Ezekiel chapter eight, sets forth four increasing abominations which represent the four generations of Laodicean Adventism. The rebellion of 1863, produced a counterfeit to the two tables of Habakkuk, just as Aaron had produced an counterfeit image of jealousy, with his golden calf at the very time God was delivering the two tables of the Ten Commandments to Moses. Once Laodicean Adventism had begun the work of removing the foundational truths, as represented in William Miller’s dream, the leadership of the first generation began to reject the authority of the Bible, and then the Spirit of Prophecy. The rebellion had grown to a point where Kellogg’s spiritualism (pantheism), arrived into their history just prior to 1888.

ເອເຊກຽນ ບົດທີ 8 ໄດ້ສະແດງອອກເຖິງຄວາມນ່າສະອິດສະອົມອັນເພີ່ມທະວີຂຶ້ນສີ່ປະການ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສີ່ຊົ່ວຄົນຂອງລາໂອດີເຊຍນ ແອັດເວັນຕິສຶມ. ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຜະລິດສິ່ງປອມຂຶ້ນມາແທນແຜ່ນຈາລຶກສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ອາໂຣນໄດ້ສ້າງຮູບເຄົາລົບແຫ່ງຄວາມຫຶງຫວງອັນປອມຂຶ້ນມາ ໂດຍຜ່ານລູກງົວຄຳຂອງທ່ານ ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນເອງທີ່ພຣະເຈົ້າກຳລັງປະທານແຜ່ນຈາລຶກສອງແຜ່ນແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການແກ່ໂມເຊ. ເມື່ອລາໂອດີເຊຍນ ແອັດເວັນຕິສຶມ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນງານແຫ່ງການຍົກອອກຄວາມຈິງພື້ນຖານ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໃນຄວາມຝັນຂອງ William Miller, ຜູ້ນຳຂອງຊົ່ວຄົນທຳອິດໄດ້ເລີ່ມປະຕິເສດສິດອຳນາດຂອງພຣະຄຳພີ ແລະຕໍ່ມາກໍປະຕິເສດພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ການກະບົດໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຮອດຈຸດໜຶ່ງທີ່ວິນຍານນິຍົມ (pantheism) ຂອງ Kellogg ໄດ້ເຂົ້າມາໃນປະຫວັດຂອງພວກເຂົາ ກ່ອນໜ້າປີ 1888 ພຽງເລັກນ້ອຍ.

At the rebellion of 1888, the spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery reached a point where the messengers of Minneapolis, and the prophetess and even the Holy Spirit were rejected.

ໃນການກະບົດປີ 1888, ລັດທິນິຍົມຝ່າຍວິນຍານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຫ້ອງແຫ່ງພາບລວງຕາຂອງເອເຊກຽນ ໄດ້ໄປເຖິງຈຸດທີ່ບັນດາຜູ້ສົ່ງສານຈາກ Minneapolis, ທັງສາດສະດາຍິງ ແລະແມ່ນແຕ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ກໍຖືກປະຕິເສດ.

“We have seen in our experience that when the Lord sends rays of light from the open door of the sanctuary to His people, Satan stirs up the minds of many. But the end is not yet. There will be those who will resist the light and crowd down those whom God has made His channels to communicate light. Spiritual things are not spiritually discerned. The watchmen have not kept pace with the opening providence of God, and the real heaven-sent message and messengers are scorned.

“ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນໃນປະສົບການຂອງພວກເຮົາວ່າ ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສົ່ງລຳແສງແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງຈາກປະຕູທີ່ເປີດຢູ່ຂອງພຣະວິຫານມາຫາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ຊາຕານກໍປັ່ນປ່ວນຈິດໃຈຂອງຫຼາຍຄົນ. ແຕ່ຈຸດຈົບຍັງບໍ່ມາເຖິງ. ຈະມີຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານຄວາມສະຫວ່າງ ແລະກົດຂີ່ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຊ່ອງທາງຂອງພຣະອົງໃນການສື່ສານຄວາມສະຫວ່າງ. ສິ່ງຝ່າຍວິນຍານບໍ່ໄດ້ຖືກຈຳແນກດ້ວຍວິນຍານ. ຍາມເຝົ້າລະວັງທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ກ້າວທັນກັບການຊົງນຳອັນກຳລັງເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຂ່າວສານແທ້ຈິງທີ່ມາຈາກສະຫວັນ ພ້ອມທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທັງຫຼາຍ ກໍຖືກເບິ່ງໝິ່ນ.”

“There will go from this meeting men who claim to know the truth who are gathering about their souls the garments not woven in the loom of heaven. The spirit that they have received here will be carried with them. I tremble for the future of our cause. Those who do not in this place yield to the evidence God has given will war against their brethren whom God is using. They will make it very hard, when opportunities shall come where they can carry forward and onward the same kind of warfare they have hitherto engaged in. These men will have opportunities to be convinced that they have been warring against the Holy Spirit of God. Some will be convinced; others will hold firmly their own spirit. They will not die to self and let the Lord Jesus come into their hearts. They will be more and still more deceived until they cannot discern truth and righteousness. They will, under another spirit, seek to place upon the work a mold that God shall not approve; and they will endeavor to act out the attributes of Satan in assuming control of human minds and thus control the work and cause of God.

“ຈະມີຜູ້ຊາຍອອກໄປຈາກການປະຊຸມນີ້ ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າຕົນຮູ້ຈັກຄວາມຈິງ ແຕ່ກຳລັງຫໍ່ຫຸ້ມຈິດວິນຍານຂອງຕົນດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທີ່ບໍ່ໄດ້ທໍຂຶ້ນໃນກີ່ທໍຂອງສະຫວັນ. ວິນຍານທີ່ເຂົາໄດ້ຮັບຢູ່ທີ່ນີ້ ຈະຖືກນຳຕິດຕົວໄປກັບເຂົາ. ຂ້າພະເຈົ້າຕົກສະທ້ານເພາະອະນາຄົດຂອງພາລະກິດຂອງເຮົາ. ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ບໍ່ຍອມຈຳນົນຕໍ່ຫຼັກຖານທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າກຳລັງຊົງໃຊ້. ເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຫນັກ ເມື່ອໂອກາດມາເຖິງ ຊຶ່ງເຂົາສາມາດດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແລະ ຜັກດັນຕໍ່ໄປຂ້າງໜ້າ ດ້ວຍສົງຄາມຊະນິດດຽວກັນທີ່ຈົນເຖິງບັດນີ້ເຂົາໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະມີໂອກາດທີ່ຈະຖືກຊັກຊວນໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຂົາໄດ້ກຳລັງຕໍ່ສູ້ຕ້ານພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ບາງຄົນຈະຖືກຊັກຊວນໃຫ້ເຊື່ອ; ແຕ່ຄົນອື່ນໆຈະຍຶດຖືວິນຍານຂອງຕົນເອງໄວ້ຢ່າງແນ່ນຫນາ. ເຂົາຈະບໍ່ຕາຍຕໍ່ຕົວເອງ ແລະ ບໍ່ຍອມໃຫ້ອົງພຣະເຢຊູເຂົ້າມາໃນໃຈຂອງເຂົາ. ເຂົາຈະຖືກຫລອກລວງຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ຫຼາຍຂຶ້ນອີກ ຈົນກະທັ່ງບໍ່ສາມາດຈຳແນກຄວາມຈິງ ແລະ ຄວາມຊອບທຳໄດ້. ພາຍໃຕ້ອີກວິນຍານໜຶ່ງ ເຂົາຈະສະແຫວງຫາທີ່ຈະນຳແບບພິມໜຶ່ງມາຄອບໃສ່ເທິງພາລະກິດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງອະນຸມັດ; ແລະ ເຂົາຈະພະຍາຍາມສຳແດງອອກຕາມລັກສະນະຂອງຊາຕານ ໂດຍການຍຶດກຳອຳນາດເໜືອຈິດໃຈຂອງມະນຸດ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງຄວບຄຸມພາລະກິດ ແລະ ກິດທັງຫມົດຂອງພຣະເຈົ້າ.”

“Had our brethren fasted and prayed and humbled their hearts before God at this meeting, and sat down calmly to investigate the Scriptures together, then God would have been glorified. But the spirit of prejudice that was brought to that meeting closed the door to the richest blessing of God, and those who had this spirit will not be in a favorable position to see light until they repent before God and have some sense of how near they have come to doing despite to the Holy Spirit and having another spirit.” The 1888 Materials, 832.

