ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິດຕະຈັກເຊວັນທ໌ເດ ແອັດເວັນຕິດ ລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ຊາວເຈັດ

ພວກເຮົາກຳລັງບັນທຶກຄວາມຈິງທັງຫຼາຍຊຶ່ງບັດນີ້ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາກຳລັງເປີດຜະນຶກອອກ. ພວກເຮົາກຳລັງຈັດຄວາມຈິງທັງຫຼາຍໃຫ້ສອດຄ່ອງກັນ ເພື່ອຈະກ່າວເຖິງຂ່າວສານຂອງໂຢເອນ ຊຶ່ງເປໂຕໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຂ່າວສານເລື່ອງຝົນປາຍລະດູໃນພຣະທຳກິດຈະການ. ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດຜົນ ໃນຖານະເປັນຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ກະທຳໃຫ້ເກີດການແຍກຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຄົນສອງພວກ ຊຶ່ງຖືກສຳແດງອອກຢູ່ສະເໝີເມື່ອຄວາມຈິງທີ່ໃຊ້ທົດສອບຖືກເປີດຜະນຶກອອກ. ພວກເຮົາຍັງກຳລັງກ່າວເຖິງຄວາມຈິງທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກຊຸດດຽວກັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເປັນຖ້ອຍຄຳຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຜູ້ທີ່ແຍກອອກເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນຖ້ອຍຄຳທີ່ກະທຳໃຫ້ການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນສຳເລັດອີກດ້ວຍ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມທັງຊຳລະລ້າງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ.

ນັບຕັ້ງແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ເປັນຕົ້ນມາ ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ຊົງເປີດຜະນຶກຄວາມຈິງຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບເສັ້ນພາຍນອກແລະເສັ້ນພາຍໃນໃນປະຫວັດຂອງປະຊາຊົນຜູ້ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ. ບັດນີ້ ພວກເຮົາກໍາລັງເປີດພຣະທຳມັດທາຍ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການເຂົ້າໃຈບົດບາດຂອງເປໂຕ. ເປໂຕເປັນສັນຍະລັກຂອງຄວາມສຳພັນແຫ່ງພຣະສັນຍາຂອງພຣະຄຣິດກັບເຈົ້າສາວຄຣິສຕຽນຂອງພຣະອົງ—ຄືຄຣິສຕະຈັກທີ່ພຣະອົງຈະຊົງສ້າງໄວ້ເທິງສີລາ. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງເຈົ້າສາວຄຣິສຕຽນຄົນທຳອິດ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນຄົນສຸດທ້າຍດ້ວຍ. ເປໂຕໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໃຫ້ເປັນສັນຍະລັກນັ້ນໂດຍຕົງໃນຂໍ້ກາງຂອງບົດທີສິບເອັດ ແລະບົດທີຊາວສອງຂອງພຣະທຳມັດທາຍ, ແລະບົດເຫຼົ່ານັ້ນກໍເປັນບົດກາງຂອງເສັ້ນຄູ່ຂະໜານຂອງປະຖົມມະການ ແລະ ພຣະນິມິດ ຄືຈາກບົດທີສິບເອັດຮອດບົດທີຊາວສອງ. ເປໂຕກໍາລັງເປັນຕົວແທນຂອງຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ແລະໃນຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ ລາວຢູ່ທີ່ Caesarea Philippi, ຊຶ່ງແມ່ນ Panium ໃນ Daniel 11:13–15.

ເປໂຕຢູ່ທີ່ Panium, ແລະທ່ານກໍຢູ່ໃນວັນເພນເຕກອດດ້ວຍ, ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ, ແລ້ວຕໍ່ມາຢູ່ໃນພຣະວິຫານໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ຫົກຊົ່ວໂມງນັ້ນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຊ່ວງເວລາທີ່ຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນຖືກປະທັບຕາ ອັນນຳໄປສູ່ການມາເຖິງຂອງກົດວັນອາທິດ. ການຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນຂອງພຣະຄຣິດກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະພຣະອົງໄດ້ສິ້ນພຣະຊົນໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ການຟື້ນຄືນພຣະຊົນ ອັນໄດ້ເລີ່ມລະດູການເພນເຕກອດ ທີ່ສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັບເປໂຕໃນວັນເພນເຕກອດ ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ເມື່ອພຣະຈັດການອັນສູງສຸດໄດ້ສົ່ງຂ່າວປະເສີດໄປຫາຄົນຕ່າງຊາດ, ໂຄເນລີອຸດໄດ້ສົ່ງຄົນໄປເຊີນເປໂຕໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ຊົ່ວໂມງທີສາມຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການຖວາຍບູຊາໃນຕອນເຊົ້າ ແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າແມ່ນການຖວາຍບູຊາໃນຕອນແລງ.

ໄລຍະເວລາຫົກຊົ່ວໂມງນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໄລຍະເວລາຂອງການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter ແລະຄວາມຜິດຫວັງຢ່າງໃຫຍ່ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໃນພຣະທຳກິດຈະການ, ເປໂຕຖືກສະແດງວ່າໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນກັບຄົນອື່ນໆ ຜູ້ຊຶ່ງປະກອບເປັນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນຕອນທ້າຍຂອງບົດທີໜຶ່ງ, ເມື່ອຢູດາຖືກແທນທີ່ໂດຍມັດທິອາ. ໃນເວລານັ້ນ ຈຳນວນກໍໄດ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ມີລຳດັບຄວາມຄືບໜ້າທີ່ຈຳເພາະອັນໜຶ່ງ ຖືກຊີ້ບອກໄວ້ໃນເລື່ອງນີ້.

ເປໂຕຢູ່ເປັນຄົນທຳອິດໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໃນພຣະວິຫານ. ເມື່ອທ່ານຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ເປັນຊົ່ວໂມງທີສາມ, ແລະໃນພຣະວິຫານ ເປັນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ການສະແດງອອກໃນຊົ່ວໂມງທີສາມໄດ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດພິທີບັບຕິສະມາຂອງສາມພັນດວງວິນຍານ.

ນັບແຕ່ການນັບເລກຢູ່ທ້າຍບົດທີໜຶ່ງ ຈົນເຖິງພຣະວິຫານໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ໄລຍະເວລານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະນຳສະເໜີຂ່າວສານເລື່ອງການຖືກນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໃນຄວາມຈິງແທ້. ການຖືກນັບວ່າຊອບທຳແມ່ນພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນການເຮັດໃຫ້ສະຫງ່າລາສີຂອງມະນຸດລົງສູ່ຜົງທຸລີ, ດັ່ງທີ່ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງເໝາະສົມຢ່າງຍິ່ງ.

