ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ - ເລກໜຶ່ງ

ໃນພຣະນິມິດບົດທີຫ້າ, ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາເປັນຕົວແທນແຫ່ງສະຖານະຂອງພຣະຄຣິດ ໃນຖານະຜູ້ທີ່ໄດ້ມີໄຊ ເພື່ອປະທັບຕາແລະເປີດຜະນຶກພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຕາມນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະອົງ. ໃນປີ 1989, ໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີຫຼັງຈາກການກະບົດໃນປີ 1863, ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ເປີດຜະນຶກຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງສັນຕະປາປາໃນປີ 1798, ແລະນຳເຂົ້າຄຳພະຍານວ່າບາດແຜຂອງສັນຕະປາປານັ້ນຈະຖືກປິ່ນປົວໃຫ້ຫາຍໄດ້ຢ່າງໃດ ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນຈົນເຖິງບາດແຜເຖິງຕາຍຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງສັນຕະປາປາ. ຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ບ່ອນທີ່ມັນສິ້ນສຸດ; ຄືດ້ວຍການພິພາກສາໂຣມຂອງສັນຕະປາປາ.

ຫົກຂໍ້ນັ້ນພັນລະນາເຖິງການຫາຍດີຂອງບາດແຜຮ້າຍແຮງຮອດຕາຍຂອງສັນຕະປາປາ ແລະຍັງພັນລະນາດ້ວຍວ່າ ການຮ່ວມເປັນອັນໜຶ່ງສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ ນຳພາໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ, ຊຶ່ງໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ແລະພູບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດ.”

ອັລຟາ ແລະ ໂອເມກາ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ທີ່ຊົງສະແດງຕອນຈົບໂດຍຜ່ານຕອນເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ. ຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງເປັນຂະບວນການໃນຕອນຈົບ ທີ່ໄດ້ຖືກບອກເປັນເງົາລ່ວງໜ້າໂດຍການເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນ ຄື ຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສອງ. ຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍໃນປີ 1798 ຊຶ່ງເປັນຈຸດທີ່ຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດ 11 ເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະ ຂະບວນການນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນການເປີດການພິພາກສາໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຂະບວນການຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການໃນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1989, ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ເປີດຕາປະທັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດ 11, ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການ, ກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດເລັກນ້ອຍ, ພຣະອົງໄດ້ເປີດເຜີຍປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງຂອງຂໍ້ 40 ໃນດານີເອນບົດ 11. ຄໍາອະທິບາຍຂອງຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່ຽວກັບວ່າສ່ວນໃດຂອງດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກ ນັ້ນໄດ້ກ່າວເຖິງທັງການເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989 ແລະການເປີດຜະນຶກທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023.

ສ່ວນຂອງພຣະຄຳພີດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວັນສຸດທ້າຍໃນປີ 1989 ຄືຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດທີສິບເອັດ; ແລະເມື່ອການເຄື່ອນໄຫວຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນເຂົ້າເຖິງຕອນສິ້ນສຸດຂອງການເຄື່ອນໄຫວນັ້ນ, ສ່ວນຂອງພຣະຄຳພີດານີເອນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ຄືປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນໃນຂໍ້ສີ່ສິບ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ ແມ່ນປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຜູ້ພະຍາກອນທຸກຄົນລ້ວນໃຫ້ພະຍານແກ່ຊ່ວງເວລານັ້ນ.

ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ, ການເພີ່ມພູນຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ ທີ່ “ມີໄວ້ເພື່ອຕຽມປະຊາຊົນໃຫ້ຢືນຢູ່ໄດ້ໃນວັນສຸດທ້າຍ,” ເປັນຕົວແທນຂອງການເປີດຜະນຶກຂໍ້ພຣະຄຳພີຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນປີ 1989, ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການເປີດຜະນຶກປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນເຮືອນຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ. ໃນທັງສອງປະຫວັດສາດນີ້ ການດົນໃຈໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຈະມີການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາ ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດ. ທັງໃນການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະໃນການສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ, ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນ Daniel ບົດ 12.

