ອະນາຄົດສໍາລັບອາເມຣິກາ ແລະ ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 - ສະບັບທີສອງ

ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນປຶ້ມນີ້ໄວ້; ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ຜູ້ທີ່ອະທຳ ກໍໃຫ້ລາວອະທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ໂສໂຄກ ກໍໃຫ້ລາວໂສໂຄກຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ລາວຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ລາວບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 22:10, 11.

ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໜັງສືເລັ່ມໜຶ່ງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂວາຂອງພຣະອົງຜູ້ປະທັບເທິງພຣະທີ່ນັ່ງ, ມີຂໍ້ຄວາມຂຽນຢູ່ທັງດ້ານໃນແລະດ້ານນອກ, ແລະຖືກປະທັບຕາໄວ້ດ້ວຍຕາເຈັດດວງ. ພຣະນິມິດ 5:1

ເພາະວ່າວັນອັນໃຫຍ່ແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ; ແລະຜູ້ໃດຈະສາມາດຢືນຢູ່ໄດ້? ພຣະນິມິດ 6:17.

ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອົງອື່ນຜູ້ມີລິດອໍານາດຫຼາຍ ລົງມາຈາກສະຫວັນ ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍເມກ; ແລະມີຮຸ້ງຢູ່ເທິງສີສະຂອງທ່ານ, ແລະໃບໜ້າຂອງທ່ານກໍເປັນດັ່ງດວງອາທິດ, ແລະຕີນຂອງທ່ານເປັນເໝືອນເສົາໄຟ. ແລະໃນມືຂອງທ່ານມີໜັງສືນ້ອຍເປີດຢູ່; ແລະທ່ານໄດ້ວາງຕີນຂວາຂອງທ່ານໄວ້ເທິງທະເລ, ແລະຕີນຊ້າຍໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນ. ແລະຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງ ເໝືອນດັ່ງສິງໂຕຄໍາລາມ; ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ຮ້ອງແລ້ວ, ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດກໍໄດ້ກ່າວສຽງຂອງຕົນ. ແລະເມື່ອຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວສຽງຂອງຕົນແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍກໍາລັງຈະຂຽນ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງໜຶ່ງຈາກສະຫວັນເວົ້າແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງປະທັບຕາສິ່ງທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວນັ້ນໄວ້, ແລະຢ່າຂຽນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.” ແລະທູດສະຫວັນອົງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຢືນຢູ່ເທິງທະເລແລະເທິງແຜ່ນດິນ ໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ແລະສາບານໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດນິລັນດອນ, ຜູ້ຊົງສ້າງສະຫວັນ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະແຜ່ນດິນ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະທະເລ ແລະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ວ່າຈະບໍ່ມີເວລາອີກຕໍ່ໄປ: ແຕ່ໃນວັນທັງຫຼາຍແຫ່ງສຽງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດ, ເມື່ອທ່ານຈະເລີ່ມເປົ່າແກ, ຄວາມລຶກລັບຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະສໍາເລັດ, ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດໄວ້ແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ແລະສຽງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຈາກສະຫວັນນັ້ນ ໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າອີກ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງໄປເອົາໜັງສືນ້ອຍທີ່ເປີດຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ເທິງທະເລແລະເທິງແຜ່ນດິນນັ້ນ.” ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ ແລະເວົ້າກັບທ່ານວ່າ, “ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໜັງສືນ້ອຍນັ້ນ.” ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງເອົາໄປ ແລະກິນມັນເສຍ; ແລະມັນຈະເຮັດໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າຂົມ, ແຕ່ໃນປາກຂອງເຈົ້າມັນຈະຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ.” ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເອົາໜັງສືນ້ອຍນັ້ນອອກຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນ ແລະກິນມັນເສຍ; ແລະໃນປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າມັນຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ: ແລະທັນທີທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກິນມັນແລ້ວ, ທ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຂົມ. ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ເຈົ້າຈໍາເປັນຕ້ອງພະຍາກອນອີກ ຕໍ່ໜ້າຊົນຊາດທັງຫຼາຍ, ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍ, ພາສາທັງຫຼາຍ, ແລະກະສັດທັງຫຼາຍ.” ພຣະນິມິດ 10:1–11.

“ຫຼັງຈາກຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນີ້ໄດ້ເປັ່ງສຽງຂອງພວກມັນແລ້ວ, ຄໍາບັນຊາກໍໄດ້ມາເຖິງໂຢຮັນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ມາເຖິງດານີເອນ ໃນເລື່ອງປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນວ່າ: ‘ຈົ່ງຜະນຶກສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນເສຍ.’ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເກັ່ງກ່ຽວກັບເຫດການໃນອະນາຄົດ ຊຶ່ງຈະຖືກເປີດເຜີຍຕາມລໍາດັບຂອງມັນ. ດານີເອນຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນໃນຕອນສຸດທ້າຍແຫ່ງບັນດາວັນທັງຫຼາຍ. ໂຢຮັນເຫັນປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນຖືກແກະຜະນຶກ. ແລ້ວຄໍາພະຍາກອນຂອງດານີເອນຈຶ່ງມີທີ່ທາງອັນຖືກຕ້ອງຂອງມັນໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ ທີ່ຈະຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກ. ການແກະຜະນຶກປຶ້ມນ້ອຍນັ້ນ ຄືຂ່າວສານທີ່ກ່ຽວກັບເວລາ.”

“ພຣະທັມດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດເປັນອັນດຽວກັນ. ອັນໜຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນ, ອີກອັນໜຶ່ງເປັນການສຳແດງ; ອັນໜຶ່ງເປັນພຣະທັມທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ອີກອັນໜຶ່ງເປັນພຣະທັມທີ່ຖືກເປີດອອກ. ໂຢຮັນໄດ້ຍິນຄວາມລຶກລັບທີ່ສຽງຟ້າຮ້ອງໄດ້ກ່າວອອກມາ, ແຕ່ທ່ານໄດ້ຖືກບັນຊາບໍ່ໃຫ້ຂຽນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.”

“ແສງສະຫວ່າງພິເສດທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນ ແລະຖືກສະແດງອອກໃນສຽງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດນັ້ນ ແມ່ນເປັນການພັນລະນາເຫດການຕ່າງໆທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ. ມັນບໍ່ເປັນການດີທີ່ສຸດສຳລັບປະຊາຊົນທີ່ຈະຮູ້ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ເພາະຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຖືກທົດສອບ. ຕາມລະບຽບຂອງພຣະເຈົ້າ ຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນ ແລະກ້າວໜ້າທີ່ສຸດ ຈະຖືກປະກາດ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະອົງທີສອງ ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດ ແຕ່ຈະບໍ່ມີແສງສະຫວ່າງອື່ນໃດຖືກເປີດເຜີຍກ່ອນທີ່ຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ເຮັດວຽກງານສະເພາະຂອງມັນສຳເລັດ. ສິ່ງນີ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍທູດສະຫວັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຢືນໂດຍວາງຕີນຂ້າງໜຶ່ງເທິງທະເລ ແລະປະກາດດ້ວຍຄຳສາບານອັນເຄັ່ງຂຶມທີ່ສຸດວ່າ ເວລາຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນຢືນເທິງຕີນຂອງເຈົ້າ ແລະເຮົາຈະກ່າວກັບເຈົ້າ.” ແລະເມື່ອພຣະອົງກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍ, ພຣະວິນຍານກໍເຂົ້າມາໃນຂ້ານ້ອຍ ແລະໃຫ້ຂ້ານ້ອຍລຸກຂຶ້ນຢືນເທິງຕີນຂອງຂ້ານ້ອຍ, ຈົນຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນພຣະອົງຜູ້ກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຮົາໃຊ້ເຈົ້າໄປຫາພວກລູກຫລານອິສຣາເອນ, ໄປຫາຊົນຊາດທີ່ກະບົດ ຊຶ່ງໄດ້ກະບົດຕໍ່ເຮົາ; ທັງພວກເຂົາ ແລະບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ລ່ວງລະເມີດຕໍ່ເຮົາຈົນເຖິງວັນນີ້. ເພາະພວກເຂົາເປັນລູກຫລານທີ່ໜ້າດ້ານ ແລະມີໃຈແຂງກະດ້າງ. ເຮົາໃຊ້ເຈົ້າໄປຫາພວກເຂົາ; ແລະເຈົ້າຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້.’ ແລະພວກເຂົາ, ຈະຟັງຫລືຈະບໍ່ຟັງກໍຕາມ, (ເພາະພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ,) ພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ແນ່ວ່າ ໄດ້ມີຜູ້ພະຍາກອນຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ແລະເຈົ້າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຢ່າຢ້ານພວກເຂົາ ແລະຢ່າຢ້ານຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນວ່າມີໜາມ ແລະໜາມແຫຼມຢູ່ກັບເຈົ້າ ແລະເຈົ້າອາໄສຢູ່ທ່າມກາງແມງປ່ອງ; ຢ່າຢ້ານຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະຢ່າຄວັນກົວເພາະໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ. ແລະເຈົ້າຈົ່ງກ່າວຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາແກ່ພວກເຂົາ, ຈະຟັງຫລືຈະບໍ່ຟັງກໍຕາມ; ເພາະພວກເຂົາກະບົດຢ່າງຍິ່ງ. ແຕ່ເຈົ້າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຮົາກ່າວແກ່ເຈົ້າ; ຢ່າເປັນຜູ້ກະບົດເໝືອນວົງວານທີ່ກະບົດນັ້ນ: ຈົ່ງເປີດປາກຂອງເຈົ້າ ແລະກິນສິ່ງທີ່ເຮົາໃຫ້ເຈົ້າ.” ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ, ເບິ່ງແມ, ມີມືໜຶ່ງຖືກຍື່ນມາຫາຂ້ານ້ອຍ; ແລະເບິ່ງແມ, ໃນມືນັ້ນມີໜັງສືມ້ວນໜຶ່ງ; ແລະພຣະອົງກາງມັນອອກຕໍ່ໜ້າຂ້ານ້ອຍ; ແລະມີຂໍ້ຂຽນຢູ່ທັງດ້ານໃນ ແລະດ້ານນອກ; ແລະໃນນັ້ນມີຂຽນໄວ້ເຖິງການຄ່ຳຄວນ, ການຮ້ອງໄຫ້, ແລະວິບັດ. ອີກທັງພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງກິນສິ່ງທີ່ເຈົ້າພົບ; ຈົ່ງກິນໜັງສືມ້ວນນີ້ ແລະໄປກ່າວແກ່ວົງວານອິສຣາເອນ.” ດັ່ງນັ້ນຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງເປີດປາກ ແລະພຣະອົງກໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍກິນໜັງສືມ້ວນນັ້ນ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໃຫ້ທ້ອງຂອງເຈົ້າກິນ ແລະໃຫ້ອະໄວຍະພາຍໃນຂອງເຈົ້າເຕັມດ້ວຍໜັງສືມ້ວນນີ້ທີ່ເຮົາໃຫ້ເຈົ້າ.” ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍກິນມັນ; ແລະໃນປາກຂອງຂ້ານ້ອຍມັນຫວານເໝືອນນ້ຳເຜິ້ງ. ແລະພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງໄປ, ໄປຫາວົງວານອິສຣາເອນ ແລະກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາແກ່ພວກເຂົາ. ເພາະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖືກໃຊ້ໄປຫາຊົນຊາດທີ່ມີພາສາແປກ ແລະມີຖ້ອຍຄໍາຍາກ, ແຕ່ໄປຫາວົງວານອິສຣາເອນ; ບໍ່ແມ່ນໄປຫາຫລາຍຊົນຊາດທີ່ມີພາສາແປກ ແລະມີຖ້ອຍຄໍາຍາກ, ຊຶ່ງຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈ. ແນ່ນອນວ່າ, ຖ້າເຮົາໄດ້ໃຊ້ເຈົ້າໄປຫາພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຄົງຈະຟັງເຈົ້າ. ແຕ່ວົງວານອິສຣາເອນຈະບໍ່ຟັງເຈົ້າ; ເພາະພວກເຂົາບໍ່ຟັງເຮົາ: ເພາະວົງວານອິສຣາເອນທັງໝົດເປັນຄົນໜ້າດ້ານ ແລະມີໃຈແຂງກະດ້າງ. ເບິ່ງແມ, ເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃບໜ້າຂອງເຈົ້າແຂງກ້າຕໍ່ກັບໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ແລະໜ້າຜາກຂອງເຈົ້າແຂງກ້າຕໍ່ກັບໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ເຮົາໄດ້ເຮັດໜ້າຜາກຂອງເຈົ້າໃຫ້ແຂງຍິ່ງກວ່າຫີນເຫລັກ ແຂງກວ່າຫີນເຫີບ; ຢ່າຢ້ານພວກເຂົາ ແລະຢ່າຄວັນກົວເພາະໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ.” ອີກທັງພຣະອົງຕັດແກ່ຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຖ້ອຍຄໍາທັງໝົດຂອງເຮົາທີ່ເຮົາຈະກ່າວແກ່ເຈົ້ານັ້ນ ຈົ່ງຮັບໄວ້ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ ແລະຈົ່ງຟັງດ້ວຍຫູຂອງເຈົ້າ.” ເອເຊກຽນ 2:1–3:10.

“ພຣະລາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນໂລກນີ້ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງເດັ່ນຊັດເຖິງຄວາມຄ້າຍຄືກັນໃນທຸກການປະຕິຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼືໃນທຸກຂະບວນການທາງສາສະໜາ ຈາກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງໄປສູ່ອີກຍຸກສະໄໝໜຶ່ງ. ຫຼັກການໃນການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຈັດການກັບມະນຸດນັ້ນ ຍັງຄົງເປັນອັນດຽວກັນສະເໝີ. ຂະບວນການສຳຄັນຕ່າງໆໃນປັດຈຸບັນ ມີສິ່ງທີ່ຄຽງຄູ່ກັນຢູ່ໃນອະດີດ, ແລະປະສົບການຂອງຄຣິສຕະຈັກໃນຍຸກກ່ອນໆ ກໍມີບົດຮຽນອັນມີຄຸນຄ່າຢ່າງຍິ່ງສຳລັບເວລາຂອງພວກເຮົາເອງ.” The Great Controversy, 343.

“ຄວາມເຊື່ອທີ່ຫວັ່ນໄຫວຂອງນາທານາເອນໃນບັດນີ້ໄດ້ຮັບການເສີມໃຫ້ໝັ້ນຄົງ, ແລະທ່ານໄດ້ຕອບວ່າ, ‘ຣັບບີ, ພຣະອົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ; ພຣະອົງເປັນກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ. ພຣະເຢຊູຈຶ່ງຕອບແກ່ທ່ານວ່າ, ເພາະເຮົາໄດ້ບອກເຈົ້າວ່າ ເຮົາໄດ້ເຫັນເຈົ້າຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໝາກເດື່ອ, ເຈົ້າຈຶ່ງເຊື່ອບໍ? ເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ໃຫຍ່ຍິ່ງກວ່ານີ້. ແລະພຣະອົງກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, ຈິງແທ້, ຈິງແທ້, ເຮົາບອກພວກເຈົ້າວ່າ, ຕໍ່ໄປນີ້ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນສະຫວັນເປີດອອກ, ແລະເທວະດາຂອງພຣະເຈົ້າຂຶ້ນແລະລົງເທິງບຸດມະນຸດ.’”

