ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີເກົ້າສິບສີ່

ໂຄງສ້າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ William Miller ໄດ້ນໍາໃຊ້ ຄືໂຄງສ້າງຂອງອໍານາດສອງປະການທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ ອັນໄດ້ແກ່ Rome ນອກສາສະໜາ ຕາມດ້ວຍ Rome ພາຍໃຕ້ອໍານາດສັນຕະປາປາ. ໂຄງສ້າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ Future for America ນໍາໃຊ້ ຄືໂຄງສ້າງຂອງອໍານາດສາມປະການທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າ ອັນໄດ້ແກ່ Rome ນອກສາສະໜາ ຕາມດ້ວຍ Rome ພາຍໃຕ້ອໍານາດສັນຕະປາປາ ແລະຕໍ່ມາແມ່ນ Protestantism ທີ່ຫຼົງຖອຍຈາກຄວາມເຊື່ອ. ການປາກົດສາມຮູບແບບຂອງ Rome ກໍຄືອໍານາດທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສາມປະການນັ້ນ ຄື ພະຍານາກ, ສັດຮ້າຍ, ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ໂຄງສ້າງນັ້ນໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ໃນຂອບເຂດອັນກວ້າງໃຫຍ່ ໂດຍຜ່ານການຕໍ່ຕ້ານທີ່ຖືກນໍາມາຕໍ່ສູ້ກັບແສງສະຫວ່າງຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນ Daniel ບົດ 11, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດ ໃນປີ 1989.

ການປາກົດສອງຄັ້ງທຳອິດຂອງໂຣມໄດ້ລະບຸອົງປະກອບທາງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່ ອັນເປັນການປາກົດຄັ້ງທີສາມແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງໂຣມ. ໂຣມສະໄໝໃໝ່ລະບຸໂຄງສ້າງຂອງອຳນາດຜູ້ຂົ່ມເຫັງສາມປະການຂັ້ນສຸດທ້າຍໃນວາລະສຸດທ້າຍ. ສິ່ງທີ່ກ່ຽວພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ ແຕ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຊັດເຈນ ຄືການປາກົດສາມຄັ້ງຂອງບາບີໂລນ. ຄັ້ງທຳອິດແມ່ນບາເບນຂອງນິມໂຣດ. ຄັ້ງທີສອງແມ່ນບາບີໂລນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ແລະ ເບນຊັດຊາ. ພະຍານທາງຄຳພະຍາກອນທັງສອງນັ້ນ ເມື່ອຮ່ວມກັນແລ້ວ ຊີ້ບອກລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່. ເຖິງແມ່ນວ່າໃນລະດັບໜຶ່ງ ໂຣມສະໄໝໃໝ່ ແລະ ບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ເປັນອົງການດຽວກັນ ແຕ່ການປາກົດສາມຄັ້ງຂອງບາບີໂລນກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການລົ້ມລົງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນ ແລະ ຄວາມຈອງຫອງຂອງມະນຸດແຫ່ງບາບ.

ການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນເປັນຫົວຂໍ້ອັນໃຫຍ່ແລະເຈາະຈົງໃນຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຄວາມອວດຍະໂສຂອງສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ມີທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໃນບັນດາອົງທີ່ເທອອກເຈັດພະຍາດສຸດທ້າຍ ມາເພື່ອຊີ້ແຈງໂດຍຈົງເຖິງການພິພາກສາຂອງບາບີໂລນ ຊຶ່ງເປັນອີກສຳນວນໜຶ່ງຂອງການລົ້ມລົງຂອງນາງ.

ພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນແມ່ນເພື່ອສະແດງແກ່ໂຢຮັນເຖິງການພິພາກສາຂອງຍິງຜູ້ທີ່ມີຄໍາວ່າ “ຄວາມລຶກລັບ ບາບີໂລນ” ຂຽນຢູ່ເທິງໜ້າຜາກຂອງນາງ.