ເຊັ່ນດຽວກັບຂະບວນການປະຕິຮູບອັນສັກສິດທັງປວງ ສາມຂັ້ນຕອນທີ່ດານີເອນໄດ້ສະແດງໄວ້ວ່າ “ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະຖືກທົດລອງ” ນັ້ນ ເປັນເຄື່ອງໝາຍຫຼັກຂອງການລົງມາຂອງສັນຍາລັກອັນມາຈາກພຣະເຈົ້າ ຕາມດ້ວຍການທົດສອບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ລົ້ມເຫລວ ແລະຈາກນັ້ນຕາມດ້ວຍການທົດສອບຂັ້ນທີສາມອັນເປັນເຫມືອນກະດາດລິດມັສ ຊຶ່ງສຳແດງລັກສະນະຂອງຄົນສອງພວກທີ່ຖືກພັດທະນາຂຶ້ນໂດຍອີງໃສ່ການຍອມຮັບ ຫຼື ການປະຕິເສດ ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວນັ້ນ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນຄື 11 ກັນຍາ 2001 ຕາມດ້ວຍ 18 ກໍລະກົດ 2020 ແລະຈາກນັ້ນຄື ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການດຽວກັນນັ້ນ ສາມຂັ້ນຕອນຄື ກໍລະກົດ 2023 ການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານ Midnight Cry ແລະ ກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ຂໍ້ຄວາມທີ່ຕຽມປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ຢືນຢັດ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023 ນັ້ນ ປະກອບດ້ວຍແນວຄວາມຈິງດ້ານຄຳພະຍາກອນຫຼາຍສາຍ, ແລະໃນບັນດາແນວຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນກໍມີເລື່ອງກະດູກແຫ້ງຕາຍຂອງເອເຊກຽນໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ. ເອເຊກຽນໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານສອງປະການ. ຂ່າວສານປະການທຳອິດນຳໃຫ້ກະດູກກັບມາປະກອບເຂົ້າກັນອີກ, ແຕ່ຈົນກະທັ້ງເຖິງຂ່າວສານປະການທີສອງນັ້ນ ອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນເອງເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ. ພະຍານທັງສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດໄດ້ລຸກຢືນຂຶ້ນເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຖືກເຕັມດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.

ເອເຊກຽນໄດ້ສອນຄວາມຈິງດຽວກັນນັ້ນ.

ເມື່ອ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າ “ໂດຍການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ ຊົນຊາດໜຶ່ງຈະຖືກຕຽມໃຫ້ພ້ອມເພື່ອຢືນຢັດໃນວັນສຸດທ້າຍ.” ການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ນັ້ນຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ນ້ຳມັນ” ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ, ແລະ “ນ້ຳມັນ” ນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງ “ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ” ແລະຍັງໝາຍເຖິງ “ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ,” ພ້ອມທັງ “ອຸປະນິໄສ” ອີກດ້ວຍ.

ລະຫວ່າງເດືອນກໍລະກົດ ຄ.ສ. 2023 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງນັ້ນ ຈະມີການເພີ່ມພູນຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ກັບມີຊີວິດ ແລະພວກເຂົາກໍລຸກຂຶ້ນ. ພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນ ເພື່ອເປັນຕົວແທນວ່າ ພວກເຂົາມີ “ນ້ຳມັນ” ແຫ່ງຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ. ພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນເມື່ອພວກເຂົາມີພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຢູ່ພາຍໃນພາຊະນະຂອງພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນເມື່ອພວກເຂົາມີອຸປະນິໄສທີ່ໄດ້ຖືກຕຽມໄວ້ສຳລັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ.

ຂັ້ນຕອນການທົດສອບຂັ້ນທຳອິດທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ໄດ້ຖືກຕິດຕາມດ້ວຍຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ເປີດໂອກາດໃຫ້ຜູ້ສະໝັກເຫຼົ່ານັ້ນຍອມຮັບ ຫຼື ປະຕິເສດນ້ຳມັນ. ຜູ້ທີ່ຍອມຮັບຈະຖືກປະທັບຕາ ແລະ ຈາກນັ້ນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ມາເຖິງ. ສ່ວນຜູ້ທີ່ປະຕິເສດນ້ຳມັນ ຈະໄດ້ຮັບການຫລົງຜິດຢ່າງແຮງກ້າ.