ຕົວຢ່າງໜຶ່ງຂອງຂ່າວສານເລື່ອງການຊອບທໍາ ດັ່ງທີ່ຖືກປະກາດໂດຍຄົນຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນກິເດໂອນ, ຜູ້ເປັນຄົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ເພາະຊື່ຂອງເຂົາໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນ ເຢຣຸບບາອານ. ຂ່າວສານຂອງກິເດໂອນປະກອບດ້ວຍການທີ່ເຂົາໄດ້ວາງຄົບໄຟທີ່ຈຸດຕິດແລ້ວໄວ້ພາຍໃນພາຊະນະດິນເຜົາ, ແລ້ວຈຶ່ງທຸບພາຊະນະນັ້ນໃຫ້ແຕກ, ເປົ່າແກ ແລະຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ດາບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຂອງກິເດໂອນ.” ດາບຂອງກິເດໂອນກໍເປັນດາບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດ້ວຍ, ເພາະດາບນັ້ນຄືພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊຶ່ງເປັນການປະສານກັນຂອງພຣະພາວະທິບ ກັບມະນຸດສະພາບ. ຂ່າວສານນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍແກ ແລະສຽງຮ້ອງຂອງເຂົາ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາທຸບພາຊະນະໃຫ້ແຕກ. ພາຊະນະນັ້ນແມ່ນມະນຸດສະພາບ, ຊຶ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກທໍາໃຫ້ແຕກຫັກ, ຫຼືຖືກຖ່ອມລົງສູ່ຜົງດິນ, ເພື່ອສະຫງ່າລາສີແຫ່ງແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະເຈົ້າຈະໄດ້ສ່ອງອອກມາ.

ກ່ອນທີ່ຈະປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ, ກີເດໂອນໄດ້ຮວບຮວມຊາຍສາມຮ້ອຍຄົນໂດຍຜ່ານຂະບວນການທົດສອບ. ເມື່ອຂະບວນການນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ, ກີເດໂອນກໍມີຊາຍສາມຮ້ອຍຄົນ. 300 ແມ່ນໜຶ່ງໃນສິບຂອງສາມພັນຄົນໃນເທດສະການເພນເຕຄອດ. ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນຂອງກອງທັບທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 37, ຜູ້ຊຶ່ງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍານິລັນດອນ.

ເຊື້ອສາຍອິສຣາເອນໄດ້ຖືກຕັດແຍກອອກຕາມສ່ວນຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ເອເຊກຽນກໍຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ສ່ວນຂອງຢູດາ ແລະ ເອຟຣາອິມທີ່ໄດ້ຖືກຕັດແຍກອອກນັ້ນ ຈະກາຍເປັນຊາດດຽວ. ກອງທັບນັ້ນປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍໄມ້ທ່ອນສອງອັນທີ່ເຄີຍແຍກຈາກກັນ, ແຕ່ຈະຖືກເຊື່ອມເຂົ້າເປັນໄມ້ທ່ອນດຽວ ເມື່ອພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບພຣະເຈົ້າ.

ບັນດາຄົນຕ່າງຊາດຈະຮູ້ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຊຳລະອິສຣາເອນໃຫ້ບໍລິສຸດ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຕັ້ງສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະອົງໄວ້ທ່າມກາງພວກເຂົາ. ການທີ່ສະຖານນະມັດສະການຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເຊື່ອມເຂົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເປັນຕົວແທນຂອງການເຊື່ອມຮວມພຣະວິຫານຂອງມະນຸດກັບພຣະວິຫານຝ່າຍພຣະເຈົ້າ, ແລະເມື່ອສິ່ງນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ບັນດາ 300 ຜູ້ສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າກໍຖືກປະທັບຕາ, ແລະໂລກຈະຖືກເຕືອນໄດ້ແຕ່ໂດຍການເຫັນປະຊາຊົນໜຶ່ງຜູ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃນລະຫວ່າງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ພະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າຖືກເຊື່ອມເຂົ້າກັບຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກນັ້ນປ່ຽນຈາກຄຣິສຕະຈັກຜູ້ຕໍ່ສູ້ ໄປເປັນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ. ພັນທະສັນຍາທີ່ເອເຊກຽນໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນ ຖືກສະແດງໄວ້ໃນຄວາມກ່ຽວພັນກັບການນຳໄມ້ສອງອັນມາຕໍ່ເຂົ້າກັນ ເພື່ອໃຫ້ເປັນຊາດດຽວ.

ໄມ້ທ່ອນຂອງເອຟຣາອິມ ແລະ ໄມ້ທ່ອນຂອງຢູດາ ແມ່ນການກະຈັດກະຈາຍສອງຄັ້ງເປັນເວລາ 2520 ປີ ທີ່ມາຕໍ່ຕ້ານເອຟຣາອິມ ແລະ ຢູດາ ຊຶ່ງໄດ້ບັນລຸຂໍ້ສະຫຼຸບຂອງມັນໃນປີ 1798 ແລະ ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຕາມລໍາດັບ. ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນປະຊາຊາດດຽວຂອງອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອພາລະກິດແຫ່ງການຊໍາລະປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ຫຼື ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ປະຫວັດສາດນັ້ນເປັນແບບຢ່າງຂອງປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ຈະຖືກກໍາຈັດສິ່ງມົນທິນ ແລະ ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ (ຖືກຊໍາລະ) ໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ຊຶ່ງມາຢ່າງກະທັນຫັນຍັງພຣະວິຫານຂອງທ່ານ ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອການກໍາຈັດສິ່ງມົນທິນນັ້ນສໍາເລັດລົງ, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດພຽງເລັກນ້ອຍ, ຄຣິດຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຈະມີກະສັດປົກຄອງເໜືອພວກເຂົາ, ແລະ ກະສັດນັ້ນຄື ດາວິດ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຄອງລາດເມື່ອອາຍຸສາມສິບປີ. ດາວິດຄົນດຽວກັນນີ້ແຫຼະ ທີ່ໃນພຣະທຳມັດທາຍ ບົດທີ 1 ເປັນລໍາດັບຊົ່ວອາຍຸທີສິບສີ່ນັບແຕ່ອັບຣາຮາມ. ສິ່ງນີ້ລະບຸເຖິງພະຍານຄົນທີສາມຂອງດາວິດ ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນມາຈາກໄມ້ທ່ອນສອງອັນນັ້ນ ຖືກນໍາພາໂດຍກະສັດດາວິດ ເມື່ອຄຣິດຕະຈັກຖືກຊໍາລະໃຫ້ພົ້ນຈາກຂ້າວລວງ.

