ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາວດີເຊຍ - ເລກທີ ສາມ

ໃນວັນນັ້ນ ຈົ່ງຮ້ອງເພງໃຫ້ນາງວ່າ, ສວນອະງຸ່ນແຫ່ງເຫຼົ້າອະງຸ່ນສີແດງ. ເຮົາ, ພຣະເຢໂຫວາ, ເປັນຜູ້ຮັກສາມັນ; ເຮົາຈະຫົດນໍ້າມັນທຸກຂະນະ: ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດທໍາອັນຕະລາຍແກ່ມັນ, ເຮົາຈະຮັກສາມັນທັງກາງຄືນແລະກາງເວັນ. ຄວາມພິໂລດບໍ່ຢູ່ໃນເຮົາ: ຜູ້ໃດໜໍຈະຕັ້ງໜາມໄມ້ແລະໜາມພຸ່ມຕໍ່ສູ້ເຮົາໃນສົງຄາມ? ເຮົາຈະບຸກຜ່ານພວກມັນໄປ, ເຮົາຈະເຜົາພວກມັນເສຍພ້ອມກັນ. ຫຼືໃຫ້ເຂົາຍຶດຖືກໍາລັງຂອງເຮົາໄວ້, ເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ກະທໍາສັນຕິພາບກັບເຮົາ; ແລະເຂົາຈະກະທໍາສັນຕິພາບກັບເຮົາ. ພຣະອົງຈະໃຫ້ຜູ້ທີ່ມາຈາກຢາໂຄບຢັ່ງຮາກລົງ: ອິດສະຣາເອນຈະອອກດອກແລະແຕກໜໍ່, ແລະຈະໃຫ້ຜົນເຕັມໜ້າແຜ່ນດິນໂລກ. ເອຊາຢາ 27:2–6.

ພຣະທໍາຂອງພຣະເຢໂຫວາທີ່ມາເຖິງໂຢເອນ ບຸດຂອງເພທູເອນ.

ຈົ່ງຟັງສິ່ງນີ້, ທ່ານຜູ້ເຖົ້າແກ່ທັງຫລາຍ, ແລະຈົ່ງງ່ຽງຫູຟັງ, ບັນດາຊາວແຜ່ນດິນທັງສິ້ນ. ສິ່ງນີ້ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນສະໄໝຂອງພວກທ່ານ ຫລືແມ່ນແຕ່ໃນສະໄໝຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກທ່ານບໍ? ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງນີ້ໃຫ້ລູກຫລານຂອງພວກທ່ານ, ແລະໃຫ້ລູກຫລານຂອງພວກເຂົາເລົ່າໃຫ້ລູກຫລານຂອງຕົນ, ແລະລູກຫລານຂອງຄົນຮຸ່ນນັ້ນແກ່ອີກຮຸ່ນຫນຶ່ງ.

ສິ່ງທີ່ຝູງຕັກແຕນກັດກິນໄດ້ປະໄວ້ນັ້ນ ຝູງຕັກແຕນອີກພວກໜຶ່ງໄດ້ກິນເສຍ; ແລະສິ່ງທີ່ຝູງຕັກແຕນນັ້ນປະໄວ້ ໜອນກັດກິນໄດ້ກິນເສຍ; ແລະສິ່ງທີ່ໜອນກັດກິນນັ້ນປະໄວ້ ໜອນຜີເສື້ອໄດ້ກິນເສຍ.

ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນ, ພວກຄົນຂີ້ເຫຼົ້າເອີຍ, ແລະຈົ່ງຮ້ອງໄຫ້; ແລະຈົ່ງຄ່ຳຄວນ, ພວກທັງຫລາຍຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນ, ເພາະເຫຼົ້າອະງຸ່ນໃໝ່; ເພາະວ່າມັນຖືກຕັດຂາດອອກຈາກປາກຂອງພວກເຈົ້າ.

ເພາະວ່າມີປະຊາຊາດໜຶ່ງໄດ້ຂຶ້ນມາເໜືອແຜ່ນດິນຂອງເຮົາ, ເປັນຊົນຊາດທີ່ແຂງແຮງ ແລະ ນັບຈໍານວນບໍ່ໄດ້; ແຂ້ວຂອງມັນເປັນດັ່ງແຂ້ວຂອງສິງໂຕ ແລະ ມັນມີແຂ້ວກ້າມດັ່ງແຂ້ວຂອງສິງໂຕໃຫຍ່. ມັນໄດ້ທໍາລາຍເຄືອອະງຸ່ນຂອງເຮົາໃຫ້ພິນາດ ແລະ ປອກຕົ້ນໝາກເດື່ອຂອງເຮົາ; ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນໂລ້ນຈົນເກືອບສະອາດ ແລະ ໂຍນຖິ້ມໄປ; ກິ່ງກ້ານຂອງມັນກາຍເປັນສີຂາວ. ຈົ່ງຄໍ່າຄວນດັ່ງພົມມະຈາຣີຜູ້ຄາດຜ້າກະສອບ ເພື່ອໄວ້ທຸກໃຫ້ແກ່ສາມີແຫ່ງວັຍໜຸ່ມຂອງນາງ. ເຄື່ອງບູຊາອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາດື່ມຖືກຕັດຂາດໄປຈາກພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ; ພວກປະໂລຫິດ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຢາເວ, ກໍໂສກເສົ້າ. ທົ່ງນາຖືກທໍາລາຍ, ແຜ່ນດິນກໍໄວ້ທຸກ; ເພາະວ່າເຂົ້າຖືກທໍາລາຍແລ້ວ; ນ້ໍາອະງຸ່ນໃໝ່ກໍແຫ້ງໄປ, ນ້ໍາມັນກໍຫົດແຫ້ງ.

ພວກຊາວນາເອີຍ, ຈົ່ງລະອາຍເຖີດ; ພວກຄົນປູກອະງຸ່ນເອີຍ, ຈົ່ງຮ້ອງຄວນຄາງ ເພາະເຂົ້າສາລີ ແລະ ເຂົ້າບາເລ; ເພາະວ່າການກ່ຽວກ່ຽວໃນທົ່ງນາໄດ້ພິນາດໄປແລ້ວ. ເຄືອອະງຸ່ນກໍແຫ້ງໄປ, ແລະ ຕົ້ນໝາກເດື່ອກໍຫ່ຽວເສົາ; ຕົ້ນທັບທິມ, ຕົ້ນປາມດ້ວຍ, ແລະ ຕົ້ນແອັບເປິນ, ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ທັງປວງໃນທົ່ງນາ ກໍຫ່ຽວແຫ້ງໄປ: ເພາະວ່າຄວາມຊື່ນຊົມໄດ້ຫ່ຽວແຫ້ງໄປຈາກບຸດທັງຫຼາຍຂອງມະນຸດ.

ພວກເຈົ້າຈົ່ງຄາດແອວ ແລະ ຄ່ຳຄວນເຖີດ, ທ່ານປຸໂຣຫິດທັງຫຼາຍ; ຈົ່ງໂຮ່ຮ້ອງເຖີດ, ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ແທ່ນບູຊາ; ຈົ່ງມາ, ນອນຢູ່ໃນຜ້າກະສອບຕະຫຼອດຄືນ, ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ເພາະວ່າ ເຄື່ອງບູຊາທັນຍາຫານ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາຖວາຍດື່ມ ຖືກລະງັບໄວ້ຈາກພຣະນິເວດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ. ຈົ່ງຊຳລະໃຫ້ເປັນການອົດອາຫານ, ຈົ່ງປະກາດການຊຸມນຸມອັນສັກສິດ, ຈົ່ງໂຮມບັນດາຜູ້ເຖົ້າ ແລະ ຊາວແຜ່ນດິນທັງໝົດເຂົ້າມາໃນພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະ ຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະຢາເວວ່າ, ວິບັດແກ່ວັນນັ້ນ! ເພາະວັນຂອງພຣະຢາເວໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ, ແລະ ມັນຈະມາເໝືອນດັ່ງຄວາມພິນາດຈາກພຣະຜູ້ຊົງລິດອຳນາດສູງສຸດ. ອາຫານບໍ່ໄດ້ຖືກຕັດຂາດໄປຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາຂອງພວກເຮົາຫຼື? ແມ່ນແລ້ວ, ຄວາມຍິນດີ ແລະ ຄວາມຊື່ນບານກໍຖືກຕັດຂາດໄປຈາກພຣະນິເວດແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ. ເມັດພືດເນົ່າເປື່ອຍຢູ່ໃຕ້ກ້ອນດິນຂອງມັນ, ຍຸ້ງສາງຖືກປະຖິ້ມໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ, ສາງເກັບເຂົ້າພັງທະລາຍລົງ; ເພາະວ່າເຂົ້າຖືກຫ່ຽວແຫ້ງ. ສັດທັງຫຼາຍຄາງຄວນຢ່າງໃດໜໍ! ຝູງງົວວຸ້ນວາຍສັບສົນ, ເພາະພວກມັນບໍ່ມີຫຍ້າກິນ; ແມ່ນແລ້ວ, ຝູງແກະກໍຖືກປະຖິ້ມໃຫ້ພິນາດ.

ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂ້ານ້ອຍຈະຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະອົງ: ເພາະໄຟໄດ້ຜະລານທົ່ງຫຍ້າໃນຖິ່ນກັນດານ, ແລະແປວໄຟໄດ້ເຜົາຕົ້ນໄມ້ທັງໝົດໃນທົ່ງນາ. ສັດປ່າໃນທົ່ງນາກໍຮ້ອງຫາພຣະອົງດ້ວຍ: ເພາະແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍແຫ້ງຂອດໄປ, ແລະໄຟໄດ້ຜະລານທົ່ງຫຍ້າໃນຖິ່ນກັນດານ. Joel 1:1–20.

“ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງສວນອະງຸ່ນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ນໍາໃຊ້ກັບຊາດຢິວເທົ່ານັ້ນ. ມັນມີບົດຮຽນສໍາລັບພວກເຮົາດ້ວຍ. ຄຣິດຕະຈັກໃນຍຸກນີ້ໄດ້ຮັບການປະທານສິດພິເສດແລະພຣະພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈາກພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງຊົງຄາດຫວັງຜົນຕອບແທນທີ່ສົມຄວນກັນ.” Christ Object Lessons, 296.

“ບົດທີ 23—ສວນອະງຸ່ນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ”

“ຊາດຢິວ”

“ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງບຸດຊາຍສອງຄົນ ໄດ້ຕິດຕາມດ້ວຍຄໍາອຸປະມາເລື່ອງສວນອະງຸ່ນ. ໃນຄໍາອຸປະມາທໍາອິດນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າບັນດາຄູສອນຊາວຢິວເຖິງຄວາມສໍາຄັນຂອງການເຊື່ອຟັງ. ໃນອີກຄໍາອຸປະມາໜຶ່ງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນພຣະພອນອັນອຸດົມຊຶ່ງໄດ້ປະທານແກ່ອິສຣາເອນ ແລະໃນພຣະພອນເຫຼົ່ານີ້ ພຣະອົງໄດ້ສະແດງພຣະສິດທິຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະຮຽກຮ້ອງການເຊື່ອຟັງຈາກພວກເຂົາ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາເຖິງສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໂດຍການເຊື່ອຟັງ ພວກເຂົາອາດຈະໄດ້ເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດ. ໂດຍຊົງເປີດຜ້າມ່ານອອກຈາກອະນາຄົດ ພຣະອົງໄດ້ສະແດງວ່າ ດ້ວຍການບໍ່ບັນລຸພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ຄົນທັງຊາດກໍາລັງສູນເສຍພຣະພອນຂອງພຣະອົງ ແລະກໍາລັງນໍາຄວາມພິນາດມາສູ່ຕົນເອງ.”

“ພຣະຄຣິດໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ຍັງມີເຈົ້າຂອງເຮືອນຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ໄດ້ປູກສວນອະງຸ່ນ, ລ້ອມຮົ້ວໄວ້ຮອບຂ້າງ, ຂຸດບ່ອນບີບນ້ຳອະງຸ່ນໄວ້ໃນນັ້ນ, ສ້າງຫໍຄອຍຂຶ້ນ, ແລະໃຫ້ຊາວສວນເຊົ່າ, ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງໄປຍັງປະເທດອັນຫ່າງໄກ.’”

ຄໍາພັນລະນາກ່ຽວກັບສວນອະງຸ່ນນີ້ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໂດຍຜູ້ພະຍາກອນອິຊາຢາວ່າ: “ບັດນີ້ ຂ້ານ້ອຍຈະຂັບຮ້ອງເພງໜຶ່ງແດ່ຜູ້ທີ່ຂ້ານ້ອຍຮັກຢ່າງຍິ່ງ ເປັນບົດເພງກ່ຽວກັບຜູ້ຮັກຂອງຂ້ານ້ອຍ ອັນເກີ່ຍວກັບສວນອະງຸ່ນຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ທີ່ຂ້ານ້ອຍຮັກຢ່າງຍິ່ງມີສວນອະງຸ່ນຢູ່ເນີນພູອັນອຸດົມສົມບູນຍິ່ງ; ແລະພຣະອົງໄດ້ລ້ອມຮົ້ວມັນໄວ້, ເກັບກວາດຫີນອອກຈາກມັນ, ແລະປູກມັນດ້ວຍເຄືອອະງຸ່ນຊະນິດດີທີ່ສຸດ, ແລະສ້າງຫໍຄອຍໄວ້ກາງມັນ, ແລະຍັງໄດ້ເຮັດບ່ອນບີບເຫຼົ້າອະງຸ່ນໄວ້ໃນນັ້ນດ້ວຍ; ແລະພຣະອົງຄາດຫວັງວ່າມັນຈະເກີດຜົນເປັນໝາກອະງຸ່ນ.” ອິຊາຢາ 5:1, 2.

“ຊາວສວນຜູ້ໜຶ່ງເລືອກເອົາດິນແປງໜຶ່ງຈາກຖິ່ນກັນດານ; ລາວໄດ້ລ້ອມຮົ້ວ, ຖາງ, ໄຖພວນມັນ, ແລະປູກມັນດ້ວຍເຄືອອະງຸ່ນທີ່ຄັດສັນແລ້ວ, ໂດຍຄາດໝາຍວ່າຈະໄດ້ຮັບຜົນເກັບກ່ຽວອັນອຸດົມສົມບູນ. ແປງດິນນີ້, ໃນຄວາມເໜືອກວ່າຂອງມັນຕໍ່ດິນຮ້າງທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການປູກຝັງ, ລາວຄາດວ່າຈະນຳກຽດມາສູ່ລາວໂດຍສະແດງຜົນແຫ່ງການເອົາໃຈໃສ່ແລະຄວາມເຫື່ອແຮງຂອງລາວໃນການປູກຝັງມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຄັດເລືອກຊົນຊາດໜຶ່ງອອກຈາກໂລກ ເພື່ອໃຫ້ພຣະຄຣິດຝຶກຝົນແລະອົບຮົມພວກເຂົາ. ສາດສະດາໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ສວນອະງຸ່ນຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາແມ່ນວົງວານອິສຣາເອນ, ແລະພວກຄົນຢູດາແມ່ນຕົ້ນໄມ້ອັນເປັນທີ່ຊື່ນຊອບຂອງພຣະອົງ.’ Isaiah 5:7. ເໜືອປະຊາຊົນນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານສິດພິເສດອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຊົງອວຍພອນພວກເຂົາຢ່າງອຸດົມຈາກຄວາມດີອັນບໍລິບູນຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງຄອຍຫວັງໃຫ້ພວກເຂົາຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະອົງໂດຍການເກີດຜົນ. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງສະແດງຫຼັກການແຫ່ງອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ທ່າມກາງໂລກທີ່ຕົກຕໍ່າແລະຊົ່ວຮ້າຍ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປັນຕົວແທນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ.”

“ໃນຖານະເປັນສວນອະງຸ່ນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເກີດຜົນຢ່າງແຕກຕ່າງໂດຍສິ້ນເຊີງຈາກຜົນຂອງບັນດາປະຊາຊາດນອກສາສະໜາ. ຊົນຊາດຜູ້ບູຊາຮູບເຄົາລົບເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ມອບຕົນເອງແກ່ການກະທຳຄວາມຊົ່ວ. ຄວາມຮຸນແຮງແລະອາຊະຍາກຳ, ຄວາມໂລບ, ການບີບຂີ່, ແລະການປະພຶດອັນເສື່ອມຊາມທີ່ສຸດ ໄດ້ຖືກປ່ອຍໃຫ້ມີຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ. ຄວາມອະທຳ, ຄວາມເສື່ອມຊາມ, ແລະຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ ເປັນຜົນທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນໄມ້ອັນເນົ່າເສຍ. ແຕ່ຜົນທີ່ເກີດຈາກເຄືອອະງຸ່ນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປູກ ຈະຕ້ອງຢູ່ໃນຄວາມກົງກັນຂ້າມຢ່າງເດັ່ນຊັດ.”

“ເປັນສິດພິເສດຂອງຊາດຢິວທີ່ຈະເປັນຕົວແທນສະແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ສົງສຳແດງແກ່ໂມເຊ. ເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳອະທິຖານຂອງໂມເຊວ່າ, ‘ຂໍຊົງສຳແດງພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງແກ່ຂ້ານ້ອຍ,’ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າ, ‘ເຮົາຈະໃຫ້ຄວາມດີງາມທັງສິ້ນຂອງເຮົາຜ່ານໄປຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ.’ Exodus 33:18, 19. ‘ແລະພຣະຢາເວໄດ້ສະເດັດຜ່ານໄປຕໍ່ໜ້າທ່ານ ແລະຊົງປະກາດວ່າ, ພຣະຢາເວ, ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງເມດຕາແລະກະລຸນາ, ອົດທົນຊ້າຕໍ່ຄວາມໂກດ, ແລະບໍລິບູນດ້ວຍຄວາມດີງາມແລະຄວາມຈິງ, ຊົງຮັກສາຄວາມເມດຕາໄວ້ແກ່ຄົນນັບພັນ, ຊົງໂຜດອະໄພຄວາມຊົ່ວຊ້າ, ການລະເມີດ, ແລະບາບ.’ Exodus 34:6, 7. ນີ້ແມ່ນຜົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງປາຖະໜາຈາກປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ໃນຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງລັກສະນະຂອງເຂົາ, ໃນຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງຊີວິດຂອງເຂົາ, ໃນຄວາມເມດຕາ ແລະຄວາມຮັກອັນອ່ອນໂຍນ ແລະຄວາມສົງສານຂອງເຂົາ, ເຂົາທັງຫລາຍຈະຕ້ອງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ‘ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະຢາເວຄົບຖ້ວນສົມບູນ, ຟື້ນຟູຈິດວິນຍານໃຫ້ກັບຄືນ.’ Psalm 19:7.”

