ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ສິບ

ພວກເຮົາກຳລັງກ່າວເຖິງຕອນໜຶ່ງໃນນິມິດຂອງອິຊາຢາ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນໃນບົດທີ່ເຈັດ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນຮອດທ້າຍບົດທີ່ສິບສອງ. ພວກເຮົາກະທຳເຊັ່ນນີ້ ເພາະວ່າໃນປີ 1850 “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອຮວບຮວມ” ຊົນຊາດທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະອົງ. ພວກເຮົາກຳລັງຈັດວາງໝຸດໝາຍລະຫວ່າງທາງແຫ່ງຊ່ວງປີ 1844 ຫາ 1863 ໃຫ້ເຂົ້າທີ່. ‘1850’ ແລະການຮວບຮວມເປັນຄັ້ງທີສອງ ເປັນໜຶ່ງໃນໝຸດໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນ.

ເມື່ອນິມິດຂອງເອຊາຢາເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງຂອງບົດທີເຈັດແລ້ວ, ທຸກເວລາທີ່ມີສໍານວນທີ່ຄ້າຍກັບ “ໃນວັນນັ້ນ” ປາກົດເປັນການອ້າງເຖິງ, ມັນຕ້ອງຖືກນໍາໄປຈັດວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດຄໍາພະຍາກອນທີ່ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໄວ້ໃນບົດທີເຈັດ. ກຸນແຈສໍາຄັນປະການໜຶ່ງໃນການແບ່ງແຍກນິມິດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄືການເຂົ້າໃຈວ່າຄໍາພະຍາກອນດໍາເນີນໄປຕາມຫຼັກການຂອງການທໍາຊໍ້າແລະຂະຫຍາຍ, ແລະກົດນີ້ກໍກໍາລັງປະຕິບັດຢູ່ໃນນິມິດນີ້.

ຄວາມຈິງພະຍາກອນອັນຫຼາກຫຼາຍທີ່ຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນນິມິດຂອງອິຊາຢາ ເລີ່ມຕັ້ງແຕ່ບົດທີຫົກ ຄວນຖືກເຂົ້າໃກ້ຈາກທັດສະນະທີ່ວ່າ “ກ່ອນອື່ນໝົດ”, ອິຊາຢາກໍາລັງເປັນຕົວແທນຂອງຈິດວິນຍານໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການເຈີມໃນ 9/11 ເພື່ອປະກາດວ່າຝົນປາຍໄດ້ມາຮອດແລ້ວ. ໃນບໍລິບົດອັນບໍລິສຸດນັ້ນ, ບົດທີເຈັດຂອງອິຊາຢາໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງແທ້ຈິງ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍສາດສະດາໃນບົດທີຫົກ ເມື່ອທ່ານໄດ້ຖາມຄໍາຖາມວ່າ, ‘“ດົນປານໃດ” ທ່ານຈະຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານຂອງ 9/11 ໃຫ້ແກ່ຄຣິດຕະຈັກທີ່ຫຼົງຖອຍໜີ ຊຶ່ງ ‘ມີຕາແຕ່ປະຕິເສດທີ່ຈະເບິ່ງ ແລະ ມີຫູແຕ່ປະຕິເສດທີ່ຈະໄດ້ຍິນ’?

ໃນນິມິດນັ້ນ ກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍແລະໂງ່ຈ້າ ເປັນສັນຍະລັກຂອງຊາວລາໂອດີເກຍຜູ້ທີ່ຈະບໍ່ຍອມຮັບຄຳເຕືອນແຫ່ງຂ່າວສານຝົນປາຍ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໂດຍຍາມເຝົ້າ ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປເຜີຍໜ້າຕໍ່ຕ້ານອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍແລະໂງ່ຈ້າ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍອິຊາຢາແລະບຸດຊາຍຂອງທ່ານ.

9/11 ໄດ້ມາເຖິງໃນປະຫວັດສາດຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງ ດານີເອນ 11 ຂໍ້ 40; ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອ ເອຊາຢາ ຖືກກຳນົດໄວ້ທີ່ 9/11 ໃນບົດທີ 6, ທ່ານຈຶ່ງຖືກກຳນົດໄວ້ໃນທາງຄຳພະຍາກອນພາຍໃນຂໍ້ 40 ຂອງ ດານີເອນ 11, ແຕ່ທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ທ່ານຖືກກຳນົດໄວ້ພາຍໃນ “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ 40.” ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ 40 ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອຂໍ້ນັ້ນສຳເລັດໃນປີ 1989 ດ້ວຍການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ. ຈາກປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ 41 ແມ່ນ “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ 40” ຊຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ພາຍໃນ “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່” ນັ້ນເອງ. ສິ່ງນີ້ຊີ້ບອກໃນການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາວ່າ ເອຊາຢາ ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຝົນປາຍຫຼັງຫຼັງ 9/11 ວ່າ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍຫຼັງທີ່ ເອຊາຢາ ກຳລັງປະກາດນັ້ນ ຄື—ດານີເອນ 11, ຂໍ້ 41 ຫາ 45.

