The warning message in the book of Ezekiel is the ‘sign of the siege.’ When the siege began, Ezekiel’s wife died and Ezekiel was commanded not to mourn her death. Her death, accompanied with his lack of mourning her death, symbolized the siege and the approaching destruction of Jerusalem. His actions and her death represent a warning sign, typifying a future warning sign set forth by Jesus, as the “abomination of desolation.”

ຂໍ້ຄວາມເຕືອນໃນພຣະທຳເອເຊກຽນແມ່ນ “ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການລ້ອມເມືອງ.” ເມື່ອການລ້ອມເມືອງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ພັນລະຍາຂອງເອເຊກຽນໄດ້ເສຍຊີວິດ ແລະ ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາບໍ່ໃຫ້ໄວ້ທຸກຕໍ່ການຕາຍຂອງນາງ. ການຕາຍຂອງນາງ, ຄຽງຄູ່ກັບການບໍ່ໄວ້ທຸກຂອງທ່ານຕໍ່ການຕາຍຂອງນາງ, ເປັນສັນຍາລັກເຖິງການລ້ອມເມືອງ ແລະ ການທຳລາຍກຸງເຢຣູຊາເລັມທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາ. ການກະທຳຂອງທ່ານ ແລະ ການຕາຍຂອງນາງເປັນເຄື່ອງໝາຍເຕືອນ, ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງເຄື່ອງໝາຍເຕືອນໃນອະນາຄົດທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສະແດງໄວ້ ໃນຖານະ “ສິ່ງອັນໜ້າຊັງທີ່ນຳໄປສູ່ຄວາມຮ້າງເປົ່າ.”

When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand). Matthew 24:15.

ເຫດສະນັ້ນ ເມື່ອພວກທ່ານຈະເຫັນສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງແຫ່ງຄວາມພິນາດ ຊຶ່ງດານີເອນຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້ ຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ (ຜູ້ໃດອ່ານ ກໍຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເຂົ້າໃຈ). ມັດທາຍ 24:15

When the Roman standards were placed inside the precincts of the temple, Christians in Jerusalem were to flee the city. The two witnesses of the sign of Jerusalem’s destruction emphasize the seriousness of recognizing the ‘sign’ in advance of the siege, and inspiration further identifies that those two witnesses find their “more direct application” in the latter days. Speaking of Christ’s warning of Jerusalem’s destruction in connection with Ezekiel and John being in a temple vision, Sister White penned:

ເມື່ອທຸງປະຈໍາກອງຂອງໂຣມັນຖືກຕັ້ງໄວ້ພາຍໃນເຂດບໍລິເວນຂອງພຣະວິຫານ, ຄຣິດສະຕຽນໃນເຢຣູຊາເລັມຈະຕ້ອງໜີອອກຈາກເມືອງ. ພະຍານສອງປະການຂອງໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມເນັ້ນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສໍາຄັນອັນຫນັກແນ່ນຂອງການຮັບຮູ້ “ໝາຍສໍາຄັນ” ນັ້ນລ່ວງໜ້າກ່ອນການລ້ອມເມືອງ, ແລະການດົນໃຈຍັງຊີ້ບອກຕື່ມອີກວ່າ ພະຍານສອງປະການນັ້ນໄດ້ພົບເຫັນ “ການນໍາໄປໃຊ້ໂດຍກົງຫຼາຍຂຶ້ນ” ຂອງພວກມັນໃນວັນສຸດທ້າຍ. ໃນການກ່າວເຖິງຄໍາເຕືອນຂອງພຣະຄຣິດກ່ຽວກັບການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມ ໂດຍເຊື່ອມໂຍງກັບເອເຊກຽນ ແລະ ໂຢຮັນທີ່ຢູ່ໃນນິມິດເກື່ອງພຣະວິຫານ, ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຂຽນວ່າ:

“While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.

“ໃນຂະນະທີ່ຄໍາພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຮັບການສໍາເລັດສ່ວນໜຶ່ງໃນການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມ, ມັນມີການນໍາໃຊ້ທີ່ກົງກວ່າຕໍ່ຍຸກສຸດທ້າຍ.”

“We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of.” Testimonies, volume 5, 753.

“ພວກເຮົາກຳລັງຢືນຢູ່ເທິງທາງເຂົ້າຂອງເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະອັນຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຂັງຂືມ. ຄຳພະຍາກອນກຳລັງສຳເລັດຢ່າງວ່ອງໄວ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ທີ່ປະຕູແລ້ວ. ອີກບໍ່ດົນ ຈະມີຊ່ວງເວລາໜຶ່ງເປີດອອກຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ ຊຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຳຄັນອັນທ່ວມທົ້ນສຳລັບມວນຊົນຜູ້ມີຊີວິດທັງປວງ. ຂໍ້ຂັດແຍ້ງຕ່າງໆໃນອະດີດຈະຖືກປຸກຂຶ້ນມາອີກ; ຂໍ້ຂັດແຍ້ງໃໝ່ໆຈະເກີດຂຶ້ນ. ບັນດາເຫດການທີ່ຈະຖືກດຳເນີນໃນໂລກຂອງພວກເຮົາ ຍັງບໍ່ທັນແມ່ນແມ່ນແຕ່ຖືກຝັນເຖິງເລີຍ.” Testimonies, volume 5, 753.

In chapter four, Ezekiel was directed to act out a parable that was emphasizing the ‘sign of the siege.’ Ezekiel acted out a parable five times in his book which his brethren refused to see. Ezekiel spoke five times to his brethren and they refused to hear. His acted parables and messages illustrate a fivefold class of foolish virgins who refuse to receive the increase of ‘knowledge’ associated with his parables and words. Those words and parables were directly connected with the destruction of Jerusalem which has a “more direct application to the last days.”

ໃນບົດທີສີ່ ເອເຊກຽນໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃຫ້ສະແດງຄໍາອຸປະມາໜຶ່ງອອກມາເປັນການກະທໍາ ຊຶ່ງເນັ້ນໜັກເຖິງ ‘ໝາຍສໍາຄັນແຫ່ງການຖືກປິດລ້ອມ.’ ເອເຊກຽນໄດ້ສະແດງຄໍາອຸປະມາອອກເປັນການກະທໍາຫ້າຄັ້ງໃນພຣະທໍາຂອງທ່ານ ຊຶ່ງພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນ. ເອເຊກຽນໄດ້ກ່າວແກ່ພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານຫ້າຄັ້ງ ແລະພວກເຂົາກໍປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງ. ຄໍາອຸປະມາທີ່ທ່ານສະແດງອອກເປັນການກະທໍາ ແລະຂ່າວສານຂອງທ່ານ ສະແດງໃຫ້ເຫັນຊົນຈໍາພວກຫ້າປະການຂອງຍິງພົມມະຈັນໂງ່ ຜູ້ປະຕິເສດທີ່ຈະຮັບການເພີ່ມພູນແຫ່ງ ‘ຄວາມຮູ້’ ທີ່ກ່ຽວໂຍງກັບຄໍາອຸປະມາ ແລະຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ. ຖ້ອຍຄໍາ ແລະຄໍາອຸປະມາເຫຼົ່ານັ້ນ ກ່ຽວໂຍງໂດຍກົງກັບການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງມີ “ການນໍາໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ໂດຍກົງຫຼາຍຂຶ້ນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.”

Thou also, son of man, take thee a tile, and lay it before thee, and pourtray upon it the city, even Jerusalem: And lay siege against it, and build a fort against it, and cast a mount against it; set the camp also against it, and set battering rams against it round about. Moreover take thou unto thee an iron pan, and set it for a wall of iron between thee and the city: and set thy face against it, and it shall be besieged, and thou shalt lay siege against it. This shall be a sign to the house of Israel.

ເຈົ້າດ້ວຍ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງນຳແຜ່ນດິນເຜົາມາແຜ່ນໜຶ່ງ ແລະວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ, ແລ້ວຈົ່ງວາດເມືອງໃສ່ໃນນັ້ນ ຄືເຢຣູຊາເລັມ; ແລະຈົ່ງຕັ້ງການລ້ອມຕີຕໍ່ສູ້ມັນ, ແລະກໍ່ປ້ອມຕໍ່ສູ້ມັນ, ແລະພູນຄັນດິນຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ມັນ; ຈົ່ງຕັ້ງຄ້າຍທະຫານໄວ້ຕໍ່ສູ້ມັນດ້ວຍ, ແລະຈົ່ງຕັ້ງເຄື່ອງກະແທກກຳແພງໄວ້ຮອບດ້ານຕໍ່ສູ້ມັນ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຈົ່ງນຳກະທະເຫຼັກມາໃຫ້ຕົນເອງ ແລະຕັ້ງມັນເປັນກຳແພງເຫຼັກລະຫວ່າງເຈົ້າກັບເມືອງນັ້ນ; ແລະຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໄປຕໍ່ສູ້ມັນ, ແລະມັນຈະຖືກລ້ອມຕີ, ແລະເຈົ້າຈະລ້ອມຕີມັນ. ນີ້ຈະເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ວົງວານອິສຣາເອນ.

Lie thou also upon thy left side, and lay the iniquity of the house of Israel upon it: according to the number of the days that thou shalt lie upon it thou shalt bear their iniquity. For I have laid upon thee the years of their iniquity, according to the number of the days, three hundred and ninety days: so shalt thou bear the iniquity of the house of Israel. And when thou hast accomplished them, lie again on thy right side, and thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days: I have appointed thee each day for a year. Therefore thou shalt set thy face toward the siege of Jerusalem, and thine arm shall be uncovered, and thou shalt prophesy against it. And, behold, I will lay bands upon thee, and thou shalt not turn thee from one side to another, till thou hast ended the days of thy siege. Ezekiel 4:1–8.

ຈົ່ງນອນລົງເທິງຂ້າງຊ້າຍຂອງເຈົ້າດ້ວຍ, ແລະໃຫ້ວາງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງວົງວານອິດສະຣາເອນໄວ້ເທິງຂ້າງນັ້ນ; ຕາມຈໍານວນວັນທີ່ເຈົ້າຈະນອນຢູ່ເທິງຂ້າງນັ້ນ ເຈົ້າຈະຮັບແບກຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາ. ເພາະເຮົາໄດ້ກໍານົດປີແຫ່ງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາໃສ່ເຈົ້າ ຕາມຈໍານວນວັນ ຄືສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບວັນ; ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ ເຈົ້າຈະຮັບແບກຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງວົງວານອິດສະຣາເອນ. ແລະເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຮັດວັນເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ຄົບແລ້ວ ຈົ່ງນອນອີກເທື່ອໜຶ່ງເທິງຂ້າງຂວາຂອງເຈົ້າ ແລະເຈົ້າຈະຮັບແບກຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງວົງວານຢູດາສີ່ສິບວັນ; ເຮົາໄດ້ກໍານົດໃຫ້ເຈົ້າໜຶ່ງວັນແທນໜຶ່ງປີ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໄປສູ່ການລ້ອມເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະໃຫ້ແຂນຂອງເຈົ້າເປືອຍໄວ້ ແລະເຈົ້າຈົ່ງພະຍາກອນຕໍ່ຕ້ານເມືອງນັ້ນ. ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະວາງເຊືອກຜູກໄວ້ເທິງເຈົ້າ ແລະເຈົ້າຈະບໍ່ອາດຫັນຈາກຂ້າງໜຶ່ງໄປອີກຂ້າງໜຶ່ງໄດ້ ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະສໍາເລັດວັນແຫ່ງການລ້ອມເມືອງຂອງເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 4:1–8.

Sign

ເຄື່ອງໝາຍ

The word “sign” is located nine times in the book of Ezekiel. In chapter four, the siege of Jerusalem is the “sign” to the house of Israel. In chapter twelve, Ezekiel is again a “sign” identifying the siege and destruction of Jerusalem.

ຄໍາວ່າ “ໝາຍສໍາຄັນ” ປາກົດຢູ່ເກົ້າເທື່ອໃນພຣະທໍາເອເຊກຽນ. ໃນບົດທີສີ່, ການປິດລ້ອມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເປັນ “ໝາຍສໍາຄັນ” ແກ່ວົງວານອິສຣາເອນ. ໃນບົດທີສິບສອງ, ເອເຊກຽນກໍຍັງເປັນ “ໝາຍສໍາຄັນ” ອີກ ໂດຍຊີ້ບອກເຖິງການປິດລ້ອມແລະການທໍາລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

Son of man, thou dwellest in the midst of a rebellious house, which have eyes to see, and see not; they have ears to hear, and hear not: for they are a rebellious house. Therefore, thou son of man, prepare thee stuff for removing, and remove by day in their sight; and thou shalt remove from thy place to another place in their sight: it may be they will consider, though they be a rebellious house. Then shalt thou bring forth thy stuff by day in their sight, as stuff for removing: and thou shalt go forth at even in their sight, as they that go forth into captivity. Dig thou through the wall in their sight, and carry out thereby. In their sight shalt thou bear it upon thy shoulders, and carry it forth in the twilight: thou shalt cover thy face, that thou see not the ground: for I have set thee for a sign unto the house of Israel. Ezekiel 12:2–6.

ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເຈົ້າອາໄສຢູ່ທ່າມກາງວົງວານທີ່ກະບົດ, ຜູ້ຊຶ່ງມີຕາໄວ້ເພື່ອເຫັນ ແຕ່ບໍ່ເຫັນ; ພວກເຂົາມີຫູໄວ້ເພື່ອຟັງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ: ເພາະພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດ. ເຫດສະນັ້ນ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຈັດຕຽມສິ່ງຂອງສຳລັບການຍ້າຍຖິ່ນ, ແລະຈົ່ງຍ້າຍອອກໄປໃນເວລາກາງວັນຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ; ແລະເຈົ້າຈະຕ້ອງຍ້າຍຈາກທີ່ຂອງເຈົ້າໄປອີກທີ່ໜຶ່ງຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ: ບາງທີພວກເຂົາອາດຈະພິຈາລະນາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາເປັນວົງວານທີ່ກະບົດກໍຕາມ. ແລ້ວເຈົ້າຈະຕ້ອງນຳສິ່ງຂອງຂອງເຈົ້າອອກມາໃນເວລາກາງວັນຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ, ດັ່ງສິ່ງຂອງສຳລັບການຍ້າຍຖິ່ນ: ແລະເຈົ້າຈະອອກໄປໃນເວລາຄ່ຳຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ, ດັ່ງບຸກຄົນທັງຫຼາຍທີ່ອອກໄປສູ່ການຖືກກວາດຕ້ອນເປັນເຊວຍ. ຈົ່ງຂຸດທະລຸກຳແພງຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ, ແລະຈົ່ງຂົນຂອງອອກທາງນັ້ນ. ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງພວກເຂົາ ເຈົ້າຈະຕ້ອງແບກມັນໄວ້ເທິງບ່າຂອງເຈົ້າ, ແລະຂົນມັນອອກໄປໃນຍາມພົນຄ່ຳ: ເຈົ້າຈົ່ງປົກໜ້າຂອງເຈົ້າໄວ້, ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນພື້ນດິນ: ເພາະເຮົາໄດ້ຕັ້ງເຈົ້າໄວ້ເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ວົງວານອິດສະຣາເອນ. Ezekiel 12:2–6.

When the rebellious house saw the acted-out parable, they knew not what it meant, so they asked Ezekiel to explain.