“ໂດຍຜ່ານຊາດຢິວ ພຣະເຈົ້າມີພຣະປະສົງທີ່ຈະປະທານພຣະພອນອັນອຸດົມແກ່ບັນດາປະຊາຊົນທັງປວງ. ໂດຍຜ່ານອິສຣາເອນ ທາງຈະຖືກຈັດຕຽມໄວ້ສໍາລັບການແຜ່ຂະຫຍາຍແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະອົງໄປສູ່ທົ່ວໂລກ. ບັນດາຊາດທັງຫຼາຍໃນໂລກ ດ້ວຍການດໍາເນີນຕາມການປະພຶດອັນເສື່ອມຊາມ ໄດ້ສູນເສຍຄວາມຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ກໍຕາມ ໃນພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ລົບລ້າງພວກເຂົາໃຫ້ສິ້ນສູນໄປ. ພຣະອົງມີພຣະປະສົງທີ່ຈະປະທານໂອກາດແກ່ພວກເຂົາໃຫ້ໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະອົງຜ່ານຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງກໍານົດໃຫ້ຫຼັກການທັງຫຼາຍທີ່ຖືກສໍາແດງຜ່ານປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ ເປັນວິທີການໃນການຟື້ນຟູພາບລັກສະນະຝ່າຍສິນທໍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນມະນຸດ.”

“ກໍແມ່ນເພື່ອການບັນລຸຈຸດປະສົງນີ້ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຊົງເອີ້ນອັບຣາຮາມອອກຈາກຍາດພີ່ນ້ອງຜູ້ນັບຖືຮູບເຄົາລົບ ແລະຊົງບັນຊາໃຫ້ທ່ານອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນການາອານ. ‘ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າເປັນຊາດໃຫຍ່ຊາດໜຶ່ງ,’ ພຣະອົງຕັດວ່າ, ‘ແລະເຮົາຈະອວຍພອນເຈົ້າ ແລະເຮັດໃຫ້ນາມຂອງເຈົ້າຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະເຈົ້າຈະເປັນພອນ.’ ປະຖົມມະການ 12:2.”

ລູກຫລານຂອງອັບຣາຮາມ ຢາໂຄບ ແລະເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານ ໄດ້ຖືກນຳລົງໄປຍັງອີຢິບ ເພື່ອວ່າທ່າມກາງຊາດອັນໃຫຍ່ແລະຊົ່ວຊ້ານັ້ນ ພວກເຂົາຈະໄດ້ສຳແດງຫຼັກການແຫ່ງອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມຊື່ສັດທ່ຽງທຳຂອງໂຢເຊັບ ແລະພາລະກິດອັນອັດສະຈັນຂອງທ່ານໃນການຮັກສາຊີວິດຂອງຊາວອີຢິບທັງປວງ ເປັນພາບແທນຂອງພຣະຊົນຊີວິດຂອງພຣະຄຣິດ. ໂມເຊ ແລະອີກຫຼາຍຄົນ ເປັນພະຍານຝ່າຍພຣະເຈົ້າ.

“ໃນການນໍາອິສຣາເອນອອກຈາກອີຢິບນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແດງຣິດອໍານາດແລະພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ພຣະກິດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງໃນການຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກການເປັນທາດ ແລະການທີ່ພຣະອົງຊົງຈັດການກັບພວກເຂົາລະຫວ່າງການເດີນທາງໃນຖິ່ນກັນດານ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນດັ່ງບົດຮຽນອັນປະຈັກແຈ້ງແກ່ບັນດາຊາດທີ່ຢູ່ລ້ອມຮອບ. ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສໍາແດງພຣະອົງເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຢູ່ເໜືອອໍານາດ ແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງຂອງມະນຸດ. ໝາຍສໍາຄັນແລະການອັດສະຈັນທີ່ພຣະອົງຊົງກະທໍາເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ສະແດງຣິດອໍານາດຂອງພຣະອົງເໜືອທໍາມະຊາດ ແລະເໜືອບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນພວກຜູ້ນັບຖືທໍາມະຊາດ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ສະເດັດຜ່ານແຜ່ນດິນອີຢິບອັນຈອງຫອງ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຈະສະເດັດຜ່ານໄປທົ່ວໂລກໃນວັນທ້າຍທັງຫຼາຍ. ດ້ວຍໄຟ ແລະພາຍຸ, ແຜ່ນດິນໄຫວ ແລະຄວາມຕາຍ, ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ “ເຮົາເປັນຢູ່” ໄດ້ໄຖ່ປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ນໍາພວກເຂົາອອກຈາກແຜ່ນດິນແຫ່ງຄວາມເປັນທາດ. ພຣະອົງໄດ້ນໍາພວກເຂົາຜ່ານ “ຖິ່ນກັນດານອັນໃຫຍ່ແລະໜ້າສະຫຍອງ ທີ່ມີງູພິດ, ແລະແມງປ່ອງ, ແລະຄວາມແຫ້ງແລ້ງ.” ພຣະບັນຍັດສອງ 8:15. ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ນໍ້າແກ່ພວກເຂົາອອກຈາກ “ຫີນເຫຼັກໄຟ” ແລະໄດ້ລ້ຽງພວກເຂົາດ້ວຍ “ເຂົ້າແຫ່ງສະຫວັນ.” ເພງສັນລະເສີນ 78:24. “ເພາະວ່າ” ໂມເຊໄດ້ກ່າວວ່າ “ສ່ວນຂອງພຣະຢາເວແມ່ນປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ; ຢາໂຄບແມ່ນສ່ວນແຫ່ງມໍລະດົກຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ພົບເຂົາໃນແຜ່ນດິນກັນດານ, ແລະໃນຖິ່ນຮ້າງອັນວ້າເຫວ່ທີ່ມີສຽງຫອນ; ພຣະອົງໄດ້ນໍາເຂົາໄປມາ, ພຣະອົງໄດ້ສັ່ງສອນເຂົາ, ພຣະອົງໄດ້ຮັກສາເຂົາໄວ້ດັ່ງແກ້ວຕາຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນົກອິນຊີທີ່ປຸກຮັງຂອງມັນ ບິນວົນເໜືອລູກຂອງມັນ ກາງປີກຂອງມັນອອກ ຮັບພວກມັນໄວ້ ແລະແບກພວກມັນໄວ້ເທິງປີກຂອງມັນ: ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຢາເວອົງດຽວໄດ້ຊົງນໍາເຂົາ ແລະບໍ່ມີພຣະອື່ນໃດຢູ່ກັບເຂົາ.” ພຣະບັນຍັດສອງ 32:9–12. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ນໍາພວກເຂົາມາຫາພຣະອົງເອງ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ພາຍໃຕ້ຮົ່ມເງົາຂອງອົງຜູ້ສູງສຸດ.”

“ພຣະຄຣິດຊົງເປັນຜູ້ນຳຂອງບັນດາລູກຫຼານອິດສະຣາເອນໃນການພະເນຈອນຂອງເຂົາໃນຖິ່ນກັນດານ. ຊົງຖືກຫໍ່ຫຸ້ມຢູ່ໃນເສົາເມກຕອນກາງເວັນ ແລະ ເສົາໄຟຕອນກາງຄືນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງນຳພາແລະຊົງຊີ້ນຳເຂົາ. ພຣະອົງຊົງປົກປັກຮັກສາເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກອັນຕະລາຍແຫ່ງຖິ່ນກັນດານ, ພຣະອົງໄດ້ຊົງນຳເຂົາເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ, ແລະ ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງບັນດາຊາດທັງຫຼາຍທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງສະຖາປະນາອິດສະຣາເອນໃຫ້ເປັນກຳມະສິດທີ່ຊົງຄັດເລືອກໄວ້ສຳລັບພຣະອົງເອງ, ເປັນສວນອະງຸ່ນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.”

“ພຣະດຳລັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກຝາກໄວ້ແກ່ຊົນຊາດນີ້. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກລ້ອມຮອບໄວ້ດ້ວຍຂໍ້ກຳນົດແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ອັນເປັນຫຼັກການນິລັນດອນແຫ່ງຄວາມຈິງ, ຄວາມຍຸດຕິທຳ, ແລະຄວາມບໍລິສຸດ. ການເຊື່ອຟັງຕໍ່ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນການປົກປ້ອງຂອງພວກເຂົາ ເພາະມັນຈະຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກການທຳລາຍຕົນເອງດ້ວຍການປະພຶດບາບ. ແລະດັ່ງຫໍຄອຍໃນສວນອະງຸ່ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາພຣະວິຫານອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງໄວ້ທ່າມກາງແຜ່ນດິນນັ້ນ.”

“ພຣະຄຣິດຊົງເປັນພຣະອາຈານຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ. ເຫມືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍສະຖິດກັບເຂົາໃນຖິ່ນກັນດານສັນດອນ, ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ພຣະອົງຍັງຄົງຈະເປັນພຣະອາຈານແລະຜູ້ນໍາທາງຂອງເຂົາ. ໃນພຣະພັກແລະໃນພຣະວິຫານ ພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນເຊກີນາອັນບໍລິສຸດເຫນືອບັນລັງພຣະກະລຸນາ. ເພື່ອເຂົາທັງຫຼາຍ ພຣະອົງຊົງສະແດງຄວາມອຸດົມແຫ່ງຄວາມຮັກແລະຄວາມອົດທົນຂອງພຣະອົງຢູ່ເປັນນິດ.”

ພຣະເຈົ້າຊົງປະສົງທີ່ຈະໃຫ້ຊົນຊາດອິດສະຣາເອນຂອງພຣະອົງເປັນຄຳສັນລະເສີນແລະເປັນສະຫງ່າລາສີ. ພຣະອົງໄດ້ປະທານຂໍ້ໄດ້ປຽບຝ່າຍວິນຍານທຸກປະການແກ່ພວກເຂົາ. ພຣະເຈົ້າມິໄດ້ຊົງຫັກຫ້າມສິ່ງໃດໆທີ່ເປັນຄຸນປະໂຫຍດແກ່ການກໍ່ຮ່າງສ້າງອຸປນິສັຍ ອັນຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ແທນຂອງພຣະອົງ.