“ໃນພວກສາວົກຈຳນວນໜ້ອຍແລກເຫຼົ່ານີ້ ຮາກຖານຂອງຄຣິດຕະຈັກຄຣິສຕຽນກຳລັງຖືກວາງລົງໂດຍຄວາມພາກພຽນສ່ວນບຸກຄົນ. ໂຢຮັນໄດ້ຊີ້ນຳສາວົກສອງຄົນຂອງຕົນໄປຫາພຣະຄຣິດກ່ອນ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ໜຶ່ງໃນສອງຄົນນີ້ໄດ້ພົບພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ແລະນຳເຂົາໄປຫາພຣະຄຣິດ. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງຊົງເອີ້ນຟີລິບໃຫ້ຕິດຕາມພຣະອົງ ແລະຟີລິບກໍໄດ້ອອກໄປຊອກຫານາທານາເອນ.” Spirit of Prophecy, volume 2, 66.

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສົນໃຈທີ່ສະຫວັນທັງປວງໄດ້ມີຕໍ່ພະລະກິດທີ່ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດອົງໜຶ່ງ [ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ] ລົງມາ ແລະເຕືອນບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງໂລກໃຫ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບການສະເດັດມາປາກົດຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງນັ້ນອອກຈາກການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະເຢຊູໃນສະຫວັນ, ແສງສະຫວ່າງທີ່ເຈີດຈ້າແລະຮຸ່ງໂລດຢ່າງຍິ່ງໄດ້ນຳໜ້າທ່ານໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກບອກວ່າ ພັນທະກິດຂອງທ່ານຄືການໃຫ້ໂລກສະຫວ່າງຂຶ້ນດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ ແລະເຕືອນມະນຸດເຖິງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກຳລັງຈະມາ. ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ຮັບແສງນັ້ນ. ບາງຄົນໃນພວກນີ້ເບິ່ງຄືວ່າມີຄວາມສຳນຶກຢ່າງເຄັ່ງຂຶມຫຼາຍ, ໃນຂະນະທີ່ອີກບາງຄົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີແລະປິຕິລົ້ນເຫຼືອ. ທຸກຄົນທີ່ຮັບແສງນັ້ນໄດ້ຫັນໜ້າຂຶ້ນໄປທາງສະຫວັນ ແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າ. ເຖິງແມ່ນວ່າແສງນັ້ນສ່ອງມາເທິງທຸກຄົນ, ແຕ່ບາງຄົນພຽງແຕ່ຢູ່ໃຕ້ອິດທິພົນຂອງມັນ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາຢ່າງຈິງໃຈ. ຫຼາຍຄົນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ສາສະໜາແລະປະຊາຊົນໄດ້ຮ່ວມກັບຄົນຊົ່ວຊ້າ ແລະຕໍ່ຕ້ານແສງທີ່ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດໄດ້ສ່ອງມານັ້ນຢ່າງແນ່ວແນ່. ແຕ່ທຸກຄົນທີ່ຮັບແສງນັ້ນໄດ້ແຍກຕົນອອກຈາກໂລກ ແລະໄດ້ຖືກຜູກພັນເຂົ້າຫາກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ.”

“ຊາຕານ ແລະ ບັນດາທູດສະຫວັນຂອງມັນ ກໍາລັງຂະຫຍັນຂັນແຂງຢ່າງຍິ່ງ ໃນການພະຍາຍາມດຶງດູດຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນໃຫ້ຫັນອອກໄປຈາກແສງສະຫວ່າງໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ. ກຸ່ມຄົນທີ່ປະຕິເສດແສງນັ້ນ ກໍຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍາລັງເຝົ້າມອງປະຊາຊົນຜູ້ອ້າງວ່າເປັນຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ ເພື່ອບັນທຶກລັກສະນະນິໄສທີ່ພວກເຂົາໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນ ເມື່ອຂ່າວສານທີ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດຈາກສະຫວັນໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີແກ່ພວກເຂົາ. ແລະເມື່ອຄົນຈໍານວນຫຼາຍຫຼວງທີ່ອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ ໄດ້ຫັນໜີຈາກຂ່າວສານແຫ່ງສະຫວັນນັ້ນ ດ້ວຍການດູຖູກ, ການເຍາະເຍີ້ຍ, ແລະ ຄວາມຊັງຊັງ, ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງທີ່ຖືແຜ່ນມ້ວນຢູ່ໃນມື ກໍໄດ້ບັນທຶກລາຍການອັນໜ້າອັບອາຍນັ້ນໄວ້. ສະຫວັນທັງສິ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຂັດເຄືອງອັນຊອບທໍາ ທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຖືກດູໝິ່ນເຊັ່ນນີ້ ໂດຍຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງທີ່ອ້າງຕົນ.”

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄວາມຜິດຫວັງຂອງຜູ້ທີ່ວາງໃຈ, ເມື່ອພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນໃນເວລາທີ່ຄາດໝາຍໄວ້. ເປັນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະຊົງປິດບັງອະນາຄົດ ແລະຊົງນຳພະຊົນຂອງພຣະອົງມາເຖິງຈຸດແຫ່ງການຕັດສິນໃຈ. ຖ້າປາດສະຈາກການປະກາດເລື່ອງເວລາອັນແນ່ນອນສຳລັບການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງກຳນົດໄວ້ກໍຈະບໍ່ໄດ້ສຳເລັດ. ຊາຕານໄດ້ນຳຄົນເປັນອັນຫຼາຍໃຫ້ມອງໄປໄກໃນອະນາຄົດ ສຳລັບເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບການພິພາກສາ ແລະການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ. ຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ປະຊາຊົນຈະຕ້ອງຖືກນຳໃຫ້ສະແຫວງຫາການຕຽມພ້ອມສຳລັບປັດຈຸບັນຢ່າງຈິງຈັງ.”