“ຖ້າບັນດາພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາໄດ້ອົດອາຫານ ແລະອະທິຖານ ແລະໄດ້ຖ່ອມໃຈຂອງຕົນລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າໃນການປະຊຸມນີ້ ແລະໄດ້ນັ່ງລົງຢ່າງສະຫງົບເພື່ອຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີຮ່ວມກັນ, ແລ້ວພຣະເຈົ້າຄົງຈະໄດ້ຮັບພຣະສະຫງ່າຣາສີ. ແຕ່ຈິດວິນຍານແຫ່ງອະຄະຕິທີ່ຖືກນຳເຂົ້າມາໃນການປະຊຸມນັ້ນໄດ້ປິດປະຕູຕໍ່ພຣະພອນອັນອຸດົມທີ່ສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຜູ້ທີ່ມີຈິດວິນຍານນີ້ຈະບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບອັນເໝາະສົມທີ່ຈະເຫັນແສງສະຫວ່າງ ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະກັບໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະມີຄວາມສຳນຶກບາງຢ່າງວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໃກ້ພຽງໃດຕໍ່ການໝິ່ນປະໝາດພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະການມີອີກຈິດວິນຍານໜຶ່ງ.” The 1888 Materials, 832.

After 1888, Sister White “trembled for the future of” God’s church and work. She saw that the meeting would produce a continued spiritual warfare among the men that were leaders of Laodicean Adventism, and the controversy of “the daily,” is evidence that her predictions were fulfilled upon that very generation. A warfare was then carried on by men who did not “yield to the evidence God had given” to confirm the “heaven sent message and messengers,” and those men made war against “the Holy Spirit of God.” The second generation watched as the publishing house and sanitarium were burnt to the ground by the fires of God’s judgment.

ຫຼັງຈາກປີ 1888 ນາງວາຍທ໌ “ໄດ້ຕົກໃຈສັ່ນກົວເພື່ອອະນາຄົດຂອງ” ຄຣິສຕະຈັກແລະພະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ນາງໄດ້ເຫັນວ່າການປະຊຸມນັ້ນຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດສົງຄາມຝ່າຍວິນຍານທີ່ດໍາເນີນຕໍ່ເນື່ອງທ່າມກາງບັນດາບຸລຸດຜູ້ເປັນຜູ້ນໍາແຫ່ງອັດເວັນຕິສຕ໌ແບບລາໂອດີເຊຍ, ແລະຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງເລື່ອງ “the daily” ກໍເປັນຫຼັກຖານວ່າຄໍາພະຍາກອນຂອງນາງໄດ້ສໍາເລັດລົງເໜືອຄົນຮຸ່ນນັ້ນໂດຍແທ້. ໃນເວລານັ້ນ ສົງຄາມໄດ້ຖືກດໍາເນີນໂດຍບັນດາຊາຍຜູ້ບໍ່ “ຍອມຈໍານົນຕໍ່ຫຼັກຖານທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານ” ເພື່ອຢືນຢັນ “ຂ່າວສານແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກສົ່ງມາຈາກສະຫວັນ,” ແລະບັນດາຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ທໍາສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານ “ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ.” ຄົນຮຸ່ນທີສອງໄດ້ເບິ່ງເຫັນໂຮງພິມແລະສະຖານພະຍາບານຖືກເຜົາຜານຈົນຮາບເປັນໜ້າກອງດ້ວຍໄຟແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ.

“Today I received a letter from Elder Daniells regarding the destruction of the Review office by fire. I feel very sad as I consider the great loss to the cause. I know that this must be a very trying time for the brethren in charge of the work and for the employees of the office. I am afflicted with all who are afflicted. But I was not surprised by the sad news, for in the visions of the night I have seen an angel standing with a sword as of fire stretched over Battle Creek. Once, in the daytime, while my pen was in my hand, I lost consciousness, and it seemed as if this sword of flame were turning first in one direction and then in another. Disaster seemed to follow disaster because God was dishonored by the devising of men to exalt and glorify themselves.

“ໃນວັນນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຈົດໝາຍສະບັບໜຶ່ງຈາກຜູ້ເຖົ້າ Daniells ກ່ຽວກັບການທຳລາຍສຳນັກງານ Review ໂດຍໄຟ. ຂ້ອຍຮູ້ສຶກເສົ້າໃຈຢ່າງຍິ່ງ ເມື່ອຂ້ອຍພິຈາລະນາເຖິງຄວາມສູນເສຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ພະລາຊະກິດ. ຂ້ອຍຮູ້ວ່າ ນີ້ຄົງເປັນເວລາແຫ່ງການທົດລອງຢ່າງໜັກສຳລັບບັນດາພີ່ນ້ອງຜູ້ຮັບຜິດຊອບໃນວຽກງານ ແລະ ສຳລັບພະນັກງານຂອງສຳນັກງານ. ຂ້ອຍທຸກທໍລະມານຮ່ວມກັບຜູ້ທັງປວງທີ່ທຸກທໍລະມານ. ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ປະຫລາດໃຈຕໍ່ຂ່າວອັນໂສກເສົ້ານີ້ ເພາະໃນນິມິດຍາມຄ່ຳຄືນ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງຢືນຢູ່ ຖືດາບດັ່ງເປັນໄຟ ຍືດອອກຢູ່ເໜືອ Battle Creek. ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນເວລາກາງເວັນ ໃນຂະນະທີ່ປາກກາຂອງຂ້ອຍຍັງຢູ່ໃນມື ຂ້ອຍໄດ້ສິ້ນສະຕິໄປ ແລະ ມັນເຫມືອນກັບວ່າດາບແຫ່ງແປວໄຟນີ້ກຳລັງຫັນໄປທາງໜຶ່ງກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໄປອີກທາງໜຶ່ງ. ໄພພິບັດເຫມືອນຈະຕິດຕາມຫຼັງໄພພິບັດ ເພາະພຣະເຈົ້າຖືກລົບຫລູ່ ໂດຍການຄິດປະດິດຂອງມະນຸດ ເພື່ອຍົກຊູ ແລະ ສັນລະເສີນຕົນເອງ.”

“This morning I was drawn out in earnest prayer that the Lord would lead all who are connected with the Review and Herald office to make diligent search, that they may see wherein they have disregarded the many messages God has given.

ໃນເຊົ້ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ອະທິຖານຢ່າງຈິງໃຈຍິ່ງ ເພື່ອວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງນຳພາທຸກຄົນທີ່ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງກັບສຳນັກງານ Review and Herald ໃຫ້ຄົ້ນຫາຢ່າງຂະຫຍັນໝັ່ນພຽນ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ເຫັນວ່າ ໃນສິ່ງໃດແດ່ພວກເຂົາໄດ້ເມີນເສີຍຕໍ່ຂ່າວສານຈຳນວນຫຼາຍທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້.

“Sometime ago the brethren at the Review office asked my counsel about the erection of another building. I then said that if those who were in favor of adding another building to the Review and Herald office had the future mapped out before them, if they could see what would be in Battle Creek, they would have no question about putting up another building there. God said: ‘My word has been despised; and I will turn and overturn.’

“ເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ ພວກພີ່ນ້ອງທີ່ຫ້ອງການ Review ໄດ້ຂໍຄໍາປຶກສາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງອາຄານອີກຫຼັງໜຶ່ງ. ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ຖ້າຜູ້ທີ່ເຫັນດີໃຫ້ເພີ່ມອາຄານອີກຫຼັງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ຫ້ອງການ Review and Herald ມີອະນາຄົດຖືກວາງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ, ຖ້າພວກເຂົາສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າຈະມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນໃນ Battle Creek, ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີຄໍາຖາມໃດໆເລີຍກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງອາຄານອີກຫຼັງໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ພຣະວັດຈະນະຂອງເຮົາຖືກໝິ່ນປະໝາດແລ້ວ; ແລະເຮົາຈະຫັນກັບ ແລະຄວໍ່າລົງ.’”

