“ວັນສຸດທ້າຍ” ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະກາດເຖິງການເປີດແຫ່ງການພິພາກສາໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາກໍຖືກປະກາດ. ໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາ ແລະກຳລັງຖືກຍົກຂຶ້ນມາ ເພື່ອປະກາດການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ເພື່ອຈະເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈການພິພາກສານັ້ນ. ລັກສະນະສຳຄັນປະການໜຶ່ງຂອງອັດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ທັງຊົນຊັ້ນຜູ້ມີຄວາມຮູ້ ແລະຊົນຊັ້ນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ ຄື ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫມົດ ໃນຄວາມໝາຍທີ່ຈຳເພາະຍິ່ງກວ່າ ກຳລັງກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ ຫາກວ່າວັນເວລາທີ່ພວກເຂົາໄດ້ດຳລົງຊີວິດຢູ່.
“ຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ສຳລັບສະໄໝຂອງພວກເຮົາຫຼາຍກວ່າສະໄໝຂອງທ່ານເອງ, ດັ່ງນັ້ນການພະຍາກອນຂອງທ່ານຈຶ່ງຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສຳລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຂົາເພື່ອເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ ຜູ້ຊຶ່ງວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’ 1 Corinthians 10:11.” Selected Messages, book 3, 338.
ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງສອດຄ່ອງກັນ, ດັ່ງນັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງເຂົາທັງໝົດຈຶ່ງນຳສະເໜີພາບປະກອບອັນດຽວກັນ, ແລະພາບປະກອບນັ້ນຄືພາບຂອງວັນສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງເປັນວັນແຫ່ງການພິພາກສາ.
ແລະວິນຍານຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນກໍຢູ່ໃນການຄວບຄຸມຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍ ແຕ່ເປັນພຣະອົງແຫ່ງສັນຕິສຸກ ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນຄຣິດຕະຈັກທັງປວງຂອງພວກທ່ານວິສຸດ. 1 ໂກຣິນໂທ 14:32, 33.
ເຢຣູຊາເລັມໃນນິມິດຂອງເອເຊກຽນ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນບົດທີແປດ ແມ່ນຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຄືຄຣິສຕະຈັກເຊເວັນທ໌ເດ ແອດເວັນຕິສ ຝ່າຍລາໂອດີເກຍໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ບົດທີແປດ ແລະ ບົດທີເກົ້າຂອງເອເຊກຽນ ຊີ້ບອກເຖິງຜູ້ນະມັດສະການສອງພວກໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກໜຶ່ງຖືກສະແດງໂດຍຊາຍອາວຸໂສຊາວຫ້າຄົນທີ່ກົ້ມກາບດວງອາທິດ, ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຖອນຫາຍໃຈ ແລະ ຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມອະບັດຊົ່ວທັງຫຼາຍທີ່ກະທຳຂຶ້ນໃນຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນບົດທີສິບເອັດ, ນິມິດຂອງເອເຊກຽນຍັງດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການສະແດງປະກອບເຖິງການລົງໂທດຂອງຊາຍຊາວຫ້າຄົນຜູ້ທີ່ກົ້ມກາບດວງອາທິດ.
ນອກຈາກນັ້ນ ພຣະວິນຍານໄດ້ຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນ ແລະນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປຍັງປະຕູທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຢໂຫວາ ຊຶ່ງຫັນໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ; ແລະ ເບິ່ງແມ ຢູ່ທີ່ປະຕູນັ້ນມີຊາຍຊາວຫ້າຄົນ; ໃນບັນດາເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ຢາອາຊານີຢາ ບຸດຂອງອາຊູ ແລະ ເປລາທີຢາ ບຸດຂອງເບນາຢາ ຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍຂອງປະຊາຊົນ. ແລ້ວພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ວາງແຜນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະໃຫ້ຄຳປຶກສາອັນອະທຳໃນນະຄອນນີ້: ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າ, ເວລານັ້ນຍັງບໍ່ໃກ້; ໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງເຮືອນເຖີດ: ນະຄອນນີ້ແມ່ນໝໍ້ ແລະ ພວກເຮົາແມ່ນເນື້ອ. ເພາະສະນັ້ນ ຈົ່ງພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈົ່ງພະຍາກອນເຖີດ ໂອ ບຸດແຫ່ງມະນຸດ. ແລ້ວພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຢໂຫວາໄດ້ສະຖິດເໜືອຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຕັດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງກ່າວເຖີດ; ພຣະເຢໂຫວາຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ໂອ ວົງວານອິດສະຣາເອນ, ພວກເຈົ້າໄດ້ກ່າວຢ່າງນີ້ແຫຼະ: ເພາະເຮົາຮູ້ສິ່ງທີ່ຂຶ້ນມາໃນຄວາມຄິດຂອງພວກເຈົ້າ ທຸກສິ່ງຂອງແຕ່ລະຄົນ. ພວກເຈົ້າໄດ້ເພີ່ມຈຳນວນຜູ້ຖືກຂ້າຂອງພວກເຈົ້າໃນນະຄອນນີ້ ແລະເຮັດໃຫ້ຖະໜົນຂອງມັນເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຖືກຂ້າ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ຜູ້ຖືກຂ້າຂອງພວກເຈົ້າຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ວາງໄວ້ກາງເມືອງນັ້ນ ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນເນື້ອ ແລະ ນະຄອນນີ້ແມ່ນໝໍ້: ແຕ່ເຮົາຈະນຳພວກເຈົ້າອອກຈາກທ່າມກາງຂອງມັນ. ພວກເຈົ້າໄດ້ຢ້ານດາບ; ແລະ ເຮົາຈະນຳດາບມາເໜືອພວກເຈົ້າ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແລະ ເຮົາຈະນຳພວກເຈົ້າອອກຈາກທ່າມກາງຂອງມັນ ແລະມອບພວກເຈົ້າໄວ້ໃນມືຂອງຄົນຕ່າງຊາດ ແລະຈະປະຕິບັດການພິພາກສາທ່າມກາງພວກເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 11:1–9.
ເຢຣູຊາເລັມຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ໝໍ້ຕົ້ມ,” ແລະປະຊາຊົນໃນເຢຣູຊາເລັມແມ່ນ “ເນື້ອ” ທີ່ກຳລັງຖືກຕົ້ມຢູ່ໃນໝໍ້ນັ້ນ. ການພິພາກສາຄົນອະທຳທີ່ຖືກດຳເນີນໂດຍທູດສະຫວັນຜູ້ຖືອາວຸດແຫ່ງການທຳລາຍຢູ່ໃນມື, ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ (ເພາະ Sister White ກ່າວວ່າ ການປະທັບຕາໃນເອເຊກຽນ ບົດ 9 ເປັນອັນດຽວກັນກັບການປະທັບຕາໃນພຣະນິມິດ ບົດ 7), ລວມເຖິງຄວາມຈິງທີ່ວ່າຄົນອະທຳຖືກໂຍກຍ້າຍອອກຈາກເຢຣູຊາເລັມ. ໃນເວລາອັນໃກ້ຈະມາເຖິງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເຢຣູຊາເລັມຝ່າຍຈິດວິນຍານຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍຢູ່ເໜືອພູທັງປວງ.
ແລະໃນວັນສຸດທ້າຍທັງຫຼາຍ ຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ພູເຂົາແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ຈະຖືກສະຖາປະນາໄວ້ເທິງຍອດແຫ່ງພູເຂົາທັງຫຼາຍ ແລະຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເໜືອເນີນທັງຫຼາຍ; ແລະຊົນຊາດທັງປວງຈະໄຫຼເຂົ້າຫາພູນັ້ນ. ແລະຊົນຊາດຫຼາຍພວກຈະພາກັນໄປ ແລະຈະເວົ້າວ່າ, ຈົ່ງມາເຖີດ ແລະໃຫ້ພວກເຮົາຂຶ້ນໄປຍັງພູເຂົາແຫ່ງພຣະຢາເວ ໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຢາໂຄບ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສອນພວກເຮົາເຖິງທາງທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ, ແລະພວກເຮົາຈະດໍາເນີນໃນວິຖີທາງທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ: ເພາະວ່າພຣະບັນຍັດຈະອອກໄປຈາກຊີໂອນ ແລະພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວຈາກເຢຣູຊາເລັມ. ເອຊາຢາ 2:2, 3.
ການຊໍາລະໃຫ້ສະອາດຊຶ່ງສໍາເລັດຂຶ້ນແກ່ເຢຣູຊາເລັມໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນການກໍາຈັດອັດເວນຕິສທ໌ລາໂອດີເກຍອອກໄປ ໂດຍທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຕ່ອັດເວນຕິສທ໌ຟີລາເດນເຟຍ. ໂຄງສ້າງນິຕິບຸກຄົນແບບອົງກອນຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງໃນເວລານັ້ນ ເພາະລັດຖະບານສະຫະລັດແມ່ນອົງການທີ່ຄວບຄຸມໃນການຈັດລະບຽບທາງກົດໝາຍທີ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງຂຶ້ນໃນປີ 1863, ແລະເມື່ອລັດຖະບານສະຫະລັດບັງຄັບໃຫ້ຖືການຖືຮັກສາວັນອາທິດເໜືອແຜ່ນດິນນັ້ນ ໂຄງສ້າງອົງກອນຂອງຄຣິດຕະຈັກອັດເວນຕິສທ໌ວັນທີເຈັດກໍຈະຖືກຍຸບເລີກຕາມກົດໝາຍ ຫຼືບາງທີຊື່ຂອງມັນອາດຈະຖືກປ່ຽນຕາມກົດໝາຍເປັນບາງສິ່ງບາງຢ່າງໃນລັກສະນະຂອງຄຣິດຕະຈັກອັດເວນຕິສທ໌ວັນອາທິດ.