ຜູ້ສະໝັກເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຈາກການນອນຫຼັບຝ່າຍວິນຍານໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນພວກເຂົາກໍໄດ້ຖືກນຳໄປພົບກັບຂະບວນການທົດສອບສຸດທ້າຍກ່ອນການປິດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງສ່ວນບຸກຄົນຂອງພວກເຂົາ. ຂະບວນການທົດສອບນັ້ນໄດ້ຖືກຈັດໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງການທົດສອບຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ເກັ່ງຂ້ອງກັບການກໍ່ຕັ້ງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຜູ້ສະໝັກເຫຼົ່ານັ້ນເອງຈະຕ້ອງກັບຄືນມາມີຊີວິດ ແລະກໍ່ຮູບຈຳລອງຂອງພຣະຄຣິດຂຶ້ນພາຍໃນ. ໂຄງສ້າງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ການທົດສອບນີ້ຈະຕ້ອງສຳເລັດແມ່ນປະຫວັດສາດຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຄວາມບໍ່ສາມາດຂອງຜູ້ສະໝັກເຫຼົ່ານັ້ນໃນການຕື່ນຂຶ້ນ ໄດ້ນຳໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ລັດທິນອກຄອກເຂົ້າມາ.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງລ້ວນກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ, ດັ່ງນັ້ນ ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້, ໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ພະຍາຍາມ “ປຸກເຮົາ” ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ຄວາມພະຍາຍາມນັ້ນບໍ່ສຳເລັດ, ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງຍອມໃຫ້ການໂຕ້ແຍ້ງຄັ້ງທຳອິດເກືອບກັບສັນຍະລັກໜຶ່ງຂອງໂຣມໃນປະຫວັດສາດແອັດເວັນຕິສ ຖືກນຳກັບມາຊ້ຳອີກເພື່ອເປັນຄຳເຕືອນເຖິງຄວາມໃກ້ມາເຖິງຂອງວາລະສຸດທ້າຍ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳດັ່ງນີ້ ແມ່ນແມ່ນວ່າ “ແສງສະຫວ່າງອັນລ້ຳຄ່າ” ໄດ້ “ມາເຖິງແລ້ວ, ເໝາະສົມສຳລັບເວລານີ້.” ແສງສະຫວ່າງທີ່ມາເຖິງໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023 ແມ່ນ “ຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ສຳແດງໃຫ້ເຫັນພັຍອັນຕະລາຍທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາຢ່າງກະຊັ້ນຊິດ.” ແສງສະຫວ່າງນັ້ນຄວນໄດ້ນຳພາ “ພວກເຮົາໄປສູ່ການສຶກສາພຣະຄຳພີຢ່າງພາກພຽນ ແລະການກວດສອບຈຸດຍືນທີ່ພວກເຮົາຍຶດຖືຢູ່ຢ່າງເຂັ້ມງວດທີ່ສຸດ.”

ປະຫວັດອັນຖືກຊ່ອນເລື້ອນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບເຖິງຂໍ້ທີສິບຫ້າ ຂອງດານີເອນ 11, ເພາະວ່າ Alpha ແລະ Omega ໄດ້ສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄໍາພະຍາກອນສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງມັນ. ກ່ອນຈະເຖິງຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ຊາຕານໄດ້ນໍາເອົາຄວາມສັບສົນກ່ຽວກັບຂໍ້ທີສິບເຖິງຂໍ້ທີສິບຫ້າ, ເພາະມັນຮູ້ວ່າຕອນຕົ້ນຂອງບົດນັ້ນເປັນກະແຈໃນການສະແດງຕອນທ້າຍຂອງບົດ. ແລ້ວການໂຕ້ແຍ້ງດັ້ງເດີມຂອງຂໍ້ທີສິບສີ່ກໍໄດ້ຖືກນໍາເຂົ້າມາ.

