ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້ຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ - ເລກທີ ຊາວສາມ

ເອເຊກຽນຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງການໄວ້ທຸກ” ເພາະວ່າທ່ານເປັນສັນຍາລັກຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນບົດທີ່ເກົ້າແຫ່ງພຣະທຳຂອງທ່ານ ກຳລັງໂສກເສົ້າ (ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້) ເພາະເຫດການອັນໜ້າຊັງຊັງທີ່ໄດ້ກະທຳຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ ແລະໃນຄຣິດຕະຈັກ. ໃນຂໍ້ຄວາມຈາກ Testimonies ທີ່ພວກເຮົາໄດ້ອ້າງໄວ້ໃນບົດຄວາມກ່ອນ, ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຂຽນວ່າ, “ຕົວຜູ້ພະຍາກອນເອງກໍເປັນຄົນແປກໜ້າຢູ່ໃນແຜ່ນດິນອັນແປກຖິ່ນ, ບ່ອນທີ່ຄວາມທະເຍີທະຍານອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະຄວາມໂຫດຮ້າຍອັນປ່າເຖື່ອນຄອບງຳຢ່າງສູງສຸດ. ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບການກົດຂີ່ແລະຄວາມອະທຳຂອງມະນຸດ ໄດ້ບີບຄັ້ນຈິດວິນຍານຂອງທ່ານ, ແລະທ່ານໄດ້ໄວ້ທຸກຢ່າງຂົມຂື່ນທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ.”

ຄົນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນ “ພວກທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກໄປຈາກອິສຣາເອນ,” ຜູ້ທີ່ຖືກກະຈັດກະຈາຍໄປ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທີ່ເອເຊກຽນຖືກນໍາໄປເປັນເຊີຍ. ຂະບວນການປະທັບຕາທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນ ເອເຊກຽນ 9 ນັ້ນ ແມ່ນອັນດຽວກັນກັບ ພຣະນິມິດ 7, ແລະທັງສອງບົດນັ້ນຖືກສະແດງວ່າເກີດຂຶ້ນໃນວັນສຸດທ້າຍ.

ຈາກພຣະບັນລັງ, ພຣະເຈົ້າຊົງຊີ້ນຳເຄຣູບີມ ແລະ ເຄຣູບີມນັ້ນກໍຄຸ້ມຄອງບັນດາລໍ້. ເອເຊກຽນຕ້ອງໄດ້ເຂົ້າໃຈຈາກນິມິດນັ້ນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງຄວບຄຸມຢູ່, ແມ່ນແຕ່ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ທຸກສິ່ງປາກົດວ່າຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນ. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າ “in like manner” ຫຼັງຈາກໄດ້ນຳສະເໜີໂຄງສ້າງແຫ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທັບເທິງພຣະບັນລັງ, ຊົງຊີ້ນຳເຄຣູບີມຜູ້ຄຸ້ມຄອງກິດຈະການຂອງໂລກ, ດັ່ງທີ່ນາງໄດ້ພັນລະນາໂຢຮັນໃນສະຖານບໍລິສຸດ ບ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດຊົງດຳເນີນຢູ່ທ່າມກາງເຈັດຄຣິສຕະຈັກ. ເອເຊກຽນ ແລະ ໂຢຮັນ ເປັນສັນຍະລັກຂອງຜູ້ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຜູ້ຊຶ່ງ ດັ່ງທີ່ພຣະດົນໃຈໄດ້ບັນທຶກໄວ້ວ່າ, “The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of.”

