ມີຈັກຄົນໃນພວກທີ່ໄດ້ຍົວະໂທດເຮົາຈະໄດ້ເຫັນມັນ: ແຕ່ຄາເລັບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ເພາະວ່າເຂົາມີຈິດວິນຍານອີກຢ່າງໜຶ່ງຢູ່ກັບເຂົາ ແລະໄດ້ຕິດຕາມເຮົາຢ່າງສົມບູນ ເຮົາຈະນຳເຂົາເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຂົາໄດ້ໄປນັ້ນ; ແລະເຊື້ອສາຍຂອງເຂົາຈະໄດ້ຄອບຄອງມັນ. ກັນດານວິຖີ 14:21–23.
The apostle Paul taught:
ອັກຄະສາວົກ ໂປໂລ ໄດ້ສອນວ່າ:
Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.
ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງ; ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກທັງຫຼາຍໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. 1 ໂກຣິນໂທ 10:11
Commenting on that prophetic principle, Sister White said:
ໃນການອະທິບາຍກ່ຽວກັບຫຼັກການທາງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ, ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ:
“Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12. . . .
“ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນໄດ້ກ່າວໄວ້ສຳລັບເວລາຂອງພວກເຮົາຍິ່ງກວ່າສຳລັບເວລາຂອງພວກທ່ານເອງ, ດັ່ງນັ້ນການພະຍາກອນຂອງພວກທ່ານຈຶ່ງຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສຳລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ພວກເຂົາເພື່ອເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ທີ່ວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນພວກທ່ານບໍ່ໄດ້ປະກອບພັນທະກິດເພື່ອຕົນເອງ ແຕ່ເພື່ອພວກເຮົາ, ຄືສິ່ງທີ່ບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຊົງຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາທູດສະຫວັນປາຖະໜາຢາກຈະເພ່ງເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”
“The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
“ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມແລະຮວບຮວມຊັບສົມບັດຂອງຕົນໄວ້ສຳລັບຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງ ແລະການດຳເນີນທຸລະການອັນສະຫງ່າງາມໜັກແໜ້ນໃນປະຫວັດສາດພຣະສັນຍາເດີມ ໄດ້ເກີດຊ້ຳຂຶ້ນແລ້ວ ແລະກຳລັງເກີດຊ້ຳຂຶ້ນໃນຄຣິດຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
The message of the latter rain, according to Isaiah, is a message, for he identifies that the wicked will refuse to hear it, and he describes that message as “line upon line”.
ຕາມທີ່ເອຊາຢາໄດ້ກ່າວໄວ້, ຂ່າວສານເລື່ອງຝົນປາຍລະດູເປັນຂ່າວສານໜຶ່ງ, ເພາະທ່ານລະບຸວ່າຄົນອະທຳຈະປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງມັນ, ແລະທ່ານໄດ້ພັນນາຂ່າວສານນັ້ນວ່າ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ”.
Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Isaiah 28:9–13.
ພຣະອົງຈະສອນຄວາມຮູ້ແກ່ຜູ້ໃດ? ແລະຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າໃຈຄຳສອນ? ແກ່ຜູ້ທີ່ຫຍ່ານົມແລ້ວ ແລະຖືກແຍກອອກຈາກເຕົ້ານົມ. ເພາະວ່າ ຂໍ້ບັນຍັດຕ້ອງຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ, ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ; ນີ້ນ້ອຍໜຶ່ງ ແລະທີ່ນັ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ; ເພາະວ່າພຣະອົງຈະກ່າວແກ່ຊົນຊາດນີ້ດ້ວຍຮິມປາກທີ່ຕິດອ່າງ ແລະດ້ວຍພາສາອື່ນ. ແກ່ພວກເຂົານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ, “ນີ້ແມ່ນການພັກຜ່ອນ ຊຶ່ງດ້ວຍການນີ້ພວກເຈົ້າອາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ອິດເມື່ອຍໄດ້ພັກ; ແລະນີ້ແມ່ນຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ”; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງ. ແຕ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຮວາເປັນແກ່ພວກເຂົາວ່າ ຂໍ້ບັນຍັດຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ, ຂໍ້ບັນຍັດຕໍ່ຂໍ້ບັນຍັດ; ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ, ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ; ນີ້ນ້ອຍໜຶ່ງ ແລະທີ່ນັ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ; ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄປ ແລະລົ້ມຖອຍຫຼັງ ແລະຖືກຫັກພັງ ແລະຖືກດັກໄວ້ ແລະຖືກຈັບ. ອິຊາຢາ 28:9–13.