ກົນໄກທາງພູມລັດຖະສາດທີ່ສັນຕະປາປາໃຊ້ໃນວັນສຸດທ້າຍເພື່ອຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ນາງຖືວ່າເປັນພວກນອກຮີດ ໄດ້ຖືກພັນລະນາໄວ້ໂດຍ “ສັດຮ້າຍສີແດງສົດ ເຕັມໄປດ້ວຍນາມແຫ່ງການໝິ່ນປະໝາດ ມີເຈັດຫົວແລະສິບເຂົາ.” ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່ານາງກຳລັງຂີ່ຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ ສະແດງວ່ານາງເປັນຜູ້ຄວບຄຸມສັດຮ້າຍນັ້ນ ດັ່ງເຊັ່ນຜູ້ຂີ່ມ້າຍ່ອມຄວບຄຸມມ້າ.

“ສັດຮ້າຍສີແດງສົດທີ່ມີເຈັດຫົວ ແລະ ສິບເຂົາ” ແມ່ນໂຣມສະໄໝໃໝ່ ແລະເປັນຕົວແທນໂຄງສ້າງທາງພູມລັດສາດທີ່ຍິງນັ້ນໃຊ້ ໃນຂະນະທີ່ນາງຂົ່ມເຫັງຜູ້ຊື່ສັດຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຍິງນັ້ນແມ່ນບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່, ມະຫານະຄອນໃຫຍ່ທີ່ກະທຳການຫລິ້ນຊູ້ ແລະ ປົກຄອງເໜືອບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ສອງການປາກົດຕົວປະການທຳອິດຂອງບາບີໂລນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍບາເບນໃນປະຖົມມະການບົດທີສິບເອັດ ແລະ ບາບີໂລນໃນດານີເອນບົດທີສີ່ ແລະ ຫ້າ ບັນຍາຍເຖິງຄວາມຈອງຫອງ ແລະ ການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຍິງຜູ້ທີ່ຖືກພິພາກສາໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ແມ່ນບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ແລະ ສັດຮ້າຍທີ່ນາງປົກຄອງຢູ່ເໜືອນັ້ນ ແມ່ນໂຣມສະໄໝໃໝ່. ນາງໄດ້ກະທຳການຫລິ້ນຊູ້ກັບບັນດາກະສັດ ແລະ ພວກເຂົາກັບນາງກໍເປັນເນື້ອດຽວກັນ.

ເຖິງແມ່ນວ່າພວກນາງເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນ, ອົງປະກອບທາງຄຳພະຍາກອນບາງປະການຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່ ແລະ ບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ໄດ້ຖືກແຍກໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ເລື່ອງຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່, ຕາມທີ່ຖືກສະຖາປະນາໂດຍພະຍານສອງປາກຄື ບາເບນ ແລະ ບາບີໂລນ, ແມ່ນກ່ຽວກັບຄວາມຢິ່ງຍະໂສຂອງນາງ ແລະ ການລົ້ມລົງໃນທີ່ສຸດຂອງນາງ. ໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ 11, ກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາ. ສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມແມ່ນຕົວແທນຝ່າຍໂລກຂອງຊາຕານ.

ຊາຕານປາຖະໜາທີ່ຈະເປັນພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມປາຖະໜາຂອງມັນຄືການຍຶດເອົາບັນລັງທາງການເມືອງແລະທາງສາສະໜາຂອງພຣະເຈົ້າ.

ຊາຕານປາຖະໜາທີ່ຈະຍົກບັນລັງຂອງມັນຂຶ້ນສູງ (ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງອຳນາດການປົກຄອງຂອງກະສັດ) “ເໜືອດວງດາວທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າ.” ດວງດາວຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນຄືເຫຼົ່າທູດສະຫວັນ ແລະເປັນຕົວແທນແຫ່ງກົນໄກຂອງການປົກຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຊາຕານປາຖະໜາທີ່ຈະ “ຍັງ” ນັ່ງປະທັບ “ເທິງພູແຫ່ງທີ່ປະຊຸມ ຢູ່ໃນຟາກເໜືອ.” ທີ່ປະຊຸມນັ້ນຄືຄຣິດຈັກ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງຢູ່ໃນຟາກເໜືອ. ການນັ່ງປະທັບເທິງບັນລັງໃນ “ຟາກເໜືອ” ຄືການເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ພຣະຄຣິດຊົງເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອທີ່ແທ້ຈິງ ຜູ້ຊຶ່ງຊົງເປັນກະສັດເໜືອການປົກຄອງຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍ. ຊາຕານປາຖະໜາທີ່ຈະ “ເປັນເໝືອນອົງສູງສຸດ.”

