ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນທ໌-ເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ສີ່ສິບສາມ

ສັນຍາລັກຂອງປຸໂຣຫິດມະນຸດແປດສິບຄົນ ທີ່ຮວມເຂົ້າກັບມະຫາປຸໂຣຫິດຝ່າຍພຣະເຈົ້າ ຄືຕົວເລກ “81,” ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ເຮົາພົບ Miller’s Dream ໃນປຶ້ມ Early Writings. ໃນ Revelation “81” ເຮົາພົບວ່າ ເມື່ອຕາປະທັບອັນສຸດທ້າຍທີ່ສຸດຖືກເປີດອອກ ກໍມີຄວາມງຽບໃນສະຫວັນເປັນເວລາເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ. Habakkuk 2:20 ກ່າວວ່າ ແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນຄວນສະງົບນິ່ງຢູ່ ເມື່ອພຣະເຢໂຫວາສະຖິດຢູ່ໃນພຣະວິຫານອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ.

ການປົດຜະນຶກດວງທີເຈັດເກີດຂຶ້ນພາຍໃນສາມສິບວັນ, ເພາະວ່ານັ້ນແມ່ນຜະນຶກສຸດທ້າຍ. ໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023, ກະດູກຂອງເອເຊກີເອນໄດ້ເລີ່ມຂະບວນການຟື້ນຄືນຊີວິດ. ຈາກນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມສັ່ງສອນເປັນເວລາສີ່ສິບວັນ. ວັນທີນັ້ນໄດ້ໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດຂອງ 1,260 ວັນນັບແຕ່ຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະ ໂຢຮັນແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດວ່າ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງວັດພຣະວິຫານ ແຕ່ໃຫ້ລະເວັ້ນລານຊັ້ນນອກ. ລານຊັ້ນນອກສິ້ນສຸດລົງເມື່ອການກະຈັດກະຈາຍສິ້ນສຸດລົງ, ເພາະວ່າ ໂຢຮັນແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ 1,260 ນັ້ນຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນລານຊັ້ນນອກ. ເມື່ອມີການວັດແທກ ປະຫວັດສາດນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກລະເວັ້ນ.

ເມື່ອ Miller ຕື່ນຂຶ້ນ ແລະເຫັນຊາຍຜູ້ປັດຝຸ່ນ, ຫ້ອງນັ້ນວ່າງເປົ່າ; ແລະເມື່ອລາວຮ້ອງສຽງຂຶ້ນ, Miller ກໍຍັງຄົງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ຈາກປະຫວັດຂອງການຟື້ນຄືນພະຊົນ ຈົນເຖິງກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ, Christ ກຳລັງຍົກຕັ້ງພຣະວິຫານຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃນຊ່ວງສີ່ສິບຫົກປີ ຕັ້ງແຕ່ 1798 ຈົນເຖິງ 1844.

ເມື່ອພຣະອົງເລີ່ມຊົງສັ່ງສອນ, ພຣະອົງກໍກຳລັງຊົງປະຕິບັດພະລາຊະກິດຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ, ໂດຍສະເພາະໃນຊ່ວງສາມສິບວັນ. ໃນເວລານັ້ນ ທູດສະຫວັນທັງຫລາຍກໍນິ່ງງຽບຢູ່ສາມສິບນາທີ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງສັ່ງສອນປະໂລຫິດຂອງພຣະອົງຄືຜູ້ເທດ Millerite ສາມຮ້ອຍຄົນ, ຫຼືກອງທັບຂອງພຣະອົງຄືສາມຮ້ອຍຄົນຂອງກິເດໂອນ, ຫຼືໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົງຈັດພິມແຜນພາບ 1843 ຈຳນວນສາມຮ້ອຍແຜ່ນ; ແລະພຣະອົງຊົງກະທຳທັງໝົດນີ້ໃນຊ່ວງສາມສິບວັນນັບຈາກຕອນສິ້ນສຸດຂອງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ ຈົນເຖິງຂ່າວສານແຫ່ງແກສັງ. ພຣະອົງກຳລັງກວາດພື້ນຫ້ອງຂອງ Miller, ແຕ່ພື້ນນັ້ນເປັນຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນ ຫ້ອງຂອງ Miller ຈຶ່ງເປັນພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງກຳລັງຊົງທຳໃຫ້ພະລາຊະກິດແຫ່ງການລຶບອອກນັ້ນສຳເລັດລົງ ຈະເປັນການລຶບບາບທັງຫລາຍ ຫຼືການລຶບຊື່ຂອງຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນເປັນຜູ້ສະໝັກເພື່ອຈະຢູ່ໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຂ່າວສານແຫ່ງແກທີ່ມາເຖິງຫ້າມື້ກ່ອນການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະສິບມື້ກ່ອນການພິພາກສາ ແມ່ນບົດທົດສອບທີ່ຊີ້ຂາດ. ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສາມສິບນາທີທີ່ສະຫວັນສະງົບງຽບ, ຫຼືໃນສາມສິບວັນແຫ່ງການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງສັ່ງສອນພວກປະໂລຫິດ, ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄົນສອງຈຳພວກແລ້ວ ເມື່ອຕາປະທັບໄດ້ຖືກປະທັບລົງໃນລະຫວ່າງສາມຂັ້ນຕອນຂອງແກ, ການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະການພິພາກສາ. ສິ່ງນີ້ເຫັນໄດ້ງ່າຍ.

ຖ້າທ່ານມາເຖິງຈຸດທີ່ທ່ານຈະຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງແກ, ແລະປະຕິເສດທີ່ຈະປະກາດຂ່າວສານນັ້ນ—ທ່ານກໍລົ້ມເຫລວ.

ສາມຂັ້ນຕອນຂອງ ‘ສຽງແກ, ການຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະ ການພິພາກສາ’ ເປັນເຄື່ອງໝາຍທາງອັນດຽວໃນສາມຂັ້ນຕອນ, ດັ່ງທີ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຫວັດສາດ ເຄື່ອງໝາຍທາງອັນດຽວໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍ ‘ການຕາຍ, ການຝັງ ແລະ ການຟື້ນຄືນຊີວິດ.’ ການທົດສອບແບບສາມຂັ້ນຕອນໃນຕອນທ້າຍ ແມ່ນການທົດສອບຊະນິດ litmus ທີ່ນຳໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດເພນເຕຄອດຢູ່ຫ້າວັນ.

