ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ - ເລກສາມ

ເມື່ອ “ຂະບວນການວັນອາທິດ” “ເວົ້າ ມັນຈະເປີດເຜີຍຈິດວິນຍານຂອງມັງກອນ.” ສີ່ວັກຕອນນັ້ນລະບຸວ່າ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ສະຫະລັດອາເມລິກາ “ຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສົມບູນ.” ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ “ເວລາໄດ້ມາເຖິງສຳລັບການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງຊາຕານ.” ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ການຮ່ວມພັນສາມຝ່າຍກໍສຳເລັດລົງ. ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ສະຫະລັດອາເມລິກາ “ປະຕິເສດທຸກຫຼັກການແຫ່ງລັດຖະທຳມະນູນຂອງຕົນໃນຖານະເປັນລັດຖະບານສາທາລະນະລັດໂປຣແຕສແຕນ,” ແລະພວກເຂົາຍັງ “ຈັດໃຫ້ມີການເຜີຍແຜ່ຄວາມເທັດ ແລະຄວາມຫຼົງຜິດຂອງສັນຕະປາປາ.” ກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນເປັນ “ໝາຍສຳຄັນສຳລັບພວກເຮົາ ວ່າຂີດຈຳກັດແຫ່ງຄວາມອົດກັ້ນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກບັນລຸແລ້ວ, ວ່າຂະໜາດແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຊາດຂອງພວກເຮົາເຕັມບໍລິບູນແລ້ວ, ແລະວ່າທູດສະຫວັນແຫ່ງຄວາມເມດຕາກຳລັງຈະບິນຈາກໄປ ໂດຍຈະບໍ່ກັບຄືນອີກເລີຍ.” ໝາຍສຳຄັນນັ້ນໄດ້ຖືກຕົວຢ່າງໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍຄຳເຕືອນທີ່ພຣະເຢຊູປະທານໄວ້ ໂດຍຊົງຊີ້ໄປຫາສິ່ງນ່າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າທີ່ດານີເອນຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວເຖິງ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຄຳອະທິຖານທີ່ບັນດາຜູ້ພະຍານສະຫຼະຊີວິດພາຍໃຕ້ຕາປະທັບດວງທີຫ້າໄດ້ທູນຂໍວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ບໍລິສຸດແລະສັດຊື່, ອີກດົນປານໃດ ພຣະອົງຈຶ່ງຈະບໍ່ພິພາກສາ ແລະແກ້ແຄ້ນເລືອດຂອງພວກຂ້າພຣະອົງຕໍ່ຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ?” ກໍຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ແລະຍັງເປັນທີ່ໝາຍລະຫວ່າງທາງນັ້ນອີກດ້ວຍ ທີ່ພົມມະຈາຣີຜູ້ໂງ່ ແລະຜູ້ມີປັນຍາ ສຳແດງລັກສະນະນິສັຍຂອງຕົນ.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ສະຫະລັດອາເມລິກາ “ປະຕິເສດທຸກຫຼັກການແຫ່ງລັດຖະທຳມະນູນຂອງຕົນ.” ຊ່ວງເວລາທີ່ວຽກງານນີ້ໄດ້ຖືກບັນລຸ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ Patriot Act ໃນປີ 2001. ຕັ້ງແຕ່ປີ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນຕົວແທນຂອງວຽກງານອັນຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປໃນການປະຕິເສດລັດຖະທຳມະນູນ. ວຽກງານອັນຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປນັ້ນສອດຄ່ອງກັບເສັ້ນຄຳພະຍາກອນທີ່ການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບສັດຮ້າຍໄດ້ຖືກບັນລຸ. ເສັ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍອາດເບິ່ງຄືວ່າຊັບຊ້ອນຢູ່ແດ່, ແຕ່ຄວາມຊັບຊ້ອນນັ້ນກໍຄຸ້ມຄ່າແກ່ການເຂົ້າໃຈ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍຊັບຊ້ອນກໍຄື ມັນເປັນຕົວແທນຂອງສອງເສັ້ນ.

ສໍາລັບສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກນັ້ນ, ສອງເສັ້ນແມ່ນເຂົາຂອງລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ແລະ ລັດທິໂປຣແຕສແຕນ. ເຂົາທັງສອງນັ້ນມາປະສານກັນເຂົ້າໃນຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງຄຣິດຈັກກັບລັດ ແລະ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ການກໍ່ຮູບຂອງຮູບຈຳລອງແຫ່ງສັດຮ້າຍສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ດັ່ງນັ້ນ ເສັ້ນຂອງການກໍ່ຮູບຂອງຮູບຈຳລອງແຫ່ງສັດຮ້າຍຈຶ່ງມີສອງເສັ້ນຢູ່ພາຍໃນເສັ້ນດຽວນັ້ນ, ເພາະວ່າເຂົາແຫ່ງລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ແລະ ລັດທິໂປຣແຕສແຕນດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ, ແຕ່ເສັ້ນຂອງແຕ່ລະອັນກໍມີຄຳພະຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງຕົນເອງທີ່ຕ້ອງນຳສະແດງ. ເສັ້ນຄຳພະຍາກອນເສັ້ນດຽວ, ທີ່ມີສອງຫົວຂໍ້ຄຽງຄູ່ກັນ, ມີຄວາມຊັບຊ້ອນຫຼາຍກວ່າພຽງແຕ່ການກຳນົດໝຸດໝາຍຕ່າງໆຂອງການກະທຳທາງການເມືອງ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການເວົ້າທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບລັດຖະທຳມະນູນ.

ສອງເສັ້ນຂອງເຂົາ Republican ແລະ Protestant ນັ້ນ ຍິ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ສັບສົນຫຼາຍຂຶ້ນໂດຍຂໍ້ເທັດຈິງທາງຄຳພະຍາກອນວ່າ ພາຍໃນເຂົາ Republican ມີປະຫວັດຂອງການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງ Democrats ຝ່າຍສະໜັບສະໜູນລະບົບທາດ ແລະ Republicans ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານລະບົບທາດ; ແລະຍັງມີອີກວ່າ ພາຍໃນເຂົາ Protestant ມີຂະບວນການທົດສອບຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຊຶ່ງດຳເນີນຕາມພວກພຣະກັນຍາຜູ້ສະຫຼາດ ແລະພວກພຣະກັນຍາຜູ້ໂງ່ ພາຍໃນປະຫວັດຂອງເຂົາ Protestant. ແຕ່ກໍຕາມ ການຕັ້ງຫຼັກຢູ່ໃນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ເປັນສິ່ງສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ.

ພາຍໃນແນວຄວາມຄິດທີ່ຖືກແທນໂດຍເຂົາສອງອັນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນນັ້ນ ມີພາບປຽບທຽບຄູ່ຂະໜານຂອງການກໍ່ຮ່າງລັກສະນະນິສັຍຂອງພຣະຄຣິດ ຫຼືລັກສະນະນິສັຍຂອງຊາຕານ ຊຶ່ງເທົ່າກັບການກໍ່ຮ່າງພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ ຫຼືພາບລັກຂອງສັດຮ້າຍ ເພາະໃນບໍລິບົດນີ້ “ສັດຮ້າຍ” ເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງທີ່ຖືກຊົງສ້າງ ຊຶ່ງຢູ່ກົງກັນຂ້າມກັບພຣະຜູ້ສ້າງ. ການກໍ່ຮ່າງຄຸນລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ສຳເລັດລົງພາຍໃນທ່າມກາງມະນຸດທັງປວງ ເພາະເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດລອງປິດລົງ ຈະມີຢູ່ພຽງສອງຈຳພວກເທົ່ານັ້ນ. ການກໍ່ຮ່າງນີ້ຍັງສຳເລັດລົງພາຍນອກອີກດ້ວຍ ໃນພັນທະມິດລະຫວ່າງອຳນາດສັນຕະປາປາກັບສະຫະປະຊາຊາດ.

ດັ່ງນັ້ນ, ເວລາແຫ່ງການທົດສອບສໍາລັບການກໍ່ຮູບຂອງສັດຮ້າຍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2001, ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ສະແດງໃຫ້ເຫັນການໂຕ້ແຍ້ງພາຍໃນແລະພາຍນອກພາຍໃນເຂົາແຕ່ລະຂ້າງຕາມລໍາດັບຂອງມັນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນດ້ານສາສະໜາຫຼືດ້ານການເມືອງ ແລະຍັງມີການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງສອງເຂົານັ້ນເອງ.

ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ເປັນຕົວແທນຂອງຄຳເຕືອນໃຫ້ຫລົບໜີ ຊຶ່ງພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງລະບຸວ່າເປັນ “ສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ.” ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ເປັນບົດສະຫຼຸບຂອງໄລຍະເວລາທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2001. Patriot Act ເປັນ “ສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າທີ່ດານີເອນໄດ້ກ່າວເຖິງ,” ແລະພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງລະບຸມັນວ່າເປັນໝາຍສຳຄັນໃຫ້ຫລົບໜີຈາກການທຳລາຍທີ່ກຳລັງຈະມາ.

ກົດໝາຍ Patriot Act ຮວມເອົາແສງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງປີ 1888 ແລະ ຮ່າງກົດໝາຍ Blair Bill ໄວ້ດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ກົດໝາຍ Patriot Act ຈຶ່ງບັນຈຸໄວ້ໃນທາງຄຳພະຍາກອນດ້ວຍແບບຢ່າງຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ດັ່ງນັ້ນ ຊ່ວງເວລານັບແຕ່ປີ 2001 ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດຕາມທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍແບບຢ່າງນັ້ນ—1888—Blair Bill, 2001—Patriot Act, ແລະ ມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ຄຳເຕືອນໃຫ້ຫຼົບໜີອອກຈາກບັນດາເມືອງໃນປີ 2001 ເປັນແບບຢ່າງຂອງຄຳເຕືອນໃຫ້ຫຼົບໜີອອກຈາກບາບີໂລນໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການພິພາກສາທີ່ຖືກນຳມາເໜືອສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເປັນແບບຢ່າງຂອງການພິພາກສາທີ່ຖືກນຳມາເໜືອໂລກທັງໝົດເມື່ອ Michael ຊົງລຸກຂຶ້ນ ແລະ ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດສິ້ນສຸດລົງ. ລາຍເຊັນຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະ Alpha ແລະ Omega ໄດ້ຖືກນຳສະແດງຢ່າງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກພາຍໃນບັນດາຄວາມຈິງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Blair Bill ໃນປີ 1888 ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ 1888 ເປັນຕົວແທນ, ໂດຍຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນປີ 2001.

ປີ 2001, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍປີ 1888, ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນໝາຍສຳຄັນໃຫ້ຫຼົບໜີ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍສິ່ງອັນເປັນທີ່ໜ້າຊັງອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ, ແຕ່ຍັງໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໂດຍປີ 66 AD ແລະການລ້ອມເມືອງຂອງ Cestius ອີກດ້ວຍ. ການລ້ອມເມືອງຂອງ Titus ໃນປີ 70 AD ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດ. ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປີ 321 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບທຳອິດຂອງ Constantine, ແລະປີ 538 ເປັນຕົວແທນເວລາທີ່ຊາດສຸດທ້າຍໃນໂລກຍອມຈຳນົນຕໍ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.

ປີ 2001 ແມ່ນ 1888, Cestius ແລະ ປີ ຄ.ສ. 66. ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນ Titus ແລະ ປີ 70 ແລະ 321. ປີ 2001 ຍັງແມ່ນການບັບຕິສະມາຂອງພຣະເຢຊູ, ແລະ ການສະເດັດລົງມາຂອງພຣະອົງໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 10 ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ສັນຍະລັກທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນມີສ່ວນປະກອບຕໍ່ເສັ້ນຂອງລັດຖະທຳມະນູນ.

ປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາດຳເນີນໄປຄຽງຄູ່ກັນກັບປະຫວັດສາດຂອງອັດເວັນຕິສຶມ. ໃນປີ 1798 ສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍຂອງຕົນ, ແລະ ປີ 1798 ກໍເປັນເວລາແຫ່ງອວະສານ ເມື່ອສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ກ່ຽວພັນກັບປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 14 ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ. ທີ່ນັ້ນໃນປີ 1798 ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໃນຄຳພະຍາກອນຂອງອັດເວັນຕິສຶມໄດ້ຖືກໝາຍໄວ້, ແລະ ໃນປີ 1798 ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກທີ່ມີເຂົາຄ້າຍລູກແກະໄດ້ກາຍເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຳພີ.

