ພຣະຄຳພີດານີເອນ - ເລກທີເກົ້າສິບຫົກ

ໂຄງສ້າງແຫ່ງຂ່າວສານພະຍາກອນຂອງ William Miller ແມ່ນອຳນາດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສອງປະການ ຄື ລັດທິນອກຮີດ ຕາມດ້ວຍ ອຳນາດສັນຕະປາປາ; ແລະ ໂຄງສ້າງແຫ່ງຂ່າວສານພະຍາກອນຂອງ Future for America ແມ່ນອຳນາດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສາມປະການ ຄື ລັດທິນອກຮີດ ຕາມດ້ວຍ ອຳນາດສັນຕະປາປາ ຕາມດ້ວຍ ໂປຣແຕສແຕນທີ່ກາຍເປັນຄົນຫຼົງຖອຍ, ແຕ່ທັງໝົດເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັນໃນຕອນສຸດທ້າຍ. ກຸນແຈພະຍາກອນອັນສຳຄັນປະການໜຶ່ງສຳລັບຄວາມເຂົ້າໃຈພະຍາກອນຂອງ Miller ແມ່ນວ່າ “the daily” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິນອກຮີດ, ເພາະສິ່ງນັ້ນໄດ້ສ້າງການເຊື່ອມໂຍງຂອງອຳນາດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສອງປະການ ອັນໄດ້ກາຍເປັນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈພະຍາກອນຂອງລາວ. ກຸນແຈພະຍາກອນອັນສຳຄັນປະການໜຶ່ງສຳລັບຄວາມເຂົ້າໃຈພະຍາກອນຂອງ Future for America ກໍແມ່ນວ່າ “the daily” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນສັນຍາລັກຂອງລັດທິນອກຮີດເຊັ່ນດຽວກັນ, ເພາະວ່າການສຳເລັດຜົນທາງປະຫວັດສາດຂອງລັດທິນອກຮີດໄດ້ສ້າງລຳດັບເຫດການໃນດານີເອນ 11:40 ແລະ 41 ຊຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນໂຄງສ້າງແຫ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈພະຍາກອນຂອງ Future for America.

ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ເສມອມາກັບແສງສະຫວ່າງໃໝ່, ຄວາມກ້າວໜ້າແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ໃນເວລາທີ່ສະຫະພາບໂຊເວຍລົ້ມສະລາຍ ໄດ້ຖືກຕໍ່ຕ້ານໂດຍສຽງອັນຫຼາກຫຼາຍ. ການຕໍ່ຕ້ານທີ່ຖືກນຳມາຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມຈິງນັ້ນ ຢ່າງສະເໝີມາໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຢ່າງແຈ້ງຊັດຍິ່ງຂຶ້ນ. ໃນບັນດາການໂຕ້ແຍ້ງໃນຊ່ວງຕົ້ນໆເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງທີ່ພົບໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11, ກົດເກນຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຫຼາຍປະການທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະຄຳພີ ໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນຫຼັກຖານອັນຈຳເປັນ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເມື່ອພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989. ຂະນະນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາກົດເກນປະການໜຶ່ງໃນບັນດາກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງພວກເຮົາເອີ້ນວ່າ “ການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນສາມຊັ້ນ.”

ພວກເຮົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໂດຍການພິຈາລະນາການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນສອງຊຸດ ຊຶ່ງໃນລະດັບໜຶ່ງແມ່ນເສັ້ນດຽວກັນ, ແຕ່ໃນອີກລະດັບໜຶ່ງກໍແຕກຕ່າງກັນ. ການປາກົດສອງຮູບແບບທຳອິດຂອງໂຣມ (ໂຣມນອກສາສະໜາ ແລະ ໂຣມພາຍໃຕ້ລະບົບສັນຕະປາປາ), ໄດ້ສະຖາປະນາການປາກົດຮູບແບບທີສາມຄື ໂຣມສະໄໝໃໝ່. ການປາກົດສອງຮູບແບບທຳອິດຂອງບາບີໂລນ (ບາເບນ ແລະ ບາບີໂລນ), ໄດ້ສະຖາປະນາການປາກົດຮູບແບບທີສາມຄື ບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່. ໂຣມສະໄໝໃໝ່ແມ່ນສັດຮ້າຍໃນພຣະນິມິດບົດທີ 17 ທີ່ບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ຂີ່ຢູ່ເທິງ ແລະ ປົກຄອງເໜືອມັນ. ພວກມັນແຕກຕ່າງກັນພໍໆກັບຄາວບອຍຄົນໜຶ່ງກັບມ້າຂອງລາວ, ແຕ່ພວກມັນກໍກະທຳການຜິດປະເວນີທາງວິນຍານຮ່ວມກັນດ້ວຍ, ດັ່ງນັ້ນ ໃນລະດັບນັ້ນພວກມັນເປັນອັນດຽວກັນ. ຍັງມີການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນແບບສາມຊັ້ນອີກສອງຊຸດ ທີ່ມີຄວາມສຳພັນຄ້າຍຄືກັນນີ້.

ການປາກົດສອງຄັ້ງທໍາອິດຂອງເອລີຢາ (ເອລີຢາ ແລະ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ) ໄດ້ສະຖາປະນາເອລີຢາອົງທີສາມແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສອງຄົນທໍາອິດຜູ້ຈັດຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບພຣະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ (ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller) ໄດ້ສະຖາປະນາຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຈັດຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບພຣະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນວັນສຸດທ້າຍ. ມີສາມປະເດັນສໍາຄັນທີ່ຄວນຮັບຮູ້ໃນສອງແນວເສັ້ນຂອງການນໍາຄໍາພະຍາກອນໄປໃຊ້ແບບສາມຊັ້ນນີ້.

ປະເດັນປະການທໍາອິດຄື ວ່າຕົວແທນທາງປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງຂອງສອງແນວສາຍແຫ່ງການປະຍຸກຕາມຄໍາພະຍາກອນແບບສາມຊັ້ນ ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວເປັນບຸກຄົນທາງປະຫວັດສາດຊຸດດຽວກັນ ແຕ່ຈຸດປະສົງຂອງພວກເຂົາໃນຕົວແທນທັງສອງນັ້ນແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຊັດເຈນ. ປະເດັນທີສອງຄືການຕະໜັກເຖິງວ່າ ຂໍ້ແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການປະຍຸກຕາມຄໍາພະຍາກອນແບບສາມຊັ້ນສອງຊຸດທີ່ກ່ຽວພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດນັ້ນແມ່ນຫຍັງ. ຂໍ້ແຕກຕ່າງນັ້ນຄື ເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດພາຍນອກໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດພາຍໃນໃນວັນສຸດທ້າຍ.

ປະເດັນທີສາມທີ່ຄວນສັງເກດຄື ພຣະເຢຊູ ໃນຖານະທີ່ເປັນອາລຟາແລະໂອເມກາ ຊົງຊີ້ບອກວ່າ ເອລີຢາຄົນທີສາມ ແລະທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມຜູ້ຕຽມທາງນັ້ນ ສຳພັນກັບທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາຜູ້ຕົ້ນ ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາຜູ້ສຸດທ້າຍ, ແລະກັບທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕົ້ນ ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ສຸດທ້າຍ ຜູ້ຕຽມທາງສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ປະກອບເປັນການສຳເລັດຄັ້ງທີສາມຂອງເອລີຢາ, ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງນັ້ນ ຖືກນຳສະເໜີໃຫ້ເຫັນເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງຂະບວນການຂອງທັງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສາມ.

ເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ໄດ້ໃຫ້ພາບປະກອບໜຶ່ງຂອງການເຜີຍໜ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ລະຫວ່າງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ສະຫະພັນສາມປະການຂອງໂຣມສະໄໝໃໝ່ ໃນການເຜີຍໜ້າທີ່ພູເຂົາກາເມນ.