ແນ່ນອນ ເມື່ອ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຂຽນຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ ຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນກໍເປັນຄວາມຈິງ, ແຕ່ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ມັນໄດ້ພົບການສຳເລັດອັນສົມບູນຂອງມັນ. ປະມານຊາວປີກ່ອນ ຫຼືໃກ້ຄຽງນັ້ນ ທ່ານຈະເຄີຍຄິດບໍວ່າ ສິ່ງທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນໃນໂລກຂະນະນີ້ ຄຽງຄູ່ກັບການແຫ່ກັນມາຂອງຝູງຕັກແຕນແຫ່ງອິສລາມ ຈະເກີດຂຶ້ນຈິງໆບໍ? ຕັກແຕນໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງອິສລາມໃນພຣະນິມິດບົດທີ່ເກົ້າ ຮວມເຖິງການອົບພະຍົບຕາມທຳມະຊາດຂອງຝູງຕັກແຕນແຫ່ງອາຟຣິກາເໜືອ. ເສັ້ນທາງການອົບພະຍົບຂອງຝູງຕັກແຕນແຫ່ກັນມາແຫ່ງອາຟຣິການັ້ນ ສອດຄ່ອງກັບພູມສາດຂອງດິນແດນທີ່ຖືກອິສລາມຍຶດຄອງ. ອິສລາມເປັນເຊື້ອສາຍສືບມາຈາກອິດຊະມາເອນ, ແລະແມ່ຂອງອິດຊະມາເອນຄື ຮາກາ. ຮາກາ ຫມາຍເຖິງ “ການບິນ” ຫຼື “ການຫລົບໜີ.” ໃນພາສາອາຣັບ ຊື່ນີ້ຕາມປົກກະຕິຖືກຖ່າຍທອດເປັນ Hajar (هاجر), ແລະມັນເຊື່ອມໂຍງກັບຮາກຄຳດຽວກັນທີ່ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາຄຳວ່າ Hijra (ການອົບພະຍົບ/ການຫລົບໜີຂອງມູຮຳມັດ). ຮາກຖານຂອງອິສລາມຖືກເຊື່ອມສຳພັນບໍ່ພຽງແຕ່ກັບການແຫ່ກັນມາຂອງຝູງຕັກແຕນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຮາກຖານນັ້ນຍັງຮວມເຖິງຄວາມຫມາຍຂອງການອົບພະຍົບອີກດ້ວຍ. ມີໃຜເຄີຍຝັນບໍວ່າ ການອົບພະຍົບເຂົ້າເມືອງຢ່າງຜິດກົດໝາຍ ເປັນການສະແດງອອກຢ່າງໜຶ່ງຂອງຕັກແຕນແຫ່ງອິສລາມ?

ມີຜູ້ໃດເຄີຍຝັນຄິດບໍວ່າ ພວກຄອມມູນິດທົ່ວໂລກຈະກໍ່ຕັ້ງພັນທະມິດກັບຝູງຊົນອິສະລາມ ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກລະບຸວ່າເປັນພັນທະມິດສີແດງແລະສີຂຽວ? ທັງອິສະລາມ ແລະ ອຳນາດມັງກອນຂອງພວກໂລກາພິວັດ ລ້ວນຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນເຫວໃນພຣະນິມິດ 9/11 ຕາມລຳດັບ, ແລະຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນເຫວນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສຳແດງອອກຂອງອຳນາດຊາຕານ. ພັນທະມິດທັງສອງຝ່າຍໃນປັດຈຸບັນ ຕາມພຣະຄຳພີແຫ່ງຄວາມຈິງແລ້ວ ເປັນເຄື່ອງມືຂອງຊາຕານ. ຮາກາເປັນຊາວອີຢິບ ແລະ ອິດຊະມາເອນເປັນສັນຍະລັກຂອງອິສະລາມ; ດັ່ງນັ້ນ ຮາກາ ແລະ ອິດຊະມາເອນ ຈຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງພັນທະມິດສີແດງແລະສີຂຽວໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່.

ໃນທີ່ນີ້ ຊິສເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການມາຮອດຂອງລັດທິສັງຄົມນິຍົມໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ພ້ອມທັງສັງເກດດ້ວຍວ່າ ຊາຕານຍັງຄວບຄຸມອຳນາດສັນຕະປາປາອີກດ້ວຍ. ອຳນາດສັນຕະປາປານັ້ນກໍຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວເລິກລ້ຳໃນ Revelation ບົດທີ 17 ເຊັ່ນກັນ, ແລະໃນ Revelation ບົດທີ 9 ອິສລາມຄືຄວັນທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວເລິກລ້ຳ. ປະເດັນຍັງຄົງເປັນຢູ່ຄື: ການດົນໃຈແທ້ໆໄດ້ຫມາຍຄວາມວ່າ, “ເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນໂລກຂອງພວກເຮົາ ຍັງບໍ່ທັນແມ່ນແຕ່ຖືກຝັນເຖິງເທື່ອບໍ?” ມີໃຜເຄີຍຝັນບໍວ່າ ບັດນີ້ອິສລາມຈະແຜ່ຂະຫຍາຍທົ່ວເອີຣົບ ແລະບັດນີ້ກຳລັງລົງມາເຖິງທະວີບອາເມຣິກາ? ທ່ານເຄີຍຝັນບໍວ່າ ຝູງຕັກແຕນຈະຖືກແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວໂລກໂດຍພວກໂກລບາລິດແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ, ສະຫະພາບເອີຣົບ ແລະພັກປະຊາທິປະໄຕຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາ?

