ເອລີຢາ - ເລກແປດ

“ເປັນເວລາສີ່ສິບປີ, ຄວາມບໍ່ເຊື່ອ, ການຈົ່ມພຶມ, ແລະການກະບົດ ໄດ້ກັ້ນຂວາງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄວ້ຈາກແຜ່ນດິນການາອານ. ບາບຢ່າງດຽວກັນນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ການເຂົ້າສູ່ການາອານຝ່າຍສະຫວັນຂອງອິດສະຣາເອນໃນຍຸກປະຈຸບັນຊັກຊ້າອອກໄປ. ໃນທັງສອງກໍລະນີ ມິໄດ້ເປັນເພາະພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າບົກພ່ອງແຕ່ປະການໃດ. ແຕ່ເປັນເພາະຄວາມບໍ່ເຊື່ອ, ຄວາມຝັກໃຝ່ໃນໂລກ, ການບໍ່ຖວາຍຕົນຢ່າງບໍລິບູນ, ແລະການແກ່ງແຍ່ງກັນທ່າມກາງຊົນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ປະກາດຕົນວ່າເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຍັງຄົງຢູ່ໃນໂລກແຫ່ງບາບແລະຄວາມໂສກເສົ້ານີ້ມາເປັນເວລາຫຼາຍປີແລ້ວ.”

“ເຮົາອາດຈະຕ້ອງຢູ່ທີ່ນີ້ໃນໂລກນີ້ອີກຫຼາຍປີ ເນື່ອງຈາກຄວາມດື້ດ້ານບໍ່ຍອມຟັງ ເຫມືອນດັ່ງລູກຫຼານຂອງອິດສະຣາເອນ; ແຕ່ເພື່ອເຫັນແກ່ພຣະຄຣິດ ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງບໍ່ຄວນເພີ່ມບາບຊ້ອນໃສ່ບາບ ໂດຍກ່າວໂທດພຣະເຈົ້າສໍາລັບຜົນຕາມມາຈາກແນວທາງການກະທໍາທີ່ຜິດຂອງຕົນເອງ.” Evangelism, 696.

“ມີພຽງແຕ່ໄລຍະທາງເດີນທາງສິບເອັດວັນເທົ່ານັ້ນ ລະຫວ່າງຊີນາຍກັບກາເດດ ທີ່ຊາຍແດນຂອງຄານາອານ; ແລະໂດຍມີພາບຫວັງວ່າຈະໄດ້ເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນອັນດີງາມນັ້ນໃນໄວໆນີ້ ກອງພົນຂອງອິສຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມອອກເດີນທາງອີກຄັ້ງ ເມື່ອເມກໄດ້ໃຫ້ສັນຍານໃຫ້ເຄື່ອນໜ້າໃນທີ່ສຸດ. ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ຊົງກະທຳການອັດສະຈັນໃນການນຳພວກເຂົາອອກຈາກອີຢິບ, ແລະບັດນີ້ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໃນພັນທະສັນຍາຢ່າງເປັນທາງການວ່າຈະຍອມຮັບພຣະອົງເປັນພຣະຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດຂອງພວກເຂົາ ແລະໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ວ່າເປັນຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກສັນຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ, ພອນອັນໃດແດ່ທີ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ອາດຄາດຫວັງໄດ້?” Patriarchs and Prophets, 376.

ບັນດາກິດຈະການອື່ນໆ ຂອງອົມຣີທີ່ທ່ານໄດ້ກະທຳ ແລະ ອຳນາດຂອງທ່ານທີ່ໄດ້ສະແດງນັ້ນ ມິໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນໜັງສືພົງສາວະດານຂອງບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນດອກຫລື? ອົມຣີຈຶ່ງໄດ້ລ່ວງຫລັບໄປກັບບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ ແລະ ຖືກຝັງໄວ້ທີ່ຊາມາເຣຍ; ແລະ ອາຮາບ ບຸດຂອງທ່ານ ໄດ້ຂຶ້ນຄອງລາຊແທນທ່ານ. ໃນປີທີສາມສິບແປດແຫ່ງການຄອງລາຊຂອງອາຊາ ກະສັດແຫ່ງຢູດາ ອາຮາບ ບຸດຂອງອົມຣີ ໄດ້ເລີ່ມຄອງລາຊເໜືອອິດສະຣາເອນ; ແລະ ອາຮາບ ບຸດຂອງອົມຣີ ໄດ້ຄອງລາຊເໜືອອິດສະຣາເອນທີ່ຊາມາເຣຍ ຊາວສອງປີ. ອາຮາບ ບຸດຂອງອົມຣີ ໄດ້ກະທຳຊົ່ວໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະຢາເວ ຍິ່ງກວ່າບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ກ່ອນທ່ານທັງໝົດ. ແລະ ຢ່າງກັບວ່າການດຳເນີນໄປໃນບາບຂອງເຢໂຣໂບອາມ ບຸດຂອງເນບາດ ເປັນເລື່ອງເບົາບາງເກີນໄປສຳລັບທ່ານ, ທ່ານຍັງໄດ້ເອົານາງເຢເຊເບນ ທິດາຂອງເອັດບາອານ ກະສັດແຫ່ງຊີໂດນ ເປັນພັນລະຍາ, ແລະ ໄດ້ໄປປະຕິບັດບາອານ ແລະ ນະມັດສະການມັນ. ແລະ ທ່ານໄດ້ຕັ້ງແທ່ນບູຊາແກ່ບາອານໃນວິຫານຂອງບາອານ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ສ້າງໄວ້ໃນຊາມາເຣຍ. ອາຮາບຍັງໄດ້ສ້າງເສົາພຣະນາງອາເຊຣາ; ແລະ ອາຮາບໄດ້ກະທຳຫລາຍກວ່າບັນດາກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນທີ່ຢູ່ກ່ອນທ່ານທັງໝົດ ໃນການຍົວະພຣະພິໂລດຂອງພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ. ໃນສະໄໝຂອງທ່ານ ຮີເອນຊາວເບັດເອນໄດ້ສ້າງເຢຣິໂຄຂຶ້ນໃໝ່: ເຂົາໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງມັນດ້ວຍອາບີຣາມ ບຸດຫົວປີຂອງເຂົາ, ແລະ ໄດ້ຕັ້ງປະຕູຂອງມັນຂຶ້ນດ້ວຍເຊກຸບ ບຸດຄົນສຸດທ້ອງຂອງເຂົາ, ຕາມຖ້ອຍພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ກ່າວໂດຍໂຢຊວຍ ບຸດຂອງນູນ. ແລະ ເອລີຢາ ຊາວທິດສະບີ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຄົນໜຶ່ງໃນບັນດາຊາວກິເລອາດ ໄດ້ກ່າວແກ່ອາຮາບວ່າ, “ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຊຶ່ງຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງນັ້ນ ຂໍສາບານວ່າ ໃນຫລາຍປີນີ້ຈະບໍ່ມີທັງນ້ຳຄ້າງ ຫລື ຝົນ ນອກຈາກຕາມຄຳຂອງຂ້ານ້ອຍເທົ່ານັ້ນ.” 1 ກະສັດ 16:27–17:1