ກອງທັບນັ້ນກໍແມ່ນປະໂຣຫິດຕາມ 1 ເປໂຕ ບົດທີ 2 ດ້ວຍ, ຜູ້ທີ່ມີອາຍຸສາມສິບປີເມື່ອເຂົາເລີ່ມຮັບໃຊ້.

ປະໂລຫິດເຫຼົ່ານັ້ນຍັງໄດ້ຖືກທຳນາຍເປັນແບບໂດຍນັກເທດສະໜາຂອງຂະບວນການມິນເລີຣາຍ 300 ຄົນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ນຳໃຊ້ແຜນພາບປີ 1843 ຈຳນວນ 300 ສະບັບທີ່ໄດ້ຈັດພິມຂຶ້ນ ແລະໃຊ້ແຜນພາບເຫຼົ່ານັ້ນເພື່ອນຳຂ່າວສານໄປສູ່ຄົນຮຸ່ນຂອງພວກເຂົາ.

ນັກເທດສະໜາຝ່າຍ Millerite ຈຳນວນ 300 ຄົນໄດ້ສຳເລັດວຽກງານຂອງພວກເຂົາໃນຊ່ວງປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ແລະພຣະວິນຍານແຫ່ງການດົນໃຈແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດນັ້ນເປັນແບບຢ່າງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ຕາມຄຳກ່າວຂອງ Joseph Bates, ພວກເຂົາ “all of one stamp.” ກິເດໂອນໄດ້ສັ່ງກອງທັບຂອງຕົນຈຳນວນສາມຮ້ອຍຄົນໃຫ້ເຮັດຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ. ນັກເທດສະໜາ Millerite 300 ຄົນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບໂດຍກອງທັບຂອງກິເດໂອນຈຳນວນສາມຮ້ອຍຄົນ, ຈະຕ້ອງຖືກຈັດໃຫ້ຢູ່ໃນແນວດຽວກັນທີ່ 9/11, ບ່ອນທີ່ຂ່າວສານທຳອິດໄດ້ຮັບການເສີມອຳນາດ ແລະການທົດສອບເລີ່ມຕົ້ນ.

ຊື່ຂອງກີເດໂອນຖືກປ່ຽນເປັນ ເຢຣຸບບາອານ, ມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຕໍ່ສູ້ກັບບາອານ.” ກີເດໂອນມີຄວາມໝາຍວ່າ “ຜູ້ຕັດໂຄ່ນ,” ແລະ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາໄດ້ວາງຂວານໄວ້ທີ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້. ໂຢຮັນເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງ William Miller, ຜູ້ສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ຊຶ່ງແມ່ນຈຸດທີ່ກີເດໂອນສອດຄ່ອງກັນ. ກີເດໂອນຄື Miller, ເອລີຢາ alpha, ໃນປະຫວັດຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ.

ພວກມີດີອານແມ່ນສັດຕູຈາກຝ່າຍເໜືອ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຄ້າຍຢູ່ໃກ້ເນີນພູໂມເຣ, ສ່ວນກີເດໂອນຢູ່ຂ້າງບໍ່ນ້ຳຮາໂຣດ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມສະພຶງກົວ. 9/11 ໄດ້ນຳເຂົ້າການກໍ່ການຮ້າຍ, ແລະຂ່າວສານປະການທຳອິດແມ່ນຄຳເອີ້ນໃຫ້ຍຳເກງພຣະເຈົ້າ. ກີເດໂອນຢູ່ທີ່ 9/11, ຄືບໍ່ນ້ຳຮາໂຣດ (ການກໍ່ການຮ້າຍ), ແລະສັດຕູຈາກຝ່າຍເໜືອຢູ່ໃນຫຸບເຂົາໃກ້ເນີນພູໂມເຣ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ຝົນຕົ້ນລະດູ. ໃນເວລາ 9/11 ການໂປະພອຍຂອງຝົນປາຍລະດູ, ຊຶ່ງເປັນຝົນຕົ້ນລະດູ, ໄດ້ເລີ່ມຕົກລົງມາຈາກເນີນພູໂມເຣ. ຫຼັງຈາກການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດໃນສອງຄັ້ງ, ຄົນຈຳນວນສອງໝື່ນສອງພັນໄດ້ຖືກສົ່ງກັບບ້ານຈາກພູກິເລອາດ. ກິເລອາດໝາຍເຖິງເຄື່ອງໝາຍທາງ, ແລະເຄື່ອງໝາຍທາງທີ່ຄົນສອງໝື່ນສອງພັນໄດ້ຖືກສົ່ງກັບບ້ານນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ຂອງວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ຫຼື 18 ກໍລະກົດ 2020. ຈຳນວນຊາວສອງເປັນເຄື່ອງໝາຍທາງຂອງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ 22 ບົ່ງຊີ້ວັນທີ່ຄວາມຜິດຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

ການທົດສອບຕໍ່ໄປແມ່ນການທົດສອບເລື່ອງນ້ຳ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກ Millerite ໂດຍການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter, ບ່ອນທີ່ມີສອງເຕັນທີ່ກ່ຽວພັນກັບນ້ຳ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກ. Exeter ຫມາຍເຖິງ “ປ້ອມປາການເທິງນ້ຳ,” ແລະເຕັນອີກຫຼັງໜຶ່ງນັ້ນຖືກຄອບຄອງໂດຍພວກຍິງພົມມະຈັນທີ່ໂງ່ຈ້າຈາກ Watertown. Exeter ເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບເລື່ອງນ້ຳຂອງ Gideon, ແຕ່ສິ່ງສຳຄັນບໍ່ແມ່ນນ້ຳຫຼາຍເທົ່າໃດ, ຫາກແມ່ນວິທີການທີ່ໃຊ້ໃນການດື່ມນ້ຳ. ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງເມື່ອຍລ້າເກີນໄປທີ່ຈະເຄື່ອນຕໍ່ໄປໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາວິດນ້ຳຂຶ້ນມາ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງກໍຍັງເຄື່ອນໄປຂ້າງໜ້າຕໍ່. ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງແມ່ນຈຳພວກທີ່ເມື່ອຍລ້າ, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Leah ເມື່ອທຽບກັບ Rachel, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຜູ້ເດີນທາງທີ່ດີ.