ເມື່ອວົງຕະກູນທີ່ກະບົດໄດ້ເຫັນຄໍາອຸປະມາທີ່ຖືກສະແດງອອກເປັນການກະທໍານັ້ນ, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າມັນໝາຍເຖິງຫຍັງ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຖາມເອເຊກຽນໃຫ້ອະທິບາຍ.

Son of man, hath not the house of Israel, the rebellious house, said unto thee, What doest thou? Say thou unto them, Thus saith the Lord God; This burden concerneth the prince in Jerusalem, and all the house of Israel that are among them. Say, I am your sign: like as I have done, so shall it be done unto them: they shall remove and go into captivity. Ezekiel 12:9–11.

ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ວົງວານອິດສະຣາເອນ, ຄືວົງວານທີ່ກະບົດ, ມິໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າດອກຫລືວ່າ, “ເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງ?” ຈົ່ງກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫລາຍວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ພາລະນີ້ເກີດແກ່ເຈົ້ານາຍໃນເຢຣູຊາເລັມ ແລະແກ່ວົງວານອິດສະຣາເອນທັງສິ້ນທີ່ຢູ່ທ່າມກາງເຂົາ. ຈົ່ງກ່າວວ່າ, “ເຮົາເປັນໝາຍສຳຄັນຂອງພວກທ່ານ; ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດ, ກໍຈະຖືກເຮັດແກ່ເຂົາຢ່າງນັ້ນ; ເຂົາຈະຖືກກວາດຍ້າຍໄປເປັນເຊີຍ.” ເອເຊກຽນ 12:9–11.

The siege of Jerusalem is a sign for God’s people in the latter days.

ການປິດລ້ອມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເປັນໝາຍສຳຄັນສຳລັບປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນເວລາສຸດທ້າຍ.

“Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11. ‘Not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.’ 1 Peter 1:12....

“ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນໃນສະໄໝບູຮານແຕ່ລະຄົນ ໄດ້ກ່າວໄວ້ສຳລັບຍຸກຂອງພວກເຮົາຫຼາຍກວ່າສຳລັບຍຸກຂອງຕົນເອງ, ດັ່ງນັ້ນຄຳພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງຍັງມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ສຳລັບພວກເຮົາ. ‘ບັນດາເຫດການເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເກີດແກ່ພວກເຂົາເປັນແບບຢ່າງ: ແລະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ເພື່ອເຕືອນສະຕິພວກເຮົາ, ຜູ້ທີ່ປາຍຍຸກຂອງໂລກໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’ 1 Corinthians 10:11. ‘ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ມິໄດ້ມີໄວ້ສຳລັບຕົວພວກເຂົາເອງ, ແຕ່ມີໄວ້ສຳລັບພວກເຮົາ; ແລະບັດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ພວກທ່ານໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຜູ້ຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບັນດາທູດສະຫວັນປາຖະໜາຢາກພິນິດເບິ່ງ.’ 1 Peter 1:12....”

“The Bible has accumulated and bound up together its treasures for this last generation. All the great events and solemn transactions of Old Testament history have been, and are, repeating themselves in the church in these last days.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

“ພຣະຄຳພີໄດ້ສະສົມແລະຮວບຮວມຊັບສົມບັດຂອງມັນໄວ້ສຳລັບຄົນລຸ້ນສຸດທ້າຍນີ້. ເຫດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫມົດ ແລະບັນດາການກະທຳອັນສະຫງ່າງາມແລະນ່າຄາລົບໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງພຣະຄຳພີເດີມ ໄດ້ເຄີຍເກີດຂຶ້ນມາແລ້ວ ແລະກໍກຳລັງເກີດຊ້ຳອີກໃນຄຣິສຕະຈັກໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.” Selected Messages, book 3, 338, 339.

This Same Day

ໃນມື້ດຽວກັນນີ້

Ezekiel in the acted parable of the ‘siege and destruction of Jerusalem’ is a sign for God’s people in the latter days.

ເອເຊກຽນ ໃນຄໍາອຸປະມາທີ່ຖືກສະແດງເປັນການກະທໍາ ກ່ຽວກັບ ‘ການປິດລ້ອມ ແລະ ການທໍາລາຍເຢຣູຊາເລັມ’ ເປັນໝາຍສໍາຄັນສໍາລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ.

Again in the ninth year, in the tenth month, in the tenth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, write thee the name of the day, even of this same day: the king of Babylon set himself against Jerusalem this same day.

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນປີທີເກົ້າ ໃນເດືອນທີສິບ ໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນນັ້ນ ພຣະທໍາຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງບັນທຶກຊື່ຂອງວັນນັ້ນ ຄືວັນນີ້ເອງ; ໃນວັນນີ້ເອງ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນໄດ້ຍົກກອງທັບເຂົ້າໂຈມຕີເຢຣູຊາເລັມ.

And utter a parable unto the rebellious house, and say unto them, Thus saith the Lord God; Set on a pot, set it on, and also pour water into it: Gather the pieces thereof into it, even every good piece, the thigh, and the shoulder; fill it with the choice bones. Take the choice of the flock, and burn also the bones under it, and make it boil well, and let them seethe the bones of it therein. Wherefore thus saith the Lord God; Woe to the bloody city, to the pot whose scum is therein, and whose scum is not gone out of it! bring it out piece by piece; let no lot fall upon it. For her blood is in the midst of her; she set it upon the top of a rock; she poured it not upon the ground, to cover it with dust; That it might cause fury to come up to take vengeance; I have set her blood upon the top of a rock, that it should not be covered.

ແລະຈົ່ງກ່າວຄຳອຸປະມາແກ່ເຊື້ອສາຍທີ່ກະບົດນັ້ນ ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ຈົ່ງຕັ້ງໝໍ້ໄວ້, ຈົ່ງຕັ້ງມັນໄວ້, ແລະຈົ່ງເທນ້ຳລົງໃນນັ້ນດ້ວຍ; ຈົ່ງຮວບຮວມຊິ້ນສ່ວນຂອງມັນໃສ່ໃນນັ້ນ, ຄືທຸກຊິ້ນອັນດີ, ຕົ້ນຂາ ແລະ ບ່າໄຫລ່; ຈົ່ງເຕີມມັນດ້ວຍກະດູກອັນດີທີ່ສຸດ. ຈົ່ງເອົາຝູງແກະອັນດີທີ່ສຸດ, ແລະຈົ່ງເຜົາກະດູກໄວ້ຂ້າງລຸ່ມມັນດ້ວຍ, ແລະຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນຟົດຢ່າງດີ, ແລະຈົ່ງໃຫ້ຕົ້ມກະດູກຂອງມັນຢູ່ໃນນັ້ນ. ເຫດສະນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ວິບັດແກ່ເມືອງແຫ່ງເລືອດ, ແກ່ໝໍ້ທີ່ມີຂີ້ຕະກັນຢູ່ໃນນັ້ນ, ແລະຂີ້ຕະກັນຂອງມັນກໍບໍ່ໄດ້ອອກຈາກມັນ! ຈົ່ງຕັກມັນອອກເທື່ອລະຊິ້ນ; ຢ່າໃຫ້ສະຫຼາກໃດຕົກໃສ່ມັນ. ເພາະເລືອດຂອງນາງຢູ່ກາງນາງ; ນາງໄດ້ວາງມັນໄວ້ເທິງຍອດຫີນ; ນາງບໍ່ໄດ້ເທມັນລົງເທິງດິນ ເພື່ອຈະກົບມັນໄວ້ດ້ວຍຝຸ່ນ; ເພື່ອໃຫ້ຄວາມພິໂລດພຸ່ງຂຶ້ນມາເພື່ອເອົາການແກ້ແຄ້ນ; ເຮົາໄດ້ວາງເລືອດຂອງນາງໄວ້ເທິງຍອດຫີນ ເພື່ອມັນຈະບໍ່ຖືກປົກຄຸມ.

Therefore thus saith the Lord God; Woe to the bloody city! I will even make the pile for fire great. Heap on wood, kindle the fire, consume the flesh, and spice it well, and let the bones be burned. Then set it empty upon the coals thereof, that the brass of it may be hot, and may burn, and that the filthiness of it may be molten in it, that the scum of it may be consumed. She hath wearied herself with lies, and her great scum went not forth out of her: her scum shall be in the fire. In thy filthiness is lewdness: because I have purged thee, and thou wast not purged, thou shalt not be purged from thy filthiness any more, till I have caused my fury to rest upon thee. I the Lord have spoken it: it shall come to pass, and I will do it; I will not go back, neither will I spare, neither will I repent; according to thy ways, and according to thy doings, shall they judge thee, saith the Lord God.

ເຫດສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ວິບັດແກ່ນະຄອນແຫ່ງເລືອດ! ເຮົາຈະເຮັດກອງໄຟໃຫ້ໃຫຍ່ຂຶ້ນອີກ. ຈົ່ງສຸມຟືນເຂົ້າ, ຈຸດໄຟໃຫ້ລຸກ, ເຄັ່ງເນື້ອໃຫ້ໝົດ, ປຸງມັນໃຫ້ດີ, ແລະໃຫ້ກະດູກຖືກເຜົາ. ແລ້ວຈົ່ງຕັ້ງໝໍ້ນັ້ນເປົ່າໆໄວ້ເທິງຖ່ານຂອງມັນ, ເພື່ອທອງສຳລິດຂອງມັນຈະຮ້ອນ ແລະຖືກໄໝ້, ແລະເພື່ອໃຫ້ຄວາມໂສໂຄກຂອງມັນລະລາຍຢູ່ພາຍໃນ, ເພື່ອຂີ້ຕົມຂອງມັນຈະຖືກເຜົາຜານໃຫ້ໝົດ. ນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງອ່ອນລ້າດ້ວຍຄຳມຸສາ, ແຕ່ຂີ້ຕົມອັນຫຼາຍຂອງນາງກໍບໍ່ອອກຈາກນາງ; ຂີ້ຕົມຂອງນາງຈະຢູ່ໃນໄຟ. ໃນຄວາມໂສໂຄກຂອງເຈົ້າມີຄວາມລາມົກຢູ່: ເພາະເຮົາໄດ້ຊຳລະເຈົ້າແລ້ວ ແຕ່ເຈົ້າກໍບໍ່ຖືກຊຳລະ, ເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກຊຳລະຈາກຄວາມໂສໂຄກຂອງເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າເຮົາໄດ້ໃຫ້ພຣະພິໂລດຂອງເຮົາສະຫງົບລົງເທິງເຈົ້າ. ເຮົາ ພຣະເຢໂຮວາ ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ: ມັນຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະເຮົາຈະກະທຳມັນ; ເຮົາຈະບໍ່ຫັນກັບ, ຈະບໍ່ອາໄສ, ແລະຈະບໍ່ກັບໃຈ; ພວກເຂົາຈະພິພາກສາເຈົ້າຕາມທາງຂອງເຈົ້າ ແລະຕາມການກະທຳຂອງເຈົ້າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້.

Also the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, behold, I take away from thee the desire of thine eyes with a stroke: yet neither shalt thou mourn nor weep, neither shall thy tears run down. Forbear to cry, make no mourning for the dead, bind the tire of thine head upon thee, and put on thy shoes upon thy feet, and cover not thy lips, and eat not the bread of men. So I spake unto the people in the morning: and at even my wife died; and I did in the morning as I was commanded. And the people said unto me, Wilt thou not tell us what these things are to us, that thou doest so?

ພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວກໍມາເຖິງຂ້ານ້ອຍອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ເຮົາຈະເອົາຄວາມປາຖະໜາແຫ່ງດວງຕາຂອງເຈົ້າໄປຈາກເຈົ້າດ້ວຍການຟາດຟັນຄັ້ງດຽວ; ແຕ່ເຈົ້າຢ່າໄວ້ທຸກ ຫຼືຮ້ອງໄຫ້ ແລະຢ່າໃຫ້ນ້ຳຕາຂອງເຈົ້າໄຫຼລົງ. ຈົ່ງກັ້ນການຮ້ອງຄ່ຳຄວນໄວ້, ຢ່າໄວ້ທຸກເພື່ອຄົນຕາຍ, ຈົ່ງໂພກຜ້າພັນສີສະຂອງເຈົ້າໄວ້ເທິງເຈົ້າ, ແລະສວມເກີບໃສ່ຕີນຂອງເຈົ້າ, ຢ່າປົກປາກຂອງເຈົ້າ ແລະຢ່າກິນເຂົ້າຈີ່ຂອງມະນຸດ.” ດັ່ງນັ້ນ ໃນຕອນເຊົ້າຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າກັບປະຊາຊົນ; ແລະເມື່ອຮອດຕອນແລງ ພັນລະຍາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຕາຍ; ແລະໃນຕອນເຊົ້າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ກະທຳຕາມທີ່ຂ້ານ້ອຍຖືກບັນຊາ. ແລ້ວປະຊາຊົນໄດ້ກ່າວກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ເຈົ້າຈະບໍ່ບອກພວກເຮົາດອກຫຼືວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມໝາຍຢ່າງໃດສຳລັບພວກເຮົາ ເມື່ອເຈົ້າກະທຳເຊັ່ນນີ້?”

Then I answered them, The word of the Lord came unto me, saying, Speak unto the house of Israel, Thus saith the Lord God; Behold, I will profane my sanctuary, the excellency of your strength, the desire of your eyes, and that which your soul pitieth; and your sons and your daughters whom ye have left shall fall by the sword. And ye shall do as I have done: ye shall not cover your lips, nor eat the bread of men. And your tires shall be upon your heads, and your shoes upon your feet: ye shall not mourn nor weep; but ye shall pine away for your iniquities, and mourn one toward another. Thus Ezekiel is unto you a sign: according to all that he hath done shall ye do: and when this cometh, ye shall know that I am the Lord God. Ezekiel 24:1–24.

ແລ້ວ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ກໍ​ຕອບ​ເຂົາ​ທັງຫລາຍ​ວ່າ, ພຣະຄໍາ​ຂອງ​ພຣະຢາເວ​ໄດ້​ມາ​ເຖິງ​ຂ້າພະເຈົ້າ​ວ່າ, ຈົ່ງ​ກ່າວ​ແກ່​ວົງວານ​ອິດສະຣາເອນ​ວ່າ, ອົງ​ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ​ພຣະເຈົ້າ​ຕັດ​ດັ່ງນີ້: ເບິ່ງແມ, ເຮົາ​ຈະ​ລົບຫລູ່​ສະຖານ​ບໍລິສຸດ​ຂອງ​ເຮົາ, ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຄວາມ​ສະຫງ່າງາມ​ແຫ່ງ​ກໍາລັງ​ຂອງ​ພວກເຈົ້າ, ເປັນ​ສິ່ງ​ທີ່​ຕາ​ຂອງ​ພວກເຈົ້າ​ປາຖະໜາ, ແລະ​ເປັນ​ສິ່ງ​ທີ່​ຈິດໃຈ​ຂອງ​ພວກເຈົ້າ​ອາໄລ; ແລະ​ບຸດ​ຊາຍ​ບຸດ​ຍິງ​ຂອງ​ພວກເຈົ້າ​ຜູ້​ທີ່​ພວກເຈົ້າ​ປະ​ໄວ້​ນັ້ນ ຈະ​ລົ້ມ​ຕາຍ​ດ້ວຍ​ດາບ. ແລະ​ພວກເຈົ້າ​ຈະ​ເຮັດ​ຕາມ​ທີ່​ຂ້າພະເຈົ້າ​ໄດ້​ເຮັດ: ພວກເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ປິດ​ຮິມຝີປາກ​ຂອງ​ຕົນ ຫລື​ກິນ​ອາຫານ​ຂອງ​ມະນຸດ. ແລະ​ຜ້າ​ຄຸມ​ສີສະ​ຂອງ​ພວກເຈົ້າ​ຈະ​ຢູ່​ເທິງ​ຫົວ, ແລະ​ເກີບ​ຂອງ​ພວກເຈົ້າ​ຈະ​ຢູ່​ທີ່​ຕີນ: ພວກເຈົ້າ​ຈະ​ບໍ່​ໄວ້ທຸກ ຫລື​ຮ້ອງໄຫ້; ແຕ່​ພວກເຈົ້າ​ຈະ​ຊຸດໂຊມ​ລົງ​ເພາະ​ຄວາມ​ຊົ່ວຊ້າ​ຂອງ​ຕົນ, ແລະ​ຄໍາຄວນ​ຄາງ​ຕໍ່​ກັນ​ແລະ​ກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເອເຊກຽນ​ຈຶ່ງ​ເປັນ​ໝາຍສໍາຄັນ​ແກ່​ພວກເຈົ້າ: ພວກເຈົ້າ​ຈະ​ເຮັດ​ຕາມ​ທຸກຢ່າງ​ທີ່​ທ່ານ​ໄດ້​ເຮັດ; ແລະ​ເມື່ອ​ສິ່ງ​ນີ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ ພວກເຈົ້າ​ຈະ​ຮູ້​ວ່າ ເຮົາ​ແມ່ນ​ອົງ​ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ​ພຣະເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 24:1–24.