ເມື່ອຄົນຊົ່ວຮ້າຍໃນເຢຣູຊາເລັມຖືກນຳອອກຈາກໝໍ້ໃຫຍ່ໂດຍທູດສະຫວັນຜູ້ທຳລາຍ, ຄຣິສຕະຈັກແອດເວັນຕິສລາວດິເຊຍກໍສິ້ນສຸດລົງ, ແລະຂະບວນການຟີລາເດນເຟຍກໍກາຍເປັນເຢຣູຊາເລັມຝ່າຍວິນຍານ ຊຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍ. ມີກາໄດ້ກ່າວເຖິງບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ ຜູ້ທີ່ເອຊາຢາເອີ້ນວ່າເປັນຄົນມັກເຍາະເຍີ້ຍ ຜູ້ທີ່ເອີ້ນແສງສະຫວ່າງວ່າຄວາມມືດ ແລະເອີ້ນຄວາມມືດວ່າແສງສະຫວ່າງ, ແລະໂດຍຜ່ານຄຳຖາມໜຶ່ງ, ລາວໄດ້ຊີ້ບອກວ່າບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ນັ້ນຄວນຈະໄດ້ຮູ້ຈັກ “ການພິພາກສາ.” ພວກເຂົາຄວນຈະໄດ້ຮູ້ເວລາແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງພວກເຂົາ.
ແລະຂ້ານ້ອຍກ່າວວ່າ, ຂໍທ່ານຈົ່ງຟັງ, ໂອ ບັນດາຫົວໜ້າຂອງຢາໂຄບ, ແລະບັນດາເຈົ້ານາຍແຫ່ງວົງວານອິດສະຣາເອນ; ການຮູ້ຈັກຄວາມຍຸດຕິທຳບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງພວກທ່ານຫລື? ພວກທ່ານຜູ້ກຽດຊັງຄວາມດີ ແລະຮັກຄວາມຊົ່ວ; ຜູ້ລອກໜັງອອກຈາກພວກເຂົາ ແລະດຶງເນື້ອອອກຈາກກະດູກຂອງພວກເຂົາ; ຜູ້ກິນເນື້ອຂອງປະຊາຊົນຂອງຂ້ານ້ອຍອີກດ້ວຍ, ແລະລອກໜັງອອກຈາກພວກເຂົາ; ແລະພວກທ່ານຫັກກະດູກຂອງພວກເຂົາ, ແລະສັບເຂົາເປັນຊິ້ນໆ, ເໝືອນຢ່າງສຳລັບໝໍ້, ແລະເໝືອນເນື້ອທີ່ຢູ່ໃນໝໍ້ຕົ້ມ. ມີກາ 3:1–3.
ພຣະເຈົ້າໄດ້ມີພຣະປະສົງ, ແລະຍັງຄົງມີພຣະປະສົງຢູ່, ໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນສຸດທ້າຍ “ຮູ້ຈັກການພິພາກສາ,” ແລະການພິພາກສານັ້ນບໍ່ແມ່ນແນວຄວາມຄິດອັນດຽວ. ມັນເປັນປະຫວັດສາດອັນກ້າວໜ້າ, ປະກອບມີຫຼາຍອົງປະກອບ ແລະ ຫຼັກໝາຍສະເພາະ. ມັນເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798, ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງສິ້ນສຸດຂອງພັນປີ. ມັນເປັນທັງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ ແລະ ການພິພາກສາປະຕິບັດ. ມັນສຳເລັດລົງເໜືອມະນຸດທຸກຄົນທີ່ເຄີຍດຳລົງຊີວິດຢູ່ເທິງໂລກນີ້, ແລະຍັງເໜືອບັນດາທູດສະຫວັນທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກສະຫວັນດ້ວຍ. ບັນດາຊ່ວງເວລາແຫ່ງການພິພາກສາເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຈຳເປັນສຳລັບຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ເພາະຄຳຕອບຕໍ່ຄຳຖາມຂອງມີກາຄື, “ແມ່ນແລ້ວ, ອິສຣາເອນຕ້ອງເຂົ້າໃຈການພິພາກສາ.”
ເຢເຣມີຢາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມໃນວັນສຸດທ້າຍ ເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດຫັນຫຼັງອັນຖາວອນທີ່ໄດ້ບັນລຸຈຸດສູງສຸດ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍສີ່ຊົ່ວອາຍຸຄົນແຫ່ງການກະບົດທີ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ເຊິ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍສີ່ສິ່ງນ່າສະອິດສະອຽນທີ່ທະວີຂຶ້ນໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 8. ເຢເຣມີຢາໄດ້ຊີ້ວ່າ ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ນັ້ນຖືກພົວພັນຢ່າງແນບແນ່ນໃນລັດທິວິນຍານນິຍົມ ເພາະພວກເຂົາ “ນະມັດສະການ” “ດວງອາທິດ, ດວງຈັນ ແລະບັນດາບໍລິວານແຫ່ງຟ້າສະຫວັນ.” ທ່ານຊີ້ວ່າ ພວກເຂົາຈະ “ລົ້ມລົງ ແລະບໍ່ລຸກຂຶ້ນ,” ເພາະວ່າ “ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຢໂຫວາ.” ດ້ວຍລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ ເຢເຣມີຢາໄດ້ຊີ້ວ່າ “ປະຊາຊົນບໍ່ຮູ້ຈັກການພິພາກສາຂອງພຣະເຢໂຫວາ.”
