ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ - ເລກຫົກ

ເມື່ອພວກເຮົາເລີ່ມສຶກສາປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາທັງເສັ້ນຄຳພະຍາກອນພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກ ຊຶ່ງບັດນີ້ເຂົ້າໃຈວ່າສອດຄ່ອງກັບປະຫວັດສາດນັບແຕ່ເວລາແຫ່ງອວະສານໃນຂໍ້ສີ່ສິບ ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ. ເສັ້ນພາຍໃນຂອງປະຫວັດຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ຖືກກຳນົດໄວ້ໂດຍພຣະທຳພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເອັດ ຂໍ້ທີສິບເອັດ. ເສັ້ນພາຍນອກຖືກກຳນົດໄວ້ໂດຍພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ຂໍ້ທີສິບເອັດ. ເສັ້ນພາຍນອກຂອງດານີເອນ 11—ຂໍ້ 11 ໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດໃນປີ 2014, ແລະ ເສັ້ນພາຍໃນຂອງພຣະນິມິດ 11—ຂໍ້ 11 ໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023. ເສັ້ນພາຍນອກເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາສັດຝ່າຍພັກຣີພັບລິກັນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ເສັ້ນພາຍໃນເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາສັດຝ່າຍໂປຣແຕສແຕນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ.

ພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ມີຊາດໜຶ່ງທີ່ເປັນຫົວຂໍ້ຫຼັກໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ຊາດນັ້ນຄືສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ຜູ້ບັງຄັບໃຫ້ໂລກທັງໝົດນະມັດສະການສັດຮ້າຍຈາກທະເລທີ່ເປັນສັນຕະປາປາ. ພຣະທຳພຣະນິມິດໄດ້ຊີ້ບອກຊາດຫຼັກພຽງຊາດດຽວ, ສະຫະພັນໜຶ່ງຂອງສິບຊາດ ແລະຄຣິສຕະຈັກປອມໜຶ່ງ. ຊາດນັ້ນຄືສະຫະລັດອາເມລິກາ, ຄືສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນບົດທີສິບສາມ; ຄຣິສຕະຈັກປອມນັ້ນຄືສັດຮ້າຍຈາກທະເລໃນບົດທີສິບສາມ; ແລະສະຫະພັນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງສິບກະສັດຕາມພຣະຄຳພີ ຄືສະຫະປະຊາຊາດ. ອຳນາດທັງສາມນັ້ນ, ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ເປັນມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນປອມໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບຫົກ, ນຳພາໂລກໄປສູ່ອາຣມາເກດດອນ.

ພວກມັນແຕ່ລະຢ່າງຖືກລະບຸໄວ້ໃນ ດານີເອນ 11 ຂໍ້ 40 ຫາ 45 ບ່ອນທີ່ຄຣິສຕະຈັກປອມມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງນາງລະຫວ່າງທະເລທັງຫຼາຍ ແລະ ພູບໍລິສຸດອັນຮຸ່ງໂລດໃນຂໍ້ 45 ຊຶ່ງໃນທາງພູມສາດສອດຄ່ອງກັບອາມາເກດດອນໃນພຣະນິມິດ. ຂໍ້ 40 ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 1798 ເມື່ອສັດຮ້າຍຈາກທະເລ ນັ້ນຄື ຄຣິສຕະຈັກປອມ ໄດ້ຮັບບາດແຜເຖິງຕາຍ ແລະ ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຈົບລົງດ້ວຍສັດຮ້າຍຈາກທະເລຕົວນັ້ນທີ່ຖືກຊຸບຊີວິດຄືນມາ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຍິງແພດໃນ ພຣະນິມິດ 17 ຕາຍເປັນຄັ້ງທີສອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ຈົບລົງຢູ່ບ່ອນດຽວກັນກັບບ່ອນທີ່ມັນເລີ່ມຕົ້ນ. ປະເທດຫຼັກໃນທັງພຣະທຳພຣະນິມິດ ແລະ ດານີເອນ ແມ່ນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ຊຶ່ງເປັນສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດ 13 ບົດແຫ່ງການກະບົດ. ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນນັ້ນ ກໍແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນປອມໃນ ພຣະນິມິດ 16 ເຊັ່ນກັນ ແລະ ໃນ ດານີເອນ 11:40 ມັນຄືລົດຮົບ, ເຮືອ ແລະ ທະຫານມ້າ.