“ການເຊື່ອຟັງຂອງພວກເຂົາຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນທີ່ພິສະຈັນໃນຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດແຫ່ງໂລກ. ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງສາມາດປະທານສະຕິປັນຍາແລະຄວາມຊໍານານໃນທຸກວຽກງານອັນປະນີດ ຈະຊົງສືບຕໍ່ເປັນພຣະອາຈານຂອງພວກເຂົາ ແລະຈະຊົງຍົກຍ້ອງແລະຍົກຖານະພວກເຂົາຜ່ານການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າພວກເຂົາເຊື່ອຟັງ ພວກເຂົາຈະຖືກສະຫງວນໄວ້ຈາກພະຍາດທັງຫຼາຍທີ່ທໍລະມານຊາດອື່ນໆ ແລະຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນດ້ວຍກໍາລັງແຫ່ງສະຕິປັນຍາ. ລັດສະໝີພາບຂອງພຣະເຈົ້າ, ພຣະບາຣະມີ ແລະລິດອໍານາດຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງຖືກສໍາແດງໃຫ້ປາກົດໃນຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈະຕ້ອງເປັນອານາຈັກແຫ່ງປຸໂຣຫິດແລະເຈົ້ານາຍ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຈັດຕຽມທຸກສິ່ງອໍານວຍແກ່ພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ກາຍເປັນຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດເທິງແຜ່ນດິນໂລກ.”

“ໂດຍວິທີອັນແນ່ນອນທີ່ສຸດ ພຣະຄຣິດໂດຍທາງໂມເຊໄດ້ຊົງວາງພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ແລະໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ແຈ້ງຊັດເຖິງເງື່ອນໄຂແຫ່ງຄວາມຈະເລີນຂອງພວກເຂົາ. ‘ເຈົ້າເປັນຊົນຊາດອັນບໍລິສຸດແດ່ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ’ ພຣະອົງຕັດວ່າ; ‘ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ໄດ້ຊົງເລືອກເຈົ້າໃຫ້ເປັນຊົນຊາດພິເສດສໍາລັບພຣະອົງເອງ ເໜືອກວ່າບັນດາຊົນຊາດທັງປວງທີ່ຢູ່ເທິງພື້ນພິພົບໂລກ…. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສັດຊື່ ຜູ້ຮັກສາພັນທະສັນຍາ ແລະພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ທີ່ຮັກພຣະອົງ ແລະຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງໄວ້ເຖິງພັນຊົ່ວອາຍຸ…. ເຫດສະນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຮັກສາພຣະບັນຍັດ ແລະກົດເກນ ແລະຄໍາຕັດສິນ ທີ່ເຮົາບັນຊາເຈົ້າໃນວັນນີ້ ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມ. ເຫດສະນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນວ່າ ຖ້າພວກເຈົ້າຟັງຄໍາຕັດສິນເຫຼົ່ານີ້ ແລະຮັກສາ ແລະປະຕິບັດຕາມ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ຈະຊົງຮັກສາໄວ້ແກ່ເຈົ້າຊຶ່ງພັນທະສັນຍາ ແລະພຣະກະລຸນາ ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສາບານໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງຮັກເຈົ້າ ແລະອວຍພອນເຈົ້າ ແລະເພີ່ມພູນເຈົ້າ: ພຣະອົງຈະຊົງອວຍພອນຜົນແຫ່ງຄັນທ້ອງຂອງເຈົ້າດ້ວຍ ແລະຜົນແຫ່ງແຜ່ນດິນຂອງເຈົ້າ ຄືເຂົ້າ ແລະນ້ໍາອະງຸ່ນ ແລະນ້ໍາມັນ ທັງຜົນເພີ່ມພູນແຫ່ງຝູງງົວ ແລະຝູງແກະຂອງເຈົ້າ ໃນແຜ່ນດິນທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສາບານໄວ້ກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າວ່າຈະປະທານໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບພອນເໜືອກວ່າຊົນຊາດທັງປວງ…. ແລະພຣະຢາເວຈະຊົງນໍາຄວາມເຈັບໄຂ້ທັງປວງອອກໄປຈາກເຈົ້າ ແລະຈະບໍ່ໃຫ້ໂລຄະອັນຊົ່ວຮ້າຍແຫ່ງອີຢິບທີ່ເຈົ້າຮູ້ຈັກນັ້ນມາຢູ່ເໜືອເຈົ້າ.’ ພຣະບັນຍັດສອງ 7:6, 9, 11–15.”

“ຖ້າພວກເຂົາຈະຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ, ພຣະເຈົ້າຊົງສັນຍາວ່າຈະປະທານເຂົ້າສາລີອັນດີທີ່ສຸດແກ່ພວກເຂົາ, ແລະຊົງນຳນ້ຳເຜິ້ງອອກມາຈາກຫີນໃຫ້ພວກເຂົາ. ພຣະອົງຈະຊົງໃຫ້ພວກເຂົາອິ່ມໜຳດ້ວຍອາຍຸຍືນ, ແລະຊົງສະແດງຄວາມລອດຂອງພຣະອົງແກ່ພວກເຂົາ.”

ໂດຍການບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າ, ອາດາມແລະເອວາໄດ້ສູນເສຍສວນເອເດນ, ແລະເພາະບາບແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຖືກສາບແຊ່ງ. ແຕ່ຖ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງດຳເນີນຕາມຄຳຊີ້ນຳຂອງພຣະອົງ, ແຜ່ນດິນຂອງເຂົາກໍຈະຖືກຟື້ນຟູໃຫ້ອຸດົມສົມບູນແລະງົດງາມອີກຄັ້ງ. ພຣະເຈົ້າເອງໄດ້ປະທານແນວທາງແກ່ເຂົາທັງຫຼາຍກ່ຽວກັບການບຳລຸງດິນ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຕ້ອງຮ່ວມມືກັບພຣະອົງໃນການຟື້ນຟູມັນ. ດັ່ງນັ້ນແຜ່ນດິນທັງໝົດ, ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງພຣະເຈົ້າ, ຈະກາຍເປັນບົດຮຽນອັນປະຈັກແຫ່ງຄວາມຈິງຝ່າຍວິນຍານ. ເໝືອນດັ່ງວ່າໂລກ, ໂດຍການເຊື່ອຟັງກົດເກນທາງທຳມະຊາດຂອງພຣະອົງ, ຈະຜະລິດຂອງລ້ຳຄ່າຂອງມັນອອກມາ, ດັ່ງນັ້ນໃຈຂອງປະຊາຊົນກໍຕ້ອງສະທ້ອນຄຸນລັກສະນະແຫ່ງພຣະອຸປະນິສັຍຂອງພຣະອົງ ໂດຍການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດທາງສິນທຳຂອງພຣະອົງ. ແມ່ນແຕ່ຄົນຕ່າງຊາດຜູ້ນັບຖືຮູບເຄົາລົບກໍຈະຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມສູງສົ່ງຍິ່ງກວ່າຂອງຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ແລະນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່.

“‘ຈົ່ງເບິ່ງ,’ ໂມເຊໄດ້ກ່າວວ່າ, ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສອນພວກທ່ານເຖິງກົດບັນຍັດແລະຄຳພິພາກສາ ຕາມທີ່ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ຊົງບັນຊາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະໄດ້ປະພຶດຕາມໃນແຜ່ນດິນທີ່ພວກທ່ານກຳລັງຈະເຂົ້າໄປຄອບຄອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮັກສາແລະປະພຶດຕາມສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ; ເພາະວ່ານີ້ແມ່ນສະຕິປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກທ່ານໃນສາຍຕາຂອງບັນດາຊາດ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະໄດ້ຍິນກົດບັນຍັດເຫຼົ່ານີ້ທັງສິ້ນ ແລະຈະກ່າວວ່າ, ແນ່ນອນ ຊາດໃຫຍ່ນີ້ເປັນຊົນຊາດທີ່ມີສະຕິປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ. ເພາະວ່າ ມີຊາດໃດແດ່ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ປານນີ້ ທີ່ມີພຣະເຈົ້າຊົງຢູ່ໃກ້ພວກເຂົາ ເໝືອນດັ່ງພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ ຊົງຢູ່ໃກ້ເຮົາໃນສາລະພັດສິ່ງທີ່ເຮົາທູນຂໍຕໍ່ພຣະອົງ? ແລະມີຊາດໃດແດ່ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ປານນີ້ ທີ່ມີກົດບັນຍັດແລະຄຳພິພາກສາອັນຊອບທຳຍິ່ງ ເໝືອນດັ່ງພຣະບັນຍັດທັງສິ້ນນີ້ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກທ່ານໃນວັນນີ້?’ ພຣະບັນຍັດສອງ 4:5–8.”

“ລູກຫຼານຂອງອິດສະຣາເອນຈະຕ້ອງເຂົ້າຄອບຄອງດິນແດນທັງໝົດທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ບັນດາຊາດເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ປະຕິເສດການນະມັດສະການແລະການຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ ຈະຕ້ອງຖືກປົດອອກຈາກການຄອບຄອງ. ແຕ່ນີ້ເປັນພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືວ່າໂດຍການສຳແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງຜ່ານທາງອິດສະຣາເອນ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະຖືກດຶງເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ. ຄຳເຊີນແຫ່ງຂ່າວປະເສີດຈະຕ້ອງຖືກປະກາດແກ່ຊາວໂລກທັງມວນ. ໂດຍຜ່ານການສັ່ງສອນເລື່ອງພິທີຖວາຍບູຊາ ພຣະຄຣິດຈະຕ້ອງຖືກຍົກຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າບັນດາປະຊາຊາດ ແລະທຸກຄົນທີ່ຈະຫັນມາເບິ່ງພຣະອົງກໍຈະມີຊີວິດ. ທຸກຄົນຜູ້ທີ່ເໝືອນດັ່ງ Rahab ຊາວຄານາອານ ແລະ Ruth ຊາວໂມອາບ, ໄດ້ຫັນຈາກການນັບຖືຮູບເຄົາລົບໄປສູ່ການນະມັດສະການພຣະເຈົ້າທ່ຽງແທ້, ຈະຕ້ອງເຂົ້າຮ່ວມຕົນກັບປະຊາຊົນທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກໄວ້. ເມື່ອຈຳນວນຂອງອິດສະຣາເອນເພີ່ມຂຶ້ນ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງຂະຫຍາຍດິນແດນຂອງຕົນ ຈົນກວ່າອານາຈັກຂອງພວກເຂົາຈະຄອບຄຸມໂລກ.”