ໂດຍຍືນຢູ່ຢ່າງເປັນຄຳພະຍາກອນທີ່ 9/11, ອິຊາຢາໃນບົດທີສິບ ກຳລັງນຳສະເໜີຄຳເຕືອນວ່າ ເຫດການຕໍ່ໄປທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນກໍຄື “ພຣະລາຊະບັນຍັດອັນບໍ່ຊອບທຳ” ຊຶ່ງແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດຂອງດານີເອນສິບເອັດ. ການປຽບທຽບຂອງອິຊາຢາກ່ຽວກັບຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູ ໄດ້ຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນ ‘ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້’ ຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ—ຫຼັງ 9/11. ການສຳເລັດຜົນຂອງຂໍ້ສີ່ສິບໃນປີ 1989 ວາງອິຊາຢາໄວ້ຫຼັງປີ 1989, ທີ່ 9/11 ບ່ອນທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບການເຈີມດ້ວຍຖ່ານໄຟຈາກເທິງແທ່ນບູຊາ. ອິຊາຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນໜຶ່ງ ຊຶ່ງຂ່າວສານຂອງລາວລວມເອົາຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນສິບເອັດ.

ເອຊາຢາໄດ້ກ່າວຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ທ່ານແລະບັນດາລູກຂອງທ່ານເປັນເພື່ອໝາຍສຳຄັນແລະການອັດສະຈັນ. ໃນບົດທີເຈັດ ຂໍ້ທີສາມ ເອຊາຢາແລະບຸດຊາຍຂອງທ່ານຢືນຢູ່ຂ້າງທໍ່ນ້ຳຂອງສະນ້ຳເບື້ອງເທິງ ທີ່ຖະໜົນຫຼວງໃກ້ທົ່ງຂອງຊ່າງຟອກຜ້າ. ເອຊາຢາກຳລັງນຳສະເໜີຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຮັບການເຈີມໄວ້ໃຫ້ປະກາດໃນບົດທີຫົກ, ແລະທ່ານກໍກຳລັງຢືນຢູ່ທ່າມກາງສາມສັນຍະລັກຂອງຝົນປາຍລະດູ ພ້ອມທັງຢູ່ກັບລູກຂອງທ່ານຊີອາຣຢາຊູບ. ທໍ່ນ້ຳຂອງສະນ້ຳເບື້ອງເທິງເປັນນັຍອ້າງອີງທາງຄຳພະຍາກອນເຖິງທໍ່ສອງທໍ່ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳມັນຄຳ ຊຶ່ງຊາກາຣີຢາໄດ້ລະບຸ ແລະຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ໄດ້ກ່າວເຖິງຢູ່ເລື້ອຍໆ, ອັນຊີ້ບອກເຖິງຂ່າວສານທີ່ມາຈາກທໍ່ນ້ຳຂອງສະນ້ຳເບື້ອງເທິງໃນຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

ທໍ່ນ້ຳຂອງອິຊາຢາເຊື່ອມຕໍ່ກັບທໍ່ສອງສາຍຂອງເຊກາຣີຢາ, ແລະຄຳອະທິບາຍຂອງ Ellen White ໄດ້ເຊື່ອມໂຢງເຊກາຣີຢາເຂົ້າກັບຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ. ໃນບົດທີຫົກ ອິຊາຢາຖືກຖ່ອມຕົວລົງເຖິງຜົງດິນ ເມື່ອລາວໄດ້ເຫັນພຣະສິຣິຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ລາວຍອມຮັບທີ່ຈະນຳສານຂ່າວທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຂໍ້ສາມ ໃນຖານະເປັນຂ່າວສານທີ່ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະເຈົ້າ. ແລະລາວໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດດ້ວຍຖ່ານກ້ອນໜຶ່ງຈາກແທ່ນບູຊາ ແລ້ວຈຶ່ງຢືນຢູ່ທີ່ສະນ້ຳ ອັນຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍນ້ຳຈາກສະນ້ຳເທິງ. ໃນບົດທີຊາວແປດ ອິຊາຢາໃຫ້ນິຍາມຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູວ່າ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ແລະໃນຂໍ້ສາມ ສະນ້ຳເທິງເປັນຕົວແທນຂອງຫຼາຍເສັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນ.

ເອຊາຢາ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຈິດວິນຍານໜຶ່ງໃນເວລາ 9/11, ຈະຢືນຢູ່ໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອຈິດວິນຍານນັ້ນໄດ້ທູນຂໍ “ທາງອັນດີ” ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ “ທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ, ອັນເປັນ “ທາງຫຼວງ (ທາງ) ທີ່ທົ່ງນາຂອງຄົນຟອກຜ້າ” ຂອງເອຊາຢາ, ບ່ອນທີ່ “ການພັກຜ່ອນ” ຂອງເຢເຣມີຢາຖືກພົບ. ຂ່າວສານເລື່ອງຝົນປາຍລະດູຂອງເອຊາຢານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ອີງໃສ່ພຽງແຕ່ແນວຄວາມຂອງສິບຍິງພົມມະຈັນ, ແນວຄວາມຂອງທໍ່ຄຳສອງອັນຂອງເຊກາຣີຢາ, ແລະແນວຄວາມຂອງທາງເກົ່າຂອງເຢເຣມີຢາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເອຊາຢາຍັງກຳລັງຢືນຢູ່ທີ່ “ທົ່ງນາຂອງຄົນຟອກຜ້າ” ບ່ອນທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຳລັງຊຳລະ ແລະ ກຳຈັດລູກຫຼານຂອງເລວີໃຫ້ບໍລິສຸດດັ່ງເງິນ ແລະ ຄຳ.