Ezekiel is a sign who identifies the beginning siege and the ending destruction of Jerusalem, and thereafter; the captivity of the members of the Laodicean Seventh-day Adventist church.

ເອເຊກຽນເປັນໝາຍສຳຄັນທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການປິດລ້ອມໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະການທຳລາຍໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ; ການຕົກເປັນເຊີຍຂອງສະມາຊິກແຫ່ງຄຣິດຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວັນຕິດ ຝ່າຍລາວດີເຊຍ.

“When Christ looked down from the crest of Olivet, He saw this state of things existing in every church. The warnings come down to all that are following in the tread of the people of Jerusalem, who had such great light. This people is before us as a warning. By rejecting God’s warnings in this our day, men are repeating the sin of Jerusalem. The Lord sees what the human agent does not see and will not see—the outcome of all the human devising in Battle Creek. He has done all that a God could do. He has flashed light before the eyes of the people, that their sins might not reach the boundary where repentance cannot be felt. But by a long process of departure from just and righteous principles, men have placed themselves where light and truth, justice and mercy, are not discerned. This course has become part of their very nature.” Testimonies, volume 8, 68.

“ເມື່ອພຣະຄຣິດທອດພຣະເນດລົງມາຈາກຍອດພູມະກອກເທດ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຫັນສະພາບການເຊັ່ນນີ້ດຳລົງຢູ່ໃນທຸກຄຣິດຕະຈັກ. ຄຳເຕືອນທັງຫຼາຍໄດ້ລົງມາເຖິງທຸກຄົນທີ່ກຳລັງຍ່າງຕາມຮອຍເທົ້າຂອງປະຊາຊົນເຢຣູຊາເລັມ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນນັ້ນ. ປະຊາຊົນນີ້ຖືກຕັ້ງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາເປັນຄຳເຕືອນ. ໂດຍການປະຕິເສດຄຳເຕືອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສະໄໝນີ້ຂອງພວກເຮົາ ມະນຸດກຳລັງເຮັດຊ້ຳບາບຂອງເຢຣູຊາເລັມ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເຫັນສິ່ງທີ່ຕົວແທນມະນຸດບໍ່ເຫັນແລະຈະບໍ່ເຫັນ—ຜົນອອກມາສຸດທ້າຍຂອງແຜນການອັນເປັນຝີມືມະນຸດທັງປວງໃນ Battle Creek. ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳທຸກສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າອົງໜຶ່ງຈະກະທຳໄດ້. ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ່ອງແສງຕໍ່ໜ້າຕາຂອງປະຊາຊົນ ເພື່ອບາບຂອງເຂົາທັງຫຼາຍຈະບໍ່ໄປເຖິງເຂດແດນທີ່ບໍ່ອາດຮູ້ສຶກການກັບໃຈໄດ້ອີກ. ແຕ່ໂດຍຂະບວນການອັນຍາວນານແຫ່ງການຫັນຫ່າງອອກຈາກຫຼັກການທີ່ທ່ຽງຕົງແລະຊອບທຳ ມະນຸດໄດ້ຈັດວາງຕົນເອງໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ແສງສະຫວ່າງແລະຄວາມຈິງ ຄວາມຍຸດຕິທຳແລະຄວາມເມດຕາ ບໍ່ຖືກສັງເກດເຫັນ. ແນວທາງນີ້ໄດ້ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງທຳມະຊາດແທ້ຂອງເຂົາ.” Testimonies, volume 8, 68.

Two Witnesses of Alpha and Omega

ພະຍານສອງຄົນຂອງອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ

Ezekiel had been supernaturally made dumb, and he was informed when Jerusalem fell, he would again be able to speak, and that he would then be a ‘sign.’ Ezekiel’s lack of mourning his wife’s death marked the alpha sign at the beginning of the siege, and Ezekiel’s mouth being opened when Jerusalem fell was the omega sign. The siege unto the destruction is marked by a sign in the beginning and ending. Within the same illustration, a second witness to an alpha and omega sign is represented as the death of the “desire of Ezekiel’s eyes” as the alpha and the death of the people’s “desire of eyes” is the omega sign of the period. The period of one and a half years bears two witnesses of an alpha and an omega. The death of Ezekiel’s wife represented the captivity and trampling down of the host, and the omega death of Jerusalem represented the trampling down of the sanctuary.

ເອເຊກຽນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນໃບ້ໂດຍລິດອຳນາດເໜືອທຳມະຊາດ, ແລະທ່ານໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ເມື່ອເຢຣູຊາເລັມລົ້ມລົງ ທ່ານຈະສາມາດເວົ້າໄດ້ອີກຄັ້ງ, ແລະໃນເວລານັ້ນທ່ານຈະເປັນ “ໝາຍສຳຄັນ.” ການທີ່ເອເຊກຽນບໍ່ໄວ້ທຸກຕໍ່ການຕາຍຂອງພັນລະຍາຂອງທ່ານ ເປັນໝາຍສຳຄັນອັນອາລະຟາໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການປິດລ້ອມ, ແລະການທີ່ປາກຂອງເອເຊກຽນຖືກເປີດເມື່ອເຢຣູຊາເລັມລົ້ມລົງ ກໍເປັນໝາຍສຳຄັນອັນໂອເມກາ. ການປິດລ້ອມຈົນເຖິງການທຳລາຍນັ້ນ ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ໂດຍໝາຍສຳຄັນໃນຕອນຕົ້ນ ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດ. ພາຍໃນພາບປຽບດຽວກັນນັ້ນ, ພະຍານທີສອງຂອງໝາຍສຳຄັນອັນອາລະຟາ ແລະ ອັນໂອເມກາ ໄດ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍການຕາຍຂອງ “ສິ່ງປາຖະໜາແຫ່ງດວງຕາຂອງເອເຊກຽນ” ເປັນອາລະຟາ ແລະການຕາຍຂອງ “ສິ່ງປາຖະໜາແຫ່ງດວງຕາ” ຂອງປະຊາຊົນ ເປັນໝາຍສຳຄັນອັນໂອເມກາຂອງໄລຍະເວລານັ້ນ. ໄລຍະເວລາໜຶ່ງປີເຄິ່ງນັ້ນ ມີພະຍານສອງປະການຂອງອາລະຟາ ແລະ ໂອເມກາ. ການຕາຍຂອງພັນລະຍາເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນຂອງການຕົກເປັນເຊີຍ ແລະການຖືກຢຽບຍ່ຳຂອງກອງປະຊາຄົມ, ແລະການຕາຍອັນໂອເມກາຂອງເຢຣູຊາເລັມເປັນຕົວແທນຂອງການຖືກຢຽບຍ່ຳຂອງພຣະວິຫານ.

Thus Ezekiel is unto you a sign: according to all that he hath done shall ye do: and when this cometh, ye shall know that I am the Lord God. Also, thou son of man, shall it not be in the day when I take from them their strength, the joy of their glory, the desire of their eyes, and that whereupon they set their minds, their sons and their daughters, That he that escapeth in that day shall come unto thee, to cause thee to hear it with thine ears? In that day shall thy mouth be opened to him which is escaped, and thou shalt speak, and be no more dumb: and thou shalt be a sign unto them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 24:24–27.

ດັ່ງນັ້ນ ເອເຊກຽນຈຶ່ງເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ພວກເຈົ້າ: ຕາມທຸກສິ່ງທີ່ເຂົາໄດ້ກະທຳ ພວກເຈົ້າກໍຈະກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ; ແລະເມື່ອເຫດການນີ້ມາເຖິງ ພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ອີກທັງ ເຈົ້າເອີຍ ບຸດແຫ່ງມະນຸດ, ໃນວັນທີ່ເຮົາຈະເອົາກຳລັງຂອງເຂົາໄປຈາກເຂົາ, ຄວາມຊື່ນຊົມແຫ່ງສະຫງ່າລາສີຂອງເຂົາ, ສິ່ງທີ່ຕາຂອງເຂົາປາຖະໜາ, ແລະສິ່ງທີ່ໃຈຂອງເຂົາຜູກພັນໄວ້, ຄືບຸດຊາຍແລະບຸດຍິງຂອງເຂົາ, ຈະບໍ່ມີຫຼືທີ່ຜູ້ທີ່ຫຼົບໜີໄດ້ໃນວັນນັ້ນຈະມາຫາເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຍິນຂ່າວນັ້ນດ້ວຍຫູຂອງເຈົ້າ? ໃນວັນນັ້ນ ປາກຂອງເຈົ້າຈະຖືກເປີດແກ່ຜູ້ທີ່ຫຼົບໜີມານັ້ນ, ແລະເຈົ້າຈະເວົ້າ ແລະຈະບໍ່ເປັນໃບ້ອີກຕໍ່ໄປ: ແລະເຈົ້າຈະເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ; ແລະເຂົາຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຮວາ. ເອເຊກຽນ 24:24–27.

Six Deaths

ຄວາມຕາຍຫົກປະການ

The death of Ezekiel’s wife marks the beginning of the siege and the death of Jerusalem, who is prophetically Christ’s bride, and illustrates the soon-coming Sunday law, which is preceded by a period represented by the siege. The period of the siege and the destruction are two distinct, though directly connected waymarks. The siege is a period of time, and the destruction is a point in time. The destruction is the Sunday law that is preceded by the period of the formation of the image of the beast. The period of the image of the beast concludes with the mark of the beast. When Jesus identified the sign of the destruction of Jerusalem in Matthew twenty-four, He also referenced the days of Noah.

ການຕາຍຂອງພັນລະຍາຂອງເອເຊກຽນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການລ້ອມເມືອງ ແລະການຕາຍຂອງເຢຣູຊາເລັມ ຜູ້ຊຶ່ງໃນຄວາມໝາຍທາງພະຍາກອນແມ່ນເຈົ້າສາວຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະສະແດງໃຫ້ເຫັນກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ ຊຶ່ງຖືກນຳໜ້າໂດຍໄລຍະໜຶ່ງທີ່ຖືກແທນຄວາມໂດຍການລ້ອມເມືອງ. ໄລຍະແຫ່ງການລ້ອມເມືອງ ແລະການທຳລາຍ ເປັນໝຸດໝາຍສອງປະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແມ່ນແມ່ນຈະເຊື່ອມຕໍ່ກັນໂດຍກົງກໍຕາມ. ການລ້ອມເມືອງເປັນໄລຍະເວລາໜຶ່ງ, ແລະການທຳລາຍເປັນຈຸດໜຶ່ງໃນເວລາ. ການທຳລາຍນັ້ນຄືກົດວັນອາທິດ ຊຶ່ງຖືກນຳໜ້າໂດຍໄລຍະແຫ່ງການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ໄລຍະຂອງຮູບສັດຮ້າຍສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຊີ້ບອກເຄື່ອງໝາຍຂອງການທຳລາຍເຢຣູຊາເລັມໃນມັດທາຍ ບົດ 24, ພຣະອົງຍັງຊົງອ້າງເຖິງວັນເວລາຂອງໂນອາດ້ວຍ.

But as the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, And knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be. Matthew 24:37–39.

ແຕ່ດັ່ງໃນສະໄໝຂອງໂນອາເປັນຢ່າງໃດ ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດກໍຈະເປັນຢ່າງນັ້ນເໝືອນກັນ. ເພາະວ່າໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ ພວກເຂົາກິນແລະດື່ມ ແຕ່ງງານ ແລະຍົກລູກສາວໃຫ້ແຕ່ງງານ ຈົນເຖິງວັນທີ່ໂນອາເຂົ້າໄປໃນນາວາ, ແລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກຈົນກວ່ານ້ຳຖ້ວມມາ ແລະກວາດເອົາພວກເຂົາໄປໝົດທຸກຄົນ; ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດກໍຈະເປັນຢ່າງນັ້ນເໝືອນກັນ. ມັດທາຍ 24:37–39.

In the days of Noah, the door of probation was closed, thus typifying the soon-coming Sunday law, that is also typified by the door closing on October 22, 1844. The period from the Exeter camp meeting of August 12–17 in 1844, represents a prophetic period that leads to a closed door.

ໃນສະໄໝຂອງໂນອາ ປະຕູແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນໄດ້ຖືກປິດລົງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນພາບລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄມ່ຊ້າ ຊຶ່ງກໍໄດ້ຖືກພາບລ່ວງໜ້າໄວ້ເຊັ່ນກັນໂດຍການປິດປະຕູໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຊ່ວງເວລານັບແຕ່ການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ວັນທີ 12–17 ສິງຫາ ໃນປີ 1844 ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ນຳໄປສູ່ປະຕູທີ່ຖືກປິດ.

In the days of Noah, Noah represented the third angel and the third angel arrived at the closed door of October 22, 1844. In the days of Noah, which according to Jesus would be as “the coming of the Son of man,” the three angels of Revelation fourteen led to the closed door. William Miller represented the first angel’s message, and was typified by Enoch in the days of Noah. Jude identifies Enoch’s message as a parallel to Miller’s message.

ໃນສະໄໝຂອງໂນອາ ໂນອາເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງປະຕູທີ່ປິດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໃນສະໄໝຂອງໂນອາ ຊຶ່ງຕາມພຣະເຢຊູຈະເປັນເໝືອນ “ການສະເດັດມາຂອງບຸດແຫ່ງມະນຸດ,” ທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດ 14 ໄດ້ນຳໄປສູ່ປະຕູທີ່ປິດ. ວິນລຽມ ມິນເລີ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໂດຍເອໂນກໃນສະໄໝຂອງໂນອາ. ຢູດາໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຂ່າວສານຂອງເອໂນກເປັນຄູ່ຂະໜານກັບຂ່າວສານຂອງມິນເລີ.

And Enoch also, the seventh from Adam, prophesied of these, saying, Behold, the Lord cometh with ten thousands of his saints, To execute judgment upon all, and to convince all that are ungodly among them of all their ungodly deeds which they have ungodly committed, and of all their hard speeches which ungodly sinners have spoken against him. Jude 1:14, 15.

