ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ສາມສິບເຈັດ

ໃນຄວາມຝັນຂອງ William Miller, “ຄວາມອຶກກະທຶກ” ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ເມື່ອຜູ້ຄົນເລີ່ມລົບກວນອັນຍະມະນີນັ້ນ, ໄດ້ຖືກນຳໜ້າໂດຍ Miller ລວບລວມອັນຍະມະນີເຂົ້າໄວ້ ແລະ ເອີ້ນວ່າ “ມາ ແລະ ເບິ່ງ.” ພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະຊາຍຖືແປງປັດຝຸ່ນ, ໃຊ້ໄມ້ກວາດເພື່ອກວາດເອົາເສດຂີ້ເຫຍື້ອອອກ, ລວບລວມອັນຍະມະນີໃສ່ຫີບທີ່ໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າຫຼາຍ, ແລະ ຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນ Miller ໃຫ້ “ມາ ແລະ ເບິ່ງ.” ເມື່ອພຣະຄຣິດເລີ່ມພຣະລາຊະກິດແຫ່ງໄມ້ກວາດຂອງພຣະອົງ, ຫ້ອງນັ້ນເປົ່າຫວ່າງ, ເພາະ Miller ໄດ້ບັນທຶກວ່າ “ປະຕູບານໜຶ່ງໄດ້ເປີດອອກ, ແລະ ຊາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຂົ້າມາໃນຫ້ອງ, ເມື່ອນັ້ນຜູ້ຄົນທັງໝົດກໍໄດ້ອອກຈາກຫ້ອງ; ແລະ ລາວ, ໂດຍມີແປງປັດຝຸ່ນຢູ່ໃນມື, ໄດ້ເປີດໜ້າຕ່າງທັງຫຼາຍ, ແລະ ເລີ່ມປັດຝຸ່ນ ແລະ ເສດຂີ້ເຫຍື້ອອອກຈາກຫ້ອງ.”

ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນເຂົ້າສູ່ຫ້ອງເມື່ອຜູ້ຄົນທັງໝົດໄດ້ອອກຈາກຫ້ອງນັ້ນໄປແລ້ວ. ໃນປີ 2023, ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນໄດ້ເຂົ້າສູ່ຫ້ອງທີ່ຫວ່າງເປົ່າ, ເພາະວ່າການເຄື່ອນໄຫວຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຖືກທຳລາຍແລະກະຈັດກະຈາຍ. ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຕາຕະລາງຂອງຮາບາກຸກໃນປີ 2012 ໄດ້ຖືກຝັງຢູ່ໃນກອງເສດເຫຍື້ອ, ແລະຫ້ອງນັ້ນຫວ່າງເປົ່າ. ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນຄືພຣະອົງຜູ້ທີ່ໄດ້ສະເດັດມາພາຍຫຼັງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຜູ້ທີ່ໂຢຮັນໄດ້ກ່າວວ່າພຣະອົງມີພັດ, ແລະວ່າພຣະອົງຈະໃຊ້ພັດນັ້ນຊຳລະລານນວດຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດໂດຍສິ້ນເຊີງ.

ແຂວງຄາລິລີເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງຈຸດຫັນປ່ຽນ, ແລະຈຸດໜຶ່ງໃນແມ່ນ້ຳຢໍແດນທີ່ພຣະເຢຊູສະເດັດມາຮັບບັບຕິສະມານັ້ນມີຊື່ວ່າ ເບັດອາບາຣາ, ແລະມັນໝາຍເຖິງ “ທ່າຂ້າມຟາກ,” ແລະມັນບົ່ງບອກສະຖານທີ່ທີ່ອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ຂ້າມເຂົ້າໄປສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ. ເມື່ອພຣະເຢຊູຮັບບັບຕິສະມາ ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນ ພຣະເຢຊູຄຣິດ. ຄາລິລີ, ຢໍແດນ, ເບັດອາບາຣາ ແລະການທີ່ພຣະເຢຊູກາຍເປັນພຣະຄຣິດ ລ້ວນແຕ່ເນັ້ນໜັກເຖິງການປ່ຽນແປງຂອງຍຸກການຈັດສັນ, ຊຶ່ງນັ້ນກໍແມ່ນສິ່ງທີ່ປະຕູເປັນຕົວແທນເຊັ່ນກັນ, ໂດຍສະເພາະສຳລັບຊາວຟີລາເດນເຟຍຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບລູກກະແຈຂອງປະຕູທີ່ເປີດແລະປິດ.

ເມື່ອພຣະຄຣິດ “ເປີດ” “ປະຕູ” ແລະ “ເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງ,” ຫ້ອງນັ້ນເປັນ “ຫ້ອງຂອງພຣະອົງ,” ເພາະພຣະອົງຊຳລະ “ລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງ” ຢ່າງສົມບູນ. ຖ້າຫາກວ່າລານນັ້ນເປັນຂອງພຣະອົງ, ຫ້ອງນັ້ນກໍເປັນຫ້ອງຂອງພຣະອົງ.

ພຣະອົງເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງຂອງພຣະອົງເພື່ອເກັບກ່ຽວເຂົ້າສາລີຂອງພຣະອົງ ແລະເພື່ອເກັບຮວບຮວມພືດລະເຫຍື້ອແລະເຜົາມັນເສຍ. ການປ່ຽນແປງຂອງຍຸກການຈັດສັນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ຄາລີເລ, ຢໍແດນ, ເບັດທາບາຣາ, ພິທີບັບຕິສະມາ, ການຜ່ານຈາກໂຢຮັນໄປສູ່ພຣະເຢຊູ ສອດຄ່ອງກັບການຜ່ານຈາກຄຣິສຕະຈັກຜູ້ຕໍ່ສູ້ຂອງລາວດີເຊຍ ໄປສູ່ຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຂອງຟີລາເດນເຟຍ. ພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງຂອງພຣະອົງໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023. ມິນເລີ ໄດ້ຫຼັບຕາລົງທ່າມກາງຄວາມອຶກທຶກໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະເມື່ອເຂົາລືມຕາຂຶ້ນ, ຫ້ອງນັ້ນຫວ່າງເປົ່າຈາກຜູ້ຄົນ; ຄວາມຈິງຖືກຝັງໄວ້ພາຍໃຕ້ຄວາມຜິດພາດ, ແລ້ວຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນໄດ້ເປີດປ່ອງຢ້ຽມ ແລະເລີ່ມກວາດເສດຂີ້ເຫຍື້ອອອກ.