“At the General Conference, held in Battle Creek in 1901, the Lord gave His people evidence that He was calling for reformation. Minds were convicted, and hearts were touched; but thorough work was not done. If stubborn hearts had then broken in penitence before God, there would have been seen one of the greatest manifestations of the power of God that has ever been seen. But God was not honored. The testimonies of His Spirit were not heeded. Men did not separate from the practices that were in decided opposition to the principles of truth and righteousness, which should ever be maintained in the Lord’s work.

“ໃນການປະຊຸມໃຫຍ່ສາມັນ ທີ່ໄດ້ຈັດຂຶ້ນທີ່ Battle Creek ໃນປີ 1901, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານຫຼັກຖານແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງວ່າ ພຣະອົງກຳລັງຊົງເອີ້ນໃຫ້ມີການປະຕິຮູບ. ຈິດໃຈທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳນຶກຜິດ, ແລະຫົວໃຈທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກສຳພັດ; ແຕ່ງານອັນລະອຽດຖີ່ຖ້ວນຫາໄດ້ຖືກກະທຳບໍ່. ຖ້າໃນເວລານັ້ນ ຫົວໃຈທີ່ດື້ດ້ານໄດ້ແຕກຫັກລົງໃນການກັບໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ກໍຈະໄດ້ປາກົດການສຳແດງແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດປະການໜຶ່ງ ທີ່ເຄີຍໄດ້ປາກົດມາ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າມິໄດ້ຮັບການຖວາຍພຣະກຽດ. ຄຳພະຍານແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຮັບການເອົາໃຈໃສ່. ມະນຸດທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ແຍກຕົນອອກຈາກການປະພຶດທັງຫຼາຍທີ່ຂັດແຍ້ງຢ່າງຊັດເຈນຕໍ່ຫຼັກການແຫ່ງຄວາມຈິງແລະຄວາມຊອບທຳ ຊຶ່ງຄວນຖືກທະນຸຖະໜອມໄວ້ຢູ່ໃນພຣະລາຊະກິດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ເປັນນິດ.”

“The messages to the church of Ephesus and to the church in Sardis have been often repeated to me by the One who gives me instruction for His people. ‘Unto the angel of the church of Ephesus write; These things saith He that holdeth the seven stars in His right hand, who walketh in the midst of the seven golden candlesticks; I know thy works, and the labor, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars: and hast borne, and hast patience, and for My name’s sake hast labored, and hast not fainted. Nevertheless I have somewhat against thee, because thou hast left thy first love. Remember therefore from whence thou art fallen, and repent, and do the first works; or else I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ Revelation 2:1–5.

“ຂໍ້ຄວາມທັງຫຼາຍທີ່ສົ່ງເຖິງຄຣິສຕະຈັກເອເຟໂຊ ແລະ ເຖິງຄຣິສຕະຈັກໃນເມືອງຊາດິດ ໄດ້ຖືກທວນຊ້ຳແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຫຼາຍເທື່ອ ໂດຍພຣະອົງຜູ້ປະທານຄຳຊີ້ນຳແກ່ຂ້າພະເຈົ້າສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ‘ຈົ່ງຂຽນເຖິງທູດແຫ່ງຄຣິສຕະຈັກເອເຟໂຊວ່າ; ພຣະອົງຜູ້ຊົງຖືດວງດາວເຈັດດວງໄວ້ໃນພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊົງດຳເນີນຢູ່ທ່າມກາງຄັນປະທີບຄຳເຈັດຄັນ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເຮົາຮູ້ຈັກການງານຂອງເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເຫື່ອຍຍາກ ແລະ ຄວາມອົດທົນຂອງເຈົ້າ ແລະ ວ່າເຈົ້າທົນຄົນຊົ່ວບໍ່ໄດ້; ເຈົ້າໄດ້ທົດລອງພວກທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນອັກຄະສາວົກ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ ແລະ ໄດ້ພົບວ່າພວກເຂົາເປັນຄົນມຸສາ: ເຈົ້າໄດ້ອົດທົນ ແລະ ມີຄວາມພາກພຽນ ແລະ ໄດ້ລຳບາກເພາະເຫັນແກ່ນາມຂອງເຮົາ ແລະ ບໍ່ໄດ້ອ່ອນລ້າ. ແຕ່ເຮົາມີຂໍ້ໜຶ່ງຕໍ່ຕ້ານເຈົ້າ ຄື ເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມຄວາມຮັກເດີມຂອງເຈົ້າ. ສະນັ້ນ ຈົ່ງລະນຶກເຖິງບ່ອນທີ່ເຈົ້າໄດ້ຕົກລົງມາ ແລະ ຈົ່ງກັບໃຈເສຍໃໝ່ ແລະ ຈົ່ງເຮັດການງານເດີມ; ມິສະນັ້ນ ເຮົາຈະມາຫາເຈົ້າໂດຍໄວ ແລະ ຈະຍົກຄັນປະທີບຂອງເຈົ້າອອກຈາກບ່ອນຂອງມັນ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ກັບໃຈ.’ ພຣະນິມິດ 2:1–5.”

“‘And unto the angel of the church in Sardis write; These things saith He that hath the seven Spirits of God, and the seven stars; I know thy works, that thou hast a name that thou livest, and art dead. Be watchful, and strengthen the things which remain, that are ready to die: for I have not found thy works perfect before God. Remember therefore how thou hast received and heard, and hold fast, and repent. If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.’ Revelation 3:1–3.

“‘ຈົ່ງຂຽນເຖິງທູດຂອງຄຣິດຕະຈັກໃນເມືອງຊາດິດວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ຊົງມີພຣະວິນຍານທັງເຈັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະດາວທັງເຈັດ ຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ເຮົາຮູ້ຈັກການງານຂອງເຈົ້າວ່າ ເຈົ້າມີຊື່ສຽງວ່າມີຊີວິດຢູ່ ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວເຈົ້າຕາຍແລ້ວ. ຈົ່ງຕື່ນຢູ່ ແລະຈົ່ງເສີມກຳລັງສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ ຊຶ່ງກຳລັງຈະຕາຍນັ້ນໃຫ້ແຂງແຮງຂຶ້ນ: ເພາະເຮົາບໍ່ໄດ້ພົບວ່າ ການງານຂອງເຈົ້າສົມບູນຄົບຖ້ວນຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ. ສະນັ້ນ ຈົ່ງລະນຶກເຖິງວ່າ ເຈົ້າໄດ້ຮັບ ແລະໄດ້ຍິນມາແນວໃດ, ຈົ່ງຍຶດຖືໄວ້ໃຫ້ໝັ້ນ ແລະຈົ່ງກັບໃຈເສຍໃໝ່. ເຫດສະນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຝົ້າລະວັງ ເຮົາຈະມາເຖິງເຈົ້າເໝືອນຢ່າງໂຈນ ແລະເຈົ້າຈະບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າ ເຮົາຈະມາເຖິງເຈົ້າໃນໂມງໃດ.’ ພຣະນິມິດ 3:1–3.”

“We are seeing the fulfillment of these warnings. Never have scriptures been more strictly fulfilled than these have been.

“ພວກເຮົາກຳລັງເຫັນການສຳເລັດຕາມຄຳເຕືອນເຫຼົ່ານີ້. ບໍ່ເຄີຍມີເທື່ອໃດທີ່ພຣະຄຳພີໄດ້ສຳເລັດຢ່າງເຄັ່ງຄັດຍິ່ງໄປກວ່າເຫຼົ່ານີ້.”

“Men may erect the most carefully constructed, fireproof buildings, but one touch of God’s hand, one spark from heaven, will sweep away every refuge.

“ມະນຸດອາດຈະກໍ່ສ້າງອາຄານທີ່ອອກແບບຢ່າງລະມັດລະວັງທີ່ສຸດ ແລະທົນໄຟໄດ້, ແຕ່ພຽງການແຕະຕ້ອງພຽງຄັ້ງດຽວຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ພຽງປະກາຍໄຟໜຶ່ງດວງຈາກສະຫວັນ, ກໍຈະກວາດລ້າງທີ່ລີ້ໄພທຸກແຫ່ງໄປ.”

“It has been asked if I have any advice to give. I have already given the advice that God has given me, hoping to prevent the falling of the fiery sword that was hanging over Battle Creek. Now that which I dreaded has come—the news of the burning of the Review and Herald building. When this news came, I felt no surprise, and I had no words to speak. What I have had to say from time to time in warnings has had no effect except to harden those who heard, and now I can only say: I am so sorry, so very sorry, that it was necessary for this stroke to come. Light enough has been given. If it were acted upon, further light would not be needed.” Testimonies, volume 8, 97–99.

