ຂໍ້ຄວາມເຕືອນໃນພຣະທຳເອເຊກຽນແມ່ນ “ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການລ້ອມເມືອງ.” ເມື່ອການລ້ອມເມືອງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ພັນລະຍາຂອງເອເຊກຽນໄດ້ເສຍຊີວິດ ແລະ ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາບໍ່ໃຫ້ໄວ້ທຸກຕໍ່ການຕາຍຂອງນາງ. ການຕາຍຂອງນາງ, ຄຽງຄູ່ກັບການບໍ່ໄວ້ທຸກຂອງທ່ານຕໍ່ການຕາຍຂອງນາງ, ເປັນສັນຍາລັກເຖິງການລ້ອມເມືອງ ແລະ ການທຳລາຍກຸງເຢຣູຊາເລັມທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ. ການກະທຳຂອງທ່ານ ແລະ ການຕາຍຂອງນາງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຕືອນ, ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງເຄື່ອງໝາຍເຕືອນໃນອະນາຄົດທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສະແດງໄວ້ ໃນຖານະ “ສິ່ງອັນໜ້າຊັງທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມຮ້າງເປົ່າ.”
ເຫດສະນັ້ນ ເມື່ອພວກທ່ານຈະເຫັນສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມພິນາດ ຊຶ່ງດານີເອນຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້ ຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ (ຜູ້ໃດອ່ານ ກໍຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າໃຈ). ມັດທາຍ 24:15
ເມື່ອທຸງປະຈໍາກອງຂອງໂຣມັນຖືກຕັ້ງໄວ້ພາຍໃນເຂດບໍລິເວນຂອງພຣະວິຫານ, ຄຣິດສະຕຽນໃນເຢຣູຊາເລັມຈະຕ້ອງໜີອອກຈາກເມືອງ. ພະຍານສອງປະການຂອງໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມເນັ້ນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສໍາຄັນອັນຫນັກແນ່ນຂອງການຮັບຮູ້ “ໝາຍສໍາຄັນ” ນັ້ນລ່ວງໜ້າກ່ອນການລ້ອມເມືອງ, ແລະການດົນໃຈຍັງຊີ້ບອກຕື່ມອີກວ່າ ພະຍານສອງປະການນັ້ນໄດ້ພົບເຫັນ “ການນໍາໄປໃຊ້ໂດຍກົງຫຼາຍຂຶ້ນ” ຂອງພວກມັນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ໃນການກ່າວເຖິງຄໍາເຕືອນຂອງພຣະຄຣິດກ່ຽວກັບການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມ ໂດຍເຊື່ອມໂຍງກັບເອເຊກຽນ ແລະ ໂຢຮັນທີ່ຢູ່ໃນນິມິດເກື່ອງພຣະວິຫານ, ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຂຽນວ່າ:
“ໃນຂະນະທີ່ຄໍາພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການສໍາເລັດສ່ວນໜຶ່ງໃນການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມ, ມັນມີການນໍາໃຊ້ທີ່ກົງກວ່າຕໍ່ຍຸກສຸດທ້າຍ.”
“ພວກເຮົາກຳລັງຢືນຢູ່ເທິງທາງເຂົ້າຂອງເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະອັນຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຂັງຂືມ. ຄຳພະຍາກອນກຳລັງສຳເລັດຢ່າງວ່ອງໄວ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ທີ່ປະຕູແລ້ວ. ອີກບໍ່ດົນ ຈະມີຊ່ວງເວລາໜຶ່ງເປີດອອກຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຳຄັນອັນທ່ວມທົ້ນສຳລັບມວນຊົນຜູ້ມີຊີວິດທັງປວງ. ຂໍ້ຂັດແຍ້ງຕ່າງໆໃນອະດີດຈະຖືກປຸກຂຶ້ນມາອີກ; ຂໍ້ຂັດແຍ້ງໃໝ່ໆຈະເກີດຂຶ້ນ. ບັນດາເຫດການທີ່ຈະຖືກດຳເນີນໃນໂລກຂອງພວກເຮົາ ຍັງບໍ່ທັນແມ່ນແມ່ນແຕ່ຖືກຝັນເຖິງເລີຍ.” Testimonies, volume 5, 753.
ໃນບົດທີສີ່ ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ສະແດງຄໍາອຸປະມາໜຶ່ງອອກມາເປັນການກະທໍາ ຊຶ່ງເນັ້ນໜັກເຖິງ ‘ໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງການຖືກປິດລ້ອມ.’ ເອເຊກຽນໄດ້ສະແດງຄໍາອຸປະມາອອກເປັນການກະທໍາຫ້າຄັ້ງໃນພຣະທໍາຂອງທ່ານ ຊຶ່ງພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນ. ເອເຊກຽນໄດ້ກ່າວແກ່ພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານຫ້າຄັ້ງ ແລະພວກເຂົາກໍປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງ. ຄໍາອຸປະມາທີ່ທ່ານສະແດງອອກເປັນການກະທໍາ ແລະຂ່າວສານຂອງທ່ານ ສະແດງໃຫ້ເຫັນຊົນຈໍາພວກຫ້າປະການຂອງຍິງພົມມະຈັນໂງ່ ຜູ້ປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບການເພີ່ມພູນແຫ່ງ ‘ຄວາມຮູ້’ ທີ່ກ່ຽວໂຍງກັບຄໍາອຸປະມາ ແລະຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ. ຖ້ອຍຄໍາ ແລະຄໍາອຸປະມາເຫຼົ່ານັ້ນ ກ່ຽວໂຍງໂດຍກົງກັບການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງມີ “ການນໍາໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ໂດຍກົງຫຼາຍຂຶ້ນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.”
ເຈົ້າດ້ວຍ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງນຳແຜ່ນດິນເຜົາມາແຜ່ນໜຶ່ງ ແລະວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ, ແລ້ວຈົ່ງວາດເມືອງໃສ່ໃນນັ້ນ ຄືເຢຣູຊາເລັມ; ແລະຈົ່ງຕັ້ງການລ້ອມຕີຕໍ່ສູ້ມັນ, ແລະກໍ່ປ້ອມຕໍ່ສູ້ມັນ, ແລະພູນຄັນດິນຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ມັນ; ຈົ່ງຕັ້ງຄ້າຍທະຫານໄວ້ຕໍ່ສູ້ມັນດ້ວຍ, ແລະຈົ່ງຕັ້ງເຄື່ອງກະແທກກຳແພງໄວ້ຮອບດ້ານຕໍ່ສູ້ມັນ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຈົ່ງນຳກະທະເຫຼັກມາໃຫ້ຕົນເອງ ແລະຕັ້ງມັນເປັນກຳແພງເຫຼັກລະຫວ່າງເຈົ້າກັບເມືອງນັ້ນ; ແລະຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໄປຕໍ່ສູ້ມັນ, ແລະມັນຈະຖືກລ້ອມຕີ, ແລະເຈົ້າຈະລ້ອມຕີມັນ. ນີ້ຈະເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ວົງວານອິສຣາເອນ.
ຈົ່ງນອນລົງເທິງຂ້າງຊ້າຍຂອງເຈົ້າດ້ວຍ, ແລະໃຫ້ວາງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງວົງວານອິດສະຣາເອນໄວ້ເທິງຂ້າງນັ້ນ; ຕາມຈໍານວນວັນທີ່ເຈົ້າຈະນອນຢູ່ເທິງຂ້າງນັ້ນ ເຈົ້າຈະຮັບແບກຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາ. ເພາະເຮົາໄດ້ກໍານົດປີແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາໃສ່ເຈົ້າ ຕາມຈໍານວນວັນ ຄືສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບວັນ; ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ເຈົ້າຈະຮັບແບກຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງວົງວານອິດສະຣາເອນ. ແລະເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຮັດວັນເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ຄົບແລ້ວ ຈົ່ງນອນອີກເທື່ອໜຶ່ງເທິງຂ້າງຂວາຂອງເຈົ້າ ແລະເຈົ້າຈະຮັບແບກຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງວົງວານຢູດາສີ່ສິບວັນ; ເຮົາໄດ້ກໍານົດໃຫ້ເຈົ້າໜຶ່ງວັນແທນໜຶ່ງປີ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໄປສູ່ການລ້ອມເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະໃຫ້ແຂນຂອງເຈົ້າເປືອຍໄວ້ ແລະເຈົ້າຈົ່ງພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານເມືອງນັ້ນ. ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະວາງເຊືອກຜູກໄວ້ເທິງເຈົ້າ ແລະເຈົ້າຈະບໍ່ອາດຫັນຈາກຂ້າງໜຶ່ງໄປອີກຂ້າງໜຶ່ງໄດ້ ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະສໍາເລັດວັນແຫ່ງການລ້ອມເມືອງຂອງເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 4:1–8.
ເຄື່ອງໝາຍ
ຄໍາວ່າ “ໝາຍສໍາຄັນ” ປາກົດຢູ່ເກົ້າເທື່ອໃນພຣະທໍາເອເຊກຽນ. ໃນບົດທີສີ່, ການປິດລ້ອມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເປັນ “ໝາຍສໍາຄັນ” ແກ່ວົງວານອິສຣາເອນ. ໃນບົດທີສິບສອງ, ເອເຊກຽນກໍຍັງເປັນ “ໝາຍສໍາຄັນ” ອີກ ໂດຍຊີ້ບອກເຖິງການປິດລ້ອມແລະການທໍາລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.
ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຈົ້າອາໄສຢູ່ທ່າມກາງວົງວານທີ່ກະບົດ, ຜູ້ຊຶ່ງມີຕາໄວ້ເພື່ອເຫັນ ແຕ່ບໍ່ເຫັນ; ພວກເຂົາມີຫູໄວ້ເພື່ອຟັງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ: ເພາະພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ. ເຫດສະນັ້ນ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຈັດຕຽມສິ່ງຂອງສຳລັບການຍ້າຍຖິ່ນ, ແລະຈົ່ງຍ້າຍອອກໄປໃນເວລາກາງວັນຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ; ແລະເຈົ້າຈະຕ້ອງຍ້າຍຈາກທີ່ຂອງເຈົ້າໄປອີກທີ່ໜຶ່ງຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ: ບາງທີພວກເຂົາອາດຈະພິຈາລະນາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດກໍຕາມ. ແລ້ວເຈົ້າຈະຕ້ອງນຳສິ່ງຂອງຂອງເຈົ້າອອກມາໃນເວລາກາງວັນຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ, ດັ່ງສິ່ງຂອງສຳລັບການຍ້າຍຖິ່ນ: ແລະເຈົ້າຈະອອກໄປໃນເວລາຄ່ຳຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ, ດັ່ງບຸກຄົນທັງຫຼາຍທີ່ອອກໄປສູ່ການຖືກກວາດຕ້ອນເປັນເຊວຍ. ຈົ່ງຂຸດທະລຸກຳແພງຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ, ແລະຈົ່ງຂົນຂອງອອກທາງນັ້ນ. ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ ເຈົ້າຈະຕ້ອງແບກມັນໄວ້ເທິງບ່າຂອງເຈົ້າ, ແລະຂົນມັນອອກໄປໃນຍາມພົນຄ່ຳ: ເຈົ້າຈົ່ງປົກໜ້າຂອງເຈົ້າໄວ້, ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນພື້ນດິນ: ເພາະເຮົາໄດ້ຕັ້ງເຈົ້າໄວ້ເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ວົງວານອິດສະຣາເອນ. Ezekiel 12:2–6.