ກ່ອນປີ 1798 ໄດ້ມີຫຼັກໝາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສາມປະການທີ່ກ່ຽວພັນກັບເສັ້ນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງກ່ຽວພັນກັບການເວົ້າຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະລັດຖະທຳມະນູນຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ. ຫຼັກໝາຍທັງສາມປະການນັ້ນແມ່ນ ຄຳປະກາດເອກະລາດ, ທີ່ໄດ້ຖືກກ່າວອອກໃນປີ 1776, ຕໍ່ມາແມ່ນລັດຖະທຳມະນູນໃນປີ 1789, ແລະຈາກນັ້ນແມ່ນ Alien and Sedition Acts ຂອງປີ 1798.

ຫຼັກໝາຍທັງສາມນັ້ນກ່າວເຖິງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງລັດຖະທຳມະນູນ ແລະໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ກົດໝາຍວັນອາທິດເປັນຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄວາມຈຳເປັນທາງຄຳພະຍາກອນ ຈຶ່ງຕ້ອງມີຫຼັກໝາຍສາມປະການທີ່ນຳໜ້າຈຸດສິ້ນສຸດນັ້ນ ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ຫຼັກໝາຍສາມປະການໄດ້ນຳໜ້າການເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນເປັນແບບຢ່າງ.

ໃນປີ 2001, ໃນເວລາທີ່ຫໍຄອຍທັງຫຼາຍພັງລົງ, ກົດໝາຍ Patriot Act ໄດ້ຖືກສະແດງແບບໂດຍ Blair Bill ຂອງປີ 1888, ຄຽງຄູ່ກັບການກະບົດຢ່າງເປີດແຈ້ງຂອງຜູ້ນຳ Adventism ໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ Minneapolis General Conference. ການກະບົດນັ້ນ, ຊຶ່ງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງໄດ້ບອກແກ່ Sister White ວ່າເປັນແບບຢ່າງໂດຍການກະບົດຕໍ່ໂມເຊໂດຍ Korah, Dathan ແລະ Abiram, ຍັງໄດ້ຖືກສະແດງແບບໂດຍພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດໃນປີ 27 AD, ການຍັບຍັ້ງຂອງອິສລາມໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະຄໍາປະກາດເອກະລາດໃນປີ 1776, ພ້ອມທັງ “ສິ່ງໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າ, ຊຶ່ງດານີເອນຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້” ໃນຖານະເປັນໝາຍສຳລັບການຫຼົບໜີຈາກພຣະພິໂລດທີ່ກຳລັງຈະມາ, ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍ Cestius ແລະປີ 66 AD.

