ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ - ເລກທີຊາວຫ້າ

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ດຶງເອົາຈາກຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງໃນ Testimonies ທີ່ນຳສະເໜີແນວຄວາມຈິງຫຼາຍປະການ ທີ່ເກື່ອງໂຍງກັບປະສົບການຂອງ Ezekiel, Isaiah ແລະ John ພາຍໃນພະວິຫານ. John ໄດ້ຫັນກັບໄປເພື່ອເຫັນສຽງທີ່ຢູ່ທາງຫຼັງຂອງທ່ານໃນ Revelation ບົດທີ 1.

ຈາກເກາະປາດໂມສ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານສະຫວັນ ບ່ອນທີ່ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງຊິສເຕີໄວທ໌ໄດ້ບອກແກ່ພວກເຮົານັ້ນ ເປັນນິມິດດຽວກັນກັບທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນໃນບົດທີສິບແຫ່ງໜັງສືຂອງທ່ານ.

ເກົ້າຂໍ້ພຣະຄຳທຳອິດໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດຖືກເປີດຜະນຶກອອກແນວໃດ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະສິ້ນສຸດລົງ. ການສຳແດງນັ້ນໄດ້ຖືກປະທານໂດຍພຣະເຈົ້າແກ່ພຣະເຢຊູ, ແລະພຣະອົງໄດ້ປະທານຕໍ່ໃຫ້ກາບຣີເອນ, ແລະກາບຣີເອນໄດ້ປະທານຕໍ່ໃຫ້ໂຢຮັນ ພ້ອມດ້ວຍພັນທະກິດໃຫ້ໂຢຮັນສົ່ງຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄປຍັງຄຣິສຕະຈັກທັງເຈັດ. ເອຊາຢາໄດ້ຮັບພັນທະກິດໃຫ້ກະທຳເຊັ່ນດຽວກັນໃນບົດທີຫົກ, ແລະເອເຊກຽນກໍໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາອັນດຽວກັນໃນບົດທີສອງແລະສາມ. ໂຢຮັນເປັນນັກໂທດເມື່ອລາວໄດ້ຮັບພັນທະກິດຂອງລາວ, ສ່ວນເອເຊກຽນແລະດານີເອນເປັນຊະເລີຍຢູ່ໃນບາບີໂລນ ແລະເອຊາຢາກໍດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນຍຸກປະຫວັດສາດຂອງກະສັດອາຫາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍແຫ່ງຢູດາ.

ພະຍານສີ່ປະການໃນພຣະຄໍາພີຢືນຢັນຄວາມຈິງວ່າ ຂ່າວສານແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດໄດ້ຖືກປະທານແກ່ບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍປະສົບການຂອງຜູ້ພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ໃນສະຖານບໍລິສຸດ. ເມື່ອພວກເຮົາເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດໃນສະຫວັນ ເມື່ອນັ້ນເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບຂ່າວສານທີ່ພວກເຮົາຖືກຊົງກໍານົດໄວ້ໃຫ້ປະກາດ. “ໄຟແຫ່ງເຕົາ” ຊຶ່ງທົດສອບ “ທຸກດວງວິນຍານ” ນັ້ນ ຄືເຕົາໄຟໃນມາລາກີບົດທີ 3.

ຜູ້ຫຼອມຮູ້ວ່າເງິນໄດ້ຢູ່ໃນເຕົາຫຼອມເປັນເວລາທີ່ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ເມື່ອເງິນນັ້ນບໍລິສຸດຈົນສາມາດສະທ້ອນໃບໜ້າຂອງຜູ້ຫຼອມໄດ້. ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ກ່ຽວກັບວິທີທີ່ໃນສະໄໝໂບຮານໄດ້ຫຼອມເງິນນັ້ນ ສອດຄ່ອງກັບກິລິຍາກໍ່ໃຫ້ເກີດ “marah” ທີ່ດານີເອນໄດ້ເຫັນໃນບົດທີສິບ. ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກຳລັງນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຂົ້າສູ່ສະຖານບໍລິສຸດ ເພື່ອທົດສອບ ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະກຳຈັດມົນທິນຂອງບັນດາຜູ້ສະໝັກທີ່ຈະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງທຸງໝາຍແຫ່ງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ໃນຊ່ວງເວລານີ້ “ພຣະອົງຈະຊົງກະທຳການຮ່ວມກັບ” ພວກເຮົາ “ຖ້າ” ພວກເຮົາ “ຈະລະທິ້ງຄວາມຊົ່ວຊ້າ ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດໃນໃຈແລະໃນຊີວິດ.” ບາງຄົນ ດັ່ງເຊັ່ນໃນດານີເອນບົດທີສິບ ໄດ້ຫລົບໜີຈາກປະສົບການນັ້ນ ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍດານີເອນ ຜູ້ໄດ້ເຫັນນິມິດໃນກະຈົກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຈະ, ດັ່ງທີ່ເອຊາຢາໄດ້ສະແດງໄວ້, ໄດ້ຮັບການແຕະຕ້ອງທີ່ຮິມຝີປາກດ້ວຍຖ່ານໄຟຈາກແທ່ນບູຊາ ແລະຈະໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກຕຽມໄວ້ເພື່ອປະກາດຂ່າວສານແກ່ທັງຄຣິສຕະຈັກທີ່ຫຼົງຖອຍ ແລະຕໍ່ມາແກ່ໂລກ.