ໃນມື້ສຸດທ້າຍຂອງປີ 2023 ຊຶ່ງຕໍ່ເນື່ອງເຖິງມື້ທໍາອິດຂອງປີ 2024, ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ຊົງເລີ່ມເປີດຜະນຶກການສໍາແດງເຖິງພຣະອົງເອງຢ່າງເປັນຂັ້ນຕອນ. ຕາມກັບຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຂອງການເປີດຜະນຶກໃນດານີເອນບົດທີ 12, ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຈະມີການທົດສອບສາມປະການ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ວ່າ “ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະ ຖືກທົດລອງ.”

ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ເມື່ອຄົນບາບຜູ້ຖືກພິພາກສາວາງບາບຂອງຕົນໄວ້ເທິງເຄື່ອງບູຊາໃນເດີ່ນພະວິຫານ ບ່ອນທີ່ເຂົາໄດ້ຖືກນັບວ່າຊອບທໍາໂດຍເລືອດ.

ແລ້ວເລືອດນັ້ນຖືກນໍາເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດ ບ່ອນທີ່ຂະບວນການແຫ່ງການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຖືກສະແດງວ່າເປັນການຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວໂດຍການຊໍາລະດ້ວຍເລືອດຈາກເດີ່ນ. ຄວາມຊອບທໍາຖືກສໍາແດງອອກທີ່ນັ້ນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ມີໄຊຊະນະໂດຍເລືອດ ແລະໂດຍຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງຄໍາພະຍານຂອງພວກເຂົາ.

ແລ້ວພວກເຂົາກໍຖືກທົດລອງ, ແລະໃນວັນທ້າຍທັງຫຼາຍ ກໍຖືກພົບວ່າດີກວ່ານັກປັນຍາອື່ນໆ ທັງໝົດໃນບາບີໂລນຢູ່ສິບເທົ່າ. ການທົດສອບປະການທີສາມແມ່ນບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຖືກຮັບສະຫງ່າຣາສີໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະຖືກແຍກໃຫ້ໂດດເດັ່ນອອກຈາກຄົນອີກພວກໜຶ່ງທີ່ອ້າງຕົນວ່າເປັນນັກປັນຍາ. ການທົດສອບປະການທີສາມນັ້ນຄືກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະການທົດສອບປະການທໍາອິດແມ່ນການເອີ້ນຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດໃຫ້ກັບຄືນໄປສູ່ຮາກຖານທັງຫຼາຍ, ເພາະວ່າໃນຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປພຣະວິຫານຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປນັ້ນຄືຂ່າວສານແຫ່ງການແຍກອອກຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ຊຶ່ງຕາມມາດ້ວຍການທົດສອບຊີ້ຂາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ໃນປີ 2023, ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ລົງມາ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍໄດ້ກະທຳໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ເມື່ອພຣະອົງລົງມາພ້ອມກັບຂ່າວສານເກື່ອງກັບອິສລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສອງ. ພຣະອົງໄດ້ລົງມາດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍໄດ້ກະທຳໃນ 9/11, ພ້ອມກັບຂ່າວສານເກື່ອງກັບອິສລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມ ແລະການຊົງເອີ້ນໃຫ້ກັບຄືນສູ່ຫົນທາງເກົ່າ. ຮາກຖານແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣຕ໌ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ ເມື່ອຂ່າວສານແຫ່ງວິບັດປະການທີສອງໄດ້ສຳເລັດຜົນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ຈາກນັ້ນ ທູດສະຫວັນແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດທີ 10 ໄດ້ລົງມາ, ອັນເປັນຕົວແບບລ່ວງໜ້າເຖິງການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດທີ 18 ແລະການມາເຖິງຂອງວິບັດປະການທີສາມ.

ໂຈຊີຢາ ລິດ ແມ່ນບຸກຄົນທາງປະຫວັດສາດທີ່ກ່ຽວພັນກັບການວາງຮາກຖານໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ຊື່ “ໂຈຊີຢາ” ໝາຍຄວາມວ່າ “ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າ,” ແລະກະສັດໂຈຊີຢາໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດເປັນຕົວແທນຂອງການປະຕິຮູບຂອງໂຈຊີຢາ, ຊຶ່ງລວມເຖິງການຄົ້ນພົບຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂມເຊ ທີ່ຖືກຝັງໄວ້ທ່າມກາງຊາກຫັກພັງໃນພະວິຫານ ເໝືອນດັ່ງອັນມະນີຂອງມິນເລີໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ໃນຫ້ອງ.

ກະສັດໂຢຊີຢາໄດ້ສິ້ນພະຊົນທີ່ເມກິດໂດ, ຊຶ່ງຄືອາຣະມາເກດດອນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບຫົກ. ການປະຕິຮູບຂອງໂຢຊີຢາເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນທີ່ຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງໄດ້ປະກາດໄວ້, ເມື່ອເຢໂຣໂບອາມໄດ້ຕັ້ງແທ່ນບູຊາສອງແຫ່ງຂຶ້ນທີ່ເບັດເອນແລະດານ. ຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງນັ້ນໄດ້ຕາຍຢູ່ລະຫວ່າງລາກັບສິງໂຕ. ກະສັດໂຢຊີຢາໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ລ່ວງໜ້າໂດຍລະບຸຊື່, ແລະການປະຕິຮູບຂອງພຣະອົງກໍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ, ຊຶ່ງລວມເຖິງວ່າກະສັດໂຢຊີຢາໃນອະນາຄົດຈະທຳລາຍແທ່ນບູຊາແຫ່ງນັ້ນເອງ ບ່ອນທີ່ຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງໄດ້ເຜຊິນໜ້າກັບກະສັດເຢໂຣໂບອາມຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ.