Of the six lines we have just identified, and there are of course others we have not pointed out, one emphasizes 1863, as the end of a progressive test that led to wandering in the wilderness. Two emphasize a former covenant people being passed by and replaced by a new chosen people. One marks a curse for rebuilding something that was intended to be left destroyed and abandoned under God’s curse as it was, and another marks a curse for returning where you were forbidden to go. Two provide examples of counterfeits of the two tables of the Ten Commandments, that represented Habakkuk’s two tables.
ໃນບັນດາຫົກເສັ້ນທາງທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ລະບຸນັ້ນ, ແລະແນ່ນອນຍັງມີອື່ນໆອີກທີ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຊີ້ອອກ, ເສັ້ນຫນຶ່ງເນັ້ນເຖິງປີ 1863 ໃນຖານະເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການທົດສອບທີ່ດຳເນີນໄປຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ ອັນໄດ້ນຳໄປສູ່ການພະເນຈອນໃນຖິ່ນກັນດານ. ສອງເສັ້ນເນັ້ນເຖິງປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າທີ່ຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ ແລະຖືກແທນທີ່ໂດຍປະຊາກອນຜູ້ຖືກເລືອກໃໝ່. ເສັ້ນຫນຶ່ງຊີ້ເຖິງຄຳສາບແຊ່ງສຳລັບການກໍ່ສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ສິ່ງໃດໜຶ່ງທີ່ມີເຈດຕະນາໃຫ້ຖືກປະໄວ້ໃນສະພາບຖືກທຳລາຍ ແລະຖືກປະຖິ້ມລ້າງພາຍໃຕ້ຄຳສາບແຊ່ງຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງທີ່ມັນເຄີຍເປັນ, ແລະອີກເສັ້ນຫນຶ່ງຊີ້ເຖິງຄຳສາບແຊ່ງສຳລັບການຫວນກັບໄປບ່ອນທີ່ທ່ານຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ໄປ. ສອງເສັ້ນໃຫ້ຕົວຢ່າງຂອງສິ່ງປອມແປງຂອງແຜ່ນຈາລຶກສອງແຜ່ນແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງ Habakkuk.
The golden calves of Aaron and Jeroboam represent a counterfeit image of jealousy, that represented the counterfeit 1863 chart. When brought together, the two witnesses of Aaron and Jeroboam teach that Habakkuk’s two tables represent one table, the very same way the two tables of the Ten Commandments represent one law of God. Together they become one symbol, that is made up of two when they are brought together. The same prophetic dynamics of the two tables of the law of God exist in Habakkuk’s two tables, and together Aaron and Jeroboam’s counterfeits address that prophetic phenomenon.
ລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ ເປັນຕົວແທນຂອງຮູບລັກປອມແປງແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງແຜນພັບ 1863 ອັນປອມແປງ. ເມື່ອນຳມາຮ່ວມກັນ ພະຍານສອງຄົນຄື ອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ ສອນວ່າ ແຜ່ນສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກເປັນແຜ່ນດຽວ ໃນລັກສະນະດຽວກັນກັບທີ່ແຜ່ນສອງແຜ່ນຂອງພຣະບັນຍັດສິບປະການເປັນພຣະບັນຍັດດຽວຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ພວກມັນກາຍເປັນສັນຍາລັກດຽວ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍສອງສ່ວນເມື່ອຖືກນຳມາຮ່ວມກັນ. ກົນໄກເຊີງຄຳພະຍາກອນອັນດຽວກັນຂອງແຜ່ນສອງແຜ່ນໃນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍມີຢູ່ໃນແຜ່ນສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກ ແລະ ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ຂອງປອມແປງຂອງອາໂຣນ ແລະ ເຢໂຣໂບອາມ ກໍກ່າວເຖິງປະກົດການເຊີງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ.
The first generation of Adventism has been typified by the image of jealousy in Ezekiel chapter eight. The vision that begins on the fifth day, of the sixth month in the sixth year in chapter eight of Ezekiel, continues into chapter nine, where the sealing of the one hundred and forty-four thousand is represented. When addressing the illustration of the sealing of chapter nine, Sister White includes the attribute of God’s character that identifies that it is in the third and fourth generation where God judges those who are disobedient. She therefore incorporates the truth associated directly with the second commandment, which is the commandment that forbids the worship of idols, as were Aaron’s and Jeroboam’s golden calves.