ຊາດທີ່ເປັນຫົວຂໍ້ໃນທັງພຣະທຳດານີເອນແລະພຣະນິມິດໃນຍຸກສຸດທ້າຍນັ້ນ ຄື ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ພຣະທຳດານີເອນບົດທີ 11 ເລີ່ມຕົ້ນໂດຍລະບຸຢ່າງຈົງໃຈເຖິງປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍຂອງຊາດນັ້ນ. ຄວາມຈິງນີ້ເປັນຂໍ້ເທັດຈິງຕາມພຣະຄຳພີທີ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ແລ້ວ ຊຶ່ງຊາວເຊເວັນທ໌ເດ ແອດເວນຕິສ ຝ່າຍເລົາດີເຊຍປະຕິເສດ ໂດຍຫຼົບຢູ່ຫຼັງຄວາມຈິງເພີຍເຄິ່ງໜຶ່ງ. ຄວາມຈິງເພີຍເຄິ່ງທີ່ພວກເຂົາຫຼົບຢູ່ຫຼັງໃນຫົວຂໍ້ນີ້ ຄື ການເຫັນພ້ອມຂອງພວກເຂົາວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນທັງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 13 ແລະຍັງເປັນສາດສະດາປອມໃນບົດທີ 16 ອີກດ້ວຍ; ແຕ່ພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະເຫັນວ່າ ໂດນັນ ທຣຳ ແມ່ນຫົວຂໍ້ຫຼັກປະການໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີສຳລັບຍຸກສຸດທ້າຍ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງປ່ຽນແປງເລີຍ ແລະເມື່ອພຣະອົງຊົງກະທຳກັບປະເທດເອຢິບ ຟາໂຣກໍເປັນຫົວຂໍ້ຫຼັກອັນໜຶ່ງຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ; ຕໍ່ມາເມື່ອກັບບາບີໂລນ ເນບູກາດເນັດຊາ ແລະ ເບນຊັດຊາ ກໍຖືກເອີ້ນຊື່. ໄຊຣັສ ກໍຖືກເອີ້ນຊື່. ດາຣິອັສ ກໍຖືກເອີ້ນຊື່. ພຣະຄຳພີໄດ້ລະບຸໂດຍຈົງໃຈເຖິງຜູ້ປົກຄອງຄົນສຸດທ້າຍຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ແລະນັ້ນບໍ່ແມ່ນການກ່າວອ້າງຢ່າງຜ່ານໆ. ຝ່າຍແອດເວນຕິສຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາແມ່ນໃຜໃນຄຳພະຍາກອນຍຸກສຸດທ້າຍ ແຕ່ບໍ່ສາມາດເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວເຖິງທັງຊາດແລະຜູ້ນຳຂອງມັນໃນທຸກສະຖານະການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ແລະປະຫວັດສາດສັກສິດກ່ອນໜ້ານັ້ນທັງໝົດລ້ວນເປັນພາບປະກອບຂອງຍຸກສຸດທ້າຍ.

ໂດນັລ ທຣຳ ແມ່ນຫົວຂໍ້ທຳອິດໃນນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ, ຊຶ່ງເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງນິມິດພະຍາກອນທັງປວງ, ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ໃນພຣະທຳດານີເອນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໃນພຣະຄຳພີທັງໝົດດ້ວຍ.

ຫົວຂໍ້ຂອງນິມິດສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດການພະຍາກອນພາຍໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນ Donald Trump. ລາວແມ່ນສັນຍາລັກທີ່ລະບຸຮ່ອງຮອຍຍ່າງແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນພາຍນອກໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ລາວຍັງເປັນຈຸດເຊື່ອມທີ່ລະບຸແລະສະຖາປະນາແນວພາຍໃນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນເຂົາໂປຣເຕສຕານ ຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໃນ Revelation thirteen, ແລະ Donald Trump ເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາຣີພັບລິກັນຂອງສັດຮ້າຍຕົວດຽວກັນນັ້ນ. ສັດຮ້າຍນັ້ນຄືລັດຖະທໍາມະນູນຂອງສະຫະລັດ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລັດຖະບານແບບສາທາລະນະລັດຕາມລັດຖະທໍາມະນູນ ຊຶ່ງໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ວາງການແຍກອອກລະຫວ່າງເຂົາທັງສອງ, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດກໍຮວມເຂົາທັງສອງເຂົ້າເປັນຮູບຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງທະເລຂອງສັນຕະປາປາ.

ນາງໄວທ໌ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງຮູບປັ້ນຄໍາໃນດານີເອນ ບົດທີ 3 ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກກັບກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຍຸກສຸດທ້າຍ; ດັ່ງນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ໃດ? ອາດເວັນຕິສຶມຈະບອກທ່ານວ່າ ລາວແມ່ນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13, ຊຶ່ງເທົ່າກັບການລະບຸວ່າ ບາບີໂລນແມ່ນຜູ້ທີ່ໂຍນຊາດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ ເຂົ້າໄປໃນໄຟ. ພຣະຄຳພີລະບຸວ່າ ເນບູກາດເນັດຊາເປັນຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ; ດັ່ງນັ້ນ ເນບູກາດເນັດຊາແມ່ນຜູ້ໃດ ຖ້າບໍ່ແມ່ນປະທານາທິບໍດີຜູ້ປົກຄອງໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ມາຮອດ?

ນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ, ຊຶ່ງແມ່ນນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ, ຖືກແບ່ງອອກເປັນສາມບົດ ໂດຍແຕ່ລະບົດສອດຄ່ອງກັບລັກສະນະຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່. ສາມບົດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນດ້ວຍ. ຂ່າວສານທຳອິດຂອງທ່ານໃນບົດທີໜຶ່ງກໍເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ເຊັ່ນດຽວກັນ, ແລະໂດຍການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ລາຍເຊັນຂອງອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ ຈຶ່ງຖືກປະທັບໄວ້ເທິງບົດທີໜຶ່ງ ແລະເທິງນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ.

ນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນຖືກຈັດວາງໄວ້ເທິງໂຄງສ້າງຂອງຄໍາພາສາເຮັບເຣີວ່າ “ຄວາມຈິງ,” ຊຶ່ງປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍອັກສອນຕົວທີໜຶ່ງ, ຕົວທີສິບສາມ, ແລະຕົວສຸດທ້າຍຄືຕົວທີຊາວສອງຂອງອັກສອນຮີບຣູ. ບົດທີສິບລະບຸດານີເອນໃຫ້ເຫັນເປັນນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນຜູ້ຖືກປ່ຽນແປງຈາກຄົນລາວດີເກຍໃຫ້ກາຍເປັນຄົນຟີລາເດນເຟຍໃນວັນທີຊາວສອງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ດານີເອນໄດ້ຮັບກໍາລັງໃຫ້ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວ ຊຶ່ງຖືກແທນຄວາມໝາຍໄວ້ໃນບົດທີສິບສອງ. ບົດທໍາອິດແລະບົດສຸດທ້າຍຂອງນິມິດນີ້ລະບຸດານີເອນໃຫ້ເຫັນເປັນສັນຍາລັກຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນນັກສຶກສາຄໍາພະຍາກອນຢ່າງແທ້ຈິງ.

ບົດທີໜຶ່ງໄດ້ລະບຸຄວາມຈິງດຽວກັນກັບນິມິດແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ, ແລະບົດທຳອິດຂອງນິມິດແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນກໍໄດ້ລະບຸຄວາມຈິງດຽວກັນກັບບົດທີສາມ ແລະບົດສຸດທ້າຍຂອງມັນ. ພຣະທຳດານີເອນມີລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega ເພາະວ່າບົດທີໜຶ່ງໄດ້ລະບຸຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ ແລະບົດທີສິບສອງກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ແລ້ວພາຍໃນສາມບົດທີ່ປະກອບເປັນນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນນັ້ນ, ບົດທຳອິດແມ່ນ alpha ແລະບົດທີສາມແມ່ນ omega. ສິ່ງນີ້ສອດຄ່ອງກັບການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດຂອງດານີເອນໃນເລື່ອງອາຫານທີ່ຈະກິນ ແລະການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ ແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍ ເມື່ອລາວຖືກຕັດສິນໂດຍເນບູກາດເນັດຊາຫຼັງຈາກສາມປີ. ການທົດສອບ alpha ໃນດານີເອນບົດທີໜຶ່ງ ແມ່ນກ່ຽວກັບວິທີການໃນການສຶກສາພຣະຄຳພີ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການກິນອາຫານແບບບາບີໂລນ ຫຼືອາຫານມັງສະວິລັດ.

ຄວາມຊື່ສັດຂອງດານີເອນຕໍ່ວິທີການ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານຖືກພົບວ່າ “ໃນທຸກເລື່ອງແຫ່ງປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ, ທີ່ກະສັດໄດ້ຊົງສອບຖາມເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ, ພຣະອົງຊົງພົບວ່າເຂົາດີກວ່າພວກນັກວິເສດແລະນັກໂຫລາສາດທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງພຣະອົງສິບເທົ່າ.” ໃນໂອເມກາຂອງບົດທີສິບສອງ, ຄົນທີ່ມີປັນຍາແມ່ນຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈທຸກເລື່ອງແຫ່ງປັນຍາ ຊຶ່ງຖືກເພີ່ມພູນຂຶ້ນເມື່ອພຣະວັດຈະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຖືກເປີດຜະນຶກ. ບົດທີສິບສອງເປັນໂອເມກາຂອງບົດທີໜຶ່ງ, ແລະມັນຍັງເປັນໂອເມກາຂອງບົດທີສິບ, ອານຟາຂອງນິມິດຮິດເດເກນ. ໃນອານຟານັ້ນຄືບົດທີສິບ, ດານີເອນໄດ້ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນປະສົບການຝ່າຍວິນຍານ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບການທີ່ຄົນມີປັນຍາໄດ້ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນປະສົບການຝ່າຍສະຕິປັນຍາໃນບົດທີສິບສອງ. ບົດທີໜຶ່ງເນັ້ນໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມ່ນວິທີການແຫ່ງການສຶກສາພຣະຄຳພີທີ່ເຮັດໃຫ້ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນສາມາດຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ທັງຝ່າຍວິນຍານແລະຝ່າຍສະຕິປັນຍາ ເພື່ອຈະຖືກປະທັບຕາ.