ດັ່ງນັ້ນ ດັ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຕັດວ່າ, “ໃນວັນນີ້ ຖ້າພວກທ່ານຈະຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ, ຢ່າເຮັດໃຈຂອງພວກທ່ານໃຫ້ແຂງກະດ້າງ ເໝືອນໃນຄາວແຫ່ງການກະບົດ ໃນວັນແຫ່ງການທົດລອງໃນຖິ່ນກັນດານ.” ເຮັບເຣີ 3:7, 8

ປະຊາຊົນອິສຣາເອນໄດ້ຄ່ອຍໆສູນເສຍຄວາມຢໍາເກງແລະຄວາມເຄົາລົບພຣະເຈົ້າ ຈົນກະທັ້ງພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງທີ່ຕັດຜ່ານໂຢຊວຍບໍ່ມີນໍ້າໜັກສໍາລັບພວກເຂົາ. “ໃນສະໄໝຂອງອາຮາບ ຮີເອນຊາວເບັດເອນໄດ້ສ້າງເມືອງເຢຣິໂກຂຶ້ນໃໝ່: ລາວໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງເມືອງນັ້ນດ້ວຍອາບີຣາມບຸດຫົວປີຂອງຕົນ, ແລະໄດ້ຕັ້ງປະຕູຂອງມັນໄວ້ດ້ວຍເຊກູບບຸດຄົນສຸດທ້າຍຂອງຕົນ, ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະຢາເວ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕັດໄວ້ໂດຍໂຢຊວຍບຸດຂອງນູນ.”

“ໃນຂະນະທີ່ອິດສະຣາເອນກຳລັງຫັນເຫອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ, ເອລີຢາຍັງຄົງເປັນຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ສັດຊື່ແລະແທ້ຈິງ. ຈິດວິນຍານອັນຊື່ສັດຂອງທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເມື່ອທ່ານເຫັນວ່າຄວາມບໍ່ເຊື່ອແລະຄວາມບໍ່ສັດຊື່ກຳລັງແຍກບັນດາລູກຫຼານຂອງອິດສະຣາເອນອອກຈາກພຣະເຈົ້າຢ່າງໄວ, ແລະທ່ານໄດ້ອະທິຖານຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງຊ່ວຍປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ. ທ່ານໄດ້ວິງວອນຂໍຕໍ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວ່າຢ່າຊົງຖິ້ມປະຊາກອນຜູ້ມີບາບຂອງພຣະອົງໂດຍສິ້ນເຊີງ, ແຕ່ຂໍໃຫ້ຊົງໃຊ້ການພິພາກສາ ຫາກຈຳເປັນ ເພື່ອປຸກເຂົາໃຫ້ກັບໃຈ, ແລະບໍ່ຊົງຍອມໃຫ້ເຂົາໄປຈົນເຖິງຂັ້ນທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຍິ່ງກວ່າເກົ່າໃນບາບ ແລະດັ່ງນັ້ນຍົ່ວຍຸໃຫ້ພຣະອົງຊົງທຳລາຍເຂົາໃນຖານະເປັນຊາດໜຶ່ງ.”

“ພຣະທຳຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມາເຖິງເອລີຢາ ໃຫ້ໄປຫາອາຮາບພ້ອມດ້ວຍການປະກາດໂທດແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງ ເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງອິສຣາເອນ. ເອລີຢາໄດ້ເດີນທາງທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ຈົນກະທັ່ງລາວໄປເຖິງພະລາຊະວັງຂອງອາຮາບ. ລາວບໍ່ໄດ້ຮ້ອງຂໍການອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົ້າເຝົ້າ ແລະບໍ່ໄດ້ລໍຖ້າໃຫ້ມີການປະກາດແນະນຳຢ່າງເປັນທາງການ. ໂດຍທີ່ອາຮາບບໍ່ຄາດຄິດຫຍັງໄວ້ເລີຍ ເອລີຢາກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງກະສັດແຫ່ງສະມາຣີຢາຜູ້ຕົກຕະລຶງ ໃນເຄື່ອງນຸ່ງຫຍາບທີ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນນິຍົມນຸ່ງ. ລາວບໍ່ໄດ້ກ່າວຄຳຂໍອະໄພໃດໆສຳລັບການປາກົດຕົວຢ່າງກະທັນຫັນ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄຳເຊີນນັ້ນ; ແຕ່ໂດຍການຍົກມືຂອງລາວຂຶ້ນສູ່ຟ້າສະຫວັນ ລາວໄດ້ຢືນຢັນຢ່າງເຄັ່ງຂຶມໂດຍພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ ເຖິງການພິພາກສາທີ່ຈະມາເຖິງອິສຣາເອນວ່າ: ‘ຫຼາຍປີນີ້ຈະບໍ່ມີທັງນ້ຳຄ້າງແລະຝົນ ນອກຈາກຕາມຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.’”