ຄົນຮຸ່ນທຳອິດຂອງຂະບວນການແອດເວນຕິສມ໌ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງໃນເອເຊກຽນ ບົດ 8. ນິມິດທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີຫ້າ ຂອງເດືອນທີຫົກ ໃນປີທີຫົກ ໃນບົດ 8 ຂອງເອເຊກຽນ ດຳເນີນຕໍ່ໄປຮອດບົດ 9 ບ່ອນທີ່ການປະທັບຕາແກ່ຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຖືກນຳສະແດງ. ເມື່ອກ່າວເຖິງພາບປະກອບຂອງການປະທັບຕາໃນບົດ 9, ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລວມເອົາພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າດ້ານທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ການພິພາກສາບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງນັ້ນຢູ່ໃນຮຸ່ນທີສາມແລະຮຸ່ນທີສີ່. ດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງໄດ້ບູລະນາຄວາມຈິງທີ່ສຳພັນໂດຍກົງກັບພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສອງ ຊຶ່ງເປັນພຣະບັນຍັດທີ່ຫ້າມການນະມັດສະການຮູບປັ້ນ ດັ່ງເຊັ່ນລູກງົວຄຳຂອງອາໂຣນ ແລະຂອງເຢໂຣໂບອາມ.
“‘And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side; and the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof. And to the others he said in mine hearing, Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’
“‘ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງຮ້ອງເອີ້ນຊາຍຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານ ຜູ້ທີ່ມີກະບອກໝຶກຂອງນັກຂຽນຢູ່ຂ້າງກາຍຂອງຕົນ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ຈົ່ງໄປທົ່ວກາງເມືອງ ຄືທົ່ວກາງເຢຣູຊາເລັມ ແລະຈົ່ງເຮັດເຄື່ອງໝາຍໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຄວາມໜ້າຊັງທັງປວງທີ່ຖືກກະທຳຂຶ້ນຢູ່ທ່າມກາງນັ້ນ. ແລະຕໍ່ພວກອື່ນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວໃນການໄດ້ຍິນຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງໄປຕາມເຂົາຜ່ານເມືອງ ແລະຈົ່ງປະຫານເສຍ: ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງພວກເຈົ້າອາໄລ ແລະຢ່າມີຄວາມສົງສານເລີຍ: ຈົ່ງຂ້າເສຍໃຫ້ຫມົດສິ້ນ ທັງຄົນເຖົ້າແລະຄົນໜຸ່ມ ທັງຍິງສາວ ແລະເດັກນ້ອຍ ແລະຜູ້ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຢູ່ເທິງຕົນນັ້ນ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນິເວດ.’”
“Jesus is about to leave the mercy seat of the heavenly sanctuary to put on garments of vengeance and pour out His wrath in judgments upon those who have not responded to the light God has given them. ‘Because sentence against an evil work is not executed speedily, therefore the heart of the sons of men is fully set in them to do evil.’ Instead of being softened by the patience and long forbearance that the Lord has exercised toward them, those who fear not God and love not the truth strengthen their hearts in their evil course. But there are limits even to the forbearance of God, and many are exceeding these boundaries. They have overrun the limits of grace, and therefore God must interfere and vindicate His own honor.
“ພຣະເຢຊູກໍາລັງຈະສະເດັດອອກຈາກບ່ອນປະທັບແຫ່ງພຣະກະລຸນາໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ ເພື່ອຊົງສວມເສື້ອຜ້າແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ ແລະຫຼັ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງອອກເປັນການພິພາກສາເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົາ. ‘ເພາະວ່າການພິພາກສາລົງໂທດຕໍ່ການກະທໍາຊົ່ວບໍ່ໄດ້ຖືກດໍາເນີນຢ່າງວ່ອງໄວ ເຫດສະນັ້ນ ໃຈຂອງບຸດມະນຸດທັງຫຼາຍຈຶ່ງຕັ້ງໝັ້ນຢ່າງເຕັມທີ່ໃນການເຮັດຊົ່ວ.’ ແທນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ອ່ອນລົງໂດຍຄວາມອົດທົນ ແລະຄວາມອົດກັ້ນອັນຍາວນານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສໍາແດງຕໍ່ພວກເຂົາ, ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຢໍາເກງພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ ກັບເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຕົນແຂງກະດ້າງຍິ່ງຂຶ້ນໃນວິຖີທາງຊົ່ວຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງມີຂອບເຂດ, ແລະຫຼາຍຄົນກໍາລັງລ່ວງເກີນຂອບເຂດເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ລ່ວງເກີນຂີດຈໍາກັດແຫ່ງພຣະຄຸນແລ້ວ, ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈໍາຕ້ອງເຂົ້າແຊກແຊງ ແລະຊົງປົກປ້ອງພຣະກຽດຂອງພຣະອົງເອງ.”