ພູເຂົາຄາເມນຕັ້ງຢູ່ໃນພາກເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນ ໃກ້ກັບຊາຍຝັ່ງທະເລເມດິເຕີເຣນຽນ. ມັນວາງແນວໂດຍປະມານຈາກທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອໄປຫາທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ ແລະກໍ່ເປັນສັນເຂົາທີ່ໂດດເດັ່ນ ຊຶ່ງແຜ່ຍາວອອກໄປປະມານ 39 ໄມລ໌ (63 ກິໂລແມັດ). ຮ່ອມພູເມກິດໂດ ຊຶ່ງເອີ້ນອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ ຮ່ອມພູເຢດສະເຣເອນ ຕັ້ງຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ຂອງພູເຂົາຄາເມນ. ພູເຂົາຄາເມນ ແລະ ຮ່ອມພູເມກິດໂດ ຢູ່ໃກ້ກັນພໍສົມຄວນໃນແງ່ຂອງໄລຍະທາງ. ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງພວກມັນ ຖ້າວັດເປັນເສັ້ນກົງ (ດັ່ງກາບິນໄປ) ແມ່ນປະມານ 20 ຫາ 25 ໄມລ໌ (32 ຫາ 40 ກິໂລແມັດ). ທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງພູເຂົາຄາເມນແມ່ນທະເລເມດິເຕີເຣນຽນ, ແລະທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງຮ່ອມພູເມກິດໂດ ແລະ ຮ່ອມພູເຢດສະເຣເອນ ແມ່ນທະເລກາລິເລ ຊຶ່ງເອີ້ນອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ ທະເລສາບຕີເບຣຽສ ຫຼື ທະເລສາບກິນເນເຣັດ.

ໃນພຣະນິມິດ ຍຸດທະການແຫ່ງອາຣະມາເກດດອນໄດ້ຊີ້ໄປຫາຫຸບເຂົາເມກິດໂດ, ແລະການດົນໃຈຈາກສະຫວັນບໍ່ປະສົງໃຫ້ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນເຊື່ອວ່າພຣະທຳພຣະນິມິດກຳລັງລະບຸຂ່າວສານຂອງຕົນໃນຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນ; ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອມັນລະບຸອາຣະມາເກດດອນ (ເມກິດໂດ) ວ່າເປັນອາຣະມາເກດດອນ ມັນໄດ້ໃຊ້ຄຳວ່າ “har,” ຊຶ່ງໝາຍເຖິງພູເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ແຈ້ງຊັດວ່າຍຸດທະການນັ້ນເປັນພາບແທນທາງຈິດວິນຍານຂອງການສູ້ຮົບສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ ເປັນຜູ້ນຳໂລກໄປສູ່.

ໂດຍການລະບຸເມກິດໂດວ່າເປັນອາມາເກດດອນ, ໂຢຮັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າ ມັນບໍ່ຄວນຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນສະຖານທີ່ທາງພູມສາດຕາມຕົວອັກສອນ, ເພາະເມກິດໂດເປັນພຽງພູມລຸ່ມ ແລະບໍ່ມີພູເຂົາ. ຢູ່ໃກ້ກັນນັ້ນຄືພູເຂົາກາເມນ ບ່ອນທີ່ການເຜີຍໜ້າກັນຂອງເອລີຢາກັບອາຮາບ ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງເຢເຊເບນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ດັ່ງນັ້ນ ທັງເມກິດໂດ ແລະພູເຂົາກາເມນ ຈຶ່ງເປັນພາບປະກອບທັງສອງຂອງຍຸດທະການຄັ້ງສຸດທ້າຍແຫ່ງອາມາເກດດອນ.

ຖ້າທ່ານຈະຂີດຮູບສາມແຈດ້ວຍເຢຣູຊາເລັມ, ພູເຂົາກາເມນ, ແລະຮ່ອມພູເມກິດໂດ, ເຢຣູຊາເລັມຈະຕັ້ງຢູ່ທີ່ມຸມຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ຂອງຮູບສາມແຈນັ້ນ, ໂດຍມີພູເຂົາກາເມນຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ ແລະຮ່ອມພູເມກິດໂດຢູ່ທາງຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ. ພື້ນທີ່ທີ່ເປັນຕົວແທນເຊີງສັນຍະລັກຂອງສົງຄາມອາມາເກດດອນນັ້ນຖືກຂອບເຂດໄວ້ດ້ວຍທະເລສອງແຫ່ງ, ແລະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ (ຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່) ກໍມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ແລະພູເຂົາບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດ. ແລະໃນເວລານັ້ນ ໄລຍະແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດກໍສິ້ນສຸດລົງ.