“ເມື່ອເວລາໄດ້ຜ່ານໄປ, ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ດູໝິ່ນຂ່າວສານນັ້ນ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຫັນມາເຍາະເຢີ້ຍຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງ. ບັນດາທູດສະຫວັນໄດ້ສັງເກດສະພາບຂອງຜູ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດຜູ້ອ້າງຕົນ. ການຜ່ານພົ້ນໄປຂອງເວລາທີ່ແນ່ນອນໄດ້ທົດສອບແລະພິສູດພວກເຂົາ, ແລະມີຈໍານວນຫຼາຍຍິ່ງຖືກຊັ່ງໃນຕາຊັ່ງ ແລະພົບວ່າຂາດຕົກບົກພ່ອງ. ພວກເຂົາປະກາດດ້ວຍສຽງດັງວ່າຕົນເປັນຄຣິດສະຕຽນ, ແຕ່ໃນເກືອບທຸກປະການກໍລ້ວນແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການຕິດຕາມພຣະຄຣິດ. ຊາຕານໄດ້ປິຕິຍິນດີຕໍ່ສະພາບຂອງຜູ້ຕິດຕາມພຣະເຢຊູຜູ້ອ້າງຕົນ.”

“ມັນໄດ້ຈັບພວກເຂົາໄວ້ໃນບ້ວງແຮ້ວຂອງມັນ. ມັນໄດ້ນຳຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໃຫ້ລະຖິ້ມທາງອັນທ່ຽງຕົງ, ແລະພວກເຂົາກຳລັງພະຍາຍາມປີນຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນດ້ວຍທາງອື່ນ. ທູດສະຫວັນໄດ້ເຫັນຜູ້ບໍລິສຸດແລະບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນປະປົນຢູ່ກັບຄົນບາບໃນຊີໂອນ ແລະກັບຄົນໜ້າໄຫວ້ຫຼັງຫຼອກທີ່ຮັກໂລກ. ພວກເຂົາໄດ້ເຝົ້າດູບັນດາສາວົກທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະເຢຊູ; ແຕ່ຄົນທີ່ເສື່ອມຊາມກຳລັງຊັກນຳຜູ້ບໍລິສຸດໃຫ້ເສຍຫາຍ. ຜູ້ທີ່ໃນໃຈລຸກໂຊນດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າທີ່ຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູ ຖືກຫ້າມໂດຍບັນດາພີ່ນ້ອງທີ່ປະກາດຕົນວ່າເຊື່ອຮ່ວມກັນ ບໍ່ໃຫ້ເວົ້າເຖິງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ທູດສະຫວັນໄດ້ເບິ່ງເຫັນເຫດການນັ້ນ ແລະມີໃຈສົງສານຕໍ່ຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຜູ້ທີ່ຮັກການປາກົດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຕົນ.”

“ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດອີກອົງໜຶ່ງ [ຄືທູດສະຫວັນອົງທີສອງ] ໄດ້ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ລົງມາຍັງໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ວາງໜັງສືຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ, ແລະເມື່ອທ່ານມາເຖິງໂລກ ທ່ານໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ‘ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ.’ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍເຫັນຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງເຫຼົ່ານັ້ນຍົກສາຍຕາຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນອີກ, ຄອຍຖ້າການປາກົດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມເຊື່ອແລະຄວາມຫວັງ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນເບິ່ງຄືວ່າຍັງຄົງຢູ່ໃນສະພາບມືນຊາ, ປານດັ່ງຄົນຫຼັບໄຫຼ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດເຫັນຮ່ອງຮອຍແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າອັນເລິກຊຶ້ງຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງພວກເຂົາ. ຜູ້ທີ່ຜິດຫວັງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຫັນຈາກພຣະຄຳພີວ່າ ພວກເຂົາຢູ່ໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າ, ແລະວ່າພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມອົດທົນໃຫ້ນິມິດນັ້ນສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ຫຼັກຖານດຽວກັນທີ່ໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄອຍຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843 ກໍໄດ້ນຳພາພວກເຂົາໃຫ້ຄາດຫວັງພຣະອົງໃນປີ 1844. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ມີພະລັງອັນນັ້ນທີ່ເຄີຍເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາໃນປີ 1843. ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຂົາອ່ອນລົງ.”

“ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວໃນສຽງຮ້ອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ບັນດາພົນໂຮດແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຈັບຕາເບິ່ງຜົນຂອງຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຫຼາຍຄົນຜູ້ຊຶ່ງຖືນາມວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ຫັນມາດ້ວຍການເຍາະເຍີ້ຍແລະການເຍ້ຍຫຍັນຕໍ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຜິດຫວັງ. ເມື່ອຖ້ອຍຄໍາໄດ້ຫຼຸດອອກຈາກຮີມປາກແຫ່ງການເຍາະເຍີ້ຍວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນໄປເທື່ອ!’ ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ບັນທຶກຖ້ອຍຄໍານັ້ນໄວ້. ທູດສະຫວັນກ່າວວ່າ, ‘ພວກເຂົາກຳລັງເຍາະເຢີ້ຍພຣະເຈົ້າ.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກຊີ້ໃຫ້ຫວນກັບໄປເບິ່ງບາບທີ່ຄ້າຍຄືກັນຊຶ່ງໄດ້ຖືກກະທຳໃນສະໄໝບູຮານ. ເອລີຢາໄດ້ຖືກຮັບຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ, ແລະເສື້ອຄຸມຂອງທ່ານໄດ້ຕົກຢູ່ເທິງເອລີຊາ. ຕໍ່ມາ ໜຸ່ມອັນຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮຽນມາຈາກບິດາມານດາຂອງຕົນໃຫ້ດູຖູກຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຕິດຕາມເອລີຊາໄປ ແລະຮ້ອງເຍາະເຍີ້ຍວ່າ, ‘ຂຶ້ນໄປເສຍ, ເຈົ້າຫົວລ້ານ; ຂຶ້ນໄປເສຍ, ເຈົ້າຫົວລ້ານ.’ ໃນການດູຖູກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເຊັ່ນນີ້, ພວກເຂົາໄດ້ດູຖູກພຣະເຈົ້າ, ແລະໄດ້ຮັບໂທດທັນທີໃນທີ່ນັ້ນ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເຍາະເຍີ້ຍແລະເຍ້ຍຫຍັນຕໍ່ແນວຄວາມຄິດເລື່ອງການຂຶ້ນໄປຂອງພວກວິສຸດ, ຈະຖືກຢ້ຽມຢາມດ້ວຍພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຮູ້ສຶກວ່າ ການຫຼິ້ນຫົວກັບພຣະຜູ້ສ້າງຂອງຕົນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງເບົາ.”

“ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງມອບໝາຍໃຫ້ທູດສະຫວັນອື່ນໆ ບິນໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອຟື້ນຟູແລະເສີມກຳລັງແກ່ຄວາມເຊື່ອທີ່ອ່ອນລ້າຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ແລະຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໃຈຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະການເຄື່ອນໄຫວອັນສຳຄັນທີ່ໃນບໍ່ຊ້າຈະເກີດຂຶ້ນໃນສະຫວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ຮັບລິດອຳນາດແລະຄວາມສະຫວ່າງອັນຫຼວງຫຼາຍຈາກພຣະເຢຊູ ແລະບິນລົງສູ່ໂລກຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງຕົນໃນການຊ່ວຍເຫຼືອທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນວຽກງານຂອງລາວ. ຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອທູດສະຫວັນໄດ້ຮ້ອງປະກາດວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງເຖີດ.’ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຫັນຄົນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຜິດຫວັງລຸກຂຶ້ນ ແລະໂດຍສອດຄ່ອງກັບທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ປະກາດວ່າ, ‘ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປພົບພຣະອົງເຖີດ.’ ຄວາມສະຫວ່າງຈາກທູດສະຫວັນໄດ້ແທກທະລຸຄວາມມືດໄປທົ່ວທຸກບ່ອນ. ຊາຕານແລະທູດສະຫວັນຂອງມັນໄດ້ພະຍາຍາມກີດຂວາງບໍ່ໃຫ້ຄວາມສະຫວ່າງນີ້ແຜ່ອອກໄປ ແລະບັນລຸຜົນຕາມທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້. ພວກມັນໄດ້ໂຕ້ແຍ້ງກັບທູດສະຫວັນຈາກສະຫວັນ ໂດຍກ່າວວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຫຼອກລວງປະຊາຊົນ ແລະວ່າ ດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງແລະລິດອຳນາດທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ໂລກເຊື່ອວ່າພຣະຄຣິດກຳລັງຈະສະເດັດມາ. ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າຊາຕານໄດ້ພະຍາຍາມປິດກັ້ນເສັ້ນທາງ ແລະດຶງຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນອອກຫ່າງຈາກຄວາມສະຫວ່າງ ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງຄົງດຳເນີນວຽກງານຂອງພວກເຂົາຕໍ່ໄປ….”