ໃນເວລານັ້ນ, ພຣະຢາເວຊົງກ່າວວ່າ, ພວກເຂົາຈະນຳກະດູກຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງຢູດາ, ແລະກະດູກຂອງບັນດາເຈົ້ານາຍຂອງເຂົາ, ແລະກະດູກຂອງພວກປະໂລຫິດ, ແລະກະດູກຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ, ແລະກະດູກຂອງຊາວເຢຣູຊາເລັມ, ອອກຈາກຫລຸມຝັງສົບຂອງພວກເຂົາ; ແລະພວກເຂົາຈະແຜ່ກະດູກເຫລົ່ານັ້ນໄວ້ຕໍ່ໜ້າດວງອາທິດ, ແລະດວງຈັນ, ແລະບັນດາບໍລິວານແຫ່ງຟ້າສະຫວັນທັງສິ້ນ, ຊຶ່ງພວກເຂົາໄດ້ຮັກ, ແລະໄດ້ຮັບໃຊ້, ແລະໄດ້ດຳເນີນຕາມ, ແລະໄດ້ສະແຫວງຫາ, ແລະໄດ້ນະມັດສະການ: ກະດູກເຫລົ່ານັ້ນຈະບໍ່ຖືກເກັບຮວບຮວມ ຫລືຖືກຝັງອີກ; ມັນຈະເປັນດັ່ງຂີ້ສັດຢູ່ເທິງໜ້າດິນ. ແລະຄວາມຕາຍຈະຖືກເລືອກແທນຊີວິດໂດຍຄົນທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ທັງໝົດໃນວົງຕະກູນຊົ່ວຮ້າຍນີ້, ຄືພວກທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ໃນບັນດາສະຖານທີ່ທັງປວງທີ່ເຮົາໄດ້ຂັບໄລ່ພວກເຂົາໄປ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວຊົງກ່າວດັ່ງນີ້: ເມື່ອຄົນໜຶ່ງລົ້ມລົງ, ເຂົາຈະບໍ່ລຸກຂຶ້ນອີກຫລື? ຫາກຜູ້ໃດຫັນໜີໄປ, ເຂົາຈະບໍ່ຫວນກັບຄືນມາຫລື? ເຫດໃດຊົນຊາດນີ້, ຄືເຢຣູຊາເລັມ, ຈຶ່ງຖອຍຫລັງໄປດ້ວຍການຖອຍຫລັງຢ່າງຖາວອນ? ພວກເຂົາຍຶດຖືການຫລອກລວງໄວ້ແນ່ນຫນາ; ພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະກັບຄືນມາ. ເຮົາໄດ້ຟັງຢ່າງໃສ່ໃຈ ແລະໄດ້ຍິນ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເວົ້າສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ: ບໍ່ມີຜູ້ໃດກັບໃຈຈາກຄວາມອະທຳຂອງຕົນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ເຮົາໄດ້ເຮັດອັນໃດໄປ?” ທຸກຄົນຫັນໄປຕາມທາງຂອງຕົນເອງ, ເໝືອນດັ່ງມ້າທີ່ພຸ່ງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ. ແມ່ນແທ້, ນົກກະສາໃນຟ້າກໍຮູ້ຈັກລະດູການທີ່ກຳນົດໄວ້ຂອງມັນ; ແລະນົກເຕົ່າ, ແລະນົກກະສານາ, ແລະນົກນາງແອ່ນ ກໍສັງເກດເວລາທີ່ພວກມັນກັບມາ; ແຕ່ປະຊາຊົນຂອງເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກການພິພາກສາຂອງພຣະຢາເວ. ພວກເຈົ້າເວົ້າໄດ້ຢ່າງໃດວ່າ, “ພວກເຮົາມີປັນຍາ, ແລະພຣະບັນຍັດຂອງພຣະຢາເວຢູ່ກັບພວກເຮົາ”? ຈົ່ງເບິ່ງ, ແນ່ນອນວ່າປາກກາຂອງພວກທຳມະຈານໄດ້ເຮັດມັນໃຫ້ເປັນຄວາມວ່າງເປົ່າ. ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາຕ້ອງອັບອາຍ; ພວກເຂົາຕົກໃຈ ແລະຖືກຈັບໄວ້: ຈົ່ງເບິ່ງ, ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວ; ແລ້ວຈະມີປັນຍາອັນໃດຢູ່ໃນພວກເຂົາ? ເຢເຣມີຢາ 8:1–9.
ໃນບົດທີຫ້າ, ເຢເຣມີຢາໄດ້ລະບຸວ່າ ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກການພິພາກສາຂອງພຣະຢາເວແມ່ນ “ຄົນໂງ່.”
ຈົ່ງແລ່ນໄປມາຕາມຖະໜົນຫົນທາງທັງຫລາຍຂອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະຈົ່ງເບິ່ງບັດນີ້ ແລະຈົ່ງຮູ້ ແລະຈົ່ງສະແຫວງຫາຕາມລານກວ້າງທັງຫລາຍຂອງນະຄອນນັ້ນ ວ່າຖ້າພວກເຈົ້າຈະພົບຜູ້ໃດຈັກຄົນໜຶ່ງ ຖ້າມີຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດຄວາມຍຸດຕິທຳ ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ; ແລະເຮົາຈະອະໄພໃຫ້ແກ່ນະຄອນນັ້ນ. ແລະເຖິງແມ່ນພວກເຂົາຈະເວົ້າວ່າ, ພຣະເຢໂຫວາຊົງພຣະຊົນຢູ່; ແນ່ນອນພວກເຂົາກໍສາບານເທັດ. ໂອ ພຣະເຢໂຫວາເຈົ້າ, ພຣະເນດຂອງພຣະອົງມິໄດ້ມຸ່ງຢູ່ທີ່ຄວາມຈິງດອກຫລື? ພຣະອົງໄດ້ຂ້ຽນຕີພວກເຂົາ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເສົ້າໂສກ; ພຣະອົງໄດ້ຜົນຜານພວກເຂົາ ແຕ່ພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບຄຳຕັກເຕືອນ: ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃບໜ້າຂອງຕົນແຂງກະດ້າງກວ່າຫີນຜາ; ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະຫັນກັບຄືນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ແນ່ນອນຄົນເຫລົ່ານີ້ເປັນຄົນຍາກຈົນ; ພວກເຂົາໂງ່ຈ້າ: ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກທາງຂອງພຣະເຢໂຫວາ ຫລືຄຳພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ. Jeremiah 5:1–4.