ຜູ້ໃດໄດ້ຝັນວ່າສະຖາບັນການສຶກສາຈະຖືກຄອບງຳໂດຍພັນທະມິດຄອມມູນິດແລະອິສລາມ ຊຶ່ງໃນບັດນີ້ກຳລັງຖືກອຸດໜູນດ້ວຍເງິນພາສີຂອງພົນລະເມືອງ ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີເຈດຕະນາໃຫ້ເງິນພາສີຂອງຕົນຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອທຳລາຍຊາດທີ່ເປັນຜູ້ສະໜອງເງິນພາສີນັ້ນ.

ໃຜຈະເຄີຍຄາດຄິດວ່າ ບຣິດເກຣດຈະສົ່ງເສີມ ແລະຄ້ຳຈູນການທີ່ເດັກຍິງຜິວຂາວຖືກຂົ່ມຂືນເປັນກຸ່ມ, ຖືກລັກພາຕົວ ແລະຖືກຈອງຈຳ ພ້ອມທັງຖືກສັງຫານໂດຍອິດສະລາມ? ຫຼາຍຄົນຊີ້ໃຫ້ເຫັນຂໍ້ເທັດຈິງວ່າ ທຸກລະບົບຄອມມູນິດທີ່ເຄີຍປາກົດຢູ່ໃນປະຫວັດສາດມະນຸດນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ລົ້ມເຫຼວຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ແຕ່ຜົນຜະລິດຂອງລັດທິສັງຄົມນິຍົມຂອງບຣິດເກຣດ ກໍເປັນການປະນາມລັດທິສັງຄົມນິຍົມຢ່າງໜັກແໜ້ນ ພໍໆກັນກັບຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງປັດຊະຍາດ້ານເສດຖະກິດ ແລະດ້ານການເມືອງຂອງລະບົບນັ້ນ.

ໃຜເຄີຍຈະຄິດຝັນໄດ້ວ່າ ພວກພໍ່ຄ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຈະຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ນຳເອົາສານພິດເຂົ້າມາເພື່ອກໍ່ການສັງຫານໝູ່ຜູ້ຄົນຫຼາຍກວ່າສິບເຈັດລ້ານຄົນ?

ໃຜເຄີຍຄິດຝັນໄດ້ວ່າ ຜູ້ຊາຍເຊັ່ນ George Soros, Bill Gates ແລະ Anthony Fauci ຈະຖືກຍອມໃຫ້ກະທໍາການຊົ່ວຮ້າຍອັນເປັນຊາຕານຂອງເຂົາໃຫ້ສໍາເລັດໄດ້ ໂດຍປາດສະຈາກຜົນຕາມມາໃດໆຢ່າງສິ້ນເຊີງ?

ເມື່ອ​ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວວ່າ​ເຫດການ​ຕ່າງໆ​ທີ່​ຈະ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ນັ້ນ​ຈະ​ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ຄາດ​ຝັນ​ເຖິງ, ນາງ​ໄດ້​ກ່າວ​ເຊັ່ນ​ນັ້ນ​ໃນ​ບໍລິບົດ​ຂອງ​ເວລາ​ແຫ່ງ​ການ​ປະທັບ​ຕາ​ຂອງ​ໜຶ່ງ​ແສນ​ສີ່​ໝື່ນ​ສີ່​ພັນ. ນາງ​ກໍາລັງ​ສືບ​ຕໍ່​ຈາກ​ຄໍາ​ເຫັນ​ຂອງ​ນາງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ຄໍາ​ເຕືອນ​ຂອງ​ພຣະ​ຄຣິດ​ໃນ​ມັດທາຍ ບົດ 24 ທີ່​ນາງ​ໄດ້​ບັນທຶກ​ໄວ້​ວ່າ, “ບົດຮຽນ​ເຫຼົ່ານີ້​ມີ​ໄວ້​ເພື່ອ​ປະໂຫຍດ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ. ພວກ​ເຮົາ​ຈໍາເປັນ​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ຕັ້ງ​ຢູ່​ເທິງ​ພຣະ​ເຈົ້າ, ເພາະ​ວ່າ​ກ່ອນ​ໜ້າ​ພວກ​ເຮົາ​ພຽງ​ເລັກ​ນ້ອຍ​ນີ້​ມີ​ເວລາ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ຈະ​ທົດລອງ​ຈິດວິນຍານ​ຂອງ​ມະນຸດ. ພຣະ​ຄຣິດ, ຢູ່​ເທິງ​ພູ​ໝາກກອກ, ໄດ້​ທົບທວນ​ການ​ພິພາກສາ​ອັນ​ນ່າ​ຢ້ານ​ກົວ​ທີ່​ຈະ​ນໍາ​ໜ້າ​ການ​ສະເດັດ​ມາ​ຄັ້ງ​ທີ​ສອງ​ຂອງ​ພຣະອົງ.”