ໂຢຊີຢາ ໝາຍຄວາມວ່າ ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ກະສັດໂຢຊີຢາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄໍາພະຍາກອນທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ປະມານ 340 ປີກ່ອນການຄອງລາດຂອງພະອົງ ສໍາເລັດລົງ. ພະອົງໄດ້ນໍາພາການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບ ຊຶ່ງໃນທີ່ສຸດໄດ້ໄປເຖິງແທ່ນບູຊາທີ່ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາໄດ້ເຜີຍໜ້າທ້າທາຍກະສັດເຢໂຣໂບອາມ. ເມື່ອໄປເຖິງບ່ອນນັ້ນ, ໂຢຊີຢາໄດ້ທໍາລາຍແທ່ນບູຊານັ້ນລົງ ດັ່ງທີ່ຄໍາພະຍາກອນໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າພະອົງຈະກະທໍາ. ແທ່ນບູຊາທັງສອງຂອງເຢໂຣໂບອາມນັ້ນເປັນຂອງປອມທີ່ຈົງໃຈສ້າງຂຶ້ນເພື່ອລອກແບບພຣະວິຫານໃນເຢຣູຊາເລັມ ແມ່ນແຕ່ໃນຂັ້ນທີ່ເຢໂຣໂບອາມໄດ້ສະຖາປະນາວັນສະຫຼອງປອມຂຶ້ນ. ໃນການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ, ເຂົາກໍພຽງແຕ່ກະທໍາສິ່ງທີ່ອາໂຣນໄດ້ກະທໍາກັບລູກງົວຄໍາ. ການກະບົດຂອງອາໂຣນເປັນຮາກຖານຢູ່ໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດຂອງອິສຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ. ມັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ໂມເຊກໍາລັງຮັບພຣະບັນຍັດ ຊຶ່ງເປັນຮາກຖານແຫ່ງການປົກຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ.

ການກະບົດຂອງອາໂຣນເປັນການກະບົດຊະນິດຮາກຖານ ແລະມັນໄດ້ຖືກທຳຊ້ຳອີກເມື່ອເຢໂຣໂບອາມສະຖາປະນາສິບເຜົ່າທາງເໜືອເປັນອິດສະຣາເອນ. ໂມເຊໄດ້ຕຳໜິອາໂຣນ, ແລະໂມເຊເປັນອາລະຟາ ຫຼື ຮາກຖານ ເມື່ອພິຈາລະນາໃນຄວາມສຳພັນກັບພຣະຄຣິດຜູ້ເປັນໂອເມກາ. ອາໂຣນ ແລະ ໂມເຊເປັນຕົວແທນຂອງສອງຈຳພວກໃນການກະບົດຊະນິດຮາກຖານ ແລະຈຳພວກທີສາມແມ່ນບັນດາວີລະຊົນຜູ້ຢືນຢູ່ກັບໂມເຊ—ຄືພວກເລວີ. ກະສັດເຢໂຣໂບອາມ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາ ເປັນສອງຈຳພວກໃນການກະບົດຊະນິດຮາກຖານຂອງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອ, ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເລວີເປັນບັນດາວີລະຊົນ.

ໃນການກະບົດອັນເປັນຮາກຖານຂອງເຢໂຣໂບອາມ ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາໄດ້ຕິຕຽນເຂົາ ແລະໄດ້ພະຍາກອນເຖິງກະສັດອົງໜຶ່ງຜູ້ຈະຖືກເອີ້ນນາມວ່າ “ຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າ”—ໂຢສີຢາ. ການສຳເລັດຕາມການປະຕິຮູບທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ນັ້ນລວມເຖິງວ່າ ເມື່ອໂຢສີຢາເລີ່ມການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບຂອງທ່ານ ຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂມເຊໄດ້ຖືກຄົ້ນພົບ ແລະການອ່ານພຣະວາຈາອັນສັກສິດຂອງໂມເຊໄດ້ເສີມພະລັງໃຫ້ແກ່ການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ. ໂຢສີຢາ, ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງເປັນສັນຍາລັກເຊິ່ງມີຄວາມໝາຍທາງພະຍາກອນ, ເປັນຕົວແທນຂອງການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບທີ່ໄດ້ຮັບພະລັງ ເມື່ອຄຳພະຍາກອນຈາກບົດຂຽນຂອງໂມເຊຖືກຄົ້ນພົບ.

ການກະບົດອັນເປັນຮາກຖານໃນເລື່ອງຂອງກະສັດເຢໂຣໂບອາມ ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກະສັດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ, ແລະຍັງໂດຍຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາຜູ້ຖືກສົ່ງມາພ້ອມກັບຖ້ອຍປະກາດຈາກພຣະເຈົ້າເພື່ອກ່າວໂທດຕໍ່ການກະບົດອັນເປັນຮາກຖານຂອງເຢໂຣໂບອາມ ແລະພ້ອມກັບຄໍາສັ່ງແກ່ຜູ້ພະຍາກອນ ທີ່ລະບຸວ່າເມື່ອກັບໄປຢູດານັ້ນຄວນຫຼີກລ້ຽງເສັ້ນທາງໃດ. ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາໄດ້ປະຕິເສດຄໍາຂໍຂອງເຢໂຣໂບອາມທີ່ໃຫ້ຢູ່ຕໍ່, ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍຍອມຮັບຄໍາເຊີນຂອງຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ມຸສາແຫ່ງເບັດເອນ, ແລະໄດ້ປະທັບຕາຊະຕາກຳຂອງຕົນ. ຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງຈະຕາຍຢູ່ລະຫວ່າງລາ ແລະສິງໂຕ, ແລ້ວຈຶ່ງຖືກຝັງໄວ້ໃນອຸບໂມງຂອງຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ມຸສາ.

ໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ ຄ.ສ. 1840 ຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງ, ແລະຮາກຖານຂອງລັດທິແອດເວນຕິສ໌ກໍໄດ້ຖືກວາງລົງ. ໂຢຊີຢາ ລິດຊ໌ ໄດ້ນຳສະເໜີຄຳພະຍາກອນນີ້ໃນປີ 1838, ແລະຕໍ່ມາອີກສິບວັນກ່ອນວັນທີ 11 ສິງຫາ ຄ.ສ. 1840 ທ່ານໄດ້ປັບແຕ່ງການຄຳນວນຂອງທ່ານໃຫ້ລະອຽດຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະໄດ້ພະຍາກອນວ່າ ວັນທີ 11 ສິງຫາ ຄ.ສ. 1840 ຈະເປັນວັນທີ່ອຳນາດສູງສຸດຂອງອອດໂຕມານຈະສິ້ນສຸດລົງ, ເປັນການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິສລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ.

ກະສັດໂຢຊີຢາເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ເພາະຜູ້ພະຍາກອນທຸກຄົນກ່າວເຖິງຍຸກສຸດທ້າຍໂດຍກົງຫຼາຍກວ່າຍຸກໃດໆກ່ອນນັ້ນ. ກະສັດໂຢຊີຢາເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ແລະການປະຕິຮູບນັ້ນໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນພຣະຄໍາພີໂດຍຄໍາພະຍາກອນ. ພຣະທໍາໂຢເອນໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການຟື້ນຟູແລະການປະຕິຮູບຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນທ່າມກາງຜູ້ທີ່ຈະເປັນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ການຟື້ນຟູໃນສະໄໝຂອງໂຢຊີຢາມີສອງຂັ້ນຕອນ: ມັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ, ແລ້ວຄໍາພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກໄດ້ເພີ່ມແຮງຜັກດັນໃຫ້ແກ່ພາລະກິດ. ສອງຂັ້ນຕອນນັ້ນຄື ຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະ ຝົນປາຍລະດູ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນພຣະທໍາໂຢເອນ, ແລະໄດ້ສໍາເລັດເປັນຈິງໃນພຣະທໍາກິດຈະການ, ແລະຕໍ່ມາກໍໄດ້ສໍາເລັດເປັນຈິງອີກຄັ້ງໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌.

ຕັ້ງແຕ່ການກະບົດພື້ນຖານໃນສະໄໝຂອງອາໂຣນ, ກະສັດເຢໂຣໂບອາມ ແລະ ຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາຈົນເຖິງກະສັດໂຢຊີຢາ, ແລ້ວສືບຕໍ່ມາເຖິງ Josiah Litch, ລາວໄດ້ລະບຸເສັ້ນທາງແຫ່ງຄຳພະຍານກ່ຽວກັບການທົດສອບພື້ນຖານ. ການທົດສອບພື້ນຖານແມ່ນການທົດສອບທຳອິດ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເປັນການທົດສອບພຣະວິຫານ ເມື່ອຫີນຍອດຖືກວາງລົງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ການທົດສອບທີສາມ, ຄືການທົດສອບຊີ້ຂາດ, ຈຶ່ງມາເຖິງ.

ນັບແຕ່ລູກງົວຄຳ ໄປຈົນເຖິງແທ່ນບູຊາຂອງເຢໂຣໂບອາມທີ່ເບເທນ ແລະ ດານ, ໄປຫາກະສັດໂຢສີຢາ, ຈົນເຖິງ Josiah Litch, ນີ້ເປັນລຳດັບຂອງຮອຍພະຍາກອນທີ່ນຳໄປສູ່ການທົດສອບພື້ນຖານຂອງ 9/11. ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກພັງທະລາຍລົງໃນ 9/11, ຄຳພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມໄດ້ລະບຸການທົດສອບທີ່ເອີ້ນຮ້ອງໃຫ້ຫວນກັບໄປສູ່ທາງເກົ່າອັນເປັນຮາກຖານ, ເພາະວ່າຄວາມຂະໜານກັນຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະ 9/11 ສາມາດຖືກເຫັນໄດ້ໂດຍຊາວແອັດເວັນຕິສວັນທີເຈັດແຫ່ງລາວດີເກຍຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເລືອກຈະເຫັນ. ການມີສ່ວນພົວພັນຂອງ Al Qaeda ໃນ 9/11 ມັກຖືກນຳມາຕັ້ງຄຳຖາມໃນຍຸກເຫຼົ່ານີ້ຂອງທິດສະດີສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດ ຊຶ່ງໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວເປັນຄວາມຈິງ, ແຕ່ Al Qaeda ຫມາຍຄວາມວ່າ “ຮາກຖານ,” ແລະພວກເຂົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເປັນອົງກອນໜຶ່ງປີກ່ອນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1989, ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1988.

ຖ້າບໍ່ສັງເກດລາຍລະອຽດເຫຼົ່ານີ້ກ່ຽວກັບນິມິດສັນຍາແບບຄຳພະຍາກອນຂອງຮາກຖານ, ຫຼາຍສິ່ງກໍຈະສູນເສຍໄປ. ໃນເຫດການ 9/11 ຮາກຖານໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນຂັ້ນຕອນທຳອິດ. ໃນຂັ້ນຕອນທີສອງ ພຣະວິຫານກໍສຳເລັດເມື່ອຫີນຍອດສຸດຖືກວາງລົງ. ຂັ້ນຕອນທີສາມແມ່ນປະຕູທີ່ປິດຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ຂ່າວສານນີ້ໂດຍຫຼັກແລ້ວຖືກມຸ່ງໄປຫາຊາວແອັດເວັນຕິສມື້ທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກຍ, ເພາະການພິພາກສາເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະມັນສິ້ນສຸດສຳລັບຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ທີ່ນັ້ນແລະໃນເວລານັ້ນ ຄວາມເປັນແອັດເວັນຕິສມື້ທີເຈັດແຫ່ງລາໂອດີເກຍກໍຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ; ເໝືອນດັ່ງພວກໂປຣແຕສແຕນໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີໄຣຕ໌, ແລະພວກຢິວໃນປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະເໝືອນດັ່ງບັນດາຜູ້ທີ່ຕາຍໄປຕະຫຼອດກວ່າສີ່ສິບປີໃນປະຫວັດຂອງໂມເຊ.