ໂດຍເປັນຕົວແທນຂອງນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນທີ່ແທ້ຈິງໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ດານີເອນ ແລະສາມບຸລຸດຜູ້ມີຄຸນຄ່າ ແມ່ນບັນດາຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ທີ່ບໍ່ພຽງແຕ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນປີ 1989 ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ໃນ 9/11 ອີກດ້ວຍ. ໃນທີ່ສຸດ, ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023.

ໃນການສະແຫວງຫາແສງສະຫວ່າງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຖືກປ່ຽນແປງຈາກຂະບວນການແອດເວນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງເລົາດີເຊຍຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄປສູ່ຂະບວນການແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເມື່ອການປ່ຽນແປງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ, ພວກເຂົາຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ທີ່ໄດ້ຫຼົບໜີຈາກນິມິດແຫ່ງແວ່ນສ່ອງ.

ບົດທີ 10 ແລະ 12 ກ່າວເຖິງຄົນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ເພາະວ່າບົດທັງສອງນັ້ນແມ່ນຂັ້ນຕອນທີໜຶ່ງ ແລະ ຂັ້ນຕອນທີສາມໃນໂຄງຮ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງ. ເມື່ອໄດ້ຮັບກໍາລັງໂດຍປະສົບການພາຍໃນຈາກນິມິດກະຈົກເງົາໃນບົດທີ 10 ພ້ອມທັງໄດ້ຮັບຄວາມສ່ອງແຈ້ງດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກແລ້ວໃນດານີເອນ 12, ພວກເຂົາຈະຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານເລື່ອງການກະບົດຂອງມະນຸດ. ຂ່າວສານເລື່ອງການກະບົດຂອງມະນຸດນັ້ນຖືກແທນໂດຍພຣະທໍາດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ, ແລະ ຂ່າວສານເລື່ອງການກະບົດນັ້ນຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນໂຄງຮ່າງຄໍາພະຍາກອນຂອງບັນດາອານາຈັກໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນດານີເອນ. ສັນຍາລັກເຊິ່ງເປັນຄໍາພະຍາກອນຂອງຄໍາພະຍານເລື່ອງການກະບົດຂອງມະນຸດພາຍໃນພຣະທໍາດານີເອນນັ້ນ ໄດ້ຖືກແທນຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນບົດທີ 11. ບົດທີ 11 ເປັນປະຫວັດສາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຕັ້ງແຕ່ການສິ້ນສຸດຂອງບາບີໂລນ ແລະ ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງພວກມີເດຍ ແລະ ເປີເຊຍ. ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍບາດແຜຮ້າຍແຮງຂອງບາບີໂລນ, ຊຶ່ງເປັນປະເພດລ່ວງໜ້າຂອງບາດແຜຮ້າຍແຮງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາໃນປີ 1798. ເມື່ອບາດແຜຮ້າຍແຮງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ດີຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້, ນາງກໍກາຍເປັນຫົວໜ້າຂອງສະຫະພັນສາມປະການຄື ພະຍານາກ, ສັດຮ້າຍ, ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນປອມ. ແລ້ວນາງກໍເປັນຍິງນັ້ນທີ່ຂີ່ສັດຮ້າຍຢູ່ໃນພຣະນິມິດ 17, ແລະ ຍິງນັ້ນມີຄໍາວ່າ “ບາບີໂລນໃຫຍ່” ຂຽນຢູ່ເທິງໜ້າຜາກຂອງນາງ. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ບາດແຜຮ້າຍແຮງຂອງທັງບາບີໂລນ ແລະ ລະບົບສັນຕະປາປາ ໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ດີຂຶ້ນ.

ການກະບົດຂອງມະນຸດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນຕັ້ງແຕ່ເວລາຂອງບາບີໂລນຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງໂລກ ແມ່ນໂຄງຮ່າງຂອງພຣະຄຳພີດານີເອນ, ແລະ ບົດທີສິບເອັດແມ່ນຂໍ້ຄວາມພະຍາກອນພາຍນອກທີ່ບັນທຶກການກະບົດນັ້ນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ຄຳພະຍານເຖິງການກະບົດທີ່ພົບເຫັນໃນບົດທີສິບເອັດນັ້ນ ສອດຄ່ອງກັບ ແລະ ຢູ່ພາຍໃນຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດນັ້ນ. ຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍນັ້ນແມ່ນຂໍ້ຄວາມເລື່ອງການກະບົດຂອງມະນຸດ, ແລະ ຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍນັ້ນກໍຖືກເປັນຕົວແທນດ້ວຍ ແລະ ຢູ່ພາຍໃນປະຫວັດອັນຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຄຳພີດານີເອນຈຶ່ງຖືກຫຍໍ້ລົງເຫຼືອພຽງບົດດຽວ, ຊຶ່ງຕໍ່ມາກໍຖືກຫຍໍ້ລົງເຫຼືອຫົກຂໍ້ຂອງບົດນັ້ນເອງ, ແລະ ຈາກນັ້ນກໍຖືກຫຍໍ້ລົງອີກເຫຼືອພຽງປະຫວັດອັນຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນເຄິ່ງຫຼັງຂອງຂໍ້ດຽວ.