ແລະອີໂນກດ້ວຍ, ຜູ້ທີ່ເປັນລຸ້ນທີເຈັດນັບຈາກອາດາມ, ໄດ້ພະຍາກອນເຖິງຄົນເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເດັດມາພ້ອມກັບບັນດາວິສຸດຊົນຂອງພຣະອົງນັບໝື່ນໆ, ເພື່ອຊົງພິພາກສາທຸກຄົນ, ແລະເພື່ອຊົງໃຫ້ບັນດາຄົນອະທໍາໃນທ່າມກາງພວກເຂົາປະຈັກແຈ້ງເຖິງການກະທໍາອັນອະທໍາທັງປວງຂອງຕົນ ຊຶ່ງພວກເຂົາໄດ້ກະທໍາຢ່າງອະທໍາ, ແລະເຖິງຖ້ອຍຄໍາອັນແຂງກະດ້າງທັງປວງ ທີ່ບັນດາຄົນບາບອະທໍາໄດ້ກ່າວຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ. ຢູດາ 1:14, 15.

Miller’s first angel’s message announced the “judgment” as typified by Enoch’s message. Enoch’s beginning is marked as being the “seventh from Adam.” Miller’s message began and ended with the arrival of the “seven times” against the northern kingdom and forty-six years later the third angel arrived on October 22, 1844 when the “seven times” against the southern kingdom was fulfilled. Both Enoch and Miller, who were messengers of the judgment hour, began with the number seven being identified. The period that began with Enoch, the seventh ended with seven days that the animals entered the ark until the door was supernaturally closed. Jesus always illustrates the end with the beginning.

ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຂອງ Miller ໄດ້ປະກາດເຖິງ “ການພິພາກສາ” ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຂ່າວສານຂອງ Enoch. ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງ Enoch ຖືກກໍານົດໝາຍໄວ້ວ່າເປັນ “ຄົນທີເຈັດນັບຈາກອາດາມ.” ຂ່າວສານຂອງ Miller ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງ “ເຈັດເວລາ” ຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ, ແລະອີກສີ່ສິບຫົກປີຕໍ່ມາ ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອ “ເຈັດເວລາ” ທີ່ຕໍ່ຕ້ານອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້ໄດ້ສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ. ທັງ Enoch ແລະ Miller, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ, ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໂດຍມີການລະບຸເຖິງເລກເຈັດ. ຊ່ວງເວລາທີ່ເລີ່ມຕົ້ນກັບ Enoch, ຜູ້ເປັນຄົນທີເຈັດ, ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍເຈັດວັນທີ່ບັນດາສັດໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນາວາ ຈົນກະທັ້ງປະຕູຖືກປິດລົງຢ່າງເໜືອທຳມະຊາດ. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ການເລີ່ມຕົ້ນເພື່ອສະແດງພາບເຖິງຈຸດຈົບສະເໝີ.

Enoch begat Methuselah, who in turn begat Lamech. Lamech and Methuselah represent the second angel's message and also the message of the midnight cry. The midnight cry progressed unto the closed door, and is thus represented by Methuselah who died the year of the flood. Lamech represented the second angel’s message, and Lamech died five years before the flood. The five years from the death of Lamech unto the death of Methuselah when the door closed, typified the death of Ezekiel’s bride marking the beginning of the period that led to the death of Christ’s bride represented by Methuselah.

ເອໂນກໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດເມທູເຊລາ, ແລະເມທູເຊລາກໍໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລາເມັກ. ລາເມັກແລະເມທູເຊລາເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ແລະອີກທັງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ດຳເນີນໄປຈົນເຖິງປະຕູທີ່ປິດ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເມທູເຊລາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຕາຍໃນປີແຫ່ງນ້ຳຖ້ວມ. ລາເມັກເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະລາເມັກໄດ້ຕາຍຫ້າປີກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ. ຫ້າປີນັ້ນນັບຈາກການຕາຍຂອງລາເມັກຈົນເຖິງການຕາຍຂອງເມທູເຊລາ ເມື່ອປະຕູໄດ້ປິດລົງ, ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການຕາຍຂອງເຈົ້າສາວຂອງເອເຊກຽນ ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ນຳໄປສູ່ການຕາຍຂອງເຈົ້າສາວຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເມທູເຊລາ.

Enoch typified the first angel that arrived in 1798, Lamech typified the second angel that arrived on April 19, 1844 and Methuselah typified the midnight cry from Exeter unto the closed door of October 22, 1844, that was typified by Noah. The five years from the death of Lamech unto the death of Methuselah typified the year and a half from 587 BC unto 586 BC. Those five years from Lamech to Methuselah typify five years from 1448 unto 1453.

ເອໂນກເປັນແບບຢ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດທີ່ມາເຖິງໃນປີ 1798, ລາເມັກເປັນແບບຢ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 19 ເມສາ, 1844 ແລະ ເມທູເຊລາເປັນແບບຢ່າງຂອງການຮ້ອງປະກາດໃນເວລາທ່ຽງຄືນຈາກ Exeter ຈົນເຖິງປະຕູທີ່ປິດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ, 1844, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍໂນອາ. ຫ້າປີນັບແຕ່ການຕາຍຂອງລາເມັກຈົນເຖິງການຕາຍຂອງເມທູເຊລາ ເປັນແບບຢ່າງຂອງໜຶ່ງປີເຄິ່ງນັບແຕ່ 587 BC ຈົນເຖິງ 586 BC. ຫ້າປີນັ້ນຈາກລາເມັກເຖິງເມທູເຊລາ ເປັນແບບຢ່າງຂອງຫ້າປີນັບແຕ່ 1448 ຈົນເຖິງ 1453.

On October 31, 1448, John Palaiologos died and his brother, Constantine the eleventh, (the last Constantine) sought permission to ascend the throne of eastern Rome from the Islamic Turkish power. His submission on July 27, 1299, fulfilled the second one hundred and fifty years of Revelation nine set forth in verse ten. Five years after John Palaiologos death, his brother Constantine the eleventh died upon the walls of Constantinople as Mehmed II conquered the Byzantine empire of eastern Rome. Mehmed is the Turkish derivation of Mohammed, so the death of the first Mohammed in 632, which began the first one hundred and fifty year prophecy of Revelation nine, (located in verse five), and which ended with the death of the last Constantine at the hands of ‘Mohammed the second’ eight hundred and twenty-one years later. Five years before his death Mohammed had predicted the demise of Rome and it was accomplished by the Turk named Mohammed the second.

ໃນວັນທີ 31 ຕຸລາ 1448, ໂຢຮັນ ພາລາໂອໂລໂກສ ໄດ້ເສຍຊີວິດ ແລະ ນ້ອງຊາຍຂອງລາວ, ຄອນສະແຕນຕິນ ທີສິບເອັດ, (ຄອນສະແຕນຕິນອົງສຸດທ້າຍ) ໄດ້ສະແຫວງຫາການອະນຸຍາດຈາກອຳນາດຕວກກີອິດສະລາມ ເພື່ອຂຶ້ນສູ່ບັນລັງຂອງໂຣມຕາເວັນອອກ. ການຍອມຈຳນົນຂອງລາວໃນວັນທີ 27 ກໍລະກົດ 1299 ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບປີຊຸດທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດ 9 ທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນຂໍ້ 10. ຫ້າປີຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ ໂຢຮັນ ພາລາໂອໂລໂກສ, ນ້ອງຊາຍຂອງລາວ ຄອນສະແຕນຕິນ ທີສິບເອັດ ໄດ້ເສຍຊີວິດຢູ່ເທິງກຳແພງເມືອງຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ ເມື່ອ ເມະເຮມັດ ທີ II ພິຊິດອານາຈັກໄບແຊນທິນຂອງໂຣມຕາເວັນອອກ. ເມະເຮມັດ ແມ່ນຮູບແປພາສາຕວກກີຂອງຊື່ ໂມຮາເມັດ, ດັ່ງນັ້ນ ການຕາຍຂອງ ໂມຮາເມັດ ອົງທຳອິດໃນປີ 632, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບປີຊຸດທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດ 9, (ຢູ່ໃນຂໍ້ 5), ແລະ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຕາຍຂອງ ຄອນສະແຕນຕິນ ອົງສຸດທ້າຍ ດ້ວຍມືຂອງ ‘ໂມຮາເມັດ ທີສອງ’ ຫຼັງຈາກນັ້ນອີກແປດຮ້ອຍຊາວເອັດປີ. ຫ້າປີກ່ອນການຕາຍຂອງຕົນ, ໂມຮາເມັດ ໄດ້ທຳນາຍເຖິງຄວາມພິນາດຂອງໂຣມ ແລະ ມັນໄດ້ສຳເລັດໂດຍຊາວຕວກກີຜູ້ມີຊື່ວ່າ ໂມຮາເມັດ ທີສອງ.

Constantine the last, the eleventh, died in the battle of Constantinople, thus identifying five years from the death of his brother John to his death. Those five years were typified by the five years from the death of Lamech, the son, unto the death of Methuselah, the father, five years later when the door closed upon the ark. Thus, the death of Ezekiel’s bride was typified by the death of Lamech, and together they provide witness to the death of John Palaiologos in 1448. The subsequent death of Methuselah aligns with the death of Christ’s bride and the destruction of Jerusalem in 586 BC, and together they align with the death of Constantine the eleventh.

ຄອນສະແຕນຕິນອົງສຸດທ້າຍ, ອົງທີສິບເອັດ, ໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນໃນຍຸດທະການແຫ່ງຄອນສະແຕນຕິໂນເປິນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກໄລຍະຫ້າປີນັບແຕ່ການສິ້ນຊີວິດຂອງພຣະອ້າຍຂອງພຣະອົງ ຄື ຢອນ ຈົນເຖິງການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ. ຫ້າປີນັ້ນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບໂດຍຫ້າປີນັບແຕ່ການຕາຍຂອງລາເມັກ, ຜູ້ເປັນບຸດ, ຈົນເຖິງການຕາຍຂອງເມທູເຊລາ, ຜູ້ເປັນບິດາ, ອີກຫ້າປີຕໍ່ມາເມື່ອປະຕູໄດ້ປິດລົງເຫນືອນາວາ. ດັ່ງນັ້ນ, ການຕາຍຂອງເຈົ້າສາວຂອງເອເຊກຽນ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບໂດຍການຕາຍຂອງລາເມັກ, ແລະເມື່ອນໍາມາພ້ອມກັນ ທັງສອງກໍໃຫ້ພະຍານແກ່ການຕາຍຂອງຢອນ ພາລາໂອໂລໂກສ ໃນປີ 1448. ການຕາຍຂອງເມທູເຊລາທີ່ຕາມມາ ສອດຄ່ອງກັບການຕາຍຂອງເຈົ້າສາວຂອງພຣະຄຣິດ ແລະການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃນປີ 586 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະເມື່ອນໍາມາພ້ອມກັນ ທັງສອງກໍສອດຄ່ອງກັບການສິ້ນພຣະຊົນຂອງຄອນສະແຕນຕິນອົງທີສິບເອັດ.

The three witnesses of a prophetic period that begins and ends with a death, illustrate the period of the formation of the image of the beast that concludes with the mark of the beast, and it aligns with the proclamation of the midnight cry in Millerite history and the formation of the image of the beast that concludes with the mark of the beast in our current history. When the mark of the beast is fulfilled at the soon-coming Sunday law, the prophetic “speaking” arrives in agreement with Ezekiel being able to “speak” upon his own volition when Jerusalem was destroyed.

ພະຍານສາມປະການຂອງຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍຄວາມຕາຍ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການກໍ່ຮ່າງສ້າງຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະມັນສອດຄ່ອງກັບການປະກາດສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໃນປະຫວັດສາດຂອງ Millerite ແລະການກໍ່ຮ່າງສ້າງຮູບເຄົາລົບຂອງສັດຮ້າຍ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ໃນປະຫວັດສາດປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ. ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍບັນລຸຄວາມສົມບູນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, “ການເວົ້າ” ຕາມຄຳພະຍາກອນກໍມາເຖິງ ໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັນກັບເອເຊກຽນທີ່ສາມາດ “ເວົ້າ” ໄດ້ຕາມຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຕົນເອງ ເມື່ອເຢຣູຊາເລັມຖືກທຳລາຍ.

Speaking

ການກ່າວເວົ້າ

At the Sunday law, which is typified by the destruction of Jerusalem, the prophetic speaking of the United States is marked as the false prophet speaks as a dragon.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ການເວົ້າໃນຄຳພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາຖືກກຳນົດໄວ້ ເມື່ອຜູ້ພະຍາກອນເທັດເວົ້າດັ່ງມັງກອນ.

And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.

ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສັດຮ້າຍອີກໂຕໜຶ່ງຂຶ້ນມາຈາກແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະມັນມີເຂົາສອງອັນຄ້າຍດັ່ງລູກແກະ, ແຕ່ມັນເວົ້າດັ່ງພະຍານາກ. ພຣະນິມິດ 13:11

At the Sunday law, Balaam strikes his ass a third time, and the ass then speaks.

ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ບາລາອາມໄດ້ຕີລາຂອງຕົນເປັນຄັ້ງທີສາມ, ແລະແລ້ວລານັ້ນກໍໄດ້ເວົ້າ.

And the Lord opened the mouth of the ass, and she said unto Balaam, What have I done unto thee, that thou hast smitten me these three times? And Balaam said unto the ass, Because thou hast mocked me: I would there were a sword in mine hand, for now would I kill thee. And the ass said unto Balaam, Am not I thine ass, upon which thou hast ridden ever since I was thine unto this day? was I ever wont to do so unto thee? And he said, Nay. Numbers 22:28–30.

ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເປີດປາກຂອງລາ, ແລະນາງໄດ້ກ່າວແກ່ບາລາອາມວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດອັນໃດແກ່ທ່ານ, ຈຶ່ງໄດ້ຕີຂ້ານ້ອຍສາມເທື່ອນີ້?” ແລະບາລາອາມໄດ້ກ່າວແກ່ລາວ່າ, “ເພາະເຈົ້າໄດ້ເຍາະເຍີ້ຍຂ້ອຍ; ຖ້າມີດາບຢູ່ໃນມືຂອງຂ້ອຍ, ບັດນີ້ຂ້ອຍກໍຈະຂ້າເຈົ້າເສຍ.” ແລະລາໄດ້ກ່າວແກ່ບາລາອາມວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍບໍ່ແມ່ນລາຂອງທ່ານ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຂີ່ມາຕັ້ງແຕ່ຂ້ານ້ອຍເປັນຂອງທ່ານຈົນເຖິງວັນນີ້ດອກຫລື? ຂ້ານ້ອຍເຄີຍປະພຶດເຊັ່ນນີ້ຕໍ່ທ່ານບໍ?” ແລະລາວຕອບວ່າ, “ບໍ່.” ກັນດານວິຖີ 22:28–30.

The false prophet speaks at the Sunday law and Islam also speaks at the Sunday law. Both are prophetically false prophets. At the Sunday law the ‘vision” of Habakkuk that tarried, speaks.

ຜູ້ພະຍາກອນເທັດເວົ້າໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ອິດສະລາມກໍເວົ້າໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດເຊັ່ນກັນ. ທັງສອງເປັນຜູ້ພະຍາກອນເທັດຕາມຄວາມໝາຍໃນຄຳພະຍາກອນ. ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ “ນິມິດ” ຂອງຮາບາກຸກທີ່ເຄີຍຊັກຊ້ານັ້ນ ກໍເວົ້າຂຶ້ນ.

For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Habakkuk 2:3.