ໄພວິບັດປະການທີສາມຂອງ 9/11 ໄດ້ຖືກແບບຢ່າງໂດຍໄພວິບັດປະການທີສອງຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ແລະໃນລະດັບນັ້ນ ຫຼັກໝາຍທັງສອງໄດ້ຖືກແທນດ້ວຍລໍ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກທຳອິດຂອງອິດສະລາມໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ. ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ແລະສັດຮ້າຍນັ້ນມັກຖືກແທນດ້ວຍສິງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນການປອມແປງພຣະສິງແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ. ກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນສິງ, ແລະຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງໄດ້ຕາຍລະຫວ່າງລໍແລະສິງ, ແລະຖືກຝັງໃນອຸບມຸງດຽວກັນກັບຜູ້ພະຍາກອນຂີ້ຕົວະແຫ່ງເບັດເອນ. ລາວໄດ້ຕາຍໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຈາກ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງແມ່ນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຈາກລໍໄປຫາສິງ. ຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນແມ່ນອຸບມຸງຂອງຜູ້ພະຍາກອນຂີ້ຕົວະແຫ່ງເບັດເອນ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ໃຫ້ຝັງຜູ້ພະຍາກອນຈາກຢູດາຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງໄວ້ໃນອຸບມຸງຂອງຕົນເອງ.

ອານາຈັກຂອງເຢໂຣໂບອາມ, ຊຶ່ງຖືກນໍາສະເໜີວ່າເປັນຂອງປອມຂອງອານາຈັກຢູດາ, ບ່ອນທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມແລະພຣະວິຫານຕັ້ງຢູ່, ໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງພວກໂປຣແຕສຕັງໃນປະຫວັດສາດຂອງມິນເລີຣາຍ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ເປັນປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ. ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍສະຖານະແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງຕົນໃນລະຫວ່າງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະປະຕູທີ່ຖືກປິດຂອງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ປະຫວັດສາດນັ້ນສອດຄ່ອງກັບ 9/11 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ ຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງຢູດາຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງຈຶ່ງຖືກຝັງໄວ້ໃນອຸບໂມງດຽວກັນກັບພວກໂປຣແຕສຕັງຜູ້ຫລົງຖອຍ, ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຜູ້ພະຍາກອນຈອມຕົວະແຫ່ງເບັດເອນ.

ໂດຍພາບລວມ ກະສັດໂຢສີຢາເປັນກະສັດທີ່ດີ, ແຕ່ທ່ານກໍໄດ້ເສຍຊີວິດທີ່ເມກິດໂດ, ຊຶ່ງເປັນການນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ກັບອາມາເກດໂດນຢ່າງຊັດແຈ້ງແລະກົງໄປກົງມາ. ທ່ານໄດ້ຫຼົງທາງໄປໂດຍການປະຕິເສດຂ່າວສານເຕືອນຂອງເນໂກ. ເນໂກ, ກະສັດແຫ່ງອີຢິບ, ແລະດັ່ງນັ້ນກໍແມ່ນກະສັດແຫ່ງພາກໃຕ້, ກຳລັງເດີນທາງໄປເຮັດເສິກກັບບາບີໂລນ, ກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອ. ໂຢສີຢາເປັນຕົວແທນຂອງຊາວຢູດາທີ່ຕາຍຢູ່ອາມາເກດໂດນ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານເຕືອນກ່ຽວກັບສົງຄາມຂອງກະສັດແຫ່ງພາກໃຕ້ແລະກະສັດແຫ່ງພາກເໜືອໃນດານີເອນ 11:40–45. ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນຮາກຖານໃນເຫດການ 9/11.

ການທົດສອບທຳອິດແມ່ນການເອີ້ນຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໃຫ້ກັບຄືນສູ່ຮາກຖານ.

ການທົດສອບທີສອງແມ່ນການເອີ້ນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໃຫ້ແຍກອອກ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະວິຫານສຳເລັດ.

ການທົດສອບປະການທີສາມແມ່ນບົດທົດສອບອັນເປັນເກນຊີ້ຂາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ກ່ຽວກັບຕາປະທັບ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍ.

ການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດແມ່ນການທົດສອບຕໍ່ຮາກຖານ, ແລະໃນປີ 2024 ປະມານເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງຜູ້ທີ່ມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງກັບການປະຊຸມ Sabbath ທາງ Zoom ໄດ້ຈາກໄປເນື່ອງຈາກຂໍ້ໂຕ້ຖຽງດ້ານຄຳສອນພຽງປະການດຽວທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນແຜນພາບ 1843. ຂໍ້ໂຕ້ຖຽງນັ້ນແມ່ນກ່ຽວກັບສັນຍະລັກທີ່ສະຖາປະນານິມິດຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ຄວາມຂັດແຍ້ງໃນໝູ່ Millerite ແມ່ນພວກ Protestant ອ້າງວ່າ Antiochus Epiphanes ຫຼື Islam ແມ່ນອຳນາດຜູ້ທີ່ຍົກຕົນເອງຂຶ້ນ, ແລະລົ້ມລົງ, ເພື່ອສະຖາປະນານິມິດໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ.

ພວກໂຈນຂອງປະຊາຊົນຂອງທ່ານແມ່ນອິສລາມ ຫຼື ອັນຕິໂອຄັສ ເອປີຟາເນສ ຫຼືວ່າແມ່ນໂຣມ ດັ່ງທີ່ Miller ໄດ້ລະບຸໄວ້. Miller ໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ອຳນາດທີ່ນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮົກຮ້າງຂອງລັດທິນອກສາສະໜາ ແລະ ລັດທິສັນຕະປາປາ ທັງສອງນັ້ນແມ່ນອຳນາດດຽວກັນທີ່ຍົກຕົນຂຶ້ນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ລົ້ມລົງ ແລະ ຜູ້ທີ່ເປັນພວກໂຈນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງນີ້ຖືກນຳສະເໜີຢູ່ໃນແຜນພາບທີ່ “ໄດ້ຖືກຊີ້ນຳໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ,” ແລະ ເປັນການນຳສະເໜີພຽງອັນດຽວໃນບັນດາຕາຕະລາງຂອງ Habakkuk ທັງສອງ ທີ່ລະບຸເຖິງເຫດການໜຶ່ງທີ່ບໍ່ມີການອ້າງອີງໂດຍກົງໃນພຣະວະຈະນະຄຳພະຍາກອນ. ການອ້າງອີງໃນແຜນພາບນັ້ນມີໄວ້ເພື່ອເນັ້ນໃຫ້ເຫັນຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງພື້ນຖານນັ້ນ ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງພະລັງແຫ່ງການແຍກອອກຂອງພຣະວະຈະນະຄຳພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ.