ໃນວັນສຸດທ້າຍ ອັດເວນຕິສະນິກາຍແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, ຜູ້ທີ່ຖືກແທນຄ່າດ້ວຍພວກພົມມະຈາລີໂງ່ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ຊຶ່ງ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ຊີ້ວ່າເປັນຕົວແທນຂອງ “ປະສົບການຂອງປະຊາຊົນອັດເວນຕິສ,” “ບໍ່ຮູ້ທາງຂອງພຣະຢາເວ ຫຼື ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ.” ໃນບົດຕໍ່ໄປ ເຢເຣມີຢາລະບຸວ່າ “ທາງ” ຂອງພຣະຢາເວ ຄື “ທາງເກົ່າແກ່,” ແຕ່ອັດເວນຕິສລາໂອດີເຊຍທີ່ໂງ່ເຫຼົ່ານັ້ນປະຕິເສດທີ່ຈະດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ ຫຼື ຟັງສຽງແກຂອງແກ. “ແກ” ເປັນສັນຍາລັກຂອງການພິພາກສາ, ຊຶ່ງແນ່ນອນວ່າ ອັດເວນຕິສລາໂອດີເຊຍທີ່ໂງ່ເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຮູ້.
ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຢູ່ຕາມທາງທັງຫລາຍ ແລະເບິ່ງ, ແລະຖາມຫາທາງເກົ່າແກ່ ວ່າທາງດີຢູ່ໃສ, ແລະຈົ່ງດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ, ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະພົບການພັກຜ່ອນແກ່ຈິດວິນຍານຂອງພວກເຈົ້າ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ດຳເນີນໃນທາງນັ້ນ.” ອີກທັງເຮົາໄດ້ຕັ້ງຍາມເຝົ້າເໜືອພວກເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຟັງສຽງແກ.” ແຕ່ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຈະບໍ່ຟັງ.” ເພາະສະນັ້ນ ບັນດາປະຊາຊາດເອີຍ, ຈົ່ງຟັງ ແລະຈົ່ງຮູ້ເຖີດ, ໂອ້ ຊຸມນຸມຊົນ, ວ່າມີຫຍັງຢູ່ໃນພວກເຂົາ. ແຜ່ນດິນໂລກເອີຍ, ຈົ່ງຟັງ: ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາຈະນຳຄວາມຮ້າຍມາເຖິງປະຊາຊົນນີ້, ຄືຜົນແຫ່ງຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາ, ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ ຫຼືພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາ, ແຕ່ໄດ້ປະຕິເສດມັນ.” ເຢເຣມີຢາ 6:16–19
“ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ” ທີ່ຖືກນຳມາເຫນືອ “ຊຸມນຸມຊົນ” ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະ “ຮັບຟັງສຽງແກ”, ແລະ “ດຳເນີນ” ໃນ “ທາງເກົ່າແກ່,” ບ່ອນທີ່ “ການພັກຜ່ອນ” ແຫ່ງຝົນລະດູທ້າຍຈະຖືກພົບ, ເກີດຂຶ້ນເມື່ອ “ຊຸມນຸມຊົນ” “ປະຕິເສດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ” ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆ ນັ້ນມາເຖິງ.
ການນຳໃຊ້ເອລີຢາສາມຊັ້ນ ຊີ້ບອກເຖິງວຽກງານຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວ ແລະ ຂະບວນການໜຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂັ້ນບໍລິຫານ, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນກົດຫມາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ. ທີ່ສຳພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບການນຳໃຊ້ເອລີຢາສາມຊັ້ນ ແມ່ນການນຳໃຊ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສາມຊັ້ນ ຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ການນຳໃຊ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສາມຊັ້ນ ກຳລັງຊີ້ບອກວຽກງານໜຶ່ງໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວ ແລະ ຂະບວນການໜຶ່ງໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາສືບສວນ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ ແລະ ເອລີຢາ ເປັນການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນທີ່ສຳພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ, ເຫມືອນດັ່ງການນຳໃຊ້ໂຣມສາມຊັ້ນກັບການນຳໃຊ້ການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນສາມຊັ້ນ, ແຕ່ພວກມັນມີຄວາມແຕກຕ່າງອັນສຳຄັນ ທີ່ສຳພັນກັບການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ.