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນກຸ່ມຄົນໜຶ່ງທີ່ຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະມີການປ້ອງກັນຢ່າງຮັດກຸມ, ບໍ່ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນໃດໆແກ່ຜູ້ທີ່ຈະມາສັ່ນຄອນຄວາມເຊື່ອອັນຕັ້ງໝັ້ນຂອງຄະນະຊົນ. ພຣະເຈົ້າທອດພະເນດເບິ່ງເຂົາທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມຊອບພະໄທ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນສາມຂັ້ນ—ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ. ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ມາກັບຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ວິບັດແກ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະເຄື່ອນບລັອກໜຶ່ງ ຫຼືເຂຍື້ອນໝຸດໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້. ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງຂອງຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ຊີວິດ. ຊະຕາກຳຂອງດວງວິນຍານທັງຫຼາຍແຂວນຢູ່ກັບວິທີທີ່ຂ່າວສານເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຮັບໄວ້.’ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກພາໃຫ້ລົງມາຜ່ານຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ອີກຄັ້ງ, ແລະໄດ້ເຫັນວ່າຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊື້ຫາປະສົບການຂອງຕົນດ້ວຍລາຄາອັນແພງພຽງໃດ. ມັນໄດ້ມາໂດຍຜ່ານຄວາມທຸກທົນຫຼາຍປະການ ແລະການຕໍ່ສູ້ອັນຮ້າຍແຮງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງນຳພາເຂົາທັງຫຼາຍໄປຕາມຂັ້ນຕອນ ທີລະຂັ້ນ, ຈົນກວ່າພຣະອົງໄດ້ຊົງວາງເຂົາໄວ້ເທິງເວທີອັນໜາແໜ້ນ ແລະບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນບຸກຄົນຕ່າງໆເຂົ້າມາໃກ້ເວທີນັ້ນ ແລະກວດເບິ່ງຮາກຖານ. ບາງຄົນດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີກໍກ້າວຂຶ້ນໄປເທິງມັນໃນທັນທີ. ຄົນອື່ນໆເລີ່ມຕົ້ນຊອກຫາຂໍ້ຜິດພາດໃນຮາກຖານ. ເຂົາປາຖະໜາໃຫ້ມີການປັບປຸງ, ແລ້ວເວທີນັ້ນຈຶ່ງຈະສົມບູນຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະຊົນທັງຫຼາຍກໍຈະມີຄວາມສຸກຍິ່ງຂຶ້ນຫຼາຍ. ບາງຄົນໄດ້ກ້າວລົງຈາກເວທີເພື່ອຈະໄປກວດເບິ່ງມັນ ແລະປະກາດວ່າມັນຖືກວາງໄວ້ຜິດ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າເກືອບທຸກຄົນຍັງຄົງຢືນໝັ້ນຢູ່ເທິງເວທີ ແລະຕັກເຕືອນຜູ້ທີ່ໄດ້ກ້າວລົງໄປແລ້ວໃຫ້ຢຸດການຈົ່ມວ່າຂອງເຂົາ; ເພາະພຣະເຈົ້າຊົງເປັນນາຍຊ່າງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະເຂົາກຳລັງຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ. ເຂົາໄດ້ລະນຶກເຖິງພຣະລາຊກິດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ນຳພາເຂົາມາເຖິງເວທີອັນໝັ້ນຄົງນັ້ນ, ແລະໃນຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໄດ້ເງີຍໜ້າຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະດ້ວຍສຽງອັນດັງໄດ້ຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ກະທົບບາງຄົນໃນພວກທີ່ໄດ້ຈົ່ມວ່າ ແລະລະຖິ້ມເວທີໄປ, ແລະເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍສາຍຕາອັນຖ່ອມລົງ ກໍໄດ້ກ້າວຂຶ້ນມາເທິງມັນອີກຄັ້ງ.”

“ຫຼາຍຄົນເບິ່ງດ້ວຍຄວາມສະພຶງກົວຕໍ່ແນວທາງຂອງພວກຢິວໃນການປະຕິເສດ ແລະ ຕອກພຣະຄຣິດໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ; ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາອ່ານປະຫວັດຂອງການຖືກຫຍາມຫຍາບອັນນ່າອັບອາຍຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາກໍຄິດວ່າພວກເຂົາຮັກພຣະອົງ ແລະ ຈະບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະອົງເໝືອນດັ່ງເປໂຕ ຫຼື ຕອກພຣະອົງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນເໝືອນດັ່ງພວກຢິວ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊົງອ່ານຈິດໃຈຂອງມະນຸດທັງປວງ ໄດ້ນຳຄວາມຮັກທີ່ພວກເຂົາອ້າງວ່າຮູ້ສຶກຕໍ່ພຣະເຢຊູນັ້ນມາສູ່ການທົດສອບ. ຟ້າສະຫວັນທັງສິ້ນເຝົ້າເບິ່ງການຕອບຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດດ້ວຍຄວາມສົນໃຈອັນເລິກຊຶ້ງທີ່ສຸດ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນທີ່ອ້າງວ່າຮັກພຣະເຢຊູ ແລະ ທີ່ຫຼັ່ງນ້ຳຕາເມື່ອອ່ານເລື່ອງຂອງໄມ້ກາງແຂນ ກັບເຍາະເຍີ້ຍຂ່າວດີເລື່ອງການສະເດັດມາຂອງພຣະອົງ. ແທນທີ່ຈະຮັບຂ່າວສານນັ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພວກເຂົາປະກາດວ່າມັນເປັນຄວາມຫຼົງຜິດ. ພວກເຂົາກຽດຊັງຜູ້ທີ່ຮັກການປາກົດຂອງພຣະອົງ ແລະ ຂັບໄລ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ ບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງ; ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນດ້ວຍ ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອຕຽມພວກເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໄປກັບພຣະເຢຊູໂດຍຄວາມເຊື່ອ ເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດແຫ່ງສະຖານບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ. ແລະ ໂດຍການປະຕິເສດຂ່າວສານສອງປະການກ່ອນໜ້ານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຕົນມືດມົວລົງຈົນພວກເຂົາມອງບໍ່ເຫັນແສງໃດໆໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງສະແດງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພວກຢິວໄດ້ຕອກພຣະເຢຊູໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນ ຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີແຕ່ຊື່ເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຕອກຂ່າວສານເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ເຊັ່ນກັນ; ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ເລື່ອງທາງເຂົ້າໄປສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການທູນຂໍຂອງພຣະເຢຊູຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເໝືອນດັ່ງພວກຢິວ ຜູ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນ ພວກເຂົາຖວາຍຄຳອະທິຖານອັນໄຮ້ປະໂຫຍດຂອງຕົນຂຶ້ນໄປຍັງຫ້ອງສະຖານທີ່ຊຶ່ງພຣະເຢຊູໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ; ແລະ ຊາຕານ ເມື່ອຍິນດີໃນການຫຼອກລວງນັ້ນ ກໍສວມລັກສະນະທາງສາສະໜາ ແລະ ນຳຈິດໃຈຂອງຄຣິສຕຽນຜູ້ອ້າງຕົນເຫຼົ່ານີ້ໄປຫາຕົນເອງ ໂດຍປະຕິບັດການດ້ວຍອຳນາດຂອງມັນ ດ້ວຍໝາຍສຳຄັນຂອງມັນ ແລະ ດ້ວຍການອັດສະຈັນເທັດ ເພື່ອຜູກມັດພວກເຂົາໄວ້ໃນບ້ວງແຮ້ວຂອງມັນ.” Early Writings, 258–261.