“Of the Amorites the Lord said: ‘In the fourth generation they shall come hither again: for the iniquity of the Amorites is not yet full.’ Although this nation was conspicuous because of its idolatry and corruption, it had not yet filled up the cup of its iniquity, and God would not give command for its utter destruction. The people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse. The compassionate Creator was willing to bear with their iniquity until the fourth generation. Then, if no change was seen for the better, His judgments were to fall upon them.
ກ່ຽວກັບຊາວອາໂມຣີ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່ ພວກເຂົາຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ: ເພາະວ່າຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາວອາໂມຣີຍັງບໍ່ເຕັມ.” ເຖິງແມ່ນວ່າຊາດນີ້ເປັນທີ່ປະຈັກຊັດເນື່ອງດ້ວຍການນັບຖືຮູບເຄົາລົບແລະຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈອກແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນເຕັມ ແລະພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງມີພຣະບັນຊາໃຫ້ທຳລາຍພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນການສຳແດງອຳນາດອັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງຢ່າງແຈ້ງປະຈັກ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວເຫຼືອຢູ່. ພຣະຜູ້ສ້າງຜູ້ຊົງເປັນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຊົງເຕັມພຣະໄທທີ່ຈະອົດກັ້ນຕໍ່ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາຈົນເຖິງຊົ່ວຄົນຮຸ່ນທີສີ່. ແລ້ວຖ້າຫາກວ່າບໍ່ປາກົດການປ່ຽນແປງໄປໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນ ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງຈະຕົກລົງເຫນືອພວກເຂົາ.
“With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.
“ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຂອບເຂດ ຍັງຄົງຊົງຖືບັນຊີກັບບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງຢ່າງແມ່ນຢຳບໍ່ຜິດພາດ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງຍັງຖືກຍື່ນອອກພ້ອມກັບການຮ້ອງເອີ້ນໃຫ້ກັບໃຈ, ບັນຊີນີ້ຈະຍັງເປີດຢູ່; ແຕ່ເມື່ອຕົວເລກບັນລຸເຖິງຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້, ການປະຕິບັດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງກໍເລີ່ມຂຶ້ນ. ບັນຊີຖືກປິດລົງ. ຄວາມອົດທົນອັນຊົງພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ. ບໍ່ມີການວິງວອນເພື່ອພຣະເມດຕາແທນພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ.”
“The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.
“ຜູ້ພະຍາກອນ, ເມື່ອເບິ່ງລົງໄປຕາມຍຸກສະໄໝທັງຫຼາຍ, ໄດ້ເຫັນເວລານີ້ຖືກນຳສະເໜີຢູ່ຕໍ່ໜ້ານິມິດຂອງທ່ານ. ບັນດາປະຊາຊາດໃນຍຸກນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາອັນຫາບໍ່ໄດ້ທຽບ. ພຣະພອນອັນປະເສີດທີ່ສຸດແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຖືກປະທານແກ່ພວກເຂົາ, ແຕ່ຄວາມຈອງຫອງທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, ຄວາມໂລບ, ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບ, ການດູໝິ່ນພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມອະກະຕັນຍູອັນຕ່ຳຊ້າ ໄດ້ຖືກຈາລຶກໄວ້ເປັນຂໍ້ກ່າວຫາຕໍ່ພວກເຂົາ. ພວກເຂົາກຳລັງປິດບັນຊີຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງຮວດເລັວ.”
“But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.
“ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນສະທ້ານ ຄື ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງແລະສິດພິເສດຫຼາຍທີ່ສຸດ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ທີ່ຖືກປົນເປື້ອນໂດຍຄວາມຊົ່ວຊ້າອັນແຜ່ຫຼາຍຢູ່ນັ້ນ. ໂດຍຖືກອິດທິພົນຈາກຄົນອະທໍາທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຂົາ ຫຼາຍຄົນ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດວ່າຕົນຍຶດຖືຄວາມຈິງ ກໍໄດ້ເຢັນຊາລົງ ແລະຖືກກະແສແຫ່ງຄວາມຊົ່ວອັນແຂງກ້າພັດພາໄປ. ການເຍາະເຍີ້ຍດູໝິ່ນຢ່າງທົ່ວໄປທີ່ຖືກໂຍນໃສ່ຄວາມເຄົາລົບນັບຖືແທ້ແລະຄວາມບໍລິສຸດ ເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຜູກພັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບພຣະເຈົ້າ ສູນເສຍຄວາມຄາລະວະຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າພວກເຂົາກຳລັງດຳເນີນຕາມແສງສະຫວ່າງ ແລະເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງຈາກໃຈ ພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດນີ້ຈະເບິ່ງເຫັນວ່າມີຄ່າປະເສີດຍິ່ງຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາ ໃນເມື່ອມັນຖືກດູໝິ່ນແລະຖືກປະຖິ້ມໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ. ເມື່ອການບໍ່ເຄົາລົບຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດຢ່າງແຈ້ງຊັດຫຼາຍຂຶ້ນ ເສັ້ນແບ່ງອັນຈຳແນກລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດນັ້ນກັບໂລກ ກໍຍິ່ງປາກົດເດັ່ນຊັດຂຶ້ນ. ຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະບັນຍັດອັນຊົງພຣະປັນຍາເພີ່ມທະວີຂຶ້ນໃນຄົນຈຳພວກໜຶ່ງ ຕາມສັດສ່ວນທີ່ການດູໝິ່ນພຣະບັນຍັດນັ້ນເພີ່ມຂຶ້ນໃນອີກຈຳພວກໜຶ່ງ.”
“The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’
“ວິກິດການກຳລັງເຂົ້າມາຢ່າງໄວ. ຕົວເລກທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນຢ່າງຮວດໄວສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພຣະເຈົ້າເກືອບຈະມາເຖິງແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນພຣະອົງບໍ່ປະສົງຈະລົງໂທດ, ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະອົງຈະລົງໂທດ, ແລະຈະເຮັດໂດຍວ່ອງໄວ. ບັນດາຜູ້ທີ່ດຳເນີນໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະເຫັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງອັນຕະລາຍທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຄວນນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ໃນການຄອຍຖ້າໂດຍບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ຄວາມພິນາດນັ້ນ, ພ້ອມທັງປອບໃຈຕົນເອງດ້ວຍຄວາມເຊື່ອວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຄຸ້ມຄອງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມ. ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ. ພວກເຂົາຄວນຕະໜັກວ່າ ເປັນໜ້າທີ່ຂອງຕົນທີ່ຈະພາກພຽນຢ່າງເຕັມກຳລັງເພື່ອຊ່ວຍຄົນອື່ນໃຫ້ລອດ, ໂດຍເພິ່ງເບິ່ງໄປຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມເຊື່ອອັນແນ່ວແນ່ເພື່ອຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ. ‘ຄຳອະທິຖານອັນຮ້ອນຮົນແລະມີພະລັງຂອງຄົນຊອບທຳນັ້ນ ມີຜົນຫຼາຍ.’”
“The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.
“ເຊື້ອແຫ່ງຄວາມພະເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ສູນເສຍອຳນາດຂອງມັນໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ. ໃນເວລາທີ່ພັຍອັນຕະລາຍແລະຄວາມຫົດຫູ່ຂອງຄຣິດຕະຈັກຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ຄະນະນ້ອຍໆຜູ້ທີ່ກຳລັງຢືນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງຈະຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຄວາມໜ້າກຽດຊັງທີ່ຖືກກະທຳຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ. ແຕ່ໂດຍສະເພາະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຄຳອະທິຖານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະລອຍຂຶ້ນເພື່ອຄຣິດຕະຈັກ ເພາະວ່າສະມາຊິກຂອງຄຣິດຕະຈັກກຳລັງປະພຶດຕາມແບບຢ່າງຂອງໂລກ.”
“The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.
“ຄຳອະທິຖານຢ່າງຈິງໃຈຂອງຄົນສັດຊື່ຈຳນວນນ້ອຍນີ້ຈະບໍ່ເປັນການສູນເປົ່າ. ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດອອກມາໃນຖານະຜູ້ລົງໂທດແກ້ແຄ້ນ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາໃນຖານະຜູ້ພິທັກຮັກສາຄົນທັງປວງຜູ້ໄດ້ຮັກສາຄວາມເຊື່ອໄວ້ໃນຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ ແລະໄດ້ຮັກສາຕົນເອງໃຫ້ປາສະຈາກມົນທິນຈາກໂລກ. ໃນເວລານີ້ແຫຼະທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້ວ່າຈະຊົງແກ້ແຄ້ນແທນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຄັດເລືອກໄວ້ ຜູ້ຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະອົງທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ເຖິງແມ່ນພຣະອົງຈະຊົງອົດທົນຕໍ່ເຂົາທັງຫຼາຍຢູ່ເປັນເວລາດົນກໍຕາມ.”