ຫ້າມື້ຫຼັງຈາກການຟື້ນຄືນພຣະຊົນ ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງງານສະຫຼອງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອກໍມາເຖິງ ແລະການຊຸມນຸມອັນບໍລິສຸດນັ້ນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດ ແລະເປັນພື້ນຖານຂອງປີ 2024. ທ່ານຈະກິນຂົ້ມປັງແຫ່ງສະຫວັນ ຫຼື ຂົ້ມປັງແຫ່ງການໃຫ້ເຫດຜົນຂອງມະນຸດ? ການທົດສອບນັ້ນໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 2024 ແລະມັນໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເຫັນລ່ວງໜ້າໂດຍການກະບົດອັນເປັນພື້ນຖານຂອງອາດາມ ແລະ ເອວາ, ນິມໂຣດ, ອາໂຣນ, ເຢໂຣໂບອາມ, ໂກຣາ ແລະຜູ້ກະບົດຂອງເຂົາ, ພວກໂປຣເຕສຕັງໃນປະຫວັດສາດມິນເລີໄຣຕ໌, ການກະບົດອັນຟາຂອງ John Harvey Kellogg, ການກະບົດໃນປີ 1888 ແລະແນ່ນອນ ການກະບົດຂອງ 9/11. ການກະບົດອັນເປັນພື້ນຖານຂອງກາອິນ ສື່ຖືງປະເດັນເລື່ອງຄວາມອິດສາຕໍ່ພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ຕະຫຼອດແນວສາຍຂອງການກະບົດອັນເປັນພື້ນຖານທັງປວງ.

ຕົວຢ່າງທັງໝົດຂອງການກະບົດທີ່ເປັນຮາກຖານນັ້ນແມ່ນການກະບົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ບາງກໍລະນີ; ເຊັ່ນ ພວກກະບົດໃນປີ 1888, ແລະ ພວກກະບົດຂອງໂຄຣາ, ລວມເອົາຄວາມຈິງທີ່ວ່າຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານທີ່ຖືກຊົງເລືອກເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການທົດສອບ. ການປະຕິເສດການລະບຸຂອງມິນເລີທີ່ວ່າໂຣມແມ່ນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດໃນດານີເອນ 11:14 ນັ້ນ, ເປັນການປະຕິເສດທັງຂ່າວສານ ແລະ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານ. ການທົດສອບນີ້ເປັນຮາກຖານ ເພາະບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ພໍ່ມິນເລີເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ລະບຸວ່າພວກປຸ້ນສະດົມໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ແມ່ນໂຣມ, ແຕ່ລູກຊາຍຂອງມິນເລີກໍໄດ້ລະບຸເຊັ່ນກັນ.

ຫ້າມື້ຫຼັງຈາກການເປັນຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023, ພັນທະກິດແຫ່ງການສອນເພື່ອການຕຽມພ້ອມຂອງມິນເລີ ໄດ້ຖືກຮັບຊ່ວງຕໍ່ໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງສະເດັດມາພາຍຫຼັງໂຢຮັນ. ເປັນເວລາສາມສິບວັນ ຈະມີການປະທານຄໍາສອນພິເສດແກ່ບັນດາຜູ້ນະມັດສະການໃນພຣະວິຫານ “ໜ້າຕໍ່ໜ້າ” ໂດຍພຣະຄຣິດ. ການຕຽມພ້ອມນັ້ນ ມີໄວ້ເພື່ອຕຽມພວກປຸໂຣຫິດຈໍານວນ 80 ຄົນ ໃຫ້ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງຄໍາເຕືອນຂອງງານສະຫລອງເທດສະການແຫ່ງແກັບ.

ການຕຽມພ້ອມສາມສິບວັນນັ້ນປະກອບດ້ວຍການທົດສອບຂັ້ນພື້ນຖານຄັ້ງທຳອິດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະການທົດສອບພຣະວິຫານຄັ້ງທີສອງໃນຕອນສິ້ນສຸດ. ການທົດສອບພຣະວິຫານຄັ້ງທີສອງໄດ້ສຳເລັດກ່ອນທີ່ຈະເປົ່າແກທັງຫຼາຍ, ແລະດັ່ງນັ້ນລາຍລະອຽດນີ້ຈຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງຖິ້ມເພັດພອຍລົງໃນຫີບ. ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງຊົງກະທຳສິ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງເຊີນ Miller ໃຫ້ “ມາແລະເບິ່ງ.” ຕັ້ງແຕ່ຄຳເຕືອນຂອງແກ ໄປຈົນເຖິງການສະເດັດຂຶ້ນໄປສູ່ການພິພາກສາ ທຸງສັນຍານໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນລ່ວງໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເພັດພອຍທັງໝົດຢູ່ໃນພຣະວິຫານແລ້ວ ກ່ອນທີ່ Miller ຈະຖືກເອີ້ນໃຫ້ “ມາແລະເບິ່ງ,” ແລະໃນເວລາທີ່ພະຍານທັງສອງຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເມກນັ້ນ ບັນດາສັດຕູຂອງເຂົາທັງຫຼາຍກໍເຫັນເຂົາ.

ປະກົດການນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍຂອງໄລຍະເວລາຈາກ 1840 ຫາ 1844, ແລະມັນກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ. Josiah Litch ໄດ້ທຳນາຍການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງອິດສະລາມໃນປີ 1840. ທ່ານໄດ້ບັນທຶກຄຳທຳນາຍຂອງຕົນໄວ້ໃນບັນທຶກສາທາລະນະໃນປີ 1838, ແລ້ວຈຶ່ງແກ້ໄຂມັນອີກສິບມື້ກ່ອນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ການສຳເລັດຂອງຄຳທຳນາຍທີ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂນັ້ນໄດ້ເສີມພະລັງແກ່ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ. ຂ່າວສານທີສອງໄດ້ຮັບການເສີມພະລັງໂດຍຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ພະຍານສອງຄົນຈາກປະຫວັດສາດດຽວກັນ ຜູ້ໜຶ່ງເປັນພະຍານອັນອານຟາ ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງເປັນພະຍານອັນໂອເມກາ. ເມື່ອຢູ່ຮ່ວມກັນ ພວກເຂົາຊີ້ບອກເຖິງການເສີມພະລັງຂອງຂ່າວສານໜຶ່ງ ໂດຍອີງໃສ່ການແກ້ໄຂຂອງຂ່າວສານກ່ອນໜ້າ.