ເພາະວ່ານິມິດນັ້ນຍັງມີໄວ້ສຳລັບເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້; ແຕ່ໃນບັ້ນປາຍມັນຈະກ່າວອອກມາ ແລະຈະບໍ່ມຸສາ: ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຊັກຊ້າ, ຈົ່ງຄອຍຖ້າມັນ; ເພາະວ່າມັນຈະມາຢ່າງແນ່ນອນ, ມັນຈະບໍ່ຊັກຊ້າ. ຮາບາກຸກ 2:3.

Habakkuk is the true prophet who speaks in contrast with the false prophets. The ‘vision’ of Habakkuk speaks through the mouth of formerly dumb Ezekiel, whose mouth is then opened. The promise of being God’s mouth was given to Jeremiah.

ຮາບາກຸກແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນແທ້ ຜູ້ທີ່ກ່າວຕົງກັນຂ້າມກັບບັນດາຜູ້ພະຍາກອນເທັດ. “ນິມິດ” ຂອງຮາບາກຸກໄດ້ກ່າວອອກມາທາງປາກຂອງເອເຊກຽນ ຜູ້ທີ່ເຄີຍເປັນໃບ້ ແລະຕໍ່ມາປາກຂອງທ່ານຈຶ່ງຖືກເປີດອອກ. ຄໍາສັນຍາທີ່ຈະເປັນພຣະໂອດຖຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກປະທານແກ່ເຢເຣມີຢາ.

Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:18, 19.

ເຫດໃດຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງດໍາລົງຢູ່ເປັນນິດ, ແລະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍກໍຮັກສາບໍ່ໄດ້, ຊຶ່ງປະຕິເສດທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາ? ພຣະອົງຈະຊົງເປັນເໝືອນຜູ້ຫລອກລວງສໍາລັບຂ້ານ້ອຍຢ່າງແທ້ຈິງຫລື, ແລະເໝືອນນ້ໍາທີ່ຫາຍໄປຫລື? ເຫດສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຊົງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, “ຖ້າເຈົ້າກັບໃຈ ເຮົາຈະນໍາເຈົ້າກັບຄືນມາອີກ, ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ; ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງທີ່ມີຄ່າອອກຈາກສິ່ງທີ່ໄຮ້ຄ່າ, ເຈົ້າຈະເປັນດັ່ງປາກຂອງເຮົາ; ໃຫ້ພວກເຂົາກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ເຈົ້າຢ່າກັບໄປຫາພວກເຂົາ.” ເຢເຣມີຢາ 15:18, 19.

At the Sunday law, Zacharias's nine months of dumbness ended when he spoke and confirmed that his son’s name is to be John. Zacharias represented leadership who disbelieve the word of the third angel, and John represented the Elijah movement, the church that would usher in the Second Coming of Christ.

ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ການເປັນໃບ້ຂອງຊາກາຣີຢາເປັນເວລາເກົ້າເດືອນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ເມື່ອລາວໄດ້ເວົ້າແລະຢືນຢັນວ່າ ຊື່ຂອງບຸດຂອງລາວຄືຈອນ. ຊາກາຣີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ນຳທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຈອນເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການເອລີຢາ, ຄືຄຣິດຕະຈັກທີ່ຈະນຳໄປສູ່ການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະຄຣິດ.

And Zacharias said unto the angel, Whereby shall I know this? for I am an old man, and my wife well stricken in years. And the angel answering said unto him, I am Gabriel, that stand in the presence of God; and am sent to speak unto thee, and to shew thee these glad tidings. And, behold, thou shalt be dumb, and not able to speak, until the day that these things shall be performed, because thou believest not my words, which shall be fulfilled in their season.

ແລະ ຊາກາຣີອາ ໄດ້ກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນນັ້ນວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຈະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍສິ່ງໃດວ່າເປັນຈິງ? ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນເຖົ້າແລ້ວ ແລະ ພັນລະຍາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍຊະຣາຫຼາຍແລ້ວ.” ທູດສະຫວັນນັ້ນຈຶ່ງຕອບເຂົາວ່າ, “ເຮົາຄື ກາບຣີເອນ ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຈໍາເພາະພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະ ໄດ້ຖືກໃຊ້ມາເພື່ອກ່າວແກ່ທ່ານ ແລະ ປະກາດຂ່າວປິຕິຍິນດີນີ້ແກ່ທ່ານ. ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ທ່ານຈະເປັນຄົນໃບ້ ແລະ ບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ ຈົນເຖິງວັນທີ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະສໍາເລັດໄປ, ເພາະວ່າທ່ານບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ ຊຶ່ງຈະສໍາເລັດຕາມກໍານົດເວລາຂອງມັນ.”

And the people waited for Zacharias, and marvelled that he tarried so long in the temple. And when he came out, he could not speak unto them: and they perceived that he had seen a vision in the temple: for he beckoned unto them, and remained speechless. Luke 1:18–22.

ແລະປະຊາຊົນກໍຄອຍຖ້າຊາກາຣີຢາ ແລະປະຫລາດໃຈທີ່ທ່ານຊັກຊ້າຢູ່ໃນພຣະວິຫານນານ. ເມື່ອທ່ານອອກມາແລ້ວ ທ່ານບໍ່ສາມາດເວົ້າກັບເຂົາທັງຫລາຍໄດ້; ແລະເຂົາທັງຫລາຍກໍເຂົ້າໃຈວ່າ ທ່ານໄດ້ເຫັນນິມິດໃນພຣະວິຫານ; ເພາະທ່ານໄດ້ເຮັດສັນຍານໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍ ແລະຍັງຄົງເປັນຄົນເວົ້າບໍ່ໄດ້. ລູກາ 1:18–22.

Zacharias was of the eighth course of priests.

ຊາຄາຣີຢາເປັນປະໂຣຫິດໃນຜັດທີແປດ.

There was in the days of Herod, the king of Judaea, a certain priest named Zacharias, of the course of Abia: and his wife was of the daughters of Aaron, and her name was Elisabeth. And they were both righteous before God, walking in all the commandments and ordinances of the Lord blameless. And they had no child, because that Elisabeth was barren, and they both were now well stricken in years. And it came to pass, that while he executed the priest’s office before God in the order of his course, According to the custom of the priest’s office, his lot was to burn incense when he went into the temple of the Lord. And the whole multitude of the people were praying without at the time of incense. Luke 1:5–10.

ໃນສະໄໝຂອງເຮໂຣດ ກະສັດແຫ່ງແຂວງຢູເດອາ ມີປະໂລຫິດຜູ້ໜຶ່ງຊື່ວ່າ ຊາກາຣີຢາ ຢູ່ໃນໝວດຂອງອາບີຢາ; ແລະພັນລະຍາຂອງລາວເປັນເຊື້ອສາຍຂອງອາໂຣນ ແລະນາງຊື່ ເອລີຊາເບັດ. ແລະທັງສອງເປັນຄົນຊອບທຳຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ ດຳເນີນຊີວິດຢູ່ໃນພຣະບັນຍັດແລະຂໍ້ກຳນົດທັງປວງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງບໍ່ມີຂໍ້ຕິ. ແລະທັງສອງບໍ່ມີບຸດທິດາ ເພາະວ່າເອລີຊາເບັດເປັນໝັນ ແລະທັງສອງກໍມີອາຍຸສູງຫຼາຍແລ້ວ. ແລະເຫດການກໍເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອລາວກຳລັງປະຕິບັດໜ້າທີ່ປະໂລຫິດຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າຕາມລຳດັບໝວດຂອງຕົນ, ຕາມປະເພນີແຫ່ງໜ້າທີ່ປະໂລຫິດ ລາວໄດ້ຮັບສະຫຼາກໃຫ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງຫອມ. ແລະຝູງຊົນທັງໝົດຂອງປະຊາຊົນກຳລັງອະທິຖານຢູ່ພາຍນອກໃນເວລາຖວາຍເຄື່ອງຫອມ. ລູກາ 1:5–10.

All the prophets represent the latter days, and Zacharias went into the temple, as did Ezekiel. He was of the eighth course of priests, marking a symbol of the eight souls on Noah’s ark that went from the old to the new world. Both he and his wife were blameless, but Zacharias would doubt the words of Gabriel. The Millerite movement began as Philadelphian's (blameless) but transitioned to Laodicean's in 1856. In the latter days, the message of the angel is the message of the third angel, and Gabriel’s message to Zacharias represents the third angel’s message and also the Elijah message, as represented by John the Baptist.

ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງເປັນຕົວແທນຂອງຍຸກສຸດທ້າຍ, ແລະ ຊາກາຣິຢາ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານ ເຫມືອນດັ່ງທີ່ ເອເຊກຽນ ໄດ້ເຮັດ. ທ່ານຢູ່ໃນຜັດທີແປດຂອງພວກປະໂລຫິດ, ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສັນຍະລັກຂອງແປດຊີວິດໃນນາວາຂອງ ໂນອາ ຜູ້ທີ່ຂ້າມຈາກໂລກເກົ່າໄປສູ່ໂລກໃໝ່. ທັງທ່ານແລະພັນລະຍາຂອງທ່ານເປັນຜູ້ບໍ່ມີຕໍາໜິ, ແຕ່ ຊາກາຣິຢາ ຈະສົງໄສຖ້ອຍຄໍາຂອງ ກາບຣີເອນ. ຂະບວນການ Millerite ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເປັນ Philadelphian's (ບໍ່ມີຕໍາໜິ) ແຕ່ໄດ້ປ່ຽນຜ່ານໄປເປັນ Laodicean's ໃນປີ 1856. ໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນກໍຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະ ຂ່າວສານຂອງ ກາບຣີເອນ ຕໍ່ ຊາກາຣິຢາ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະຍັງເປັນຂ່າວສານຂອງ ເອລີຢາ ອີກດ້ວຍ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ.

And there appeared unto him an angel of the Lord standing on the right side of the altar of incense. And when Zacharias saw him, he was troubled, and fear fell upon him. But the angel said unto him, Fear not, Zacharias: for thy prayer is heard; and thy wife Elisabeth shall bear thee a son, and thou shalt call his name John. And thou shalt have joy and gladness; and many shall rejoice at his birth. For he shall be great in the sight of the Lord, and shall drink neither wine nor strong drink; and he shall be filled with the Holy Ghost, even from his mother’s womb. And many of the children of Israel shall he turn to the Lord their God. And he shall go before him in the spirit and power of Elias, to turn the hearts of the fathers to the children, and the disobedient to the wisdom of the just; to make ready a people prepared for the Lord. And Zacharias said unto the angel, Whereby shall I know this? for I am an old man, and my wife well stricken in years. And the angel answering said unto him, I am Gabriel, that stand in the presence of God; and am sent to speak unto thee, and to shew thee these glad tidings. Luke 1:11–19.

ແລະມີທູດສະຫວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າປາກົດແກ່ທ່ານ ຢືນຢູ່ຂ້າງຂວາຂອງແທ່ນບູຊາເຄື່ອງຫອມ. ເມື່ອຊາກາຣີຢາເຫັນທູດນັ້ນ ທ່ານກໍວຸ່ນວາຍໃຈ ແລະຄວາມຢ້ານກໍຄອບງຳທ່ານ. ແຕ່ທູດສະຫວັນນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ, ຊາກາຣີຢາ, ເພາະຄຳອະທິຖານຂອງທ່ານໄດ້ຖືກຮັບຟັງແລ້ວ; ແລະນາງເອລີຊາເບັດພັນລະຍາຂອງທ່ານຈະຄອດບຸດຊາຍໃຫ້ແກ່ທ່ານ, ແລະທ່ານຈະເອີ້ນຊື່ຂອງເຂົາວ່າ ໂຢຮັນ. ແລະທ່ານຈະມີຄວາມຍິນດີແລະຄວາມເປັນສຸກ; ແລະຄົນເປັນອັນຫຼາຍຈະຊື່ນຊົມຍິນດີເນື່ອງດ້ວຍການເກີດຂອງເຂົາ. ເພາະເຂົາຈະເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນສາຍພຣະເນດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຈະບໍ່ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນ ຫຼື ເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາຢ່າງໃດເລີຍ; ແລະເຂົາຈະເຕັມບໍລິບູນດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຕັ້ງແຕ່ຍັງຢູ່ໃນຄັນມານດາ. ແລະເຂົາຈະນຳລູກຫຼານອິສຣາເອນເປັນອັນຫຼາຍໃຫ້ຫັນກັບມາຫາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ. ແລະເຂົາຈະໄປຂ້າງໜ້າພຣະອົງ ໃນຈິດວິນຍານແລະລິດເດດຂອງເອລີຢາ, ເພື່ອໃຫ້ໃຈຂອງບິດາຫັນມາຫາບຸດທັງຫຼາຍ, ແລະໃຫ້ຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຫັນມາສູ່ປັນຍາຂອງຄົນຊອບທຳ; ເພື່ອຈັດຕຽມຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຕຽມພ້ອມໄວ້ສຳລັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລະຊາກາຣີຢາໄດ້ກ່າວແກ່ທູດສະຫວັນນັ້ນວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຈະຮູ້ເລື່ອງນີ້ໄດ້ໂດຍສິ່ງໃດ? ເພາະວ່າຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນແກ່ແລ້ວ ແລະພັນລະຍາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍມີອາຍຸຫຼາຍ. ແລະທູດສະຫວັນນັ້ນໄດ້ຕອບທ່ານວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຄື ກາບຣີເອນ, ຜູ້ຢືນຢູ່ໃນພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອກ່າວແກ່ທ່ານ ແລະເພື່ອແຈ້ງຂ່າວປະເສີດນີ້ແກ່ທ່ານ. ລູກາ 1:11–19.

Zacharias doubted that the message of the Elijah to come would be fulfilled.

ຊາຄາຣິຢາໄດ້ສົງໄສວ່າ ຂ່າວສານກ່ຽວກັບເອລີຢາຜູ້ທີ່ຈະມານັ້ນ ຈະສຳເລັດເປັນຈິງ.

Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:5, 6.

ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຂອງພຣະຢາເວຈະມາເຖິງ: ແລະທ່ານຈະຫັນໃຈຂອງພໍ່ທັງຫຼາຍໄປຫາລູກຫຼານ, ແລະໃຈຂອງລູກຫຼານໄປຫາພໍ່ຂອງພວກເຂົາ, ຢ້ານວ່າເຮົາຈະມາ ແລະຕີແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງ. ມາລາກີ 4:5, 6.

Sister White, in the context of Ezekiel’s sealing of chapter nine, identifies why the leadership of the Laodicean Seventh-day Adventist church were typified by Zacharias’ unbelief.

ຊິດເຕີ ໄວທ໌, ໃນບໍລິບົດຂອງການປະທັບຕາໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 9, ໄດ້ຊີ້ແຈງວ່າເຫດໃດຜູ້ນຳຂອງຄຣິດຈັກເຊວເວັນດ໌ເດ ແອດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ ຈຶ່ງຖືກເປັນແບບໂດຍຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງຊາກາຣີຢາ.

“The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

“ຈຳພວກຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ສຶກເສົ້າໂສກເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຖອຍຖອຍຝ່າຍຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງ, ຫຼືບໍ່ໄດ້ໂສກເສົ້າເນື່ອງດ້ວຍບາບຂອງຄົນອື່ນ, ຈະຖືກປະໃຫ້ຢູ່ໂດຍບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບໝາຍໃຫ້ບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະອົງ, ຄືຊາຍທັງຫຼາຍຜູ້ຖືອາວຸດສັງຫານຢູ່ໃນມືຂອງຕົນວ່າ: ‘ຈົ່ງຕາມຫຼັງທ່ານນັ້ນໄປທົ່ວນະຄອນ ແລະຈົ່ງຟາດຟັນ: ຢ່າໃຫ້ຕາຂອງເຈົ້າໄວ້ຊີວິດ, ແລະຢ່າມີຄວາມສົງສານເລີຍ: ຈົ່ງຂ້າໃຫ້ສິ້ນຊາກທັງຄົນເຖົ້າແລະຄົນໜຸ່ມ, ທັງສາວພົມຈັນ, ເດັກນ້ອຍ, ແລະແມ່ຍິງ: ແຕ່ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຢູ່ເທິງຕົວເຂົາ; ແລະຈົ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາ. ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະນິເວດນັ້ນ.’”

“Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 211.

“ຢູ່ທີ່ນີ້ ພວກເຮົາເຫັນວ່າ ຄຣິດຈັກ—ພຣະວິຫານອັນບໍລິສຸດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ເປັນຜູ້ທໍາອິດທີ່ຮັບຮູ້ການຕີສອນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່, ຄືຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແສງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້ ແລະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຢືນຢູ່ເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາຜົນປະໂຫຍດຝ່າຍວິນຍານຂອງປະຊາຊົນ, ໄດ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ຝາກໄວ້ແກ່ພວກເຂົາ. ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຖືຈຸດຍືນວ່າ ພວກເຮົາບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄອຍຖ້າການອັດສະຈັນ ແລະ ການສໍາແດງອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເດັ່ນຊັດເໝືອນດັ່ງໃນວັນເກົ່າກ່ອນ. ຍຸກສະໄໝໄດ້ປ່ຽນໄປແລ້ວ. ຄໍາເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ເສີມກໍາລັງໃຫ້ແກ່ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງກະທໍາຄວາມດີ ແລະ ພຣະອົງກໍຈະບໍ່ຊົງກະທໍາຄວາມຊົ່ວເຊັ່ນກັນ. ພຣະອົງມີພຣະເມດຕາຫຼາຍເກີນກວ່າຈະລົງໂທດປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດ້ວຍການພິພາກສາ. ດັ່ງນັ້ນ “ສັນຕິສຸກ ແລະ ຄວາມປອດໄພ” ຈຶ່ງເປັນສຽງຮ້ອງຂອງບັນດາຄົນຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ຍົກສຽງຂອງຕົນຂຶ້ນອີກເລີຍເໝືອນສຽງແກ ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເຫັນການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເຮືອນຂອງຢາໂຄບເຫັນບາບຂອງພວກເຂົາ. ໝາໃບ້ເຫຼົ່ານີ້ທີ່ບໍ່ຍອມເຫົ່າ ຄືຄົນທີ່ຮັບຮູ້ການແກ້ແຄ້ນອັນຊອບທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືກລ່ວງເກີນ. ຜູ້ຊາຍ, ຍິງສາວ, ແລະ ເດັກນ້ອຍເລັກໆ ຕ່າງພາກັນພິນາດພ້ອມກັນ.” Testimonies, volume 5, 211.

Zacharias doubted the message of the third angel, which is the Elijah message that repeats the history of John the Baptist as well as the history of William Miller.

ຊາກາຣິຢາໄດ້ສົງໄສຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານເອລີຢາ ທີ່ຊ້ຳຮອຍປະຫວັດສາດຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ພ້ອມທັງປະຫວັດສາດຂອງ William Miller ອີກດ້ວຍ.

Five Months

ຫ້າເດືອນ

Elisabeth hid her pregnancy for five months.

ເອລີຊາເບັດໄດ້ຊ່ອນການຖືພາຂອງນາງໄວ້ເປັນເວລາຫ້າເດືອນ.

And after those days his wife Elisabeth conceived, and hid herself five months, saying, Thus hath the Lord dealt with me in the days wherein he looked on me, to take away my reproach among men. And in the sixth month the angel Gabriel was sent from God unto a city of Galilee, named Nazareth. Luke 1:24–26.

ແລະຫຼັງຈາກວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ເອລີຊາເບັດພັນລະຍາຂອງທ່ານໄດ້ຕັ້ງຄັນ ແລະໄດ້ເກັບຕົນຢູ່ຢ່າງລັບເປັນເວລາຫ້າເດືອນ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກະທໍາຕໍ່ຂ້ານ້ອຍດັ່ງນີ້ ໃນວັນເວລາທີ່ພຣະອົງຊົງຫັນພຣະເນດມາເບິ່ງຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອຊົງເອົາຄວາມອັບອາຍຂອງຂ້ານ້ອຍອອກໄປຈາກທ່າມກາງມະນຸດທັງຫຼາຍ.” ແລະໃນເດືອນທີຫົກ ທູດສະຫວັນກາບຣີເອນໄດ້ຖືກພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງໄປຍັງເມືອງໜຶ່ງໃນແຂວງຄາລິເລ ຊື່ວ່າ ນາຊາເຣັດ. ລູກາ 1:24–26.

Zacharias was of the eighth course of priests, aligning with the circumcision of his son John on the eighth day, when Zacharias would again speak. He and his son John represent the eight souls who were on Noah’s ark, who were hid from the death brought by the flood waters for five months, or one hundred and fifty days. The one hundred and fifty days of the pregnancy and the flood waters align with the two periods of five months in Revelation nine.

ຊາກາຣີຢາເປັນປະໂລຫິດໃນຜັດທີແປດ, ຊຶ່ງສອດຄ້ອງກັບການຕັດສຸນັດຂອງບຸດຂອງທ່ານຄື ໂຢຮັນ ໃນວັນທີແປດ, ເມື່ອຊາກາຣີຢາຈະເວົ້າໄດ້ອີກຄັ້ງ. ທ່ານແລະບຸດຂອງທ່ານຄື ໂຢຮັນ ເປັນຕົວແທນຂອງແປດຊີວິດທີ່ຢູ່ໃນນາວາຂອງໂນອາ, ຜູ້ທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຈາກຄວາມຕາຍທີ່ນ້ຳຖ້ວມໄດ້ນຳມາເປັນເວລາຫ້າເດືອນ, ຫຼື ໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບວັນ. ໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບວັນຂອງການຖືພາ ແລະ ຂອງນ້ຳຖ້ວມ ສອດຄ້ອງກັບສອງຊ່ວງເວລາຫ້າເດືອນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 9.

Zacharias and his son John also represent when the seventh church of Laodicea transitions unto the eighth church of Philadelphia. From Zacharias’ service during the eighth course unto his son John’s circumcision of the eighth day represents a prophetic period with the number eighth identifying the beginning and the ending. Within that prophetic period there is a five-month period representing a period of hiding.

ຊາກາຣີຢາ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານ ຄື ໂຢຮັນ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງເວລາທີ່ຄຣິສຕະຈັກທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກຍ ປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ຄຣິສຕະຈັກທີແປດແຫ່ງຟີລາເດັນເຟຍ. ຈາກການປະຕິບັດພັນທະຮັບໃຊ້ຂອງຊາກາຣີຢາໃນລຳດັບທີແປດ ຈົນເຖິງການເຂົ້າພິທີສຸນັດຂອງບຸດຂອງທ່ານ ຄື ໂຢຮັນ ໃນວັນທີແປດ ນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການພະຍາກອນ ໂດຍທີ່ເລກແປດຊີ້ບອກທັງການເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ການສິ້ນສຸດ. ພາຍໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການພະຍາກອນນັ້ນ ມີໄລຍະເວລາຫ້າເດືອນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະແຫ່ງການຊ່ອນຕົວ.

The “speaking” of prophecy identifies the soon-coming Sunday law, so Zacharias speaks at the Sunday law, when his son is sealed, as represented by the act of circumcision. In that history, prior to the Sunday law when Zacharias speaks, at the end of five months, in the sixth month Mary visits Elisabeth and the Holy Spirit anoints Elisabeth, who as a woman represents the anointing of God’s church four months in advance of the soon-coming Sunday law.

“ການເວົ້າ” ຂອງຄຳພະຍາກອນຊີ້ບອກເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ຊາກາຣີຢາຈຶ່ງເວົ້າໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອບຸດຂອງລາວໄດ້ຮັບການປະທັບຕາແລ້ວ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພິທີການຕັດຫນັງປາຍ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອຊາກາຣີຢາເວົ້າ, ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຫ້າເດືອນ, ໃນເດືອນທີຫົກ ມາຣີໄປຢ້ຽມເອລີຊາເບັດ ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈີມເອລີຊາເບັດ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຖານະເປັນແມ່ຍິງໄດ້ເປັນຕົວແທນເຖິງການເຈີມຂອງຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າລ່ວງໜ້າສີ່ເດືອນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

And Mary arose in those days, and went into the hill country with haste, into a city of Juda; And entered into the house of Zacharias, and saluted Elisabeth. And it came to pass, that, when Elisabeth heard the salutation of Mary, the babe leaped in her womb; and Elisabeth was filled with the Holy Ghost: And she spake out with a loud voice, and said, Blessed art thou among women, and blessed is the fruit of thy womb. And whence is this to me, that the mother of my Lord should come to me? For, lo, as soon as the voice of thy salutation sounded in mine ears, the babe leaped in my womb for joy. And blessed is she that believed: for there shall be a performance of those things which were told her from the Lord. Luke 1:39–45.

ໃນວັນເຫຼົ່ານັ້ນ ມາຣີໄດ້ລຸກຂຶ້ນ ແລະຮີບໄປຍັງເຂດພູເຂົາ ເຂົ້າໄປໃນເມືອງໜຶ່ງຂອງແຂວງຢູດາ; ແລະນາງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຊາກາຣີຢາ ແລະທັກທາຍນາງເອລີຊາເບັດ. ແລະເຫດການເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອນາງເອລີຊາເບັດໄດ້ຍິນຄຳທັກທາຍຂອງມາຣີ ທາຣົກໃນຄັນຂອງນາງກໍກະໂດດຂຶ້ນ; ແລະນາງເອລີຊາເບັດກໍໄດ້ເຕັມບໍລິບູນດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ: ແລະນາງໄດ້ກ່າວອອກມາດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, ທ່ານໄດ້ຮັບພຣະພອນເໜືອບັນດາແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ ແລະຜົນແຫ່ງຄັນຂອງທ່ານກໍໄດ້ຮັບພຣະພອນດ້ວຍ. ແລະເຫດໃດຈຶ່ງເປັນແກ່ຂ້ານ້ອຍ ທີ່ມານດາແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍຈະມາຫາຂ້ານ້ອຍ? ເພາະເບິ່ງແມ, ທັນທີທີ່ສຽງຄຳທັກທາຍຂອງທ່ານເຂົ້າຫູຂອງຂ້ານ້ອຍ ທາຣົກໃນຄັນຂອງຂ້ານ້ອຍກໍກະໂດດດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ. ແລະຄວາມສຸກມີແກ່ນາງຜູ້ທີ່ໄດ້ເຊື່ອ; ເພາະສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ນາງນັ້ນ ຈະສຳເລັດຜົນຢ່າງແນ່ນອນ. ລູກາ 1:39–45.

At the end of five months, Elisabeth spoke to Mary “with a loud voice,” praising Mary’s belief in Gabriel’s message, which in the latter days is the third angel’s message. Elisabeth’s husband Zacharias had disbelieved, but not Mary. Mary heard the message of Gabriel five months after Zacharias, so her belief in the third angel is marked as arriving after the hidden message of five month’s was revealed. The hidden message of five months in the latter days is the first five months of Revelation nine verse five. Mary represents the church of the latter days that accepts the third angel’s message, which includes a special unsealing of five months just before the speaking of the soon-coming Sunday law arrives roughly four months later.

ໃນຕອນທ້າຍຂອງຫ້າເດືອນ ເອລີຊາເບັດໄດ້ກ່າວກັບນາງມາຣີ “ດ້ວຍສຽງດັງ,” ໂດຍສັນລະເສີນຄວາມເຊື່ອຂອງນາງມາຣີຕໍ່ຂ່າວສານຂອງກາເບຣຍນ, ຊຶ່ງໃນຍຸກສຸດທ້າຍນັ້ນແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຊາກາຣີອາດ ສາມີຂອງເອລີຊາເບັດ ໄດ້ບໍ່ເຊື່ອ, ແຕ່ນາງມາຣີບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ນາງມາຣີໄດ້ຍິນຂ່າວສານຂອງກາເບຣຍນຫຼັງຈາກຊາກາຣີອາດຫ້າເດືອນ, ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມເຊື່ອຂອງນາງໃນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈຶ່ງຖືກຊີ້ໝາຍວ່າເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງທີ່ຂ່າວສານທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຫ້າເດືອນໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຫ້າເດືອນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ຄື ຫ້າເດືອນທຳອິດໃນ Revelation 9:5. ນາງມາຣີເປັນຕົວແທນຂອງຄຣິດຈັກໃນຍຸກສຸດທ້າຍທີ່ຍອມຮັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຊຶ່ງລວມເຖິງການແກະອອກເປັນພິເສດຂອງຫ້າເດືອນ ກ່ອນໜ້າການກ່າວປະກາດເລື່ອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ຊຶ່ງຈະມາຮອດປະມານອີກສີ່ເດືອນຕໍ່ມາ.

At the waymarks of Mary’s visit the movement of the first and second angels, represented by Zacharias and Elisabeth connects with the movement of the third angel represented by Mary and Joseph. Zacharias represents an official from a church that disbelieved the third angel’s message and Joseph the carpenter, represents a movement represented by self-supporting work. Adventism ends as it began, and it began as a movement, not an organized church structure. The movement of the one hundred and forty-four thousand represented by Joseph, Mary and Christ are direct relatives of the Millerite movement represented by Zacharias, Elisabeth and John, and the disbelief of 1863 is represented by Zacharias. 1863 represents disbelief of the first and second angel’s messages and the movement of the third angel represents the faith of Mary.

ທີ່ຫຼັກໝາຍຕ່າງໆແຫ່ງການຢ້ຽມຢາມຂອງມາຣີ ຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ຊຶ່ງມີຊາຄາຣີຢາກັບເອລີຊາເບັດເປັນຕົວແທນ ໄດ້ເຊື່ອມຕໍ່ກັບຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງມາຣີກັບໂຢເຊັບເປັນຕົວແທນ. ຊາຄາຣີຢາເປັນຕົວແທນຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ຈາກຄຣິສຕະຈັກໜຶ່ງທີ່ບໍ່ເຊື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະໂຢເຊັບຊ່າງໄມ້ ເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການໜຶ່ງທີ່ຖືກແທນດ້ວຍວຽກງານທີ່ພຶ່ງພາຕົນເອງ. ແອດເວັນຕິສຶມສິ້ນສຸດລົງດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ ແລະມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນຖານະເປັນຂະບວນການ ບໍ່ແມ່ນໂຄງສ້າງຄຣິສຕະຈັກທີ່ຖືກຈັດຕັ້ງ. ຂະບວນການຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງມີໂຢເຊັບ ມາຣີ ແລະພຣະຄຣິດເປັນຕົວແທນ ເປັນຍາດພີ່ນ້ອງໂດຍກົງຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ ຊຶ່ງມີຊາຄາຣີຢາ ເອລີຊາເບັດ ແລະໂຢຮັນເປັນຕົວແທນ ແລະຄວາມບໍ່ເຊື່ອຂອງປີ 1863 ໄດ້ຖືກແທນໂດຍຊາຄາຣີຢາ. ປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມບໍ່ເຊື່ອຕໍ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ແລະຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເຊື່ອຂອງມາຣີ.

“Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, ‘Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ This message seemed to be an addition to the third message, joining it as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon and calling upon God’s people to come out of her that they might escape her fearful doom.” Early Writings, 277.

“ພວກທູດສະຫວັນໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອຊ່ວຍທູດອົງຊົງອຳນາດຈາກສະຫວັນ, ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນສຽງຕ່າງໆ ຊຶ່ງເບິ່ງເໝືອນດັງກ້ອງໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງວ່າ, ‘ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງ, ເພື່ອພວກທ່ານຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ, ແລະເພື່ອພວກທ່ານຈະບໍ່ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະບາບຂອງນາງໄດ້ກອງຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນແລ້ວ, ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງນາງ.’ ຂ່າວສານນີ້ເບິ່ງເໝືອນເປັນການເພີ່ມເຕີມແກ່ຂ່າວສານທີສາມ, ເຂົ້າຮ່ວມກັບມັນດັ່ງທີ່ສຽງຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບຂ່າວສານຂອງທູດອົງທີສອງໃນປີ 1844. ສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ສະຖິດຢູ່ເໜືອບັນດາທ່ານບໍລິສຸດຜູ້ອົດທົນແລະຄອຍຖ້າ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ປະກາດຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍອັນສຳຄັນຢ່າງບໍ່ຫວາດຫວັ່ນ, ປະກາດການລົ້ມລົງຂອງບາບີໂລນ ແລະເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າອອກມາຈາກນາງ ເພື່ອພວກເຂົາຈະໜີພົ້ນຈາກຈຸດຈົບອັນນ່າສະພຶງກົວຂອງນາງ.” Early Writings, 277.

The joining together of two messages is represented by Mary visiting Elisabeth, and that point arrived when the hidden five months is revealed. That point is where two prophecies join and are proclaimed together. One was proclaimed by Elisabeth and the other by Mary. The joining of two messages identifies when the midnight cry joins the message of the second angel, and that occurred in Millerite history at the Exeter camp meeting.

ການເຊື່ອມລວມເຂົ້າດ້ວຍກັນຂອງຂ່າວສານສອງປະການ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການທີ່ນາງມາຣີໄປຢ້ຽມນາງເອລີຊາເບັດ, ແລະຈຸດນັ້ນໄດ້ມາເຖິງເມື່ອຫ້າເດືອນທີ່ຖືກປິດບັງໄວ້ຖືກເປີດເຜີຍ. ຈຸດນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ຄໍາພະຍາກອນສອງປະການມາເຊື່ອມກັນ ແລະຖືກປະກາດຮ່ວມກັນ. ຄໍາພະຍາກອນອັນໜຶ່ງຖືກປະກາດໂດຍນາງເອລີຊາເບັດ ແລະອີກອັນໜຶ່ງໂດຍນາງມາຣີ. ການເຊື່ອມລວມຂອງຂ່າວສານສອງປະການນັ້ນບົ່ງຊີ້ເຖິງເວລາທີ່ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນມາເຊື່ອມກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ແລະເຫດການນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣດ ໃນການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter.

After Elisabeth and then Mary gave their proclamations, “Mary abode with her about three months, and returned to her own house.” Luke 1:56. The sixty-six day period from Exeter unto October 22, 1844 is represented by those four months, which concluded at the soon-coming Sunday law, when Zacharias spoke. The four months represent the period of the proclamation of the message of the midnight cry, which arrives after the message of the five hidden months.

ຫຼັງຈາກທີ່ເອລີຊາເບັດ ແລະ ຕໍ່ມາຄື ມາຣີ ໄດ້ປະກາດຖ້ອຍຄຳຂອງພວກນາງແລ້ວ, “ນາງມາຣີໄດ້ອາໄສຢູ່ກັບນາງນັ້ນປະມານສາມເດືອນ, ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ.” ລູກາ 1:56. ໄລຍະເວລາຫົກສິບຫົກວັນຈາກ Exeter ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສີ່ເດືອນນັ້ນ, ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ເມື່ອຊາກາຣີຢາໄດ້ເວົ້າ. ສີ່ເດືອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະແຫ່ງການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງມາເຖິງພາຍຫຼັງຂ່າວສານຂອງຫ້າເດືອນທີ່ຊ່ອນຢູ່.

The two messages in Millerite history were the first and second angels, and the first angel’s message was empowered by the fulfillment of a time prophecy that began with a period of five months, which was partially hidden until ten days before its fulfillment on August 11, 1840, as set forth by Josiah Litch. The empowerment of the second angel’s message was the correction of the incorrect prediction of 1843, that took place at the Exeter camp meeting, as set forth by Samuel Snow.

ຂ່າວສານສອງປະການໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການ Millerite ຄືທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ, ແລະຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງໄດ້ຮັບການປະທານລິດເດດໂດຍການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບເວລາບົດໜຶ່ງ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຊ່ວງເວລາຫ້າເດືອນ ແລະຖືກປົກປິດໄວ້ບາງສ່ວນຈົນເຖິງສິບວັນກ່ອນການສຳເລັດຂອງມັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ດັ່ງທີ່ Josiah Litch ໄດ້ສະແດງໄວ້. ການປະທານລິດເດດແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຄືການແກ້ໄຂຄຳທຳນາຍປີ 1843 ທີ່ຜິດພາດ ຊຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ດັ່ງທີ່ Samuel Snow ໄດ້ສະແດງໄວ້.

The proclamation of the twofold message of the midnight cry is represented as a short period before the door closed, which in the story of Noah opened up a five month period that concluded with the ark sitting atop mount Ararat. The period of the proclamation of the midnight cry comes after the unsealing of the hidden five months, which came ten days before August 11, 1840 and it also came after the Lord removed His hand from the figures He had covered upon the 1843 chart. The ten days of August 1 to 11, align with the sixty-six days of Exeter to October 22, 1844, and the twofold witness identifies that the unsealing of a hidden five months, accompanied with the correction of the incorrect proclamation that produced the first disappointment, and it occurs when Mary meets and greets Elisabeth in the sixth month.

ການປະກາດຂ່າວສານສອງຊັ້ນແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນ ຖືກແທນດ້ວຍໄລຍະເວລາສັ້ນໆກ່ອນທີ່ປະຕູຈະປິດລົງ, ຊຶ່ງໃນເລື່ອງຂອງໂນອາໄດ້ເປີດເຜີຍໄລຍະເວລາຫ້າເດືອນ ອັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອນາວານັ້ນໄດ້ໄປຢຸດຢູ່ເທິງຍອດພູອາຣາຣາດ. ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະກາດສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງການແກະຜະນຶກອອກຂອງຫ້າເດືອນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້, ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງສິບວັນກ່ອນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະມັນຍັງເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງເອົາພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຕົວເລກທັງຫຼາຍທີ່ພຣະອົງໄດ້ປົກຄຸມໄວ້ໃນແຜນພາບປີ 1843. ສິບວັນຈາກວັນທີ 1 ຫາ 11 ສິງຫາ ສອດຄ່ອງກັບຫົກສິບຫົກວັນຈາກ Exeter ຫາວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະພະຍານສອງຊັ້ນນັ້ນຊີ້ບອກວ່າການແກະຜະນຶກອອກຂອງຫ້າເດືອນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້, ພ້ອມທັງການແກ້ໄຂຄຳປະກາດອັນບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ໄດ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ແລະມັນເກີດຂຶ້ນເມື່ອນາງມາຣີໄດ້ພົບແລະທັກທາຍນາງເອລີຊາເບັດໃນເດືອນທີຫົກ.

At the Sunday law, the United States speaks as a dragon, the ass of Islam speaks, and the vision of Habakkuk speaks through the mouth of Jeremiah, Zacharias and Ezekiel. At the Sunday law Ezekiel is a sign, thus representing the ensign that is lifted up at the Sunday law. Two of the nine references of the word ‘sign’ in Ezekiel identify the “sabbaths” as the sign of the sanctification representing the combination of Divinity with humanity.

ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ສະຫະລັດອາເມຣິກາເວົ້າດັ່ງມັງກອນ, ລາຂອງອິດສະລາມເວົ້າ, ແລະນິມິດຂອງຮາບາກຸກເວົ້າຜ່ານປາກຂອງ ເຢເຣມີຢາ, ເຊກາຣິຢາ ແລະ ເອເຊກຽນ. ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ ເອເຊກຽນເປັນໝາຍສຳຄັນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ສອງໃນເກົ້າຂໍ້ອ້າງອີງຂອງຄຳວ່າ “ໝາຍສຳຄັນ” ໃນພຣະທຳເອເຊກຽນ ຊີ້ບອກວ່າ “ວັນຊະບາໂຕ” ເປັນໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປະສົມປະສານຂອງຄວາມເປັນພຣະກັບມະນຸດ.

But I wrought for my name’s sake, that it should not be polluted before the heathen, among whom they were, in whose sight I made myself known unto them, in bringing them forth out of the land of Egypt. Wherefore I caused them to go forth out of the land of Egypt, and brought them into the wilderness. And I gave them my statutes, and shewed them my judgments, which if a man do, he shall even live in them.

ແຕ່ເຮົາໄດ້ກະທໍາເພື່ອເຫັນແກ່ນາມຂອງເຮົາ ເພື່ອວ່ານາມນັ້ນຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເສື່ອມເສຍຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດຕ່າງຊາດ ທ່າມກາງພວກເຂົາທີ່ຊົນຊາດນີ້ອາໄສຢູ່ ໃນສາຍຕາຂອງພວກເຂົານັ້ນເອງ ເຮົາໄດ້ສຳແດງຕົນໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ ໂດຍການນຳພວກເຂົາອອກຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ. ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງໃຫ້ພວກເຂົາອອກຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ ແລະໄດ້ນຳພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນຖິ່ນກັນດານ. ແລະເຮົາໄດ້ມອບກົດເກນຂອງເຮົາໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ແລະໄດ້ສຳແດງຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາແກ່ພວກເຂົາ ຊຶ່ງຖ້າຜູ້ໃດກະທໍາຕາມ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ.

Moreover also I gave them my sabbaths, to be a sign between me and them, that they might know that I am the Lord that sanctify them. But the house of Israel rebelled against me in the wilderness: they walked not in my statutes, and they despised my judgments, which if a man do, he shall even live in them; and my sabbaths they greatly polluted: then I said, I would pour out my fury upon them in the wilderness, to consume them. But I wrought for my name’s sake, that it should not be polluted before the heathen, in whose sight I brought them out. Yet also I lifted up my hand unto them in the wilderness, that I would not bring them into the land which I had given them, flowing with milk and honey, which is the glory of all lands; Because they despised my judgments, and walked not in my statutes, but polluted my sabbaths: for their heart went after their idols. Nevertheless mine eye spared them from destroying them, neither did I make an end of them in the wilderness. But I said unto their children in the wilderness, Walk ye not in the statutes of your fathers, neither observe their judgments, nor defile yourselves with their idols: I am the Lord your God; walk in my statutes, and keep my judgments, and do them; And hallow my sabbaths; and they shall be a sign between me and you, that ye may know that I am the Lord your God. Ezekiel 20:9–20.

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຮົາໄດ້ປະທານວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາໃຫ້ແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍ ເພື່ອໃຫ້ເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຮູ້ວ່າ ເຮົາຄື ພຣະຢາເວ ຜູ້ຊຳລະເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດ. ແຕ່ວົງວານອິສຣາເອນໄດ້ກະບົດຕໍ່ເຮົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ: ເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳເນີນຕາມກົດເກນຂອງເຮົາ ແລະໄດ້ດູໝິ່ນຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ຊຶ່ງຖ້າຜູ້ໃດປະຕິບັດຕາມ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະມີຊີວິດໂດຍຄຳພິພາກສານັ້ນ; ແລະເຂົາໄດ້ລະເມີດວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາຢ່າງໜັກ. ແລ້ວເຮົາຈຶ່ງກ່າວວ່າ ເຮົາຈະເທຄວາມພິໂລດຂອງເຮົາເໜືອເຂົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ ເພື່ອຜານພວກເຂົາເສຍ. ແຕ່ເຮົາໄດ້ກະທຳເພາະເຫັນແກ່ນາມຂອງເຮົາ ເພື່ອວ່ານາມນັ້ນຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນມົວຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດ ໃນສາຍຕາຂອງພວກເຂົານັ້ນ ເຮົາໄດ້ນຳອິສຣາເອນອອກມາ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຮົາໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນສາບານຕໍ່ເຂົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານວ່າ ເຮົາຈະບໍ່ນຳເຂົາເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ປະທານແກ່ເຂົາ ອັນມີນ້ຳນົມແລະນ້ຳເຜິ້ງໄຫຼບ່າ ຊຶ່ງເປັນສະຫງ່າລາສີແຫ່ງດິນແດນທັງປວງ; ເພາະເຂົາໄດ້ດູໝິ່ນຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ແລະບໍ່ໄດ້ດຳເນີນຕາມກົດເກນຂອງເຮົາ ແຕ່ໄດ້ລະເມີດວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາ; ເພາະໃຈຂອງເຂົາໄດ້ຕິດຕາມຮູບເຄົາລົບຂອງເຂົາ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຕາຂອງເຮົາຍັງສົງສານເຂົາ ບໍ່ໄດ້ທຳລາຍເຂົາ ແລະບໍ່ໄດ້ກຳຈັດເຂົາໃຫ້ໝົດສິ້ນໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ. ແຕ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ບຸດຫຼານຂອງເຂົາໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານວ່າ, ຢ່າດຳເນີນຕາມກົດເກນຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ຢ່າຮັກສາຄຳພິພາກສາຂອງເຂົາ ແລະຢ່າເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປື້ອນມົວດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຂອງເຂົາ: ເຮົາຄື ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ; ຈົ່ງດຳເນີນຕາມກົດເກນຂອງເຮົາ ຮັກສາຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ແລະປະຕິບັດຕາມ; ແລະຈົ່ງຖືວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະວັນເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກເຈົ້າ ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄື ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 20:9–20.

Ezekiel represents the ensign of the one hundred and forty-four thousand, and the sign of Divinity combined with humanity is the Lord’s “sabbaths.” Ezekiel is the sign at the beginning of the siege and he is the sign at the destruction of Jerusalem, when he is lifted up as an ensign. At the beginning of the siege, those who refuse to see and hear, who desecrate His “sabbaths”, are also a sign.

ເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນຂອງທຸງສັນຍານແຫ່ງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ແລະໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພຣະພາບທີ່ຮ່ວມກັບມະນຸດສະພາບນັ້ນ ຄື “ວັນຊະບາໂຕ” ຂອງພຣະອົງ. ເອເຊກຽນເປັນໝາຍສຳຄັນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການປິດລ້ອມ ແລະລາວກໍເປັນໝາຍສຳຄັນໃນເວລາແຫ່ງການທຳລາຍນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເມື່ອລາວຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການປິດລ້ອມນັ້ນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດຈະເບິ່ງແລະຈະຟັງ, ຜູ້ທີ່ລົບຫລູ່ “ວັນຊະບາໂຕ” ຂອງພຣະອົງ, ກໍເປັນໝາຍສຳຄັນເໝືອນກັນ.