“The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 207–210.
“ພຣະບັນຊານັ້ນຄື: ‘ຈົ່ງໄປທ່າມກາງນະຄອນ, ຄືທ່າມກາງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຈົ່ງໝາຍເຄື່ອງໝາຍໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງບັນດາຊາຍຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍບັນດາຄວາມໜ້າກຽດຊັງທັງປວງທີ່ໄດ້ກະທຳກັນຢູ່ທ່າມກາງນັ້ນ.’ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ ໄດ້ຍຶດຖືແລະປະກາດພຣະຄຳແຫ່ງຊີວິດ; ພວກເຂົາໄດ້ຕັກເຕືອນ, ໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ແລະອ້ອນວອນ. ບາງຄົນຜູ້ທີ່ເຄີຍລົບຫຼູ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກັບໃຈ ແລະຖ່ອມໃຈລົງຕໍ່ພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງໄດ້ຈາກອິດສະຣາເອນໄປແລ້ວ; ເຖິງແມ່ນວ່າຫຼາຍຄົນຍັງຄົງດຳເນີນຮູບແບບທາງສາສະໜາຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຣິດອຳນາດແລະການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງໄດ້ຂາດຫາຍໄປ.” Testimonies, volume 5, 207–210.
To rightly divide the vision of the sealing as set forth by Ezekiel, it is essential to understand the four generations of Adventism. Sister White begins the passage we selected by directly referencing Ezekiel chapter nine, and the portion we have selected also ends with a direct reference of Ezekiel chapter nine. In the passage she says of Ezekiel, “The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision.” Ezekiel saw the circumstances that are occurring during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
ເພື່ອຈະແບ່ງແຍກນິມິດເລື່ອງການປະທັບຕາຕາມທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຄົນສີ່ຊົ່ວອາຍຸຂອງອາດເວັນຕິດສະມ໌. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ເລີ່ມຂໍ້ຄວາມຕອນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຄັດເລືອກໄວ້ໂດຍການອ້າງອີງໂດຍກົງເຖິງ ເອເຊກຽນ ບົດທີ 9, ແລະສ່ວນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຄັດເລືອກໄວ້ນັ້ນກໍຈົບລົງດ້ວຍການອ້າງອີງໂດຍກົງເຖິງ ເອເຊກຽນ ບົດທີ 9 ເຊັ່ນກັນ. ໃນຂໍ້ຄວາມດັ່ງກ່າວ ນາງໄດ້ກ່າວເຖິງເອເຊກຽນວ່າ, “ຜູ້ພະຍາກອນ, ເມື່ອມອງລົງຕະຫຼອດບັນດາຍຸກສະໄໝ, ໄດ້ເຫັນເວລານີ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ຕໍ່ໜ້ານິມິດຂອງທ່ານ.” ເອເຊກຽນໄດ້ເຫັນສະພາບການທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.
In the previous article we identified with three specific passages from the Spirit of Prophecy that Isaiah’s “drunkards of Ephraim,” who in this passage are identified as the “ancient men,” and who in both passages represent the leadership of Jerusalem (Adventism), cannot see that there is to be a mighty manifestation of the power of God as in former years. In this passage the very manifestation of God’s power that they refuse to see will occur as part of the divine judgment which is brought upon them, for it is stated that, “the people were to see the divine power manifested in a marked manner, that they might be left without excuse.”
ໃນບົດຄວາມກ່ອນນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ບອກໂດຍອ້າງເຖິງຂໍ້ຄວາມສະເພາະສາມຕອນຈາກພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ວ່າ “ຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມ” ຂອງອິຊາຢາ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່,” ແລະຜູ້ຊຶ່ງໃນທັງສອງຕອນເປັນຕົວແທນຂອງພາວະຜູ້ນຳແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມ (Adventism), ບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ຈະຕ້ອງມີການສຳແດງອັນຊົງລິດແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ. ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ ການສຳແດງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງນັ້ນເອງ ຊຶ່ງພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນ ຈະເກີດຂຶ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການພິພາກສາອັນມາຈາກສະຫວັນທີ່ນຳມາເຖິງພວກເຂົາ, ເພາະໄດ້ມີການກ່າວໄວ້ວ່າ, “ປະຊາຊົນຈະຕ້ອງໄດ້ເຫັນລິດອຳນາດອັນເປັນພຣະຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສຳແດງອອກຢ່າງເດັ່ນຊັດ, ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວ.”