ເປັນໜ້າທີ່ທາງພະຍາກອນທີ່ງ່າຍຫຼາຍ ທີ່ຈະນຳເອົາເສັ້ນທາງອື່ນໆເຂົ້າມາໃນຂໍ້ທີສາມຂອງບົດທີເຈັດ. ນ້ຳມັນຂອງເຊກາຣີຢາ ແລະ ພົມມະຈັນສິບຄົນ ເຊື່ອມໂຍງກັບບັນໄດຂອງຢາໂຄບ ແລະ ສອງຂໍ້ທຳອິດຂອງພຣະນິມິດ ເພາະວ່າທັງໝົດນັ້ນກຳລັງກ່າວເຖິງຂະບວນການສື່ສານລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດ. ທາງເກົ່າຂອງເຢເຣມີຢາລວມເຖິງ “ຍາມເຝົ້າ” ຜູ້ເປົ່າແກ ຊຶ່ງອາຫາດ ກະສັດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ໂງ່ເຂົາ ປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງ. ແກນັ້ນດຶງເອົາແກທັງປວງຂອງຄຳພະຍາກອນ ພ້ອມທັງຍາມເຝົ້າທາງພະຍາກອນ ເຂົ້າໄປໃນ “ທາງຫຼວງ” ຂອງອິຊາຢາ ບ່ອນທີ່ອິຊາຢາ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານ ຢືນຢູ່ເພື່ອຖ່າຍທອດຂໍ້ຄວາມເຖິງຜູ້ນຳຂອງເລົາດີເຊຍ.

ເອຊາຢາ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານ ເຊອາຢາຊຸບ ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຈະມີສ່ວນໜຶ່ງທີ່ເຫຼືອກັບຄືນມາ” ກໍາລັງຢືນຢູ່ຮ່ວມກັນ ແລະ ພວກເຂົາກໍາລັງສະແດງໃຫ້ເຫັນການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍທີ່ມາເຖິງໃນ 9/11. ພວກເຂົາໄປພົບກະສັດອາຮາດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ໃນຖານະພໍ່ແລະລູກຊາຍ ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນແຫ່ງສັນຍະລັກຂອງອັນຟາແລະໂອເມກາ ອັນເປັນຫຼັກເກນຂັ້ນພື້ນຖານຂອງລະບຽບວິທີ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ”. “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ແມ່ນຫຼັກເກນທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍຫຼັກການ “ວັນ/ປີ” ຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣຕ໌.

ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິດສະລາມ ໃນເຄາະຮ້າຍຄັ້ງທີສອງແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 ໄດ້ສຳເລັດລົງ ແລະຫຼັກການ “ວັນ/ປີ” ຂອງກຸ່ມມິນເລີໄຣຕ໌ກໍໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເພີ່ມອຳນາດໃຫ້ແກ່ການທຳນາຍຂອງມິນເລີກ່ຽວກັບປີ 1843 ຊຶ່ງອາໄສຢູ່ເທິງຫຼັກການວັນ/ປີ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິດສະລາມ ໃນເຄາະຮ້າຍຄັ້ງທີສາມແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດທີ 9, 10 ແລະ 11 ໄດ້ສຳເລັດລົງ ແລະຫຼັກການຂອງອາລະຟາ (8-11-1840) ແລະໂອເມກາ (9/11) ກໍໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ ເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດທີ 18 ໄດ້ລົງມາໃນເວລາທີ່ອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກພັງລົງ—ດັ່ງທີ່ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງຣິດແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດທີ 10 ໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ເມື່ອອາລະຟາຊຶ່ງເປັນແບບຂອງໂອເມກາໄດ້ສຳເລັດລົງ.

ບໍ່ພຽງແຕ່ອິຊາຢາ ແລະ ບຸດຊາຍຂອງລາວເປັນຕົວແທນຂອງຫຼັກການພື້ນຖານຂອງ “line upon line” ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານເອລີຢາ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານທີ່ຖືກສະແດງອອກຜ່ານຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງບິດາກັບບຸດທັງຫຼາຍຂອງຕົນ. ຂ່າວສານເອລີຢາ ຊຶ່ງຖືກປະກາດກ່ອນ “ວັນໃຫຍ່ ແລະ ໜ້າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະຢາເວ” ນັ້ນ ຊີ້ບອກເຖິງຂ່າວສານໜຶ່ງທີ່ມາເຖິງກ່ອນທີ່ການພິພາກສາແບບບໍລິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຈະເລີ່ມຕົ້ນ. ການພິພາກສາແບບບໍລິຫານຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ເປັນ “ວັນໃຫຍ່ ແລະ ໜ້າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງຂອງພຣະຢາເວ.” ຊ່ວງເວລານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ຊ່ວງເວລານີ້ເລີ່ມດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໄພພິບັດເຈັດປະການສຸດທ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ່າວສານເອລີຢາຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັກການຂອງ alpha ແລະ omega ຄວບຄູ່ໄປກັບຄຳເຕືອນເຖິງການເຂົ້າໃກ້ຂອງການປິດເວລາແຫ່ງການທົດລອງ. ພ້ອມກັບຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ ຍັງມີແນວເສັ້ນຄຳພະຍາກອນຕ່າງໆທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງເອລີຢາ, ເພາະວ່າຕາມທີ່ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວ ເອລີຢາເປັນຕົວແທນຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ແລະ ທັງເອລີຢາ ແລະ ໂຢຮັນ ຕາມທີ່ Sister White ໄດ້ກ່າວໄວ້ ເປັນຕົວແທນຂອງ William Miller, ແລະ ຮ່ວມກັນນັ້ນ ເອລີຢາ ແລະ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ເປັນຕົວແທນຂອງທັງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ (ເອລີຢາ), ແລະ ຝູງຊົນໃຫຍ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີເຈັດ (ໂຢຮັນ).