ອັນຟາບົ່ງຊີ້ເຖິງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິດສະລາມ ແລະ ໂອເມກາບົ່ງຊີ້ເຖິງຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບປະຕູທີ່ຖືກປິດ. ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ອິດສະລາມໃນປີ 1840 ແລະ ປະຕູທີ່ຖືກປິດໃນປີ 1844, ບົ່ງຊີ້ວ່າອິດສະລາມ ແລະ ປະຕູທີ່ຖືກປິດ ເປັນຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂ່າວສານ, ອິດສະລາມຖືກປ່ອຍໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນ, ເໝືອນດັ່ງໃນການເຂົ້າສູ່ນະຄອນຢ່າງມີໄຊຊະນະຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນຈຸດນັ້ນ ປະຕູຖືກປິດໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ດັ່ງທີ່ປະຕູຖືກປິດເໜືອການພິພາກສາເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຂ່າວສານ, ອິດສະລາມໂຈມຕີອີກຄັ້ງ ໃນຂະນະທີ່ປະຕູຖືກປິດເໜືອສະຫະລັດອາເມລິກາ.

ມັນເປັນເລື່ອງສຳຄັນທີ່ຈະເຫັນວ່າ ເສັ້ນທີ່ເກີດຈາກ ພຣະທຳເລວີ 23 ນັ້ນ ຊີ້ບອກສາມຂັ້ນຕອນຂອງປັດສະຄາໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ ສາມຂັ້ນຕອນຂອງພວກປະໂລຫິດໃນຕອນທ້າຍ. ພວກປະໂລຫິດຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນເຄື່ອງຖວາຍໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ພວກເຂົາຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດກ່ອນເຫດການນັ້ນ. ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນ, ພວກເຂົາເປັນທຸງໝາຍ, ແລະ ເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກຍົກຂຶ້ນໃນສາມຂັ້ນຕອນທີ່ຕອນຕົ້ນຂອງເສັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ດຶງໂລກທັງໝົດເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ. ການຖືກຍົກຂຶ້ນຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນຕອນສຸດທ້າຍຂອງເສັ້ນທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຖືກຍົກຂຶ້ນຂອງພຣະຄຣິດ. ທັງໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ ຕອນທ້າຍ ມີຈຸດໝາຍໜຶ່ງທີ່ປະກອບດ້ວຍສາມຂັ້ນຕອນຖືກຊີ້ລະບຸໄວ້.

ສາມຂັ້ນຕອນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ທີ່ຕິດຕາມດ້ວຍຫ້າມື້, ແລະ ສາມຂັ້ນຕອນໃນຕອນສິ້ນສຸດ ທີ່ຕິດຕາມດ້ວຍຫ້າມື້. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ, ເລື່ອງລາວນີ້ກ່າວເຖິງຝູງຊົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ເພາະວ່າຖານະປຸໂຣຫິດໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ເປັນທຸງສັນຍານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ເຈັດມື້ແຫ່ງເທດສະການຢູ່ເພີງພັກເປັນຊ່ວງເວລາສຳລັບຄົນຕ່າງຊາດ. ຖ້າພວກເຮົາຕັດຊ່ວງເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດອອກໄປ, ແລະ ຕັດສາມມື້ເຄິ່ງທີ່ສິ້ນສຸດໃນປີ 2023 ອອກໄປ, ພວກເຮົາກໍຈະໄດ້ພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງຖືກສະແດງຢູ່ພາຍໃນຫ້າສິບມື້ຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ນັບແຕ່ວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາໃນໄວໆ ນີ້.

ຫ້າວັນນັບຈາກການຟື້ນຄືນຊີວິດສຳລັບພວກພົມມະຈັນ, ແລະສາມສິບວັນທີ່ຕາມມາສຳລັບພວກປະໂລຫິດ. ຈາກນັ້ນມີຫ້າວັນແຫ່ງຂ່າວສານແຫ່ງແກທີ່ມາຈາກພວກພົມມະຈັນ, ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຖືກຍົກຂຶ້ນຂອງພວກເຂົາເມື່ອຄົບສີ່ສິບວັນ, ຕໍ່ດ້ວຍຫ້າວັນໄປສູ່ການພິພາກສາ, ແລະຕາມດ້ວຍຫ້າວັນໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກຂອງພວກພົມມະຈັນ, ຕົວເລກ “5” ສະແດງເຖິງຮອຍພະບາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນພົມມະຈັນ ແລະຜູ້ຊຶ່ງເປັນປະໂລຫິດດ້ວຍ.

ໃນຊ່ວງສາມສິບມື້ແຫ່ງການສັ່ງສອນນັ້ນ, ຕາປະທັບສຸດທ້າຍ ແລະເປັນດວງທີເຈັດ ຖືກເປີດອອກ, ແລະກໍແມ່ນໃນຊ່ວງເວລານັ້ນເອງທີ່ Miller ເຫັນອັນຍະມະນີຖືກນຳກັບຄືນມາ. “ຈົ່ງມາແລ້ວເບິ່ງ” ເປັນສັນຍາລັກທີ່ອີງໃສ່ຕາປະທັບສີ່ດວງທຳອິດ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຕາປະທັບດວງທີເຈັດຖືກເປີດອອກ, Miller ຈຶ່ງຖືກບອກໃຫ້ “ຈົ່ງມາແລ້ວເບິ່ງ,” ແຕ່ພວກທູດສະຫວັນໃນສະຫວັນທັງປວງພຽງແຕ່ເຝົ້າມອງຢູ່ໃນຄວາມນິ່ງງຽບ. ຄວາມຝັນຂອງ Miller ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງການປະທັບຕາຂອງບັນດາອັນຍະມະນີ ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ພ້ອມທັງຊີ້ບອກດ້ວຍເຖິງອັນຍະມະນີທີ່ເປັນຂ່າວສານແຫ່ງ Midnight Cry. ຂ່າວສານນັ້ນຖ່າຍທອດລິດອຳນາດແກ່ບັນດາພົມມະຈາລີ ອັນເຮັດໃຫ້ການປະທັບຕາສຳເລັດລົງ, ແລະຊາຍຜູ້ຖືແປງປັດຝຸ່ນນັ້ນກໍຊີ້ບອກເຖິງພຣະອົງຜູ້ຄວບຄຸມທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວ ແລະຕົວຂ່າວສານ.