Laodicean Adventism refuses to see the manifestation of the latter rain that began sprinkling on September 11, 2001, but they will see the climax of that rainfall when the message of the Midnight Cry is repeated in the last days. That message is Islam of the third Woe. Did not the leadership of ancient Israel, who had just crucified their Messiah watch as the Holy Spirit was poured out at Pentecost?
ແອັດເວນຕິສທ໌ແຫ່ງເລໂອດີເຊຍປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນການສະແດງອອກຂອງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຫວ່ານລົງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແຕ່ພວກເຂົາຈະໄດ້ເຫັນຈຸດສູງສຸດຂອງຝົນນັ້ນ ເມື່ອຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນຖືກປະກາດຊ້ຳອີກໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຂ່າວສານນັ້ນຄື ອິສລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ. ບໍ່ແມ່ນຫຼືວ່າ ຜູ້ນຳຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ຜູ້ທີ່ພຶ່ງໄດ້ຄຶງພຣະເມຊີອາຂອງພວກເຂົາໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ, ໄດ້ເຝົ້າເບິ່ງຢູ່ບໍ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກເທລົງໃນວັນເພນເຕກອດ?
The passage is identifying the church, which by context is represented by Ezekiel as Jerusalem, and the members within the church (Jerusalem), are contrasted by a “little company,” who are also identified as those “that walk in the light,” and are the “faithful few.” The Bible teaches that “many” are called, but “few” are chosen. The subject of the passage includes the wrath of God that is brought upon His people. The people have brought their judgment upon themselves, but God is specific in emphasizing that it is His angels that accomplish the work of destruction. God never lies, and He has promised that it is He that visits the iniquity of men unto the third and fourth generation. To attribute the execution of judgment to any other than God is to deny His character, and suggest He is a liar.
ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ກຳລັງຊີ້ໄປທີ່ຄຣິສຕະຈັກ ຊຶ່ງຕາມບໍລິບົດແລ້ວ ເອເຊກີເອນໄດ້ນຳສະເໜີໂດຍຮູບພາບຂອງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະສະມາຊິກພາຍໃນຄຣິສຕະຈັກ (ເຢຣູຊາເລັມ) ນັ້ນ ຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບ “ຄະນະນ້ອຍໆ” ຜູ້ຊຶ່ງຍັງຖືກລະບຸອີກວ່າເປັນຜູ້ “ທີ່ດຳເນີນໃນຄວາມສະຫວ່າງ” ແລະເປັນ “ຈຳນວນນ້ອຍທີ່ສັດຊື່.” ພຣະຄຳພີສອນວ່າ “ຫຼາຍຄົນ” ຖືກເອີ້ນ ແຕ່ “ໜ້ອຍຄົນ” ຖືກຊົງເລືອກ. ຫົວຂໍ້ຂອງຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ລວມເຖິງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກນຳມາເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ປະຊາຊົນໄດ້ນຳການພິພາກສາມາເທິງຕົນເອງ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເນັ້ນຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ບັນດາທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງເປັນຜູ້ກະທຳງານແຫ່ງການທຳລາຍ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຕົວະ, ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້ວ່າ ແມ່ນພຣະອົງເອງທີ່ຊົງລົງໂທດຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງມະນຸດໄປຈົນເຖິງຊົ່ວອາຍຸທີສາມແລະທີສີ່. ການຍົກການປະຕິບັດແຫ່ງການພິພາກສານີ້ໄປໃຫ້ຜູ້ອື່ນໃດນອກຈາກພຣະເຈົ້າ ກໍເທົ່າກັບເປັນການປະຕິເສດພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ແລະບົ່ງຊີ້ວ່າພຣະອົງເປັນຜູ້ຕົວະ.
The passage identifies that when the destroying angels of Ezekiel begin to go through Jerusalem, that it is then that, “the ministry of His wrath commences.” God’s wrath begins with Jerusalem, which is his church, which is Laodicean Adventism.
ຂໍ້ຄວາມນີ້ລະບຸວ່າ ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ທຳລາຍໃນໜັງສືເອເຊກຽນເລີ່ມຜ່ານໄປທົ່ວເຢຣູຊາເລັມ ໃນເວລານັ້ນແຫຼະທີ່ “ພັນທະກິດແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງເລີ່ມຕົ້ນ.” ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າເລີ່ມຕົ້ນກັບເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງເປັນຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງກໍຄື ແອັດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ.