ເອຊາຢາ ແລະ ບຸດຊາຍຂອງທ່ານ ກໍາລັງຢືນຢູ່ໃນບັນດາທາງເກົ່າແກ່, ຊຶ່ງເປັນຮາກຖານຕ່າງໆ, ແລະ ພວກເຂົາກໍາລັງຮັບນ້ໍາມັນຄໍາ, ເພາະພວກເຂົາເປັນພົມມະຈັນທີ່ມີປັນຍາ ຜູ້ກໍາລັງຜ່ານກະບວນການຊໍາລະລ້າງຂອງຊ່າງຟອກຜ້າ ອັນໄດ້ສໍາເລັດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ອັນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເອຊາຢາ ແລະ ພວກທີ່ເຫຼືອຢູ່ຜູ້ກັບຄືນມາ, (ເພາະນັ້ນແມ່ນຄວາມໝາຍຂອງຊື່ ເຊອາຣ໌ຢາຊຸບ ບຸດຂອງທ່ານ), ເປັນຕົວແທນຂອງຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຜູ້ “ກັບຄືນ” ໄປສູ່ບັນດາທາງເກົ່າແກ່ ໃນ 9/11. ຄວາມສໍາພັນລະຫວ່າງບິດາກັບຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່, ຊຶ່ງກໍເປັນຄວາມສໍາພັນອັນຟາແລະໂອເມກາດ້ວຍ, ແລະ ຊຶ່ງກໍເປັນຄວາມສໍາພັນຂອງເອລີຢາ “ຈິດໃຈຂອງບັນດາບິດາ ແລະ ບຸດຫຼານ” ດ້ວຍ, ລະບຸໃຫ້ເຫັນວ່າ ພໍ່ Miller ແລະ ຄວາມສໍາພັນຂອງທ່ານຕໍ່ການເຄື່ອນໄຫວຂອງຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວອັນຟາຂອງ Philadelphia. ໃນການເຄື່ອນໄຫວອັນຟາ ພໍ່ Miller ໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນ ເອລີຢາ ແລະ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ຜູ້ທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວ ຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ການສໍາເລັດຕາມຄໍາພະຍາກອນທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນປະຫວັດສາດອັນຟາຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ ແລະ ອົງທີສອງ ຖືກທໍາຊ້ໍາອີກໃນປະຫວັດສາດຂອງໂອເມກາຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ຍັງມີຂໍ້ເທັດຈິງອັນສຳຄັນຫຼາຍກວ່ານັ້ນກ່ຽວກັບອຸປະມາຂອງເອຊາຢາໃນນິມິດ, ແຕ່ໃນທີ່ນີ້ພວກເຮົາພຽງແຕ່ກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເອຊາຢາກຳລັງລະບຸຢ່າງຈົງເຈາະເຖິງຄວາມຈິງຫຼາຍປະການອັນປະກອບກັນເປັນຫົວໃຈຂອງຂ່າວສານຝົນປາຍລະດູຂອງ 9/11. ທຸກເສັ້ນແຫ່ງຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໄດ້ພິຈາລະນາ, ແລະແນ່ນອນຍັງມີອີກຫຼາຍ, ລ້ວນຢູ່ໃນຂໍ້ສາມຂອງບົດທີເຈັດ.

ໃນຂໍ້ທີແປດ ຄວາມຈິງແຫ່ງການພະຍາກອນໄດ້ທະວີຄວາມເຂັ້ມຂົ້ນຂຶ້ນ ເມື່ອມັນຊີ້ບອກເຖິງກະແຈທີ່ໄຂ “ປະຫວັດສາດທີ່ເຊື່ອງໄວ້ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ” ແລະຢ່າງນ່າອັດສະຈັນ ກະແຈນັ້ນຖືກຊີ້ບອກຢູ່ໃນຂໍ້ດຽວກັນນັ້ນເອງ ທີ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄໍາພະຍາກອນເວລາ 2520 ປີທັງສອງຖືກກໍານົດໄວ້.