“ການປະກາດໂທດຢ່າງນ່າຕົກໃຈນີ້ເຖິງການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ ເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງອິດສະຣາເອນ ໄດ້ຕົກໃສ່ກະສັດຜູ້ຫັນຫຼັງນັ້ນດັ່ງຟ້າຜ່າ. ພຣະອົງເບິ່ງຄືວ່າເປັນອຳມະພາດດ້ວຍຄວາມປະຫລາດໃຈແລະຄວາມຫວາດກົວ; ແລະກ່ອນທີ່ພຣະອົງຈະຟື້ນຈາກຄວາມຕົກຕະລຶງຂອງຕົນ, ເອລີຢາ ໂດຍບໍ່ລໍຖ້າຈະເຫັນຜົນຂອງຂ່າວສານຂອງຕົນ, ກໍໄດ້ຫາຍໄປຢ່າງກະທັນຫັນເໝືອນດັ່ງເວລາທີ່ລາວມາ. ພາລະກິດຂອງລາວຄືການກ່າວພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄວາມວິບັດຈາກພຣະເຈົ້າ, ແລະລາວກໍຖອນຕົວໄປໃນທັນທີ. ຄຳຂອງລາວໄດ້ປິດລັອກຊັບສົມບັດແຫ່ງສະຫວັນໄວ້, ແລະຄຳຂອງລາວນັ້ນເອງເປັນກຸນແຈພຽງດອກດຽວທີ່ສາມາດເປີດມັນໄດ້ອີກ.” Testimonies, volume 3, 273.

ຈິດວິນຍານອັນສັດຊື່ຂອງເອລີຢາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເສົ້າໂສກ. ຄວາມພິໂລດອັນຊອບທຳຂອງທ່ານໄດ້ຖືກປຸກເຮົ້າຂຶ້ນ, ແລະທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫຶງຫວງເພື່ອພຣະສິລິສະຫງ່າຂອງພຣະເຈົ້າ. ທ່ານໄດ້ເຫັນວ່າອິດສະຣາເອນໄດ້ຈົມລົງໃນການທໍລະຍົດຫ່າງຈາກພຣະເຈົ້າຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ. ແລະເມື່ອທ່ານລະນຶກເຖິງການຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳເພື່ອພວກເຂົາ, ທ່ານກໍຖືກຄວາມເສົ້າໂສກແລະຄວາມປະຫລາດໃຈຖ້ວມທົ່ວ. ແຕ່ປະຊາຊົນສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້ຫຼົງລືມສິ່ງທັງໝົດນີ້ໄປ. ທ່ານໄດ້ເຂົ້າເຝົ້າພຣະອົງ, ແລະດ້ວຍຈິດວິນຍານທີ່ບີບຄັ້ນດ້ວຍຄວາມທຸກລະທົມ, ໄດ້ອ້ອນວອນຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊ່ວຍປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ ຖ້າຈຳເປັນກໍໂດຍການພິພາກສາ. ທ່ານໄດ້ອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າໃຫ້ຫັກຫ້າມນ້ຳຄ້າງແລະຝົນໄວ້ຈາກປະຊາຊົນຜູ້ເນລະຄຸນຂອງພຣະອົງ, ຄືຂຸມຊັບແຫ່ງສະຫວັນ, ເພື່ອວ່າອິດສະຣາເອນຜູ້ທໍລະຍົດນັ້ນຈະເຝົ້າຫາພຣະຂອງຕົນ, ຮູບເຄົາລົບອັນເຮັດດ້ວຍຄຳ, ໄມ້, ແລະຫີນ, ດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະດວງດາວ, ຢ່າງເສຍເປົ່າ, ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນລົງນ້ຳແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນອຸດົມສົມບູນ, ແລະໃຫ້ມັນບັງເກີດຜົນຢ່າງອຸດົມ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດກັບເອລີຢາວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຟັງຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານແລ້ວ ແລະຈະຫັກຫ້າມນ້ຳຄ້າງແລະຝົນໄວ້ຈາກປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຫັນມາຫາພຣະອົງດ້ວຍການກັບໃຈ.

ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງພິທັກຮັກສາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໄວ້ເປັນພິເສດ ບໍ່ໃຫ້ປະປົນກັບບັນດາຊາດທີ່ນັບຖືຮູບເຄົາລົບທີ່ຢູ່ລ້ອມຮອບເຂົາ, ເກງວ່າໃຈຂອງເຂົາຈະຖືກລໍ້ລວງໂດຍປ່າສັກສິດແລະສະຖານບູຊາ, ວິຫານແລະແທ່ນບູຊາ, ຊຶ່ງໄດ້ຈັດແຕ່ງຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍແລະຍົ່ວຍວນທີ່ສຸດ ເພື່ອບິດເບືອນປະສາດສຳນຶກ ຈົນພຣະເຈົ້າຈະຖືກແທນທີ່ອອກໄປຈາກຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນ.

“ນະຄອນເຢຣິໂກໄດ້ຖືກອຸທິດໄວ້ແກ່ການນັບຖືຮູບເຄົາລົບຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍທີ່ສຸດ. ຊາວເມືອງນັ້ນມັ່ງຄັ່ງຫຼາຍ, ແຕ່ຄວາມຮັ່ງມີທັງໝົດທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົານັ້ນ ເຂົາກັບນັບຖືວ່າເປັນຂອງປະທານຈາກພະຂອງເຂົາ. ເຂົາມີຄຳແລະເງິນຢ່າງອຸດົມສົມບູນ; ແຕ່ເໝືອນດັ່ງຜູ້ຄົນກ່ອນນ້ຳຖ້ວມໂລກ, ເຂົາເປັນຄົນເສື່ອມຊາມແລະໝິ່ນປະໝາດ, ແລະໄດ້ດູໝິ່ນແລະຍົວະໂທດພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນດ້ວຍການກະທຳຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຂົາ. ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ເຢຣິໂກ. ມັນເປັນປ້ອມປາການອັນແຂງແຮງ. ແຕ່ຈອມພົນແຫ່ງພົນໂຍທາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງ ໄດ້ສະເດັດມາຈາກສະຫວັນເພື່ອນຳພາກອງທັບແຫ່ງສະຫວັນໃນການໂຈມຕີນະຄອນນັ້ນ. ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຈັບກຳແພງອັນໃຫຍ່ມະຫາສານໄວ້ ແລະເຮັດໃຫ້ມັນພັງລົງສູ່ພື້ນດິນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດວ່າ ນະຄອນເຢຣິໂກຈະຕ້ອງຖືກສາບແຊ່ງ ແລະທຸກຄົນຈະຕ້ອງພິນາດ ຍົກເວັ້ນນາງຣາຮາບແລະຄອບຄົວຂອງນາງ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ຮັບການຊ່ອຍໃຫ້ລອດ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມໂຜດປານທີ່ຣາຮາບໄດ້ສະແດງຕໍ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະດຳລັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕໍ່ປະຊາຊົນມີວ່າ: ‘And ye, in anywise keep yourselves from the accursed thing, lest ye make yourselves accursed, when ye take of the accursed thing, and make the camp of Israel a curse, and trouble it.’ ‘And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his first-born, and in his youngest son shall he set up the gates of it.’”

