ພຣະທຳໂຢເອນ ແລະ ຄຣິສຕະຈັກເຊວັນເດ ແອດເວນຕິສ ແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ - ເລກທີ ສີ່ສິບຫ້າ

ພຣະທຳເລວີ ບົດທີ ຊາວສາມ ຊີ້ບອກເຖິງການທົດສອບສາມປະການພາຍໃນລະດູການເພັນເຕຄອດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ການຈັດໃຫ້ວັນທຳອິດຂອງງານສະຫຼອງເທິງພະພັກສອດຄ່ອງກັບວັນເພັນເຕຄອດ, ແລະຕໍ່ມາຈັດໃຫ້ສີ່ສິບວັນທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສັ່ງສອນພວກສາວົກແບບຫນ້າຕໍ່ຫນ້າກ່ອນການສະເດັດຂຶ້ນຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບວັນແຫ່ງຜົນຜະລິດທຳອິດ, ກໍ່ເຮັດໃຫ້ເກີດໂຄງສ້າງໂດຍລວມທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນສາມອົງ.

ເມື່ອ “ການຕາຍ, ການຝັງ, ແລະ ການຟື້ນຄືນຊີວິດ” ຖືກນຳມາປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ເປັນໝຸດໝາຍພະຍາກອນອັນດຽວທີ່ມີສາມຂັ້ນຕອນ; ດັ່ງທີ່ມັນຖືກສະແດງໂດຍພິທີບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ພວກເຮົາພົບວ່າ ຫຼັງຈາກການຟື້ນຄືນຊີວິດໃນວັນແຫ່ງຜົນຜະລິດທຳອິດໄປຫ້າວັນ, ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງງານສະຫຼອງຂົ້ມຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອເຈັດວັນກໍມາເຖິງໃນຖານະການຊຸມນຸມອັນບໍລິສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບການຖວາຍຜົນຜະລິດທຳອິດ, ຈຶ່ງມີຊ່ວງເວລາຫ້າວັນຕິດຕາມມາ.

ໃນຕອນທ້າຍຂອງໂຄງສ້າງທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການຈັດໃຫ້ວັນທຳອິດຂອງງານສະຫຼອງເທສະການເພິ່ງພາອາໄສກົງກັບວັນເພັນເຕກອດ ຍັງມີໝຸດໝາຍອີກອັນໜຶ່ງທີ່ມີສາມຂັ້ນ ແລະຕາມດ້ວຍຫ້າວັນ ຊຶ່ງຢືດໄປເຖິງວັນເພັນເຕກອດ.

ລະຫວ່າງ “ໝາຍຫຼັກສາມຂັ້ນຕອນທີ່ຕາມດ້ວຍຫ້າວັນ” ທັງສອງນັ້ນ ມີໄລຍະເວລາສາມສິບວັນ. ເມື່ອເຮົາຈັດໃຫ້ວັນທໍາອິດແຫ່ງງານສະຫຼອງເພິ່ງພາອາໄສ ສອດຄ່ອງກັບວັນເພນເຕຄອດ ເຮົາຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ຫ້າວັນກ່ອນງານສະຫຼອງເພິ່ງພາອາໄສນັ້ນ ແມ່ນວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ. ສິບວັນກ່ອນວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ ແມ່ນງານສະຫຼອງແຫ່ງສຽງແກ. ສີ່ສິບວັນແຫ່ງການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງສັ່ງສອນແບບໜ້າຕໍ່ໜ້າ ຫຼັງຈາກການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງຜົນຜະລິດທໍາອິດ ສອດຄ່ອງກັບຫ້າວັນຫຼັງງານສະຫຼອງແຫ່ງສຽງແກ, ແລະ ຫ້າວັນກ່ອນວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ.