“ໄດ້ມີການຖາມວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າມີຄໍາແນະນໍາອັນໃດຈະໃຫ້ຫຼືບໍ່. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ໂດຍຫວັງວ່າຈະປ້ອງກັນການຕົກລົງມາຂອງດາບໄຟອັນກໍາລັງແຂວນຢູ່ເທິງ Battle Creek. ບັດນີ້ ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫວາດຫວັ່ນກໍໄດ້ມາເຖິງ—ຂ່າວການໄໝ້ຂອງອາຄານ Review and Herald. ເມື່ອຂ່າວນີ້ມາເຖິງ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ສຶກປະຫຼາດໃຈແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ມີຖ້ອຍຄໍາໃດຈະເວົ້າ. ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕ້ອງກ່າວເປັນຄໍາເຕືອນຢູ່ເປັນຄັ້ງເປັນຄາວນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເກີດຜົນອັນໃດນອກໄປຈາກການເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນມີໃຈແຂງກະດ້າງຫນັກຂຶ້ນ ແລະບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວໄດ້ແຕ່ພຽງວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າເສຍໃຈຫຼາຍ, ເສຍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໃຫ້ການຕີສອນຄັ້ງນີ້ມາເຖິງ. ແສງສະຫວ່າງໄດ້ຖືກປະທານຢ່າງພຽງພໍແລ້ວ. ຖ້າໄດ້ຖືກປະຕິບັດຕາມ ແສງສະຫວ່າງເພີ່ມຕື່ມກໍຈະບໍ່ຈໍາເປັນ.” Testimonies, volume 8, 97–99.

The second generation of Adventism was not a victory, and in fulfillment of Ezekiel chapter eight, the rebellion only continued to escalate.

ຊົນລຸ້ນທີສອງຂອງຂະບວນການແອດເວນຕິດບໍ່ແມ່ນໄຊຊະນະ, ແລະຕາມການສຳເລັດຄຳພະຍາກອນໃນບົດທີແປດແຫ່ງເອເຊກຽນ, ການກະບົດນັ້ນມີແຕ່ຈະທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນຕໍ່ໄປ.

“By written messages and by fire the Lord has declared that he wants his people to move out of Battle Creek. May God help us to hear his voice. Does it mean nothing to us that our two great institutions in Battle Creek were swept away by fire? You may say, ‘But the new Sanitarium has many patients.’ Yes; but if there were many thousand patients there, this would be no argument in favor of our people building homes in Battle Creek, and settling there.

“ໂດຍຂໍ້ຄວາມທີ່ຂຽນໄວ້ ແລະ ໂດຍໄຟ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ພຣະອົງປະສົງໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຍ້າຍອອກຈາກ Battle Creek. ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊ່ວຍເຮົາໃຫ້ໄດ້ຍິນພຣະສຽງຂອງພຣະອົງ. ການທີ່ສະຖາບັນໃຫຍ່ສອງແຫ່ງຂອງພວກເຮົາໃນ Battle Creek ຖືກໄຟກວາດຜ່ານໄປນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມໝາຍອັນໃດແກ່ພວກເຮົາເລີຍຫລື? ທ່ານອາດເວົ້າວ່າ, ‘ແຕ່ສະຖານພັກຟື້ນໃໝ່ນັ້ນມີຄົນເຈັບຫຼາຍ.’ ແມ່ນແລ້ວ; ແຕ່ແມ່ນແຕ່ຖ້າມີຄົນເຈັບຢູ່ທີ່ນັ້ນຫຼາຍພັນຄົນ ສິ່ງນັ້ນກໍຈະບໍ່ເປັນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງໃດໆທີ່ສະໜັບສະໜູນໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາສ້າງບ້ານເຮືອນໃນ Battle Creek ແລະ ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ທີ່ນັ້ນ.”

“Temptations are increasing. Men are rejecting the light that God has sent in the Testimonies of his Spirit, and they are choosing their own devising and their own plans. Will men continue to separate themselves from God? Must he reveal his displeasure in a still more marked manner than he has already done?” Pamphlets, SpTB06, 45.

“ການລໍ້ລວງກໍາລັງເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ. ມະນຸດກໍາລັງປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງປະທານມາໃນຄໍາພະຍານທັງຫຼາຍແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ, ແລະພວກເຂົາກໍາລັງເລືອກການຄິດປະດິດຂອງຕົນເອງ ແລະແຜນການຂອງຕົນເອງ. ມະນຸດຈະຍັງຄົງແຍກຕົນເອງອອກຈາກພຣະເຈົ້າຕໍ່ໄປອີກຫຼື? ຈໍາເປັນຫຼືທີ່ພຣະອົງຈະຊົງສໍາແດງຄວາມບໍ່ພໍພຣະທັຍຂອງພຣະອົງໃນລັກສະນະທີ່ເດັ່ນຊັດຍິ່ງກວ່າທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທໍາແລ້ວຫຼື?” Pamphlets, SpTB06, 45.

Men were “choosing their own devising’s and their own plans,” as represented by the seventy elders in the chambers of imagery of Ezekiel chapter eight, who proclaimed, “The Lord seeth us not.” The Lord raised up a prophetess and gave her “open visions” for exactly forty years, until 1884. He placed his signature upon this gift, for He gave it and ended it in a city named Portland, and he gave it for forty years. Just prior to the cessation of “open visions” the ancient men began to undermine the authority of the Bible and the Spirit of Prophecy in 1881, and 1882. The “open visions,” then ended in 1884, and in four years the rebellion of Korah, Dathan and Abiram was repeated at the 1888 General Conference.

ມະນຸດໄດ້ “ເລືອກຕາມສິ່ງປະດິດຂອງຕົນເອງ ແລະຕາມແຜນການຂອງຕົນເອງ,” ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພວກຜູ້ເຖົ້າເຈັດສິບຄົນໃນຫ້ອງແຫ່ງຮູບພາບໃນ ເອເຊກຽນ ບົດ 8, ຜູ້ຊຶ່ງປະກາດວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ຊົງເຫັນພວກເຮົາ.” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຍົກຜູ້ພະຍາກອນຍິງຄົນໜຶ່ງຂຶ້ນ ແລະຊົງປະທານ “ນິມິດທີ່ເປີດເຜີຍ” ແກ່ນາງເປັນເວລາສີ່ສິບປີພໍດີ ຈົນເຖິງປີ 1884. ພຣະອົງຊົງປະທັບລາຍເຊັນຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງຂອງປະທານນີ້, ເພາະພຣະອົງຊົງປະທານມັນ ແລະຊົງໃຫ້ມັນສິ້ນສຸດລົງໃນເມືອງທີ່ຊື່ ພອດແລນ, ແລະພຣະອົງຊົງປະທານມັນເປັນເວລາສີ່ສິບປີ. ກ່ອນໜ້າການຢຸດລົງຂອງ “ນິມິດທີ່ເປີດເຜີຍ” ພຽງເລັກນ້ອຍ, ພວກບຸລຸດໂບຮານໄດ້ເລີ່ມບ່ອນທຳລາຍອຳນາດຂອງພຣະຄຳພີ ແລະຂອງພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ໃນປີ 1881 ແລະ 1882. ຈາກນັ້ນ “ນິມິດທີ່ເປີດເຜີຍ” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1884, ແລະພາຍໃນສີ່ປີ ການກະບົດຂອງ ໂຄຣາ, ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນທີ່ປະຊຸມໃຫຍ່ສາມັນປີ 1888.

The rebellion of 1888, produced an escalation of rebellion that saw God’s direct intervention into the history of Laodicean Adventism as He burnt down the publishing work and the health work. Yet those direct judgments did not deter the rebellion that was under way. In 1919, a Bible Conference took place, where one of the primary rebels of the second generation, William Warren Prescott, the theologian trained in the universities of apostate Protestantism, was the primary leader of pushing the satanic view that claimed “the daily,” represented Christ’s sanctuary work gave a series of presentations.