ປີ 2024 ເປັນການທົດສອບຮາກຖານ, ແລະບັດນີ້ໃນປີ 2026 ການທົດສອບພຣະວິຫານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ບັດນີ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາສາມສິບວັນທີ່ພຣະຄຣິດກຳລັງຊົງສັ່ງສອນ, ແລະການບໍ່ຮັບຮູ້ຄວາມຈິງນີ້ເປັນເລື່ອງຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍ.

ການຮັບຮູ້ສານຂໍ້ຄວາມແລະຜູ້ນຳສານ ເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງການທົດສອບພື້ນຖານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຣມໃນການສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ ແລະເປັນອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງເລື່ອງຂອງເອລີຢາແລະອາຮາບ.

ຕົວເລກທີ່ກ່ຽວພັນກັບອາຮາບເພີ່ມບໍລິບົດໃຫ້ແກ່ຂໍ້ຄວາມຕອນນັ້ນ. “ສາມສິບແປດ” ເປັນຕົວແທນຂອງ “ການລຸກຂຶ້ນ.” ອິດສະຣາເອນໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາໃຫ້ “ລຸກຂຶ້ນ” ແລະເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາໃນປີທີສາມສິບແປດ.

ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຮັກສາຊາຍພິການຜູ້ນັ້ນ ຊຶ່ງມີອາຍຸສາມສິບແປດປີ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຕັດແກ່ເຂົາວ່າ “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ.”

ໂຢຊີຢາ ລິດຊ໌ ໄດ້ທຳນາຍໄວ້ໃນປີ 1838 ແລະໄດ້ປັບໃຫ້ລະອຽດຍິ່ງຂຶ້ນໃນປີ 1840. ປີທີສາມສິບແປດທີ່ໂມເຊອ້າງເຖິງໃນພຣະບັນຍັດສອງ ກໍເປັນປີທີສີ່ສິບດ້ວຍ. ກະບວນການສອງຂັ້ນຂອງໂຢຊີຢາ ລິດຊ໌ ດຳເນີນຄຽງຄູ່ກັບການຟື້ນຟູສອງຂັ້ນຂອງຜູ້ທີ່ມີນາມດຽວກັນກັບລາວ ຄື ກະສັດໂຢຊີຢາ. ຕົວເລກ 38 ແລະ 40 ໃນຄວາມສຳພັນຕໍ່ກັນ ເປັນຕົວແທນຂອງການລຸກຂຶ້ນ ຊຶ່ງກໍເປັນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ພະຍານທັງສອງ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນໄປໃນເມກ.

ກັບລິດຈ໌, ການຍົກຂຶ້ນນັ້ນໄດ້ສຳເລັດຜ່ານທາງຂ່າວສານແຫ່ງອິສລາມຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ. ການຍົກຂຶ້ນທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການສະເດັດຂຶ້ນຂອງພຣະຄຣິດ ມາຫຼັງຈາກຂ່າວສານແຫ່ງແກຂອງອິສລາມ. ສອງຂັ້ນຕອນທຳອິດນັ້ນຂອງຫຼັກໝາຍທາງແຫ່ງແກ, ຄື ການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະ ການພິພາກສາ, ໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍລິດຈ໌, ຊຶ່ງສອງຂັ້ນຕອນຂອງລາວກໍໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍການຟື້ນຟູ ແລະ ການປະຕິຮູບສອງຂັ້ນຂອງກະສັດໂຢຊີຢາ. ໃນພຣະບັນຍັດສອງ ພຣະບັນຊາແມ່ນໃຫ້ລຸກຂຶ້ນແລະເຂົ້າໄປສູ່ແຜ່ນດິນພຣະສັນຍາ, ແລະ ການຍົກຂຶ້ນແຫ່ງທຸງໝາຍໃນກົດໝາຍວັນອາທິດກໍແມ່ນຄຳສັນຍາອັນດຽວກັນ.

ອາຮາບໄດ້ຄອງລາຊສົມບັດສອງສິບສອງປີ; ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຄອງລາຊຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພາວະເທວະພາບຖືກປະສານເຂົ້າກັບມະນຸດສະພາບ, ຊຶ່ງເປັນຊ່ວງເວລາສາມສິບວັນທີ່ນຳໜ້າຂ່າວສານແຫ່ງແກ. ອາຮາບຄືທຣຳ, ຜູ້ຊຶ່ງຈະແຕ່ງງານກັບເຢເຊເບນໃນອະນາຄົດອັນໃກ້ຫຼາຍ. ໃນຊ່ວງເວລາຂອງທຣຳ, ມີພຽງແຕ່ເອລີຢາເທົ່ານັ້ນທີ່ມີຂ່າວສານເລື່ອງຝົນ. ຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ເປັນຮາກຖານ, ເພາະວ່າການເຄື່ອນໄຫວຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວຂອງວິທີວິທານ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ”; ແລະວິທີວິທານນັ້ນກໍຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຈິງອັນເປັນຮາກຖານທີ່ວ່າ ຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍທຸກຂະບວນການປະຕິຮູບໃນປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ. ໃນແຕ່ລະຂະບວນການເຫຼົ່ານັ້ນ ບັນດາຜູ້ນຳເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະບວນການທົດສອບ. ທຸກຄັ້ງ.

ອາຮາບເປັນກະສັດອົງທີເຈັດນັບຈາກເຢໂຣໂບອາມ, ແລະພວກເຮົາໄດ້ສະແດງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກວ່າ ອາຮາບເປັນຕົວແທນຂອງລັດໃນຊ່ວງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພວກເຮົາໄດ້ສະແດງແລ້ວວ່າ ຄຣິສຕະຈັກເຊັບເວັນທ໌-ເດ ແອັດເວນຕິສ ຝ່າຍລາວດິເກຍ ໄດ້ກໍ່ສ້າງເຢຣິໂກຂຶ້ນໃໝ່ໃນປີ 1863, ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກ White ຕ້ອງສູນເສຍບຸດຊາຍຄົນໂຕສຸດແລະຄົນນ້ອຍສຸດຂອງພວກເຂົາ, ແລະເປັນຕົວແບບຂອງເຢຣິໂກໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ. ປີ 1863 ເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ຂໍ້ຄວາມຕອນນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັນຍະລັກທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ຊ່ວງເວລານັ້ນແມ່ນໄລຍະແຫ່ງການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະໃນຊ່ວງເວລານັ້ນ ການປະຕິເສດຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງ Miller ກ່ຽວກັບຄວາມຈິງຂໍ້ໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເທິງຕາຕະລາງປີ 1843 ຂອງ Habakkuk ນັ້ນ ເປັນການກະບົດພື້ນຖານ; ຊຶ່ງລວມເຖິງການບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ ພາຍໃຕ້ຂໍ້ອ້າງດຽວກັນກັບພວກກະບົດຂອງ Korah ແລະພວກກະບົດໃນປີ 1888, ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າ ທັງປວງຊຸມນຸມຊົນລ້ວນແຕ່ບໍລິສຸດ.

ບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນການທົດສອບຂອງພຣະວິຫານ ເມື່ອປ່ອງຢ້ຽມແຫ່ງສະຫວັນຖືກເປີດອອກ ຄວບຄູ່ໄປກັບປະຕູແຫ່ງຍຸກການປະທານ. ປະຕູແຫ່ງຍຸກການປະທານນັ້ນເປັນເຄรື່ອງໝາຍແຫ່ງການປ່ຽນຜ່ານສຳລັບບັນດາປະໂລຫິດ ຈາກລາໂອດີເຊຍໄປສູ່ບັນດາປະໂລຫິດແຫ່ງຟີລາເດນເຟຍ. ມັນເປັນເຄรື່ອງໝາຍແຫ່ງການແຍກອອກລະຫວ່າງອັນມະນີປອມ ແລະ ອັນມະນີແທ້ໃນຄວາມຝັນຂອງມິນເລີ. ປ່ອງຢ້ຽມທັງຫຼາຍບົ່ງຊີ້ເຖິງຄຳສາບແຊ່ງ ຫຼື ພຣະພອນ. ມາລາກີ ບົດ 3 ວາງພື້ນຖານຂອງການທົດສອບໄວ້ເທິງການກັບຄືນ. ຄວາມຝັນຂອງມິນເລີເນັ້ນຢ້ຳເຖິງການຟື້ນຟູທັງຖານະປະໂລຫິດ ແລະ ຂ່າວສານ. ພຣະນິມິດ ບົດ 19 ລະບຸເຖິງກອງທັບຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເມື່ອຄຳພະຍາກອນລ່ວງໜ້າຂອງຂ່າວສານແຫ່ງແກເກືອບຂອງອິດສະລາມໄດ້ສຳເລັດລົງ.

ການທົດສອບທີ່ນຳໜ້າການທົດສອບລິດມັສຂອງຂ່າວສານແຫ່ງແກທີ່ສອງ ແລະມັນຄືການທົດສອບພຣະວິຫານ. ຄວາມຝັນຂອງ Miller ກໍ່ໃຫ້ເກີດການທະວີຄູນ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ສຳພັນຢູ່ສະເໝີກັບການທົດສອບຄັ້ງທີສອງ ເພາະຄວາມຝັນຂອງ Miller ໃຊ້ອັນມະນີເປັນທັງຂ່າວສານ ແລະຜູ້ນຳຂ່າວສານ. ການທົດສອບພຣະວິຫານກ່ຽວຂ້ອງກັບການນຳໃຊ້ວິທີການ line upon line ຂອງຝົນປາຍ. ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກປະໂຣຫິດເຫັນພຣະວິຫານໃນແນວຄຳພະຍາກອນຕ່າງໆ ເພື່ອຈະຈັດໃຫ້ຂ່າວສານຢູ່ໃນແນວດຽວກັນ. ຫີບໃຫຍ່ກວ່າຂອງຊາຍຜູ້ໃຊ້ແປງປັດຝຸ່ນນັ້ນ ຄືພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ແລະສາງຂອງ Malachi ກໍແມ່ນສິ່ງດຽວກັນ. ໃຈກາງຂອງເຄື່ອງຕົກແຕ່ງໃນພຣະວິຫານຄືຫີບແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງເຄຣູບຜູ້ຄຸ້ມກັນນັ້ນເຝົ້າມອງຢູ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເນັ້ນໃຫ້ເຫັນຈຸດສຸມຂອງສັດຕະພາບອັນບໍລິສຸດທັງປວງ. ບັນດາຜູ້ບໍລິສຸດໃນປະຫວັດສາດນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງເບິ່ງໄປຫາພຣະວິຫານ ແລະເພ່ງພິນິດເຂົ້າໄປໃນຫີບນັ້ນ.

ພຣະວິຫານຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນຫົວຂໍ້ຂອງ ພຣະທຳເລວີ ບົດ 23 ແລະມັນນຳສະເໜີເສັ້ນປະຫວັດສາດໜຶ່ງທີ່ໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ດ້ວຍສິ່ງທີ່ Sister White ເອີ້ນວ່າ “ລະດູເພັນເຕກອດ.” ຈາກການຄືນພຣະຊົນຈົນເຖິງວັນເພັນເຕກອດ, ຫຼື ຈາກວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເສັ້ນພະຍາກອນຂອງ ພຣະທຳເລວີ ບົດ 23 ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ປະຫວັດສາດນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໝຸດໝາຍໜຶ່ງທີ່ມີສາມຂັ້ນຕອນ ຕາມມາດ້ວຍຫ້າວັນ, ແລະມັນສິ້ນສຸດດ້ວຍໝຸດໝາຍໜຶ່ງທີ່ມີສາມຂັ້ນຕອນ ຕາມມາດ້ວຍຫ້າວັນ. ທ່າມກາງຂອງປະຫວັດສາດອາລຟາແລະໂອເມກາ ແມ່ນສາມສິບວັນແຫ່ງການປະທັບຕາພວກປະໂຣຫິດ. ເສັ້ນໂດຍລວມນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍວັນຊະບາໂຕປີທີເຈັດ. ໃນລະດັບນີ້ ພຣະວິຫານຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຄືນາວາທີ່ຈະນຳພາ 8 ວິນຍານ ໄປສູ່ແຜ່ນດິນໂລກທີ່ຖືກສ້າງໃໝ່, ແລະມັນຍັງເປັນຫີບແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ທີ່ຖືກບັງເງົາໂດຍທູດສະຫວັນສອງອົງ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ວັນຊະບາໂຕທັງສອງເປັນເງົາຂອງພຣະວິຫານແຫ່ງຖານະປະໂຣຫິດຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລະດູເພັນເຕກອດ.

ພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ເວົ້າເຖິງຖານະປະໂລຫິດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ໃນການສຳແດງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຄືນພຣະຊົນ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນຄົບຫ້າສິບວັນ ໃນວັນເພນເຕກອດ. ລະດູການເພນເຕກອດຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ເມື່ອຂໍ້ພຣະຄຳຊາວສອງຂໍ້ທຳອິດຂອງພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ຖືກຈັດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຊາວສອງຂໍ້ສຸດທ້າຍ. ຄວາມຝັນຂອງ William Miller ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອັນຍະມະນີແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນທັງຂ່າວສານ ແລະບັນດາຜູ້ສົ່ງຂ່າວ.

ເທວະດາເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ປະກາດຂ່າວສານທີ່ເທວະດານັ້ນເປັນຕົວແທນ.

ທູດສະຫວັນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຜູ້ນຳຂ່າວສານທີ່ທູດສະຫວັນເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຕົວແທນ. William Miller ຖືກເປັນຕົວແທນໃນທາງຄຳພະຍາກອນໃນການປະຍຸກຕ່າງໆ ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ໜຶ່ງໃນການປະຍຸກເຫຼົ່ານັ້ນຄື Miller ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳພະຍາກອນເວລາຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງສຸດທ້າຍທີ່ລາວໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ປະກາດ. ເຈັດເທື່ອ ຫຼື 2,520 ປີ ທີ່ສິ້ນສຸດໃນປີ 1798 ແມ່ນການຄົ້ນພົບ alpha ຂອງ Miller ແລະ ການຊຳລະສະຖານນະມັດສະການໃຫ້ບໍລິສຸດໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ 2,300 ຄ່ຳແລະເຊົ້າ ໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແມ່ນການຄົ້ນພົບ omega ຂອງ Miller. ປະຫວັດສາດຂອງ Millerite ຖືກເປັນຕົວແທນຈາກ 1798 ຫາ 1844, ແລະ ແມ່ນແມ່ນວ່າມັນເປັນປະຫວັດສາດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ, ມັນກໍຖືກເອີ້ນດ້ວຍຊື່ຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນ. ປະຫວັດສາດຂອງ Millerite ຊີ້ບອກວ່າ Miller ເປັນ “ສຽງ” ທີ່ປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະ ອົງທີສອງ, ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ປະກາດການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການພິພາກສາໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະ ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາຮອດໃນເວລາສິ້ນສຸດໃນປີ 1798, ໃນຕອນສະຫຼຸບຂອງການກະຈາຍ “ເຈັດເທື່ອ” ຂອງອານາຈັກອິດສະຣາເອນ. Miller ເປັນສັນຍະລັກທັງຂອງຄຳພະຍາກອນ 2,520 ປີ ແລະ ຄຳພະຍາກອນ 2,300 ປີ.

ເຄື່ອງໝາຍທາງທຳອິດຂອງປີ 1798 ໄດ້ປະກາດວ່າ ການພິພາກສາຈະເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອ 2,300 ປີ ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເປີດເຜີຍແສງສະຫວ່າງເລື່ອງວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ແລະນັ້ນເປັນພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງທີ່ຈະໃຫ້ພາລະກິດສຳເລັດ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນປີ 1856 ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ຊົງພະຍາຍາມເປີດເຜີຍແສງສະຫວ່າງເພີ່ມຕື່ມກ່ຽວກັບເຈັດກຳນົດເວລາ, ແຕ່ການກະບົດໄດ້ຖືກສະແດງອອກ ແທນທີ່ຈະເປັນຄວາມເຊື່ອ. ເຈັດກຳນົດເວລາແມ່ນອັລຟາຂອງປະຫວັດສາດມິລເລີໄຕ, ແລະ 2,300 ແມ່ນໂອເມກາ.

“ເຈັດຄັ້ງ” ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນສະບາໂຕໃນປີທີເຈັດ ແລະ 2,300 ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນສະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ປະຫວັດຂອງພວກ Millerite ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 1798 ແລະ 1844, ແລະ 1798 ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຈັດຄັ້ງ” ແລະ 1844 ເປັນຕົວແທນຂອງ 2,300 ປີ. ວັນສະບາໂຕທັງສອງນັ້ນເປັນເຫມືອນທີ່ຄ້ຳປາຍທັງສອງຂອງປະຫວັດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນ Leviticus ບົດທີຊາວສາມ. ວັນສະບາໂຕທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານສອງປະການ ຊຶ່ງຮວມກັນເປັນຂ່າວສານດຽວ. ຂ່າວສານທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງພວກ Millerites, ເພາະວ່າຜູ້ຄົນທີ່ປະກາດຂ່າວສານເປັນຕົວແທນຂອງທູດສະຫວັນຜູ້ເປັນສັນຍາລັກຂອງຂ່າວສານນັ້ນ. ໃນປີ 1798 ທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ມາຮອດ ແລະໃນປີ 1844 ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາຮອດ.

ພຣະທຳເລວີວິນັຍ ບົດທີຊາວສາມ ມີງານສະຫຼອງເຈັດຢ່າງ ແລະ ການຊຸມນຸມບໍລິສຸດເຈັດຄັ້ງ ເຖິງແມ່ນວ່າງານສະຫຼອງທຸກຢ່າງຈະບໍ່ແມ່ນການຊຸມນຸມບໍລິສຸດ ແລະ ໃນທາງກົງກັນຂ້າມກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ງານສະຫຼອງທັງໝົດຢູ່ລະຫວ່າງການຊຸມນຸມບໍລິສຸດຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງຄືວັນຊະບາໂຕໃນວັນທີເຈັດໃນຕອນຕົ້ນ ແລະ ວັນຊະບາໂຕໃນປີທີເຈັດໃນຕອນທ້າຍ. ປະຫວັດຂອງງານສະຫຼອງຖືກປະກົບໄວ້ດ້ວຍວັນຊະບາໂຕສອງຢ່າງນີ້ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ William Miller ແລະ ພວກ Millerites.

ເມື່ອນຳເອົາຊາວສອງຂໍ້ທຳອິດ ແລະ ຊາວສອງຂໍ້ສຸດທ້າຍມາປະກອບເຂົ້າກັນໃນ ພຣະນິຕິບັນຍັດ ບົດທີ ຊາວສາມ ລະດູການເພນເຕຄອດຈຶ່ງຖືກຊີ້ບອກອອກມາ. ໂຄງສ້າງທີ່ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໂດຍການນຳເສັ້ນທັງຫຼາຍມາໄວ້ຮ່ວມກັນນັ້ນເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ລະດູການເພນເຕຄອດຂອງໂຄງສ້າງນັ້ນສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງແຈ້ງເຖິງສາມຂັ້ນຕອນຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ. ມັນມີລາຍເຊັນຂອງ “ຄວາມຈິງ.” ມັນມີລາຍເຊັນຂອງ Alpha ແລະ Omega. ມັນມີລາຍເຊັນຂອງ Palmoni. ມັນນຳພານັກຮຽນຄົນໜຶ່ງໄປສູ່ໃຈກາງອັນແທ້ຈິງຂອງສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ມັນຊີ້ບອກເຖິງພຣະວິຫານຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ມັນຂະຫຍາຍໄປຈົນສຸດຮອດແຜ່ນດິນໂລກທີ່ຖືກສ້າງໃໝ່.

ຄວາມຈິງຂອງພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ນີ້ ບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບການທົດສອບເລື່ອງພຣະວິຫານ ຊຶ່ງມາກ່ອນການທົດສອບ litmus ແລະການທົດສອບທີສາມ. ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 1844, ແລ້ວອີກຄັ້ງໜຶ່ງໃນເຫດການ 9/11 ແລະຕໍ່ມາອີກຄັ້ງໃນປີ 2023. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາເຖິງໃນປີ 1844 ພວກສັດຊື່ຕ້ອງໄດ້ຕິດຕາມພຣະຄຣິດໂດຍຄວາມເຊື່ອ ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ພຣະທຳເລວີ ບົດທີຊາວສາມ ເປັນເສັ້ນທາງເຂົ້າສູ່ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງອົງປະກອບໜຶ່ງຂອງການທົດສອບເລື່ອງພຣະວິຫານ. ໂຢຮັນໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ວັດແທກພຣະວິຫານ ແລະທັງຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນດ້ວຍ.

ຫີບຂອງ Miller ແມ່ນພຣະວິຫານ ແລະ ອັນມະນີທັງຫຼາຍແມ່ນຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ. ຄັງເກັບຂອງ Malachi ແມ່ນພຣະວິຫານ ແລະ ສ່ວນສິບທັງຫຼາຍແມ່ນຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຢູ່ພາຍໃນນັ້ນ. ລະດູການເພນເຕກອດ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໃນການນຳໃຊ້ “ບັນທັດເທິງບັນທັດ” ຂອງ Leviticus ບົດທີຊາວສາມ, ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິຫານຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຢ່າງຈົງແຈ້ງຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ມັນສະແດງເຖິງຫີບພັນທະສັນຍາ, ພ້ອມດ້ວຍເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມທີ່ກຳລັງເບິ່ງໄປຍັງພຣະບັນຍັດສິບປະການ, ໄມ້ເທົ້າຂອງ Aaron ທີ່ແຕກໜໍ່, ແລະ ໝໍ້ຄຳທີ່ບັນຈຸມານາ.

ເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນທູດສະຫວັນ, ແລະທູດສະຫວັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແລະຜູ້ນຳຂ່າວ. ຂ່າວສານທີ່ເປັນຂ່າວສານອາລະຟາຂອງພຣະທຳເລວີວິນິຕິ 23 ແມ່ນວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ, ແລະຂ່າວສານໂອເມກາແມ່ນວັນຊະບາໂຕປີທີເຈັດ. ທັງສອງຢ່າງເປັນຂ່າວສານ, ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍເປັນຂ່າວສານອາລະຟາແລະໂອເມກາຂອງ William Miller ແລະພວກ Millerites ດ້ວຍ, ໂດຍມີການສຳເລັດຜົນຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ໃນປີ 1798, ເປັນສັນຍາລັກຂອງວັນຊະບາໂຕປີທີເຈັດ, ແລະໃນປີ 1844, ພຣະເຈົ້າໄດ້ນຳພາປະຊາກອນຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄປໃນສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນພົບວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ. ວັນຊະບາໂຕສອງຢ່າງນັ້ນແມ່ນການຊຸມນຸມອັນບໍລິສຸດຄັ້ງທຳອິດແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນພຣະທຳເລວີວິນິຕິ 23, ແລະລະດູການເພນເຕຄອດຖືກຈັດວາງຢູ່ລະຫວ່າງທັງສອງນັ້ນ, ເໝືອນດັ່ງທີ່ຫີບພັນທະສັນຍາຖືກຈັດວາງຢູ່ລະຫວ່າງເຄຣູບຜູ້ປົກຄຸມທັງສອງ.

ພຣະວິຫານຈະຕ້ອງຖືກວັດແທກ, ແລະໃນນັ້ນລວມທັງການລະເວັ້ນລານຊັ້ນນອກທີ່ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ. ໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາກົດໝາຍວັນອາທິດ ການພິພາກສາສຳລັບພົງພັນຂອງພຣະເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງ, ແລະການພິພາກສາຂອງຄົນຕ່າງຊາດເລີ່ມຕົ້ນ. ເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798, ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງ 1,260 ປີ, ແລະໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສາມມື້ເຄິ່ງ, (ອັນເປັນສັນຍາລັກຂອງ 1,260) ໂຢຮັນຈະຕ້ອງລະເວັ້ນລານຊັ້ນນອກ.

ເດີ່ນຊັ້ນນອກນັ້ນຈະຕ້ອງປະໄວ້, ເພາະວ່າມັນໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ແກ່ຄົນຕ່າງຊາດ, ຜູ້ທີ່ຈະຢຽບຍ່ຳມັນຢູ່ໃຕ້ຕີນເປັນເວລາສາມປີເຄິ່ງ, ຫຼື ສີ່ສິບສອງເດືອນ.

ເວລາຂອງຊາວຕ່າງຊາດໄດ້ສຳເລັດລົງໃນປີ 1798, ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ.

ວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ໄດ້ສິ້ນສຸດສາມມື້ເຄິ່ງແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ນັບແຕ່ຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ສາມປີເຄິ່ງນັ້ນຊີ້ບອກວ່າ ຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງຈະຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລານັ້ນ, ແລະວ່າເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດໄດ້ສຳເລັດບໍລິບູນແລ້ວ, ແລະໄດ້ຢຸດການວັດແທກພຣະວິຫານ ແລະບັນດາຜູ້ນະມັດສະການທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງໃນລະດູການເພນເຕກອດຄືວັນເພນເຕກອດ, ການພິພາກສາຈະຜ່ານໄປສູ່ຄົນຕ່າງຊາດ. ເມື່ອເຮົາຢຸດເວລາຂອງຄົນຕ່າງຊາດໄວ້ເມື່ອວັດແທກພຣະວິຫານຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ພວກເຮົາຈະພົບວ່າ ວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນພຣະວິຫານ.