“ພຣະເຈົ້າຊົງປາຖະໜາທີ່ຈະນຳບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງເຂົ້າຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງອັນປະກອບດ້ວຍພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງປາຖະໜາໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີ ແລະ ສັນຕິສຸກ. ພຣະອົງຊົງສ້າງມະນຸດເພື່ອຄວາມສຸກ ແລະ ຊົງປາຖະໜາຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະເຕີມເຕັມຈິດໃຈຂອງມະນຸດດ້ວຍສັນຕິສຸກແຫ່ງສະຫວັນ. ພຣະອົງຊົງປາຖະໜາໃຫ້ຄອບຄົວທັງຫຼາຍໃນໂລກເບື້ອງລຸ່ມນີ້ ເປັນສັນຍະລັກຂອງຄອບຄົວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນເບື້ອງເທິງ.”

“ແຕ່ອິສຣາເອນບໍ່ໄດ້ບັນລຸຈຸດປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ, ‘ເຮົາໄດ້ປູກເຈົ້າເປັນເຄືອອະງຸ່ນຊັ້ນດີ, ເປັນເຊື້ອພັນທີ່ຖືກຕ້ອງທັງສິ້ນ: ແລ້ວເປັນຢ່າງໃດເຈົ້າຈຶ່ງກາຍເປັນຕົ້ນທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງເຄືອອະງຸ່ນຕ່າງດ້າວສຳລັບເຮົາ?’ ເຢເຣມີຢາ 2:21. ‘ອິສຣາເອນເປັນເຄືອອະງຸ່ນທີ່ຫວ່າງເປົ່າ, ມັນເກີດຜົນເພື່ອຕົນເອງ.’ ໂຮເຊຢາ 10:1. ‘ບັດນີ້, ໂອ ຊາວເຢຣູຊາເລັມ ແລະບັນດາຊາຍແຫ່ງຢູດາ, ຂໍພວກເຈົ້າຈົ່ງຕັດສິນລະຫວ່າງເຮົາກັບສວນອະງຸ່ນຂອງເຮົາ. ຍັງຈະມີອັນໃດອີກທີ່ຄວນໄດ້ເຮັດໃຫ້ແກ່ສວນອະງຸ່ນຂອງເຮົາ ຊຶ່ງເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດໃນນັ້ນ? ເຫດສັນໃດ ເມື່ອເຮົາຄອຍວ່າມັນຈະເກີດຜົນອະງຸ່ນ ມັນກັບເກີດຜົນອະງຸ່ນປ່າ? ແລະບັດນີ້ ຈົ່ງມາເຖິງ; ເຮົາຈະບອກພວກເຈົ້າວ່າເຮົາຈະເຮັດອັນໃດແກ່ສວນອະງຸ່ນຂອງເຮົາ: ເຮົາຈະຮື້ຮົ້ວຂອງມັນອອກ ແລະມັນຈະຖືກກິນໝົດ; ແລະທຳລາຍກຳແພງຂອງມັນລົງ ແລະມັນຈະຖືກຢຽບຍ່ຳ: ແລະເຮົາຈະປະໃຫ້ມັນຮ້າງເປົ່າ; ມັນຈະບໍ່ຖືກຕັດແຕ່ງ ຫຼືຂຸດພວນ; ແຕ່ໜາມແລະພຸ່ມມີໜາມຈະຂຶ້ນມາ: ເຮົາຈະບັນຊາເມກດ້ວຍວ່າ ຢ່າໃຫ້ຝົນຕົກໃສ່ມັນ. ເພາະວ່າ … ພຣະອົງຄອຍຫາການພິພາກສາ, ແຕ່ເບິ່ງເຖີດ ມີແຕ່ການບີບບັງຄັບ; ຄອຍຫາຄວາມຊອບທຳ, ແຕ່ເບິ່ງເຖີດ ມີແຕ່ສຽງຮ້ອງ.’ ເອຊາຢາ 5:3–7.”

ຜ່ານທາງໂມເຊ ພຣະອົງໄດ້ຊົງວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງແລ້ວ ຜົນອັນເກີດຈາກຄວາມບໍ່ສັດຊື່. ໂດຍການປະຕິເສດບໍ່ຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຊີວິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະພຣະພອນຂອງພຣະອົງກໍຈະບໍ່ອາດມາເຖິງພວກເຂົາໄດ້. “ຈົ່ງລະວັງ” ໂມເຊໄດ້ກ່າວວ່າ “ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າລືມພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ໂດຍການບໍ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະຄຳຕັດສິນ ແລະກົດຕັ້ງຂອງພຣະອົງ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບັນຊາເຈົ້າໃນວັນນີ້: ຢ້ານວ່າເມື່ອເຈົ້າໄດ້ກິນແລະອີ່ມໜຳ ແລະໄດ້ສ້າງເຮືອນອັນດີງາມ ແລະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ; ແລະເມື່ອຝູງງົວແລະຝູງແກະຂອງເຈົ້າເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ ແລະເງິນແລະຄຳຂອງເຈົ້າເພີ່ມພູນຂຶ້ນ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າມີກໍເພີ່ມພູນຂຶ້ນ; ແລ້ວໃຈຂອງເຈົ້າຈະຖືກຍົກສູງຂຶ້ນ ແລະເຈົ້າຈະລືມພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ…. ແລະເຈົ້າຈະກ່າວໃນໃຈຂອງເຈົ້າວ່າ ອຳນາດຂອງຂ້ອຍ ແລະກຳລັງແຫ່ງມືຂອງຂ້ອຍໄດ້ຫາຊັບສົມບັດນີ້ໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍ…. ແລະມັນຈະເປັນວ່າ ຖ້າເຈົ້າລືມພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ ແລະໄປຕາມພະອື່ນ ແລະຮັບໃຊ້ພະເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະນະມັດສະການພະເຫຼົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເປັນພະຍານຕໍ່ສູ້ພວກເຈົ້າໃນວັນນີ້ວ່າ ພວກເຈົ້າຈະພິນາດຢ່າງແນ່ນອນ. ເໝືອນດັ່ງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ພຣະຢາເວຊົງທຳລາຍຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າ ພວກເຈົ້າກໍຈະພິນາດດັ່ງນັ້ນ; ເພາະວ່າພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມເຊື່ອຟັງພຣະສຸລະສຽງຂອງພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ.” ພຣະບັນຍັດສອງ 8:11–14, 17, 19, 20.

ປະຊາຊົນຢິວບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ຄຳເຕືອນນັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ລືມພຣະເຈົ້າ ແລະ ສູນເສຍການເຫັນແກ່ສິດອັນສູງສົ່ງຂອງຕົນໃນຖານະຜູ້ແທນຂອງພຣະອົງ. ພຣະພອນທັງຫຼາຍທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບບໍ່ໄດ້ນຳພຣະພອນມາສູ່ໂລກ. ຂໍ້ໄດ້ປຽບທັງປວງຂອງພວກເຂົາຖືກນຳໄປໃຊ້ເພື່ອການຍົກຍ້ອງຕົນເອງ. ພວກເຂົາໄດ້ລັກເອົາຈາກພຣະເຈົ້າການຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະອົງຊົງຮຽກຮ້ອງຈາກພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຍັງລັກເອົາຈາກເພື່ອນມະນຸດຂອງຕົນ ການຊີ້ນຳທາງສາສະໜາ ແລະ ແບບຢ່າງອັນບໍລິສຸດ. ເໝືອນດັ່ງຊາວໂລກກ່ອນນ້ຳຖ້ວມ ພວກເຂົາໄດ້ດຳເນີນຕາມຈິນຕະນາການຊົ່ວຮ້າຍທຸກປະການໃນໃຈຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສິ່ງສັກສິດປາກົດເປັນເລື່ອງຫຼິ້ນ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ, ຄືສິ່ງເຫຼົ່ານີ້’ (Jeremiah 7:4), ໃນຂະນະດຽວກັນນັ້ນ ພວກເຂົາກໍກຳລັງບິດເບືອນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ນຳຄວາມອັບອາຍມາສູ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ສະຖານບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງເປື້ອນເປິ.

“ພວກຄົນເຮັດສວນອະງຸ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃຫ້ຮັບຜິດຊອບສວນອະງຸ່ນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ພວກປະໂລຫິດແລະພວກຄູອາຈານບໍ່ໄດ້ເປັນຜູ້ສອນສັ່ງປະຊາຊົນຢ່າງສັດຊື່. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ນຳຄວາມດີງາມແລະພຣະກະລຸນາຂອງພຣະເຈົ້າ ພ້ອມທັງສິດອັນຊອບທຳຂອງພຣະອົງທີ່ຈະຮັບຄວາມຮັກແລະການຮັບໃຊ້ຈາກພວກເຂົາ ມາວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນ. ພວກຄົນເຮັດສວນອະງຸ່ນເຫຼົ່ານີ້ສະແຫວງຫາສະຫງ່າລາສີຂອງຕົນເອງ. ພວກເຂົາປາຖະໜາຈະຍຶດເອົາຜົນຜະລິດຂອງສວນອະງຸ່ນໄວ້ເປັນຂອງຕົນ. ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາພາກພຽນກະທຳກໍຄື ການດຶງດູດຄວາມສົນໃຈແລະການຖວາຍກຽດແດ່ຕົນເອງ.”