ຕົວແທນໃນໂລກຂອງຊາຕານຄື ອະທິການແຫ່ງກຸງໂຣມ (ພະສັນຕະປາປາ). ໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11 ໄດ້ພັນລະນາເຖິງການຜຸດຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພະສັນຕະປາປາແຫ່ງກຸງໂຣມ, ແລະໃນທີ່ນັ້ນທ່ານຖືກນໍາສະເໜີໃນຖານະເປັນກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອ. ທ່ານເປັນປະມຸກຂອງຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກ, ແລະຄໍາວ່າ “catholic” ໝາຍເຖິງ ສາກົນ. ເພື່ອໃຫ້ຊາຕານປອມແປງບັນລັງສອງປະການຂອງພຣະຄຣິດ (ການເມືອງ ແລະ ສາສະໜາ), ຊາຕານໄດ້ສ້າງຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ມີລະບົບສາສະໜາທົ່ວໂລກເມື່ອມັນເລີ່ມການປອມຕົວເປັນພຣະຄຣິດໃນວັນສຸດທ້າຍ.

ຊາຕານໄດ້ສ້າງລະບົບສາສະໜາທົ່ວໂລກຂຶ້ນ ແລະຍັງໄດ້ສ້າງໂຄງສ້າງທາງການເມືອງທົ່ວໂລກຂຶ້ນອີກດ້ວຍ ເພື່ອຈະປອມແປງບັນລັງອຳນາດທັງສອງທີ່ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອອົງແທ້ປະທັບຢູ່. ກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ຜູ້ທີ່ຍິງແພດຮ່ວມການຫລິ້ນຊູ້ກັບພວກເຂົາ ແລະປົກຄອງເໜືອພວກເຂົາໃນວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງສັດຮ້າຍທີ່ມີເຈັດຫົວແລະສິບເຂົາ ຊຶ່ງຖືກປົກຄອງໂດຍຍິງນັ້ນຜູ້ທີ່ມີຄຳວ່າ BABYLON ຂຽນໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງນາງ. ໃນບົດທີສິບເຈັດ ກະສັດສິບອົງນັ້ນ “ຈະຊັງຍິງແພດ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງຮ້າງເປົ່າແລະໂປ່ເປືອຍ ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ.” ດັ່ງນັ້ນ ການພິພາກສາຂອງນາງຈຶ່ງຖືກພັນລະນາໄວ້. ການປະກົດສາມປະການຂອງບາບີໂລນກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການລົ້ມລົງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນ. ການປະກົດສາມປະການຂອງໂຣມກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງໂຄງສ້າງທາງການເມືອງທີ່ນາງປົກຄອງເໜືອ.

ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບສີ່ ກ່າວເຖິງການລົ້ມລົງໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ຂໍ້ທີສີ່ສິບສີ່ ແລະ ສີ່ສິບຫ້າ. ການລົ້ມລົງໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງນາງໄດ້ຖືກອ້າງເຖິງໃນບົດທີສິບເຈັດຂອງພຣະນິມິດ ແຕ່ໄດ້ຖືກພັນລະນາຢ່າງຈຳເພາະຍິ່ງຂຶ້ນໃນບົດທີສິບແປດ. ພາບການພັນລະນາໃນດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ກ່ຽວກັບການລົ້ມລົງໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ພ້ອມດ້ວຍພາບປະກອບຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນບົດທີສິບສີ່ ແລະ ຄຳພັນລະນາເຖິງການລົ້ມລົງໃນວາລະສຸດທ້າຍໃນບົດທີສິບເຈັດ ແລະ ສິບແປດ ຈະຕ້ອງຖືກນຳມາຮ່ວມກັນ ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ. ໃນດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ການລົ້ມລົງໃນວາລະສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ຖືກລະບຸວ່າເກີດຂຶ້ນເມື່ອນາງບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອໃດໆ.