ພະຍານຂອງພຣະວິຫານຄືວ່າ ມັນຖືກຍົກຂຶ້ນໃນສອງຂັ້ນຕອນ; ຂັ້ນທຳອິດແມ່ນວາງຮາກຖານ, ຈາກນັ້ນພຣະວິຫານຈຶ່ງຖືກລະບຸວ່າສຳເລັດແລ້ວ ເມື່ອຫີນຮາກຖານທີ່ຖືກປະຕິເສດນັ້ນ ໄດ້ກາຍເປັນຫົວມຸມຢ່າງອັດສະຈັນ. ຮາກຖານໄດ້ຖືກວາງລົງເມື່ອອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານໄດ້ອອກມາຈາກບາບີໂລນ ໃນປະຫວັດຂອງພຣະລາຊະກຳນົດຄັ້ງທຳອິດ, ແລະພຣະວິຫານໄດ້ສຳເລັດໃນປະຫວັດຂອງພຣະລາຊະກຳນົດຄັ້ງທີສອງ, ແຕ່ກ່ອນພຣະລາຊະກຳນົດຄັ້ງທີສາມ. ການທົດສອບຮາກຖານໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປີ 2024 ແລະບັດນີ້ພວກເຮົາກຳລັງຢູ່ໃນການທົດສອບພຣະວິຫານ. ການທົດສອບພຣະວິຫານນັ້ນສິ້ນສຸດລົງທີ່ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ ແລະການທົດສອບລິດມັສ, ແລະການທົດສອບພຣະວິຫານນັ້ນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າວັດແທກພຣະວິຫານ.

ພຣະວິຫານໃນ ພຣະບັນຍັດລະບຽບ ບົດທີ ຊາວສາມ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະພາຍໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ການທົດສອບສາມປະການທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ສະເໝີເມື່ອຄຳພະຍາກອນຖືກເປີດຜະນຶກ ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້. ຂໍ້ສຸດທ້າຍໃນສາມຂໍ້ນັ້ນຄື ການທົດສອບຊີ້ຂາດ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳສະແດງໂດຍການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter. ໃນການປະຊຸມນັ້ນ ທ່ານຈະຕ້ອງໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມການປະຊຸມໃນເຕັນບ່ອນທີ່ Elder Snow ໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນທີ່ແທ້ຈິງສອງຄັ້ງ, ຫຼືບໍ່ກໍເຂົ້າຮ່ວມການປະຊຸມທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອາລົມ ແລະຂາດຄວາມດຸນດ່ຽງ ຢູ່ທີ່ເຕັນ Watertown. ເມື່ອການປະຊຸມສິ້ນສຸດລົງ ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນທີ່ແທ້ຈິງ ໄດ້ແຜ່ອອກໄປດັ່ງຄື້ນນ້ຳທະເລຫຼວງ. Exeter ແມ່ນການທົດສອບຊີ້ຂາດ, ແລະການທົດສອບຊີ້ຂາດນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປະທັບຕາ.

ການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການເຂົ້າສູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຂອງພຣະຄຣິດຢ່າງມີໄຊ, ແລະ ລາຊາຣັດໄດ້ນຳລາທີ່ພຣະເຢຊູປະທັບຂີ່. ຄວາມຕາຍຂອງລາຊາຣັດແມ່ນຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແຕ່ລາວກໍເປັນການອັດສະຈັນອັນສູງສຸດຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ເປັນ “ຕາປະທັບ” ແຫ່ງພຣະພາວະເທວະພາບຂອງພຣະອົງ.

ການເຂົ້າສູ່ຢ່າງມີໄຊໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການແກ້ລາຕົວໜຶ່ງເພື່ອໃຫ້ພຣິດຊົງຂີ່.

ຂ່າວສານ “ສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ” ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ. ໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນຄືການຕາຍຂອງລາຊາຣັດ, ແລະສຳລັບພວກມິນເລີໄຣຕ໌ ມັນຄືການພະຍາກອນທີ່ລົ້ມເຫຼວຂອງປີ 1843 ຊຶ່ງມາເຖິງໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844. ຄວາມຜິດຫວັງທັງສອງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

ໃນລະດູການເພນເຕຄອດທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍ ພຣະທຳເລວີ ບົດ 23 ການທົດສອບຕັດສິນຖືກແທນໄວ້ໂດຍໝຸດໝາຍສາມປະການຂອງວັນເທດສະການແຫ່ງສຽງແກ, ການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ວັນລົບລ້າງບາບ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຕັດສິນ ໃນຄວາມສຳພັນກັບສອງການທົດສອບທຳອິດ ຄື ຮາກຖານ ແລະ ພຣະວິຫານ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນມາກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງເພນເຕຄອດຫ້າວັນ ແລະ ເປັນຕົວແທນຂອງການຍົກຂຶ້ນຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃຫ້ເປັນທຸງໝາຍ. ຖ້າພວກເຂົາຜ່ານການທົດສອບຕັດສິນ ພວກເຂົາກໍຖືກຍົກຂຶ້ນ; ຖ້າບໍ່, ພວກເຂົາກໍຖືກເປົ່າອອກນອກປ່ອງຢ້ຽມໃນຄວາມຝັນຂອງ Miller.

ຂັ້ນທີສາມຂອງການປະທັບຕາຄືວັນແຫ່ງການລົບລ້າງບາບ ແລະມັນເປັນຕົວແທນຂອງການລຶບບາບໃຫ້ສິ້ນໄປ. ຂັ້ນທີສອງຄືການຍົກຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຂອງຊາວເລວີຕາມທີ່ມາລາກີໄດ້ກ່າວໄວ້ ແລະຂັ້ນທີຫນຶ່ງຄືຂ່າວສານຂອງແກ. ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 1844 ມະນຸດໄດ້ດຳລົງຢູ່ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການເປົ່າແກອັນທີເຈັດ. ຂ່າວສານພາຍນອກຂອງແກອັນທີເຈັດຄືຂ່າວສານແຫ່ງວິບັດອັນທີສາມຂອງອິດສະລາມ ແລະຂ່າວສານພາຍໃນຂອງແກອັນທີເຈັດຄືພະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການຮວມເອົາພຣະພາບພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງເຂົ້າກັບຄວາມເປັນມະນຸດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ພວກເຮົາຈະດໍາເນີນຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.