“ພຣະເຈົ້າຊົງເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງກ່ຽວກັບເມືອງເຢຣິໂຄ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ປະຊາຊົນຖືກສະກົດໃຈດ້ວຍສິ່ງທີ່ຊາວເມືອງນັ້ນໄດ້ນະມັດສະການ ແລະໃຈຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະຫັນເຫຼືອມຈາກພຣະເຈົ້າ. ພຣະອົງຊົງຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໂດຍພຣະບັນຊາທີ່ແນ່ນອນຢ່າງຍິ່ງ; ແຕ່ເຖິງກະນັ້ນ ເຖິງແມ່ນຈະມີຄຳສັ່ງກຳຊັບອັນເຂັ້ມຂັງຈາກພຣະເຈົ້າຜ່ານປາກຂອງໂຢຊວຍ ອາຄານກໍຍັງກ້າທີ່ຈະຝ່າຝືນ. ຄວາມໂລບຂອງເຂົາໄດ້ນຳໃຫ້ເຂົາເອົາບາງສ່ວນຂອງຊັບສົມບັດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຫ້າມເຂົາບໍ່ໃຫ້ແຕະຕ້ອງ ເພາະຄຳສາບແຊ່ງຂອງພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ເຫນືອສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລະເນື່ອງຈາກບາບຂອງຊາຍຜູ້ນີ້ ອິສຣາເອນຂອງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງອ່ອນແອດັ່ງນ້ຳຕໍ່ໜ້າສັດຕູຂອງຕົນ.”

“ໂຢຊວຍ ແລະ ພວກຜູ້ເຖົ້າແຫ່ງອິສຣາເອນຢູ່ໃນຄວາມທຸກລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ. ພວກເຂົານອນຫມອບຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນຢ່າງສຸດຂີດ ເພາະວ່າພຣະຢາເວຊົງພິໂລດຕໍ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາໄດ້ອະທິຖານແລະຮ້ອງໄຫ້ຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພຣະຢາເວໄດ້ຕັດກັບໂຢຊວຍວ່າ: ‘ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ; ເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງນອນຫມອບຢູ່ເຊັ່ນນີ້? ອິສຣາເອນໄດ້ເຮັດບາບ ແລະ ພວກເຂົາຍັງໄດ້ລະເມີດພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາທີ່ເຮົາໄດ້ບັນຊາໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ; ເພາະພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາຂອງຕ້ອງຄຳສາບນັ້ນໄປ, ແລະ ຍັງໄດ້ລັກ, ທັງຍັງປິດບັງຫຼອກລວງອີກ, ແລະ ໄດ້ເກັບມັນໄວ້ທ່າມກາງຂອງໃຊ້ຂອງຕົນເອງ. ເພາະສະນັ້ນ ພວກລູກຫຼານອິສຣາເອນຈຶ່ງບໍ່ອາດຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າສັດຕູຂອງຕົນໄດ້ ແຕ່ໄດ້ຫັນຫຼັງໜີຕໍ່ໜ້າສັດຕູ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຄຳສາບແຊ່ງ; ເຮົາຈະບໍ່ຢູ່ກັບພວກເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ ນອກຈາກພວກເຈົ້າຈະທຳລາຍຂອງຕ້ອງຄຳສາບນັ້ນອອກໄປຈາກທ່າມກາງພວກເຈົ້າ.’”

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນທີ່ນີ້ພຣະເຈົ້າຊົງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະອົງຊົງຖືກເບິ່ງຄວາມບາບຢ່າງໃດໃນບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງໃຫ້ກຽດເປັນພິເສດໂດຍການໃຫ້ເປັນພະຍານເຫັນການສະແດງລິດເດດອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ ດັ່ງເຊັ່ນອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ, ແລະເຖິງກະນັ້ນຍັງກ້າທີ່ຈະບໍ່ສົນໃຈຄຳຊີ້ແຈງອັນແນ່ຊັດຂອງພຣະອົງ, ຈະເປັນຜູ້ຮັບພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງປະສົງຈະສອນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງວ່າ ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຟັງແລະຄວາມບາບເປັນສິ່ງທີ່ກະທົບພຣະທັຍພຣະອົງຢ່າງຍິ່ງ ແລະບໍ່ຄວນຖືເບົາແມ້ແຕ່ນ້ອຍ.” Testimonies, volume 3, 263, 264.

ແລະໂຢຊວຍໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາສາບານໃນເວລານັ້ນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບຸກຄົນໃດທີ່ລຸກຂຶ້ນມາສ້າງເມືອງເຢຣິໂຄນີ້ຂຶ້ນໃໝ່ ຈະຖືກສາບແຊ່ງຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວ; ເຂົາຈະວາງຮາກຖານຂອງມັນໂດຍເສຍບຸດຫົວປີຂອງຕົນ, ແລະເຂົາຈະຕັ້ງປະຕູຂອງມັນຂຶ້ນໂດຍເສຍບຸດຄົນນ້ອຍສຸດຂອງຕົນ. ໂຢຊວຍ 6:26.

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຊາວອິສຣາເອນທັງປວງໄດ້ລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ໂດຍຫັນໜີໄປ ເພື່ອຈະບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະອົງ; ເພາະສະນັ້ນ ຄຳສາບແຊ່ງຈຶ່ງຖືກເທລົງມາເທິງພວກເຮົາ ແລະຄຳສາບານທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນພຣະບັນຍັດຂອງໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ເພາະວ່າພວກເຮົາໄດ້ເຮັດບາບຕໍ່ພຣະອົງ. ດານີເອນ 9:11.