ຄໍາອຸປະມາຂອງອິຊາຢາກ່ຽວກັບຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ ໄດ້ຮວມເອົາ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງໂມເຊ ໄວ້ນໍາ, ເພາະວ່າຄໍາພະຍາກອນຫົກສິບຫ້າປີໃນຂໍ້ທີແປດ ໄດ້ລະບຸຈຸດເລີ່ມຕົ້ນສໍາລັບທັງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອແລະຝ່າຍໃຕ້ ຂອງການກະຈັດກະຈາຍຂອງອິສຣາເອນເປັນເວລາ 2520 ປີ. ໃນຂໍ້ດຽວກັນນັ້ນເອງ ຍັງມີກະແຈທີ່ໄຂເສັ້ນພະຍາກອນສາມເສັ້ນ ກ່ຽວກັບການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊເວຍໃນປີ 1989 ຕາມດານີເອນ 11:40 ພ້ອມກັບຂໍ້ທີສິບຂອງດານີເອນ 11 ແລະຂໍ້ທີແປດຂອງອິຊາຢາ 8. ດ້ວຍສາມເສັ້ນນີ້ (Isaiah 8:8, Daniel 11:10, 40), ກະແຈນັ້ນຄື “ຫົວ” ໃນຂໍ້ທີແປດແລະເກົ້າ. ເມື່ອກະແຈແຫ່ງ “ຫົວ” ຖືກນໍາໄປໃຊ້ກັບຂໍ້ທັງສາມທີ່ຂະໜານກັນນັ້ນ ປະຕູໄປສູ່ປະຫວັດສາດຂອງສົງຄາມຢູເຄຣນ ແລະສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ III ທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ກໍຖືກໄຂອອກ. ເມື່ອປະຕູແຫ່ງພະຍາກອນນັ້ນຖືກໄຂອອກແລ້ວ ດານີເອນ 11:11-16 ຈຶ່ງຖືກເຫັນວ່າເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຂະໜານກັບດານີເອນ 11:40 ຫຼັງຈາກການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊເວຍໃນປີ 1989. ການໄຂອອກຂອງ “ປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ” ເປັນຄວາມຈິງຫນຶ່ງ ໃນຈໍານວນບໍ່ຫຼາຍທີ່ຖືກລະບຸວ່າຈະຖືກເປີດຜະນຶກ ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການເປີດຜະນຶກພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາຈະປິດລົງ.

ຂໍ້ທີໜຶ່ງໃນບົດທີແປດຂອງເອຊາຢາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄຳວ່າ “ນອກຈາກນັ້ນ,” ອັນເປັນການບົ່ງຊີ້ວ່າບົດທີແປດນັ້ນຈະກ້າວທັບຊ້ອນເທິງບົດທີເຈັດ. ນອກເໜືອຈາກຄຳທຳອິດທີ່ເປັນ “ນອກຈາກນັ້ນ,” ຂໍ້ທີສາມໃນບົດທີແປດຍັງຖືກເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັນກັບຂໍ້ທີສາມໃນບົດທີເຈັດ ໃນຖານະພະຍານຄົນທີສອງວ່າທັງສອງບົດນັ້ນຕ້ອງນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ແບບບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ. ຂໍ້ທີ ‘ສາມ’ ທັງສອງຂໍ້ລ້ວນລະບຸເຖິງບຸດຄົນໜຶ່ງຂອງເອຊາຢາ, ຊຶ່ງຊື່ຂອງທັງສອງຄົນລ້ວນກ່າວເຖິງຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ຢູ່ໃນເລື່ອງນັ້ນ. Shearjashub ໝາຍເຖິງ ‘ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຈະກັບຄືນມາ’ ແລະ Mahershalalhashbaz ໝາຍເຖິງ ‘ຮີບໄປສູ່ຂອງລິບ.’ Shearjashub ຖືກກ່າວເຖິງກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງ Mahershalalhashbaz (ຊຶ່ງເປັນຊື່ທີ່ຍາວທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ). ອານຟາທີ່ຖືກແທນດ້ວຍ “1” ນັ້ນນ້ອຍກວ່າ, ແລະໃນກໍລະນີນີ້ຍັງຖືກລະບຸຢ່າງແຈ້ງວ່າເປັນ “ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ,” ແລະໂອເມກາທີ່ຖືກແທນດ້ວຍ “22” ນັ້ນໃຫຍ່ກວ່າ, ແລະຖືກແທນດ້ວຍຊື່ທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນພຣະຄຳພີ ຂະນະທີ່ເປັນສັນຍະລັກເຖິງຄວາມເຄື່ອນໄຫວອັນຮວດເລັວຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ສ່ວນເຫຼືອອັນເປັນອັນຟາ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Shearjashub, ຢູ່ກັບອິດາຍາບິດາຂອງລາວໃນຂໍ້ທີສາມ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ພວກເຂົາເປັນອັນຟາແລະໂອເມກາ, ແລະພວກເຂົາກໍາລັງຢືນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ໜຶ່ງ ຊຶ່ງປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍການອ້າງອີງສາມປະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນເຖິງຝົນປາຍລະດູ.