ຂ່າວສານນີ້ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີແກ່ບັນດາຈິດວິນຍານທີ່ສັດຊື່ໃນພຣະວິຫານ. ພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ເມື່ອຖືກຈັດວາງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບລະດູການເພນເຕກອດ ຖືກກໍານົດໄວ້ເພື່ອສະທ້ອນເຖິງຫີບແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ໂດຍຄວາມເຊື່ອ ໂຄງສ້າງແຫ່ງຂ່າວສານຂອງບົດນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງຫຼັກໝາຍສາມປະການພາຍໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ ທີ່ການທົດສອບແຫ່ງເຕົາໄຟໄດ້ສໍາເລັດລົງ. ລໍ້າເລິກຢ່າງພຣະເຈົ້າຊົງກໍານົດ—ໂຄງສ້າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງບົດທີຊາວສາມເປີດໂອກາດໃຫ້ນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນສາມາດກໍານົດຕໍາແໜ່ງຂອງເອເຊກຽນໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງບົດທີໜຶ່ງ.

ໃນຖານະປະໂລຫິດຄົນໜຶ່ງໃນລະຫວ່າງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ເອເຊກຽນຢູ່ໃນປີທີສາມສິບຂອງວົງຈອນຢູບິລີຄັ້ງທີສິບເຈັດ, ກ່ອນໜ້າການລ້ອມເຢຣູຊາເລັມຄັ້ງທີສາມໃນຈຳນວນສາມຄັ້ງໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ ໃນປີ 587 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຫ້າປີ. ປີທີສາມສິບໃນຂໍ້ພຣະຄຳນີ້ແມ່ນສາມສິບປີຫຼັງຈາກການຟື້ນຟູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີເດີມ, ແລະມັນຢູ່ໃນວັນທີຫ້າຂອງປີທີຫ້າ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງວາງເລກຫ້າໄວ້ເທິງຄຳພະຍານຂອງເອເຊກຽນ. ໃນສອງຂໍ້ເປີດຕົ້ນນັ້ນ ພວກເຮົາພົບວ່າເລກສາມສິບຖືກລະບຸຫນຶ່ງຄັ້ງ ແລະເລກຫ້າຖືກກ່າວເຖິງສາມຄັ້ງ. ໃນໂຄງສ້າງຂອງ ເລວີນິຕິ 23 ທີ່ສອດຄ່ອງກັບລະດູການເພນເຕກອດ, ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງທີ່ຖືກແທນໂດຍເລກສາມສິບ ໄປເຖິງງານສະຫຼອງແຫ່ງແກ, ຫ້າວັນໄປເຖິງການສະເດັດຂຶ້ນຂອງພຣະຄຣິດ, ແລ້ວອີກຫ້າວັນໄປເຖິງວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ, ແລ້ວອີກຫ້າວັນໄປເຖິງໝຸດໝາຍທີ່ເປັນຕົວແທນທັງຝົນຕົ້ນ (ເພນເຕກອດ) ແລະຝົນປາຍ (ພົງພັກ). ໂຄງສ້າງນັ້ນສະແດງເລກສາມສິບ, ຕາມດ້ວຍສາມຂັ້ນຂອງເລກຫ້າ. ເອເຊກຽນຢູ່ໃນພຣະວິຫານ ແລະໂຄງສ້າງຂອງ ເລວີນິຕິ 23 ແມ່ນຫີບພັນທະສັນຍາ.

ປະຫວັດສາດເປັນພະຍານຢືນຢັນຄວາມຈິງວ່າ ເອເຊກຽນໃນຈຸດນັ້ນຢູ່ກ່ອນການລ້ອມເມືອງເຊີງສັນຍາລັກຫ້າປີ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໂດຍເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທຳລາຍເຢຣູຊາເລັມ. ຈຳນວນ “ຫ້າ” ເປັນອົງປະກອບຫຼັກປະການໜຶ່ງໃນແບບແຜນຂອງ ລະບຽບພວກປະໂລຫິດ ບົດທີຊາວສາມ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຈຳນວນ ສາມສິບ.

ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນບົດຄວາມເຫຼົ່ານີ້ວ່າ ເມື່ອຂໍ້ພຣະຄຳພີຊາວສອງຂໍ້ທຳອິດຂອງບົດນັ້ນຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຊາວສອງຂໍ້ສຸດທ້າຍ, ແລະຈາກນັ້ນເສັ້ນສອງເສັ້ນຂອງຊາວສອງຂໍ້ນັ້ນຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງຮ່ວມກັນກັບລະດູການເພນເຕຄອດ, ກໍຈະເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດເຖິງຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ຊຶ່ງເປັນໄຟເຕົາຫຼອມຂອງມາລາກີ. ສາມຂັ້ນນັ້ນມີອັນຟາແລະໂອເມກາຢູ່ໃນຂັ້ນທຳອິດແລະຂັ້ນທີສາມ, ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍລຳດັບຂອງຈຸດໝາຍສີ່ປະການທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຫນຶ່ງຂັ້ນ.

ປັດສະຄາ, ຕາມດ້ວຍງານສະຫລອງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອ, ຕາມດ້ວຍການຖວາຍຜົນຫົວປີຂອງເຂົ້າບາເລ, ແລ້ວອີກ “ຫ້າ” ມື້ຈົນເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງງານສະຫລອງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອ. ໝາຍຫຼັກທັງສີ່ນັ້ນປະກອບເປັນການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດ, ແລະພຣະເຢຊູຊົງສະແດງພາບຈຸດສິ້ນສຸດໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ, ແລະການທົດສອບຄັ້ງທີສາມກໍປະກອບດ້ວຍໝາຍຫຼັກສີ່ປະການເຊັ່ນກັນ. ງານສະຫລອງແຫ່ງສຽງແກ, ຕໍ່ມາແມ່ນການສະເດັດຂຶ້ນຂອງພຣະຄຣິດ ຕາມດ້ວຍວັນແຫ່ງການລົບບາບ, ແລະຈາກນັ້ນອີກຫ້າມື້ຕໍ່ມາຄືການມາເຖິງຂອງທັງເພນເຕກອດແລະງານສະຫລອງຢູ່ເພິງ. ເພນເຕກອດເປັນສັນຍະລັກຂອງຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະງານສະຫລອງຢູ່ເພິງເປັນສັນຍະລັກຂອງຝົນປາຍລະດູ. ໃນແບບແຜນເລວີນິຕິ 23 ທັງເພນເຕກອດແລະງານສະຫລອງຢູ່ເພິງສອດຄ່ອງກັນ.

ຂະບວນການທົດສອບ ແລະ ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃນຂັ້ນສຸດທ້າຍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023. ການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດແມ່ນການທົດສອບພື້ນຖານ ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍຂໍ້ຂັດແຍ້ງກ່ຽວກັບ “ພວກໂຈນໃນຊົນຊາດຂອງເຈົ້າ” ທີ່ໄດ້ແບ່ງແຍກກຸ່ມຄົນຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກທົດລອງມາກ່ອນແລ້ວໂດຍຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

ໃນພຣະທຳລະບຽບພວກເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ການທົດສອບປະການທຳອິດໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍການປະສົມປະສານເຊີງຄຳພະຍາກອນຂອງສາມສິ່ງ ແລ້ວອີກຫ້າມື້ຕໍ່ມາຈຶ່ງເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງເທດສະການເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອ. ປັດສະຄາແມ່ນວັນທີໜຶ່ງ, ເທດສະການເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອແມ່ນວັນທີສອງ, ແລະການຖວາຍຜົນທຳອິດແມ່ນວັນທີສາມ. ອີກຫ້າມື້ຕໍ່ມາ ເທດສະການເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອກໍສິ້ນສຸດລົງ. ໂຄງສ້າງເຊີງຄຳພະຍາກອນຂອງການທົດສອບທຳອິດໃນສາມປະການ ຍັງຖືກແທນໄວ້ໃນການທົດສອບປະການທີສາມ ແລະເປັນປະການສຸດທ້າຍດ້ວຍ. ໃນ waymark ທີສາມນັ້ນ, ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍສາມ waymarks ຕາມດ້ວຍອີກໜຶ່ງ, ເທດສະການແກດັງແມ່ນວັນທີໜຶ່ງ, ແລະການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດເກີດຂຶ້ນອີກຫ້າມື້ຕໍ່ມາ, ຈາກນັ້ນວັນລົບມົນທິນຈຶ່ງຕາມມາອີກຫ້າມື້ຕໍ່ມາ, ແລ້ວອີກຫ້າມື້ຕໍ່ມາ ທັງເພນເຕກອດ ແລະເທດສະການຢູ່ເຕັນ ກໍໝາຍເຖິງກົດຫມາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ຊຶ່ງໃນພຣະທຳເອເຊກຽນໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໂດຍການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

ລະຫວ່າງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງງານສະຫຼອງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ ແລະ ງານສະຫຼອງສຽງແກ ມີສາມສິບວັນ ຊຶ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສັນຍາລັກແທນປະໂລຫິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນການທົດສອບຄັ້ງທີສອງໃນບັນດາສາມການທົດສອບທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພາບປະກອບອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ.

ພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຄື່ອງໝາຍສາມປະການຄື ປັດສະຄາ, ເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອ, ແລະ ຜົນທໍາອິດ, ເພາະເຄື່ອງໝາຍທັງສາມນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສິ້ນພຣະຊົນ, ການຝັງ, ແລະ ການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນ ຕໍ່ມາອີກຫ້າວັນຈຶ່ງເຖິງຂັ້ນຕອນທີສີ່ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນສິ້ນສຸດຂອງງານສະຫຼອງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອ. ພິທີບັບຕິສະມາໄດ້ສະເໜີສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນໄວ້ໃນຊ່ວງເວລາສັ້ນໆພຽງຂະນະດຽວ ເມື່ອໂຢຮັນໄດ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາແກ່ພຣະເມຊີອາຂອງທ່ານ. ບັນດາງານສະຫຼອງໃນລະດູບ່າຍໄມ້ປົ່ງແຍກສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນອອກຈາກກັນຂັ້ນລະໜຶ່ງວັນ, ແລະ ບັນດາງານສະຫຼອງໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນແຍກສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນອອກຈາກກັນຂັ້ນລະຫ້າວັນ.

ເມື່ອພວກເຮົານຳໃຊ້ການທົດສອບປະການທຳອິດຂອງເທດສະການໃນລະດູບ່ອນໄມ້ຜຸດ ໃນຖານະເປັນການປະສົມກັນຂອງຫຼັກໝາຍສາມປະການ ຊຶ່ງຕາມມາດ້ວຍຫຼັກໝາຍໜຶ່ງປະການອີກຫ້າວັນຕໍ່ມາ; ແລະຈາກນັ້ນນຳໃຊ້ເທດສະການໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນເປັນຫຼັກໝາຍສາມປະການ ຊຶ່ງຕາມມາອີກຫ້າວັນຕໍ່ມາດ້ວຍຫຼັກໝາຍໜຶ່ງປະການ, ຈຶ່ງມີໂຄງສ້າງທາງຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍຫຼັກໝາຍ alpha ເປັນສາມປະການຕາມດ້ວຍຫ້າວັນ, ແລ້ວຈຶ່ງຕາມດ້ວຍສາມສິບວັນ, ແລະການທົດສອບປະການທີສາມຂອງເທດສະການໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ເປັນຫຼັກໝາຍສາມປະການຕາມດ້ວຍຫ້າວັນ—ໂຄງສ້າງນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການທົດສອບປະການທຳອິດຄອບຄຸມທັງໝົດຫ້າວັນ, ຕາມດ້ວຍການທົດສອບປະການທີສອງເປັນສາມສິບວັນ ຊຶ່ງໄປເຖິງຫຼັກໝາຍປະການທີສາມຂອງຫ້າວັນ. ຫ້າບວກສາມສິບ ບວກຫ້າ ເທົ່າກັບສີ່ສິບ (5 + 30 + 5 = 40).

ການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກຕິດຕາມໂດຍທັນທີດ້ວຍສີ່ສິບວັນ, ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການທົດສອບສາມປະການ. ຍັງສາມາດເຫັນສິ່ງອື່ນອີກຫຼາຍໃນໂຄງສ້າງຂອງ ເລວີນິຕິ 23 ເມື່ອພິຈາລະນາຄຽງຄູ່ກັບລະດູການເພນເຕຄອດ, ແຕ່ໃນອີກລະດັບໜຶ່ງ ບົດນັ້ນເປັນພາບແທນຂອງຫີບພັນທະສັນຍາໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ.

ບັນດາງານສະຫຼອງໃນລະດູບານໃໝ່ແລະລະດູໃບໄມ້ລົ່ນໃນ ລະບຽບພວກເລວີ ບົດທີ ຊາວສາມ ໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນທ່າມກາງຂອງວັນຊະບາໂຕສອງວັນ. ວັນຊະບາໂຕທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມທັງສອງ, ແລະເຄື່ອງໝາຍຕາມທາງໃນລະດູການເພນເຕຄອດທີ່ສອດຄ່ອງກັບ ລະບຽບພວກເລວີ ບົດທີ ຊາວສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງຫີບພັນທະສັນຍາແລະເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມທັງສອງ. ເອເຊກຽນໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານໃນບົດທີໜຶ່ງ, ແລະເມື່ອທ່ານຖືກນຳເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ, ທ່ານຢູ່ໃນຈຸດເວລາຫ້າວັນກ່ອນການລ້ອມເມືອງ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ອັນເປັນແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ. ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນເພນເຕຄອດ ແລະ ງານສະຫຼອງເຕັນພັກ ໃນ ລະບຽບພວກເລວີ ບົດທີ ຊາວສາມ. ເອເຊກຽນຢູ່ໃນປີທີສາມສິບ, ແລະ ສາມສິບ ແມ່ນຊ່ວງເວລາຂອງການທົດສອບຄັ້ງທີສອງໃນບັນດາສາມການທົດສອບທີ່ປະກອບເປັນເຕົາໄຟຫຼອມໃນ ມາລາກີ ບົດທີ ສາມ. ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສາມສິບວັນ, ດັ່ງເຊັ່ນທີ່ເອເຊກຽນຢູ່ໃນປີທີສາມສິບຂອງຮອບຢູບີລີຄັ້ງທີສິບເຈັດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ປັດສະຄາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງໂຢຊີຢາ, ຕາມທີ່ນັກປະຫວັດສາດເອີ້ນກັນ. ເອເຊກຽນຢູ່ຫ່າງຈາກການລ້ອມເມືອງຫ້າປີ ອັນໄດ້ດຳເນີນຢູ່ເປັນເວລາສິບແປດເດືອນ, ແລະທ່ານຢູ່ໃນພຣະວິຫານ ຊຶ່ງເປັນທ່າມກາງຂອງສາມການທົດສອບສຸດທ້າຍທີ່ຊຳລະແລະກຳຈັດມົນທິນຂອງຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່. ເປໂຕໄດ້ຢູ່ທີ່ ເຊຊາເຣຍ-ຟີລິບປີ (Panium) ເຊັ່ນກັນ, ອັນເປັນທ່າມກາງຂອງສາມການທົດສອບ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Panium (Caesarea-Philippi), ພູເຂົາແຫ່ງການຈຳແປງພຣະກາຍ ແລະ ໄມ້ກາງແຂນ.