ຖ້າທ່ານຍັງສາມາດຈື່ຈຳໄດ້ວ່າ ແນວຄຳພະຍາກອນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ໃນຂະນະນີ້ ແມ່ນແນວຂອງລັດຖະທຳມະນູນແຫ່ງສະຫະລັດອາເມຣິກາ ແລ້ວແນວຄຳພະຍາກອນທັງໝົດທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງເທິງນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ຮ່ວມສົມທົບ ແລະ ສະຖາປະນາຫົວຂໍ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແນວຂອງລັດຖະທຳມະນູນນັ້ນ. ແຕ່ແນວທີ່ເບິ່ງຄືວ່າມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງສຳພັນກັນຫຼາຍທີ່ສຸດ ຄື ແນວແຫ່ງການກໍ່ຕັ້ງຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍ. ຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນ ເປັນຮູບເໝືອນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງສັນຕະປາປາ, ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີເປັນສັດຮ້າຍຕົວໜຶ່ງທີ່ມີຍິງຄົນໜຶ່ງປົກຄອງຢູ່ເໜືອສັດຮ້າຍນັ້ນ ອັນເປັນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ ໂດຍທີ່ຄຣິສຕະຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ. ເພື່ອໃຫ້ສະຫະລັດອາເມຣິກາສ້າງຮູບເໝືອນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍໄດ້ ນິກາຍໂປຣເຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍຈະຕ້ອງຄວບຄຸມລັດຖະບານຢ່າງເຕັມທີ ຈົນເຖິງຈຸດທີ່ລັດຖະບານຈະອອກ ແລະ ບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍທາງສາສະໜາ ແລະ ໃນທີ່ສຸດ ກໍຄື ກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ເມື່ອຂະບວນການໃນການກໍ່ຮ່າງຮູບຂອງສັດຮ້າຍສຳເລັດລົງ, ລັດຖະທຳມະນູນທີ່ຖືກຂຽນຂຶ້ນໂດຍມີຫຼັກການສູງສຸດອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງ Thomas Jefferson ໄດ້ຂຽນໄວ້ວ່າ “ການແຍກສາສະໜາອອກຈາກລັດ,” ຈະຖືກຄ່ຳລົ້ມ. ເມື່ອເຂົາສັດທີ່ເປັນໂປຣແຕສແຕນມີອຳນາດຊີ້ນຳເຂົາອີກອັນທີ່ເປັນຝ່າຍສາທາລະນະລັດໃຫ້ບັງຄັບໃຊ້ຂໍ້ກຳນົດທາງສາສະໜາ, ຫົວໃຈແທ້ຂອງລັດຖະທຳມະນູນກໍຖືກຉີກອອກເປັນຊິ້ນໆ, ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງເຫັນຄວາມສຳພັນເຊິ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນລະຫວ່າງເສັ້ນຂອງລັດຖະທຳມະນູນ ແລະ ເສັ້ນຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ.

ໄລຍະເວລາທີ່ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍຖືກກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2001 ດ້ວຍກົດໝາຍ Patriot Act ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍຖືກບັງຄັບໃຊ້. ໃນລະຫວ່າງໄລຍະນັ້ນ ຝົນປາຍລະດູຈຶ່ງຖືກປະພອຍລົງມາ, ເພາະວ່າຝົນປາຍລະດູເລີ່ມຕົກເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດສະເດັດລົງມາ ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວ້ຍພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຕາມທີ່ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ ນັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆ ຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກທຳລາຍລົງດ້ວຍການສຳຜັດແຕ່ພຽງຄັ້ງດຽວຈາກພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະພົມພອຍຂອງຝົນລະດູຫຼັງ ເປັນໄລຍະເວລາໜຶ່ງທີ່ເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າອ່າວໃນຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງອາດເວັນຕິສ ກຳລັງຖືກຮ່ອນແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ການຮ່ອນແລະການຊຳລະນັ້ນສິ້ນສຸດລົງເມື່ອເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫຼາດຜູ້ທີ່ມີນ້ຳມັນຢູ່ໃນເວລາທີ່ວິກິດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດມາເຖິງ ກໍຈະຖືກປະທັບຕາ ແລ້ວພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ ຈົນກວ່າ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງ.

ໃນລະຫວ່າງການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ຝົນປາຍລະດູຈະກຳລັງໂປຍລົງ, ແລະໃນລະຫວ່າງການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍໃນໂລກ ຝົນປາຍລະດູຈະຖືກຫຼັ່ງອອກຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ.

ໃນປີ 2001 ການທົດສອບຂອງຄຣິດຕະຈັກເຊັບເວັນທ໌-ເດ ແອດເວັນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍພວກໂປຣເຕສແຕນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະໂດຍອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານເມື່ອພຣະຄຣິດຮັບບັບຕິສະມາ.

ຂະບວນການທົດສອບຂັ້ນສຸດທ້າຍສໍາລັບປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າ ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອແສງສະຫວ່າງຂອງທູດສະຫວັນໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 18 ເລີ່ມນໍາສະເໜີຂ່າວສານຂອງພຣະອົງ. ຂ່າວສານຂອງພຣະອົງຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນສາມຂໍ້ທໍາອິດຂອງ ພຣະນິມິດ ບົດ 18 ອີກດ້ວຍ, ແລະສາມຂໍ້ນັ້ນ ຕາມຄໍາຂອງ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ສໍາເລັດຄວາມສົມບູນເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກພັງລົງ.