ໃນຂໍ້ຖັດໄປ ມີຄາເອນຢືນຂຶ້ນ ແລະ ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດກໍປິດລົງ. ຂໍ້ນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍກ່າວວ່າ, “ແລະໃນເວລານັ້ນ.” ເມື່ອບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ລົ້ມລົງ ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດກໍປິດລົງ ແລະ ນາງກໍຕາຍຢ່າງໂດດດ່ຽວ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມຊີ້ບອກການປິດລົງຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ເພາະວ່າມັນຊີ້ບອກວ່າ ໂລກໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນຄົນສອງພວກແລ້ວ ຄື ຜູ້ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເທລົງເໜືອບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ແລະ ເໜືອຜູ້ທີ່ໄດ້ຍອມຮັບເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດຂອງນາງ.

ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບແປດ, ການພິພາກສາຍິງໂສເພນີໃຫຍ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນການພິພາກສາທີ່ດຳເນີນໄປເປັນລຳດັບ ເຊິ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້, ເມື່ອສຽງທີສອງເອີ້ນຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ຮອດຂໍ້ທີຊາວເອັດ, ການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນໄດ້ຖືກຊີ້ໝາຍໄວ້, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບົ່ງຊີ້ວ່າ ໄລຍະເວລານັບແຕ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ຈົນກວ່າ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນນັ້ນ ແມ່ນໄລຍະເວລາທີ່ການພິພາກສາຂອງບາບີໂລນຍຸກສະໄໝໃໝ່ຖືກນຳມາໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ, ໃນທ່າມກາງເວລາແຫ່ງການຂົ່ມເຫັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

ການຖິ້ມກ້ອນຫີນລົງ, ການເຮັດໃຫ້ສຽງຂອງນັກດົນຕີແລະຄົນງານສະງົບລົງ, ການດັບມອດຂອງແສງທຽນ, ແລະການເຮັດໃຫ້ສຽງຂອງເຈົ້າບ່າວແລະເຈົ້າສາວສະງົບລົງ ລ້ວນແຕ່ເປັນສຳນວນທີ່ນຳມາຈາກພຣະຄຳພີເດີມ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ.

ເມື່ອບົດທີສິບເອັດໃນພຣະທຳດານີເອນ ຖືກນຳມາວາງຊ້ອນກັບບົດທີສິບສາມ ແລະ ສິບສີ່ໃນພຣະນິມິດ ແລ້ວຂໍ້ພຣະຄຳພີສອງຕອນນັ້ນຖືກນຳໄປວາງຊ້ອນອີກກັບບົດທີສິບເຈັດ ແລະ ສິບແປດໃນພຣະນິມິດ ພວກເຮົາກໍພົບເຫັນເສັ້ນຄຳພະຍາກອນສາມສາຍທີ່ ທ່າມກາງຄວາມຈິງອື່ນໆ ຍັງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການລົ້ມສະລາຍຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ອີກດ້ວຍ. ແຕ່ລະເສັ້ນໃນສາມເສັ້ນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໜຶ່ງໃນສາມອຳນາດອັນປະກອບເປັນພະລັງສາມປະການ ທີ່ນຳໂລກໄປສູ່ອາຣະມາເກດໂດນ. ບົດທີສິບເອັດໃນພຣະທຳດານີເອນກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງສັດຮ້າຍ (ອຳນາດສັນຕະປາປາ). ບົດທີສິບສາມ ແລະ ສິບສີ່ໃນພຣະນິມິດ ນຳສະເໜີປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນ ແຕ່ຈາກມຸມມອງຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ). ບົດທີສິບເຈັດ ແລະ ສິບແປດໃນພຣະນິມິດ ກໍລະບຸເຖິງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນດຽວກັນນັ້ນເຊັ່ນກັນ ແຕ່ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກນຳສະເໜີຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມຸ່ງເນັ້ນໄປທີ່ມັງກອນ (ສະຫະປະຊາຊາດ).