ບົດຮຽນທີ່ນາງຫາກໍໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ແມ່ນພາບປຽບທຽບຂອງທັງເອເຊກຽນ ແລະ ໂຢຮັນ ໃນພຣະວິຫານ ຜູ້ກຳລັງຮຽນຮູ້ເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງຄວບຄຸມສິ່ງທັງປວງ. ທ່າມກາງຄວາມສັບສົນ ແລະ ການກະບົດທີ່ບັດນີ້ກຳລັງດຳເນີນຢູ່, ອັນເປັນຄວາມສັບສົນ ແລະ ການກະບົດທີ່ຈະທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນເມື່ອປະຫວັດສາດເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າ, ບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ສື່ສານຂອງພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນບໍ່ພຽງແຕ່ໂດຍເອເຊກຽນ ແລະ ໂຢຮັນໃນພຣະວິຫານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໂດຍອິຊາຢາອີກດ້ວຍ, ຈະດຳເນີນຜ່ານປະຫວັດສາດໄດ້ໃນລັກສະນະທີ່ຖວາຍພຣະກຽດແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກໍຕໍ່ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍຝັນເຖິງ ກໍຍັງຄົງຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງພຣະເຈົ້າ.

ວົງລໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຕັດຜ່ານກັບວົງລໍ້ອື່ນໆ ລວມເຖິງເຫດການທີ່ບໍ່ເຄີຍມີຜູ້ໃດຝັນເຖິງ, ແລະມັນເປັນເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 9/11. ບົດຮຽນທີ່ຈະຕ້ອງຮຽນຮູ້ນັ້ນ ຈະຖືກຮຽນຮູ້ໄດ້ແຕ່ໂດຍຜູ້ທີ່ໂດຍຄວາມເຊື່ອເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະເຫັນພຣະຄຣິດ ແລະຄວາມສະຫວ່າງຂອງພຣະອົງສ່ອງອອກຈາກຫີບແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ເມື່ອລັດສະຫມີນັ້ນຖືກເຫັນ ດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນບົດທີສິບ, ກຸ່ມຊົນທີ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນ ຈະຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ທີ່ໄດ້ຫຼົບໜີຈາກນິມິດ.

ຍັງມີເນື້ອຫາອີກຫຼາຍທີ່ສາມາດສະກັດອອກມາໄດ້ຈາກຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນໃນບົດຄວາມກ່ອນໜ້າ, ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາຈະປິດບົດຄວາມນີ້ ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງວົງລໍ້ໜຶ່ງ. ພວກເຮົາໄດ້ສັງເກດໄວ້ໃນບົດຄວາມຫຼ້າສຸດເຖິງສັນຍະລັກຂອງເລກຊາວຫ້າ, ແລະກ່ອນໜ້ານັ້ນພວກເຮົາກໍໄດ້ໃຊ້ເວລາພິຈາລະນາເລກສາມສິບ. ແສງສະຫວ່າງຈາກພຣະທຳເອເຊກີເອນບໍ່ໄດ້ມີແຕ່ພຽງຕົວເລກເຊີງສັນຍະລັກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ກໍເປັນການສົມຄວນຢູ່ທີ່ຈະໃຫ້ພວກເຮົາຄຸ້ນເຄີຍເສຍກ່ອນກັບບາງສັນຍະລັກທາງຕົວເລກເຫຼົ່ານັ້ນ ກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມນຳເອົາຄວາມແຈ່ມແຈ້ງບາງປະການອອກມາຈາກຄວາມສັບສົນ.