ໃນປີ 2024, ປະມານເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງກຸ່ມ Zoom ໄດ້ຈາກໄປເນື່ອງຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທີ່ວ່າແມ່ນສະຫະລັດອາເມລິກາທີ່ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນໂຣມ, ດັ່ງທີ່ພວກ Millerites ໄດ້ປົກປ້ອງໄວ້ຢ່າງເໝາະສົມ.

ການຊຳລະທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2023 ນັ້ນ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອພຣະຄຣິດເຂົ້າສູ່ຫ້ອງຂອງພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍກະດ້ງຝັດຂອງພຣະອົງ, ແລະກະດ້ງຝັດນັ້ນຄືພຣະວາຈາແຫ່ງຄວາມຈິງຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອພຣະອົງເຂົ້າສູ່ຫ້ອງຂອງພຣະອົງ ຫ້ອງນັ້ນຫວ່າງເປົ່າຈາກຜູ້ຄົນ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຍົກຊູສຽງໜຶ່ງຂຶ້ນໃນຖິ່ນກັນດານ ເພື່ອຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ສຽງນັ້ນມີໜ້າທີ່ຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພຣະສັນຍາ ເພື່ອພຣະອົງຈະສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃນທັນໃດ; ຄືພຣະວິຫານຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຈາກນັ້ນໃນປີ 2024, ການທົດສອບປະການທຳອິດ, ການທົດສອບແຫ່ງຮາກຖານ, ການທົດສອບວ່າຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດ—ນິມິດນັ້ນທີ່ປະທັບຕາຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່. ນິມິດພາຍໃນທີ່ປະທັບຕາຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ ແມ່ນນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດໃນບົດທີສິບ, ແລະນິມິດພາຍນອກແມ່ນນິມິດທີ່ຖືກສະຖາປະນາໂດຍປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ, ແລະປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດນັ້ນຄື ໂຣມ. ນິມິດພາຍໃນເຖິງພຣະຄຣິດ ແລະນິມິດພາຍນອກເຖິງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ. ການປະທັບຕາຄືການຕັ້ງມັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ທັງຝ່າຍຈິດວິນຍານ ແລະຝ່າຍສະຕິປັນຍາ; ແລະນິມິດພາຍໃນຂອງບົດທີສິບນັ້ນແມ່ນຝ່າຍຈິດວິນຍານ, ແລະນິມິດພາຍນອກຂອງບົດທີສິບເອັດນັ້ນແມ່ນຝ່າຍສະຕິປັນຍາ. ຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະປະສົບການທີ່ສອດຄ່ອງກັນຂອງນິມິດທັງສອງ ແມ່ນເກນກຳນົດທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະຖືກປະທັບຕາ, ດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງດານີເອນບົດທີສິບ.

ການທົດສອບອັນຟາຂອງຮາກຖານແມ່ນກ່ຽວກັບຂໍ້ທີສິບສີ່ຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ, ແລະມັນເປັນຄູ່ຂະໜານກັບການທົດສອບຮາກຖານດຽວກັນຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌, ແລະການທົດສອບນັ້ນແມ່ນຂໍ້ຂັດແຍ້ງພຽງຢ່າງດຽວຈາກປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄຣທ໌ທີ່ຖືກນຳສະແດງໄວ້ເທິງຕາຕະລາງທີ່ຜູ້ຍາມຂອງຮາບາກຸກໄດ້ຖືກບັນຊາໃຫ້ຂຽນແລະເຮັດໃຫ້ແຈ້ງ. ການທົດສອບຮາກຖານຂອງປີ 2024 ແມ່ນການລົງມາຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະແດງໂດຍວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, 1888 ແລະ 9/11.

ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນກໍໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນຖານະມີຄາເອນດ້ວຍ, ເພາະວ່າມີຄາເອນແມ່ນຜູ້ທີ່ຊົງໃຫ້ໂມເຊເປັນຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ, ຜູ້ຊຶ່ງພ້ອມກັບເອລີຢາໄດ້ຖືກໃຫ້ເປັນຄືນມາໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງປີ 2023. ການເປັນຄືນມານັ້ນໄດ້ຖືກເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນໄວ້ວ່າສຳເລັດຜົນໂດຍຄຳພະຍາກອນເລື່ອງລົມທັງສີ່, ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ເອີ້ນວ່າມ້າທີ່ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ດ້ວຍຄວາມໂກດຮ້າຍ, ຊຶ່ງຄືອິດສະລາມຂອງວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ແລະ 9/11. ການທົດສອບອັນອັນຟາແມ່ນນິມິດພາຍນອກແຫ່ງການທົດສອບຂັ້ນພື້ນຖານ. ການທົດສອບອັນໂອເມກາຈະເປັນນິມິດພາຍໃນອັນເປັນຍອດປິດທ້າຍ.

ເຫດໃດຈຶ່ງຈະມີ alpha ແລະ omega ທີ່ຈະຖືກຕິດຕາມດ້ວຍການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ? ນີ້ແມ່ນປະເດັນແທ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຊີ້ບອກ. ນິມິດການທົດສອບພາຍນອກ alpha ຂອງປີ 2024 ແມ່ນການທົດສອບທຳອິດໃນບັນດາສາມການທົດສອບ. ການທົດສອບພື້ນຖານນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກຜ່ານ ເພື່ອຈະມີສ່ວນຮ່ວມໃນການທົດສອບ omega ອັນເປັນສ່ວນຍອດ. ການທົດສອບສອງຢ່າງນັ້ນມີລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ແຕກຕ່າງຈາກການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ. ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມແມ່ນການທົດສອບຊີ້ຂາດ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຜູ້ສະໝັກໄດ້ຜ່ານສອງຂັ້ນຕອນກ່ອນໜ້ານັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງຫຼືບໍ່.