“ຄວາມຜິດຂອງບັນດາຜູ້ນຳເຫຼົ່ານີ້ໃນອິດສະຣາເອນ ບໍ່ເໝືອນກັບຄວາມຜິດຂອງຄົນບາບທົ່ວໄປ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຢືນຢູ່ພາຍໃຕ້ພັນທະອັນສັກສິດທີ່ສຸດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິຍານຕົນວ່າຈະສັ່ງສອນ ‘ດັ່ງທີ່ພຣະຢາເວກ່າວ’ ແລະຈະນຳການເຊື່ອຟັງຢ່າງເຄັ່ງຄັດມາສູ່ຊີວິດການປະພຶດຂອງຕົນ. ແທນທີ່ຈະເຮັດດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາກັບບິດເບືອນພຣະຄຳພີ. ພວກເຂົາໄດ້ວາງພາລະອັນໜັກໄວ້ເທິງມະນຸດ ໂດຍບັງຄັບໃຫ້ຖືພິທີກຳຕ່າງໆທີ່ລຸກລາມໄປເຖິງທຸກຍ່າງກ້າວໃນຊີວິດ. ປະຊາຊົນດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ສະຫງົບຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ອາດປະຕິບັດຂໍ້ກຳນົດທີ່ພວກຣັບບີໄດ້ວາງໄວ້. ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນຄວາມເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໃນການຮັກສາບັນຍັດທີ່ມະນຸດສ້າງຂຶ້ນ ພວກເຂົາກໍເລີ່ມປະໝາດຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ.”

ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສັ່ງສອນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນເຈົ້າຂອງສວນອະງຸ່ນ ແລະຊັບສິນທັງໝົດຂອງພວກເຂົານັ້ນ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາໃນຖານະຜູ້ຮັບຝາກ ເພື່ອໃຫ້ໃຊ້ສໍາລັບພຣະອົງ. ແຕ່ພວກປະໂລຫິດແລະອາຈານທັງຫຼາຍບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດແຫ່ງຕໍາແໜ່ງອັນສັກສິດຂອງຕົນ ດັ່ງກັບວ່າພວກເຂົາກໍາລັງຈັດການຊັບສິນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາໄດ້ປຸ້ນຊິງຈາກພຣະອົງຢ່າງເປັນລະບົບ ໃນດ້ານປັດໃຈ ແລະສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກທີ່ຊົງມອບໄວ້ໃນຄວາມໄວ້ວາງໃຈແກ່ພວກເຂົາ ເພື່ອຄວາມກ້າວໜ້າແຫ່ງພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງ. ຄວາມໂລບຢາກ ແລະຄວາມລະໂມບຂອງພວກເຂົາ ເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ພວກຄົນຕ່າງຊາດກໍຍັງດູຖູກພວກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂລກຂອງຄົນຕ່າງຊາດຈຶ່ງໄດ້ຮັບໂອກາດໃນການເຂົ້າໃຈຜິດ ຕໍ່ພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຕໍ່ກົດໝາຍແຫ່ງອານາຈັກຂອງພຣະອົງ.

“ດ້ວຍພຣະທັຍຂອງພຣະບິດາ, ພຣະເຈົ້າຊົງອົດທົນຕໍ່ຊົນຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງອ້ອນວອນເຂົາທັງຫຼາຍດ້ວຍພຣະເມດຕາທີ່ປະທານໃຫ້ ແລະດ້ວຍພຣະເມດຕາທີ່ຊົງຖອນຄືນ. ດ້ວຍຄວາມອົດກັ້ນ, ພຣະອົງຊົງວາງບາບຂອງເຂົາທັງຫຼາຍໄວ້ຕໍ່ໜ້າເຂົາ, ແລະໃນຄວາມອົດກັ້ນນັ້ນຊົງລໍຖ້າການຍອມຮັບຂອງເຂົາ. ພວກສາດສະດາ ແລະບັນດາຜູ້ສື່ຂ່າວໄດ້ຖືກສົ່ງມາເພື່ອຍືນຢັນສິດອັນຊອບທຳຂອງພຣະເຈົ້າເໜືອພວກຄົນທຳສວນອະງຸ່ນ; ແຕ່ແທນທີ່ຈະຕ້ອນຮັບ, ພວກເຂົາກັບຖືກປະຕິບັດດັ່ງເປັນສັດຕູ. ພວກຄົນທຳສວນອະງຸ່ນໄດ້ຂົ່ມເຫັງ ແລະຂ້າພວກເຂົາ. ພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງຜູ້ສື່ຂ່າວອື່ນໆມາອີກ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບການປະຕິບັດເຊັ່ນດຽວກັນກັບພວກທຳອິດ, ເພີ່ມແຕ່ວ່າພວກຄົນທຳສວນອະງຸ່ນໄດ້ສະແດງຄວາມຊັງທີ່ແນ່ວແນ່ຍິ່ງຂຶ້ນ.”

“ເປັນທາງສຸດທ້າຍ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະອົງມາ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ເຂົາທັງຫຼາຍຈະເຄົາລົບພຣະບຸດຂອງເຮົາ.’ ແຕ່ການຂັດຂືນຂອງເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາມີໃຈພະຍາບາດ, ແລະເຂົາໄດ້ເວົ້າກັນເອງວ່າ, ‘ນີ້ແຫຼະແມ່ນທາຍາດ; ມາເຖີດ, ໃຫ້ພວກເຮົາຂ້າພຣະອົງເສຍ, ແລະໃຫ້ພວກເຮົາຍຶດເອົາມໍຣະດົກຂອງພຣະອົງ.’ ແລ້ວພວກເຮົາຈະຖືກປະໄວ້ໃຫ້ຊື່ນຊົມສວນອະງຸ່ນນັ້ນ, ແລະເຮັດກັບຜົນຂອງມັນຕາມໃຈພວກເຮົາ.”

ບັນດາຜູ້ປົກຄອງຊາວຢິວບໍ່ໄດ້ຮັກພຣະເຈົ້າ; ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕັດຕົນເອງອອກຈາກພຣະອົງ ແລະໄດ້ປະຕິເສດການເຊື້ອເຊີນທຸກປະການຂອງພຣະອົງເພື່ອການປະນີປະນອມອັນຊອບທຳ. ພຣະຄຣິດ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຢືນຢັນສິດອັນຊອບທຳຂອງເຈົ້າຂອງສວນອະງຸ່ນ; ແຕ່ຊາວສວນໄດ້ປະພຶດຕໍ່ພຣະອົງດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນຢ່າງຊັດແຈ້ງ ໂດຍກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ໃຫ້ຄົນນີ້ປົກຄອງເໜືອພວກເຮົາ. ພວກເຂົາອິດສາຄວາມງາມແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ. ວິທີການສັ່ງສອນຂອງພຣະອົງສູງສົ່ງກວ່າຂອງພວກເຂົາຫຼາຍ ແລະພວກເຂົາກໍຢ້ານກົວຄວາມສຳເລັດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງໄດ້ທັກທ້ວງພວກເຂົາ ເປີດເຜยຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດຂອງພວກເຂົາ ແລະສະແດງໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນຜົນອັນແນ່ນອນແຫ່ງແນວທາງການກະທຳຂອງຕົນ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ປຸກເຮົ້າພວກເຂົາໃຫ້ຄຸ້ມຄັ່ງເຖິງຂັ້ນບ້າຄັ່ງ. ພວກເຂົາເຈັບແສບພາຍໃຕ້ຄຳຕຳນິທີ່ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດປິດປາກໄດ້. ພວກເຂົາກຽດຊັງມາດຕະຖານອັນສູງແຫ່ງຄວາມຊອບທຳທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ນຳສະເໜີຢູ່ເປັນນິດ. ພວກເຂົາເຫັນວ່າຄຳສອນຂອງພຣະອົງກຳລັງວາງພວກເຂົາໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ຄວາມເຫັນແກ່ຕົວຂອງພວກເຂົາຈະຖືກເປີດໂປງ, ແລະພວກເຂົາກໍຕັດສິນໃຈຈະຂ້າພຣະອົງ. ພວກເຂົາກຽດຊັງແບບຢ່າງແຫ່ງຄວາມສັດຈິງແລະຄວາມເຄົາລົບພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງ ແລະກຽດຊັງຝ່າຍຈິດວິນຍານອັນສູງສົ່ງທີ່ຖືກເປີດເຜยໃນທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງກະທຳ. ຊີວິດທັງໝົດຂອງພຣະອົງເປັນການຕິຕຽນຄວາມເຫັນແກ່ຕົວຂອງພວກເຂົາ, ແລະເມື່ອການທົດສອບສຸດທ້າຍມາເຖິງ, ການທົດສອບຊຶ່ງໝາຍເຖິງການເຊື່ອຟັງອັນນຳໄປສູ່ຊີວິດນິລັນດອນ ຫຼືການບໍ່ເຊື່ອຟັງອັນນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍນິລັນດອນ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ປະຕິເສດອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ. ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຖາມໃຫ້ເລືອກລະຫວ່າງພຣະຄຣິດກັບບາຣາບາ, ພວກເຂົາໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ‘ປ່ອຍບາຣາບາໃຫ້ພວກເຮົາ!’ Luke 23:18. ແລະເມື່ອປີລາດຖາມວ່າ, ‘ຖ້າເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້ອຍຈະເຮັດຢ່າງໃດກັບເຢຊູ?’ ພວກເຂົາກໍຮ້ອງຢ່າງເດືອດດານວ່າ, ‘ໃຫ້ພຣະອົງຖືກຕຶງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ.’ Matthew 27:22. ‘ຂ້ອຍຈະຕຶງກະສັດຂອງພວກທ່ານໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນຫຼື?’ ປີລາດຖາມ, ແລະຈາກພວກປະໂລຫິດແລະບັນດາຜູ້ປົກຄອງກໍມີຄຳຕອບວ່າ, ‘ພວກເຮົາບໍ່ມີກະສັດນອກຈາກຊີຊາ.’ John 19:15. ເມື່ອປີລາດລ້າງມືຂອງຕົນ ໂດຍກ່າວວ່າ, ‘ຂ້ອຍບໍລິສຸດຈາກໂລຫິດຂອງຜູ້ຊອບທຳຄົນນີ້,’ ພວກປະໂລຫິດໄດ້ຮ່ວມກັບຝູງຊົນຜູ້ບໍ່ຮູ້ ປະກາດຢ່າງເຮັດຮ້າຍວ່າ, ‘ໃຫ້ໂລຫິດຂອງພຣະອົງຕົກຢູ່ເໜືອພວກເຮົາ ແລະເໜືອລູກຫຼານຂອງພວກເຮົາ.’ Matthew 27:24, 25.

“ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ນຳຊາວຢິວໄດ້ເຮັດການເລືອກຂອງຕົນ. ການຕັດສິນຂອງເຂົາໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປຶ້ມມ້ວນທີ່ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຜູ້ປະທັບເທິງພຣະທີ່ນັ່ງ, ຄືປຶ້ມມ້ວນທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເປີດໄດ້. ໃນຄວາມອາຆາດພະຍາບາດທັງສິ້ນຂອງມັນ ການຕັດສິນນີ້ຈະປາກົດຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາໃນວັນນັ້ນ ເມື່ອປຶ້ມມ້ວນນີ້ຖືກແກະອອກໂດຍສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ.”

“ຊາວຢິວໄດ້ຖະໜອມແນວຄິດທີ່ວ່າພວກເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ສະຫວັນຊົງໂປດປານເປັນພິເສດ ແລະວ່າພວກເຂົາຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການຍົກຂຶ້ນສູງສະເໝີໃນຖານະຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ຕົນເປັນລູກຫຼານຂອງອັບຣາຮາມ ແລະຮາກຖານແຫ່ງຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພວກເຂົາກໍເບິ່ງຄືວ່າໝັ້ນຄົງແນ່ນຫນາຫຼາຍຈົນພວກເຂົາທ້າທາຍທັງແຜ່ນດິນໂລກແລະສະຫວັນບໍ່ໃຫ້ມາລິດຮອນສິດຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ໂດຍຊີວິດແຫ່ງຄວາມບໍ່ສັດຊື່ ພວກເຂົາກຳລັງຕຽມຕົນເອງໄວ້ສຳລັບການພິພາກສາລົງໂທດຈາກສະຫວັນ ແລະສຳລັບການແຍກຂາດຈາກພຣະເຈົ້າ.”

“ໃນຄໍາອຸປະມາເລື່ອງສວນອະງຸ່ນ ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງພາບພັນຕໍ່ໜ້າພວກປະໂລຫິດເຖິງການກະທໍາອັນຊົ່ວຮ້າຍສູງສຸດຂອງພວກເຂົາແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຕັ້ງຄໍາຖາມແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ສະນັ້ນ ເມື່ອເຈົ້າຂອງສວນອະງຸ່ນມາ ລາວຈະເຮັດຢ່າງໃດແກ່ພວກຄົນເຊົ່າສວນເຫຼົ່ານັ້ນ?’ ພວກປະໂລຫິດໄດ້ຕິດຕາມເນື້ອເລື່ອງດ້ວຍຄວາມສົນໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະໂດຍບໍ່ໄດ້ຄໍານຶງເຖິງວ່າເລື່ອງນັ້ນກ່ຽວພັນກັບຕົນເອງ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮ່ວມກັບປະຊາຊົນຕອບວ່າ, ‘ລາວຈະທໍາລາຍພວກຄົນຊົ່ວຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງໜ້າອະນາດ ແລະຈະໃຫ້ສວນອະງຸ່ນຂອງລາວແກ່ພວກຄົນເຊົ່າສວນອື່ນ ຜູ້ຊຶ່ງຈະສົ່ງຜົນອັນຄວນແກ່ລາວຕາມລະດູການຂອງມັນ.’”

“ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ ພວກເຂົາໄດ້ປະກາດຄຳພິພາກສາລົງໂທດຂອງຕົນເອງ. ພຣະເຢຊູຊົງທອດພຣະເນດເບິ່ງພວກເຂົາ, ແລະພາຍໃຕ້ສາຍພຣະເນດອັນຫຍັ່ງຮູ້ຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາຮູ້ວ່າພຣະອົງຊົງຢັ່ງຮູ້ຄວາມລັບໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ. ຄວາມເປັນພຣະຂອງພຣະອົງໄດ້ສຳແດງອອກຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາດ້ວຍລິດອຳນາດອັນແນ່ຊັດຢ່າງບໍ່ອາດສົງໄສໄດ້. ພວກເຂົາເຫັນໃນພວກຊາວສວນອົງຸ່ນນັ້ນເປັນພາບສະທ້ອນຂອງຕົນເອງ, ແລະໂດຍບໍ່ອາດຫ້າມຕົນໄດ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, ‘ຂໍຢ່າໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນເລີຍ!’”

ດ້ວຍຄວາມເຄັ່ງຂຶມ ແລະ ຄວາມເສຍໃຈ ພຣະຄຣິດໄດ້ຕັດຖາມວ່າ, “ພວກທ່ານບໍ່ເຄີຍອ່ານໃນພຣະຄຳພີຫລືວ່າ, ຫີນທີ່ຊ່າງກໍ່ສ້າງໄດ້ປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຫີນເອກແຫ່ງມຸມແລ້ວ; ການນີ້ເກີດມາແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ເປັນການອັດສະຈັນໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ? ເພາະສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງກ່າວແກ່ພວກທ່ານວ່າ ແຜ່ນດິນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຖືກເອົາໄປຈາກພວກທ່ານ ແລະ ຈະຖືກປະທານໃຫ້ແກ່ຊົນຊາດໜຶ່ງທີ່ເກີດຜົນຂອງມັນ. ແລະ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະຕົກລົງເທິງຫີນກ້ອນນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະແຕກຫັກ; ແຕ່ຖ້າຫີນນີ້ຕົກລົງເທິງຜູ້ໃດ ມັນຈະບົດຜູ້ນັ້ນໃຫ້ແຫຼກເປັນຜົງ.”

ພຣະຄຣິດຄົງຈະໄດ້ຫັນເຫຄວາມພິນາດຂອງຊາດຢິວໄປ ຖ້າປະຊາຊົນໄດ້ຍອມຮັບພຣະອົງ. ແຕ່ຄວາມອິດສາ ແລະ ຄວາມຫຶງຫວງໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາແຂງກະດ້າງຢ່າງບໍ່ອາດປອງດອງໄດ້. ພວກເຂົາໄດ້ຕັດສິນໃຈວ່າຈະບໍ່ຍອມຮັບພຣະເຢຊູຊາວນາຊາເຣັດເປັນພຣະເມຊີອາ. ພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງໂລກ, ແລະນັບແຕ່ນັ້ນຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍຖືກຫຸ້ມລ້ອມດ້ວຍຄວາມມືດ ດັ່ງຄວາມມືດໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ຄວາມພິນາດທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນໄດ້ມາເຖິງຊາດຢິວ. ອາລົມຮ້າຍອັນດຸເດືອດຂອງພວກເຂົາເອງ ທີ່ບໍ່ຖືກຄວບຄຸມ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພິນາດແກ່ພວກເຂົາ. ໃນຄວາມໂກດແຄ້ນອັນມືດບອດ ພວກເຂົາໄດ້ທໍາລາຍກັນເອງ. ຄວາມຍະໂສທີ່ກະບົດ ແລະ ແຂງກະດ້າງຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ນໍາເອົາພຣະພິໂລດຂອງຜູ້ພິຊິດຊາວໂຣມັນມາເຫນືອພວກເຂົາ. ເຢຣູຊາເລັມຖືກທໍາລາຍ, ພຣະວິຫານຖືກປ່ອຍໃຫ້ເປັນຊາກຫັກພັງ, ແລະບ່ອນຕັ້ງຂອງມັນຖືກໄຖເຫມືອນດັ່ງນາ. ບຸດຫຼານແຫ່ງຢູດາໄດ້ພິນາດລົງດ້ວຍຮູບແບບຄວາມຕາຍອັນນ່າສະຫຍອງທີ່ສຸດ. ຫຼາຍລ້ານຄົນຖືກຂາຍໄປ ເພື່ອເປັນທາດໃນແຜ່ນດິນຂອງຄົນຕ່າງສາສະໜາ.

“ໃນຖານະເປັນຊົນຊາດ ຊາວຢິວໄດ້ລົ້ມເຫຼວໃນການບັນລຸພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ສວນອະງຸ່ນນັ້ນໄດ້ຖືກຍົກໄປຈາກພວກເຂົາ. ບັນດາສິດພິເສດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ນຳໄປໃຊ້ໃນທາງຜິດ ແລະ ພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເບິ່ງແຄນ ໄດ້ຖືກມອບໝາຍໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນ.”

“ຄຳອຸປະມາເລື່ອງສວນອະງຸ່ນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ກັບຊາດຢິວເທົ່ານັ້ນ. ມັນມີບົດຮຽນສຳລັບພວກເຮົາ. ຄຣິສຕະຈັກໃນຍຸກນີ້ໄດ້ຮັບການປະທານສິດພິເສດແລະພຣະພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈາກພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງຊົງຄາດຫວັງຜົນຕອບແທນທີ່ສົມຄວນກັນ.” Christ’s Object Lessons. 284–296.

“ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເອີ້ນຄຣິດຈັກຂອງພຣະອົງໃນຍຸກນີ້ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເອີ້ນອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ໃຫ້ຢືນຢັດເປັນແສງສະຫວ່າງໃນໂລກ. ໂດຍດາບອັນມີລິດແຫ່ງຄວາມຈິງ ຄືຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ອົງທີສອງ ແລະອົງທີສາມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງແຍກພວກເຂົາອອກຈາກຄຣິດຈັກທັງຫຼາຍ ແລະຈາກໂລກ ເພື່ອນຳພວກເຂົາເຂົ້າມາສູ່ຄວາມໃກ້ຊິດອັນສັກສິດກັບພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຮັກສາຝາກແຫ່ງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະໄດ້ຊົງຝາກຄວາມຈິງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນສຳລັບເວລານີ້ໄວ້ກັບພວກເຂົາ. ເຊັ່ນດຽວກັບຖ້ອຍຄຳອັນສັກສິດທີ່ໄດ້ຊົງຝາກໄວ້ແກ່ອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນການມອບຝາກອັນສັກສິດ ທີ່ຈະຕ້ອງຖືກປະກາດສື່ສານໄປສູ່ໂລກ. ທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດ 14 ເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຜູ້ຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອອກໄປໃນຖານະຜູ້ແທນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອເປົ່າສຽງຄຳເຕືອນໄປທົ່ວຄວາມຍາວແລະຄວາມກວ້າງຂອງແຜ່ນດິນໂລກ.” Testimonies, volume 5, 455.

“ນີ້ບໍ່ແມ່ນຖ້ອຍຄຳຂອງຊິດເຕີ ໄວທ໌, ແຕ່ເປັນຖ້ອຍຄຳຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພຣະອົງໄດ້ມອບຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍມອບແກ່ທ່ານ. ພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນຮ້ອງທ່ານວ່າ ຈົ່ງຢຸດເຮັດວຽກຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງອີກຕໍ່ໄປ. ມີຄຳສັ່ງສອນຫຼາຍປະການຖືກປະທານໃນເລື່ອງຄົນທີ່ອ້າງວ່າເປັນຄຣິສຕຽນ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງສະແດງລັກສະນະຂອງຊາຕານ ຄັດຄ້ານການກ້າວໜ້າຂອງຄວາມຈິງທັງໃນຈິດໃຈ ໃນຖ້ອຍຄຳ ແລະໃນການກະທຳ, ແລະແນ່ນອນວ່າກຳລັງດຳເນີນຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຊາຕານກຳລັງນຳພາພວກເຂົາໄປ. ໃນຄວາມແຂງກະດ້າງແຫ່ງໃຈຂອງເຂົາ ເຂົາໄດ້ຍຶດເອົາອຳນາດທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງເຂົາແຕ່ຢ່າງໃດເລີຍ ແລະເປັນອຳນາດທີ່ເຂົາບໍ່ຄວນໃຊ້. ພຣະອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຕັດວ່າ, ‘ເຮົາຈະຄວ້ຳລົງ, ຄວ້ຳລົງ, ຄວ້ຳລົງ.’ ມະນຸດໃນ Battle Creek ເວົ້າວ່າ, ‘ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແມ່ນພວກເຮົາ’ ແຕ່ພວກເຂົາກຳລັງໃຊ້ໄຟສາມັນ. ໃຈຂອງເຂົາບໍ່ໄດ້ອ່ອນລົງ ແລະຖືກປາບໃຫ້ນອບນ້ອມໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ.” Manuscript Releases, volume 13, 222.

“ຄວາມອົດທົນຂອງພຣະເຈົ້າມີຈຸດປະສົງອັນໜຶ່ງ, ແຕ່ພວກທ່ານກຳລັງທຳລາຍມັນ. ພຣະອົງກຳລັງຊົງຍອມໃຫ້ສະພາບການຢ່າງໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງພວກທ່ານໃຄ່ຢາກໃຫ້ຖືກຕໍ່ຕ້ານແລະແກ້ໄຂໃນພາຍຫຼັງ, ແຕ່ເມື່ອນັ້ນກໍຈະຊ້າເກີນໄປ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນຊາເອລີຢາໃຫ້ເຈີມຮາຊາເອນຜູ້ໂຫດຮ້າຍແລະຫຼອກລວງໃຫ້ເປັນກະສັດເໜືອຊີເຣຍ, ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເປັນແສ້ແຫ່ງການລົງໂທດແກ່ອິສຣາເອນທີ່ນັບຖືຮູບເຄົາລົບ. ຜູ້ໃດຈະຮູ້ໄດ້ວ່າພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງປ່ອຍພວກທ່ານໄປຕາມການຫຼອກລວງທີ່ພວກທ່ານຮັກ? ຜູ້ໃດຈະຮູ້ໄດ້ນອກຈາກວ່ານັກເທດທີ່ສັດຊື່, ໝັ້ນຄົງ, ແລະທ່ຽງແທ້ ອາດເປັນຄົນສຸດທ້າຍຜູ້ຈະປະກາດຂ່າວປະເສີດແຫ່ງສັນຕິສຸກແກ່ບັນດາຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາອັນບໍ່ຮູ້ຄຸນ? ອາດເປັນໄດ້ວ່າບັນດາຜູ້ທຳລາຍກຳລັງຖືກຝຶກຝົນຢູ່ແລ້ວພາຍໃຕ້ມືຂອງຊາຕານ ແລະພຽງແຕ່ຄອຍຖ້າການຈາກໄປຂອງຜູ້ຖືທຸງມາດຕະຖານອີກພຽງບໍ່ກີ່ຄົນ ເພື່ອຈະເຂົ້າມາແທນທີ່, ແລະດ້ວຍສຽງຂອງຜູ້ພະຍາກອນເທັດຈະຮ້ອງວ່າ, ‘ສັນຕິສຸກ, ສັນຕິສຸກ,’ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງກ່າວເຖິງສັນຕິສຸກ. ປົກກະຕິຂ້ານ້ອຍບໍ່ຄ່ອຍຮ້ອງໄຫ້, ແຕ່ບັດນີ້ຂ້ານ້ອຍພົບວ່າດວງຕາຂອງຕົນພຣ່າມົວໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ; ມັນກຳລັງຢອດລົງເທິງໜ້າກະດາດຂອງຂ້ານ້ອຍຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍຂຽນ. ອາດເປັນໄດ້ວ່າອີກບໍ່ດົນການພະຍາກອນທັງຫຼາຍທ່າມກາງພວກເຮົາຈະສິ້ນສຸດລົງ, ແລະສຽງທີ່ໄດ້ປຸກເຮົ້າປະຊາຊົນອາດຈະບໍ່ລົບກວນການຫຼັບໄຫຼອັນເນື້ອໜັງຂອງເຂົາອີກຕໍ່ໄປ.”

“ເມື່ອພຣະເຈົ້າຈະກະທຳພະລາຊະກິດອັນແປກປະຫຼາດຂອງພຣະອົງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ເມື່ອມືອັນບໍລິສຸດບໍ່ໄດ້ແບກຫີບພັນທະສັນຍາອີກຕໍ່ໄປ, ວິບັດຈະມາເຖິງປະຊາຊົນ. ໂອ, ຖ້າເຈົ້າໄດ້ຮູ້, ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າ, ໃນວັນນີ້ຂອງເຈົ້າ, ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ເປັນຂອງສັນຕິສຸກຂອງເຈົ້າ! ໂອ, ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ດັ່ງທີ່ນະຄອນນີນະເວໄດ້ກະທຳ, ກັບໃຈດ້ວຍກຳລັງທັງສິ້ນຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເຊື່ອດ້ວຍໃຈທັງສິ້ນຂອງພວກເຂົາ, ເພື່ອພຣະເຈົ້າຈະຫັນຄືນພຣະພິໂລດອັນຮ້າຍແຮງຂອງພຣະອົງອອກຈາກພວກເຂົາ.” Testimonies, volume 5, 77.

“ຖ້າທ່ານຍັງປ່ອຍຕາມຄວາມດື້ດ້ານແຫ່ງຈິດໃຈ, ແລະດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງແລະການຖືຕົນວ່າຊອບທຳບໍ່ຍອມສາລະພາບຄວາມຜິດຂອງຕົນ, ທ່ານຈະຖືກປ່ອຍໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ການລໍ້ລວງຂອງຊາຕານ. ຖ້າເມື່ອພຣະອົງເປີດເຜີຍຄວາມຜິດພາດຂອງທ່ານແລ້ວ ທ່ານບໍ່ກັບໃຈ ຫຼືບໍ່ສາລະພາບ, ພຣະປະສົງອັນຮອບຄອບຂອງພຣະອົງຈະນຳທ່ານໃຫ້ກັບຄືນມາເຜີຍຜ່ານເນື້ອຫາເດີມນັ້ນຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ. ທ່ານຈະຖືກປ່ອຍໃຫ້ກະທຳຜິດພາດທີ່ມີລັກສະນະຄ້າຍກັນ, ທ່ານຈະຍັງຄົງຂາດສະຕິປັນຍາ, ແລະຈະເອີ້ນຄວາມບາບວ່າຄວາມຊອບທຳ, ແລະເອີ້ນຄວາມຊອບທຳວ່າຄວາມບາບ. ການຫລອກລວງອັນຫຼວງຫຼາຍທີ່ຈະແຜ່ຫຼາຍຢູ່ໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້ຈະຫ້ອມລ້ອມທ່ານໄວ້, ແລະທ່ານຈະປ່ຽນຜູ້ນຳ, ໂດຍບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າທ່ານໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ.” Review and Herald, December 16, 1890.