ການນຳໃຊ້ສາມປະການຂອງເອລີຢາ ແລະ ການນຳໃຊ້ສາມປະການຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບພະລາຊະກິດແຫ່ງການພິພາກສາສອງປະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ ໂດຍຜ່ານຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກ ແລະ ຜ່ານຂະບວນການທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກັບຂ່າວສານຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານນັ້ນ. ພະລາຊະກິດສອງປະການນັ້ນກ່ຽວພັນກັບຊ່ວງເວລາແຫ່ງການພິພາກສາສອງຊ່ວງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ເຖິງແມ່ນວ່າລະຫວ່າງສັນຍາລັກເຫຼົ່ານັ້ນຈະມີການຊ້ອນທັບກັນຢູ່ກໍຕາມ.
ພະລະກິດຂອງເອລີຢາຜູ້ທີສາມແລະຜູ້ສຸດທ້າຍ ມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບການພິພາກສາລົງໂທດຂັ້ນບໍລິຫານຕໍ່ສະຫະພັນສາມປະການຂອງບາບີໂລນສະໄໝໃໝ່, ແລະພະລະກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຜູ້ຕຽມທາງນັ້ນ ກໍມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບການພິພາກສາສືບສວນແລະການຊໍາລະລ້າງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ມາລາກີ ບົດທີ 3 ໄດ້ຖືກນໍາເຂົ້າໂດຍຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດທີ 2.
ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະຢາເວເມື່ອຍລ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຈົ້າ. ແຕ່ພວກເຈົ້າຍັງເວົ້າວ່າ, “ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເມື່ອຍລ້າໃນສິ່ງໃດ?” ເມື່ອພວກເຈົ້າເວົ້າວ່າ, “ທຸກຄົນທີ່ກະທຳຄວາມຊົ່ວເປັນຄົນດີໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະຢາເວ, ແລະພຣະອົງພໍພຣະໄທໃນພວກເຂົາ”; ຫຼື, “ພຣະເຈົ້າແຫ່ງການພິພາກສາຢູ່ໃສ?” ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະສົ່ງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງເຮົາໄປ, ແລະທ່ານນັ້ນຈະຕຽມທາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນນາຍ, ຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາ, ຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໂດຍກະທັນຫັນ, ຄືຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ຜູ້ຊຶ່ງພວກເຈົ້າພໍໃຈໃນພຣະອົງ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແຕ່ຜູ້ໃດຈະອົດທົນຢູ່ໄດ້ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ? ແລະຜູ້ໃດຈະຢືນຢູ່ໄດ້ເມື່ອພຣະອົງປາກົດ? ເພາະພຣະອົງເປັນເໝືອນໄຟຂອງຜູ້ຫຼອມໂລຫະ, ແລະເໝືອນສະບູຂອງຊ່າງຟອກຜ້າ; ແລະພຣະອົງຈະປະທັບນັ່ງດັ່ງຜູ້ຫຼອມ ແລະຜູ້ຊຳລະເງິນໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະພຣະອົງຈະຊຳລະບັນດາບຸດຫຼານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຈະຊຳລະພວກເຂົາດັ່ງຄຳແລະເງິນ, ເພື່ອພວກເຂົາຈະນຳເຄື່ອງຖວາຍອັນຊອບທຳມາຖວາຍແດ່ພຣະຢາເວ. ແລ້ວເຄື່ອງຖວາຍຂອງຢູດາ ແລະເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນທີ່ພໍພຣະໄທແກ່ພຣະຢາເວ, ດັ່ງໃນວັນວານ ແລະດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ. ມາລາກີ 2:17–3:4.
ໃນວັນສຸດທ້າຍ, ຕາມຄຳພະຍານຂອງມາລາຄີ, ພຣະເຈົ້າຊົງເຫນື່ອຍພຣະໄທດ້ວຍອັດເວັນຕິສະນິກາຍແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຜູ້ທີ່ຍຶດຕິດຢູ່ກັບການກະບົດແຫ່ງປີ 1888. ການກະບົດແຫ່ງປີ 1888 ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍການກະບົດຂອງໂຄຣາ, ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ, ແລະຂໍ້ໂຕ້ຖຽງທາງຄຳສອນຂອງການກະບົດຂອງໂຄຣາ ແມ່ນວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ກະທຳຄວາມຊົ່ວ ຍັງເປັນຜູ້ຊອບທຳຢູ່ໃນພຣະເນດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຫຼືບໍ່.
ບັດນີ້ ໂຄຣາ ບຸດຂອງອິຊຮາ, ບຸດຂອງໂຄຮາດ, ບຸດຂອງເລວີ, ກັບດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ບຸດທັງຫລາຍຂອງເອລີອາບ, ແລະ ໂອນ ບຸດຂອງເປເລັດ, ຜູ້ເປັນລູກຫລານຂອງຣູເບນ, ໄດ້ພາກັນເອົາຄົນໄປນຳ: ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າໂມເຊ, ພ້ອມກັບບາງຄົນໃນພວກລູກຫລານອິດສະຣາເອນ, ມີສອງຮ້ອຍຫ້າສິບນາຍ, ເປັນເຈົ້ານາຍແຫ່ງຊຸມນຸມຊົນ, ມີຊື່ສຽງໃນທ່າມກາງປະຊາຄົມ, ເປັນຄົນມີກຽດຊື່: ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຊຸມນຸມກັນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານໂມເຊ ແລະ ອາໂຣນ, ແລະ ກ່າວແກ່ທ່ານທັງສອງວ່າ, “ພວກທ່ານໄດ້ຍົກຕົນເອງເກີນໄປ, ເພາະວ່າຊຸມນຸມຊົນທັງໝົດເປັນຜູ້ບໍຣິສຸດ, ທຸກຄົນໃນພວກເຂົາກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ແລະ ພຣະຢາເວຫ໌ສະຖິດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ: ດັ່ງນັ້ນ ເຫດໃດພວກທ່ານຈຶ່ງຍົກຕົນເອງຂຶ້ນເໜືອຊຸມນຸມຊົນຂອງພຣະຢາເວຫ໌?” ຈົດບັນຊີ 16:1–3.
ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ພຣະເຈົ້າຊົງເບື່ອໜ່າຍຕໍ່ Adventism ແຫ່ງ Laodicea ຜູ້ທີ່ຍຶດຕິດຢູ່ກັບການກະບົດຂອງປີ 1957 ຊຶ່ງເປັນພຽງການປາກົດອອກຂອງການກະບົດປີ 1888 ທີ່ຖືກນຳໄປບັນຈຸໄວ້ໃນຖະແຫຼງການທາງການ. ໜັງສື Questions on Doctrine ໄດ້ສະຖາປະນາການກະບົດຂອງປີ 1888 ໄວ້ດັ່ງສິ່ງທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນຫຼັກ, ຊຶ່ງເປັນການທວນຄືນຂອງການກະບົດຂອງ Korah, Dathan ແລະ Abiram, ຕາມຄຳພະຍານຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ໄດ້ແນະນຳ Sister White ວ່າ ນາງຈຳເປັນຕ້ອງຢູ່ໃນກອງປະຊຸມປີ 1888 ເພື່ອບັນທຶກການຊ້ຳຮອຍຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງການກະບົດຂອງ Korah. ມີຊາຍຜູ້ມີຊື່ສຽງສອງຮ້ອຍຫ້າສິບຄົນໄດ້ຊຸມນຸມກັນກັບ Korah, Dathan ແລະ Abiram ເພື່ອຕໍ່ຕ້ານ Moses ຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນການກະບົດນັ້ນ.
ຊາຍຊາວຫ້າຄົນທີ່ກົ້ມກາບດວງອາທິດໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ່ 8 ເປັນຕົວແທນຂອງສ່ວນສິບ ຫຼື ໜຶ່ງໃນສິບ ຂອງຊາຍສອງຮ້ອຍຫ້າສິບຄົນທີ່ຖວາຍເຄື່ອງຫອມໃນການກະບົດຂອງໂກຣາ ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ຊຶ່ງເປັນແບບພິມຂອງບັນດາຜູ້ນຳໃນການກະບົດປີ 1888 ຜູ້ຊຶ່ງການກະບົດທາງຄຳສອນຂອງເຂົາໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນທາງການໃນປີ 1957 ດ້ວຍການຕີພິມປຶ້ມ Questions on Doctrine.
ການກະບົດຂອງ ໂຄຣາ, ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ໄດ້ປະຕິເສດ “ການພິພາກສາ” ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຕັດສິນໄວ້, ຄືການປະກາດໃຫ້ພວກເຂົາພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານເປັນເວລາສີ່ສິບປີ. ແອດເວນຕິສະມ໌ແບບລາວດີເຊຍ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານແຫ່ງລາວດີເຊຍໃນປີ 1863, ຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງລາວດີເຊຍທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີໃນປີ 1856, ຊຶ່ງໄດ້ນຳໄປສູ່ຄຳພິພາກສາໃຫ້ພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານອີກຫຼາຍປີ, ເນື່ອງດ້ວຍການຂາດຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ. ໃນການກະບົດປີ 1888, ພວກເຂົາຍັງຄົງບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຍອມຮັບຂ່າວສານແຫ່ງລາວດີເຊຍ ຊຶ່ງໄດ້ນຳມາໂດຍຜູ້ເຖົ້າ Jones ແລະ Waggoner.
ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະບົດໃນປີ 1888 ນັ້ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ປະຕິເສດອຳນາດຝ່າຍວິນຍານຂອງຜູ້ເຖົ້າ Jones ແລະ Waggoner ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງປະຕິເສດອຳນາດຂອງຜູ້ພະຍາກອນ Ellen White ແລະອຳນາດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດອີກດ້ວຍ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ສະແດງອອກຕາມແນວຄິດທີ່ວ່າ ຊຸມນຸມທັງໝົດລ້ວນແຕ່ສັກສິດເທົ່າກັນ.
ໃນປີ 1863, ພວກເຂົາໄດ້ກັບໄປກິນອາຫານກັບຜູ້ພະຍາກອນມຸສາແຫ່ງເບເທນ, ແລະໃນການກະທຳນັ້ນ ໃນທີ່ສຸດພວກເຂົາໄດ້ຍອມຮັບນິຍາມຂອງຄວາມພົ້ນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການກະບົດຂອງໂກຣາ ແລະຈາກນັ້ນກໍໄດ້ບັນຈຸຄຳສອນມຸສານັ້ນໄວ້ຢ່າງເປັນທາງການໃນປຶ້ມ, Questions on Doctrine. ຄຳສອນນັ້ນເປັນນິຍາມອັນມຸສາຂອງ “ການຖືກນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ.”