ໃນປີ 592 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເອເຊກຽນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ “ເປັນໃບ້” ໂດຍອຳນາດເໜືອທຳມະຊາດ ແລະລາວເວົ້າໄດ້ກໍເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງເປີດປາກຂອງລາວເທົ່ານັ້ນ. ສະພາບນັ້ນດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າເຢຣູຊາເລັມຈະລົ້ມລົງໃນປີ 585/6 ກ່ອນ ຄ.ສ. ພຣະເຈົ້າຊົງເຮັດໃຫ້ລາວເວົ້າເມື່ອການປິດລ້ອມໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ໃນວັນທີ່ “ຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງ” “ດວງຕາ” ຂອງລາວໄດ້ຕາຍໄປ, ແຕ່ລາວບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເວົ້າຢ່າງເສລີ ຈົນກວ່າເຢຣູຊາເລັມ “ຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງ” “ດວງຕາ” ຂອງອິດສະຣາເອນ ຈະລົ້ມລົງ. ການລົ້ມລົງຂອງເຢຣູຊາເລັມເປັນຕົວແທນຂອງກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ແລະໃນຈຸດນັ້ນເອງ ບິດາຂອງໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຊຶ່ງເປັນປະໂລຫິດໃນຜັດທີແປດ, ຜູ້ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້ໃນຂະນະທີ່ຮັບໃຊ້ຢູ່ໃນພຣະວິຫານ, ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ເອເຊກຽນກໍຢູ່ (ໃນນິມິດ), ກໍໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້ເຊັ່ນກັນເປັນເວລາປະມານເກົ້າເດືອນ. ໃນວັນທີແປດຫຼັງຈາກການເກີດຂອງໂຢຮັນ, ເມື່ອໂຢຮັນກຳລັງຖືກຕັດໜັງປາຍ, ລາວຈຶ່ງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ເວົ້າ. ຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້ໃນຂະນະຢູ່ໃນສະຖານບໍລິສຸດ. ຜູ້ພະຍາກອນຄົນທີສາມທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້ໃນຂະນະທີ່ເບິ່ງພຣະຄຣິດໃນສະຖານບໍລິສຸດ ຄືດານີເອນ. ໃນບົດທີສິບ ດານີເອນຢູ່ໃນສະຖານບໍລິສຸດ, ແລະໃນຂະນະທີ່ລາວກຳລັງຖືກແຕະຕ້ອງເປັນຄັ້ງທີສອງໃນສາມຄັ້ງນັ້ນ ລາວກໍຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້. ທີ່ຈຸດກາງ ດານີເອນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້.

ສັນຍະລັກຂອງ “ການເວົ້າ” ຖືກໝາຍໄວ້ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຊຶ່ງກຳລັງຈະມາເຖິງ ເມື່ອສະຫະລັດອາເມລິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນ, ລາຂອງບາລາອາມເວົ້າ, ແລະນິມິດຂອງຮາບາກຸກເວົ້າ ແລະບໍ່ມຸສາ. ຜູ້ພະຍາກອນສາມຄົນຜູ້ເປັນໃບ້ ຊຶ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້ໃນຂະນະຢູ່ໃນພຣະວິຫານ ໄດ້ເວົ້າໃນເວລາການທຳລາຍເຢຣູຊາເລັມ. ກັບຊາຄາຣິຢາ, ທ່ານເວົ້າເພື່ອຢືນຢັນວ່ານາມໃໝ່ຂອງບຸດຂອງທ່ານນັ້ນຖືກຕ້ອງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງແກ່ຊາວຟີລາເດັນເຟຍຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບນາມໃໝ່.