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບກໍໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ດັ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 10. ການທົດສອບນັ້ນຄື ວ່າທ່ານຈະຮັບເອົາໜັງສືນ້ອຍທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງທູດສະຫວັນນັ້ນ ແລ້ວກິນມັນຫຼືບໍ່. ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບນີ້ ໃນຂະນະທີ່ຝົນລະດູປາຍກຳລັງຖືກປະພົມລົງມາ ມັນກໍຕົກລົງພຽງແຕ່ເທິງຜູ້ທີ່ເລືອກຈະຮັບເອົາໜັງສືນ້ອຍນັ້ນແລະກິນມັນ.

ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ກິນຂ່າວສານຂອງປີ 2001 ກໍາລັງຮັບຂ່າວສານທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບຊ່ວງເວລານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຖືກທົດສອບ ເພື່ອສໍາແດງວ່າພວກເຂົາໄດ້ນໍາຂ່າວສານນັ້ນເຂົ້າໄປຢູ່ພາຍໃນຢ່າງແທ້ຈິງ ຈົນເປັນປະສົບການທີ່ຖືກຕຽມໄວ້ສໍາລັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຫຼືບໍ່. ໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ດັ່ງນັ້ນ ຝົນປາຍລະດູຈຶ່ງຖືກແທນຄວາມໝາຍເປັນການພົ່ນປະພຽງເບົາໆ, ເພາະວ່າເຂົ້າສາລີແລະຫຍ້າອອກຍັງຢູ່ຮ່ວມກັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າ, “ມັນອາດຈະກໍາລັງຕົກລົງເທິງດວງໃຈທັງຫຼາຍຮອບຂ້າງພວກເຮົາ, ແຕ່ພວກເຮົາຈະບໍ່ສາມາດແຍກອອກ ຫຼືຮັບມັນໄດ້.” ເມື່ອຄົນສະຫຼາດຖືກແຍກອອກຈາກຄົນໂງ່, ແລ້ວຝົນປາຍລະດູຈຶ່ງຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ, ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນວັນເພນເຕກອດ, ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ໄລຍະແຫ່ງການປະພອຍຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງຕິດຕາມດ້ວຍໄລຍະໜຶ່ງທີ່ຝົນປາຍລະດູຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ ກໍໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ເຊັ່ນກັນວ່າເປັນສອງໄລຍະທີ່ການພິພາກສາຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ໄລຍະທຳອິດຂອງການພິພາກສາເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນກັບເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະໃນການພິພາກສາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ການພິພາກສານັ້ນຈຶ່ງຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດສຳລັບຝູງອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ກຳລັງຕອບສະໜອງຕໍ່ ຫຼື ປະຕິເສດສຽງຮ້ອງອັນດັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງເລີ່ມຂຶ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະສິ້ນສຸດເມື່ອ Michael ລຸກຂຶ້ນ ແລະເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຖືກປິດລົງ.

ສອງໄລຍະຂອງຝົນລະດູທ້າຍ, ຊຶ່ງເປັນສອງໄລຍະຂອງການພິພາກສາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນກັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວຈຶ່ງເຄື່ອນໄປສູ່ຝູງອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າ, ກໍເປັນສອງໄລຍະຂອງການກໍ່ຕົວຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍເຊັ່ນກັນ.

ພາຍໃນຊ່ວງເວລາພະຍາກອນຊ່ວງທໍາອິດໃນສອງຊ່ວງນັ້ນ ເມື່ອການພິພາກສາຖືກນໍາມາເຫນືອຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຫນືອສະຫະລັດອາເມຣິກາດ້ວຍ ນັ້ນແມ່ນປະຫວັດສາດດຽວກັນແທ້ໆທີ່ເຂົາສັດຝ່າຍພັກຣີພັບລິກັນ ແລະເຂົາສັດຝ່າຍໂປຣເຕສແຕນ ທັງສອງຖືກພິພາກສາ. ໃນຈຸດດຽວກັນນັ້ນທີ່ອາດເວນຕິສມ໌ແບບລາໂອດີເກຍຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຖຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສະຫະລັດອາເມຣິກາກໍເຮັດໃຫ້ຈອກແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງຕົນເຕັມ ແລະຄວາມພິນາດແຫ່ງຊາດກໍຖືກນໍາມາເຫນືອຊາດນັ້ນ ແລະໃນຂະນະນັ້ນຊາຕານກໍປາກົດຕົວ ແລະເລີ່ມຕົ້ນວຽກງານອັນນ່າພິສະດານຂອງມັນ. ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກປະທັບຕາ ແລະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ພວກເຮົາໄດ້ຮັບການແຈ້ງວ່າ ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ອາດຈະຖ່າຍທອດແນວຄິດໃດໆໄດ້ ກ່ຽວກັບ “ປະສົບການຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຍັງມີຊີວິດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເມື່ອພຣະສິຣິສະຫງ່າຈາກສະຫວັນ ແລະການຖືກຂົ່ມເຫັງອີກຄັ້ງໜຶ່ງດັ່ງໃນອະດີດ ຖືກປະສານເຂົ້າກັນ.”