ພາລະກິດຮັບໃຊ້ຂອງ Future for America ແມ່ນ Gideon ໃນເຫດການ 9/11, ເມື່ອການທົດສອບທຳອິດໃນສອງການທົດສອບຈະຊຳລະຄົນກຸ່ມໃຫຍ່ອອກຈາກກອງຂອງ Gideon. ການກໍ່ການຮ້າຍໃນ 9/11 ບົ່ງຊີ້ບໍ່ນ້ຳຂອງ Harod ແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວແລະຄວາມຫວາດຫວັ່ນ, ແລະເນີນພູຂອງ Moreh ບົ່ງຊີ້ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຝົນປາຍລະດູ. ການແຍກອອກໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ເມື່ອສອງໝື່ນສອງພັນຄົນໄດ້ຈາກໄປ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໝາຍເຖິງການມາເຖິງຂອງເວລາແຫ່ງການຄອຍຊ້າດ້ວຍຈຳນວນຊາວສອງ. ສາມຮ້ອຍຄົນຂອງ Gideon ແມ່ນຜູ້ທີ່ຜ່ານການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ, ຊຶ່ງແມ່ນການທົດສອບເກື່ອນວິທີການຂອງຝົນປາຍລະດູ ຕາມທີ່ໄດ້ບົ່ງຊີ້ໄວ້ໃນ Isaiah ບົດທີຊາວແປດ.

ເປໂຕຢູ່ທີ່ Panium ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ Pentecost. Pentecost ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະ Daniel ບົດ 11 ຂໍ້ 16 ກໍແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດເຊັ່ນກັນ. ຂໍ້ 13 ຫາ 15 ຂອງ Daniel ບົດ 11 ແມ່ນ Panium, ແລະຂໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນພາຍນອກທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະເປໂຕໃນພຣະທຳ Acts, ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມແລະທີເກົ້າ, ເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດສາດຄຳພະຍາກອນພາຍໃນທີ່ນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ແນວພາຍນອກກຳລັງລະບຸປະຫວັດສາດທີ່ນຳໄປສູ່ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະແນວພາຍໃນລະບຸປະຫວັດສາດຂອງການປະທັບຕາຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເນື່ອງຈາກເປໂຕເປັນສັນຍະລັກທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງທັງໃນປະຫວັດສາດພາຍນອກແລະພາຍໃນທີ່ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດ, ຈຶ່ງເຫັນວ່າເໝາະສົມທີ່ຈະວາງເປໂຕໄວ້ໃນບໍລິບົດຄຳພະຍາກອນທີ່ດຳເນີນຢູ່ພາຍໃຕ້ການອ່ານພຣະຄຳພີແບບຜິວໜ້າ.

ຄຳພະຍາກອນພຣະເມຊີອາສິບສອງປະການທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ວ່າໄດ້ສຳເລັດແລ້ວໃນພຣະທຳມັດທາຍ ເປັນຕົວແທນປະຫວັດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. “ເວລາສຸດທ້າຍ” ເປັນເຄື່ອງໝາຍການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ການເກີດຂອງອາໂຣນ ແລະ ໂມເຊ ໄດ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ໃນສາຍຂອງໂມເຊ ຄື alpha ຂອງພຣະຄຣິດ, ດັ່ງນັ້ນການເກີດຂອງໂຢຮັນ ແລະ ພຣະເຢຊູ ຜູ້ເປັນລູກພີ່ລູກນ້ອງຂອງລາວ ກໍໄດ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍ “ເວລາສຸດທ້າຍ” ໃນປີ 1989 ເຊັ່ນກັນ. ການພິຈາລະນາຄຳພະຍາກອນພຣະເມຊີອາສິບສອງປະການນັ້ນຈະຄຸ້ມຄ່າຫຼືບໍ່ ຍິ່ງນ່າຄົ້ນຄິດຂຶ້ນເມື່ອຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນບໍລິບົດ ໂດຍການຍົກອີກຄຳຖາມໜຶ່ງຂຶ້ນມາ. ມີພຣະຄຳພີເຫຼັ້ມອື່ນໃດອີກ ທີ່ໝາຍໄວ້ເຖິງການສຳເລັດຂອງພຣະເມຊີອາຫຼາຍເທົ່າກັບທີ່ພົບໃນມັດທາຍ?

ການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບທຸກປະການລ້ວນມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ຊຶ່ງໃນພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ.” ເວລາແຫ່ງອະວະສານໃນການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການປະຕິຮູບຂອງພຣະຄຣິດ ຄືການບັງເກີດຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າທັງຂອງປີ 1798 ແລະ 1989,

ປີ 1989 ເປັນເວລາແຫ່ງອວສານຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ. ມັນໄດ້ມາເຖິງຫຼັງຈາກ 126 ປີນັບແຕ່ການກະບົດຂອງປີ 1863, ແລະໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Ronald Reagan ແລະ George Bush ຜູ້ພໍ່. ເວລາແຫ່ງອວສານໃນປະຫວັດຂອງໂມເຊ ແມ່ນການບັງເກີດຂອງ Aaron ແລະ Moses, ເຊັ່ນດຽວກັນ ເວລາແຫ່ງອວສານໃນປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດ ກໍແມ່ນການບັງເກີດຂອງ John the Baptist ແລະ ພຣະຄຣິດ. ເມື່ອພຣະທຳພຣະທຳດານີເອນຖືກເປີດຜະນຶກ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1989, ຄວາມຮູ້ຈະເພີ່ມຂຶ້ນ. ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ນັ້ນນຳໄປສູ່ໝຸດໝາຍທີສອງ ໂດຍຊີ້ບອກເວລາທີ່ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບໄດ້ຮັບການພັດທະນາຈາກຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນ.

ທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບລ້ວນແຕ່ໝາຍເຖິງຈຸດໜຶ່ງທີ່ຂ່າວສານຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນທາງການ ແລະຈາກນັ້ນມາກໍກາຍເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບ. ພຣະຄຣິດຊົງອະທິບາຍການທົດສອບນັ້ນລ່ວງໜ້າສະເໝີ ກ່ອນທີ່ຈະຊົງໃຫ້ຊາຍແລະຍິງຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການທົດສອບນັ້ນ. ອາດາມ ແລະ ເອວາ ໄດ້ຖືກບອກໄວ້ລ່ວງໜ້າເຖິງຜົນທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ ຫາກພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ແລະພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງປ່ຽນແປງເລີຍ.

ວິລລຽມ ມິລເລີ ໄດ້ “ຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບ” ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃນລະຫວ່າງປີ 1831 ຫາ 1833. ຂ່າວສານຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຖືກຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບໃນປີ 1996 ດ້ວຍການຕີພິມນິຕິຍະສານ Time of the End ຊຶ່ງກວມເອົາຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1989. ໃນປີນັ້ນ ສິ່ງພິມທີ່ມີຊື່ວ່າ Prophetic Time Lines ກໍໄດ້ຖືກຕີພິມເຊັ່ນກັນ, ແລະໄດ້ນຳສະເໜີວິທີການທີ່ມີພະລັງຫຼາຍກວ່າກົດເກນທີ່ ວິລລຽມ ມິລເລີ ຮັບເອົາໄວ້ເຖິງຊາວສອງເທົ່າ. ບັດນີ້ ກົດເກນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນສິ່ງພິມ Prophetic Keys. ກົດເກນທີ່ບັນດາຜູ້ປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມທຸກຄົນຈະນຳໃຊ້ ກໍຄືກົດເກນຂອງ ມິລເລີ.

ກົດເກນຂອງ Miller ເປັນອັນຟາ ແລະ ກະແຈແຫ່ງຄຳພະຍາກອນເປັນໂອເມກາ. ວິທີດຽວທີ່ຈະຜ່ານຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບທາງຄຳພະຍາກອນໄດ້ ຄື ຕ້ອງນຳໃຊ້ວິທີການສຶກສາທີ່ໄດ້ວາງໄວ້ໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂ່າວສານທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ອາດຖືກແຍກອອກຈາກວິທີການທີ່ແທ້ຈິງ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງສ້າງຕັ້ງຂ່າວສານນັ້ນ. ໃນທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບ ຂ່າວສານແຫ່ງການທົດສອບສຳລັບຄົນຮຸ່ນນັ້ນຖືກນຳສະເໜີອອກມາ ແລະ ມັນລວມເອົາວິທີການທີ່ຖືກຕ້ອງໄວ້ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງຫຼັກໝາຍ. ຂ່າວສານຂອງ Miller ຕັ້ງຢູ່ເທິງການເປີດຜະນຶກໜັງສືດານີເອນ. ຂ່າວສານຂອງລາວແມ່ນຂ່າວສານຂອງ Gideon, ເພາະວ່າມັນໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດກອງທັບສາມຮ້ອຍຄົນເຊັ່ນກັນ.

ຂ່າວສານຂອງ Miller ແມ່ນ “ແກ” ແລະ “ດາບ.” ແຕ່ມັນເປັນດາບຂອງທັງ Gideon ແລະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະວັດຈະນະຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1611, ແລະ 220 ປີຕໍ່ມາ Miller ໄດ້ຕີພິມຂ່າວສານຂອງລາວກ່ຽວກັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ຄຳປະກາດເອກະລາດໄດ້ຖືກຕີພິມໃນປີ 1776, ແລະ 220 ປີຕໍ່ມາໃນປີ 1996, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຖືກຕີພິມ. ຂ່າວສານຂອງ Miller ແມ່ນຂ່າວສານພາຍໃນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳ Ulai, ຊຶ່ງປະກາດການເປີດຂອງການພິພາກສາ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຂອງ Future for America ແມ່ນຂ່າວສານພາຍນອກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳ Hiddekel, ຊຶ່ງປະກາດການປິດຂອງການພິພາກສາ.

ວິທີການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳພະຍາກອນເມສຊີອາອົງໜຶ່ງ ທີ່ມັດທາຍໄດ້ລະບຸວ່າສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນພຣະຄຣິດ, ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ມັນກໍເປັນແບບຢ່າງຂອງປີ 1831, ໂດຍທີ່ “ພໍ່” ເປັນຕົວແທນຂອງລູກຊາຍຂອງຕົນໃນປີ 1996. ພະຍານສອງຄົນຂອງວິທີການນີ້ແມ່ນອັນຟາແລະໂອເມກາ, ແລະດ້ວຍການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວມະນຸດ, ພວກເຂົາຮ່ວມກັນສະຖາປະນາຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງພໍ່ກັບລູກຊາຍ, ຊຶ່ງເປັນຄວາມສຳພັນຂອງຂ່າວສານເອລີຢາຂອງມາລາກີ. ໃຈຂອງພໍ່ຖືກຫັນໄປຫາລູກໆ, ແລະໃຈຂອງລູກໆກໍຫັນກັບໄປຫາພໍ່ເຊັ່ນດຽວກັນ. ກົດເກນຂອງ Miller ຕ້ອງຖືກນຳມາປະສານເຂົ້າກັບກົດເກນທີ່ມີຊື່ວ່າ Prophetic Keys. ແສງສະຫວ່າງໃໝ່ຕ້ອງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເທິງແສງສະຫວ່າງເກົ່າ. ຜູ້ທີ່ເລືອກບໍ່ໃຊ້ວິທີການຂອງປີ 1831 ແລະ 1996 ຖືກສາບແຊ່ງ. ຄົນຈຳພວກໜຶ່ງຖືກສາບແຊ່ງ, ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງໄດ້ຮັບພອນ. ທາງເລືອກເປັນຂອງທ່ານ?

ຖ້ອຍຄໍາອັນເລິກລັບ; ຄໍາອຸປະມາທັງຫຼາຍທີ່ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ “ປະກາດອອກ” ນັ້ນ ເປັນການນໍາສະເໜີຄວາມຈິງແບບເສັ້ນຕໍ່ເສັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຜະນຶກໄວ້ ຫຼືຖືກປິດບັງໄວ້ ນັບແຕ່ການວາງຮາກຖານຂອງໂລກ. ເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນຖືກຈັດຮູບໃຫ້ເປັນທາງການແລ້ວ ຈາກນັ້ນມັນກໍໄດ້ຮັບການປະທານລິດເດດໂດຍການສໍາເລັດຂອງຄໍາພະຍາກອນ ຊຶ່ງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງເວລາຂອງການທົດສອບ.

ເມື່ອຝົນປາຍຫຼັງເລີ່ມຕົກປະພອຍໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ການກະບົດແຫ່ງປີ 1888 ແລະຂອງໂຄຣາກໍໄດ້ຖືກເຮັດຊ້ຳອີກ. ໃນການກະບົດທີ່ Minneapolis ໃນປີ 1888 ແລະໃນການກະບົດຂອງໂຄຣາ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະເຈົ້າຄັດເລືອກໄວ້ໄດ້ຖືກປະຕິເສດ ພ້ອມກັບຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົານຳສະເໜີ. ທັງເດັກນ້ອຍແລະນ້ຳອາບກໍຖືກຖິ້ມອອກໄປພ້ອມກັນ. ພວກມັນຖືກຖິ້ມອອກໄປໂດຍອ້າງເຫດວ່າ ຊຸມນຸມຊົນທັງໝົດບໍລິສຸດເທົ່າກັນກັບຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຄັດເລືອກ. ພວກກະບົດບໍ່ສາມາດມອງເຫັນຄວາມເປັນພຣະຈັກໃນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ເປັນມະນຸດ. ສິ່ງດຽວທີ່ພວກເຂົາມອງເຫັນໄດ້ຄືຕົນເອງ, ຄືມະນຸດທີ່ປາດສະຈາກຄວາມເປັນພຣະຈັກ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຄິດວ່າທຸກຄົນກໍເໝືອນກັນ.

ການກະບົດຂອງໂຄຣາ, 1888 ແລະ 9/11 ຖືກນໍາສະເໜີວ່າເປັນການປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມຢູ່ໃຕ້ການນໍາຂອງຜູ້ນໍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້, ໃນຂະນະດຽວກັນກໍວາງຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນຄໍານິຍາມອັນເປັນເທັດຂອງຊຸມນຸມຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຢເຣມີຢາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນປາກົດການດຽວກັນເມື່ອພວກກະບົດໄດ້ອ້າງວ່າ “ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ ຄືພວກນີ້.”

ຖ້ອຍຄຳເທັດຂອງພວກຢິວໃນສະໄໝຂອງເຢເຣມີຢາ ແມ່ນຖ້ອຍຄຳເທັດຂອງໂຄຣາ ແລະພວກສະຫາຍຂອງລາວ, ພວກກະບົດໃນປີ 1888 ແລະແນ່ນອນ, ພວກກະບົດຂອງ 9/11. ພວກມັນແມ່ນຄວາມຕົວະທີ່ພວກຂີ້ເຫຼົ້າຂອງເອຟຣາອິມໃຊ້ຫຼົບຊ່ອນຢູ່ພາຍໃຕ້ໃນ ເອຊາຢາ 28.

ນີ້ຍັງເປັນຄວາມຕົວະທີ່ສະແດງເຖິງການຂາດຄວາມຮັກຕໍ່ຄວາມຈິງ ຊຶ່ງນຳມາຊຶ່ງການຫລົງເຊື່ອຢ່າງແຮງກ້າໃນ 2 ເທຊະໂລນິກ.

“ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງການມຸສາ” ເປັນຕົວແທນຂອງແນວຄິດອັນໂງ່ຈ້າທີ່ວ່າ ຄວາມພົ້ນຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກ ບໍ່ແມ່ນຢູ່ໃນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໄວ້ ແລະໃນຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໄວ້. ການເຊື່ອມສຳພັນລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບມະນຸດ ສຳເລັດລົງ ແລະຖືກຮັກສາໄວ້ໄດ້ ກໍແຕ່ໂດຍພຣະຄຳຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ພຣະອົງຄືພຣະຄຳ, ແລະບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຈະມາເຖິງພຣະບິດາໄດ້ ນອກຈາກທາງພຣະຄຳ. ພຣະຄຣິດຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໄວ້ ແລະໂດຍຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົານຳສະເໜີ. ການເຊື່ອເປັນຢ່າງອື່ນ ກໍເທົ່າກັບການກຽດຊັງຄວາມຈິງ ແລະເຊື່ອຄຳມຸສາ. ເຢເຣມີຢາໄດ້ປະນາມພວກຢິວຜູ້ທີ່ວາງໃຈໃນພຣະວິຫານ ໂດຍເຕືອນໃຫ້ພວກເຂົາລະນຶກເຖິງຊີໂລ ບ່ອນທີ່ຫີບພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າເຄີຍຕັ້ງຢູ່ນັບແຕ່ການເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນທີ່ຊົງສັນຍາໄວ້.

ເອລີຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ບຸດຊາຍສອງຄົນຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຂອງລາວ ຄື ໂຮຟນີ ແລະ ຟີເນຮາດ ມີຄວາມຂະໜານ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບ ໂກຣາ ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ ໃນການຍອມໃຫ້ການຫັນຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອທີ່ທະວີຄວາມຮ້າຍແຮງຂຶ້ນເກີດຂຶ້ນ ຈົນກວ່າເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ ແລະ ທັງສາມກໍໄດ້ຕາຍໃນວັນດຽວກັນ ເໝືອນດັ່ງ ໂກຣາ ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ. ພວກເຂົາທັງໝົດຕາຍໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ!

ໃນການກະບົດຂອງໂກຣາທີ່ 9/11, ແລະການກະບົດຂອງເອລີ, ການກະບົດຂອງຊາວຢິວໃນຄໍາພະຍານຂອງເຢເຣມີຢາ ແລະພວກກະບົດໃນປີ 1888 ໄດ້ປະຕິເສດ ແລະກະບົດຕໍ່ຂ່າວສານ ແລະຜູ້ນໍາຂ່າວສານຂອງຊ່ວງເວລານັ້ນ. ຊ່ວງເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ ຫຼັງຈາກການທົດສອບສອງຄັ້ງ. ການທົດສອບຄັ້ງທໍາອິດແມ່ນຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະການທົດສອບຄັ້ງທີສອງແມ່ນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະການປະທັບຕາ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານຂອງການຮ້ອງຂຶ້ນຕອນທ່ຽງຄືນ. ອອກຈາກຂະບວນການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ກິເດໂອນ ແລະສາມຮ້ອຍຄົນຂອງທ່ານ ຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ເປົ່າແກ, ແລະພວກເຂົາກໍກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນເມື່ອຊາມູເອນຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງແມ່ນເວລາທີ່ຫີບພັນທະສັນຍາຖືກຊາວຟີລິສຕິນຍຶດໄປ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄຣິດຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ.