ຊາກາຣີຢາໄດ້ຮັບແຜ່ນຂຽນເພື່ອຂຽນຊື່ປະຈຳຕະກູນໃໝ່ຂອງໂຢຮັນ.

ຊື່ໃໝ່ຂອງໂຢຮັນສອດຄ່ອງກັບຄຣິສຕະຈັກເມືອງຟິລາເດນເຟຍ, ແລະຊື່ເຊກາຣິຢາສອດຄ່ອງກັບລາວດີເກຍ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໂດຍການບໍ່ເຊື່ອຂອງເຊກາຣິຢາຕໍ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະວັນສຸດທ້າຍກໍຄືປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ດັ່ງນັ້ນ ທູດສະຫວັນຜູ້ນຳຂ່າວສານມານັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງເປັນທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ເຊກາຣິຢາປະຕິເສດທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຜ່ານໄປຈາກຄຣິສຕະຈັກເຊວັນດ໌ເດຍແອດເວນຕິສ ຝ່າຍລາວດີເກຍ. ຍັງມີອີກຫຼາຍທີ່ຈະກ່າວເຖິງການຟື້ນຟູຂອງສຽງໃນບັນດາຜູ້ພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້, ແຕ່ພວກເຮົາຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປສູ່ຄວາມເຂົ້າໃຈເສັ້ນທາງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢສີຢາ.

ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງຮອບຢູບິລີທີສິບເຈັດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນປັດສະຄາຂອງໂຢຊີຢາໃນປີ 622 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແຕ່ແນວສາຍຂອງໂຢຊີຢານັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນກ່ອນປີ 622 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຫຼາຍ. ການກະບົດຂອງອິສຣາເອນທີ່ໄດ້ນຳຊາອູນຂຶ້ນສູ່ບັນລັງໃນຖານະກະສັດອົງທຳອິດຂອງອິສຣາເອນ ໄດ້ໝາຍເຖິງສີ່ສິບປີທີ່ກະສັດຊາອູນຈະປົກຄອງ, ຕາມດ້ວຍສີ່ສິບປີທີ່ກະສັດດາວິດຈະປົກຄອງ, ຕາມດ້ວຍສີ່ສິບປີທີ່ໂຊໂລໂມນຈະປົກຄອງ. ການປະຕິເສດພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ລ່ວງເກີນຜູ້ພະຍາກອນຊາມູເອນຢ່າງຫນັກ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1097 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນແນວສາຍຄຳພະຍາກອນແຫ່ງການກະບົດ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ເມື່ອພວກຢິວໄດ້ປະກາດວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ມີກະສັດອື່ນນອກຈາກ Caesar.

ໃນປີ 1097, ກະສັດສາມພະອົງຈະຄອງລາດຄົນລະສີ່ສິບປີ ຈົນເຖິງການສິ້ນພະຊົນຂອງໂຊໂລໂມນໃນປີ 977 ກ່ອນ ຄ.ສ., ເມື່ອອານາຈັກນັ້ນຈຶ່ງແບ່ງອອກເປັນຝ່າຍເໜືອແລະຝ່າຍໃຕ້.

ການຄອງລາດຂອງຊາໂລໂມນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 971 ກ່ອນ ຄ.ສ.; ຮາກຖານຂອງພຣະວິຫານໄດ້ຖືກວາງລົງໃນປີທີສີ່ແຫ່ງການຄອງລາດຂອງຊາໂລໂມນ (967 ກ່ອນ ຄ.ສ.). ການກໍ່ສ້າງດຳເນີນຢູ່ເຈັດປີ (1 ກະສັດ 6:37–38), ແລະພຣະວິຫານໄດ້ສຳເລັດໃນເດືອນທີແປດແຫ່ງປີທີສິບເອັດຂອງຊາໂລໂມນ. ພິທີຖວາຍຢ່າງເປັນທາງການໄດ້ຈັດຂຶ້ນໃນເດືອນທີເຈັດ (ເດືອນເອທານິມ), ໃນລະຫວ່າງງານສະຫຼອງເທດສະການຢູ່ພັກເພິງ (1 ກະສັດ 8; 2 ຂ່າວຄາວ 5–7). ບັນດາກະສັດ, ພຣະວິຫານ ແລະຊາດນັ້ນ ແຕ່ລະຢ່າງລ້ວນຖືກນຳສະແດງໃນປະຫວັດສາດດ້ວຍໄລຍະເວລາສີ່ຮ້ອຍເກົ້າສິບປີ ຊຶ່ງບົ່ງຊີ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດເຖິງໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບບັນດາກະສັດ ຫຼືພຣະວິຫານ ຫຼືຊາດ.