ການກະບົດໃນປີ 1863 ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການປະຕິເສດອັນມະນີລ້ຳຄ່າຂອງ Miller ທີ່ໄດ້ສະທ້ອນຢູ່ເທິງສອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງ Habakkuk. ໃນ Habakkuk ບົດທີສອງ, “ການໂຕ້ຖຽງ” ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງ ໃນທີ່ສຸດໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ ຊຶ່ງຖືກສະແດງອອກຜ່ານຄວາມບໍ່ເຫັນດີຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຂ່າວສານທີ່ຊັກຊ້າ.
ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນນັ້ນ ບໍ່ທ່ຽງຕົງຢູ່ໃນເຂົາ; ແຕ່ຄົນຊອບທຳຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ. ຮາບາກຸກ 2:4.
“ຄວາມເຊື່ອ” ຂອງ “ຄົນຊອບທຳ” ໃນ “ການໂຕ້ແຍ້ງ” ຂອງ ຮາບາກຸກ ບົດທີສອງ ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງ “ນິມິດ” ທີ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ຢ່າງແຈ້ງແຈ້ງເທິງແຜ່ນຈາລຶກ. ໃນການກະບົດປີ 1863, ຂັ້ນຕອນທໍາອິດໃນການລຶບລ້າງສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກຂຽນໄວ້ເທິງແຜ່ນຈາລຶກ ໄດ້ຖືກດໍາເນີນໃຫ້ສໍາເລັດໂດຍຜູ້ທີ່ບໍ່ຖືຄອງຄວາມເຊື່ອຂອງ “ຄົນຊອບທຳ” ອີກຕໍ່ໄປ. ການກະບົດປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງເມັດພັນທໍາອິດແຫ່ງການກະບົດທີ່ໃນທີ່ສຸດຈະສະຖາປະນາຄໍານິຍາມອັນປອມຂອງຄໍາສອນເລື່ອງການຊອບທໍາໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນປີ 1957.
ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.
“ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນພຣະເມດຕາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຊົງສົ່ງຂ່າວສານອັນລ້ຳຄ່າຢ່າງຫາທີ່ສຸດແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ໂດຍຜ່ານຜູ້ເຖົ້າ Waggoner ແລະ Jones. ຂ່າວສານນີ້ມີເປົ້າໝາຍເພື່ອນຳພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຜູ້ຖືກຍົກຂຶ້ນ ຄື ເຄື່ອງບູຊາເພື່ອບາບຂອງຊາວໂລກທັງສິ້ນ ໃຫ້ປະກົດຢ່າງໂດດເດັ່ນຍິ່ງຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າໂລກ. ມັນໄດ້ນຳສະເໜີການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຜູ້ຄ້ຳປະກັນ; ມັນໄດ້ເຊີນຊວນປະຊາຊົນໃຫ້ຮັບເອົາຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກສຳແດງໃຫ້ປະຈັກໃນການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດທັງປວງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຫຼາຍຄົນໄດ້ຫຼົງລືມພຣະເຢຊູ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ສາຍຕາຂອງຕົນຖືກນຳໄປສູ່ພຣະບຸກຄົນອັນພຣະເຈົ້າສະພາບຂອງພຣະອົງ, ພຣະຄຸນຄ່າຂອງພຣະອົງ, ແລະຄວາມຮັກອັນບໍ່ແປປ່ຽນຂອງພຣະອົງຕໍ່ຄອບຄົວມະນຸດ. ອຳນາດທັງປວງຖືກປະທານໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອພຣະອົງຈະຊົງປະທານຂອງປະທານອັນອຸດົມແກ່ມະນຸດ ໂດຍຊົງມອບຂອງປະທານອັນຫາຄ່າມິໄດ້ ຄື ຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະອົງເອງ ແກ່ມະນຸດຜູ້ໝົດຫົນທາງຊ່ວຍຕົນເອງ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຂ່າວສານທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງບັນຊາໃຫ້ມອບແກ່ໂລກ. ມັນຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກປະກາດດ້ວຍສຽງອັນດັງ ແລະມີການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງຢ່າງອຸດົມສົມບູນ.” Testimonies to Ministers, 91.
“ຄວາມຈິງສໍາລັບເວລານີ້, ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດດ້ວຍສຽງອັນດັງກ້ອງ, ໝາຍຄວາມວ່າດ້ວຍລິດອໍານາດທີ່ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ, ເມື່ອພວກເຮົາກໍາລັງເຂົ້າໃກ້ການທົດສອບສຸດທ້າຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່.” The 1888 Materials, 1710.
“ເວລາແຫ່ງການທົດສອບກຳລັງຢູ່ເທິງພວກເຮົາແລ້ວ, ເພາະວ່າສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນແລ້ວໃນການສຳແດງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ, ພຣະຜູ້ໄຖ່ຜູ້ຊົງອະໄພບາບ. ນີ້ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງລັດສະໝີຂອງທ່ານຈະເຕັມໄປທົ່ວໂລກ.” Selected Messages, ເຫຼັ້ມ 1, 362.
“ຝົນປາຍລະດູຈະຖືກເທລົງເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອົງໜຶ່ງຈະລົງມາຈາກສະຫວັນ, ແລະແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະສ່ອງສະຫວ່າງໄປດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ.” Review and Herald, April 21, 1891.