ບົດທີສິບເອັດເປັນຕົວອັກສອນທີສິບສາມ ຊຶ່ງມີຕົວອັກສອນທຳອິດນຳໜ້າ ແລະ ຕົວອັກສອນສຸດທ້າຍຕາມຫຼັງຢູ່ໃນອັກສອນຮີບຣູ, ແລະ ຕົວທຳອິດກັບຕົວສຸດທ້າຍນັ້ນຍ່ອມເປັນອັນດຽວກັນສະເໝີ. ບົດທຳອິດຊີ້ໃຫ້ເຫັນຜູ້ມີປັນຍາຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ໂງ່ເຂລາໃນນິມິດແຫ່ງແວ່ນສ່ອງ, ແລະ ບົດສຸດທ້າຍຊີ້ໃຫ້ເຫັນຜູ້ມີປັນຍາຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ໂງ່ເຂລາໃນເວລາແຫ່ງການເປີດຜະນຶກ. ການດົນໃຈແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ການຜະນຶກຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ເປັນ “ການຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ທັງທາງສະຕິປັນຍາ ແລະ ທາງຈິດວິນຍານ.” ບົດທີສິບຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຜະນຶກຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນດ້ານຈິດວິນຍານ ແລະ ບົດທີສິບສອງສະແດງດ້ານສະຕິປັນຍາ. ບົດທີສິບຊີ້ໃຫ້ເຫັນການແຕະຕ້ອງສາມຄັ້ງ ແລະ ການປະສານສຳພັນສາມຄັ້ງກັບບັນດາສະຫວັນບຸກຄົນ. ບົດທີສິບສອງຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດສາມຂັ້ນຂອງຜູ້ມີປັນຍາ ຊຶ່ງສຳເລັດໂດຍການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຈິງພະຍາກອນໃນດ້ານສະຕິປັນຍາ ດັ່ງທີ່ກ່າວວ່າ “ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະ ຖືກທົດລອງ.” ເໝືອນດັ່ງທີ່ບົດທີສິບມີສອງສັນຍະລັກຂອງເລກສາມ ຄື ການແຕະຕ້ອງສາມຄັ້ງ ແລະ ການພົບພາກັບສະຫວັນສາມຄັ້ງ; ບົດທີສິບສອງກໍມີຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນ ພ້ອມທັງ ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງເວລາສາມປະການ.

ການພົບພາກັນທາງສະຫວັນທັງສາມໃນບົດທີສິບນັ້ນ ມີລາຍເຊັນແຫ່ງຄວາມຈິງ ເພາະວ່າສິ່ງມີຊີວິດແຫ່ງສະຫວັນອົງທໍາອິດ ແລະ ອົງສຸດທ້າຍທີ່ມາປະຕິສຳພັນກັບດານີເອນ ແມ່ນທູດສະຫວັນກາບຣີເອນ ແລະ ອົງທີ່ຢູ່ກາງແມ່ນມີກາເອນ. ທູດສະຫວັນສາມອົງ, ແຕ່ພຣະຄຣິດແມ່ນທູດສະຫວັນໃນຂັ້ນຕອນທີສອງ. ການແຕະຕ້ອງທັງສາມ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເສີມກຳລັງແກ່ດານີເອນແບບກ້າວໜ້າສາມຂັ້ນ. ພາຍໃນຂໍ້ຄວາມນັ້ນ ດານີເອນໄດ້ລະບຸນິມິດກະຈົກສ່ອງສາມຄັ້ງ, ແລະ ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ລາວກໍາລັງຈັດວາງນິມິດກະຈົກສ່ອງທັງສາມໄວ້ພາຍໃນການອ້າງເຖິງນິມິດ mareh ເຈັດຄັ້ງໃນບົດທີສິບ. ສອງຄັ້ງ ຄໍາພາສາເຮັບເຣີ mareh ຖືກແປວ່າ “ຮູບລັກສະນະ,” ແລະ ອີກສອງຄັ້ງຖືກແປວ່າ “ນິມິດ,” ແລະ ອີກສາມຄັ້ງອື່ນກໍຖືກແປວ່າ “ນິມິດ.” “ອີກສາມຄັ້ງອື່ນ” ບໍ່ແມ່ນ mareh, ແຕ່ເປັນຮູບສະແດງເພດຍິງຂອງ mareh, ຊຶ່ງຄື marah. ບົດທີສິບມີການແຕະຕ້ອງສາມຄັ້ງແຫ່ງການເສີມກຳລັງແບບກ້າວໜ້າ, ມີການພົບພາທາງສະຫວັນສາມຄັ້ງທີ່ມີລາຍເຊັນແຫ່ງຄວາມຈິງ ແລະ ມີນິມິດກະຈົກສ່ອງສາມຄັ້ງ ຊຶ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນການອ້າງເຖິງເຈັດຄັ້ງເຖິງການປາກົດຂອງພຣະຄຣິດ.