ເມື່ອວົງຕະກູນທີ່ກະບົດໄດ້ເຫັນຄໍາອຸປະມາທີ່ຖືກສະແດງອອກເປັນການກະທໍານັ້ນ, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າມັນໝາຍເຖິງຫຍັງ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຖາມເອເຊກຽນໃຫ້ອະທິບາຍ.
ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ວົງວານອິດສະຣາເອນ, ຄືວົງວານທີ່ກະບົດ, ມິໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າດອກຫລືວ່າ, “ເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງ?” ຈົ່ງກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫລາຍວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ພາລະນີ້ເກີດແກ່ເຈົ້ານາຍໃນເຢຣູຊາເລັມ ແລະແກ່ວົງວານອິດສະຣາເອນທັງສິ້ນທີ່ຢູ່ທ່າມກາງເຂົາ. ຈົ່ງກ່າວວ່າ, “ເຮົາເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງພວກທ່ານ; ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດ, ກໍຈະຖືກເຮັດແກ່ເຂົາຢ່າງນັ້ນ; ເຂົາຈະຖືກກວາດຍ້າຍໄປເປັນເຊີຍ.” ເອເຊກຽນ 12:9–11.
ການປິດລ້ອມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເປັນໝາຍສຳຄັນສຳລັບປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນເວລາສຸດທ້າຍ.
“ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນ ໄດ້ກ່າວໄວ້ສຳລັບຍຸກຂອງພວກເຮົາຫຼາຍກວ່າສຳລັບຍຸກຂອງຕົນເອງ, ດັ່ງນັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສຳລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ, ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ມິໄດ້ມີໄວ້ສຳລັບຕົວພວກເຂົາເອງ, ແຕ່ມີໄວ້ສຳລັບພວກເຮົາ; ແລະບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາທູດສະຫວັນປາຖະໜາຢາກພິນິດເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”
“ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມແລະຮວບຮວມຊັບສົມບັດຂອງມັນໄວ້ສຳລັບຄົນລຸ້ນສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫມົດ ແລະບັນດາການກະທຳອັນສະຫງ່າງາມແລະນ່າຄາລົບໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງພຣະຄຳພີເດີມ ໄດ້ເຄີຍເກີດຂຶ້ນມາແລ້ວ ແລະກໍກຳລັງເກີດຊ້ຳອີກໃນຄຣິສຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
ໃນມື້ດຽວກັນນີ້
ເອເຊກຽນ ໃນຄໍາອຸປະມາທີ່ຖືກສະແດງເປັນການກະທໍາ ກ່ຽວກັບ ‘ການປິດລ້ອມ ແລະ ການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມ’ ເປັນໝາຍສໍາຄັນສໍາລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.
ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນປີທີເກົ້າ ໃນເດືອນທີສິບ ໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນນັ້ນ ພຣະທໍາຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງບັນທຶກຊື່ຂອງວັນນັ້ນ ຄືວັນນີ້ເອງ; ໃນວັນນີ້ເອງ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນໄດ້ຍົກກອງທັບເຂົ້າໂຈມຕີເຢຣູຊາເລັມ.
ແລະຈົ່ງກ່າວຄຳອຸປະມາແກ່ເຊື້ອສາຍທີ່ກະບົດນັ້ນ ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງຕັ້ງໝໍ້ໄວ້, ຈົ່ງຕັ້ງມັນໄວ້, ແລະຈົ່ງເທນ້ຳລົງໃນນັ້ນດ້ວຍ; ຈົ່ງຮວບຮວມຊິ້ນສ່ວນຂອງມັນໃສ່ໃນນັ້ນ, ຄືທຸກຊິ້ນອັນດີ, ຕົ້ນຂາ ແລະ ບ່າໄຫລ່; ຈົ່ງເຕີມມັນດ້ວຍກະດູກອັນດີທີ່ສຸດ. ຈົ່ງເອົາຝູງແກະອັນດີທີ່ສຸດ, ແລະຈົ່ງເຜົາກະດູກໄວ້ຂ້າງລຸ່ມມັນດ້ວຍ, ແລະຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນຟົດຢ່າງດີ, ແລະຈົ່ງໃຫ້ຕົ້ມກະດູກຂອງມັນຢູ່ໃນນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ວິບັດແກ່ເມືອງແຫ່ງເລືອດ, ແກ່ໝໍ້ທີ່ມີຂີ້ຕະກັນຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະຂີ້ຕະກັນຂອງມັນກໍບໍ່ໄດ້ອອກຈາກມັນ! ຈົ່ງຕັກມັນອອກເທື່ອລະຊິ້ນ; ຢ່າໃຫ້ສະຫຼາກໃດຕົກໃສ່ມັນ. ເພາະເລືອດຂອງນາງຢູ່ກາງນາງ; ນາງໄດ້ວາງມັນໄວ້ເທິງຍອດຫີນ; ນາງບໍ່ໄດ້ເທມັນລົງເທິງດິນ ເພື່ອຈະກົບມັນໄວ້ດ້ວຍຝຸ່ນ; ເພື່ອໃຫ້ຄວາມພິໂລດພຸ່ງຂຶ້ນມາເພື່ອເອົາການແກ້ແຄ້ນ; ເຮົາໄດ້ວາງເລືອດຂອງນາງໄວ້ເທິງຍອດຫີນ ເພື່ອມັນຈະບໍ່ຖືກປົກຄຸມ.
ເຫດສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ວິບັດແກ່ນະຄອນແຫ່ງເລືອດ! ເຮົາຈະເຮັດກອງໄຟໃຫ້ໃຫຍ່ຂຶ້ນອີກ. ຈົ່ງສຸມຟືນເຂົ້າ, ຈຸດໄຟໃຫ້ລຸກ, ເຄັ່ງເນື້ອໃຫ້ໝົດ, ປຸງມັນໃຫ້ດີ, ແລະໃຫ້ກະດູກຖືກເຜົາ. ແລ້ວຈົ່ງຕັ້ງໝໍ້ນັ້ນເປົ່າໆໄວ້ເທິງຖ່ານຂອງມັນ, ເພື່ອທອງສຳລິດຂອງມັນຈະຮ້ອນ ແລະຖືກໄໝ້, ແລະເພື່ອໃຫ້ຄວາມໂສໂຄກຂອງມັນລະລາຍຢູ່ພາຍໃນ, ເພື່ອຂີ້ຕົມຂອງມັນຈະຖືກເຜົາຜານໃຫ້ໝົດ. ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງອ່ອນລ້າດ້ວຍຄຳມຸສາ, ແຕ່ຂີ້ຕົມອັນຫຼາຍຂອງນາງກໍບໍ່ອອກຈາກນາງ; ຂີ້ຕົມຂອງນາງຈະຢູ່ໃນໄຟ. ໃນຄວາມໂສໂຄກຂອງເຈົ້າມີຄວາມລາມົກຢູ່: ເພາະເຮົາໄດ້ຊຳລະເຈົ້າແລ້ວ ແຕ່ເຈົ້າກໍບໍ່ຖືກຊຳລະ, ເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກຊຳລະຈາກຄວາມໂສໂຄກຂອງເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າເຮົາໄດ້ໃຫ້ພຣະພິໂລດຂອງເຮົາສະຫງົບລົງເທິງເຈົ້າ. ເຮົາ ພຣະເຢໂຮວາ ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ: ມັນຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະເຮົາຈະກະທຳມັນ; ເຮົາຈະບໍ່ຫັນກັບ, ຈະບໍ່ອາໄສ, ແລະຈະບໍ່ກັບໃຈ; ພວກເຂົາຈະພິພາກສາເຈົ້າຕາມທາງຂອງເຈົ້າ ແລະຕາມການກະທຳຂອງເຈົ້າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້.
ພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວກໍມາເຖິງຂ້ານ້ອຍອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະເອົາຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງດວງຕາຂອງເຈົ້າໄປຈາກເຈົ້າດ້ວຍການຟາດຟັນຄັ້ງດຽວ; ແຕ່ເຈົ້າຢ່າໄວ້ທຸກ ຫຼືຮ້ອງໄຫ້ ແລະຢ່າໃຫ້ນ້ຳຕາຂອງເຈົ້າໄຫຼລົງ. ຈົ່ງກັ້ນການຮ້ອງຄ່ຳຄວນໄວ້, ຢ່າໄວ້ທຸກເພື່ອຄົນຕາຍ, ຈົ່ງໂພກຜ້າພັນສີສະຂອງເຈົ້າໄວ້ເທິງເຈົ້າ, ແລະສວມເກີບໃສ່ຕີນຂອງເຈົ້າ, ຢ່າປົກປາກຂອງເຈົ້າ ແລະຢ່າກິນເຂົ້າຈີ່ຂອງມະນຸດ.” ດັ່ງນັ້ນ ໃນຕອນເຊົ້າຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າກັບປະຊາຊົນ; ແລະເມື່ອຮອດຕອນແລງ ພັນລະຍາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຕາຍ; ແລະໃນຕອນເຊົ້າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ກະທຳຕາມທີ່ຂ້ານ້ອຍຖືກບັນຊາ. ແລ້ວປະຊາຊົນໄດ້ກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ເຈົ້າຈະບໍ່ບອກພວກເຮົາດອກຫຼືວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມໝາຍຢ່າງໃດສຳລັບພວກເຮົາ ເມື່ອເຈົ້າກະທຳເຊັ່ນນີ້?”
ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຕອບເຂົາທັງຫລາຍວ່າ, ພຣະຄໍາຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ຈົ່ງກ່າວແກ່ວົງວານອິດສະຣາເອນວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະລົບຫລູ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ, ຊຶ່ງເປັນຄວາມສະຫງ່າງາມແຫ່ງກໍາລັງຂອງພວກເຈົ້າ, ເປັນສິ່ງທີ່ຕາຂອງພວກເຈົ້າປາຖະໜາ, ແລະເປັນສິ່ງທີ່ຈິດໃຈຂອງພວກເຈົ້າອາໄລ; ແລະບຸດຊາຍບຸດຍິງຂອງພວກເຈົ້າຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າປະໄວ້ນັ້ນ ຈະລົ້ມຕາຍດ້ວຍດາບ. ແລະພວກເຈົ້າຈະເຮັດຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດ: ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ປິດຮິມຝີປາກຂອງຕົນ ຫລືກິນອາຫານຂອງມະນຸດ. ແລະຜ້າຄຸມສີສະຂອງພວກເຈົ້າຈະຢູ່ເທິງຫົວ, ແລະເກີບຂອງພວກເຈົ້າຈະຢູ່ທີ່ຕີນ: ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄວ້ທຸກ ຫລືຮ້ອງໄຫ້; ແຕ່ພວກເຈົ້າຈະຊຸດໂຊມລົງເພາະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນ, ແລະຄໍາຄວນຄາງຕໍ່ກັນແລະກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເອເຊກຽນຈຶ່ງເປັນໝາຍສໍາຄັນແກ່ພວກເຈົ້າ: ພວກເຈົ້າຈະເຮັດຕາມທຸກຢ່າງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ; ແລະເມື່ອສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ ພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາແມ່ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 24:1–24.