ການເກີດຊ້ຳອີກຂອງການຂົ່ມເຫັງໃນອະດີດເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກປະກາດໃຊ້ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ເພາະວ່າໃນເວລານັ້ນຊາຕານເລີ່ມກິດຈະການອັນໜ້າພິສະດານຂອງມັນ, ແລະພວກພົມຈັນຍານທີ່ສະຫຼາດ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກ “ລອງແລ້ວ ແລະພິສູດແລ້ວ” ມາກ່ອນແລ້ວນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນຈະ “ດຳເນີນໄປໃນແສງສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງອອກມາຈາກພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ.” ສິ່ງນີ້ຈະສຳເລັດລົງໂດຍຜ່ານພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນ, ເພາະວ່າ “ໂດຍທາງທູດສະຫວັນ ຈະມີການຕິດຕໍ່ສື່ສານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງລະຫວ່າງສະຫວັນແລະໂລກ.”

ຜູ້ມີປັນຍາແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປະທັບຕາໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ່ເຈັດ ແລະ ເອເຊກຽນ ບົດທີ່ເກົ້າ, ແລະຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບພວກຄົນໂງ່ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໃຫ້ກຽດແກ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂດຍການປະຕິເສດ “ຂໍ້ຄວາມທີ່ພຣະອົງຊົງສົ່ງມາ.” ພວກຄົນໂງ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ “ໄດ້ລະເມີດພັນທະສັນຍາຂອງຕົນກັບພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງໃນວັນນັ້ນຈະຢູ່ໂດຍປາດຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ປາດຈາກຄວາມຫວັງ.” ຄົນສອງພວກນັ້ນໄດ້ຖືກທົດສອບ ແລະ ຖືກນຳມາເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສະແດງລັກສະນະຂອງຕົນ ໂດຍອີງຕາມວ່າພວກເຂົາຍອມຮັບ ຫຼື ປະຕິເສດຂ່າວສານສຳລັບເວລານັ້ນ. ຂ່າວສານສຳລັບເວລານັ້ນ ນັບແຕ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນຕົ້ນມາ ຄືຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງຝົນລະດູຫຼັງໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ໂດຍວິທີການ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ຕາມທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນ ເອຊາຢາ ບົດທີຊາວແປດ. ວິທີການ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ແມ່ນວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງແຕ່ງຕັ້ງໄວ້, ແລະດັ່ງນັ້ນ ການປະຕິເສດວິທີການນັ້ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການປະຕິເສດຂ່າວສານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຜ່ານການນຳໃຊ້ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ນິດໜ່ອຍຈາກບ່ອນນີ້ ແລະນິດໜ່ອຍຈາກບ່ອນນັ້ນ,” ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນການປະຕິເສດພຣະຜູ້ປະທານແຫ່ງວິທີການນັ້ນອີກດ້ວຍ.

ເນື່ອງຈາກຂອບເຂດອັນດົນບັນດານທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໃນຂະບວນການທົດສອບອັນນຳໄປສູ່ການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດແຈ້ງວ່າ ວິທີດຽວທີ່ບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າຈະສາມາດຜ່ານພົ້ນປະຫວັດສາດຊ່ວງທີ່ “ລັດສະໝີອັນສະຫວັນ ແລະ ການຖືກຂົ່ມເຫັງຊ້ຳຮອຍໃນອະດີດຖືກປະສົມປະສານກັນ” ໄດ້ນັ້ນ, ຄືການຢູ່ໃນປະສົບການທີ່ແສງສະຫວ່າງຈາກບັນລັງຂອງພຣະເຈົ້າສາມາດຖືກຮັບຮູ້ໄດ້. ມັນຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້, ມິຊະນັ້ນມັນກໍໄຮ້ປະໂຫຍດ, ແລະ ພວກເຮົາກໍສູນເສຍໄປ.

ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນໃນ Revelation 18 ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຝົນປາຍລະດູໄດ້ມາພຽງແຕ່ “ເທິງ” ຜູ້ “ທີ່” ໄດ້ “ຮັບຮູ້ແລະນຳເອົານ້ຳຄ້າງແລະຫ່າຝົນແຫ່ງພຣະຄຸນ ທີ່” ກຳລັງ “ຕົກລົງເທິງພວກເຮົາ” ເທົ່ານັ້ນ. “ຄວາມຜິດພາດອັນໃຫຍ່” ທີ່ໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ໂດຍ Sister White ແມ່ນເມື່ອພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ໂງ່ຄິດວ່າພວກນາງສາມາດລໍຖ້າຈົນກວ່າຝົນປາຍລະດູຈະຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ຈຳກັດ ເພາະເມື່ອນັ້ນພວກນາງຄິດວ່າຕົນຈະສາມາດຕາມໃຫ້ທັນໄດ້. ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ; ມີພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງເຕີບໂຕຂຶ້ນໃນຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງເພີ່ມຂຶ້ນ.

ເມື່ອເຮົາສະຫຼຸບບົດຄວາມນີ້ ປະເດັນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນ ແມ່ນກ່ຽວກັບຈຸດປະສົງຂອງເວລາແຫ່ງການທົດສອບທີ່ບັດນີ້ເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນນັ້ນ. ຖ້າເຮົາຈະ “ດຳເນີນຢູ່ໃນຄວາມສະຫວ່າງທີ່ສ່ອງອອກມາຈາກພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ” ໃນເວລາທີ່ການຂົ່ມເຫັງໃນອະດີດຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ, ເຮົາຈຳເປັນຈະຕ້ອງຮຽນຮູ້ພຣະວາຈາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃຫ້ຊຳນານລ່ວງໜ້າກ່ອນວິກິດການຈະມາເຖິງ.

ໃນບົດທີໜຶ່ງ, ດານີເອນ ແລະ ຊາຍຜູ້ມີຄຸນຄ່າທັງສາມໄດ້ເຮັດໃຫ້ການສຶກສາຂອງພວກເຂົາສົມບູນແລ້ວກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະເຂົ້າໄປຮັບການທົດສອບໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ. ເປັນເວລາສີ່ສິບວັນ ພຣະຄຣິດໄດ້ເປີດພຣະວາຈາພະຍາກອນໃຫ້ແກ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກສາວົກລ່ວງໜ້າກ່ອນສິບວັນທີ່ພວກສາວົກໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວຂອງພວກເຂົາສົມບູນ. ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເຖິງວັນເພນເຕກອດ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງທາງພະຍາກອນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ໃນພຣະຄຳພີດານີເອນ ບົດທີ 3, ຊາດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ໄດ້ກາບທູນເນບູກາດເນັດຊາວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີເວລາເພີ່ມອີກ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຕົກລົງແນ່ນອນຢູ່ແລ້ວວ່າ ພວກເຂົາຈະເຮັດອັນໃດໃນເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຄວາມສັດຊື່ຂອງພວກເຂົາໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນໃຫ້ເຫັນເດັ່ນຊັດ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນຢູ່ໃນເຕົາໄຟຮ່ວມກັບພຣະຄຣິດ, ແລະ ຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນນັ້ນແລ້ວກ່ອນການທົດສອບ ກໍໄດ້ຖືກນຳອອກໄປສູ່ໂລກທັງມວນທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນເວລານັ້ນ ໂດຍບັນດາເຈົ້ານາຍຜູ້ມີກຽດທີ່ມາຢ້ຽມຢາມ ຜູ້ໄດ້ເຫັນປາຕິຫານໃນເຕົາໄຟນັ້ນ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.