ສອງເທື່ອທີ່ mareh ຖືກແປວ່າ “ການປາກົດ” ສອດຄ່ອງກັບສອງເທື່ອທີ່ມັນຖືກແປວ່າ “ນິມິດ”. ເມື່ອພິຈາລະນາຮ່ວມກັນ ມັນຊີ້ບອກພຣະຄຣິດໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກທີ່ປາກົດເປັນຫຼັກໝາຍຕາມທາງໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ. ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ບົດທີສິບ ມີທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງລົງມາ ແລະວາງຕີນຂ້າງໜຶ່ງເທິງແຜ່ນດິນ ແລະອີກຂ້າງໜຶ່ງເທິງທະເລ. ຊິດສະເຕີ White ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນ “ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນໃດນ້ອຍໄປກວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ.” ທູດສະຫວັນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບ ແມ່ນ “ການປາກົດ” ຂອງພຣະຄຣິດໃນປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນ. ພຣະອົງປາກົດໃນຂໍ້ທີສິບສາມຂອງດານີເອນ ບົດທີແປດ ໃນນາມ Palmoni, ແລະຕັ້ງແຕ່ພຣະນິມິດ ບົດທີຫ້າ ເປັນຕົ້ນໄປ ພຣະອົງປາກົດເປັນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ. ດານີເອນກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ຄົນໃນວາລະສຸດທ້າຍຜູ້ຕິດຕາມການປາກົດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະຄຣິດ ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງອາດສະເດັດໄປ. ຖ້າພວກເຂົາສັດຊື່ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຖືກນຳໄປສູ່ນິມິດແຫ່ງກະຈົກສ່ອງ ບ່ອນທີ່ຜູ້ບໍ່ສັດຊື່ຫຼົບໜີ.

ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດເປັນສາມຂັ້ນຕອນໃນບົດທີສິບສອງ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມພູນຂຶ້ນເມື່ອຄໍາພະຍາກອນຖືກເປີດຜະນຶກ ໄດ້ຖືກຄຽງຄູ່ໄປກັບ “ຄໍາພະຍາກອນເລື່ອງເວລາ” ສາມປະການ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສໍາເລັດສົມບູນສາມຢ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ສໍາລັບແຕ່ລະຂໍ້ພຣະຄໍາທັງສາມ. ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີໃນຂໍ້ທີເຈັດ, ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍເກົ້າສິບປີໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ, ແລະ ໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າປີໃນຂໍ້ທີສິບສອງ ໄດ້ບົ່ງຊີ້ເຖິງສາມຂໍ້ພຣະຄໍາ ຊຶ່ງແຕ່ລະຂໍ້ມີຄໍາພະຍາກອນເລື່ອງເວລາ ທີ່ໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວໃນປະຫວັດສາດ ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນພວກມິນເລີໄລທ໌ໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າເປັນການຢືນຢັນທາງປະຫວັດສາດຂອງຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາໄດ້ປະກາດ. ຄໍາພະຍາກອນໃນຂໍ້ພຣະຄໍາ, ການສໍາເລັດໃນປະຫວັດສາດ, ແລະ ການນໍາໃຊ້ປະຫວັດສາດນັ້ນຂອງພວກມິນເລີໄລທ໌ ລ້ວນເປັນພະຍານແກ່ການສໍາເລັດໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງຄໍາພະຍາກອນທັງສາມນັ້ນ. ແຕ່ການນໍາໃຊ້ເລື່ອງເວລາຂອງພວກມິນເລີໄລທ໌ບໍ່ມີຄວາມໃຊ້ໄດ້ອີກຕໍ່ໄປແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນ ການອ້າງອີງເຖິງເວລາໃນຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຕ້ອງນໍາໃຊ້ເປັນສັນຍາລັກ ບໍ່ແມ່ນເປັນເວລາ. ສັນຍາລັກນັ້ນໄດ້ຮັບການສະຖາປະນາໄວ້ໃນຂໍ້ພຣະຄໍາເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍຜ່ານການນໍາໃຊ້ຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນ, ການສໍາເລັດຂອງຂໍ້ພຣະຄໍານັ້ນໃນປະຫວັດສາດ, ແລະ ການນໍາສະເໜີຂ່າວສານຂອງພວກມິນເລີໄລທ໌.