ຄຳພະຍາກອນສາມບົດທີ່ກິນເວລາສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີ ຊີ້ບອກເຖິງຊ່ວງເວລາສິບເຈັດປີໜຶ່ງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ຕອນສິ້ນສຸດຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຣິດຈັກຂອງ Smyrna. ຈາກປີ 313 ຫາ 330, ສິບເຈັດປີນັ້ນເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງການສະຖາປະນາຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ.

ສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 207 ກ່ອນ ຄ.ສ., ສິບປີຫຼັງຈາກຍຸດທະການທີ່ Raphia ແລະ ເຈັດປີກ່ອນຍຸດທະການທີ່ Panium. ຈາກ Raphia ເຖິງ Panium ມີສິບເຈັດປີ, ແລະ ມັນເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ ຕາມທີ່ໄດ້ສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ທີ່ສິບເອັດເຖິງສິບຫ້າ ຂອງ Daniel ບົດທີ 11.

ພະໂຕເລມີ IV ຟີໂລປາໂຕຣ (ຊຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກອີກດ້ວຍວ່າ ໂຕເລມີ IV) ເປັນຜູ້ປົກຄອງຜູ້ມີໄຊຊະນະໃນຍຸດທະການແຫ່ງຣາເຟຍ ໃນປີ 217 ກ່ອນ ຄ.ສ. ພະອົງໄດ້ຄອງລາດໃນຖານະກະສັດ (ແລະ ຟາໂຣ) ແຫ່ງອີຢິບສະໄໝໂຕເລມີ ຕັ້ງແຕ່ປີ 221 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຫາ 204 ກ່ອນ ຄ.ສ. ດັ່ງນັ້ນ ພະອົງຈຶ່ງຄອງລາດເປັນເວລາສິບເຈັດປີ. ພະອົງເລີ່ມຕົ້ນການຄອງລາດຂອງພະອົງກ່ອນຍຸດທະການແຫ່ງຣາເຟຍ, ແຕ່ສິ້ນພະຊົນກ່ອນຍຸດທະການແຫ່ງພານີອຸມ.

ສົງຄາມແຫ່ງຣາເຟຍ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງສົງຄາມຢູເຄຣນ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2014 ເມື່ອສະຫະລັດໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດການປະຕິວັດສີໃນຢູເຄຣນ. ປໂຕເລມີ IV, ກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້, ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງວລາດີມີຣ ປູຕິນ, ຜູ້ຊຶ່ງເລີ່ມການຄອງອໍານາດຂອງຕົນໃນປີ 2000, ໜຶ່ງປີກ່ອນການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນປີ 2001 ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ເຊັ່ນດຽວກັບປໂຕເລມີ, ປູຕິນໄດ້ເລີ່ມຄອງອໍານາດກ່ອນສົງຄາມຢູເຄຣນ, ຊຶ່ງຖືກເປັນແບບໂດຍສົງຄາມແຫ່ງຣາເຟຍທີ່ເລີ່ມໃນປີ 2014. ກ່ອນປານີອຸມ, ປູຕິນ, ຕາມທີ່ຖືກເປັນແບບໂດຍປໂຕເລມີ, ຖືກປົດອອກ. ປູຕິນໄດ້ເລີ່ມຄອງອໍານາດໃນປີ 2000, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສອດຄ່ອງກັບການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມໃນປີຖັດໄປ ຄື 2001. ສິບເຈັດປີແຫ່ງສັນຍະລັກ ຕາມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປໂຕເລມີ ບົ່ງຊີ້ໄລຍະເວລາທີ່ປູຕິນຄອງອໍານາດ, ແລະເຂົາກໍຄອງອໍານາດໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ.

ທຣັມ, ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍການສິ້ນສຸດຂອງສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 457 ກ່ອນຄຣິດການ, ຕັ້ງຢູ່ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນອັນດຽວກັນກັບປູຕິນ, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດຍາວສິບເຈັດປີ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຍຸດທະການແຫ່ງຣາເຟຍ. ມັງກອນ (ປູຕິນ) ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ (ທຣັມ) ຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນນັ້ນ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍ “ພວກປຸ້ນສະດົມໃນຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ອັນເປັນສັນຍະລັກເຖິງອຳນາດສັນຕະປາປາ ຕັ້ງຢູ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງສິບເຈັດປີນັ້ນ ຈາກຣາເຟຍໄປຫາພານຽມ.