Then came certain of the elders of Israel unto me, and sat before me. And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, these men have set up their idols in their heart, and put the stumblingblock of their iniquity before their face: should I be enquired of at all by them? Therefore speak unto them, and say unto them, Thus saith the Lord God; Every man of the house of Israel that setteth up his idols in his heart, and putteth the stumblingblock of his iniquity before his face, and cometh to the prophet; I the Lord will answer him that cometh according to the multitude of his idols; That I may take the house of Israel in their own heart, because they are all estranged from me through their idols.

ແລ້ວມີບາງຄົນໃນພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ແຫ່ງອິສຣາເອນມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະນັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຕັ້ງຮູບເຄົາລົບຂອງຕົນໄວ້ໃນໃຈ ແລະໄດ້ວາງສິ່ງສະດຸດທີ່ເປັນຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນໄວ້ຕໍ່ໜ້າຂອງຕົນ: ເຮົາຄວນຈະໃຫ້ພວກເຂົາສອບຖາມເຮົາໄດ້ຢ່າງໃດ? ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງເວົ້າກັບພວກເຂົາ ແລະກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ທຸກຄົນໃນວົງວານອິສຣາເອນຜູ້ທີ່ຕັ້ງຮູບເຄົາລົບຂອງຕົນໄວ້ໃນໃຈ ແລະວາງສິ່ງສະດຸດທີ່ເປັນຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຕົນໄວ້ຕໍ່ໜ້າຂອງຕົນ ແລ້ວມາຫາຜູ້ພະຍາກອນ; ເຮົາຄືພຣະຢາເວຈະຕອບຜູ້ນັ້ນຜູ້ທີ່ມາຕາມຈຳນວນຫຼາຍແຫ່ງຮູບເຄົາລົບຂອງຕົນ; ເພື່ອເຮົາຈະຈັບວົງວານອິສຣາເອນໄວ້ໃນໃຈຂອງພວກເຂົາເອງ, ເພາະພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຫ່າງເຫີນຈາກເຮົາໄປເນື່ອງດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຂອງພວກເຂົາ.”

Therefore say unto the house of Israel, Thus saith the Lord God; Repent, and turn yourselves from your idols; and turn away your faces from all your abominations. For every one of the house of Israel, or of the stranger that sojourneth in Israel, which separateth himself from me, and setteth up his idols in his heart, and putteth the stumblingblock of his iniquity before his face, and cometh to a prophet to enquire of him concerning me; I the Lord will answer him by myself: And I will set my face against that man, and will make him a sign and a proverb, and I will cut him off from the midst of my people; and ye shall know that I am the Lord. And if the prophet be deceived when he hath spoken a thing, I the Lord have deceived that prophet, and I will stretch out my hand upon him, and will destroy him from the midst of my people Israel. And they shall bear the punishment of their iniquity: the punishment of the prophet shall be even as the punishment of him that seeketh unto him; That the house of Israel may go no more astray from me, neither be polluted any more with all their transgressions; but that they may be my people, and I may be their God, saith the Lord God. Ezekiel 14:1–11.

ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວແກ່ພົງພັນອິດສະຣາເອນວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ຈົ່ງກັບໃຈເສຍໃໝ່ ແລະຫັນຕົນຂອງເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກຮູບເຄົາລົບຂອງເຈົ້າ; ແລະຈົ່ງຫັນໜ້າຂອງເຈົ້າໜີໄປຈາກສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທັງປວງຂອງເຈົ້າ. ເພາະທຸກຄົນໃນພົງພັນອິດສະຣາເອນ ຫຼືຄົນຕ່າງດ້າວທີ່ອາໄສຢູ່ໃນອິດສະຣາເອນ ຜູ້ທີ່ແຍກຕົນເອງອອກຈາກເຮົາ ແລະຕັ້ງຮູບເຄົາລົບໄວ້ໃນໃຈຂອງຕົນ ແລະນຳເອົາສິ່ງສະດຸດທີ່ເປັນບາບຊົ່ວຂອງຕົນມາວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າຂອງຕົນ ແລ້ວມາຫາຜູ້ພະຍາກອນເພື່ອສອບຖາມຈາກເຂົາກ່ຽວກັບເຮົາ; ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ຈະຕອບເຂົາດ້ວຍຕົວເຮົາເອງ: ແລະເຮົາຈະຕັ້ງໜ້າຂອງເຮົາຕໍ່ຕ້ານຊາຍຜູ້ນັ້ນ ແລະຈະກະທຳໃຫ້ເຂົາເປັນໝາຍສຳຄັນ ແລະເປັນຄຳພັງເພີຍ ແລະເຮົາຈະຕັດເຂົາອອກຈາກທ່າມກາງປະຊາກອນຂອງເຮົາ; ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ. ແລະຖ້າຜູ້ພະຍາກອນຖືກລໍ້ລວງເມື່ອເຂົາໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳໃດໜຶ່ງ, ເຮົາຄືພຣະຢາເວໄດ້ລໍ້ລວງຜູ້ພະຍາກອນນັ້ນ ແລະເຮົາຈະຍື່ນມືຂອງເຮົາອອກເໜືອເຂົາ ແລະຈະທຳລາຍເຂົາຈາກທ່າມກາງປະຊາກອນອິດສະຣາເອນຂອງເຮົາ. ແລະພວກເຂົາຈະແບກຮັບການລົງໂທດແຫ່ງບາບຊົ່ວຂອງຕົນ: ການລົງໂທດຂອງຜູ້ພະຍາກອນຈະເປັນດັ່ງການລົງໂທດຂອງຜູ້ທີ່ໄປສະແຫວງຫາເຂົາ; ເພື່ອວ່າພົງພັນອິດສະຣາເອນຈະບໍ່ຫລົງໄປຈາກເຮົາອີກ ແລະຈະບໍ່ເປິເປື້ອນອີກຕໍ່ໄປດ້ວຍການລະເມີດທັງປວງຂອງພວກເຂົາ; ແຕ່ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາກອນຂອງເຮົາ ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເອເຊກຽນ 14:1–11.

At Nashville, those within the Laodicean Seventh-day Adventist church who disbelieved as did Zacharias; who had “taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days,” as represented by 1840 unto 1844 will be confronted by those outside of Adventism as to why they failed to give warning. They become the “sign” of the false peace and safety message, which marks the separation of the wise and foolish as represented by the two opposing tents at the Exeter camp meeting. They bear a “sign” of idolatry and rebellion, while Ezekiel bears the true prophetic warning message. At the end of the siege, when Jerusalem is destroyed, representing the Sunday law, the sign of rebellion is the mark of the beast and the sign of obedience is the seal of God.

ທີ່ນະຄອນ Nashville, ບັນດາຜູ້ຢູ່ພາຍໃນຄຣິສຕະຈັກ Seventh-day Adventist ຝ່າຍ Laodicea ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອເໝືອນດັ່ງ Zacharias; ຜູ້ທີ່ “ໄດ້ຖືຈຸດຍືນວ່າ ພວກເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຄອຍຖ້າຫາປາຏິຫານ ແລະການສະແດງອອກຢ່າງເດັ່ນຊັດແຫ່ງລິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າດັ່ງໃນວັນກ່ອນໆ,” ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊ່ວງ 1840 ເຖິງ 1844, ຈະຖືກຜູ້ທີ່ຢູ່ນອກ Adventism ປະເຊີນໜ້າຖາມວ່າ ເຫດໃດພວກເຂົາຈຶ່ງລົ້ມເຫຼວໃນການໃຫ້ຄຳເຕືອນ. ພວກເຂົາກາຍເປັນ “ໝາຍສຳຄັນ” ຂອງຂ່າວສານສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພອັນເປັນເທັດ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງການແຍກອອກລະຫວ່າງຜູ້ມີປັນຍາແລະຜູ້ໂງ່ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຕັນສອງຫຼັງທີ່ຢືນຕົງກັນຂ້າມໃນການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter. ພວກເຂົາແບກຖື “ໝາຍສຳຄັນ” ແຫ່ງການນັບຖືຮູບບູຊາ ແລະການກະບົດ, ໃນຂະນະທີ່ Ezekiel ແບກຖືຂ່າວສານຄຳເຕືອນພະຍາກອນທີ່ແທ້ຈິງ. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງການປິດລ້ອມ, ເມື່ອ Jerusalem ຖືກທຳລາຍ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການກະບົດຄືເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແລະໝາຍສຳຄັນແຫ່ງການເຊື່ອຟັງຄືຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ.

Probation is fully closed for Adventism at the Sunday law, and there is a sign of the righteous and the wicked that are there marked. The close of probation at the soon-coming Sunday law typifies the close of probation when Michael stands up, and there the sign of the death of the multitudes is represented by Gog and Magog.

ເວລາແຫ່ງການທົດສອບສໍາລັບອັດເວນຕິດຈະປິດລົງຢ່າງສົມບູນໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດມາເຖິງ, ແລະທີ່ນັ້ນມີໝາຍສັນຍາລັກຂອງຄົນຊອບທໍາແລະຄົນອະທໍາທີ່ໄດ້ຖືກປະທັບໝາຍ. ການປິດລົງຂອງເວລາແຫ່ງການທົດສອບໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການປິດລົງແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດສອບເມື່ອ Michael ລຸກຂຶ້ນ, ແລະທີ່ນັ້ນໝາຍສັນຍາລັກແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງຝູງຊົນຫຼວງຫຼາຍຖືກສະແດງໂດຍ Gog and Magog.

And the passengers that pass through the land, when any seeth a man’s bone, then shall he set up a sign by it, till the buriers have buried it in the valley of Hamongog. And also the name of the city shall be Hamonah. Thus shall they cleanse the land. Ezekiel 39:15, 16.

ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ສັນຈອນຜ່ານໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ, ເມື່ອຜູ້ໃດເຫັນກະດູກຂອງມະນຸດ, ຜູ້ນັ້ນຈະຕັ້ງເຄື່ອງໝາຍໄວ້ຂ້າງກະດູກນັ້ນ, ຈົນກວ່າບັນດາຜູ້ຝັງສົບຈະໄດ້ນຳມັນໄປຝັງໄວ້ໃນຫຸບເຂົາຮາໂມນໂກກ. ແລະຊື່ຂອງເມືອງນັ້ນດ້ວຍຈະເອີ້ນວ່າ ຮາໂມນາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຊຳລະແຜ່ນດິນໃຫ້ສະອາດ. ເອເຊກຽນ 39:15, 16.

The sign of the covenant is identified in chapter thirty-seven of Ezekiel where the valley of dead bones is brought to life and the two sticks are joined. The bones are brought to life by a message of Islam, represented as the four winds, thus typifying August 11, 1840. The two sticks are combined into one, thus representing the joining of the message of the second angel with the message of the midnight cry. The bones are the empowerment of the first angel and the two sticks are the empowerment of the second angel. Thereafter God’s people are His latter day chosen covenant people, represented by John, as one hundred and forty-four thousand.

ໝາຍສຳຄັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ຖືກລະບຸໄວ້ໃນບົດທີສາມສິບເຈັດແຫ່ງເອເຊກຽນ ບ່ອນທີ່ຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວຖືກນຳມາສູ່ຊີວິດ ແລະໄມ້ສອງອັນຖືກນຳມາຕໍ່ເຂົ້າກັນ. ກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນຖືກນຳມາສູ່ຊີວິດໂດຍຂ່າວສານແຫ່ງອິສລາມ ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໂດຍລົມທັງສີ່ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ໄມ້ສອງອັນນັ້ນຖືກຮວມເຂົ້າເປັນອັນດຽວ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນເຖິງການຮວມເຂົ້າກັນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງກັບຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ. ກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນການປະທານພະລັງແກ່ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະໄມ້ສອງອັນແມ່ນການປະທານພະລັງແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຜູ້ຊຶ່ງຖືກເລືອກໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໂດຍໂຢຮັນ ເປັນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ.

Moreover I will make a covenant of peace with them; it shall be an everlasting covenant with them: and I will place them, and multiply them, and will set my sanctuary in the midst of them for evermore. My tabernacle also shall be with them: yea, I will be their God, and they shall be my people. And the heathen shall know that I the Lord do sanctify Israel, when my sanctuary shall be in the midst of them for evermore. Ezekiel 37:26–28.

ອີກທັງ ເຮົາຈະເຮັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງສັນຕິສຸກກັບເຂົາທັງຫຼາຍ; ມັນຈະເປັນພັນທະສັນຍານິລັນດອນກັບເຂົາທັງຫຼາຍ: ແລະ ເຮົາຈະສະຖາປະນາເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະເພີ່ມພູນເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະຈະຕັ້ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາໄວ້ທ່າມກາງເຂົາທັງຫຼາຍຕະຫຼອດໄປ. ພັບພະນິເວດຂອງເຮົາກໍຈະຢູ່ກັບເຂົາທັງຫຼາຍດ້ວຍ: ແທ້ຈິງ ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ຜູ້ຊຳລະອິສຣາເອນໃຫ້ບໍລິສຸດ, ເມື່ອສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາຢູ່ທ່າມກາງເຂົາທັງຫຼາຍຕະຫຼອດໄປ. ເອເຊກຽນ 37:26–28.

The combination of Divinity and humanity is represented in a variety of ways within God’s Word, and one illustration is when the “citadel of the soul” that is located within a human being's higher nature is attached to the citadel of God’s sanctuary. When the heavenly throne room that represents God’s citadel is joined with the citadel of a human being’s higher nature, God’s people are “sanctified” and He dwells “in the midst of them for evermore.”

ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄວາມເປັນພຣະ ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດ ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຫຼາຍຮູບແບບພາຍໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕົວຢ່າງປະການໜຶ່ງຄື ເມື່ອ “ປ້ອມປາການແຫ່ງຈິດວິນຍານ” ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ພາຍໃນທໍາມະຊາດຂັ້ນສູງຂອງມະນຸດ ຖືກເຊື່ອມຕິດເຂົ້າກັບປ້ອມປາການແຫ່ງພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອຫ້ອງພຣະທີ່ນັ່ງໃນສະຫວັນ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງປ້ອມປາການຂອງພຣະເຈົ້າ ຖືກນໍາມາປະສານເຂົ້າກັບປ້ອມປາການແຫ່ງທໍາມະຊາດຂັ້ນສູງຂອງມະນຸດແລ້ວ, ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກໍ “ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ” ແລະ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ “ໃນທ່າມກາງເຂົາທັງຫຼາຍເປັນນິດ.”

After chapter thirty-seven Ezekiel sets forth the chapters thirty-eight and thirty-nine, where he addresses Gog and Magog as symbols of the confederacy of mankind who are outside of God’s chosen covenant people. In chapter forty, the covenant people of chapter thirty-seven are represented as a temple that fills the whole earth. Chapters thirty-eight to forty represent the rising up of God’s covenant people in the latter days, as represented by the numbers 38 and 40.

ຫຼັງຈາກບົດທີສາມສິບເຈັດ ເອເຊກຽນໄດ້ນຳສະເໜີບົດທີສາມສິບແປດແລະສາມສິບເກົ້າ ທີ່ນັ້ນທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງໂກກແລະມາໂກກໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຂອງການຮ່ວມພັນທະຂອງມະນຸດຊາດ ຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ພາຍນອກປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ. ໃນບົດທີສີ່ສິບ ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນບົດທີສາມສິບເຈັດໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນພຣະວິຫານທີ່ເຕັມໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ. ບົດທີສາມສິບແປດເຖິງສີ່ສິບເປັນຕົວແທນເຖິງການລຸກຂຶ້ນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍຕົວເລກ 38 ແລະ 40.

We will continue these things in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.