ຄຣິດຈັກນັ້ນມີກະສັດອົງໜຶ່ງ ມີນາມວ່າ ດາວິດ, ແລະມີຜູ້ພະຍາກອນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ເອເຊກຽນ ແລະ ຊາມູເອນ ໃນຄາວການພັງທະລາຍຂອງ ຊີໂລ. ຄຣິດຈັກນັ້ນຈະມີຖານະປະໂລຫິດດ້ວຍ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ໂຢເຊັບ. ເວລາແຫ່ງການທົດສອບຂອງກົດວັນອາທິດ ແມ່ນບ່ອນທີ່ໄຟແຫ່ງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກເທລົງມາຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຕາປະທັບທີເຈັດ. ໄຟນັ້ນທຳລາຍບັນດາບຸລຸດຜູ້ມີຊື່ສຽງຜູ້ກະບົດຮ່ວມກັບ ໂຄຣາ, ດາທານ, ອາບີຣາມ, ເອລີ, ໂຮບນີ, ຟີເນຮາດ ແລະ ພວກກະບົດໃນປີ 1888.

ໄຟນັ້ນເອງແຫ່ງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ແມ່ນພາບພື້ນຫຼັງຂອງລະຄອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຄຣິດຈັກຜູ້ມີໄຊ. ຄຣິດຈັກຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກະສັດດາວິດ, ຜູ້ພະຍາກອນເອເຊກຽນ ແລະ ໂຢເຊັບຜູ້ປະໂຣຫິດ. ທັງສາມຄົນນັ້ນກໍາລັງຢືນຢູ່ໃນໄຟທີ່ທໍາລາຍຜູ້ຊາຍຜູ້ມີຊື່ສຽງ 250 ຄົນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ໄຟຂອງເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ທໍາລາຍຜູ້ຊາຍທີ່ໂຍນຜູ້ທີ່ຄູ່ຄວນທັງສາມລົງໃນເຕົາໄຟ. ໃນຖານະເປັນຄຣິດຈັກຜູ້ມີໄຊ, ທົ່ວໂລກກໍາລັງເຝົ້າເບິ່ງເມື່ອພວກເຂົາຖືກໂຍນເຂົ້າໃນເຕົາໄຟອັນຮ້ອນແຮງ, ແລະທັນໃດນັ້ນ ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າກໍປາກົດຢູ່ກັບຜູ້ພະຍາກອນ, ຜູ້ປະໂຣຫິດ ແລະ ກະສັດຂອງຄຣິດຈັກ—ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຊາດຣາກ, ເມຊາກ ແລະ ອາເບດເນໂກ. ຄົນອາຍຸສາມສິບປີທັງສີ່ໃນເຕົາໄຟ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຈິງວ່າ ພຣະລັກສະນະອັນເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ຮວມເຂົ້າກັບມະນຸດສະພາບນັ້ນ ບໍ່ເຮັດບາບ!

ໂຄຣາ, ດາທານ ແລະ ອາບີຣາມ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍຄື ເອລີ, ໂຮຟນີ ແລະ ຟີເນຮາດ, ເປັນຂອງປອມຂອງຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍສາດສະດາ, ປະໂລຫິດ ແລະ ກະສັດ. ທັງສາມນັ້ນຄື 300 ຄົນຂອງກີເດໂອນ, ສາມພັນດວງວິນຍານໃນວັນເພນເຕກອສ, ນັກເທດ Millerite 300 ຄົນ, ແຜນພູມ 1843 ຈຳນວນສາມຮ້ອຍ, ຜູ້ຊຶ່ງມີອາຍຸສາມສິບປີເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດມາເຖິງ ແລະ ໄຟລົງມາຈາກສະຫວັນ. ໃນສະໄໝຂອງເອລີຢາ, ໄຟນັ້ນໄດ້ມີໄວ້ເພື່ອແຍກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສາດສະດາແທ້ ແລະ ສາດສະດາປອມ. ໄຟທີ່ລົງມາໃນພຣະທຳເລວີນິຕິ ໃນວັນທີ “ແປດ”, ເມື່ອອາໂຣນເລີ່ມປະຕິບັດການຮັບໃຊ້, ໄດ້ເຜົາຜານເຄື່ອງບູຊາຂອງອາໂຣນ, ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນມາລາກີ ບົດ 3, ອັນເປັນທີ່ຊອບພຣະໄທດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ. ໄຟດຽວກັນນັ້ນກໍທຳລາຍຜູ້ທີ່ຖວາຍໄຟແປກປະຫຼາດ ຫຼື ໄຟສາມັນ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ໂຮຟນີ ແລະ ຟີເນຮາດ, ບຸດຂອງອາໂຣນ.

ເມື່ອພຣະເຈົ້າກຳລັງຢືນຢັນຜູ້ພະຍາກອນທີ່ແທ້ຈິງດ້ວຍເອລີຢາ, ຫຼືປະໂລຫິດທີ່ແທ້ຈິງດ້ວຍອາໂຣນ, ໄຟນັ້ນນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍຂອງຜູ້ພະຍາກອນປອມຂອງພະບາອານ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍຄື ໂຮບນີ ແລະ ຟີເນຮາດ ດ້ວຍ. ໂຮບນີ ແລະ ຟີເນຮາດ ເປັນບຸດຂອງອາໂຣນ; ພວກເຂົາເປັນຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງຊົນຊາດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຜູ້ຖືກພົ່ນອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ.