ດານີເອນໄດ້ຖືກນຳໄປເປັນເຊີຍໃນປີ 607 ກ່ອນ ຄ.ສ., ເຖິງແມ່ນວ່ານັກຈັດລຳດັບເຫດການຕາມພຣະຄຳພີສ່ວນໃຫຍ່ຈະລະບຸວ່າເປັນປີ 605 ກ່ອນ ຄ.ສ. ບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດຈຳເປັນຕ້ອງສອດຄ່ອງກັບພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະສັນຍະລັກຂອງເຫດການຕ່າງໆທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ທາງປະຫວັດສາດໃນເສັ້ນແຫ່ງປະຫວັດສາດ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະມີກະສັດໃນປີ 1097 ກ່ອນ ຄ.ສ. ນັ້ນ ຮຽກຮ້ອງຕໍ່ພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຫຼາຍປະການວ່າ ປີ 607 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແມ່ນການນຳໃຊ້ທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະບໍ່ແມ່ນປີ 605 ກ່ອນ ຄ.ສ. ປີ 607 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສີ່ຮ້ອຍເກົ້າສິບປີໃນເສັ້ນຂອງບັນດາກະສັດ, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນ ມັນຍັງເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງໜຶ່ງໃນສາມການເປັນຕົວແທນຫຼັກຂອງເຈັດສິບປີທີ່ປາກົດຢູ່ໃນເສັ້ນນັ້ນ. ປີ 607 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຍັງໝາຍເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເຈັດສິບປີທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຕົກເປັນເຊີຍຂອງມານາເສໃນປີ 677 ກ່ອນ ຄ.ສ. ການເປັນຕົວແທນຄັ້ງທຳອິດຂອງສັນຍະລັກສີ່ຮ້ອຍເກົ້າສິບປີ (ຊຶ່ງມີພະຍານສາມປະການຢູ່ໃນເສັ້ນ) ສິ້ນສຸດລົງຕົງຈຸດທີ່ພະຍານໜຶ່ງໃນສາມພະຍານຂອງເຈັດສິບປີສິ້ນສຸດລົງ ແລະພະຍານອີກປະການໜຶ່ງຂອງເຈັດສິບປີເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ; ໂຄງສ້າງທາງຄະນິດສາດເປັນພະຍານຢືນຢັນຕໍ່ປີ 607 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເຖິງແມ່ນຈະມີແນວຄິດວ່າດານີເອນໄດ້ຖືກນຳໄປເປັນເຊີຍໃນປີ 605 ກ່ອນ ຄ.ສ.

ພາຍໃນເສັ້ນລຳດັບທີ່ປະກອບດ້ວຍຊ່ວງເວລາ 490 ປີ ທີ່ກ່ຽວໂຍງກັບບັນດາກະສັດຕັ້ງແຕ່ 1097 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຈົນເຖິງ 607 ກ່ອນ ຄ.ສ., ຍັງມີອີກ 490 ປີ ຈາກການຖວາຍພຣະວິຫານຂອງໂຊໂລໂມນ ຈົນເຖິງການຖວາຍພຣະວິຫານຫຼັງການເປັນເຊີຍໂດຍເຊຣູບາເບນ ໃນປີ 516 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄລຍະ 490 ປີນັ້ນປະກອບດ້ວຍ 420 ປີ ນັບຈາກການຖວາຍຂອງໂຊໂລໂມນໃນປີທີສິບເອັດຂອງພຣະອົງ, ບວກເຂົ້າກັບ 70 ປີ ທີ່ພຣະວິຫານຖືກປະຖິ້ມຮ້າງໃນຊ່ວງການເປັນເຊີຍ, ລວມເປັນ 490 ປີ. ພຣະລາຊະດຳລັດຄັ້ງທີສາມຂອງອາທາເຊີເຊສໄດ້ມາອີກ 59 ປີຕໍ່ມາ ໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະເປັນເຄື່ອງໝາຍເລີ່ມຕົ້ນຂອງ 490 ປີ ທີ່ຖືກ “ກຳນົດໄວ້” (ຕັດອອກ, ດານີເອນ 9:24) ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 34 ເມື່ອສະເຕຟານຖືກຂວ້າງດ້ວຍຫີນ. ແນ່ນອນວ່າ ຍັງມີພະຍານດ້ານລຳດັບເວລາອັນເລິກຊຶ້ງອີກຫຼາຍປະການໃນເສັ້ນຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຈາກການຫຼົງຖອຍພື້ນຖານໂດຍການປະຕິເສດພຣະເຈົ້າ ແລະພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ໃນປີ 1097 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອສະເຕຟານໄດ້ເຫັນພຣະຄຣິດປະທັບຢືນຢູ່ເບື້ອງຂວາພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພາຍໃນຄຳພະຍານນີ້ ພວກເຮົາພົບເຫັນວົງລໍ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢຊີຢາ.