ໝຸດໝາຍສາມຂັ້ນຕອນແຫ່ງ “ການສິ້ນພະຊົນ, ການຝັງ, ແລະ ການຄືນພຣະຊົນ” ຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງຕໍ່ມາມີອີກຫ້າມື້ຈົນເຖິງວັນສິ້ນສຸດແຫ່ງງານສະຫຼອງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອ, ຈາກນັ້ນຖືກທຳຊ້ຳອີກສາມສິບມື້ຕໍ່ມາ ເມື່ອໝຸດໝາຍສາມຂັ້ນຕອນຂອງ “ແກສັງ, ການສະເດັດຂຶ້ນ, ແລະ ການພິພາກສາ” ປາກົດຂຶ້ນ, ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນມີອີກຫ້າມື້ຈົນເຖິງເພນເຕກອດ. ໝຸດໝາຍສາມຂັ້ນຕອນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນສາມາດກຳນົດໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າເປັນໝຸດໝາຍດຽວທີ່ມີສາມຂັ້ນຕອນ, ເພາະມັນຖືກລະບຸໂດຍກົງເຊັ່ນນັ້ນຜ່ານການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງ “ການສິ້ນພະຊົນ, ການຝັງ, ແລະ ການຄືນພຣະຊົນ” ຂອງພຣະອົງ. ການຮັບບັບຕິສະມານັ້ນເປັນອາລຟາຂອງໄລຍະເວລາສັກສິດ 1,260 ມື້, ຊຶ່ງໄປສູ່ຈຸດສິ້ນສຸດຢູ່ທີ່ “ການສິ້ນພະຊົນ, ການຝັງ, ແລະ ການຄືນພຣະຊົນ” ຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງເປັນໂອເມກາຂອງ 1,260 ມື້ນັ້ນ.

ໝາຍຫຼັກສາມຂັ້ນໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ຜ່ານການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນ. ໃນຫ້າສິບວັນຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ໂຄງສ້າງດຽວກັນນັ້ນປາກົດຢູ່ທັງໃນຕອນຕົ້ນແລະຕອນທ້າຍ. ອີງຕາມຫຼັກການທີ່ວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງສະແດງພາບຕອນສິ້ນສຸດດ້ວຍຕອນເລີ່ມຕົ້ນສະເໝີ ພວກເຮົາຈຶ່ງສາມາດລະບຸໄດ້ວ່າ ມີວັນສະຫຼອງແຫ່ງການເປົ່າແກຕາມມາກ່ອນ, ຕາມດ້ວຍການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ຕາມດ້ວຍວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນບາບ, ຕາມດ້ວຍຫ້າວັນ ເປັນໜຶ່ງ “ໝາຍຫຼັກສາມຂັ້ນ ຕາມດ້ວຍຫ້າວັນ.”

ພວກເຮົາຍັງທົດສອບສາມຂັ້ນຕອນທີ່ໄດ້ສະເໜີໄວ້ນັ້ນ ດ້ວຍຫຼັກເກນພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບລັກສະນະຂອງແຕ່ລະຂັ້ນຕອນໃນສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະແດງຊ້ຳໆຢູ່ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ມັນຄືທູດສະຫວັນທັງສາມ; ມັນຄືເດີ່ນພາຍນອກ, ບ່ອນບໍລິສຸດ ແລະ ບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ; ມັນຄືພະລາຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນການໃຫ້ມະນຸດຮູ້ສຳນຶກເຖິງບາບ, ຄວາມຊອບທຳ ແລະ ການພິພາກສາ. ການຈຳແນກວ່າງານສະຫຼອງແຫ່ງສຽງແກ, ການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະ ວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ ແມ່ນສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ແຕ່ລະຂັ້ນຕອນສອດຄ່ອງກັບພະຍານຫຼັກຖານທີ່ພຣະຄຳພີໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້.

ສຽງແກຮ້ອງເຕືອນເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການຕັກເຕືອນ ແລະມັນສຳພັນກັບທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຜູ້ຮ້ອງປະກາດວ່າ “ຈົ່ງຢຳເກງພຣະເຈົ້າ.” ການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງພຣະສິຣິຂອງການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະອົງ ເພາະວ່າຖ້ອຍຄຳປະກາດປະການທີສອງຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແມ່ນ “ຈົ່ງຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ.” ວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນບາບເປັນສັນຍາລັກຂອງການພິພາກສາ ແລະຖ້ອຍຄຳປະກາດປະການທີສາມຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແມ່ນ “ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.” ມີຫຼາຍວິທີທີ່ຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ລັກສະນະທາງຄຳພະຍາກອນຂອງສາມຂັ້ນຕອນໃນ waymark ຕອນທ້າຍຂອງລະດູການ Pentecostal ເປັນຕົວແທນຂອງສາມຂັ້ນຕອນຂອງຂ່າວປະເສີດນິລັນດອນ ບ່ອນທີ່ຄົນຫຼາຍຄົນ “ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະຖືກທົດລອງ.”