ປີ 321 ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ແລະ 321 ຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນໄລຍະເວລາສິບເຈັດປີ ນັບຈາກພະລາຊະກຳນົດແຫ່ງມີລານໃນປີ 313 ຈົນເຖິງການແບ່ງແຍກຂອງຈັກກະພັດໃນປີ 330.

ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນເລີ່ມຈາກປັດສະຄາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງໂຢຊີຢາ ດັ່ງທີ່ມັນຖືກເອີ້ນ ເປັນຈຸດເລີ່ມຂອງຮອບຢູບີລີທີ່ສິບເຈັດຂອງຊາວຢິວ. ນັບຈາກປັດສະຄາຂອງໂຢຊີຢາ ຊຶ່ງເປັນການຟື້ນຟູທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີເດີມ ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣທ໌ ຈາກວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແຕ່ທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ມັນເປັນຕົວແທນປະຫວັດສາດຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຮອບຢູບີລີທີ່ສິບເຈັດ ຈາກໂຢຊີຢາຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ. ເລກສິບເຈັດເປັນສັນຍາລັກທີ່ກ່ຽວໂຍງກັບເຫດການສຳຄັນຕ່າງໆ ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ, ແລະເລກສິບເຈັດເປັນຈຸດໜຶ່ງທີ່ລໍ້ຂອງເອເຊກຽນຕັດກັນ.

ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບແຫ່ງດານີເອນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບຈົນເຖິງຂໍ້ທີສິບຫ້າຂອງບົດດຽວກັນ ພະຍານາກໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບເລກ “17” ໂດຍການຄອງລາດຂອງພໂຕເລມີ. ປະຫວັດສາດຈາກການຮົບທີ່ຣາເຟຍໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ຈົນເຖິງການຮົບທີ່ຣາເຟຍໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າ ແມ່ນ “17” ປີ. ປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ວາງໂດນັນ ທຣຳ ໄວ້ໃນທ່າມກາງຂອງສິບເຈັດປີທີ່ຖືກແທນໂດຍສອງການຮົບນັ້ນ. ຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນແລະຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍທຣຳໃນສະຫະລັດ ໄດ້ຖືກແທນໂດຍ “17” ປີ ຈາກ 313 ຫາ 330. ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງບົດທີໜຶ່ງ ເອເຊກຽນຢູ່ໃນປີທີສາມສິບຂອງວົງຈອນຢູບີລີຄັ້ງທີ 17. ທ່ານເຄີຍຄິດຝັນຫຼືບໍ່ວ່າ ເລກສິບເຈັດແທນໜຶ່ງໃນວົງລໍ້ທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ເຫັນໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ?

ເອເຊກຽນເປັນສັນຍາລັກຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາ ຜູ້ຊຶ່ງໂດຍຄວາມເຊື່ອໄດ້ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ພວກເຂົາເປັນປະໂລຫິດຂອງເປໂຕ.

ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການມອບໝາຍໃຫ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານແກ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ; ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນລ່ວງໜ້າແລ້ວ ແຕ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນ ຫຼືບໍ່ໄດ້ຍິນ.

ເອເຊກຽນໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ປະກາດຂ່າວສານໜຶ່ງແກ່ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເດີມ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພວກໂປຣແຕສຕັງໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣດ ແລະຄຣິດຈັກເຊັບເວັນທ໌ເດ ແອດເວັນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຖ້າຫາກລາວປະຕິເສດທີ່ຈະປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ ເລືອດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກປະໄວ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນຈະຕົກຢູ່ເໜືອລາວ.