ຕາມຈໍານວນມື້ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ສອດແນມແຜ່ນດິນນັ້ນ ຄືສີ່ສິບມື້, ໃຫ້ນັບແຕ່ລະມື້ເປັນໜຶ່ງປີ; ພວກເຈົ້າຈະແບກຮັບຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນເປັນເວລາສີ່ສິບປີ, ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກການທີ່ເຮົາຖອນຄໍາສັນຍາຂອງເຮົາ. ກັນດານວິຖີ 14:34

ພວກທ່ານດ້ວຍເຊັ່ນກັນ ເປັນດັ່ງຫີນທີ່ມີຊີວິດ ກໍກຳລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນພຣະນิเวດທາງວິນຍານ ເປັນຖານະປຸໂຣຫິດອັນບໍລິສຸດ ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາທາງວິນຍານ ອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ. 1 ເປໂຕ 2:5

ຈົ່ງເປົ່າແກທີ່ຊີໂອນ ແລະຈົ່ງສົ່ງສຽງເຕືອນໃນພູອັນບໍລິສຸດຂອງເຮົາ; ໃຫ້ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນນັ້ນສັ່ນສະເທືອນ; ເພາະວ່າວັນແຫ່ງພຣະຢາເວກຳລັງມາ, ເພາະມັນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ … ຈົ່ງເປົ່າແກທີ່ຊີໂອນ, ຈົ່ງຊຳລະຕັ້ງການອົດອາຫານ, ຈົ່ງເອີ້ນປະຊຸມອັນສັກສິດ: ຈົ່ງຮວບຮວມປະຊາຊົນ, ຈົ່ງຊຳລະປະຊາຄົມໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຈົ່ງເອີ້ນປະຊຸມພວກຜູ້ເຖົ້າ, ຈົ່ງຮວບຮວມເດັກນ້ອຍ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງດູດນົມແມ່; ໃຫ້ເຈົ້າບ່າວອອກມາຈາກຫ້ອງຂອງຕົນ, ແລະໃຫ້ເຈົ້າສາວອອກມາຈາກຫ້ອງຊັ້ນໃນຂອງນາງ. ໃຫ້ພວກປະໂຣຫິດ, ຜູ້ປະຕິບັດພຣະລາຊະການຂອງພຣະຢາເວ, ຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ລະຫວ່າງມຸກໜ້າວິຫານກັບແທ່ນບູຊາ, ແລະໃຫ້ພວກເຂົາກ່າວວ່າ, ໂອ ພຣະຢາເວ, ຂໍໂຜດປານປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະຢ່າຊົງຍອມໃຫ້ມໍລະດົກຂອງພຣະອົງຕົກເປັນທີ່ຕິຕຽນ, ເພື່ອວ່າບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະປົກຄອງເຂົາ; ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຄວນກ່າວທ່າມກາງປະຊາຊາດວ່າ, ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາຢູ່ໃສ? Joel 2:1, 15–17.

ແລະໃນສະໄໝຂອງບັນດາກະສັດເຫຼົ່ານີ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນຈະສະຖາປະນາອານາຈັກໜຶ່ງຂຶ້ນ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍເລີຍ; ແລະອານາຈັກນັ້ນຈະບໍ່ຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດອື່ນ, ແຕ່ມັນຈະທຳລາຍແລະກຳຈັດອານາຈັກທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ແຕກສະຫລາຍ, ແລະມັນຈະຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ. ເນື່ອງຈາກພຣະອົງໄດ້ເຫັນວ່າ ກ້ອນຫີນນັ້ນຖືກຕັດອອກຈາກພູໂດຍບໍ່ໃຊ້ມື, ແລະວ່າມັນໄດ້ທຳລາຍເຫຼັກ, ທອງສຳລິດ, ດິນໜຽວ, ເງິນ, ແລະຄຳ ໃຫ້ແຕກສະຫລາຍ; ພຣະເຈົ້າອົງຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຊົງແຈ້ງໃຫ້ກະສັດຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ: ແລະຄວາມຝັນນັ້ນແນ່ນອນ, ແລະຄຳຕີຄວາມຂອງມັນກໍແນ່ນອນດ້ວຍ. ດານີເອນ 2:44, 45.

ແຕ່ເງິນ ແລະ ຄໍາທັງໝົດ ພ້ອມທັງພາຊະນະທີ່ເຮັດດ້ວຍທອງເຫຼືອງ ແລະ ເຫຼັກ ເປັນຂອງທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະຢາເວ; ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕ້ອງນໍາເຂົ້າໄວ້ໃນຄັງຂອງພຣະຢາເວ. ໂຢຊວຍ 6:19.

ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນແຫ່ງພຣະຢາເວ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຈະມາເຖິງ; ແລະທ່ານຈະຫັນໃຈຂອງບິດາໄປຫາບຸດຫຼານ, ແລະໃຈຂອງບຸດຫຼານໄປຫາບິດາຂອງພວກເຂົາ, ຢ້ານວ່າເຮົາຈະມາແລະໂຈມຕີແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງ. ມາລາກີ 4:5, 6.

ໃນສະໄໝຂອງທ່ານ ຮີເອນຊາວເບັດເອນໄດ້ສ້າງເມືອງເຢຣິໂກຂຶ້ນໃໝ່; ທ່ານໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງເມືອງນັ້ນໂດຍເສຍອາບີຣາມບຸດຫົວປີຂອງທ່ານ, ແລະໄດ້ຕັ້ງປະຕູຂອງມັນໂດຍເສຍເຊກຸບບຸດຄົນນ້ອຍສຸດຂອງທ່ານ, ຕາມພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຕັດຜ່ານໂຢຊວຍບຸດຂອງນູນ. 1 ກະສັດ 16:34.

“ສຳລັບຈິດວິນຍານທີ່ຖ່ອມຕົນແລະເຊື່ອ, ພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າໃນໂລກນີ້ແມ່ນປະຕູແຫ່ງສະຫວັນ. ບົດເພງແຫ່ງການສັນລະເສີນ, ຄຳອະທິຖານ, ຖ້ອຍຄຳທີ່ຜູ້ແທນຂອງພຣະຄຣິດກ່າວອອກ, ແມ່ນບັນດາວິທີການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້ເພື່ອຕຽມຊົນຊາດໜຶ່ງສຳລັບຄຣິດຕະຈັກເບື້ອງເທິງ, ສຳລັບການນະມັດສະການອັນສູງສົ່ງກວ່ານັ້ນ ຊຶ່ງບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ດ່າງພ້ອຍຈະເຂົ້າໄປໄດ້.” Testimonies, volume 5, 491.