ການກະບົດໃນປີ 1888 ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຍົກລະດັບຂອງການກະບົດ ຊຶ່ງໄດ້ເຫັນການແຊກແຊງໂດຍກົງຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າສູ່ປະຫວັດສາດຂອງອັດເວັນຕິດລາໂອດີເຊຍ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ເຜົາຜົນງານການພິມ ແລະ ພາລະກິດດ້ານສຸຂະພາບ. ແຕ່ການພິພາກສາໂດຍກົງເຫຼົ່ານັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຫຍຸດຢັ້ງການກະບົດທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່. ໃນປີ 1919 ໄດ້ມີກອງປະຊຸມພຣະຄຳພີໜຶ່ງຈັດຂຶ້ນ, ບ່ອນທີ່ໜຶ່ງໃນບັນດາຜູ້ກະບົດຫຼັກຂອງຄົນຮຸ່ນທີສອງ, William Warren Prescott, ນັກທິດສະດີສາດຜູ້ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນຢູ່ໃນມະຫາວິທະຍາໄລຂອງໂປເຕສຕັງຜູ້ຫຼົງຈາກຄວາມຈິງ, ເປັນຜູ້ນຳຫຼັກໃນການຜັກດັນທັດສະນະຂອງຊາຕານທີ່ອ້າງວ່າ “the daily,” ເປັນຕົວແທນພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນສະຖານນະມັດສະການ ໄດ້ນຳສະເໜີຄຳບັນຍາຍຫຼາຍຊຸດ.

History identified that at that Bible conference in 1919, Prescott presented a gospel that consisted of removing every tenet of the prophetic message of the Millerites. He even attempted to remove the twenty-three hundred days, but could not pull that off. Yet he presented a gospel that was fully void of the prophetic understandings of the Millerites. His gospel was rejected at the meeting, but still those blind leaders decided to take his series of presentations and construct them into a book titled, The Doctrine of Christ. That book became the symbol of the arrival of the third generation of Laodicean Adventism.

ປະຫວັດສາດໄດ້ຊີ້ຊັດວ່າ ໃນກອງປະຊຸມພຣະຄຳພີຄັ້ງນັ້ນໃນປີ 1919, Prescott ໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວປະເສີດໜຶ່ງທີ່ປະກອບດ້ວຍການລົບລ້າງຄຳສອນທຸກປະການແຫ່ງຂ່າວສານຄຳພະຍາກອນຂອງພວກ Millerites. ທ່ານຍັງໄດ້ພະຍາຍາມລົບລ້າງເລື່ອງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນດ້ວຍ, ແຕ່ກໍບໍ່ສາມາດເຮັດສຳເລັດໄດ້. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ທ່ານກໍໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວປະເສີດໜຶ່ງທີ່ປາສະຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈທາງຄຳພະຍາກອນຂອງພວກ Millerites ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຂ່າວປະເສີດຂອງທ່ານຖືກປະຕິເສດໃນທີ່ປະຊຸມ, ແຕ່ຜູ້ນຳທີ່ຕາບອດເຫຼົ່ານັ້ນກໍຍັງຕັດສິນໃຈນຳຊຸດຄຳນຳສະເໜີຂອງທ່ານໄປຮຽບຮຽງເປັນປຶ້ມຫົວຂໍ້ The Doctrine of Christ. ປຶ້ມເຫຼັ້ມນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການມາເຖິງຂອງລັດທິ Adventism ແຫ່ງ Laodicea ຮຸ່ນທີສາມ.

The book represents another gospel than the Millerite gospel of Habakkuk chapter two, and Paul informs us another gospel is not a gospel at all.

ປຶ້ມເຫຼັ້ມນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວປະເສີດອີກຢ່າງໜຶ່ງ ທີ່ແຕກຕ່າງຈາກຂ່າວປະເສີດແບບມິນເລີໄທ໌ແຫ່ງ Habakkuk ບົດທີ 2, ແລະໂປໂລໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ຂ່າວປະເສີດອື່ນໃດກໍຕາມ ບໍ່ແມ່ນຂ່າວປະເສີດເລີຍ.

I marvel that ye are so soon removed from him that called you into the grace of Christ unto another gospel: Which is not another; but there be some that trouble you, and would pervert the gospel of Christ. But though we, or an angel from heaven, preach any other gospel unto you than that which we have preached unto you, let him be accursed. As we said before, so say I now again, If any man preach any other gospel unto you than that ye have received, let him be accursed. Galatians 1:6–9.

ຂ້າພະເຈົ້າປະຫລາດໃຈວ່າ ພວກທ່ານໄດ້ຫັນໜີໄປຈາກພຣະອົງຜູ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານເຂົ້າສູ່ພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດໄປຫາຂ່າວປະເສີດອື່ນໄດ້ໄວເຊັ່ນນີ້: ຊຶ່ງອັນທີ່ຈິງບໍ່ແມ່ນອີກຂ່າວປະເສີດໜຶ່ງ; ແຕ່ມີບາງຄົນທີ່ກໍ່ຄວາມວຸ່ນວາຍແກ່ພວກທ່ານ ແລະປາຖະໜາຈະບິດເບືອນຂ່າວປະເສີດຂອງພຣະຄຣິດ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາເອງ ຫຼືທູດສະຫວັນຈາກຟ້າສະຫວັນ ຈະມາປະກາດຂ່າວປະເສີດອື່ນແກ່ພວກທ່ານ ນອກເໜືອຈາກທີ່ພວກເຮົາໄດ້ປະກາດແກ່ພວກທ່ານແລ້ວ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງ. ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກ່າວຊ້ຳອີກວ່າ, ຖ້າຜູ້ໃດປະກາດຂ່າວປະເສີດອື່ນແກ່ພວກທ່ານ ນອກເໜືອຈາກທີ່ພວກທ່ານໄດ້ຮັບໄວ້ແລ້ວ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກສາບແຊ່ງ. ຄາລາເຕຍ 1:6–9.

The third generation of Adventism is represented by Ezekiel’s third abomination where the women are weeping for Tammuz. Tammuz was a Mesopotamian deity associated with fertility and the cycles of vegetation. Tammuz was sometimes depicted as a shepherd or a young man, linked to the changing seasons and the growth of crops. Tammuz’s death and subsequent resurrection, was tied to the agricultural calendar. According to the mythology, Tammuz would die or disappear during the summer months, which was seen as a representation of the withering of vegetation in the hot, dry season. The weeping for Tammuz was a mourning ritual that involved lamenting the death or disappearance of Tammuz during the summer months, followed by rejoicing at his resurrection, which symbolized the renewal of vegetation and agricultural life.

ຄົນຮຸ່ນທີສາມຂອງອັດເວັນຕິສຶມ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສິ່ງນ່າກຽດຊັງປະການທີສາມໃນເອເຊກຽນ ບ່ອນທີ່ພວກແມ່ຍິງກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອທາມມຸດ. ທາມມຸດເປັນເທບພະເຈົ້າແຫ່ງເມໂຊໂປເຕເມຍ ທີ່ກ່ຽວພັນກັບຄວາມອຸດົມສົມບູນ ແລະ ວົງຈອນຂອງພືດພັນ. ບາງຄັ້ງທາມມຸດຖືກພັນລະນາເປັນຜູ້ລ້ຽງແກະ ຫຼື ຊາຍໜຸ່ມຄົນໜຶ່ງ ທີ່ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບການປ່ຽນຜັນຂອງລະດູການ ແລະ ການເຕີບໃຫຍ່ຂອງພືດຜົນ. ການຕາຍຂອງທາມມຸດ ແລະ ການຟື້ນຄືນມາພາຍຫຼັງຂອງລາວ ຖືກຜູກໂຍງໄວ້ກັບປະຕິທິນກະສິກຳ. ຕາມຕຳນານ ທາມມຸດຈະຕາຍ ຫຼື ຫາຍໄປໃນຊ່ວງເດືອນລະດູຮ້ອນ ຊຶ່ງຖືກເຫັນວ່າເປັນພາບແທນຂອງການຫ່ຽວແຫ້ງຂອງພືດພັນໃນລະດູທີ່ຮ້ອນ ແລະ ແຫ້ງແລ້ງ. ການຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອທາມມຸດເປັນພິທີໄວ້ທຸກ ທີ່ປະກອບດ້ວຍການຄ່ຳຄວນເຖິງການຕາຍ ຫຼື ການຫາຍໄປຂອງທາມມຸດໃນຊ່ວງເດືອນລະດູຮ້ອນ ຕາມດ້ວຍການຊື່ນຊົມຍິນດີໃນການຟື້ນຄືນມາຂອງລາວ ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງການຟື້ນຟູຂອງພືດພັນ ແລະ ຊີວິດທາງກະສິກຳ.