ຂ້າພະເຈົ້າໃຊ້ຄໍາວ່າ “ການຫັນຫຼັງຈາກພຣະເຈົ້າໃນຂັ້ນຮາກຖານ,” ເພາະຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງເສັ້ນນັ້ນຊີ້ບອກເວລາທີ່ອິສຣາເອນໄດ້ປະຕິເສດພຣະເຈົ້າໃນຖານະກະສັດ, ໃນຄວາມປາຖະໜາຂອງເຂົາທັງຫຼາຍທີ່ຈະມີກະສັດແບບໂລກ, ອັນເປັນການໝາຍເຖິງການວາງຮາກຖານຂອງລະບອບກະສັດແຫ່ງມະນຸດຂອງອິສຣາເອນ. ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຂຽນສິ່ງນີ້ໄວ້ສໍາລັບວົງລໍ້ຂອງ Josiah, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າ,” ເພາະມັນເປັນສັນຍະລັກທັງຂອງຮາກຖານ ແລະຂອງການຫັນຫຼັງຈາກພຣະເຈົ້າໃນຂັ້ນຮາກຖານຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.

ເມື່ອຊາໂລໂມນເຖິງແກ່ຄວາມຕາຍ ແລະສິບສອງເຜົ່າໄດ້ແບ່ງອອກເປັນຝ່າຍເໜືອແລະຝ່າຍໃຕ້ ການອຸທິດລະບົບການນະມັດສະການປອມຂອງເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຖືກຕິຕຽນໂດຍຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງ ແລະການຕິຕຽນນັ້ນໄດ້ບັນຈຸຄຳພະຍາກອນເຖິງກະສັດອົງໜຶ່ງທີ່ຈະມາ ຊຶ່ງມີນາມວ່າ ໂຢສີຢາ. ໃນການຫັນຫຼັງຈາກພື້ນຖານຂອງເຢໂຣໂບອາມ ແລະສິບເຜົ່າຝ່າຍເໜືອ ຄຳພະຍາກອນເຖິງໂຢສີຢາ ແລະການຟື້ນຟູຂອງທ່ານ ຊຶ່ງຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍປັດສະຄາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນປີ 622 ກ່ອນ ຄ.ສ. ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ແລ້ວ. ການຟື້ນຟູນັ້ນເກີດຂຶ້ນໂດຍການຄົ້ນພົບບັນດາຂໍ້ຂຽນຂອງໂມເຊ ແລະການປະກາດຄຳພິພາກສາເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກການຫັນຫຼັງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ. ເມື່ອຖ້ອຍຄຳຈາກບັນດາຂໍ້ຂຽນຂອງໂມເຊຖືກອ່ານຖວາຍແກ່ກະສັດໂຢສີຢາ ມັນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຟື້ນຟູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດພຣະຄຳພີເດີມ. ຄຳພະຍາກອນເຖິງເດັກຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ຈະບັງເກີດມາໃນອະນາຄົດ ຊຶ່ງມີນາມວ່າ ໂຢສີຢາ ຍັງບັນຈຸການປະນາມໃນທາງພະຍາກອນຕໍ່ການຫັນຫຼັງຈາກພື້ນຖານ ທີ່ຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງໄດ້ກ່າວໂທດໄວ້ຕໍ່ກະສັດເຢໂຣໂບອາມ.

ຄໍາສາບແຊ່ງຂອງໂມເຊ ດັ່ງທີ່ດານີເອນເອີ້ນນັ້ນ ແມ່ນ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນພຣະທໍາເລວີນິຕິ ບົດ 26, ແລະມັນໄດ້ກາຍເປັນການຄົ້ນພົບອັນເປັນຮາກຖານຂອງ William Miller ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານຂອງອັດເວັນຕິດ. ການປະທານພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງ Miller ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍຜ່ານພັນທະກິດຂອງ “Josiah” Litch ໃນປີ 1838 ແລະ 1840. ໃນປີ 1863 ຮາກຖານເຫຼົ່ານັ້ນຖືກວາງທິ້ງໄປ ແລະ “ເຈັດເທົ່າ” ໄດ້ກາຍເປັນສັນຍາລັກ ບໍ່ພຽງແຕ່ຂອງຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານຂອງພວກ Millerite ແຫ່ງຟີລາເດລເຟຍເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນສັນຍາລັກຂອງການກະບົດຂອງ Millerism ແຫ່ງລາວດີເຊຍ ຕໍ່ຕ້ານຮາກຖານເຫຼົ່ານັ້ນອີກດ້ວຍ. ປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ ບັນຈຸໄວ້ຊຶ່ງສັນຍາລັກຂອງ “Josiah,” ຊຶ່ງຈະຖືກເຮັດຊ້ຳອີກຢ່າງຄົບຖ້ວນທຸກຕົວອັກສອນ ໃນປະຫວັດສາດຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ລໍ້ຂອງ Josiah ຢືນຍ້ອນກັບໄປເຖິງການໃຊ້ເວດມົນຂອງກະສັດ Saul ແລ້ວຕໍ່ເນື່ອງໄປຈົນເຖິງການຖືກຄາຍອອກຂອງຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ແຫ່ງລາວດີເຊຍ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ບັດນີ້ ລໍ້ຂອງ Josiah ໃນເອເຊກຽນ ກໍາລັງຢູ່ໃນຂະບວນການຖືກເປີດຜະນຶກ ໃນຖານະເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງການປະທັບຕາຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.