ເອເຊກຽນເປັນໝາຍສຳຄັນທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການປິດລ້ອມໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະການທຳລາຍໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ; ການຕົກເປັນເຊີຍຂອງສະມາຊິກແຫ່ງຄຣິດຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວັນຕິດ ຝ່າຍລາວດີເຊຍ.
“ເມື່ອພຣະຄຣິດທອດພຣະເນດລົງມາຈາກຍອດພູມະກອກເທດ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຫັນສະພາບການເຊັ່ນນີ້ດຳລົງຢູ່ໃນທຸກຄຣິດຕະຈັກ. ຄຳເຕືອນທັງຫຼາຍໄດ້ລົງມາເຖິງທຸກຄົນທີ່ກຳລັງຍ່າງຕາມຮອຍເທົ້າຂອງປະຊາຊົນເຢຣູຊາເລັມ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນນັ້ນ. ປະຊາຊົນນີ້ຖືກຕັ້ງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາເປັນຄຳເຕືອນ. ໂດຍການປະຕິເສດຄຳເຕືອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສະໄໝນີ້ຂອງພວກເຮົາ ມະນຸດກຳລັງເຮັດຊ້ຳບາບຂອງເຢຣູຊາເລັມ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເຫັນສິ່ງທີ່ຕົວແທນມະນຸດບໍ່ເຫັນແລະຈະບໍ່ເຫັນ—ຜົນອອກມາສຸດທ້າຍຂອງແຜນການອັນເປັນຝີມືມະນຸດທັງປວງໃນ Battle Creek. ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳທຸກສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າອົງໜຶ່ງຈະກະທຳໄດ້. ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ່ອງແສງຕໍ່ໜ້າຕາຂອງປະຊາຊົນ ເພື່ອບາບຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະບໍ່ໄປເຖິງເຂດແດນທີ່ບໍ່ອາດຮູ້ສຶກການກັບໃຈໄດ້ອີກ. ແຕ່ໂດຍຂະບວນການອັນຍາວນານແຫ່ງການຫັນຫ່າງອອກຈາກຫຼັກການທີ່ທ່ຽງຕົງແລະຊອບທຳ ມະນຸດໄດ້ຈັດວາງຕົນເອງໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຈິງ ຄວາມຍຸດຕິທຳແລະຄວາມເມດຕາ ບໍ່ຖືກສັງເກດເຫັນ. ແນວທາງນີ້ໄດ້ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງທຳມະຊາດແທ້ຂອງເຂົາ.” Testimonies, volume 8, 68.
ພະຍານສອງຄົນຂອງອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ
ເອເຊກຽນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້ໂດຍລິດອຳນາດເໜືອທຳມະຊາດ, ແລະທ່ານໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ເມື່ອເຢຣູຊາເລັມລົ້ມລົງ ທ່ານຈະສາມາດເວົ້າໄດ້ອີກຄັ້ງ, ແລະໃນເວລານັ້ນທ່ານຈະເປັນ “ໝາຍສຳຄັນ.” ການທີ່ເອເຊກຽນບໍ່ໄວ້ທຸກຕໍ່ການຕາຍຂອງພັນລະຍາຂອງທ່ານ ເປັນໝາຍສຳຄັນອັນອາລະຟາໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການປິດລ້ອມ, ແລະການທີ່ປາກຂອງເອເຊກຽນຖືກເປີດເມື່ອເຢຣູຊາເລັມລົ້ມລົງ ກໍເປັນໝາຍສຳຄັນອັນໂອເມກາ. ການປິດລ້ອມຈົນເຖິງການທຳລາຍນັ້ນ ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ໂດຍໝາຍສຳຄັນໃນຕອນຕົ້ນ ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດ. ພາຍໃນພາບປຽບດຽວກັນນັ້ນ, ພະຍານທີສອງຂອງໝາຍສຳຄັນອັນອາລະຟາ ແລະ ອັນໂອເມກາ ໄດ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍການຕາຍຂອງ “ສິ່ງປາຖະໜາແຫ່ງດວງຕາຂອງເອເຊກຽນ” ເປັນອາລະຟາ ແລະການຕາຍຂອງ “ສິ່ງປາຖະໜາແຫ່ງດວງຕາ” ຂອງປະຊາຊົນ ເປັນໝາຍສຳຄັນອັນໂອເມກາຂອງໄລຍະເວລານັ້ນ. ໄລຍະເວລາໜຶ່ງປີເຄິ່ງນັ້ນ ມີພະຍານສອງປະການຂອງອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ. ການຕາຍຂອງພັນລະຍາເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນຂອງການຕົກເປັນເຊີຍ ແລະການຖືກຢຽບຍ່ຳຂອງກອງປະຊາຄົມ, ແລະການຕາຍອັນໂອເມກາຂອງເຢຣູຊາເລັມເປັນຕົວແທນຂອງການຖືກຢຽບຍ່ຳຂອງພຣະວິຫານ.
ດັ່ງນັ້ນ ເອເຊກຽນຈຶ່ງເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ພວກເຈົ້າ: ຕາມທຸກສິ່ງທີ່ເຂົາໄດ້ກະທຳ ພວກເຈົ້າກໍຈະກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ; ແລະເມື່ອເຫດການນີ້ມາເຖິງ ພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ອີກທັງ ເຈົ້າເອີຍ ບຸດແຫ່ງມະນຸດ, ໃນວັນທີ່ເຮົາຈະເອົາກຳລັງຂອງເຂົາໄປຈາກເຂົາ, ຄວາມຊື່ນຊົມແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງເຂົາ, ສິ່ງທີ່ຕາຂອງເຂົາປາຖະໜາ, ແລະສິ່ງທີ່ໃຈຂອງເຂົາຜູກພັນໄວ້, ຄືບຸດຊາຍແລະບຸດຍິງຂອງເຂົາ, ຈະບໍ່ມີຫຼືທີ່ຜູ້ທີ່ຫຼົບໜີໄດ້ໃນວັນນັ້ນຈະມາຫາເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຍິນຂ່າວນັ້ນດ້ວຍຫູຂອງເຈົ້າ? ໃນວັນນັ້ນ ປາກຂອງເຈົ້າຈະຖືກເປີດແກ່ຜູ້ທີ່ຫຼົບໜີມານັ້ນ, ແລະເຈົ້າຈະເວົ້າ ແລະຈະບໍ່ເປັນໃບ້ອີກຕໍ່ໄປ: ແລະເຈົ້າຈະເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ; ແລະເຂົາຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ. ເອເຊກຽນ 24:24–27.
ຄວາມຕາຍຫົກປະການ
ການຕາຍຂອງພັນລະຍາຂອງເອເຊກຽນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການລ້ອມເມືອງ ແລະການຕາຍຂອງເຢຣູຊາເລັມ ຜູ້ຊຶ່ງໃນຄວາມໝາຍທາງພະຍາກອນແມ່ນເຈົ້າສາວຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະສະແດງໃຫ້ເຫັນກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ ຊຶ່ງຖືກນຳໜ້າໂດຍໄລຍະໜຶ່ງທີ່ຖືກແທນຄວາມໂດຍການລ້ອມເມືອງ. ໄລຍະແຫ່ງການລ້ອມເມືອງ ແລະການທຳລາຍ ເປັນໝຸດໝາຍສອງປະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແມ່ນແມ່ນຈະເຊື່ອມຕໍ່ກັນໂດຍກົງກໍຕາມ. ການລ້ອມເມືອງເປັນໄລຍະເວລາໜຶ່ງ, ແລະການທຳລາຍເປັນຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ. ການທຳລາຍນັ້ນຄືກົດວັນອາທິດ ຊຶ່ງຖືກນຳໜ້າໂດຍໄລຍະແຫ່ງການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ໄລຍະຂອງຮູບສັດຮ້າຍສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຊີ້ບອກເຄື່ອງໝາຍຂອງການທຳລາຍເຢຣູຊາເລັມໃນມັດທາຍ ບົດ 24, ພຣະອົງຍັງຊົງອ້າງເຖິງວັນເວລາຂອງໂນອາດ້ວຍ.
ແຕ່ດັ່ງໃນສະໄໝຂອງໂນອາເປັນຢ່າງໃດ ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດກໍຈະເປັນຢ່າງນັ້ນເໝືອນກັນ. ເພາະວ່າໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ ພວກເຂົາກິນແລະດື່ມ ແຕ່ງງານ ແລະຍົກລູກສາວໃຫ້ແຕ່ງງານ ຈົນເຖິງວັນທີ່ໂນອາເຂົ້າໄປໃນນາວາ, ແລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກຈົນກວ່ານ້ຳຖ້ວມມາ ແລະກວາດເອົາພວກເຂົາໄປໝົດທຸກຄົນ; ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດກໍຈະເປັນຢ່າງນັ້ນເໝືອນກັນ. ມັດທາຍ 24:37–39.
ໃນສະໄໝຂອງໂນອາ ປະຕູແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນໄດ້ຖືກປິດລົງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນພາບລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ ຊຶ່ງກໍໄດ້ຖືກພາບລ່ວງໜ້າໄວ້ເຊັ່ນກັນໂດຍການປິດປະຕູໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊ່ວງເວລານັບແຕ່ການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ວັນທີ 12–17 ສິງຫາ ໃນປີ 1844 ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ນຳໄປສູ່ປະຕູທີ່ຖືກປິດ.
ໃນສະໄໝຂອງໂນອາ ໂນອາເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງປະຕູທີ່ປິດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໃນສະໄໝຂອງໂນອາ ຊຶ່ງຕາມພຣະເຢຊູຈະເປັນເໝືອນ “ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດ,” ທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດ 14 ໄດ້ນຳໄປສູ່ປະຕູທີ່ປິດ. ວິນລຽມ ມິນເລີ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍເອໂນກໃນສະໄໝຂອງໂນອາ. ຢູດາໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຂ່າວສານຂອງເອໂນກເປັນຄູ່ຂະໜານກັບຂ່າວສານຂອງມິນເລີ.
ແລະອີໂນກດ້ວຍ, ຜູ້ທີ່ເປັນລຸ້ນທີເຈັດນັບຈາກອາດາມ, ໄດ້ພະຍາກອນເຖິງຄົນເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດມາພ້ອມກັບບັນດາວິສຸດຊົນຂອງພຣະອົງນັບໝື່ນໆ, ເພື່ອຊົງພິພາກສາທຸກຄົນ, ແລະເພື່ອຊົງໃຫ້ບັນດາຄົນອະທໍາໃນທ່າມກາງພວກເຂົາປະຈັກແຈ້ງເຖິງການກະທໍາອັນອະທໍາທັງປວງຂອງຕົນ ຊຶ່ງພວກເຂົາໄດ້ກະທໍາຢ່າງອະທໍາ, ແລະເຖິງຖ້ອຍຄໍາອັນແຂງກະດ້າງທັງປວງ ທີ່ບັນດາຄົນບາບອະທໍາໄດ້ກ່າວຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ. ຢູດາ 1:14, 15.
ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຂອງ Miller ໄດ້ປະກາດເຖິງ “ການພິພາກສາ” ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຂ່າວສານຂອງ Enoch. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Enoch ຖືກກໍານົດໝາຍໄວ້ວ່າເປັນ “ຄົນທີເຈັດນັບຈາກອາດາມ.” ຂ່າວສານຂອງ Miller ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງ “ເຈັດເວລາ” ຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ, ແລະອີກສີ່ສິບຫົກປີຕໍ່ມາ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອ “ເຈັດເວລາ” ທີ່ຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ໄດ້ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ. ທັງ Enoch ແລະ Miller, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ, ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໂດຍມີການລະບຸເຖິງເລກເຈັດ. ຊ່ວງເວລາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນກັບ Enoch, ຜູ້ເປັນຄົນທີເຈັດ, ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍເຈັດວັນທີ່ບັນດາສັດໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນາວາ ຈົນກະທັ້ງປະຕູຖືກປິດລົງຢ່າງເໜືອທຳມະຊາດ. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ການເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະແດງພາບເຖິງຈຸດຈົບສະເໝີ.
ເອໂນກໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດເມທູເຊລາ, ແລະເມທູເຊລາກໍໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລາເມັກ. ລາເມັກແລະເມທູເຊລາເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະອີກທັງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ດຳເນີນໄປຈົນເຖິງປະຕູທີ່ປິດ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເມທູເຊລາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຕາຍໃນປີແຫ່ງນ້ຳຖ້ວມ. ລາເມັກເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະລາເມັກໄດ້ຕາຍຫ້າປີກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ. ຫ້າປີນັ້ນນັບຈາກການຕາຍຂອງລາເມັກຈົນເຖິງການຕາຍຂອງເມທູເຊລາ ເມື່ອປະຕູໄດ້ປິດລົງ, ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການຕາຍຂອງເຈົ້າສາວຂອງເອເຊກຽນ ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ນຳໄປສູ່ການຕາຍຂອງເຈົ້າສາວຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເມທູເຊລາ.
ເອໂນກເປັນແບບຢ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດທີ່ມາເຖິງໃນປີ 1798, ລາເມັກເປັນແບບຢ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 19 ເມສາ, 1844 ແລະ ເມທູເຊລາເປັນແບບຢ່າງຂອງການຮ້ອງປະກາດໃນເວລາທ່ຽງຄືນຈາກ Exeter ຈົນເຖິງປະຕູທີ່ປິດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ, 1844, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍໂນອາ. ຫ້າປີນັບແຕ່ການຕາຍຂອງລາເມັກຈົນເຖິງການຕາຍຂອງເມທູເຊລາ ເປັນແບບຢ່າງຂອງໜຶ່ງປີເຄິ່ງນັບແຕ່ 587 BC ຈົນເຖິງ 586 BC. ຫ້າປີນັ້ນຈາກລາເມັກເຖິງເມທູເຊລາ ເປັນແບບຢ່າງຂອງຫ້າປີນັບແຕ່ 1448 ຈົນເຖິງ 1453.
ໃນວັນທີ 31 ຕຸລາ 1448, ໂຢຮັນ ພາລາໂອໂລໂກສ ໄດ້ເສຍຊີວິດ ແລະ ນ້ອງຊາຍຂອງລາວ, ຄອນສະແຕນຕິນ ທີສິບເອັດ, (ຄອນສະແຕນຕິນອົງສຸດທ້າຍ) ໄດ້ສະແຫວງຫາການອະນຸຍາດຈາກອຳນາດຕວກກີອິດສະລາມ ເພື່ອຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຂອງໂຣມຕາເວັນອອກ. ການຍອມຈຳນົນຂອງລາວໃນວັນທີ 27 ກໍລະກົດ 1299 ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບປີຊຸດທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດ 9 ທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນຂໍ້ 10. ຫ້າປີຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ ໂຢຮັນ ພາລາໂອໂລໂກສ, ນ້ອງຊາຍຂອງລາວ ຄອນສະແຕນຕິນ ທີສິບເອັດ ໄດ້ເສຍຊີວິດຢູ່ເທິງກຳແພງເມືອງຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ ເມື່ອ ເມະເຮມັດ ທີ II ພິຊິດອານາຈັກໄບແຊນທິນຂອງໂຣມຕາເວັນອອກ. ເມະເຮມັດ ແມ່ນຮູບແປພາສາຕວກກີຂອງຊື່ ໂມຮາເມັດ, ດັ່ງນັ້ນ ການຕາຍຂອງ ໂມຮາເມັດ ອົງທຳອິດໃນປີ 632, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບປີຊຸດທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດ 9, (ຢູ່ໃນຂໍ້ 5), ແລະ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຕາຍຂອງ ຄອນສະແຕນຕິນ ອົງສຸດທ້າຍ ດ້ວຍມືຂອງ ‘ໂມຮາເມັດ ທີສອງ’ ຫຼັງຈາກນັ້ນອີກແປດຮ້ອຍຊາວເອັດປີ. ຫ້າປີກ່ອນການຕາຍຂອງຕົນ, ໂມຮາເມັດ ໄດ້ທຳນາຍເຖິງຄວາມພິນາດຂອງໂຣມ ແລະ ມັນໄດ້ສຳເລັດໂດຍຊາວຕວກກີຜູ້ມີຊື່ວ່າ ໂມຮາເມັດ ທີສອງ.
ຄອນສະແຕນຕິນອົງສຸດທ້າຍ, ອົງທີສິບເອັດ, ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນໃນຍຸດທະການແຫ່ງຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກໄລຍະຫ້າປີນັບແຕ່ການສິ້ນຊີວິດຂອງພຣະອ້າຍຂອງພຣະອົງ ຄື ຢອນ ຈົນເຖິງການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ. ຫ້າປີນັ້ນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບໂດຍຫ້າປີນັບແຕ່ການຕາຍຂອງລາເມັກ, ຜູ້ເປັນບຸດ, ຈົນເຖິງການຕາຍຂອງເມທູເຊລາ, ຜູ້ເປັນບິດາ, ອີກຫ້າປີຕໍ່ມາເມື່ອປະຕູໄດ້ປິດລົງເຫນືອນາວາ. ດັ່ງນັ້ນ, ການຕາຍຂອງເຈົ້າສາວຂອງເອເຊກຽນ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບໂດຍການຕາຍຂອງລາເມັກ, ແລະເມື່ອນໍາມາພ້ອມກັນ ທັງສອງກໍໃຫ້ພະຍານແກ່ການຕາຍຂອງຢອນ ພາລາໂອໂລໂກສ ໃນປີ 1448. ການຕາຍຂອງເມທູເຊລາທີ່ຕາມມາ ສອດຄ່ອງກັບການຕາຍຂອງເຈົ້າສາວຂອງພຣະຄຣິດ ແລະການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 586 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະເມື່ອນໍາມາພ້ອມກັນ ທັງສອງກໍສອດຄ່ອງກັບການສິ້ນພຣະຊົນຂອງຄອນສະແຕນຕິນອົງທີສິບເອັດ.
ພະຍານສາມປະການຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍຄວາມຕາຍ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການກໍ່ຮ່າງສ້າງຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະມັນສອດຄ່ອງກັບການປະກາດສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໃນປະຫວັດສາດຂອງ Millerite ແລະການກໍ່ຮ່າງສ້າງຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ໃນປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ. ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍບັນລຸຄວາມສົມບູນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, “ການເວົ້າ” ຕາມຄຳພະຍາກອນກໍມາເຖິງ ໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັນກັບເອເຊກຽນທີ່ສາມາດ “ເວົ້າ” ໄດ້ຕາມຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຕົນເອງ ເມື່ອເຢຣູຊາເລັມຖືກທຳລາຍ.
ການກ່າວເວົ້າ
ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ການເວົ້າໃນຄຳພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາຖືກກຳນົດໄວ້ ເມື່ອຜູ້ພະຍາກອນເທັດເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.
ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະມັນມີເຂົາສອງອັນຄ້າຍດັ່ງລູກແກະ, ແຕ່ມັນເວົ້າດັ່ງພະຍານາກ. ພຣະນິມິດ 13:11
ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ບາລາອາມໄດ້ຕີລາຂອງຕົນເປັນຄັ້ງທີສາມ, ແລະແລ້ວລານັ້ນກໍໄດ້ເວົ້າ.
ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເປີດປາກຂອງລາ, ແລະນາງໄດ້ກ່າວແກ່ບາລາອາມວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດອັນໃດແກ່ທ່ານ, ຈຶ່ງໄດ້ຕີຂ້ານ້ອຍສາມເທື່ອນີ້?” ແລະບາລາອາມໄດ້ກ່າວແກ່ລາວ່າ, “ເພາະເຈົ້າໄດ້ເຍາະເຍີ້ຍຂ້ອຍ; ຖ້າມີດາບຢູ່ໃນມືຂອງຂ້ອຍ, ບັດນີ້ຂ້ອຍກໍຈະຂ້າເຈົ້າເສຍ.” ແລະລາໄດ້ກ່າວແກ່ບາລາອາມວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍບໍ່ແມ່ນລາຂອງທ່ານ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຂີ່ມາຕັ້ງແຕ່ຂ້ານ້ອຍເປັນຂອງທ່ານຈົນເຖິງວັນນີ້ດອກຫລື? ຂ້ານ້ອຍເຄີຍປະພຶດເຊັ່ນນີ້ຕໍ່ທ່ານບໍ?” ແລະລາວຕອບວ່າ, “ບໍ່.” ກັນດານວິຖີ 22:28–30.
ຜູ້ພະຍາກອນເທັດເວົ້າໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ອິດສະລາມກໍເວົ້າໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດເຊັ່ນກັນ. ທັງສອງເປັນຜູ້ພະຍາກອນເທັດຕາມຄວາມໝາຍໃນຄຳພະຍາກອນ. ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ “ນິມິດ” ຂອງຮາບາກຸກທີ່ເຄີຍຊັກຊ້ານັ້ນ ກໍເວົ້າຂຶ້ນ.
ເພາະວ່ານິມິດນັ້ນຍັງມີໄວ້ສຳລັບເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້; ແຕ່ໃນບັ້ນປາຍມັນຈະກ່າວອອກມາ ແລະຈະບໍ່ມຸສາ: ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ, ຈົ່ງຄອຍຖ້າມັນ; ເພາະວ່າມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ. ຮາບາກຸກ 2:3.
ຮາບາກຸກແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນແທ້ ຜູ້ທີ່ກ່າວຕົງກັນຂ້າມກັບບັນດາຜູ້ພະຍາກອນເທັດ. “ນິມິດ” ຂອງຮາບາກຸກໄດ້ກ່າວອອກມາທາງປາກຂອງເອເຊກຽນ ຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນໃບ້ ແລະຕໍ່ມາປາກຂອງທ່ານຈຶ່ງຖືກເປີດອອກ. ຄໍາສັນຍາທີ່ຈະເປັນພຣະໂອດຖຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກປະທານແກ່ເຢເຣມີຢາ.
ເຫດໃດຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງດໍາລົງຢູ່ເປັນນິດ, ແລະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍກໍຮັກສາບໍ່ໄດ້, ຊຶ່ງປະຕິເສດທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາ? ພຣະອົງຈະຊົງເປັນເໝືອນຜູ້ຫລອກລວງສໍາລັບຂ້ານ້ອຍຢ່າງແທ້ຈິງຫລື, ແລະເໝືອນນ້ໍາທີ່ຫາຍໄປຫລື? ເຫດສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຊົງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, “ຖ້າເຈົ້າກັບໃຈ ເຮົາຈະນໍາເຈົ້າກັບຄືນມາອີກ, ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງທີ່ມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ໄຮ້ຄ່າ, ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ; ໃຫ້ພວກເຂົາກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ເຈົ້າຢ່າກັບໄປຫາພວກເຂົາ.” ເຢເຣມີຢາ 15:18, 19.
ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ການເປັນໃບ້ຂອງຊາກາຣີຢາເປັນເວລາເກົ້າເດືອນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ເມື່ອລາວໄດ້ເວົ້າແລະຢືນຢັນວ່າ ຊື່ຂອງບຸດຂອງລາວຄືຈອນ. ຊາກາຣີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ນຳທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຈອນເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການເອລີຢາ, ຄືຄຣິດຕະຈັກທີ່ຈະນຳໄປສູ່ການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.
ແລະ ຊາກາຣີອາ ໄດ້ກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນນັ້ນວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຈະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍສິ່ງໃດວ່າເປັນຈິງ? ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນເຖົ້າແລ້ວ ແລະ ພັນລະຍາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍຊະຣາຫຼາຍແລ້ວ.” ທູດສະຫວັນນັ້ນຈຶ່ງຕອບເຂົາວ່າ, “ເຮົາຄື ກາບຣີເອນ ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຈໍາເພາະພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະ ໄດ້ຖືກໃຊ້ມາເພື່ອກ່າວແກ່ທ່ານ ແລະ ປະກາດຂ່າວປິຕິຍິນດີນີ້ແກ່ທ່ານ. ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ທ່ານຈະເປັນຄົນໃບ້ ແລະ ບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ ຈົນເຖິງວັນທີ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະສໍາເລັດໄປ, ເພາະວ່າທ່ານບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ ຊຶ່ງຈະສໍາເລັດຕາມກໍານົດເວລາຂອງມັນ.”
ແລະປະຊາຊົນກໍຄອຍຖ້າຊາກາຣີຢາ ແລະປະຫລາດໃຈທີ່ທ່ານຊັກຊ້າຢູ່ໃນພຣະວິຫານນານ. ເມື່ອທ່ານອອກມາແລ້ວ ທ່ານບໍ່ສາມາດເວົ້າກັບເຂົາທັງຫລາຍໄດ້; ແລະເຂົາທັງຫລາຍກໍເຂົ້າໃຈວ່າ ທ່ານໄດ້ເຫັນນິມິດໃນພຣະວິຫານ; ເພາະທ່ານໄດ້ເຮັດສັນຍານໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍ ແລະຍັງຄົງເປັນຄົນເວົ້າບໍ່ໄດ້. ລູກາ 1:18–22.
ຊາຄາຣີຢາເປັນປະໂຣຫິດໃນຜັດທີແປດ.
ໃນສະໄໝຂອງເຮໂຣດ ກະສັດແຫ່ງແຂວງຢູເດອາ ມີປະໂລຫິດຜູ້ໜຶ່ງຊື່ວ່າ ຊາກາຣີຢາ ຢູ່ໃນໝວດຂອງອາບີຢາ; ແລະພັນລະຍາຂອງລາວເປັນເຊື້ອສາຍຂອງອາໂຣນ ແລະນາງຊື່ ເອລີຊາເບັດ. ແລະທັງສອງເປັນຄົນຊອບທຳຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ ດຳເນີນຊີວິດຢູ່ໃນພຣະບັນຍັດແລະຂໍ້ກຳນົດທັງປວງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງບໍ່ມີຂໍ້ຕິ. ແລະທັງສອງບໍ່ມີບຸດທິດາ ເພາະວ່າເອລີຊາເບັດເປັນໝັນ ແລະທັງສອງກໍມີອາຍຸສູງຫຼາຍແລ້ວ. ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອລາວກຳລັງປະຕິບັດໜ້າທີ່ປະໂລຫິດຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າຕາມລຳດັບໝວດຂອງຕົນ, ຕາມປະເພນີແຫ່ງໜ້າທີ່ປະໂລຫິດ ລາວໄດ້ຮັບສະຫຼາກໃຫ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງຫອມ. ແລະຝູງຊົນທັງໝົດຂອງປະຊາຊົນກຳລັງອະທິຖານຢູ່ພາຍນອກໃນເວລາຖວາຍເຄື່ອງຫອມ. ລູກາ 1:5–10.
ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງເປັນຕົວແທນຂອງຍຸກສຸດທ້າຍ, ແລະ ຊາກາຣິຢາ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານ ເຫມືອນດັ່ງທີ່ ເອເຊກຽນ ໄດ້ເຮັດ. ທ່ານຢູ່ໃນຜັດທີແປດຂອງພວກປະໂລຫິດ, ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສັນຍະລັກຂອງແປດຊີວິດໃນນາວາຂອງ ໂນອາ ຜູ້ທີ່ຂ້າມຈາກໂລກເກົ່າໄປສູ່ໂລກໃໝ່. ທັງທ່ານແລະພັນລະຍາຂອງທ່ານເປັນຜູ້ບໍ່ມີຕໍາໜິ, ແຕ່ ຊາກາຣິຢາ ຈະສົງໄສຖ້ອຍຄໍາຂອງ ກາບຣີເອນ. ຂະບວນການ Millerite ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເປັນ Philadelphian's (ບໍ່ມີຕໍາໜິ) ແຕ່ໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປເປັນ Laodicean's ໃນປີ 1856. ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນກໍຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະ ຂ່າວສານຂອງ ກາບຣີເອນ ຕໍ່ ຊາກາຣິຢາ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະຍັງເປັນຂ່າວສານຂອງ ເອລີຢາ ອີກດ້ວຍ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ.
ແລະມີທູດສະຫວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາກົດແກ່ທ່ານ ຢືນຢູ່ຂ້າງຂວາຂອງແທ່ນບູຊາເຄື່ອງຫອມ. ເມື່ອຊາກາຣີຢາເຫັນທູດນັ້ນ ທ່ານກໍວຸ່ນວາຍໃຈ ແລະຄວາມຢ້ານກໍຄອບງຳທ່ານ. ແຕ່ທູດສະຫວັນນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ, ຊາກາຣີຢາ, ເພາະຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານໄດ້ຖືກຮັບຟັງແລ້ວ; ແລະນາງເອລີຊາເບັດພັນລະຍາຂອງທ່ານຈະຄອດບຸດຊາຍໃຫ້ແກ່ທ່ານ, ແລະທ່ານຈະເອີ້ນຊື່ຂອງເຂົາວ່າ ໂຢຮັນ. ແລະທ່ານຈະມີຄວາມຍິນດີແລະຄວາມເປັນສຸກ; ແລະຄົນເປັນອັນຫຼາຍຈະຊື່ນຊົມຍິນດີເນື່ອງດ້ວຍການເກີດຂອງເຂົາ. ເພາະເຂົາຈະເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນສາຍພຣະເນດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຈະບໍ່ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນ ຫຼື ເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາຢ່າງໃດເລີຍ; ແລະເຂົາຈະເຕັມບໍລິບູນດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຕັ້ງແຕ່ຍັງຢູ່ໃນຄັນມານດາ. ແລະເຂົາຈະນຳລູກຫຼານອິສຣາເອນເປັນອັນຫຼາຍໃຫ້ຫັນກັບມາຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ. ແລະເຂົາຈະໄປຂ້າງໜ້າພຣະອົງ ໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ, ເພື່ອໃຫ້ໃຈຂອງບິດາຫັນມາຫາບຸດທັງຫຼາຍ, ແລະໃຫ້ຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຫັນມາສູ່ປັນຍາຂອງຄົນຊອບທຳ; ເພື່ອຈັດຕຽມຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຕຽມພ້ອມໄວ້ສຳລັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລະຊາກາຣີຢາໄດ້ກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນນັ້ນວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຈະຮູ້ເລື່ອງນີ້ໄດ້ໂດຍສິ່ງໃດ? ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນແກ່ແລ້ວ ແລະພັນລະຍາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍມີອາຍຸຫຼາຍ. ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນໄດ້ຕອບທ່ານວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຄື ກາບຣີເອນ, ຜູ້ຢືນຢູ່ໃນພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອກ່າວແກ່ທ່ານ ແລະເພື່ອແຈ້ງຂ່າວປະເສີດນີ້ແກ່ທ່ານ. ລູກາ 1:11–19.
ຊາຄາຣິຢາໄດ້ສົງໄສວ່າ ຂ່າວສານກ່ຽວກັບເອລີຢາຜູ້ທີ່ຈະມານັ້ນ ຈະສຳເລັດເປັນຈິງ.
ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຂອງພຣະຢາເວຈະມາເຖິງ: ແລະທ່ານຈະຫັນໃຈຂອງພໍ່ທັງຫຼາຍໄປຫາລູກຫຼານ, ແລະໃຈຂອງລູກຫຼານໄປຫາພໍ່ຂອງພວກເຂົາ, ຢ້ານວ່າເຮົາຈະມາ ແລະຕີແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງ. ມາລາກີ 4:5, 6.
ຊິດເຕີ ໄວທ໌, ໃນບໍລິບົດຂອງການປະທັບຕາໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 9, ໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າເຫດໃດຜູ້ນຳຂອງຄຣິດຈັກເຊວເວັນດ໌ເດ ແອດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຈຶ່ງຖືກເປັນແບບໂດຍຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງຊາກາຣີຢາ.
“ຈຳພວກຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ສຶກເສົ້າໂສກເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຖອຍຖອຍຝ່າຍຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງ, ຫຼືບໍ່ໄດ້ໂສກເສົ້າເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງຄົນອື່ນ, ຈະຖືກປະໃຫ້ຢູ່ໂດຍບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບໝາຍໃຫ້ບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະອົງ, ຄືຊາຍທັງຫຼາຍຜູ້ຖືອາວຸດສັງຫານຢູ່ໃນມືຂອງຕົນວ່າ: ‘ຈົ່ງຕາມຫຼັງທ່ານນັ້ນໄປທົ່ວນະຄອນ ແລະຈົ່ງຟາດຟັນ: ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງເຈົ້າໄວ້ຊີວິດ, ແລະຢ່າມີຄວາມສົງສານເລີຍ: ຈົ່ງຂ້າໃຫ້ສິ້ນຊາກທັງຄົນເຖົ້າແລະຄົນໜຸ່ມ, ທັງສາວພົມຈັນ, ເດັກນ້ອຍ, ແລະແມ່ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຢູ່ເທິງຕົວເຂົາ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນິເວດນັ້ນ.’”