ການທົດສອບຄັ້ງທໍາອິດແມ່ນຮາກຖານ, ແລະການທົດສອບຄັ້ງທີສອງແມ່ນພຣະວິຫານທີ່ສໍາເລັດແລ້ວ. ຮາກຖານຂອງພຣະວິຫານໄດ້ຖືກວາງລົງໃນລະຫວ່າງປະຫວັດສາດຂອງພຣະບັນຊາຄັ້ງທໍາອິດໃນການອອກຈາກບາບິໂລນ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະບັນຊາຄັ້ງທີສອງ ພຣະວິຫານໄດ້ຖືກສໍາເລັດ. ພຣະບັນຊາຄັ້ງທີສາມແຕກຕ່າງອອກໄປ, ເພາະໃນພຣະບັນຊານັ້ນ ອໍານາດອະທິປະໄຕແຫ່ງຊາດຂອງຢູດາໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູ ໂດຍໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາອໍານາດໃນການດໍາເນີນຄະດີອາຍາທາງພົນລະເຮືອນແລະທາງສາສະໜາ. ການພິພາກສາໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູໃນພຣະບັນຊາຄັ້ງທີສາມ. ໃນປີ 2024, ການທົດສອບອາລຟາອັນເປັນຮາກຖານໄດ້ແຍກຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນຫ້ອງເກືອບວ່າຫວ່າງເປົ່າແບບເສມືອນຈິງຂອງຊາຍ dirt brush.

ການທົດສອບໂອເມກາແມ່ນບ່ອນທີ່ພຣະວິຫານຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍການວາງຫີນຍອດ. ການສຳເລັດຂອງພຣະວິຫານແມ່ນຄຣິດຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ ຊຶ່ງຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເມື່ອເຂົ້າລອຍຖືກກຳຈັດອອກ. ການສຳເລັດຂອງພຣະວິຫານໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ແມ່ນເມື່ອເພັດພອຍຖືກໂຍນກັບຄືນໃສ່ຫີບໃຫຍ່ກວ່າ “without any visible pains of the man who cast them in.” ຫຼັງຈາກ Miller ລະບຸວ່າຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນເປັນຜູ້ໂຍນເພັດພອຍເຂົ້າໃນຫີບໃຫຍ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ຈົບຄຳພະຍານຂອງຕົນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳວ່າ, “I shouted with very joy, and that shout awoke me.”

ຈົ່ງສັງເກດວ່າ ສຽງຮ້ອງອັນດັງຂອງ Miller ທີ່ປຸກໃຫ້ຕື່ນນັ້ນ ໄດ້ຮັບລິດອຳນາດໂດຍ “ຄວາມຍິນດີ.” ຄວາມຍິນດີແມ່ນສັນຍາລັກຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນ Joel ຜູ້ຊຶ່ງມີ “ນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່,” ແລະ “ຄວາມອັບອາຍ” ກໍຢູ່ເໜືອນັກດື່ມນ້ຳອະງຸ່ນອີກພວກໜຶ່ງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກຕັດຂາດອອກຈາກນ້ຳອະງຸ່ນໃໝ່. ສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນທີ່ປຸກ Miller ນັ້ນ ຕິດຕາມມາພາຍຫຼັງຈາກຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນ ໂຍນອັນມະນີເຂົ້າໃສ່ຫີບໃບໃຫຍ່ກວ່າ. ຫີບໃບໃຫຍ່ກວ່ານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍອັນມະນີທີ່ໄດ້ຖືກແຍກອອກຈາກສິ່ງຂີ້ເຫຍື້ອ ແລະຖືກໂຍນເຂົ້າໃສ່ຫີບ, ຊຶ່ງທັງເປັນພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ. ພຣະວິຫານນັ້ນສຳເລັດລົງໃນພຣະບັນຊາຄັ້ງທີສອງ, ຫຼືໃນທູດສະຫວັນອົງທີສອງ, ຫຼືໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສອງແລະໂອເມກາ. ໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller, ການທົດສອບໂອເມກາໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນເມື່ອປ່ອງຢ້ຽມແຫ່ງສະຫວັນໄດ້ຖືກເປີດ.

ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດສີ່ປະການ” ໄດ້ສຳເລັດລົງ, ແລະແຕ່ລະການສະເດັດມາທັງສີ່ນັ້ນຈະສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຍິ່ງຂຶ້ນໃນກົດວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນເລື່ອງການຊຳລະແລະການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແກ່ພວກເລວີໃນມາລາກີບົດ 3 ສຳເລັດ. ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຮັບອານາຈັກ ອັນເປັນການສຳເລັດຂອງດານີເອນ 7:13. ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາເພື່ອຊຳລະສະຖານນະມັດສະການໃຫ້ສະອາດ ອັນເປັນການສຳເລັດຂອງດານີເອນ 8:14 ແລະພຣະອົງຍັງໄດ້ສະເດັດມາສູ່ພິທີອະພິເສກສົມຣົດດ້ວຍ. ການອະພິເສກສົມຣົດເກີດຂຶ້ນເມື່ອເຈົ້າສາວໄດ້ຕຽມຕົນຂອງນາງໃຫ້ພ້ອມແລ້ວ.

ຕາມການຊົງດົນໃຈ ໂລກ “ສາມາດຖືກເຕືອນໄດ້ເທົ່ານັ້ນ” ໂດຍ “ການເຫັນບຸລຸດແລະສະຕີ” ຜູ້ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນລະຫວ່າງວິກິດແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ເມື່ອເຈົ້າສາວໄດ້ຕຽມຕົນໃຫ້ພ້ອມແລ້ວ ການກ່ຽວກໍໄດ້ມາເຖິງ. ການກ່ຽວເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຮວບຮວມເຂົ້າສາລີຜົນສຸກທຳອິດທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງຖວາຍໂບກໄຫວ ອັນເປັນທຸງສັນຍາ. ກ່ອນອື່ນ ຜົນສຸກທຳອິດ ຊຶ່ງຄືຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ຖືກຮວບຮວມເຂົ້າມາ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນຝູງອື່ນ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ທຸງສັນຍານັ້ນຄືກອງທັບອັນຊົງລິດຂອງພຣະອົງ ແລະກອງທັບອັນຊົງລິດຂອງພຣະອົງນັ້ນນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານເນື້ອດີສີຂາວບໍລິສຸດ. ໃນການອະພິເສກສົມຣົດ ພຣະວິຫານຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ສຳເລັດລ່ວງໜ້າກ່ອນການພິພາກສາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະພຣະວິຫານນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຫີບຂະໜາດໃຫຍ່ຂອງ Miller ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງແມ່ນຄຣິສຕະຈັກຜູ້ມີໄຊຊະນະ ຊຶ່ງຄອບຄອງຂອງປະທານທັງປວງ ຮວມທັງວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ.

ຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນແມ່ນຜູ້ທີ່ມີຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ, ແລະຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງອອກ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ທັງໃນພຣະຄຳພີ ແລະ Spirit of Prophecy. ເມື່ອຂະບວນການ Laodicean ຂອງຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນປ່ຽນຮູບເປັນຂະບວນການ Philadelphian ຂອງຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ພວກເຂົາທັງໝົດຈະໃຊ້ວິທີການ “ເສັ້ນເທິງເສັ້ນ” ເພື່ອນຳສະເໜີຄຳພະຍານຂອງພວກເຂົາ. ຄຳພະຍານນັ້ນແມ່ນການປະສົມປະສານລະຫວ່າງພຣະໂລຫິດອັນຊົງສະຫງ່າ ແລະພະຍານຂອງມະນຸດ.

ຄໍາພະຍານຂອງມະນຸດຊາດ ທີ່ລວມເຂົ້າກັບໂລຫິດແຫ່ງພຣະພາວະ ແມ່ນຄໍາພະຍານຂອງໂມເຊ ແລະຂອງພຣະເມສານ້ອຍ. ໂມເຊແມ່ນມະນຸດຊາດ, ເປັນອາລຟາຕໍ່ໂລຫິດແຫ່ງພຣະພາວະຂອງພຣະເມສານ້ອຍຜູ້ເປັນໂອເມກາ. ຂອງປະທານທັງປວງຈະຖືກຟື້ນຄືນທັນທີ ເມື່ອເຈົ້າສາວໄດ້ຈັດຕຽມຕົນເອງໃຫ້ພ້ອມ, ແລະໃນຖານະກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າປ່ານຂາວ, ນາງກໍຮັບຕໍາແໜ່ງຂອງນາງເປັນທຸງສັນຍານຂອງກອງທັບຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ກໍາລັງຄືບໜ້າ. ການເດີນທັບເຂົ້າສູ່ສົງຄາມນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນ ເມື່ອເຈົ້າສາວຖືກຈັດຕຽມໃຫ້ພ້ອມ ແລະນຸ່ງຫົ່ມສີຂາວ, ຊຶ່ງແມ່ນເມື່ອປ່ອງຢ້ຽມແຫ່ງສະຫວັນຖືກເປີດອອກ, ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller.

ເມື່ອຜູ້ຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງທີ່ຫວ່າງເປົ່າ ແລະເປີດປ່ອງຢ້ຽມ ທ່ານໄດ້ເກັບຮວບຮວມອັນຍະມະນີເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະໂຍນພວກມັນເຂົ້າໄປໃນຫີບໂອເມກາທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ. James White ຈະລະບຸວ່າ ອັນຍະມະນີເຫຼົ່ານັ້ນຄືປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ William Miller ຈະບອກທ່ານວ່າ ສັນຍາລັກມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຢ່າງ, ແລະອັນຍະມະນີເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງພຽງແຕ່ຄວາມຈິງພື້ນຖານທີ່ກະຈັດກະຈາຍເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໝາຍເຖິງອັນຍະມະນີທີ່ກະຈັດກະຈາຍຢູ່ເທິງມົງກຸດທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງອານາຈັກແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງພຣະຄຣິດ.

ການທົດສອບໂອເມກາ ແລະ ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ ຫຼັງຈາກການທົດສອບອັນຟາພື້ນຖານທີ່ໂຣມໄດ້ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ ແມ່ນການທົດສອບໂອເມກາອັນເປັນຍອດສຸດ. ມັນເປັນການເຮັດໃຫ້ການທົດສອບແຫ່ງພຣະວິຫານສຳເລັດລົງ ຊຶ່ງນຳໜ້າການທົດສອບຊີ້ຂາດຄັ້ງທີສາມແຫ່ງການພິພາກສາ. ການທົດສອບນັ້ນຊຳລະຜູ້ນະມັດສະການສອງຈຳພວກອອກຈາກກັນ ໂດຍແຍກຜູ້ມີປັນຍາອອກຈາກຜູ້ໂງ່ຕາມນ້ຳມັນ ຊຶ່ງຄືຂ່າວສານ ຫຼື ດັ່ງທີ່ Sister White ໄດ້ລະບຸໄວ້ໃນຄຳອະທິບາຍຂອງນາງກ່ຽວກັບທຳມະສາລາທີ່ Capernaum—“ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄວາມຈິງ.”

ເມືອງກາເປີນາອຸມແມ່ນສະຖານທີ່ທີ່ໃນ ໂຢຮັນ 6:66 ພຣະເຢຊູໄດ້ສູນເສຍສາວົກເປັນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ສຸດໃນຄັ້ງດຽວ, ແລະສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນກໍບໍ່ເຄີຍກັບຄືນມາອີກເລີຍ. ໃນຖານະເປັນການທົດສອບຄວາມເປັນສາວົກຄັ້ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ, ກາເປີນາອຸມຈຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງການທົດສອບໂອເມກາຂອງຄວາມເປັນສາວົກໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະສິ່ງນັ້ນກໍຈະເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການທົດສອບໂອເມກາຂອງຄວາມເປັນສາວົກໃນຂະບວນການທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2023. ໃນກາເປີນາອຸມ, ການທົດສອບນັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍ “ເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງສະຫວັນ,” ແລະມັນໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງຊາວຢິວໃນບໍລິບົດແຫ່ງຄວາມບໍ່ສາມາດຂອງເຂົາໃນການເຂົ້າໃຈຄຳພະຍາກອນ, ເນື່ອງຈາກຄວາມບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຍອມຮັບວ່າ ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງກ່າວເຖິງສິ່ງທຳມະຊາດ, ສິ່ງນັ້ນຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈໃນການນຳໃຊ້ທາງຈິດວິນຍານ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.