Weeping for Tammuz represents a counterfeit latter rain message, which is what the gospel of W. W. Prescott represented. The removal of the prophetic foundation, which began in the rebellion of 1863, reached a point in 1919, that Laodicean Adventism allowed the false gospel to be established. That false gospel was based fully upon the methodology of apostate Protestantism. Its original architect was W. W. Prescott, and as with William Miller, both men’s gospel was based upon their foundational understanding of “the daily,” in the book of Daniel. Both gospels are represented in the passage of 2 Thessalonians where Miller first discovered that “the daily,” represented paganism. In the passage there is a class represented by Miller, who accept the truth presented by Paul, and another class who do not possess a love of the truth.

ການຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອທຳມຸດ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍປອມ ຊຶ່ງກໍຄືສິ່ງທີ່ຂ່າວປະເສີດຂອງ W. W. Prescott ເປັນຕົວແທນ. ການຖອນຮາກຖານຄຳພະຍາກອນອອກ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນການກະບົດປີ 1863 ໄດ້ມາເຖິງຈຸດໜຶ່ງໃນປີ 1919 ທີ່ Adventism ແບບ Laodicean ຍອມໃຫ້ຂ່າວປະເສີດປອມຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ. ຂ່າວປະເສີດປອມນັ້ນ ມີພື້ນຖານຢ່າງສົມບູນເທິງວິທີການຂອງ Protestantism ທີ່ເສື່ອມຖອຍ. ຜູ້ອອກແບບດັ້ງເດີມຂອງມັນແມ່ນ W. W. Prescott, ແລະເຊັ່ນດຽວກັບ William Miller ຂ່າວປະເສີດຂອງຊາຍທັງສອງຄົນກໍຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈພື້ນຖານຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບ “the daily,” ໃນພຣະທຳດານີເອນ. ຂ່າວປະເສີດທັງສອງນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ໃນຂໍ້ຄວາມ 2 Thessalonians ບ່ອນທີ່ Miller ໄດ້ຄົ້ນພົບເປັນຄັ້ງທຳອິດວ່າ “the daily,” ເປັນຕົວແທນຂອງ paganism. ໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ມີຊົນຊັ້ນໜຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Miller ຜູ້ຍອມຮັບຄວາມຈິງທີ່ໂປໂລໄດ້ນຳສະເໜີ ແລະອີກຊົນຊັ້ນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮັກຕໍ່ຄວາມຈິງ.

One class in the last days, represented by Miller, “recognize” and receive the latter rain, and another class, represented by Prescott, receive strong delusion. The strong delusion they receive is based upon a false gospel, that is no gospel at all, and it identifies a false message of the latter rain. Thus, the third abomination of Ezekiel is the women (churches of Laodicean Adventism), weeping for Tammuz. Their summertime tears (rain), are to produce the fruit of the harvest.

ຄົນພວກໜຶ່ງໃນວັນສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Miller, “ຮັບຮູ້” ແລະຮັບຝົນປາຍລະດູ, ແລະຄົນອີກພວກໜຶ່ງ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Prescott, ຮັບການລໍ້ລວງອັນແຮງກ້າ. ການລໍ້ລວງອັນແຮງກ້າທີ່ພວກເຂົາຮັບນັ້ນ ອາໄສຢູ່ເທິງຂ່າວປະເສີດອັນປອມ, ຊຶ່ງບໍ່ແມ່ນຂ່າວປະເສີດເລີຍ, ແລະມັນຊີ້ບອກເຖິງຂ່າວສານອັນປອມຂອງຝົນປາຍລະດູ. ດັ່ງນັ້ນ, ສິ່ງອັນໜ້າສະອິດສະອືນປະການທີສາມໃນເອເຊກຽນ ຄື ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ (ຄຣິດຈັກທັງຫຼາຍຂອງ Laodicean Adventism), ທີ່ກໍາລັງຮ້ອງໄຫ້ໃຫ້ແກ່ Tammuz. ນ້ຳຕາແຫ່ງລະດູຮ້ອນ (ຝົນ) ຂອງພວກນາງ ມີໄວ້ເພື່ອໃຫ້ເກີດຜົນແຫ່ງການກ່ຽວກ່ຽວ.

The distinction between two types of latter rain message pervades the Bible and Spirit of Prophecy. The Bible repeatedly identifies that the rain is withheld from a disobedient people.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູສອງປະເພດນັ້ນແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວພຣະຄຳພີ ແລະ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ພຣະຄຳພີໄດ້ຊີ້ບອກຢ່າງຊ້ຳໆ ວ່າຝົນຖືກກັກໄວ້ຈາກປະຊາຊົນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງ.

They say, If a man put away his wife, and she go from him, and become another man’s, shall he return unto her again? shall not that land be greatly polluted? but thou hast played the harlot with many lovers; yet return again to me, saith the Lord. Lift up thine eyes unto the high places, and see where thou hast not been lien with. In the ways hast thou sat for them, as the Arabian in the wilderness; and thou hast polluted the land with thy whoredoms and with thy wickedness. Therefore the showers have been withholden, and there hath been no latter rain; and thou hadst a whore’s forehead, thou refusedst to be ashamed. Jeremiah 3:1–3.

ເຂົາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ, ຖ້າຊາຍຄົນໜຶ່ງປະຖິ້ມເມຍຂອງຕົນ ແລະນາງໄດ້ຈາກເຂົາໄປ ແລະຕົກເປັນຂອງຊາຍອື່ນ, ເຂົາຈະກັບໄປຫານາງອີກໄດ້ຫຼື? ແຜ່ນດິນນັ້ນຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ມົນທິນຢ່າງຫນັກຫຼື? ແຕ່ເຈົ້າໄດ້ເປັນຍິງໂສເພນີກັບຄົນຮັກຫຼາຍຄົນ; ເຖິງກະນັ້ນ ຈົ່ງກັບຄືນມາຫາເຮົາ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້. ຈົ່ງຍົກຕາຂອງເຈົ້າຂຶ້ນໄປຍັງບ່ອນສູງທັງຫຼາຍ ແລະເບິ່ງວ່າມີບ່ອນໃດທີ່ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ນອນຮ່ວມ. ຕາມຂ້າງທາງ ເຈົ້າໄດ້ນັ່ງຄອຍພວກເຂົາ, ເໝືອນດັ່ງຊາວອາຣາເບຍໃນຖິ່ນກັນດານ; ແລະເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເປື້ອນເປິະດ້ວຍການຫລິ້ນຊູ້ ແລະດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຈົ້າ. ເພາະສະນັ້ນ ຝົນຫ່າໃຫຍ່ຈຶ່ງຖືກຫ້າມໄວ້ ແລະບໍ່ມີຝົນປາຍລະດູ; ແລະເຈົ້າມີໜ້າຜາກຂອງຍິງໂສເພນີ, ເຈົ້າປະຕິເສດທີ່ຈະລະອາຍ. ເຢເຣມີຢາ 3:1–3.

Laodicean Adventism began playing the harlot in 1863, and ever since then the showers have been withheld. They refuse to be ashamed of their rebellion, and that lack of humility produces a whore’s forehead, and the whore of Bible prophecy is the papacy. The third generation is where the final work of preparing to bow down to the whore of Rome’s mark is accomplished. The preparation for the fourth generation is accomplished in the third generation, by a counterfeit message of the latter rain. As with the rebellion of 1863, and the rebellion of 1888, the rebellion of 1919, are aligned with September 11, 2001, for when the buildings of New York City then came down the mighty angel of Revelation eighteen descended and the genuine latter rain began.

Lao passage unavailable

This passage is not yet available in Lao.

“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.

“ຝົນປາຍລະດູຈະຕົກລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດອົງໜຶ່ງຈະລົງມາຈາກສະຫວັນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.” Review and Herald, April 21, 1891.

When the latter rain began the ancient men of Laodicean Adventism would not recognize it as the latter rain, for they had been indoctrinated by a false latter rain message, represented by Ezekiel as the women weeping for Tammuz, and in application as a message of peace and safety.