ການນຳໃຊ້ເອລີຢາແບບສາມປະການ ເປັນຕົວແທນຂອງການເຜີຍໜ້າປະເຊີນພາຍນອກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກັບກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຫົວໜ້າຂອງສະຫະພັນສາມປະການຄື ມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ ທີ່ນຳໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ. ສັດຕູສາມຄົນຂອງເອລີຢາ ທີ່ເປັນແບບຢ່າງຂອງສະຫະພັນສາມປະການນັ້ນ ແມ່ນ ອາຮາບ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນກະສັດເໜືອສິບເຜົ່າ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ, ຜູ້ທີ່ກະທຳການຫຼິ້ນຊູ້ກັບໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນ, ແລະຜູ້ທີ່ເຫັນພ້ອມທີ່ຈະມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ໂສເພນີນັ້ນເປັນ “ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ”, ຊຶ່ງຄື “ຊົ່ວໂມງນັ້ນ” ແຫ່ງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ເຢເຊເບນ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານຂອງເຢເຊເບນ ພ້ອມທັງປະໂລຫິດແຫ່ງປ່າສັກສິດ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມ.

ວິກິດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້ານີ້ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນ. ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນມາຮອດ ສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ກໍຮຽກຝູງແກະອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາຈາກບາບີໂລນ. ຊ່ວງເວລາຈາກການຮຽກໃຫ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນຈົນເຖິງການປິດໂອກາດແຫ່ງພຣະຄຸນ ແມ່ນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການພິພາກສາໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນ. ມັນຍັງເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ຈຳກັດອີກດ້ວຍ. ນັ້ນແຫຼະແມ່ນ “ໂມງ” ທີ່ກະສັດສິບອົງເຫັນດີຮ່ວມປົກຄອງກັບໂສເພນີແຫ່ງເມືອງໄທເຣ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ຖືກລືມອີກຕໍ່ໄປ. ນັ້ນແຫຼະແມ່ນ “ໂມງ” ແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ເມື່ອຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍາລັກ.

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ໂຢຮັນໄດ້ລະບຸເມກິດໂດວ່າເປັນພູເຂົາ (“har”) ຂອງເມກິດໂດ ເພື່ອຊີ້ບອກຄວາມຈິງຝ່າຍວິນຍານ ແລະບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງຕາມຕົວອັກສອນ, ການພິພາກສາຍິງໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນ ແລະເມືອງຕີໂຣ ກໍຖືກລະບຸວ່າເກີດຂຶ້ນໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ແລະອີກທັງໃນ “ມື້” ໜຶ່ງ.

ຫຼັງຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ, 1844 ແລ້ວ ເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນບໍ່ຄວນນຳໄປໃຊ້ໃນລັກສະນະຄຳພະຍາກອນອີກຕໍ່ໄປ ແລະດັ່ງນັ້ນ ການພິພາກສາອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາຈຶ່ງຖືກນຳສະເໜີວ່າເກີດຂຶ້ນໃນ “ຊົ່ວໂມງ” ໜຶ່ງ ແລະອີກທັງໃນ “ວັນ” ໜຶ່ງ ດ້ວຍ. “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາຂອງນາງ ແມ່ນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຕັ້ງແຕ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ ຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ. ການກຳນົດໝາຍຊ່ວງເວລານີ້ໃຫ້ຊັດເຈນເປັນສິ່ງສຳຄັນ ເມື່ອພິຈາລະນາເຖິງເອລີຢາແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ ເພາະວ່າການຕໍ່ສູ້ຂອງເອລີຢາທີ່ພູເຂົາກາເມນ ເກີດຕາມຫຼັງການທົດສອບພາຍໃນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບ ທັງສຳລັບຄຣິດຕະຈັກ ແລະສຳລັບໂລກ ລ້ວນມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແລະຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນ.

ສຽງສອງສຽງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18 ເປັນຕົວແທນຂອງການຮ້ອງເອີ້ນສອງປະການທີ່ແຍກຕ່າງຫາກ ສຳລັບຄຣິດຕະຈັກສອງແຫ່ງ. ຄຣິດຕະຈັກແຫ່ງທຳອິດ ແມ່ນກຸ່ມຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 7, ແລະຄຣິດຕະຈັກແຫ່ງທີສອງທີ່ຖືກຮ້ອງເອີ້ນ ແມ່ນຝູງຊົນໃຫຍ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 7. ການຮ້ອງເອີ້ນເຖິງກຸ່ມໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຖືກກະທຳຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກຳລັງຖືກເທລົງມາຕາມສ່ວນ, ແລະການຮ້ອງເອີ້ນເຖິງຝູງຊົນໃຫຍ່ ຖືກກະທຳຂຶ້ນເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກຳລັງຖືກເທລົງມາໂດຍບໍ່ຈຳກັດສ່ວນ.

ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດໄດ້ລົງມາ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດສຳເລັດຜົນ ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆໃນນະຄອນນິວຢອກຖືກທຳລາຍລົງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງ “ລົມຕາເວັນອອກ” ແຫ່ງອິສລາມ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ຮ້ອງປະກາດ “ດ້ວຍສຽງອັນແຂງກ້າ ແລະດັງສະໜັ່ນ ວ່າ ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກຜີມານ.” ແລະຕໍ່ມາໃນຂໍ້ທີສີ່ ມີອີກສຽງໜຶ່ງ “ໄດ້ຍິນມາຈາກສະຫວັນກ່າວວ່າ, ‘ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ.’” ສອງສຽງນັ້ນເປັນ “ການເອີ້ນສອງປະການທີ່ແຍກຈາກກັນ ຊຶ່ງຖືກປະກາດແກ່ຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍ.” ຄຣິດຕະຈັກສອງພວກອັນແຕກຕ່າງກັນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍ ຖືກຊີ້ບອກວ່າແມ່ນຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ.

ໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບສໍາລັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນກັບອິດສະລາມແຫ່ງພິບັດອັນທີສາມ, ຊຶ່ງອິຊາຢາໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ.” ໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັບກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດ ແລະການບັງຄັບໃຊ້ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ສັດຮ້າຍນັ້ນແມ່ນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອປອມ, ເປັນຫົວໜ້າຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່. ບາບີໂລນແມ່ນສິງໂຕໃນດານີເອນບົດທີເຈັດ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ Adventism ແບບ Laodicean, ຜູ້ທີ່ຕາຍໃນຊ່ວງເວລາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ລາ” ຂອງອິດສະລາມ (11 ກັນຍາ 2001), ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍ “ສິງໂຕ” (ບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່).

ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ອຸບໂມງຝັງສົບ” ຂອງຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງແຫ່ງ Laodicean Adventism, ຝົນປາຍລະດູຖືກປະທານລົງຕາມສັດສ່ວນ, ໃນຂະນະທີ່ມີການເອີ້ນອັນຈຳແນກຢ່າງຊັດເຈນໄປຫາຄຣິສຕະຈັກຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເມື່ອຊ່ວງເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງ, ໃນ “ໂມງ” ແຫ່ງ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່”, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ; ຊ່ວງເວລາຂອງສຽງທີສອງໃນ Revelation ບົດ 18 ກໍມາເຖິງພ້ອມກັບການນຳໃຊ້ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ. ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ, ອິສລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອນຳການພິພາກສາທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນເປັນລຳດັບມາເຫນືອໂລກທີ່ເສື່ອມຖອຍໃນຄວາມເຊື່ອ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກປະກາດໂດຍ “ທຸງ” ຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນລະຫວ່າງການເອີ້ນອັນຈຳແນກຄັ້ງທີສອງນັ້ນໄປຫາຄຣິສຕະຈັກຂອງ “ຝູງຊົນໃຫຍ່”, ຊີ້ບອກເຖິງ “ເຄື່ອງໝາຍ” ຂອງ “ກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ”, ແລະບົດບາດຂອງອິສລາມແຫ່ງວິບັດທີສາມ, ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີເປັນ “ບຸດຫຼານແຫ່ງຕາເວັນອອກ”.