ໃນຂະນະທີ່ Ellen White ໄດ້ຂຽນແລະຕີພິມຢ່າງພໍສົມຄວນກ່ຽວກັບຄວາມຈໍາເປັນແຫ່ງລະບຽບໃນການບໍລິຫານພາລະກິດຂອງຄຣິສຕະຈັກ (ເບິ່ງ Early Writings, 97–104), ແລະໃນຂະນະທີ່ James White ໄດ້ຍ້ຳເຕືອນຄວາມຈໍາເປັນນີ້ໄວ້ຕໍ່ໜ້າບັນດາຜູ້ເຊື່ອທັງຫຼາຍໃນຄໍາປາໄສແລະບົດຄວາມໃນ Review, ຄຣິສຕະຈັກກໍຍັງຊັກຊ້າໃນການດໍາເນີນໄປ. ສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໃນລັກສະນະທົ່ວໄປນັ້ນໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບເປັນຢ່າງດີ, ແຕ່ເມື່ອມາເຖິງການແປສິ່ງນັ້ນໃຫ້ເປັນມາດຕະການທີ່ສ້າງສັນຢ່າງເປັນຮູບທໍາ ກໍເກີດມີການຕໍ່ຕ້ານແລະການຄັດຄ້ານ. ບົດຄວາມສັ້ນໆ ຂອງ James White ໃນເດືອນກຸມພາໄດ້ປຸກບໍ່ແມ່ນນ້ອຍໃຫ້ອອກຈາກຄວາມນິ່ງນອນໃຈ, ແລະບັດນີ້ກໍມີການເວົ້າກັນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

“J. N. Loughborough, ຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກຮ່ວມກັບ White ໃນລັດ Michigan, ເປັນຄົນທຳອິດທີ່ຕອບສະໜອງ. ຖ້ອຍຄຳຂອງລາວເປັນໄປໃນທາງຢືນຢັນ, ແຕ່ເປັນການຕອບໂຕ:”

“‘ມີຜູ້ໜຶ່ງກ່າວວ່າ, ຖ້າພວກທ່ານຈັດຕັ້ງເພື່ອໃຫ້ຖືກຳມະສິດຊັບສິນຕາມກົດໝາຍ, ພວກທ່ານກໍຈະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງບາບີໂລນ. ບໍ່ແມ່ນ; ຂ້ານ້ອຍເຂົ້າໃຈວ່າມີຄວາມແຕກຕ່າງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍລະຫວ່າງການທີ່ພວກເຮົາຢູ່ໃນຖານະທີ່ສາມາດປົກປ້ອງຊັບສິນຂອງເຮົາຕາມກົດໝາຍ ກັບການໃຊ້ກົດໝາຍເພື່ອປົກປ້ອງແລະບັງຄັບໃຫ້ຖືຕາມທັດສະນະທາງສາສະໜາຂອງເຮົາ. ຖ້າການປົກປ້ອງຊັບສິນຂອງຄຣິດຈັກເປັນສິ່ງຜິດ, ເຫດໃດການທີ່ບຸກຄົນຈະຖືກຳມະສິດຊັບສິນໃດໆຕາມກົດໝາຍຈຶ່ງບໍ່ເປັນສິ່ງຜິດ?—Review and Herald, ວັນທີ 8 ມີນາ 1860.’”

“ເຈມສ໌ ໄວທ໌ ໄດ້ປິດຖ້ອຍຄໍາຖະແຫຼງຂອງທ່ານໃນ Review ໂດຍໄດ້ນໍາເລື່ອງຄວາມຈໍາເປັນແຫ່ງການຈັດລະບຽບວຽກງານການພິມອອກເຜີຍແຜ່ມາວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າຄຣິສຕະຈັກ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາວ່າ ‘ຖ້າມີຜູ້ໃດຄັດຄ້ານຕໍ່ຂໍ້ສະເໜີຂອງພວກເຮົາ ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາກະລຸນາຂຽນແຜນການອອກມາ ທີ່ພວກເຮົາໃນຖານະຊົນຊາດໜຶ່ງຈະສາມາດດໍາເນີນຕາມໄດ້’—Ibid., February 23, 1860. ຜູ້ປະກາດຄົນທໍາອິດທີ່ກໍາລັງອອກໄປເຮັດວຽກໃນພາກສະໜາມແລະຕອບສະໜອງຕໍ່ເລື່ອງນີ້ ຄື R. F. Cottrell, ບັນນາທິການຜູ້ສື່ສານອັນໜັກແໜ້ນຂອງ Review. ປະຕິກິລິຍາໃນທັນທີຂອງລາວເປັນໄປໃນທາງລົບຢ່າງຊັດເຈນ:”

“‘ບຣາເດີ ໄວທ໌ ໄດ້ຂໍໃຫ້ພວກພີ່ນ້ອງກ່າວເຖິງຂໍ້ສະເໜີຂອງທ່ານ ກ່ຽວກັບການຈັດໃຫ້ຊັບສິນຂອງຄຣິສຕະຈັກຢູ່ໃນຄວາມຄຸ້ມຄອງທາງກົດໝາຍ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ແນ່ຊັດວ່າ ມາດຕະການໃດທີ່ທ່ານມຸ່ງໝາຍໃນຄຳແນະນຳນີ້, ແຕ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ມັນແມ່ນການຈົດທະບຽນເປັນອົງການສາສະໜາຕາມກົດໝາຍ. ສຳລັບຕົວຂ້າພະເຈົ້າເອງ, ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ການນັ້ນຈະເປັນສິ່ງຜິດ ທີ່ຈະ ‘ເຮັດຊື່ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ,’ ເນື່ອງຈາກວ່າ ສິ່ງນັ້ນຢູ່ທີ່ຮາກຖານຂອງບາບີໂລນ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄິດວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງອະນຸມັດສິ່ງນັ້ນ.—Ibid., ວັນທີ 22 ມີນາ 1860.’” Arthur White, Ellen G. White, ເຫຼັ້ມ 1, 420, 421.

“ໃນປີ 1860 ຄວາມຕາຍໄດ້ກ້າວຂ້າມທາງເຂົ້າເຮືອນຂອງພວກເຮົາ ແລະໄດ້ຫັກກິ່ງອ່ອນທີ່ອ່ອນນ້ອຍທີ່ສຸດໃນຕົ້ນໄມ້ຄອບຄົວຂອງພວກເຮົາ. ເຮີເບີດນ້ອຍ, ຜູ້ເກີດໃນວັນທີ 20 ກັນຍາ 1860, ໄດ້ເສຍຊີວິດໃນວັນທີ 14 ທັນວາ ຂອງປີດຽວກັນ.” Testimonies, ເຫຼັ້ມ 1, 103.