ໃນສິບເອັດບົດທຳອິດຂອງເອເຊກຽນ, ທ່ານໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນການທຳລາຍເຢຣູຊາເລັມ, ໂດຍຖືກສະແດງເປັນພາບປະກອບໃນນິມິດຕ່າງໆທີ່ແມ່ນ້ຳເຄບາ, ທົ່ງພຽງ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ. ທ່ານໄດ້ຮັບມອບໝາຍໃຫ້ປະກາດຄຳເຕືອນເຖິງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງເຫນືອເຢຣູຊາເລັມ. ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳເຕືອນເຖິງການພິພາກສາທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງເຫນືອເຢຣູຊາເລັມ ແມ່ນຄຳເຕືອນທີ່ຖືກໃຫ້ແກ່ຄຣິດຕະຈັກເຊເວັນທ໌-ເດ ແອດເວັນຕິສ ຝ່າຍລາວດີເຊຍເປັນອັນດັບທຳອິດ. ຄຳເຕືອນນັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງການພິພາກສາ ແລະ ການປະຖິ້ມປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນເຢຣູຊາເລັມ ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄຳເຕືອນທີ່ເອເຊກຽນເປັນແບບລ່ວງໜ້ານັ້ນ ແມ່ນຄຳເຕືອນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້.

ໃນສິບເອັດບົດທໍາອິດນັ້ນ ທີ່ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ຖືກນໍາສະແດງໄວ້, ເອເຊກຽນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນທ່ານຈຶ່ງເວົ້າພຽງເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງເປີດປາກຂອງທ່ານໂດຍສະເພາະ, ແລະເຫດການນີ້ດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມ, ເມື່ອທ່ານສາມາດເວົ້າໄດ້ອີກຄັ້ງ.

ເມື່ອເຢຣູຊາເລັມລົ້ມລົງ, ເອເຊກຽນກໍສາມາດເວົ້າໄດ້ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

ການລົ້ມລົງຂອງເຢຣູຊາເລັມເປັນຕົວແທນຂອງການລົ້ມລົງຂອງຄຣິສຕະຈັກແອັດເວັນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງລາວດີເຊຍໃນວັນສຸດທ້າຍ. ການລົ້ມລົງນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປະທັບຕາໃນເຢຣູຊາເລັມໃນບົດທີເກົ້ານັ້ນ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນເປັນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ຊະນະ. ພວກລາວດີເຊຍທີ່ຢູ່ພາຍໃນເຢຣູຊາເລັມຖືກນຳອອກໄປ, ແລະຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກຍົກຂຶ້ນ ເມື່ອອານາຈັກແຫ່ງລັດສະຫມີພາບຖືກສະຖາປະນາ. ອານາຈັກແຫ່ງລັດສະຫມີພາບນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນເງົາລ່ວງໜ້າໂດຍການສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ໄມ້ກາງແຂນ. ອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ໄມ້ກາງແຂນສອດຄ່ອງກັບອານາຈັກແຫ່ງລັດສະຫມີພາບໃນວັນທີ່ມີກົດຫມາຍວັນອາທິດ, ແລະອານາຈັກທັງສອງນັ້ນຖືກວາງໄວ້ໃນລຳດັບຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນທີ່ຢູ່ໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ. ສິບເອັດບົດທຳອິດ, ເມື່ອພຣະທຳເອເຊກຽນຖືກຈັດໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງສະຖານນະມັດສະການ, ກ່າວເຖິງການຊຳລະຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງປ່ຽນຈາກຄຣິສຕະຈັກທີ່ຕໍ່ສູ້ຢູ່, ຊຶ່ງຖືກນິຍາມວ່າປະກອບດ້ວຍເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າລະຄົມ, ໄປສູ່ຄຣິສຕະຈັກຜູ້ຊະນະ, ຊຶ່ງປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍຂອງຖວາຍເຂົ້າສາລີແຫ່ງເພນເຕຄອດ.

ເຊເດກີຢາເປັນກະສັດອົງສຸດທ້າຍຂອງຢູດາ, ແລະທ່ານແມ່ນ “ເຈົ້ານາຍອັນຊົ່ວຮ້າຍແຫ່ງອິສຣາເອນ, ຜູ້ຊຶ່ງວັນຂອງເຂົາມາເຖິງແລ້ວ” ໃນຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ເນບູກາດເນັດຊາກຳລັງຈະຍຶດເອົາເຢຣູຊາເລັມ ແລະມົງກຸດຂອງເຊເດກີຢາກໍຈະຖືກຖອດອອກໂດຍບາບີໂລນ, ຊຶ່ງຈະຖືກລົ້ມລ້າງໂດຍຊາວມີເດຍ ແລະ ເປີເຊຍ, ຜູ້ຊຶ່ງຕໍ່ມາຈະຖືກລົ້ມລ້າງໂດຍຊາວກຣີກ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກລົ້ມລ້າງໂດຍໂຣມ. ການພິກຄວ້ຳເປັນຄັ້ງທີສາມມາເຖິງທີ່ໂຣມ, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດໃນເວລາທີ່ກະສັດ “ຜູ້ທີ່ສິດນັ້ນເປັນຂອງພຣະອົງ” ຈະໄດ້ຮັບມົງກຸດແຫ່ງອານາຈັກຂອງພຣະຄຸນ ໃນການສະຖາປະນາອານາຈັກນັ້ນຂຶ້ນທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.

ໃນເວລາແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອການພິພາກສາຄົນທີ່ມີຊີວິດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 9/11 ພຣະຄຣິດຊົງສະຖາປະນາອານາຈັກແຫ່ງສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະອົງ.

ໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນ 9/11 ແລະ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ພູບໍລິສຸດອັນສະຫງ່າງາມນັ້ນຖືກຍົກຂຶ້ນເໜືອເນີນເຂົາ ແລະ ພູເຂົາທັງປວງ.

ໃນວັນທີ 9/11, ລົມທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກປ່ອຍອອກ ແລ້ວຕໍ່ມາກໍຖືກຢັບຢັ້ງໄວ້, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການເລີ່ມຕັ້ງອານາຈັກໃນດານີເອນບົດທີສອງ, ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາວ່າເປັນກ້ອນຫີນທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູເຂົາ ແລະເຕັມໄປທົ່ວພິພົບໂລກ.

ພຣະຄຣິດສະຖາປະນາອານາຈັກນິລັນດອນຂອງພຣະອົງໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງຝົນປາຍ, ແລະອານາຈັກຂອງພຣະອົງນັ້ນລວມເຖິງທັງອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນທີ່ກາງແຂນ ແລະອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຈາກເສດຂີຢາໄປສູ່ບາບີໂລນ (ອານາຈັກທີ 1), ໄປສູ່ມີໂດ-ເປີເຊຍ (ອານາຈັກທີ 2), ໄປສູ່ກຣີຊ (ອານາຈັກທີ 3) ແລະຕໍ່ໄປຍັງໂຣມນອກຮີດ (ອານາຈັກທີ 4) ຊີ້ບອກປະຫວັດສາດທີ່ນຳໄປສູ່ອານາຈັກແຫ່ງພຣະຄຸນ. ປະຫວັດສາດນັ້ນຊີ້ບອກລຳດັບທາງປະຫວັດສາດທີ່ຂະໜານກັນ ຈາກໂຣມສັນຕະປາປາ (ບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານ--ອານາຈັກທີ 5), ໄປສູ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາ (ມີໂດ-ເປີເຊຍຝ່າຍວິນຍານ--ອານາຈັກທີ 6), ໄປສູ່ສະຫະປະຊາຊາດ (ກຣີຊຝ່າຍວິນຍານ--ອານາຈັກທີ 7) ແລະຕໍ່ໄປຍັງສະຫະພັນສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມ, ຊຶ່ງຮ່ວມກັນປະກອບເປັນໂຣມສະໄໝໃໝ່ (ໂຣມຝ່າຍວິນຍານ--ອານາຈັກທີ 8 ທີ່ອອກມາຈາກເຈັດ).

ໄຊຊະນະຂອງອານາຈັກນັ້ນໃນດານີເອນ ບົດທີ 2 ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍຫີນກ້ອນໜຶ່ງ, ແລະບັນດາຜູ້ຊື່ສັດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຫີນໃນພຣະວິຫານ.

ອານາຈັກອັນນິລັນດອນນັ້ນໄດ້ຊະນະເໜືອບັນດາອານາຈັກຂອງໂລກ ແລະ ເຕັມໄປທົ່ວທັງໂລກ. ໃນໜັງສືເອເຊກຽນ ບົດທີ 40 ຈົນເຖິງຕອນທ້າຍຂອງໜັງສືຂອງທ່ານ, ອານາຈັກດຽວກັນນັ້ນຖືກນຳສະເໜີເປັນພຣະວິຫານ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ໂລກທັງສິ້ນເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງຊີວິດ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.