ເມື່ອຝົນທ້າຍລະດູໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ແຫ່ງ Adventism ຂອງລາວໂອດີເຊຍຈະບໍ່ຮັບຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນຝົນທ້າຍລະດູ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຖືກຝັງໃຈດ້ວຍຂ່າວສານເລື່ອງຝົນທ້າຍລະດູອັນເປັນເທັດ ຊຶ່ງເອເຊກຽນໄດ້ພັນລະນາໄວ້ໂດຍຮູບພາບເຖິງພວກຜູ້ຍິງທີ່ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ຫາ Tammuz ແລະໃນການນຳມາປະຍຸກຕ໌ນັ້ນແມ່ນເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ.

“Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 507.

“ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດສອດຄ່ອງກັບຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຕົນໄດ້ຮັບເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ. ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ກ້າວໜ້າທຸກວັນໃນການສະແດງອອກເຖິງຄຸນຄວາມດີຄຣິດສະຕຽນອັນມີຊີວິດແລະເຄື່ອນໄຫວ ພວກເຮົາຈະບໍ່ຮັບຮູ້ການສຳແດງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດໃນຝົນປາຍ. ມັນອາດກຳລັງຕົກລົງເທິງໃຈທັງຫຼາຍຮອບຂ້າງພວກເຮົາ ແຕ່ພວກເຮົາຈະບໍ່ຈຳແນກຫຼືຮັບມັນໄດ້.” Testimonies to Ministers, 507.

It was impossible for the guardians of the people to recognize the arrival of the latter rain, for their false gospel of a false latter rain, denied the possibility of any manifestation of the power of God as had been in former ages.

ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບຜູ້ອາລັກຂາປະຊາຊົນທີ່ຈະຮັບຮູ້ການມາເຖິງຂອງຝົນປາຍ, ເພາະຂ່າວປະເສີດອັນທຽມເທັດຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບຝົນປາຍອັນທຽມເທັດນັ້ນ ໄດ້ປະຕິເສດຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການສຳແດງໃດໆແຫ່ງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ເຄີຍມີຢູ່ໃນຍຸກກ່ອນໆ.

“There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of the heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their ideas and expectations, they will oppose the work. ‘Why,’ they say, ‘should not we know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?’—Because they did not respond to the warnings, the entreaties of the messages of God, but persistently said, ‘I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.’ Talent, long experience, will not make men channels of light, unless they place themselves under the bright beams of the Sun of Righteousness, and are called, and chosen, and prepared by the endowment of the Holy Spirit. When men who handle sacred things will humble themselves under the mighty hand of God, the Lord will lift them up. He will make them men of discernment—men rich in the grace of his Spirit. Their strong, selfish traits of character, their stubbornness, will be seen in the light shining from the Light of the world. ‘I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ If you seek the Lord with all your heart, he will be found of you.” Review and Herald, December 23, 1890.

“ໃນບັນດາຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ ຈະມີການສຳແດງອັນອັດສະຈັນແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ມັນຈະບໍ່ມາສະທ້ອນເທິງຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ໜ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະບໍ່ໄດ້ເປີດປະຕູແຫ່ງຈິດໃຈໂດຍການສາລະພາບບາບແລະການກັບໃຈ. ໃນການສຳແດງແຫ່ງລິດອຳນາດນັ້ນ ຊຶ່ງສ່ອງແສງໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈະເຫັນພຽງແຕ່ບາງສິ່ງທີ່ໃນຄວາມຕາບອດຂອງຕົນ ພວກເຂົາຄິດວ່າເປັນອັນຕະລາຍ, ບາງສິ່ງທີ່ຈະປຸກເຮົ້າຄວາມຢ້ານກົວຂອງພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາຈະຕຽມຕົນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານມັນ. ເນື່ອງຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ຊົງກະທຳການຕາມແນວຄິດແລະຄວາມຄາດໝາຍຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະຄັດຄ້ານພຣະລາຊກິດນັ້ນ. ‘ເປັນຫຍັງ,’ ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, ‘ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນພຣະລາຊກິດນີ້ມາຫຼາຍປີແລ້ວ?’—ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳເຕືອນ ແລະຄຳວິງວອນໃນຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ຍັງດື້ດຶງເວົ້າຢ່າງບໍ່ຍອມລົດລະວ່າ, ‘ຂ້ານ້ອຍມັ່ງມີ ແລະເພີ່ມພູນດ້ວຍຊັບສິນ ແລະບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດເລີຍ.’ ຄວາມສາມາດ ຫຼື ປະສົບການອັນຍາວນານ ຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດເປັນຊ່ອງທາງແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ ເວັ້ນເສຍແຕ່ວ່າພວກເຂົາຈະນຳຕົນເອງໄປຢູ່ໃຕ້ລຳແສງອັນເຈີດຈ້າຂອງດວງອາທິດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ, ແລະໄດ້ຮັບການເອີ້ນ, ການຊົງເລືອກ, ແລະການຕຽມພ້ອມ ໂດຍການປະທານຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເມື່ອມະນຸດຜູ້ຈັດການກັບສິ່ງອັນບໍລິສຸດ ຈະຖ່ອມຕົນລົງພາຍໃຕ້ພຣະຫັດອັນຊົງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຍົກພວກເຂົາຂຶ້ນ. ພຣະອົງຈະຊົງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນມະນຸດແຫ່ງການຢັ່ງຮູ້—ເປັນມະນຸດທີ່ມັ່ງຄັ່ງໃນພຣະຄຸນແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ. ລັກສະນະນິໄສອັນແຂງກະດ້າງ ແລະເຫັນແກ່ຕົວຢ່າງແຮງກ້າຂອງພວກເຂົາ, ຄວາມດື້ດ້ານຂອງພວກເຂົາ, ຈະຖືກເຫັນໃນແສງທີ່ສ່ອງອອກມາຈາກພຣະສະຫວ່າງຂອງໂລກ. ‘ເຮົາຈະມາຫາເຈົ້າໂດຍໄວ, ແລະຈະຍົກເອົາຄັນປະທີບຂອງເຈົ້າອອກຈາກທີ່ຂອງມັນ, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ກັບໃຈ.’ ຖ້າຫາກທ່ານສະແຫວງຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍສຸດໃຈຂອງທ່ານ ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ທ່ານພົບ.” Review and Herald, December 23, 1890.

The elders of Ezekiel chapter eight, accepted a gospel of peace and safety in 1919, and when September 11, 2001 arrived the fruit of that escalating rebellion was manifested in their inability to recognize the arrival of the latter rain. In the history beginning at the time of the end in 1989, God repeated the Millerite movement to the very letter. Miller was a symbol of Elijah, and Elijah had straitly told Ahab that there would be no rain, except at the word of Elijah.

ພວກຜູ້ເຖົ້າໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ ບົດທີ 8 ໄດ້ຍອມຮັບຂ່າວປະເສີດແຫ່ງສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພໃນປີ 1919, ແລະເມື່ອວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ມາເຖິງ ຜົນແຫ່ງການກະບົດທີ່ທະວີຂຶ້ນນັ້ນກໍໄດ້ຖືກສຳແດງອອກໃນຄວາມບໍ່ສາມາດຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະຮັບຮູ້ການມາເຖິງຂອງຝົນປາຍລະດູ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989, ພຣະເຈົ້າໄດ້ກະທຳຊ້ຳຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ຢ່າງກົງທຸກຕົວອັກສອນ. ມິນເລີເປັນສັນຍາລັກຂອງເອລີຢາ, ແລະເອລີຢາໄດ້ກ່າວແກ່ອາຮາບຢ່າງໜັກແໜ້ນວ່າ ຈະບໍ່ມີຝົນ ນອກຈາກຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງເອລີຢາ.