ເປັນທີ່ແຈ້ງຊັດຈາກຄວາມພະຍາຍາມອັນເປັນຂອງຊາຕານທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມໝາຍແລະຈຸດປະສົງຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນສັບສົນ ວ່າຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນເປັນສ່ວນສຳຄັນຂອງຂະບວນການທົດສອບທີ່ໃນຂະນະນີ້ກຳລັງຮ່ອນແຍກຜູ້ສະໝັກທີ່ຈະໄດ້ຢູ່ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ເນັ້ນຫນັກວ່າ ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນດານີເອນ ບົດ 11 ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດໄປແລ້ວກ່ອນເວລາສຸດທ້າຍໃນປີ 1798 ຈະຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍ.

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຍືນຢັນວ່າ ປະຫວັດສາດທັງໝົດທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງເຖິງຂໍ້ທີສາມສິບເກົ້າ ໄດ້ຖືກນຳມາກ່າວຊ້ຳອີກໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຂໍຍືນຢັນອີກວ່າ ປະຫວັດສາດຂອງວັນສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ນັ້ນ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີຜ່ານສອງຊ່ວງເວລາຄຳພະຍາກອນຫຼັກ. ຊ່ວງທຳອິດເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາທີ່ຖືກດຳເນີນຕໍ່ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງມີຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ການພິພາກສາຖືກດຳເນີນສຳລັບຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຊ່ວງທຳອິດໄດ້ເລີ່ມໃນປີ 1989 ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ ຊຶ່ງໃນທາງກັບກັນນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງທີສອງ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດເມື່ອ Michael ລຸກຂຶ້ນ ແລະເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຖືກປິດລົງ. ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ ກໍເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1989 ເຊັ່ນດຽວກັນ ແລະສິ້ນສຸດລົງໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ ຊຶ່ງແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ.

ນັ້ນແມ່ນປະຫວັດສາດດຽວກັນກັບຂໍ້ສິບເຖິງສິບຫ້າຂອງບົດດຽວກັນ. ປະຫວັດສາດນັ້ນດຳເນີນຄຽງຄູ່ກັນກັບປະຫວັດຂອງພວກ Millerites ນັບຈາກເວລາອະວະສານໃນປີ 1798 ຈົນເຖິງເວລາທີ່ການພິພາກສາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ປະຫວັດສາດທັງສອງນັ້ນດຳເນີນຄຽງຄູ່ກັນກັບປະຫວັດຄຳພະຍາກອນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນການປະສູດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະໄດ້ສິ້ນສຸດລົງທີ່ກາງແຂນ.

ປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1989 ນັ້ນ ຮວມເຖິງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບທີ່ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບທີ່ເລີ່ມໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະໂດຍໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບທີ່ເລີ່ມໃນເວລາພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາ. ການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບຈຳລອງແຫ່ງສັດຮ້າຍ ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຫຼາຍໆເສັ້ນຂອງປະຫວັດສາດພະຍາກອນ. ໜຶ່ງໃນການນຳສະເໜີເຫຼົ່ານັ້ນຂອງໄລຍະເວລາດຽວກັນ ແມ່ນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ທີ່ເລີ່ມໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະສຳເລັດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນເຮືອນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ ກໍສາມາດນຳມາທັບຊ້ອນກັບເສັ້ນປະຫວັດຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຈົນເຖິງການກະບົດໃນປີ 1863.

ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ດັ່ງເຊັ່ນກັບການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທຸກອົງ, ທ່ານມີຂ່າວສານໜຶ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຖືກກິນ, ແຕ່ມັນບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ແລະ Millerism ແຫ່ງ Philadelphia ໄດ້ປ່ຽນໄປເປັນ Millerism ແຫ່ງ Laodicea, ກ່ອນປີ 1863, ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຮັບເອົານາມ Seventh-day Adventist ຢ່າງເປັນທາງການ ແລະເລີ່ມຕົ້ນເດີນຫຼົງໃນຖິ່ນກັນດານແຫ່ງການກະບົດຈົນເຖິງວັນນີ້. ປະຫວັດສາດຕັ້ງແຕ່ 1844 ເຖິງ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ປະຕິເສດການຊົງເອີ້ນໃຫ້ຢູ່ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ພວກເຂົາຄືຄົນອະທຳຂອງ Daniel ໃນບົດທີສິບສອງ, ຄະນະປະຊຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍຂອງ Jeremiah, ທຳມະສາລາຂອງຊາຕານຂອງ John ແລະພົມມະຈັນໂງ່ຂອງ Matthew.

ຂໍ້ຄຳເຕືອນທີ່ພຣະຄຣິດຊົງພັນລະນາໄວ້ວ່າເປັນ “ສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ, ດັ່ງທີ່ດານີເອນຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້” ເປັນຕົວແທນຂອງການເຕືອນໃຫ້ຫລົບໜີລ່ວງໜ້າກ່ອນການທຳລາຍແລະການກະຈັດກະຈາຍທີ່ຈະຕິດຕາມມາ. ໃນປີ ຄ.ສ. 66, ນາຍພົນໂຣມັນ ເຊສຕີອຸສ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳເຕືອນນັ້ນສຳເລັດແກ່ຄຣິສຕຽນໃນຍຸກຂອງໂຣມັນນອກຮີດ. ໃນສະຕະວັດທຳອິດ ອັກຄະສາວົກ ໂປໂລ ໄດ້ບັນທຶກຄຳເຕືອນດຽວກັນນັ້ນໄວ້ສຳລັບຄຣິສຕຽນຜູ້ທີ່ຈະທົນທຸກໃນຍຸກຂອງໂຣມແຫ່ງສັນຕະປາປາ. ຄຳເຕືອນສຳລັບຜູ້ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕໃຫ້ຍ້າຍອອກຈາກເມືອງ ແລະໄປອາໄສຢູ່ໃນຊົນນະບົດ ໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1888, ຊຶ່ງເປັນປີດຽວກັນກັບຮ່າງກົດໝາຍ Blair Bill, ຄວາມພະຍາຍາມເທື່ອທຳອິດໃນການສະຖາປະນາວັນອາທິດໃຫ້ເປັນວັນພັກແຫ່ງຊາດ. ຮ່າງກົດໝາຍ Blair Bill ເປັນຄຳເຕືອນໃຫ້ຫລົບໜີ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຕາມການອ້າງເຖິງຂອງພຣະຄຣິດກ່ຽວກັບສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າຂອງດານີເອນ.

ເຊັ່ນດຽວກັບເຊສຕີອຸສໃນປີ ຄ.ສ. 66, ຮ່າງກົດໝາຍ Blair Bill ກໍໄດ້ຖືກຖອນອອກໄປໂດຍການຈັດຕຽມຕາມພຣະປະສົງ. ປີ 1888 ເປັນຕົວແບບຂອງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ເພາະວ່າ Sister White ໄດ້ຊີ້ໝາຍການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດ ບົດ 18 ໃນທັງສອງປະຫວັດການ. ຄຳເຕືອນໃຫ້ໜີອອກຈາກເມືອງຕ່າງໆ ໃນວັນສຸດທ້າຍ ໄດ້ເລີ່ມມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ດັ່ງນັ້ນ, Blair Bill ຂອງປີ 1888 ໄດ້ເປັນຕົວແບບຂອງ Patriot Act ແຫ່ງປີ 2001. ທູດສະຫວັນຜູ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ປະກາດຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນສາມຂໍ້ທຳອິດຂອງພຣະນິມິດ ບົດ 18, ແລະຂ່າວສານເຕືອນຄັ້ງສຸດທ້າຍນັ້ນກໍເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມດ້ວຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າຂ່າວສານທີ່ຖືກແທນໂດຍທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນບົດ 14 ຈະບໍ່ແມ່ນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງດຽວກັນກັບໃນບົດ 18 ກໍຕາມ. ເມື່ອວາງເປັນບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ ພວກມັນກໍເປັນຂ່າວສານເຕືອນດຽວກັນ.

ສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ໜ້າຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ, ຊຶ່ງດານີເອນຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວເຖິງ, ເປັນໝາຍສຳຄັນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທານໄວ້ ເພື່ອຊີ້ບອກເວລາທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຄວນຈະຫຼົບໜີເພື່ອການປົກປ້ອງຂອງພວກເຂົາ. ມັນເປັນຂ່າວສານເຕືອນ, ແລະເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງເປັນຂ່າວສານເຕືອນສຸດທ້າຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຖືກຖ່າຍທອດອອກດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ແຕກຕ່າງຈາກຂ່າວສານທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນບົດທີສິບສີ່ ພ້ອມທັງບົດທີສິບແປດຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ. ປະຫວັດການທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ທີສິບຫົກ ຂອງເຢເຣມີຢາບົດທີສິບຫ້າ, ເປັນຊ່ວງເວລາຝ່າຍຄຳພະຍາກອນດຽວກັນຂອງຂ່າວສານເຕືອນທີ່ໃຊ້ທົດສອບ. ມັນເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອເຢເຣມີຢາກິນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນລົງມາ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກພັງລົງ.

ເມື່ອເຢເຣມີຢາປະກາດວ່າ, “ຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກພົບ, ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ກິນມັນ; ແລະພຣະຄໍາຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມປິຕິຊົມຊື່ນແຫ່ງໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ,” ທ່ານໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຄັ້ງທໍາອິດຂອງດານີເອນເກື່ອງອາຫານໃນບົດທີໜຶ່ງ, ແລະຂອງໂຢຮັນໃນບົດທີສິບແຫ່ງພຣະນິມິດ ຜູ້ໄດ້ຮັບໜັງສືຈາກມືຂອງທູດສະຫວັນແລະກິນມັນ. ການກິນຂ່າວສານນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງມາເຖິງ, ແລະເມື່ອທູດສະຫວັນນັ້ນມາເຖິງ ກໍມີຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງການທົດສອບທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ເມື່ອທູດສະຫວັນນັ້ນມາເຖິງ ໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຄັ້ງທໍາອິດກໍເລີ່ມຂຶ້ນ ແລະມັນສິ້ນສຸດເມື່ອໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຄັ້ງທີສອງເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນ ໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຄັ້ງທີສອງກໍສິ້ນສຸດລົງ.

ເມື່ອທູດສະຫວັນມາເຖິງ, ຝົນປາຍລະດູກໍເລີ່ມຕົກ.

ຝົນປາຍລະດູຈະຖືກຮັບໂດຍຜູ້ທີ່ດຳເນີນໃນບັນດາທາງເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ.

“ແກ” ທີ່ “ຍາມເຝົ້າ” ເປົ່ານັ້ນ ຄືຂ່າວສານແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຊຶ່ງ Jones ແລະ Waggoner ໄດ້ນຳສະເໜີໃນປີ 1888.

ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ ປີ 2001 ການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ຂ່າວສານແຫ່ງການເຕືອນແກ່ Laodicea ໄດ້ຖືກປະກາດ.

ຄຳ​ເຕືອນ​ເຖິງ​ເມືອງ​ລາໂອດີເຊຍ ແມ່ນ​ສຽງ​ແກ​ຂອງ​ຍາມ​ເຝົ້າ​ຂອງ​ເຢເຣມີຢາ ຊຶ່ງ​ຄຣິສຕະຈັກ​ແອດເວນຕິສ​ວັນ​ທີ​ເຈັດ​ແຫ່ງ​ລາໂອດີເຊຍ​ປະຕິເສດ​ທີ່​ຈະ​ຟັງ. ມັນ​ເປັນ​ຄຳ​ເຕືອນ​ໃຫ້​ໜີ​ອອກ​ຈາກ​ເມືອງ​ໄປ​ສູ່​ຊັບສິນ​ໃນ​ຊົນນະບົດ​ລ່ວງ​ໜ້າ ກ່ອນ​ກົດໝາຍ​ວັນ​ອາທິດ​ທີ່​ຈະ​ມາ​ໃນ​ໄວໆ​ນີ້.

ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຫາກໍໄດ້ກ່າວໄວ້ເກືອບກັບແນວຄຳພະຍາກອນອັນຫຼາກຫຼາຍເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນເປັນຄວາມພະຍາຍາມໜຶ່ງເພື່ອປຸກເຮົ້າການຢັ່ງຮູ້ຂອງທ່ານ ເພື່ອໜຸນໃຈທ່ານໃຫ້ພິສູດສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຈະຂຽນຢ່າງແທ້ຈິງ. ບາງທີລັກສະນະທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງຮູບເຄົາລົບແກ່ແລະຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ ແມ່ນວ່າໃນວັນສຸດທ້າຍຈະມີການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນສອງປະການຂອງຮູບເຄົາລົບຂອງ ແລະ ແກ່ ສັດຮ້າຍ. ປະການທຳອິດ ຢູ່ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໃນບັນດາປະເທດຕ່າງໆຂອງໂລກ.

ມີລັກສະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນບາງປະການທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບຮູບຈຳລອງແກ່ ແລະ ຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຖ້າພວກເຮົາຈະຝ່ານໄປໃນຂະບວນການທົດສອບຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງຮູບຈຳລອງແຫ່ງໂຣມນີ້. ອົງປະກອບສຳຄັນປະການທີສອງຂອງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຂອງຮູບຈຳລອງແຫ່ງສັດຮ້າຍ (ຊຶ່ງສາມາດສະແດງໄດ້ໂດຍພະຍານຫຼາຍປະການ) ຄື ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເກີດຂຶ້ນໃນໄລຍະຂອງການທົດສອບຮູບຈຳລອງແຫ່ງສັດຮ້າຍໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ແລະ ໄລຍະຂອງການທົດສອບຮູບຈຳລອງແຫ່ງສັດຮ້າຍໃນບັນດາປະເທດຂອງໂລກ ຄືເວລາທີ່ບຸດຫຼານອື່ນໆ ຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ (ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 321) ຖືກຮວບຮວມເຂົ້າມາໃນຄອກ.

ຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍເປັນຕົວແທນຂອງສອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບທີ່ຈຳເພາະ ແລະ ເຊື່ອມໂຍງກັນ, ແລະ ຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບທັງສອງນັ້ນກໍເປັນຕົວແທນຂອງການຮວບຮວມຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີເຈັດ, ຕາມດ້ວຍຝູງຊົນໃຫຍ່ໃນບົດດຽວກັນນັ້ນ.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າເໝືອນດັ່ງມັງກອນ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຂໍ້ສິບເອັດຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມ. ຈາກນັ້ນ ມັນອອກໄປເພື່ອຫລອກລວງບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງໃນໂລກ ໂດຍກ່າວແກ່ບັນດາຊາດເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ ພວກເຂົາກໍຄວນສ້າງຮູບເໝືອນແຫ່ງສັດຮ້າຍໃນລະດັບທົ່ວໂລກເຊັ່ນກັນ ດັ່ງທີ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ເຮັດໄປແລ້ວ. ໄລຍະເວລາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດ ອັນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງ Constantine ໃນປີ 321 ຈະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອປະເທດສຸດທ້າຍນ້ອມກາບຕໍ່ໂຣມັນພາຍໃຕ້ອຳນາດສັນຕະປາປາ, ບ່ອນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງ 538 ຖືກເປັນຕົວແທນ, ເພາະວ່າໃນບົດທີສິບສາມ ສະຫະລັດອາເມຣິກາມີອຳນາດທີ່ຈະນຳຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍໃຫ້ມີຊີວິດ ແລະເຮັດໃຫ້ມັນເວົ້າໄດ້. ໄລຍະເວລານີ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງ 321 ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງ 538.

ໃນປີ 2001 ລັດຖະບານຂອງສະຫະລັດໄດ້ “ກ່າວ” ໃຫ້ Patriot Act ກາຍເປັນກົດໝາຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.