ເມື່ອພົບພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງ ຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກິນມັນເຂົ້າໄປ; ແລະພຣະວາຈາຂອງພຣະອົງໄດ້ເປັນຄວາມຍິນດີແລະຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງຈິດໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ: ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍໄດ້ຮັບການເອີ້ນຕາມພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຈອມໂຍທາ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນເຍາະເຍີ້ຍ ຫຼືຮ່ວມຍິນດີກັບພວກເຂົາ; ຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ຕາມລຳພັງເພາະພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ທຳໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄັບແຄ້ນ. ເຫດໃດຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຖາວອນ, ແລະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ອາດປິ່ນປົວ, ຊຶ່ງປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບການຮັກສາ? ພຣະອົງຈະເປັນເໝືອນຄົນມຸສາແກ່ຂ້ານ້ອຍໂດຍແທ້ຫຼື, ແລະເປັນເໝືອນນ້ຳທີ່ແຫ້ງຫາຍໄປບໍ? ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າຫັນກັບຄືນ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບມາອີກ, ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ: ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງຕ່ຳຊ້າ, ເຈົ້າຈະເປັນເໝືອນປາກຂອງເຮົາ: ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າເປັນເໝືອນກຳແພງທອງສຳລິດອັນເຂັ້ມແຂງແກ່ຊົນຊາດນີ້: ແລະພວກເຂົາຈະສູ້ຮົບຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຊະນະເຈົ້າ: ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າເພື່ອຊ່ອຍເຈົ້າໃຫ້ລອດ ແລະເພື່ອປົດປ່ອຍເຈົ້າ, ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າອອກຈາກມືຂອງຄົນອັນໜ້າຢ້ານກົວ. ເຢເຣມີຢາ 15:16–21.

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ເທິງຍາມເຝົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຈະຕັ້ງຕົນເອງໄວ້ເທິງຫໍຄອຍ, ແລະຈະເຝົ້າຄອຍເບິ່ງວ່າພຣະອົງຈະກ່າວອັນໃດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບຢ່າງໃດເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕຳນິ. ແລະພຣະຢາເວໄດ້ຕອບຂ້າພະເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນນິມິດນັ້ນໄວ້, ແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງເທິງແຜ່ນຈາລຶກ, ເພື່ອວ່າຜູ້ທີ່ອ່ານມັນຈະໄດ້ແລ່ນ. ເພາະວ່ານິມິດນັ້ນຍັງຄົງມີໄວ້ສຳລັບເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດມັນຈະກ່າວ, ແລະຈະບໍ່ມຸສາ: ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ, ກໍຈົ່ງຄອຍມັນໄວ້; ເພາະມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ.” ຮາບາກຸກ 2:1–3.

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າ ແຜນພາບປີ 1843 ໄດ້ຖືກນຳທາງໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ, ແລະວ່າມັນບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ; ວ່າຕົວເລກຕ່າງໆເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງປະສົງໃຫ້ເປັນ; ວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຢູ່ເໜືອມັນ ແລະໄດ້ຊົງປິດບັງຄວາມຜິດພາດບາງປະການໃນຕົວເລກບາງສ່ວນ, ເພື່ອວ່າຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເຫັນມັນໄດ້ ຈົນກວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍົກອອກ.” Early Writings, 74.

ເຫດສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າຫັນກັບຄືນມາ ເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບຄືນມາອີກ ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງຊົ່ວຊ້າ ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ; ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ເຈົ້າເປັນດັ່ງກຳແພງທອງສຳລິດອັນໝັ້ນຄົງແກ່ຊົນຊາດນີ້: ແລະພວກເຂົາຈະຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ ແຕ່ຈະບໍ່ຊະນະເຈົ້າ: ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າ ເພື່ອຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນ ແລະເພື່ອປົດປ່ອຍເຈົ້າ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າອອກຈາກມືຂອງຄົນທີ່ນ່າສະພຶງກົວ. ເຢເຣມີຢາ 15:19–21.