ເອຊາຢາເປັນສັນຍະລັກຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະ ໃນການເປັນຕົວແທນຂອງການເອີ້ນໃນ 9/11 ເອຊາຢາກໍຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການເອີ້ນໃນເດືອນກໍລະກົດ 2023 ດ້ວຍ. ໃນ 9/11 ເອຊາຢາເປັນລາໂອດີເຊຍຄົນໜຶ່ງ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຢາໂຄບຜູ້ຍາດຊິງ, ຜູ້ຊຶ່ງກຳລັງຈະເອົາສິດບຸດຫົວປີຂອງເອຊາວ ໃນຂະນະທີ່ອາດເວັນຕິດສຶມຖືກພົ່ນອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ໃນປີ 2023 ເອຊາຢາເປັນຕົວແທນຂອງອິສຣາເອນ ຜູ້ມີໄຊຊະນະ. ເອຊາຢາເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກປຸກໃຫ້ຮູ້ຄວາມຈິງວ່າຕົນເປັນລາໂອດີເຊຍ ແລ້ວຖ່ານໄຟກ້ອນໜຶ່ງໄດ້ຊຳລະລາວໃຫ້ບໍລິສຸດຈົນກາຍເປັນຟີລາເດນເຟຍ.

ໃນພຣະທຳອິດສະຢາ ບົດທີ 6 ນັ້ນ “ດົນເທົ່າໃດ” ເປັນສັນຍະລັກຂອງ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ ບົດທີ 6 ເປັນພາບແທນຂອງ 9/11. ບົດທີ 7 ຫາ 9 ນໍາສະເໜີຂ່າວສານທີ່ອິດສະຢາໄດ້ປະກາດແກ່ຜູ້ນໍາທີ່ຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອແຫ່ງຢູດາ, ແລະ ພາບປະກອບທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເມື່ອຄົນຂີ້ເມົາແຫ່ງເອຟຣາອິມສະດຸດ. ໃນນິມິດດຽວກັນນັ້ນ ອິດສະຢາໄດ້ບັນທຶກໄວ້ວ່າ:

ເອຊາຢາ ແລະ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງທ່ານ ເປັນໝາຍສຳຄັນຢູ່ພາຍໃນປິດສະໜາທີ່ພົບໃນບົດທີ່ເຈັດຮອດບົດທີ່ເກົ້າ. ບົດທີ່ເຈັດຮອດບົດທີ່ເກົ້າເປັນຈຸດອ້າງອີງຂອງນິມິດທັງໝົດ ໃນແງ່ຂອງການອ້າງເຖິງໃດໆກ່ຽວກັບ “ວັນນັ້ນ” ຫຼື “ເວລານັ້ນ.” ຂໍ້ທີສິບແປດລະບຸວ່າ ເອຊາຢາ ແລະ ບຸດຂອງທ່ານເປັນໝາຍສຳຄັນ, ແລະ ຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ຢູ່ລ້ອມຮອບຂໍ້ທີສິບແປດກໍລະບຸຊ່ວງເວລາທີ່ໝາຍສຳຄັນນັ້ນຈະຖືກຮັບຮູ້.

ຜູ້ທີ່ “ຄອຍຖ້າພຣະເຢໂຮວາ” ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອິຊາຢາ ແລະ ບຸດຊາຍທັງສອງຂອງທ່ານ. ພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ຊົງຊ່ອນ “ພຣະພັກ” ຂອງພຣະອົງໄວ້ຈາກພວກເຂົາ, ຊຶ່ງເປັນລັກສະນະປະການໜຶ່ງຂອງຜູ້ທີ່ຕື່ນຂຶ້ນຮູ້ເຖິງຂໍ້ຮຽກຮ້ອງຂອງຄຳອະທິຖານເລວີຕິກົດ ບົດ 26, ຫຼັງເດືອນກໍລະກົດ 2023. ພວກເຂົາຕື່ນຂຶ້ນຮູ້ວ່າ ການສາລະພາບຂອງພວກເຂົາຈຳຕ້ອງລວມເຖິງການຍອມຮັບວ່າ ພຣະເຢໂຮວາໄດ້ຊົງດຳເນີນຢ່າງຂັດຂືນຕໍ່ພວກເຂົາ, ຊຶ່ງກໍຄືກັບວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຊ່ອນພຣະພັກຂອງພຣະອົງຈາກພວກເຂົາ.

ການ “ຜູກມັດຄຳພະຍານ ແລະ ປະທັບຕາພຣະບັນຍັດ” ຄືການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກປຽບທຽບກົງກັນຂ້າມກັບ “ຫຼາຍຄົນ.” “ຫຼາຍຄົນ” ຖືກເອີ້ນ ແຕ່ມີໜ້ອຍຄົນທີ່ຖືກເລືອກ. ຫຼາຍຄົນນັ້ນຖືກນຳມາປຽບທຽບກັບອິຊາຢາ ແລະ ລູກຊາຍສອງຄົນຂອງທ່ານ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄົນຈຳນວນໜ້ອຍ. “ຫຼາຍຄົນ” ນັ້ນຄືຍິງພົມມະຈາຣີໂງ່ຫ້າຄົນ ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້ ມີຫ້າຢ່າງເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກນາງ: ພວກນາງ “ສະດຸດ, ແລະ ລົ້ມລົງ, ແລະ ແຕກຫັກ, ແລະ ຕິດບ່ວງແຮ້ວ, ແລະ ຖືກຈັບໄປ.” ພວກນາງສະດຸດ ເພາະພວກນາງໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ.

ໃນເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາໃນບົດທີແປດ ເອຊາຢາໄດ້ພັນລະນາເຖິງການລົ້ມລົງຂອງຄົນອະທຳ ຊຶ່ງອາຫາດເປັນແບບຢ່າງສະແດງໄວ້ ແລະທ່ານໄດ້ຊີ້ບຸກຄົນກຸ່ມດຽວກັນນັ້ນໃນຂໍ້ທີສິບສາມຂອງບົດທີຊາວແປດ. ເຫດຜົນທີ່ພວກເຂົາ “ລົ້ມລົງ” ກໍຄື ພວກເຂົາປະຕິເສດຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍ ຊຶ່ງມາເຖິງພວກເຂົາເປັນ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ແລະຖືກນຳສະເໜີໂດຍຜູ້ທີ່ຖືກແທນດ້ວຍຮິມຝີປາກຕິດຂັດ. ຊາວຢິວຜູ້ຊອກຫາເລື່ອງໂຕ້ຖຽງໃນວັນເພນເຕຄອດໄດ້ກ່າວຫາພວກສາວົກວ່າເມົາເຫຼົ້າ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຂ່າວສານນັ້ນໄດ້. ໃນຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາ ຂ່າວສານນັ້ນກຳລັງຖືກນຳສະເໜີໂດຍຮິມຝີປາກຕິດຂັດ.

ໃນຂໍ້ທີສາມຂອງບົດທີເຈັດ, ອີຊາຢາເປັນອັນຟາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນແກ່ບຸດຊາຍຂອງຕົນຄື ເຊອາຣຢາຊູບ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຄວາມສຳພັນກັບບິດາຂອງຕົນເປັນໂອເມກາ, ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນອັນຟາໃນຄວາມສຳພັນກັບນ້ອງຊາຍຂອງຕົນ. ໃນຖານະເປັນຜູ້ແທນຂອງອັນຟາແລະໂອເມກາ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ບ່ອນທີ່ທໍ່ຄຳສອງທໍ່ຈາກພະວິຫານແຫ່ງສະຫວັນກຳລັງສ້າງເປັນໜອງນ້ຳ, ຢູ່ຕິດທາງຫຼວງແຫ່ງທາງເດີນເກົ່າຂອງເຢເຣມີຢາໃນທົ່ງນາທີ່ຜ້າປ່ານຖືກປ່ຽນຈາກຮອຍເປື້ອນໃຫ້ເປັນສີຂາວບໍລິສຸດ ເມື່ອທູດແຫ່ງພັນທະສັນຍາຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ ພ້ອມທັງອີຊາຢາແລະເຊອາຣຢາຊູບ. ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ນຳສະເໜີແກ່ກະສັດອາຫັດຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍແລະໂງ່ເຂົາ ຂ່າວສານແຫ່ງທາງເດີນເກົ່າຂອງໂມເຊ ກ່ຽວກັບ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນ ພວກເລວີ 26, ຊຶ່ງໃນຂໍ້ດຽວກັນນັ້ນໄດ້ສະຖາປະນາວ່າ “ຫົວ” ໝາຍເຖິງກະສັດ, ຫຼືອານາຈັກຂອງກະສັດ, ຫຼືນະຄອນຫຼວງຂອງອານາຈັກ.

ກະແຈນັ້ນໄດ້ເປີດເຜີຍຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ສົງຄາມຢູເຄຣນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 2014 ສາມາດຖືກເຫັນໄດ້ວ່າເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ຊຶ່ງຖືກນຳສະເໜີວ່າເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະໃນປະຫວັດຂອງປະທານາທິບໍດີສາມຄົນສຸດທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ. ຝົນລະດູທ້າຍຖືກອິດສະຢາໄດ້ນຳສະເໜີໄວ້ໃນບົດທີ 10 ແລະ 11, ແລະມັນພັນລະນາປະຫວັດພາຍໃນແລະພາຍນອກຂອງຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນດານີເອນ 11. ຂໍ້ທຳອິດ, ຄືຂໍ້ 40, ຖືກອະທິບາຍປະກອບໂດຍອິດສະຢາໃນບົດທີ 6 ຫາ 9, ແລະຕໍ່ມາໃນບົດທີ 10 ແລະ 11 ຂ່າວສານທີ່ຖືກປົດຜະນຶກໃນປີ 1989 ໃນປະຫວັດພາຍໃນແລະພາຍນອກຂອງມັນ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້. ທຸກອົງປະກອບສຳຄັນຫຼັກຂອງຂ່າວສານຝົນລະດູທ້າຍຖືກນຳສະເໜີຢູ່ໃນນິມິດນັ້ນ.