“ໄຟທົ່ວໄປ” ແມ່ນໄຟທີ່ບຸດຊາຍຂອງອາໂຣນໄດ້ໃຊ້ເມື່ອຕຳແໜ່ງປະໂລຫິດໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ຈຳນວນ “81” ເປັນສັນຍະລັກຂອງຕຳແໜ່ງປະໂລຫິດ, ແລະໃນພຣະທຳເລວີ ບົດທີ 8 ຂໍ້ 1 ໄດ້ພາບປະກອບເຖິງເຈັດວັນແຫ່ງການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະການອຸທິດຕົວຂອງປະໂລຫິດ. ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງເຂົາຖືກຖອດອອກ ແລະຖືກປ່ຽນແທນດ້ວຍເຄື່ອງທຣົງຂອງມະຫາປະໂລຫິດແຫ່ງສະຫວັນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ພາບປະກອບໄວ້ໃນນິມິດຂອງຊາກາຣິຢາກ່ຽວກັບໂຢຊວຍ ແລະທູດສະຫວັນໃນບົດທີ 3. ຄົນ 300 ໃນພຣະທຳຊາກາຣິຢາຖືກສະແດງວ່າເປັນ “ຜູ້ທີ່ຄົນທັງຫລາຍປະຫລາດໃຈ,” ເພາະພວກເຂົາເປັນຕົວແທນໃນປະຫວັດສາດເຖິງເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຍົກເອົາຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະອົງອອກໄປ, ຊຶ່ງກໍຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອຄຣິສຕະຈັກຖືກປ່ຽນສະພາບຈາກຄຣິສຕະຈັກທີ່ຕໍ່ສູ້ໄປເປັນຄຣິສຕະຈັກທີ່ມີໄຊຊະນະ. ຫຼັງຈາກເຈັດວັນແຫ່ງການອຸທິດຕົວ, ພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມຮັບໃຊ້ໃນວັນທີແປດ.

ວັນທີແປດ ເປັນສັນຍະລັກຂອງຜູ້ທີແປດ ຊຶ່ງເປັນຂອງທັງເຈັດ, ຂອງລາໂອດີເຊຍທີ່ກາຍເປັນຟີລາເດນເຟຍ, ຂອງແປດຊີວິດໃນນາວາຂອງໂນອາ, ຂອງວັນທີແປດແຫ່ງການຕັດໜັງຫຸ້ມປາຍ, ແລະຂອງວັນທີແປດແຫ່ງການຄືນພຣະຊົນ. ວັນນັ້ນຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອບາດແຜອັນຮ້າຍແຮງຂອງອຳນາດສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຟື້ນຄືນແລ້ວ ມັນຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ທີແປດ ຊຶ່ງເປັນຂອງທັງເຈັດ.

ໃນວັນທີແປດ ພວກປະໂລຫິດໄດ້ເລີ່ມຮັບໃຊ້, ແຕ່ບັນດາບຸດຊາຍຂອງອາໂຣນໄດ້ຖວາຍ “ໄຟສາມັນ.” ລັດທິ Adventism ອ້າງວ່າພວກເຂົາເປັນພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ Sister White ໄດ້ລະບຸວ່າຄຳອ້າງນັ້ນເປັນໄຟສາມັນ. ມັນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຄຳຕົວະເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນໄຟສາມັນອີກດ້ວຍ, ຊຶ່ງຖືກວາງໃຫ້ຕົງກັນຂ້າມກັບໄຟບໍລິສຸດ. ໄຟບໍລິສຸດແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ, ແລະ ໄຟສາມັນແມ່ນຂ່າວສານສັນຕິສຸກແລະຄວາມປອດໄພອັນປອມ, ຊຶ່ງຈະເປັນຂ່າວສານສຸດທ້າຍທີ່ປະກາດໂດຍບັນດາໝາໃບ້ທີ່ປະຕິເສດທີ່ຈະເຫົ່າ ແລະໃຫ້ຂ່າວສານເຕືອນ. ໃນບົດທີເກົ້າ, ອາໂຣນໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ, ແລະໄຟໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນແລະເຜົາຜານເຄື່ອງບູຊານັ້ນ. ຈາກນັ້ນບຸດຊາຍຊົ່ວສອງຄົນຂອງທ່ານໄດ້ຖວາຍໄຟສາມັນ ແລະໄຟຂອງພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ເຜົາຜານພວກເຂົາ.

ບັນດາຊາຍແຫ່ງ Battle Creek ແມ່ນສະພາ Sanhedrin ໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່ ຜູ້ທີ່ວາງໃຈໃນໂຄງສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງຕົນເອງຢູ່ເໜືອຂ່າວສານຂອງພະຍານທີ່ແທ້ຈິງແກ່ Laodicea. ພະຍານທີ່ແທ້ຈິງແກ່ Laodicea ຄືພຣະຄຣິດ, ແລະພຣະອົງບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ, ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ມະນຸດທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກເອງມາໂດຍຕະຫຼອດ ເພື່ອນຳສະເໜີຂ່າວສານແກ່ປະຊາຊົນຜູ້ກຳລັງສະແດງລັກສະນະຂອງ Laodicea. ບໍ່ມີອັນໃດໃໝ່ຢູ່ໃຕ້ດວງອາທິດ.

ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໂມເຊ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນໂດຍພຣະເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວເປັນເວລາສີ່ສິບປີ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ພຣະເຢຊູ ແລະ ໂຢຮັນ ຜູ້ເປັນລູກພີ່ລູກນ້ອງຂອງພຣະອົງໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລືອກໂມເຊ, ພຣະຄຣິດ ແລະ ໂຢຮັນ ເປັນແບບຢ່າງຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນຢູ່ນອກລະບົບການສຶກສາຢ່າງເປັນທາງການ. ນາຊາເຣັດເປັນສັນຍາລັກແທນບຸກຄົນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຮັບການຊົງເລືອກ, ດັ່ງທີ່ບັນດາຜູ້ກ້າວຂຶ້ນໃໝ່; Jones ແລະ Waggoner ໃນການກະບົດ Minneapolis ປີ 1888. ນາຊາເຣັດເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຊົງເອີ້ນ ແລະ ການອຸທິດຕົນຂອງຊາຍຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເລືອກ, ແຕ່ຊາຍຜູ້ທີ່ຖືກຊົງເລືອກນັ້ນເປັນພົນລະເມືອງຂອງເມືອງໜຶ່ງທີ່ຖືກເບິ່ງໝິ່ນ.

ລີ້ນທີ່ເວົ້າຕິດຂັດໃນເອຊາຢາ 28 ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ມາຈາກນາຊາເຣັດ. ຫຼັງຈາກການຈັດໃຫ້ເປັນຮູບແບບທາງການຂອງຂ່າວສານຂອງ Miller ໃນປີ 1831 ແລ້ວ, ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ຮັບພະລັງອຳນາດໂດຍການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ, ອັນເປັນແບບຢ່າງຂອງການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມໃນ 9/11. ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະເມຊີອາອົງທີສາມໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.