ແຕ່ລະເສັ້ນທັງສາມເລີ່ມຕົ້ນໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1798. ຂໍ້ສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີ 11 ເລີ່ມດ້ວຍຖ້ອຍຄຳວ່າ, “ແລະໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານ.” “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ຢູ່ຕອນຕົ້ນຂອງຂໍ້ນັ້ນແມ່ນປີ 1798, ແລະເມື່ອຂໍ້ນັ້ນໄດ້ສຳເລັດໃນປີ 1989, ມັນກໍເປັນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ເຊັ່ນກັນ, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະແດງຈຸດອະວະສານ ເມື່ອພຣະອົງປະສົງຈະປະທັບລາຍເຊັນຂອງພຣະອົງໄວ້ເທິງຄວາມຈິງອັນສຳຄັນປະການໜຶ່ງ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ພຣະນິມິດບົດທີ 13 ກໍເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798 ເຊັ່ນດຽວກັນ.

ເສັ້ນແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ສີ່ສິບຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດໃນປີ 1798 ດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງ ເມື່ອມີຄາເອນຢືນຂຶ້ນ. ເສັ້ນແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນທີ່ເລີ່ມໃນປີ 1798, “ເມື່ອສັນຕະປາປາດຖືກປົດຊິງກໍາລັງຂອງຕົນ ແລະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢຸດເຊົາການຂົ່ມເຫັງ,” ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງເມື່ອຄວາມພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເທລົງເທິງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບເອົາ “ເຄື່ອງໝາຍ” ແຫ່ງອໍານາດຂອງສັນຕະປາປາ. ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ ເມື່ອທູດສະຫວັນມາຫາໂຢຮັນເພື່ອສະແດງໃຫ້ທ່ານເຫັນການພິພາກສາຂອງໂສເພນີແຫ່ງສັນຕະປາປາ, ໂຢຮັນຖືກນໍາໄປຍັງປາຍສຸດຂອງ “ຖິ່ນກັນດານ,” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງປີ 538 ຈົນເຖິງ 1798. ໂດຍຖືກຈັດວາງໄວ້ທາງວິນຍານໃນປີ 1798, ໂຢຮັນໄດ້ບັນທຶກການພິພາກສາຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ຊຶ່ງປະກາດວ່າສັນຕະປາປາໄດ້ເຕັມຈອກແຫ່ງເວລາທົດລອງຂອງນາງແລ້ວ, ແລະຈາກນັ້ນການພິພາກສາຂອງນາງກໍດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ ເມື່ອຫີນໂມ່ຖືກຖິ້ມລົງໃນທະເລ.

ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ, ສາມເສັ້ນນີ້ຊີ້ບອກການລົ້ມລົງໃນທີ່ສຸດຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່, ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳການລ່ວງປະເວນີກັບບັນດາກະສັດແຫ່ງໂຣມສະໄໝໃໝ່. ດານີເອນ 11 ເປັນພະຍານເຖິງຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໝາຍເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ພຣະນິມິດ 13 ແລະ 14 ເປັນພະຍານເຖິງຜູ້ພະຍາກອນປອມ, ແລະ ບົດ 17 ແລະ 18 ເປັນພະຍານເຖິງບົດບາດຂອງມັງກອນ (ກະສັດສິບອົງ). ໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ Future for America ໃຊ້ນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ເທິງອຳນາດສາມປະການທີ່ນຳໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ.

ພະຍານສອງປະການຂອງບາເບນ ແລະ ບາບີໂລນ ໄດ້ຊີ້ບອກລັກສະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່. ພະຍານສອງປະການນັ້ນກ່າວເຖິງຄວາມຈອງຫອງຂອງຜູ້ນຳສັນຕະປາປາ, ຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນຄຣິດສະຕຽນ ແລະ ນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ປະກາດຕົນເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ. ພະຍານສອງປະການນັ້ນຍັງຊີ້ບອກເຖິງການລົ້ມລົງໃນບັ້ນປາຍຂອງລາວອີກດ້ວຍ. ການຍົກຕົນເອງຂອງສັນຕະປາປາ ແລະ ການລົ້ມລົງໃນບັ້ນປາຍຂອງລາວ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນການປາກົດສາມຮູບແບບຂອງບາບີໂລນ ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ສະຖາປະນານິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການພິຈາລະນາເຖິງການປະກົດອອກສາມປະການຂອງບາບີໂລນໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.