We will continue our consideration of the third generation of Adventism in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາຂອງເຮົາກ່ຽວກັບຄົນຮຸ່ນທີສາມຂອງ Adventism ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

“The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

“ຊົນຊັ້ນທີ່ບໍ່ຮູ້ສຶກເສົ້າໂສກເນື່ອງດ້ວຍການຖອຍຕົກທາງຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງ ແລະ ບໍ່ໄວ້ທຸກເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງຄົນອື່ນ ຈະຖືກປ່ອຍໄວ້ໂດຍບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບຫມາຍແກ່ບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະອົງ ຄືບັນດາຊາຍຜູ້ຖືອາວຸດສັງຫານຢູ່ໃນມືຂອງຕົນວ່າ: ‘ຈົ່ງໄປຕາມຫຼັງເຂົາຜ່ານທົ່ວນະຄອນ ແລະ ຈົ່ງຟາດຟັນ: ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງເຈົ້າໄວ້ຊີວິດ ແລະ ຢ່າມີຄວາມສົງສານເລີຍ: ຈົ່ງຂ້າໃຫ້ສິ້ນເຊີງທັງຄົນເຖົ້າແລະຄົນຫນຸ່ມ ທັງຍິງສາວ ແລະ ເດັກນ້ອຍ ແລະ ບັນດາແມ່ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີເຄື່ອງຫມາຍຢູ່ເທິງຕົນ; ແລະ ຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານນະມັດສະການຂອງເຮົາ.’ ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ ຜູ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນິເວດ.”

“Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.

“ໃນທີ່ນີ້ ພວກເຮົາເຫັນວ່າ ຄຣິດຈັກ—ພຣະວິຫານອັນບໍລິສຸດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ເປັນສິ່ງທຳອິດທີ່ຮູ້ສຶກເຖິງການຕີສອນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຊາຍຊະລາ, ຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ເຂົາ ແລະເຄີຍຢືນຢູ່ໃນຖານະເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາຜົນປະໂຫຍດຝ່າຍວິນຍານຂອງປະຊາຊົນ, ໄດ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ມອບໃຫ້ແກ່ເຂົາ. ເຂົາໄດ້ຖືເອົາຈຸດຍືນວ່າ ພວກເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄອຍຖ້າຫາການອັດສະຈັນ ແລະການສຳແດງອັນເດັ່ນຊັດແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງໃນວັນກ່ອນ. ຍຸກສະໄໝໄດ້ປ່ຽນໄປແລ້ວ. ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຍິ່ງເສີມຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງເຂົາໃຫ້ແຂງແຮງຂຶ້ນ, ແລະເຂົາກ່າວວ່າ: ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ກະທຳດີ ແລະພຣະອົງກໍຈະບໍ່ກະທຳຮ້າຍ. ພຣະອົງຊົງປະກອບດ້ວຍພຣະເມດຕາຫຼາຍເກີນໄປທີ່ຈະລົງໂທດປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດ້ວຍການພິພາກສາ. ດັ່ງນັ້ນ ‘ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ’ ຈຶ່ງເປັນສຽງຮ້ອງຂອງບັນດາຄົນທີ່ຈະບໍ່ຍົກສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນອີກດັ່ງສຽງແກເພື່ອຊີ້ໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເຫັນການລ່ວງລະເມີດຂອງເຂົາ ແລະໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງຢາໂຄບເຫັນບາບຂອງເຂົາ. ຫມາໃບ້ເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ບໍ່ຍອມເຫົ່າ ຄືຜູ້ທີ່ຈະຮັບຮູ້ການແກ້ແຄ້ນອັນຊອບທຳຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືກກະທຳໃຫ້ພຣະພິໂລດ. ທັງຜູ້ຊາຍ, ຍິງສາວ, ແລະເດັກນ້ອຍເລັກໆ ຕ່າງພາກັນພິນາດໄປພ້ອມກັນ.”

“The abominations for which the faithful ones were sighing and crying were all that could be discerned by finite eyes, but by far the worst sins, those which provoked the jealousy of the pure and holy God, were unrevealed. The great Searcher of hearts knoweth every sin committed in secret by the workers of iniquity. These persons come to feel secure in their deceptions and, because of His long-suffering, say that the Lord seeth not, and then act as though He had forsaken the earth. But He will detect their hypocrisy and will open before others those sins which they were so careful to hide.

“ຄວາມອັນໜ້າກຽດຊັງທັງຫຼາຍທີ່ບັນດາຜູ້ຊື່ສັດໄດ້ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍນັ້ນ ແມ່ນທັງໝົດທີ່ສາຍຕາອັນຈຳກັດຂອງມະນຸດສາມາດມອງເຫັນໄດ້; ແຕ່ບາບອັນຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດໂດຍຫ່າງໄກ, ຄືບາບທີ່ກະຕຸ້ນຄວາມຫຶງຫວງແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍລິສຸດແລະບໍ່ມີມົນທິນ, ນັ້ນຍັງບໍ່ຖືກເປີດເຜີຍ. ພຣະອົງຜູ້ຊົງສຳຫຼວດຈິດໃຈທັງປວງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຊົງຊາບບາບທຸກປະການທີ່ຖືກກະທຳຢ່າງລັບໆໂດຍບັນດາຜູ້ປະກອບຄວາມຊົ່ວ. ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ມາເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກວ່າຕົນປອດໄພໃນການຫລອກລວງຂອງຕົນ ແລະເນື່ອງຈາກພຣະອົງຊົງອົດທົນຍາວນານ ຈຶ່ງກ່າວວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງເຫັນ, ແລ້ວກໍປະພຶດຮາວກັບວ່າພຣະອົງໄດ້ຊົງລະທິ້ງໂລກແລ້ວ. ແຕ່ພຣະອົງຈະຊົງເປີດໂປງຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດຂອງເຂົາ ແລະຈະຊົງເປີດເຜີຍຕໍ່ໜ້າຄົນອື່ນເຖິງບາບເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ເຂົາໄດ້ລະມັດລະວັງປົກປິດໄວ້ຢ່າງຍິ່ງ.”

“No superiority of rank, dignity, or worldly wisdom, no position in sacred office, will preserve men from sacrificing principle when left to their own deceitful hearts. Those who have been regarded as worthy and righteous prove to be ring-leaders in apostasy and examples in indifference and in the abuse of God’s mercies. Their wicked course He will tolerate no longer, and in His wrath He deals with them without mercy.

“ບໍ່ມີຄວາມເໜືອກວ່າໃນລຳດັບຊັ້ນ, ກຽດສັກສີ, ຫຼືປັນຍາຝ່າຍໂລກ; ບໍ່ມີຕຳແໜ່ງໃດໃນພະລາຊະກິດອັນສັກສິດ ທີ່ຈະຮັກສາມະນຸດໄວ້ຈາກການຍອມສະລະຫຼັກການ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກປະໄວ້ໃຫ້ແກ່ຫົວໃຈອັນຫຼອກລວງຂອງຕົນເອງ. ຜູ້ທີ່ເຄີຍຖືກນັບຖືວ່າສົມຄວນແລະຊອບທຳ ກັບພິສູດວ່າເປັນຫົວໂຈກໃນການກະບົດຫຼັງ ແລະເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງຄວາມເພີກເຉີຍ ແລະແຫ່ງການນຳພຣະເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າໄປໃຊ້ຜິດ. ພຣະອົງຈະບໍ່ທົນຕໍ່ວິຖີຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ, ແລະໃນພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈັດການກັບພວກເຂົາໂດຍບໍ່ມີຄວາມເມດຕາ.”

“It is with reluctance that the Lord withdraws His presence from those who have been blessed with great light and who have felt the power of the word in ministering to others. They were once His faithful servants, favored with His presence and guidance; but they departed from Him and led others into error, and therefore are brought under the divine displeasure.” Testimonies, volume 5, 211, 212.

“ດ້ວຍຄວາມຝືນພຣະທັຍ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຖອນການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະອົງອອກຈາກຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະພອນແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໄດ້ສຳຜັດອຳນາດຂອງພຣະວັດຈະນະໃນການປະຕິບັດພັນທະກິດແກ່ຜູ້ອື່ນ. ຄັ້ງໜຶ່ງພວກເຂົາເຄີຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຮັບຄວາມໂປດປານດ້ວຍການສະຖິດຢູ່ ແລະການຊົງນຳຂອງພຣະອົງ; ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ຫັນໜີຈາກພຣະອົງ ແລະໄດ້ນຳພາຜູ້ອື່ນໃຫ້ໄປສູ່ຄວາມຜິດພາດ ແລະດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃຕ້ຄວາມບໍ່ໂປດປານຈາກສະຫວັນ.” Testimonies, volume 5, 211, 212.