ລຳດັບເວລາແຫ່ງການກະບົດຂອງມະນຸດໃນບົດທີສິບເອັດ ໄດ້ຖືກຖັກທໍປະສານເຂົ້າດ້ວຍພັນທະສັນຍາ, ສົນທິສັນຍາ ແລະພັນທະສັນຍາຕ່າງໆ. ພັນທະສັນຍາຂອງມະນຸດທີ່ຖືກສະແດງຢູ່ໃນປະຫວັດຂອງບົດທີສິບເອັດ ຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບພັນທະສັນຍາຝ່າຍພຣະເຈົ້າ.

ໂຣມໄດ້ສ້າງຕັ້ງນິມິດທັງໝົດ, ແລະເມື່ອໂຣມສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບການກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນບົດທີສິບເອັດ, ນາງຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ພວກທີ່ປະຖິ້ມພັນທະສັນຍາອັນບໍລິສຸດ.” ເສັ້ນພາຍໃນໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນເສັ້ນພາຍໃນພາຍໃນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮືອນຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ, ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະເສັ້ນພາຍນອກລະບຸບັນດາຜູ້ທີ່ປະຖິ້ມພັນທະສັນຍານັ້ນເອງ. ໃນການສະແດງເຖິງຈຳພວກຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃນວັນສຸດທ້າຍ, ປະຫວັດສາດພາຍນອກຂອງພວກເຂົາຖືກຖັກທໍລົງໄວ້ເທິງເສັ້ນດ້າຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງສັນຍາມະນຸດທີ່ຖືກທຳລາຍ.

ຖັກທໍຢູ່ໃນເສັ້ນພາຍໃນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ມີສັນຍະລັກແລະພາບປະກອບຫຼາຍປະການຂອງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງ. ສັນຍະລັກຂອງຈຳນວນ “ສິບເອັດ” ແມ່ນໜຶ່ງໃນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າຂໍ້ທີສິບເອັດຂອງບົດທີສິບເອັດລະບຸນິມິດພາຍນອກແລະພາຍໃນຂອງວັນສຸດທ້າຍນັ້ນ ໄດ້ຖືກເນັ້ນຢ້ຳໂດຍອິຊາຢາ ເມື່ອທ່ານລະບຸຈຸດປະສົງແລະພາລະກິດຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າໃນບົດທີສິບເອັດ ແລະ ຂໍ້ທີສິບເອັດ.

ໃນວັນສຸດທ້າຍ ປະຊາຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າຈະໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍສອງຄັ້ງ ແລະຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກຮວບຮວມ. ຂໍ້ທີເຈັດຂອງດານີເອນ 12 ຊີ້ບອກເຖິງການກະຈັດກະຈາຍຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສະແດງວ່າ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນເປັນສັນຍາລັກຂອງການກະຈັດກະຈາຍ.

ພະຍານທັງສອງໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ຫຼັງຈາກພວກເຂົາໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານຂອງຕົນ.

ໃນຂໍ້ຖັດໄປ, ຄືຂໍ້ທີສິບເອັດ, ພະຍານທັງສອງໄດ້ຖືກຊົງໃຫ້ຟື້ນຄືນຈາກຄວາມຕາຍຂອງພວກເຂົາໃນຖະໜົນຂອງໂຊໂດມ ແລະ ເອຢິບ. ຄວາມຕາຍດຽວກັນນັ້ນ ເອເຊກຽນໄດ້ພັນລະນາໄວ້ວ່າເປັນຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກທີ່ກະຈັດກະຈາຍ, ຕາຍແລ້ວ, ແຫ້ງຜາກ. ພະຍານທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງເຂົາສອງອັນຄື Republican ແລະ Protestant ທີ່ຖືກສັງຫານໃນປີ 2020. ເຂົາ Protestant ໄດ້ຕາຍລົງໃນການພະຍາກອນອັນເປັນເທັດຂອງມັນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ແລະ ເຂົາ Republican ໄດ້ຕາຍລົງໃນການເລືອກຕັ້ງປີ 2020 ທີ່ຖືກລັກໄປ. ເອຊາຢາລະບຸວ່າ ເມື່ອພະຍານເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຊົງໃຫ້ຟື້ນຄືນມາ, ຊຶ່ງທ່ານລະບຸວ່າເປັນການຖືກຮວບຮວມເປັນຄັ້ງທີສອງ, ພະຍານເຫຼົ່ານັ້ນຈະກາຍເປັນທຸງສັນຍານທີ່ຮວບຮວມຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ.

ເມື່ອພຣະອົງຊົງຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງເພື່ອຮວບຮວມ, ພຣະອົງຊົງລວບລວມ “ຜູ້ຖືກຂັບໄລອອກແຫ່ງອິດສະຣາເອນ.” “ຜູ້ຖືກຂັບໄລອອກແຫ່ງອິດສະຣາເອນ” ກາຍເປັນທຸງໝາຍແກ່ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດ, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕ້ອງຖືກຂັບໄລອອກກ່ອນທີ່ຈະຖືກຮວບຮວມ. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກຂັບໄລອອກໄປສູ່ຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກຕາຍຂອງເອເຊກຽນ ແລະເມື່ອຖືກສັງຫານແລ້ວ, ພວກເຂົາໄດ້ນອນຢູ່ໃນຖະໜົນບ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາກໍໄດ້ຖືກຄຶງໄວ້, ໃນຂະນະທີ່ຊົນອີກຈຳພວກໜຶ່ງຊື່ນຊົມຍິນດີ.

ບັນດາຜູ້ທີ່ສັ່ນສະທ້ານຕໍ່ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຖືກພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນຂັບໄລ່ອອກ ຄືພວກທີ່ຊັງພວກເຂົາ. ເຢເຣມີຢາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເກີດຫຍັງຂຶ້ນແກ່ບັນດາພີ່ນ້ອງທີ່ໄດ້ຊັງທຸງສັນຍານນັ້ນ.

ບໍລິບົດຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດແມ່ນພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງໝົດກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ, ດັ່ງນັ້ນພັນທະສັນຍາທີ່ກໍາລັງກ່າວເຖິງນີ້ຄືການຟື້ນຟູພັນທະສັນຍາກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຫົວຂໍ້ເລື່ອງການພິພາກສາຂອງສາດສະໜາແອດເວນຕິດວັນເສົາທີເຈັດແຫ່ງເລາໂອດີເຊຍ ທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ຊີ້ບອກນັ້ນ ຖືກກ່າວຊ້ຳອີກໂດຍເອເຊກຽນໃນບົດທີ 11 ຂໍ້ 11.

ການດົນໃຈຈາກສະຫວັນໄດ້ລະບຸຢ່າງຊັດແຈ້ງວ່າ ການປະທັບຕາໃນ ເອເຊກຽນ ບົດ 9 ແມ່ນການປະທັບຕາອັນດຽວກັນແທ້ໆກັບການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນ ພຣະນິມິດ ບົດ 7. ຂໍ້ 11 ຂອງບົດ 11 ເປັນພຽງການສືບຕໍ່ຂອງບັນທຶກການດຳເນີນເລື່ອງຂອງ ເອເຊກຽນ ກ່ຽວກັບການພິພາກສາເໜືອຄຣິສຕະຈັກເຊວເວັນເດ ແອດເວນຕິສ, ຊຶ່ງ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນເຢຣູຊາເລັມໃນ ເອເຊກຽນ ບົດ 9. ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຕາປະທັບ ຖືກພິພາກສາແລະຖືກທຳລາຍໃນນິມິດຂອງບົດ 9 ຫາ 11.

ນິມິດກ່ຽວກັບ 9/11 ໃນພຣະທຳເອເຊກຽນໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ຜູ້ທີ່ບໍ່ສັດຊື່ຖືກນຳອອກໄປນອກນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເພື່ອຖືກພິພາກສາ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງການແຍກຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນຄຣິສຕະຈັກສຸດທ້າຍ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ. ສັນຍາລັກຂອງ “ສິບເອັດ, ສິບເອັດ” ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນເຂົ້າສູ່ກັບພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອນຳຕົວເລກມາບວກກັນ ພວກມັນສະແດງເຖິງຊາວສອງ, ຊຶ່ງເປັນໜຶ່ງໃນສິບຂອງສອງຮ້ອຍຊາວ ອັນເປັນໜຶ່ງໃນບັນດາສັນຍາລັກແຫ່ງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງພຣະພາວະກັບມະນຸດ.

ສອງຮ້ອຍຊາວປີລະຫວ່າງ 677 ແລະ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເຊື່ອມໂຍງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນເລື່ອງສອງພັນສາມຮ້ອຍວັນ ກັບຄຳພະຍາກອນເວລາຂອງໂມເຊເລື່ອງເຈັດເທື່ອ. ຫຼາຍຢ່າງສາມາດຖືກຊີ້ໃຫ້ເຫັນໄດ້ກ່ຽວກັບສອງຮ້ອຍຊາວປີ ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງພະລາຊະກິດຂອງການລົບມົນທິນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອຄຳພະຍາກອນທັງສອງນັ້ນມາບັນຈົບກັນໃນປີ 1844. ຫຼາຍຢ່າງສາມາດຖືກນຳສະເໜີໄດ້ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນທາງສັນຍະລັກໂດຍເລກຊາວສອງ ໃນຖານະເປັນໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງສອງຮ້ອຍຊາວ ດັ່ງທີ່ເປັນກໍລະນີກັບເລກສິບເອັດ. ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນໃນທີ່ນີ້ ຄື ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງສິບເອັດ ແລະ ຊາວສອງ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.