“ຢູ່ທີ່ນີ້ ພວກເຮົາເຫັນວ່າ ຄຣິດຈັກ—ພຣະວິຫານອັນບໍລິສຸດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ເປັນຜູ້ທໍາອິດທີ່ຮັບຮູ້ການຕີສອນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່, ຄືຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້ ແລະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຢືນຢູ່ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາຜົນປະໂຫຍດຝ່າຍວິນຍານຂອງປະຊາຊົນ, ໄດ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ຝາກໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຖືຈຸດຍືນວ່າ ພວກເຮົາບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄອຍຖ້າການອັດສະຈັນ ແລະ ການສໍາແດງອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເດັ່ນຊັດເໝືອນດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ. ຍຸກສະໄໝໄດ້ປ່ຽນໄປແລ້ວ. ຄໍາເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ເສີມກໍາລັງໃຫ້ແກ່ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງກະທໍາຄວາມດີ ແລະ ພຣະອົງກໍຈະບໍ່ຊົງກະທໍາຄວາມຊົ່ວເຊັ່ນກັນ. ພຣະອົງມີພຣະເມດຕາຫຼາຍເກີນກວ່າຈະລົງໂທດປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດ້ວຍການພິພາກສາ. ດັ່ງນັ້ນ “ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ” ຈຶ່ງເປັນສຽງຮ້ອງຂອງບັນດາຄົນຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ຍົກສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນອີກເລີຍເໝືອນສຽງແກ ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເຫັນການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເຮືອນຂອງຢາໂຄບເຫັນບາບຂອງພວກເຂົາ. ໝາໃບ້ເຫຼົ່ານີ້ທີ່ບໍ່ຍອມເຫົ່າ ຄືຄົນທີ່ຮັບຮູ້ການແກ້ແຄ້ນອັນຊອບທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືກລ່ວງເກີນ. ຜູ້ຊາຍ, ຍິງສາວ, ແລະ ເດັກນ້ອຍເລັກໆ ຕ່າງພາກັນພິນາດພ້ອມກັນ.” Testimonies, volume 5, 211.
ຊາກາຣິຢາໄດ້ສົງໄສຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານເອລີຢາ ທີ່ຊ້ຳຮອຍປະຫວັດສາດຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ພ້ອມທັງປະຫວັດສາດຂອງ William Miller ອີກດ້ວຍ.
ຫ້າເດືອນ
ເອລີຊາເບັດໄດ້ຊ່ອນການຖືພາຂອງນາງໄວ້ເປັນເວລາຫ້າເດືອນ.
ແລະຫຼັງຈາກວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ເອລີຊາເບັດພັນລະຍາຂອງທ່ານໄດ້ຕັ້ງຄັນ ແລະໄດ້ເກັບຕົນຢູ່ຢ່າງລັບເປັນເວລາຫ້າເດືອນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກະທໍາຕໍ່ຂ້ານ້ອຍດັ່ງນີ້ ໃນວັນເວລາທີ່ພຣະອົງຊົງຫັນພຣະເນດມາເບິ່ງຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອຊົງເອົາຄວາມອັບອາຍຂອງຂ້ານ້ອຍອອກໄປຈາກທ່າມກາງມະນຸດທັງຫຼາຍ.” ແລະໃນເດືອນທີຫົກ ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນໄດ້ຖືກພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງໄປຍັງເມືອງໜຶ່ງໃນແຂວງຄາລິເລ ຊື່ວ່າ ນາຊາເຣັດ. ລູກາ 1:24–26.
ຊາກາຣີຢາເປັນປະໂລຫິດໃນຜັດທີແປດ, ຊຶ່ງສອດຄ້ອງກັບການຕັດສຸນັດຂອງບຸດຂອງທ່ານຄື ໂຢຮັນ ໃນວັນທີແປດ, ເມື່ອຊາກາຣີຢາຈະເວົ້າໄດ້ອີກຄັ້ງ. ທ່ານແລະບຸດຂອງທ່ານຄື ໂຢຮັນ ເປັນຕົວແທນຂອງແປດຊີວິດທີ່ຢູ່ໃນນາວາຂອງໂນອາ, ຜູ້ທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຈາກຄວາມຕາຍທີ່ນ້ຳຖ້ວມໄດ້ນຳມາເປັນເວລາຫ້າເດືອນ, ຫຼື ໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບວັນ. ໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບວັນຂອງການຖືພາ ແລະ ຂອງນ້ຳຖ້ວມ ສອດຄ້ອງກັບສອງຊ່ວງເວລາຫ້າເດືອນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 9.
ຊາກາຣີຢາ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານ ຄື ໂຢຮັນ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງເວລາທີ່ຄຣິສຕະຈັກທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກຍ ປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ຄຣິສຕະຈັກທີແປດແຫ່ງຟີລາເດັນເຟຍ. ຈາກການປະຕິບັດພັນທະຮັບໃຊ້ຂອງຊາກາຣີຢາໃນລຳດັບທີແປດ ຈົນເຖິງການເຂົ້າພິທີສຸນັດຂອງບຸດຂອງທ່ານ ຄື ໂຢຮັນ ໃນວັນທີແປດ ນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການພະຍາກອນ ໂດຍທີ່ເລກແປດຊີ້ບອກທັງການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ການສິ້ນສຸດ. ພາຍໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການພະຍາກອນນັ້ນ ມີໄລຍະເວລາຫ້າເດືອນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະແຫ່ງການຊ່ອນຕົວ.
“ການເວົ້າ” ຂອງຄຳພະຍາກອນຊີ້ບອກເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ຊາກາຣີຢາຈຶ່ງເວົ້າໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອບຸດຂອງລາວໄດ້ຮັບການປະທັບຕາແລ້ວ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພິທີການຕັດຫນັງປາຍ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອຊາກາຣີຢາເວົ້າ, ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຫ້າເດືອນ, ໃນເດືອນທີຫົກ ມາຣີໄປຢ້ຽມເອລີຊາເບັດ ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈີມເອລີຊາເບັດ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຖານະເປັນແມ່ຍິງໄດ້ເປັນຕົວແທນເຖິງການເຈີມຂອງຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າລ່ວງໜ້າສີ່ເດືອນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.
ໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ມາຣີໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະຮີບໄປຍັງເຂດພູເຂົາ ເຂົ້າໄປໃນເມືອງໜຶ່ງຂອງແຂວງຢູດາ; ແລະນາງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຊາກາຣີຢາ ແລະທັກທາຍນາງເອລີຊາເບັດ. ແລະເຫດການເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອນາງເອລີຊາເບັດໄດ້ຍິນຄຳທັກທາຍຂອງມາຣີ ທາຣົກໃນຄັນຂອງນາງກໍກະໂດດຂຶ້ນ; ແລະນາງເອລີຊາເບັດກໍໄດ້ເຕັມບໍລິບູນດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ: ແລະນາງໄດ້ກ່າວອອກມາດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, ທ່ານໄດ້ຮັບພຣະພອນເໜືອບັນດາແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ ແລະຜົນແຫ່ງຄັນຂອງທ່ານກໍໄດ້ຮັບພຣະພອນດ້ວຍ. ແລະເຫດໃດຈຶ່ງເປັນແກ່ຂ້ານ້ອຍ ທີ່ມານດາແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍຈະມາຫາຂ້ານ້ອຍ? ເພາະເບິ່ງແມ, ທັນທີທີ່ສຽງຄຳທັກທາຍຂອງທ່ານເຂົ້າຫູຂອງຂ້ານ້ອຍ ທາຣົກໃນຄັນຂອງຂ້ານ້ອຍກໍກະໂດດດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ. ແລະຄວາມສຸກມີແກ່ນາງຜູ້ທີ່ໄດ້ເຊື່ອ; ເພາະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ນາງນັ້ນ ຈະສຳເລັດຜົນຢ່າງແນ່ນອນ. ລູກາ 1:39–45.
ໃນຕອນທ້າຍຂອງຫ້າເດືອນ ເອລີຊາເບັດໄດ້ກ່າວກັບນາງມາຣີ “ດ້ວຍສຽງດັງ,” ໂດຍສັນລະເສີນຄວາມເຊື່ອຂອງນາງມາຣີຕໍ່ຂ່າວສານຂອງກາເບຣຍນ, ຊຶ່ງໃນຍຸກສຸດທ້າຍນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຊາກາຣີອາດ ສາມີຂອງເອລີຊາເບັດ ໄດ້ບໍ່ເຊື່ອ, ແຕ່ນາງມາຣີບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ນາງມາຣີໄດ້ຍິນຂ່າວສານຂອງກາເບຣຍນຫຼັງຈາກຊາກາຣີອາດຫ້າເດືອນ, ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມເຊື່ອຂອງນາງໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈຶ່ງຖືກຊີ້ໝາຍວ່າເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງທີ່ຂ່າວສານທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຫ້າເດືອນໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຫ້າເດືອນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ຄື ຫ້າເດືອນທຳອິດໃນ Revelation 9:5. ນາງມາຣີເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຈັກໃນຍຸກສຸດທ້າຍທີ່ຍອມຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຊຶ່ງລວມເຖິງການແກະອອກເປັນພິເສດຂອງຫ້າເດືອນ ກ່ອນໜ້າການກ່າວປະກາດເລື່ອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ຊຶ່ງຈະມາຮອດປະມານອີກສີ່ເດືອນຕໍ່ມາ.
ທີ່ຫຼັກໝາຍຕ່າງໆແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງມາຣີ ຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ຊຶ່ງມີຊາຄາຣີຢາກັບເອລີຊາເບັດເປັນຕົວແທນ ໄດ້ເຊື່ອມຕໍ່ກັບຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງມາຣີກັບໂຢເຊັບເປັນຕົວແທນ. ຊາຄາຣີຢາເປັນຕົວແທນຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ຈາກຄຣິສຕະຈັກໜຶ່ງທີ່ບໍ່ເຊື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະໂຢເຊັບຊ່າງໄມ້ ເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການໜຶ່ງທີ່ຖືກແທນດ້ວຍວຽກງານທີ່ພຶ່ງພາຕົນເອງ. ແອດເວັນຕິສຶມສິ້ນສຸດລົງດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ ແລະມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນຖານະເປັນຂະບວນການ ບໍ່ແມ່ນໂຄງສ້າງຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກຈັດຕັ້ງ. ຂະບວນການຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງມີໂຢເຊັບ ມາຣີ ແລະພຣະຄຣິດເປັນຕົວແທນ ເປັນຍາດພີ່ນ້ອງໂດຍກົງຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ ຊຶ່ງມີຊາຄາຣີຢາ ເອລີຊາເບັດ ແລະໂຢຮັນເປັນຕົວແທນ ແລະຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງປີ 1863 ໄດ້ຖືກແທນໂດຍຊາຄາຣີຢາ. ປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມບໍ່ເຊື່ອຕໍ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ແລະຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງມາຣີ.
“ພວກທູດສະຫວັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອຊ່ວຍທູດອົງຊົງອຳນາດຈາກສະຫວັນ, ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນສຽງຕ່າງໆ ຊຶ່ງເບິ່ງເໝືອນດັງກ້ອງໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງວ່າ, ‘ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ເພື່ອພວກທ່ານຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ, ແລະເພື່ອພວກທ່ານຈະບໍ່ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະບາບຂອງນາງໄດ້ກອງຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນແລ້ວ, ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງນາງ.’ ຂ່າວສານນີ້ເບິ່ງເໝືອນເປັນການເພີ່ມເຕີມແກ່ຂ່າວສານທີສາມ, ເຂົ້າຮ່ວມກັບມັນດັ່ງທີ່ສຽງຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບຂ່າວສານຂອງທູດອົງທີສອງໃນປີ 1844. ສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສະຖິດຢູ່ເໜືອບັນດາທ່ານບໍລິສຸດຜູ້ອົດທົນແລະຄອຍຖ້າ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ປະກາດຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍອັນສຳຄັນຢ່າງບໍ່ຫວາດຫວັ່ນ, ປະກາດການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນ ແລະເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາຈາກນາງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໜີພົ້ນຈາກຈຸດຈົບອັນນ່າສະພຶງກົວຂອງນາງ.” Early Writings, 277.
ການເຊື່ອມລວມເຂົ້າດ້ວຍກັນຂອງຂ່າວສານສອງປະການ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທີ່ນາງມາຣີໄປຢ້ຽມນາງເອລີຊາເບັດ, ແລະຈຸດນັ້ນໄດ້ມາເຖິງເມື່ອຫ້າເດືອນທີ່ຖືກປິດບັງໄວ້ຖືກເປີດເຜີຍ. ຈຸດນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ຄໍາພະຍາກອນສອງປະການມາເຊື່ອມກັນ ແລະຖືກປະກາດຮ່ວມກັນ. ຄໍາພະຍາກອນອັນໜຶ່ງຖືກປະກາດໂດຍນາງເອລີຊາເບັດ ແລະອີກອັນໜຶ່ງໂດຍນາງມາຣີ. ການເຊື່ອມລວມຂອງຂ່າວສານສອງປະການນັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງເວລາທີ່ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນມາເຊື່ອມກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະເຫດການນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣດ ໃນການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter.
ຫຼັງຈາກທີ່ເອລີຊາເບັດ ແລະ ຕໍ່ມາຄື ມາຣີ ໄດ້ປະກາດຖ້ອຍຄຳຂອງພວກນາງແລ້ວ, “ນາງມາຣີໄດ້ອາໄສຢູ່ກັບນາງນັ້ນປະມານສາມເດືອນ, ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ.” ລູກາ 1:56. ໄລຍະເວລາຫົກສິບຫົກວັນຈາກ Exeter ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສີ່ເດືອນນັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ເມື່ອຊາກາຣີຢາໄດ້ເວົ້າ. ສີ່ເດືອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະແຫ່ງການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງມາເຖິງພາຍຫຼັງຂ່າວສານຂອງຫ້າເດືອນທີ່ຊ່ອນຢູ່.
ຂ່າວສານສອງປະການໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite ຄືທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ, ແລະຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງໄດ້ຮັບການປະທານລິດເດດໂດຍການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບເວລາບົດໜຶ່ງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຊ່ວງເວລາຫ້າເດືອນ ແລະຖືກປົກປິດໄວ້ບາງສ່ວນຈົນເຖິງສິບວັນກ່ອນການສຳເລັດຂອງມັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ດັ່ງທີ່ Josiah Litch ໄດ້ສະແດງໄວ້. ການປະທານລິດເດດແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຄືການແກ້ໄຂຄຳທຳນາຍປີ 1843 ທີ່ຜິດພາດ ຊຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ດັ່ງທີ່ Samuel Snow ໄດ້ສະແດງໄວ້.
ການປະກາດຂ່າວສານສອງຊັ້ນແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ ຖືກແທນດ້ວຍໄລຍະເວລາສັ້ນໆກ່ອນທີ່ປະຕູຈະປິດລົງ, ຊຶ່ງໃນເລື່ອງຂອງໂນອາໄດ້ເປີດເຜີຍໄລຍະເວລາຫ້າເດືອນ ອັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອນາວານັ້ນໄດ້ໄປຢຸດຢູ່ເທິງຍອດພູອາຣາຣາດ. ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະກາດສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງການແກະຜະນຶກອອກຂອງຫ້າເດືອນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້, ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງສິບວັນກ່ອນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະມັນຍັງເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງເອົາພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຕົວເລກທັງຫຼາຍທີ່ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມໄວ້ໃນແຜນພາບປີ 1843. ສິບວັນຈາກວັນທີ 1 ຫາ 11 ສິງຫາ ສອດຄ່ອງກັບຫົກສິບຫົກວັນຈາກ Exeter ຫາວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະພະຍານສອງຊັ້ນນັ້ນຊີ້ບອກວ່າການແກະຜະນຶກອອກຂອງຫ້າເດືອນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້, ພ້ອມທັງການແກ້ໄຂຄຳປະກາດອັນບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ໄດ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ແລະມັນເກີດຂຶ້ນເມື່ອນາງມາຣີໄດ້ພົບແລະທັກທາຍນາງເອລີຊາເບັດໃນເດືອນທີຫົກ.
ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນ, ລາຂອງອິດສະລາມເວົ້າ, ແລະນິມິດຂອງຮາບາກຸກເວົ້າຜ່ານປາກຂອງ ເຢເຣມີຢາ, ເຊກາຣິຢາ ແລະ ເອເຊກຽນ. ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເອເຊກຽນເປັນໝາຍສຳຄັນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ສອງໃນເກົ້າຂໍ້ອ້າງອີງຂອງຄຳວ່າ “ໝາຍສຳຄັນ” ໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ ຊີ້ບອກວ່າ “ວັນຊະບາໂຕ” ເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະສົມປະສານຂອງຄວາມເປັນພຣະກັບມະນຸດ.
ແຕ່ເຮົາໄດ້ກະທໍາເພື່ອເຫັນແກ່ນາມຂອງເຮົາ ເພື່ອວ່ານາມນັ້ນຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເສື່ອມເສຍຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງຊາດ ທ່າມກາງພວກເຂົາທີ່ຊົນຊາດນີ້ອາໄສຢູ່ ໃນສາຍຕາຂອງພວກເຂົານັ້ນເອງ ເຮົາໄດ້ສຳແດງຕົນໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ ໂດຍການນຳພວກເຂົາອອກຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ. ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງໃຫ້ພວກເຂົາອອກຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ ແລະໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານ. ແລະເຮົາໄດ້ມອບກົດເກນຂອງເຮົາໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ແລະໄດ້ສຳແດງຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາແກ່ພວກເຂົາ ຊຶ່ງຖ້າຜູ້ໃດກະທໍາຕາມ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.
ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຮົາໄດ້ປະທານວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຮູ້ວ່າ ເຮົາຄື ພຣະຢາເວ ຜູ້ຊຳລະເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດ. ແຕ່ວົງວານອິສຣາເອນໄດ້ກະບົດຕໍ່ເຮົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ: ເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳເນີນຕາມກົດເກນຂອງເຮົາ ແລະໄດ້ດູໝິ່ນຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ຊຶ່ງຖ້າຜູ້ໃດປະຕິບັດຕາມ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະມີຊີວິດໂດຍຄຳພິພາກສານັ້ນ; ແລະເຂົາໄດ້ລະເມີດວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາຢ່າງໜັກ. ແລ້ວເຮົາຈຶ່ງກ່າວວ່າ ເຮົາຈະເທຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາເໜືອເຂົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ ເພື່ອຜານພວກເຂົາເສຍ. ແຕ່ເຮົາໄດ້ກະທຳເພາະເຫັນແກ່ນາມຂອງເຮົາ ເພື່ອວ່ານາມນັ້ນຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນມົວຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດ ໃນສາຍຕາຂອງພວກເຂົານັ້ນ ເຮົາໄດ້ນຳອິສຣາເອນອອກມາ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຮົາໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນສາບານຕໍ່ເຂົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານວ່າ ເຮົາຈະບໍ່ນຳເຂົາເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານແກ່ເຂົາ ອັນມີນ້ຳນົມແລະນ້ຳເຜິ້ງໄຫຼບ່າ ຊຶ່ງເປັນສະຫງ່າລາສີແຫ່ງດິນແດນທັງປວງ; ເພາະເຂົາໄດ້ດູໝິ່ນຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ແລະບໍ່ໄດ້ດຳເນີນຕາມກົດເກນຂອງເຮົາ ແຕ່ໄດ້ລະເມີດວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາ; ເພາະໃຈຂອງເຂົາໄດ້ຕິດຕາມຮູບເຄົາລົບຂອງເຂົາ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຕາຂອງເຮົາຍັງສົງສານເຂົາ ບໍ່ໄດ້ທຳລາຍເຂົາ ແລະບໍ່ໄດ້ກຳຈັດເຂົາໃຫ້ໝົດສິ້ນໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ. ແຕ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ບຸດຫຼານຂອງເຂົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານວ່າ, ຢ່າດຳເນີນຕາມກົດເກນຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ຢ່າຮັກສາຄຳພິພາກສາຂອງເຂົາ ແລະຢ່າເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປື້ອນມົວດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຂອງເຂົາ: ເຮົາຄື ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ; ຈົ່ງດຳເນີນຕາມກົດເກນຂອງເຮົາ ຮັກສາຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ແລະປະຕິບັດຕາມ; ແລະຈົ່ງຖືວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະວັນເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກເຈົ້າ ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄື ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 20:9–20.
ເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນຂອງທຸງສັນຍານແຫ່ງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ແລະໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພຣະພາບທີ່ຮ່ວມກັບມະນຸດສະພາບນັ້ນ ຄື “ວັນຊະບາໂຕ” ຂອງພຣະອົງ. ເອເຊກຽນເປັນໝາຍສຳຄັນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການປິດລ້ອມ ແລະລາວກໍເປັນໝາຍສຳຄັນໃນເວລາແຫ່ງການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເມື່ອລາວຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການປິດລ້ອມນັ້ນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຈະເບິ່ງແລະຈະຟັງ, ຜູ້ທີ່ລົບຫລູ່ “ວັນຊະບາໂຕ” ຂອງພຣະອົງ, ກໍເປັນໝາຍສຳຄັນເໝືອນກັນ.
ແລ້ວມີບາງຄົນໃນພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ແຫ່ງອິສຣາເອນມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະນັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຕັ້ງຮູບເຄົາລົບຂອງຕົນໄວ້ໃນໃຈ ແລະໄດ້ວາງສິ່ງສະດຸດທີ່ເປັນຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນໄວ້ຕໍ່ໜ້າຂອງຕົນ: ເຮົາຄວນຈະໃຫ້ພວກເຂົາສອບຖາມເຮົາໄດ້ຢ່າງໃດ? ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງເວົ້າກັບພວກເຂົາ ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ທຸກຄົນໃນວົງວານອິສຣາເອນຜູ້ທີ່ຕັ້ງຮູບເຄົາລົບຂອງຕົນໄວ້ໃນໃຈ ແລະວາງສິ່ງສະດຸດທີ່ເປັນຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນໄວ້ຕໍ່ໜ້າຂອງຕົນ ແລ້ວມາຫາຜູ້ພະຍາກອນ; ເຮົາຄືພຣະຢາເວຈະຕອບຜູ້ນັ້ນຜູ້ທີ່ມາຕາມຈຳນວນຫຼາຍແຫ່ງຮູບເຄົາລົບຂອງຕົນ; ເພື່ອເຮົາຈະຈັບວົງວານອິສຣາເອນໄວ້ໃນໃຈຂອງພວກເຂົາເອງ, ເພາະພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຫ່າງເຫີນຈາກເຮົາໄປເນື່ອງດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຂອງພວກເຂົາ.”
ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວແກ່ພົງພັນອິດສະຣາເອນວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ຈົ່ງກັບໃຈເສຍໃໝ່ ແລະຫັນຕົນຂອງເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກຮູບເຄົາລົບຂອງເຈົ້າ; ແລະຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໜີໄປຈາກສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທັງປວງຂອງເຈົ້າ. ເພາະທຸກຄົນໃນພົງພັນອິດສະຣາເອນ ຫຼືຄົນຕ່າງດ້າວທີ່ອາໄສຢູ່ໃນອິດສະຣາເອນ ຜູ້ທີ່ແຍກຕົນເອງອອກຈາກເຮົາ ແລະຕັ້ງຮູບເຄົາລົບໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ ແລະນຳເອົາສິ່ງສະດຸດທີ່ເປັນບາບຊົ່ວຂອງຕົນມາວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າຂອງຕົນ ແລ້ວມາຫາຜູ້ພະຍາກອນເພື່ອສອບຖາມຈາກເຂົາກ່ຽວກັບເຮົາ; ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ຈະຕອບເຂົາດ້ວຍຕົວເຮົາເອງ: ແລະເຮົາຈະຕັ້ງໜ້າຂອງເຮົາຕໍ່ຕ້ານຊາຍຜູ້ນັ້ນ ແລະຈະກະທຳໃຫ້ເຂົາເປັນໝາຍສຳຄັນ ແລະເປັນຄຳພັງເພີຍ ແລະເຮົາຈະຕັດເຂົາອອກຈາກທ່າມກາງປະຊາກອນຂອງເຮົາ; ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ. ແລະຖ້າຜູ້ພະຍາກອນຖືກລໍ້ລວງເມື່ອເຂົາໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳໃດໜຶ່ງ, ເຮົາຄືພຣະຢາເວໄດ້ລໍ້ລວງຜູ້ພະຍາກອນນັ້ນ ແລະເຮົາຈະຍື່ນມືຂອງເຮົາອອກເໜືອເຂົາ ແລະຈະທຳລາຍເຂົາຈາກທ່າມກາງປະຊາກອນອິດສະຣາເອນຂອງເຮົາ. ແລະພວກເຂົາຈະແບກຮັບການລົງໂທດແຫ່ງບາບຊົ່ວຂອງຕົນ: ການລົງໂທດຂອງຜູ້ພະຍາກອນຈະເປັນດັ່ງການລົງໂທດຂອງຜູ້ທີ່ໄປສະແຫວງຫາເຂົາ; ເພື່ອວ່າພົງພັນອິດສະຣາເອນຈະບໍ່ຫລົງໄປຈາກເຮົາອີກ ແລະຈະບໍ່ເປິເປື້ອນອີກຕໍ່ໄປດ້ວຍການລະເມີດທັງປວງຂອງພວກເຂົາ; ແຕ່ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາກອນຂອງເຮົາ ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອເຊກຽນ 14:1–11.
ທີ່ນະຄອນ Nashville, ບັນດາຜູ້ຢູ່ພາຍໃນຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ຝ່າຍ Laodicea ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອເໝືອນດັ່ງ Zacharias; ຜູ້ທີ່ “ໄດ້ຖືຈຸດຍືນວ່າ ພວກເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄອຍຖ້າຫາປາຏິຫານ ແລະການສະແດງອອກຢ່າງເດັ່ນຊັດແຫ່ງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງໃນວັນກ່ອນໆ,” ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊ່ວງ 1840 ເຖິງ 1844, ຈະຖືກຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກ Adventism ປະເຊີນໜ້າຖາມວ່າ ເຫດໃດພວກເຂົາຈຶ່ງລົ້ມເຫຼວໃນການໃຫ້ຄຳເຕືອນ. ພວກເຂົາກາຍເປັນ “ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງຂ່າວສານສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພອັນເປັນເທັດ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງການແຍກອອກລະຫວ່າງຜູ້ມີປັນຍາແລະຜູ້ໂງ່ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຕັນສອງຫຼັງທີ່ຢືນຕົງກັນຂ້າມໃນການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter. ພວກເຂົາແບກຖື “ໝາຍສຳຄັນ” ແຫ່ງການນັບຖືຮູບບູຊາ ແລະການກະບົດ, ໃນຂະນະທີ່ Ezekiel ແບກຖືຂ່າວສານຄຳເຕືອນພະຍາກອນທີ່ແທ້ຈິງ. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການປິດລ້ອມ, ເມື່ອ Jerusalem ຖືກທຳລາຍ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການກະບົດຄືເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການເຊື່ອຟັງຄືຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ.
ເວລາແຫ່ງການທົດສອບສໍາລັບອັດເວນຕິດຈະປິດລົງຢ່າງສົມບູນໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດມາເຖິງ, ແລະທີ່ນັ້ນມີໝາຍສັນຍາລັກຂອງຄົນຊອບທໍາແລະຄົນອະທໍາທີ່ໄດ້ຖືກປະທັບໝາຍ. ການປິດລົງຂອງເວລາແຫ່ງການທົດສອບໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການປິດລົງແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດສອບເມື່ອ Michael ລຸກຂຶ້ນ, ແລະທີ່ນັ້ນໝາຍສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງຝູງຊົນຫຼວງຫຼາຍຖືກສະແດງໂດຍ Gog and Magog.
ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ສັນຈອນຜ່ານໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ, ເມື່ອຜູ້ໃດເຫັນກະດູກຂອງມະນຸດ, ຜູ້ນັ້ນຈະຕັ້ງເຄື່ອງໝາຍໄວ້ຂ້າງກະດູກນັ້ນ, ຈົນກວ່າບັນດາຜູ້ຝັງສົບຈະໄດ້ນຳມັນໄປຝັງໄວ້ໃນຫຸບເຂົາຮາໂມນໂກກ. ແລະຊື່ຂອງເມືອງນັ້ນດ້ວຍຈະເອີ້ນວ່າ ຮາໂມນາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຊຳລະແຜ່ນດິນໃຫ້ສະອາດ. ເອເຊກຽນ 39:15, 16.
ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນບົດທີສາມສິບເຈັດແຫ່ງເອເຊກຽນ ບ່ອນທີ່ຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວຖືກນຳມາສູ່ຊີວິດ ແລະໄມ້ສອງອັນຖືກນຳມາຕໍ່ເຂົ້າກັນ. ກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນຖືກນຳມາສູ່ຊີວິດໂດຍຂ່າວສານແຫ່ງອິສລາມ ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໂດຍລົມທັງສີ່ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ໄມ້ສອງອັນນັ້ນຖືກຮວມເຂົ້າເປັນອັນດຽວ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງການຮວມເຂົ້າກັນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງກັບຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ. ກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນການປະທານພະລັງແກ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະໄມ້ສອງອັນແມ່ນການປະທານພະລັງແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຊຶ່ງຖືກເລືອກໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໂດຍໂຢຮັນ ເປັນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ.
ອີກທັງ ເຮົາຈະເຮັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງສັນຕິສຸກກັບເຂົາທັງຫຼາຍ; ມັນຈະເປັນພັນທະສັນຍານິລັນດອນກັບເຂົາທັງຫຼາຍ: ແລະ ເຮົາຈະສະຖາປະນາເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະເພີ່ມພູນເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະຈະຕັ້ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາໄວ້ທ່າມກາງເຂົາທັງຫຼາຍຕະຫຼອດໄປ. ພັບພະນິເວດຂອງເຮົາກໍຈະຢູ່ກັບເຂົາທັງຫຼາຍດ້ວຍ: ແທ້ຈິງ ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ຜູ້ຊຳລະອິສຣາເອນໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເມື່ອສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາຢູ່ທ່າມກາງເຂົາທັງຫຼາຍຕະຫຼອດໄປ. ເອເຊກຽນ 37:26–28.
ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄວາມເປັນພຣະ ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຫຼາຍຮູບແບບພາຍໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕົວຢ່າງປະການໜຶ່ງຄື ເມື່ອ “ປ້ອມປາການແຫ່ງຈິດວິນຍານ” ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນທໍາມະຊາດຂັ້ນສູງຂອງມະນຸດ ຖືກເຊື່ອມຕິດເຂົ້າກັບປ້ອມປາການແຫ່ງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອຫ້ອງພຣະທີ່ນັ່ງໃນສະຫວັນ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງປ້ອມປາການຂອງພຣະເຈົ້າ ຖືກນໍາມາປະສານເຂົ້າກັບປ້ອມປາການແຫ່ງທໍາມະຊາດຂັ້ນສູງຂອງມະນຸດແລ້ວ, ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກໍ “ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ” ແລະ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ “ໃນທ່າມກາງເຂົາທັງຫຼາຍເປັນນິດ.”
ຫຼັງຈາກບົດທີສາມສິບເຈັດ ເອເຊກຽນໄດ້ນຳສະເໜີບົດທີສາມສິບແປດແລະສາມສິບເກົ້າ ທີ່ນັ້ນທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງໂກກແລະມາໂກກໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຂອງການຮ່ວມພັນທະຂອງມະນຸດຊາດ ຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ພາຍນອກປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ. ໃນບົດທີສີ່ສິບ ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນບົດທີສາມສິບເຈັດໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນພຣະວິຫານທີ່ເຕັມໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ. ບົດທີສາມສິບແປດເຖິງສີ່ສິບເປັນຕົວແທນເຖິງການລຸກຂຶ້ນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍຕົວເລກ 38 ແລະ 40.
ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.