“ເມື່ອໃນວັນສຸກ ທີ 27 ພະຈິກ [1863] ພໍ່ແມ່ໄດ້ໄປເຖິງ Topsham, ພວກເຂົາພົບລູກຊາຍທັງສາມຄົນ ແລະ Adelia ກຳລັງຄອຍຮັບຢູ່ທີ່ສະຖານີ. ທຸກຄົນເບິ່ງຄືວ່າມີສຸຂະພາບດີ, ຍົກເວັ້ນ Henry, ຜູ້ທີ່ເປັນຫວັດ. ແຕ່ໃນວັນອັງຄານຖັດໄປ, ວັນທີ 1 ທັນວາ, Henry ໄດ້ປ່ວຍໜັກດ້ວຍໂຣກປອດອັກເສບ. ຫຼາຍປີຕໍ່ມາ Willie, ນ້ອງຊາຍຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດຂອງລາວ, ໄດ້ຖອດຄືນເຫດການນັ້ນດັ່ງນີ້:”

“ໃນລະຫວ່າງທີ່ບິດາມານດາຂອງພວກເຂົາບໍ່ຢູ່, Henry ແລະ Edson ພາຍໃຕ້ການກຳກັບເບິ່ງແຍງຂອງ Brother Howland ໄດ້ຂະຫຍັນຂັນແຂງຢ່າງຫຼາຍໃນການຕິດແຜນພາບໃສ່ຜ້າ ເພື່ອຈັດກຽມໄວ້ສຳລັບຂາຍ. ພວກເຂົາເຮັດວຽກຢູ່ໃນອາຄານຮ້ານທີ່ເຊົ່າໄວ້ ຫ່າງຈາກເຮືອນຂອງ Howland ປະມານໜຶ່ງບລັອກ. ໃນທີ່ສຸດ ພວກເຂົາກໍມີເວລາພັກຢູ່ສອງສາມມື້ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງລໍຖ້າໃຫ້ແຜນພາບຖືກສົ່ງມາຈາກ Boston.... ຫຼັງຈາກກັບມາຈາກການຍ່າງໄກລຽບແມ່ນ້ຳ, ລາວ [Henry] ໄດ້ນອນລົງໂດຍບໍ່ທັນຄິດ ແລະຫຼັບໄປເທິງຜ້າຊຸ່ມໆສອງສາມຜືນທີ່ໃຊ້ສຳລັບຮອງຕິດແຜນພາບເຈ້ຍ. ລົມເຢັນໄດ້ພັດເຂົ້າມາຈາກປ່ອງຢ້ຽມທີ່ເປີດຢູ່. ຄວາມຂາດຄວາມລະມັດລະວັງໃນເທື່ອນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດໄຂ້ຫວັດຢ່າງຮ້າຍແຮງ.” Arthur White, Ellen G. White, volume 2, 70.

“ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດກຳລັງຈັດຕົນເອງຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ. ເຂົາກຳລັງສັນລະເສີນພຣະຄຣິດ ແລະພຣະຂອງໂລກນີ້ໃນລົມຫາຍໃຈດຽວກັນ. ໃນຂະນະທີ່ອ້າງຕົນວ່າຮັບເອົາພຣະຄຣິດ, ເຂົາກັບໂອບກອດບາຣາບາສ, ແລະໂດຍການກະທຳຂອງເຂົາກ່າວວ່າ, ‘ບໍ່ແມ່ນຄົນນີ້, ແຕ່ແມ່ນບາຣາບາສ.’ ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ອ່ານຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈົ່ງລະວັງ. ຊາຕານໄດ້ໂອ້ອວດໃນສິ່ງທີ່ມັນສາມາດເຮັດໄດ້. ມັນຄິດວ່າຈະທຳລາຍຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ ຊຶ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ອະທິຖານໄວ້ວ່າຄວນຈະມີຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ. ມັນກ່າວວ່າ, ‘ຂ້ອຍຈະອອກໄປ ແລະເປັນວິນຍານມຸສາເພື່ອຫລອກລວງຜູ້ທີ່ຂ້ອຍສາມາດ, ໃຫ້ຕິຕຽນ, ແລະກ່າວໂທດ, ແລະບິດເບືອນຄວາມຈິງ.’ ຖ້າບຸດແຫ່ງການຫລອກລວງ ແລະພະຍານເທັດ ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບໂດຍຄຣິສຕະຈັກໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຫລວງຫລາຍ, ຫລັກຖານອັນຫລວງຫລາຍ, ຄຣິສຕະຈັກນັ້ນຈະປະຖິ້ມຂ່າວສານທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສົ່ງມາ, ແລະຈະຮັບເອົາຄຳອ້າງທີ່ຂາດເຫດຜົນຢ່າງຍິ່ງ ແລະຂໍ້ສັນນິຖານອັນເປັນເທັດ ແລະທິດສະດີອັນເປັນເທັດ. ຊາຕານຫົວເຮາະໃນຄວາມໂງ່ເຂລາຂອງເຂົາ, ເພາະມັນຮູ້ດີວ່າຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ.”

“ຫຼາຍຄົນຈະຢືນຢູ່ໃນທີ່ປະກາດພຣະຄໍາຂອງພວກເຮົາ ໂດຍຖືຄົບໄຟແຫ່ງຄຳພະຍາກອນປອມໄວ້ໃນມືຂອງຕົນ ຊຶ່ງຖືກຈຸດຂຶ້ນຈາກຄົບໄຟແຫ່ງນະລົກຂອງຊາຕານ. ຖ້າຄວາມສົງໄສແລະຄວາມບໍ່ເຊື່ອຖືກທະນຸຖະໜອມໄວ້, ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ສັດຊື່ຈະຖືກນຳອອກໄປຈາກທ່າມກາງປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ຄິດວ່າຕົນຮູ້ຫຼາຍເຫຼືອເກີນ. ‘ຖ້າເຈົ້າໄດ້ຮູ້,’ ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ, ‘ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າເອງ, ຢ່າງໜ້ອຍໃນວັນນີ້ຂອງເຈົ້າ, ບັນດາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເປັນຂອງສັນຕິສຸກຂອງເຈົ້າ! ແຕ່ບັດນີ້ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກປິດບັງໄວ້ຈາກນັຍຕາຂອງເຈົ້າ.’”

“ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງຕັ້ງໝັ້ນຢ່າງແນ່ນອນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮູ້ຈັກຜູ້ທີ່ເປັນຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດຈະຕ້ອງບໍ່ມີການຫລອກລວງໃນປາກຂອງຕົນ. ເຂົາຈະຕ້ອງເປີດເຜີຍແຈ້ງຊັດເຫມືອນແສງກາງເວັນ, ເປັນອິດສະລະຈາກມົນທິນແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທຸກຢ່າງ. ການຮັບໃຊ້ ແລະ ສື່ສິ່ງພິມທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດ ຈະເປັນລິດເດດໃນການສ່ອງແສງແຫ່ງຄວາມຈິງໄປຍັງຄົນຮຸ່ນທີ່ຄົດຄະເນນີ້. ແສງສະຫວ່າງ, ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ພວກເຮົາຕ້ອງການແສງສະຫວ່າງຫຼາຍຂຶ້ນ. ຈົ່ງເປົ່າແກໃນຊີໂອນ; ຈົ່ງປະກາດສັນຍານເຕືອນໃນພູອັນບໍຣິສຸດ. ຈົ່ງຮວບຮວມກອງທັບຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດ, ເພື່ອຟັງວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະກ່າວຫຍັງແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ເພາະພຣະອົງໄດ້ເພີ່ມແສງສະຫວ່າງໄວ້ສຳລັບທຸກຄົນຜູ້ທີ່ຈະຟັງ. ໃຫ້ພວກເຂົາຖືອາວຸດ ແລະ ຈັດຕຽມພ້ອມ, ແລ້ວຂຶ້ນໄປສູ່ການຮົບ—ເພື່ອຊ່ວຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕໍ່ສູ້ກັບຜູ້ມີກຳລັງ. ພຣະເຈົ້າເອງຈະຊົງກະທຳການເພື່ອອິສຣາເອນ. ທຸກລີ້ນທີ່ມຸສາຈະຖືກທຳໃຫ້ນິ່ງສະງົບ. ມືຂອງທູດສະຫວັນຈະຄວ່ຳແຜນການຫລອກລວງທີ່ກຳລັງຖືກກໍ່ຂຶ້ນ. ປ້ອມປາການຂອງຊາຕານຈະບໍ່ມີວັນຊະນະ. ໄຊຊະນະຈະຕິດຕາມຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ດັ່ງທີ່ຈອມທັບແຫ່ງກອງທັບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍກຳແພງເມືອງເຢຣີໂຄ, ດັ່ງນັ້ນປະຊາຊົນຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຈະຊະນະ, ແລະ ອົງປະກອບທຸກຢ່າງທີ່ຕໍ່ຕ້ານຈະຖືກພ່າຍແພ້. ຢ່າໃຫ້ຈິດວິນຍານໃດຈົ່ມບ່ນຕໍ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ມາຫາພວກເຂົາດ້ວຍຂ່າວສານທີ່ສົ່ງມາຈາກສະຫວັນ. ຢ່າຄົ້ນຫາຂໍ້ບົກພ່ອງໃນພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຂົາໜັກແນ່ນເກີນໄປ; ພວກເຂົາເວົ້າຮຸນແຮງເກີນໄປ.’ ພວກເຂົາອາດເວົ້າຢ່າງຮຸນແຮງ; ແຕ່ມັນບໍ່ຈຳເປັນດອກຫລື? ພຣະເຈົ້າຈະຊົງເຮັດໃຫ້ຫູຂອງຜູ້ຟັງເກີດຄວາມສະທ້ານຫວັ່ນ ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຍອມຟັງສຽງຂອງພຣະອົງ ຫຼື ຂ່າວສານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຈະຊົງປະກາດໂທດຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານພຣະວັຈນະຂອງພຣະເຈົ້າ.”

“ຊາຕານໄດ້ວາງທຸກມາດຕະການທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນທ່າມກາງພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດ ເພື່ອຕັກເຕືອນ ແລະ ກ່າວກຳຊັບພວກເຮົາ ແລະ ຕັກເຕືອນໃຫ້ພວກເຮົາລະຖິ້ມຄວາມຜິດພາດຂອງຕົນ. ແຕ່ຈະມີຊົນກຸ່ມໜຶ່ງຜູ້ຈະແບກຫາບຫີບແຫ່ງພຣະເຈົ້າ. ບາງຄົນຈະອອກໄປຈາກທ່າມກາງພວກເຮົາ ຜູ້ຈະບໍ່ແບກຫາບຫີບອີກຕໍ່ໄປ. ແຕ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະບໍ່ສາມາດສ້າງກຳແພງເພື່ອຂັດຂວາງຄວາມຈິງໄດ້; ເພາະວ່າຄວາມຈິງນັ້ນຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແລະ ສູງຂຶ້ນເລື້ອຍໆຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍ. ໃນອະດີດ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍົກຊູບຸລຸດຂຶ້ນມາ, ແລະ ພຣະອົງຍັງຄົງມີບຸລຸດແຫ່ງໂອກາດຄອຍຢູ່, ຕຽມພ້ອມທີ່ຈະກະທຳຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ—ເປັນບຸລຸດຜູ້ຈະຝ່າຂ້າມຂໍ້ຈຳກັດຕ່າງໆ ຊຶ່ງເປັນພຽງດັ່ງກຳແພງທີ່ສາບດ້ວຍປູນທີ່ບໍ່ໄດ້ຜະສົມຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງເໜືອບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາຈະກະທຳງານ. ພວກເຂົາຈະປະກາດພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ພວກເຂົາຈະເປັ່ງສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນດັ່ງສຽງແກ. ຄວາມຈິງຈະບໍ່ຖືກທຳໃຫ້ຫຼຸດນ້ອຍລົງ ຫຼື ສູນເສຍລິດອຳນາດຂອງມັນໄປໃນມືຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈະຊີ້ໃຫ້ປະຊາຊົນເຫັນການລ່ວງລະເມີດຂອງຕົນ ແລະ ໃຫ້ວົງວານຂອງຢາໂຄບເຫັນບາບທັງຫຼາຍຂອງຕົນ.” Testimonies to Ministers, 409–411.