ຂ່າວສານທີ່ເຮັດໃຫ້ອຳນາດພະສັນຕະປາປາໃນຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບສີ່ແຫ່ງດານີເອນບົດທີ່ສິບເອັດເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນ, ແລະຂ່າວສານທີ່ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການນອງເລືອດຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງພະສັນຕະປາປາ, ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນ “ຂ່າວຈາກທິດຕາເວັນອອກ” (ອິສລາມ) ແລະ “ທິດເໜືອ” (ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ). ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ, ດັ່ງເຊັ່ນກັບຊ່ວງເວລາກ່ອນໜ້າ, ອິສລາມແຫ່ງ “ລົມຕາເວັນອອກ” ນຳການພິພາກສາມາເທິງສະຫະລັດເພື່ອເລີ່ມຕົ້ນຊ່ວງເວລານັ້ນ, ແລະຊ່ວງເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ, “ລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ແລະ ພູເຂົາບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດ”, ໃນຫຸບເຂົາເມກິດໂດ ແລະ ພູເຂົາທີ່ຄາເມນ.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການພິພາກສາສຳລັບບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຕຽງມໍລະນາຂອງນາງ (ອຸບໂມງ), ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງທິດຕາເວັນອອກ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍສັນຍາລັກຂອງທິດເໜືອ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ຕຽງມໍລະນາຂອງຜູ້ພະຍາກອນລາວໂອດີເຊຍທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນການເອີ້ນທີ່ຊັດເຈນຄັ້ງທຳອິດແກ່ບັນດາຄຣິດຕະຈັກ. ອຸບໂມງ (ຕຽງມໍລະນາ) ທີ່ທັງຜູ້ພະຍາກອນມຸສາແຫ່ງເບັດເອນ ແລະຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງຢູດາທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຖືກຝັງໄວ້ນັ້ນ ຖືກສະແດງຢູ່ລະຫວ່າງ “ລາ” ແລະ “ສິງ”.

ເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເຜີຍໜ້າກັບສັດຕູສາມປະການ ອັນໄດ້ແກ່ ອາຮາບ, ເຢຊາເບນ ແລະ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງເຢຊາເບນ. ເຢຊາເບນເປັນສັນຍາລັກຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາໃນຄຣິສຕະຈັກຍຸກທີສີ່ແຫ່ງເມືອງທະຍາທີຣາ, ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນຂອງນາງທີ່ກາເມນ ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະບາອານ ແລະ ບັນດາປະໂຣຫິດແຫ່ງປ່າສັກສິດ. ພຣະບາອານເປັນຕົວແທນຂອງເທບພະເຈົ້າເພດຊາຍ ແລະ ບັນດາປະໂຣຫິດແຫ່ງປ່າສັກສິດເປັນຕົວແທນຂອງອາຊະຕາໂຣດ ຊຶ່ງເປັນເທບພະເຈົ້າເພດຍິງ; ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນປອມຂອງເຢຊາເບນຈຶ່ງປະກອບມີທັງເພດຊາຍແລະເພດຍິງ ອັນເປັນຕົວແທນເຖິງການຜະສົມປະສານຂອງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ ຊຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍຮູບຂອງສັດຮ້າຍໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ.

ແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິກາທີ່ສ້າງຮູບຂອງສັດຮ້າຍຂຶ້ນເປັນອັນດັບທໍາອິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະພາຍຫຼັງໃນໂລກ, ແລະກໍແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິການັ້ນເອງທີ່ເປັນຜູ້ພະຍາກອນປອມຂອງການຮ່ວມພັນສາມປະການ. ອາຫັບ, ກະສັດຂອງສິບຕະກູນ, ເປັນຕົວແທນຂອງກະສັດສິບອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເຈັດ, ນັ້ນຄືມັງກອນ, ແລະເຢເຊເບນແມ່ນສັດຮ້າຍ. ເອລີຢາໄດ້ຢູ່ໃນການປະເຊີນໜ້າກັບການຮ່ວມພັນສາມປະການຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່ ທີ່ພູຄາເມນ, ບ່ອນທີ່ໂສເພນີແຫ່ງບາບີໂລນມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງນາງ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ. ການປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ເອລີຢາສາມຊັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປະເຊີນໜ້າພາຍນອກທີ່ຖືກນໍາມາຕໍ່ຕ້ານປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ພະຍາກອນທີ່ຢູ່ໃນການປະເຊີນໜ້າໂດຍກົງກັບອໍານາດທັງສາມນັ້ນ.

ອົງປະກອບສຳຄັນປະການໜຶ່ງໃນເລື່ອງລາວຂອງເອລີຢາ ແມ່ນ “ຝົນ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຝົນປາຍທີ່ຖືກເທລົງໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການເຜີຍໜ້າປະທະກັນ. ກ່ອນໜ້າການເຜີຍໜ້າປະທະກັນທີ່ພູເຂົາກາເມນ, ເອລີຢາໄດ້ປະກາດຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າ ຈະບໍ່ມີຝົນ ນອກຈາກຕາມຄຳຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ. ໄລຍະເວລາທີ່ນຳໄປສູ່ “ຊົ່ວໂມງ” ແຫ່ງການພິພາກສາເຢເຊເບນ ແມ່ນໄລຍະເວລາທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ສຽງ” ທີ່ແຈ້ງຊັດອັນທຳອິດທີ່ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ບັນດາຄຣິດຕະຈັກ. “ສຽງ” ນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນໄລຍະເວລານັ້ນ “ຝົນ” ໄດ້ຖືກພຽງແຕ່ “ວັດແທກ” ເທົ່ານັ້ນ, ແລະໃນໄລຍະເວລານັ້ນ ມີຂ່າວສານເລື່ອງຝົນປາຍສອງຢ່າງທີ່ແຂ່ງຂັນກັນ ຊຶ່ງກ່ຽວພັນກັບການໂຕ້ຖຽງຂອງຮາບາກຸກ. ຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນຂ່າວສານປອມແປງຂອງການຮ້ອງໄຫ້ເພື່ອທຳມຸດ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ຂ່າວສານແຫ່ງສັນຕິພາບແລະຄວາມປອດໄພ”, ແລະອີກຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນຂ່າວສານທີ່ແທ້ຈິງຂອງວິບັດປະການທີສາມຂອງອິສລາມ.

ຂ່າວສານ “ຝົນປາຍລະດູ” ທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງບົດບາດຂອງອິສລາມໃນວິບັດຄັ້ງທີສາມ. ຂ່າວສານນັ້ນເກີດຂຶ້ນຈາກແຫຼ່ງດຽວ (ຊຶ່ງກໍຄື Future for America), ແລະຂ່າວສານທັງສອງໄດ້ໂຕ້ແຍ້ງກັນເພື່ອຄວາມເປັນໃຫຍ່ ຈົນກະທັ່ງປະຫວັດສາດໄດ້ຢືນຢັນຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງຂ່າວສານທີ່ແທ້ຈິງ, ແລະຍັງໄດ້ຢືນຢັນຄວາມໂງ່ເຂລາຂອງຂ່າວສານ “ສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພ” ໃນກາລະເຊັ່ນນີ້.

ການສຳເລັດເປັນຈິງຄັ້ງທຳອິດຂອງເອລີຢາ ໃນການນຳໃຊ້ເອລີຢາສາມປະການ ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍເອລີຢາຜູ້ທີສອງ ຜູ້ຊຶ່ງພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງລະບຸວ່າແມ່ນໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ. ພະຍານສອງຄົນນັ້ນຮ່ວມກັນສະຖາປະນາເອລີຢາຜູ້ທີສາມ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.