For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? 1 Peter 4:17.
ເພາະວ່າເວລາໄດ້ມາເຖິງແລ້ວທີ່ການພິພາກສາຈະຕ້ອງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພຣະນิเวດຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະຖ້າຫາກມັນເລີ່ມຕົ້ນກ່ອນທີ່ພວກເຮົາ, ປາຍທາງຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຂ່າວປະເສີດຂອງພຣະເຈົ້າຈະເປັນຢ່າງໃດ? 1 ເປໂຕ 4:17
God’s wrath is accomplished by God’s angels, and when their work begins, they are commanded to “smite,” all and to “let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary.” The wrath of God is carried out by holy angels, and the point we are wishing to identify here is that the commencement of God’s ministry of wrath is accomplished in the fourth generation.
ພຣະພິໂຣດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະຕິບັດໂດຍທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ, ແລະເມື່ອວຽກງານຂອງເຂົາເລີ່ມຂຶ້ນ, ເຂົາໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ “ຟາດຟັນ” ທຸກຄົນ ແລະໃຫ້ “ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງເຈົ້າສົງສານ, ແລະຢ່າມີຄວາມເມດຕາ: ຈົ່ງຂ້າໃຫ້ສິ້ນຊາກທັງຄົນເຖົ້າແລະຄົນໜຸ່ມ, ທັງຍິງສາວ, ແລະເດັກນ້ອຍ, ແລະແມ່ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍນັ້ນຢູ່ເທິງຕົວເຂົາ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ.” ພຣະພິໂຣດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກດຳເນີນໂດຍທູດສະຫວັນບໍລິສຸດ, ແລະປະເດັນທີ່ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນໃນທີ່ນີ້ກໍຄື ການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະກິດແຫ່ງພຣະພິໂຣດຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ສຳເລັດລົງໃນຊົ່ວອາຍຸທີສີ່.
We will continue this study in the next article.
ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.
And it shall come to pass in the day of the Lord’s sacrifice, that I will punish the princes, and the king’s children, and all such as are clothed with strange apparel. In the same day also will I punish all those that leap on the threshold, which fill their masters’ houses with violence and deceit. And it shall come to pass in that day, saith the Lord, that there shall be the noise of a cry from the fish gate, and an howling from the second, and a great crashing from the hills. Howl, ye inhabitants of Maktesh, for all the merchant people are cut down; all they that bear silver are cut off. And it shall come to pass at that time, that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will he do evil. Zephaniah 1:8–12.
ແລະໃນວັນແຫ່ງການຖວາຍບູຊາຂອງພຣະຢາເວ, ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະລົງໂທດພວກເຈົ້ານາຍ, ແລະບັນດາໂອຣົດຂອງກະສັດ, ແລະທຸກຄົນທີ່ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງແປກປະຫຼາດ. ໃນວັນດຽວກັນນັ້ນດ້ວຍ ເຮົາຈະລົງໂທດບັນດາຜູ້ທີ່ກະໂດດຂ້າມທາງເຂົ້າປະຕູ, ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮືອນຂອງນາຍຂອງຕົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງ ແລະການຫຼອກລວງ. ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ, ພຣະຢາເວຕັດວ່າ, ຈະມີສຽງຮ້ອງຄ່ຳຄວນດັງມາຈາກປະຕູປາ, ແລະສຽງຮ້ອງໂຮດັງມາຈາກເຂດທີສອງ, ແລະສຽງການພັງທະລາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງດັງມາຈາກເນີນພູທັງຫຼາຍ. ຈົ່ງຮ້ອງໂຮເຖີດ, ຊາວເມືອງມັກເທັດ, ເພາະວ່າບັນດາປະຊາຊົນພໍ່ຄ້າທັງປວງຖືກທຳລາຍແລ້ວ; ບັນດາຜູ້ທີ່ຂົນເງິນທັງຫຼາຍຖືກຕັດຂາດແລ້ວ. ແລະໃນເວລານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະຄົ້ນເຢຣູຊາເລັມດ້ວຍໂຄມໄຟ, ແລະຈະລົງໂທດພວກຜູ້ຊາຍທີ່ຕົກຕະກອນຢູ່ເທິງກາກຂອງຕົນ: ຄືຜູ້ທີ່ເວົ້າໃນໃຈຂອງຕົນວ່າ, ພຣະຢາເວຈະບໍ່ກະທຳຄວາມດີ ແລະພຣະອົງກໍຈະບໍ່ກະທຳຄວາມຊົ່ວ. ເຊຟານີຢາ 1:8–12.