ຂໍ້ພຣະຄຳຕອນສຸດທ້າຍຂອງບົດທີສິບ ຊີ້ບອກປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນອັນດຽວກັນກັບທີ່ຂໍ້ຕອນສຸດທ້າຍຂອງບົດທີສິບເອັດໄດ້ນຳສະເໜີ. ບົດທີສິບເປັນດ້ານພາຍນອກ ແລະ ບົດທີສິບເອັດເປັນດ້ານພາຍໃນ. ໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ, ຄຣິດຈັກທັງເຈັດເປັນດ້ານພາຍໃນ ແລະ ຕາປະທັບທັງຫຼາຍເປັນດ້ານພາຍນອກ. ໃນຂໍ້ຕອນສຸດທ້າຍຂອງບົດທີສິບ, ອຳນາດສັນຕະປາປາກຳລັງຍົກມືຂຶ້ນຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ເຢຣູຊາເລັມ ໃນຂໍ້ຄວາມຄູ່ຂະໜານກັບອຳນາດສັນຕະປາປາທີ່ມາເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ ໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າຂອງດານີເອນ 11.

ຕອນທ້າຍຂອງບົດທີສິບແມ່ນການສິ້ນສຸດແຫ່ງໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ, ແລະນັ້ນກໍຄືບ່ອນທີ່ຕອນທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍ.

ບົດທີສິບເລີ່ມຕົ້ນໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງດ້ວຍ “ຂໍ້ກຳນົດອັນບໍ່ຊອບທຳ” ຊຶ່ງຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ບົດທີສິບເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ 41 ຂອງດານີເອນ ບົດ 11, ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຄວາມຂະໜານກັນກັບການທີ່ມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນໃນປະຫວັດຂອງຂໍ້ 45 ຂອງດານີເອນ ບົດ 11.

ໃນ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ຂອງພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຂໍ້ 13, ມີສາມສັນຍາລັກຂອງອິສລາມທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບ “ແຜ່ນດິນໄຫວ” ທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ສັ່ນສະເທືອນ ເມື່ອມັນເວົ້າດັ່ງມັງກອນ. ໃນເອຊາຢາ ບົດທີ 10, ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກນໍາສະເໜີເປັນ “ກົດບັນຍັດອັນບໍ່ຊອບທໍາ” ຊຶ່ງມີ “ວິບັດ” ຖືກປະກາດເໜືອມັນ. ໃນ “ແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່” ຂອງພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ 13 ຕໍ່ໄປຈົນເຖິງຂໍ້ 18, ອິສລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມຖືກລະບຸໄວ້ດ້ວຍສີ່ສັນຍາລັກຂອງອິສລາມ ແລະ ການໂຈມຕີທີ່ມັນກະທໍາຕໍ່ສະຫະລັດໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ; “ແລະໃນໂມງດຽວກັນນັ້ນກໍເກີດມີແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່,” ແລະ “ວິບັດປະການທີສອງໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ; ແລະ ຈົ່ງເບິ່ງ, ວິບັດປະການທີສາມກໍາລັງມາຢ່າງໄວ. ແລະທູດສະຫວັນອົງທີເຈັດໄດ້ເປົ່າແກ,” “ແລະບັນດາປະຊາຊາດກໍໂກດແຄ້ນ.”

ບົດທີສິບກໍາລັງພາບສະແດງເຖິງອໍານາດຂອງສັນຕະປາປາ ຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດໃນດານຽນບົດທີສິບເອັດ ໄປຈົນເຖິງຂໍ້ທີສີ່ສິບຫ້າ ເມື່ອລະບົບສັນຕະປາປາມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງມັນ. ຂໍ້ທີສີ່ສິບບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລໍາດັບເລື່ອງໃນບົດທີສິບ, ເພາະອິຊາຢາກໍາລັງອະທິບາຍ “ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້” ຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ ເມື່ອຂ່າວສານຝົນປາຍຖືກນໍາສະເໜີແກ່ຄຣິດຈັກທີ່ກະບົດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອາຮາດ. ຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງບົດທີສິບເອັດກໍາລັງສະແດງເຖິງການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກອໍານາດຂອງສັນຕະປາປາໃນປະຫວັດສາດດຽວກັນ.

ບົດທີສິບໃນພຣະທຳອິຊາຢາແມ່ນດ້ານພາຍນອກ ແລະ ບົດທີສິບເອັດແມ່ນດ້ານພາຍໃນຂອງປະຫວັດສາດດຽວກັນ. ຄວາມສອດຄ່ອງລະຫວ່າງດ້ານພາຍນອກ ແລະ ດ້ານພາຍໃນມີຢູ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ບົດຄູ່ຂະໜານສອງບົດນີ້ເປັນຕົວແທນຄຳເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍອິຊາຢາ. ຄຳເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຖືກສະຫຼຸບໄວ້ໃນຫຼາຍວິທີໂດຍການດົນໃຈ, ແຕ່ການແບ່ງແຍກຄຳເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ເຂົ້າໃຈໄດ້ຢ່າງຫຼາຍຄື ມັນເປັນຕົວແທນເຫດການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການປິດໂອກາດແຫ່ງການພິສູດ ແລະ ຍັງເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມຈຳເປັນແຫ່ງການຕຽມພ້ອມສ່ວນບຸກຄົນ. ອິຊາຢາບົດທີສິບແມ່ນເຫດການ, ແລະ ບົດທີສິບເອັດແມ່ນການຕຽມພ້ອມ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.