ເມື່ອເປັນດັ່ງນີ້ ທ່ານກໍອາດເຫັນໄດ້ວ່າ ໃນ waymark ທໍາອິດຂອງສາມຂັ້ນ ມີການຖວາຍຜົນທໍາອິດຂອງເຂົ້າບາເລ ແລະໃນ waymark ສຸດທ້າຍຂອງສາມຂັ້ນ ມີການຖວາຍຜົນທໍາອິດຂອງເຂົ້າສາລີ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານອາດເຫັນໄດ້ວ່າ ສາມຂັ້ນ alpha ຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ບົ່ງຊີ້ເຖິງເຂົ້າຈີ່ບໍ່ໃສ່ເຊື້ອ ແຕ່ waymark omega ຂອງສາມຂັ້ນ ບົ່ງຊີ້ເຖິງເຂົ້າຈີ່ໃສ່ເຊື້ອ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ທ່ານອາດເຫັນໄດ້ອີກວ່າ ໃນ waymark ສາມຂັ້ນໃນເບື້ອງຕົ້ນ ແມ່ນບ່ອນທີ່ພຣະຄຣິດຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອດຶງດູດມະນຸດທັງປວງ, ແລະໃນ waymark ສາມຂັ້ນໃນຕອນສຸດທ້າຍ ທຸງໝາຍຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກຍົກຂຶ້ນເພື່ອດຶງດູດພວກຕ່າງຊາດ.

ເທວະດາອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສາມ ແມ່ນເທວະດາອົງດຽວກັນໃນລະດັບແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ເພາະວ່າອົງທີໜຶ່ງແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ—ແລະອົງທີສາມແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດ. ເທວະດາອັນຟາອົງທຳອິດປະກາດການເປີດຂອງການພິພາກສາ ແລະ ເທວະດາໂອເມກາອົງສຸດທ້າຍປະກາດການປິດຂອງການພິພາກສາ. ຂ່າວສານຂອງເທວະດາອົງທີໜຶ່ງໄດ້ຮັບລິດເດດໂດຍການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນກ່ຽວກັບອິສລາມໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ແລະ ເທວະດາອົງທີສາມໄດ້ຮັບລິດເດດໂດຍການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງອິສລາມໃນ 9/11. ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ພັນທະກິດຂອງທັງເທວະດາອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສາມ ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍສະງ່າຂອງມັນ. ພະຍານອື່ນໆມີຢູ່ຢ່າງອຸດົມ ແລະ ພວກມັນໃຫ້ຫຼັກຖານສະໜັບສະໜູນຢ່າງພຽງພໍສຳລັບການຊີ້ບອກໂຄງສ້າງຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນຫ້າສິບວັນນັບແຕ່ການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດຈົນເຖິງເພນເຕກອດ, ກັບຂໍ້ພຣະຄຳພີເລວີນິຕິ 23 ຊ່ວງຊາວສອງຂໍ້ທຳອິດ ແລະ ຊາວສອງຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງເລວີນິຕິ 23. ລະຫວ່າງໝຸດໝາຍທັງສອງ ຊຶ່ງເປັນໝຸດໝາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍສາມຂັ້ນຕອນ ຕາມດ້ວຍຫ້າວັນ ມີຊ່ວງເວລາສາມສິບວັນ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງເທວະດາອົງທີສອງ.

ໝາຍຫຼັກທຳອິດຂອງ “ສາມຂັ້ນຕິດຕາມດ້ວຍຫ້າ” ວັນ ແມ່ນທູດອົງທຳອິດ, ສາມສິບວັນ ແມ່ນທູດອົງທີສອງ, ແລະ ໝາຍຫຼັກທີສອງຂອງ “ສາມຂັ້ນຕິດຕາມດ້ວຍຫ້າ” ວັນ ແມ່ນທູດອົງທີສາມ. ສາມຂັ້ນນີ້ຄອບຄຸມລະດູເພນເຕຄອດທັງໝົດຈົນເຖິງວັນເພນເຕຄອດ, ຊຶ່ງແລ້ວຈຶ່ງໝາຍເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຈັດວັນແຫ່ງງານສະຫຼອງເທິງພັກອາໄສ ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການຫຼັ່ງລົງຂອງຝົນປາຍລະດູ ໃນລະຫວ່າງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນກວ່າ Michael ຈະລຸກຂຶ້ນ ແລະ ໄລຍະແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດຈະປິດລົງ. ໂຄງສ້າງນີ້ເປັນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ມັນກໍ່ກ່ອນໃຫ້ເກີດຂໍ້ພິຈາລະນາທີ່ສຳຄັນຢ່າງຫນັກແນ່ນ.

ເປັນທີ່ປະຈັກແຈ້ງວ່າ ຫຼັກໝາຍທີ່ຖືກແທນໂດຍ ‘ສຽງແກເປົ່າ, ການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະ ການພິພາກສາ’ ແມ່ນການທົດສອບພິສູດຂັ້ນສຸດທ້າຍ ແລະ ເປັນການທົດສອບຄັ້ງທີສາມ. ການທົດສອບຄັ້ງທີສາມເປັນການທົດສອບພິສູດຢູ່ສະເໝີ ຊຶ່ງໃນນັ້ນ ລັກສະນະນິໄສຖືກສຳແດງອອກ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຖືກພັດທະນາ.

ເມື່ອຫຼັກໝາຍແຫ່ງງານສະຫຼອງສຽງແກມາເຖິງ, ລັກສະນະນິໄສຂອງທ່ານຈະຖືກປະທັບຕາຢ່າງຖາວອນ, ທ່ານຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ແລະ ບາບຂອງທ່ານຈະຖືກລຶບອອກໄປຕະຫຼອດການ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງສາມດ້ານຂອງການປະທັບຕາ. ການມາເຖິງຂອງຂ່າວສານແຫ່ງ Midnight Cry ສະແດງໃຫ້ປະຈັກຜູ້ທີ່ມີນ້ຳມັນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ໃນຂະນະທີ່ບາບຂອງເຂົາຖືກກຳຈັດອອກ. ຂ່າວສານ, ພາລະກິດ ແລະ ຕາປະທັບ ລ້ວນແມ່ນຫຼັກໝາຍດຽວກັນ. ມັນເປັນຫຼັກໝາຍ “ທີ່ນຳຈິດວິນຍານໄປພົບໜ້າກັບຄວາມຕາຍ” ເນື່ອງຈາກ “ໄພພິບັດທີ່ບໍ່ໄດ້ຄາດຄິດ.” ສຽງແກຂອງອິດສະລາມເປັນຕົວແທນຂອງ “ໄພພິບັດທີ່ບໍ່ໄດ້ຄາດຄິດ” ນັ້ນ. ໃນເວລານັ້ນ ຂ່າວສານ “ເບິ່ງເຖີດ, ເຈົ້າບ່າວກຳລັງມາ” ຖືກປະກາດລ່ວງໜ້າຫ້າວັນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ບ່ອນທີ່ຂ່າວສານນັ້ນປ່ຽນໄປເປັນສຽງຮ້ອງອັນດັງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ສາມຂັ້ນຕອນຂອງ waymark ແມ່ນອົງປະກອບທີ່ຊີ້ບອກເຖິງການປະທັບຕາ ແລະ ການຖືກຍົກຂຶ້ນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເປັນທີ່ແຈ້ງວ່າບົດທົດສອບຊີ້ຂາດຂອງ “ແກເທຣັມເປັດ, ການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະ ການພິພາກສາ” ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter. ຫ້າມື້ລະຫວ່າງວັນລົບມົນທິນ ແລະ Pentecost ເປັນຕົວແທນຂອງຫົກສິບຫົກມື້ລະຫວ່າງການສິ້ນສຸດຂອງການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter ໃນວັນທີ 17 ສິງຫາ ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ, 1844, ເມື່ອປະຕູໄດ້ປິດລົງ. ຫົກສິບຫົກມື້ນັ້ນໃນປະຫວັດສາດຂອງ Millerite ກຳລັງສະແດງເຖິງວັນທ້າຍຫຼັງ, ແລະ ໃນດ້ານນີ້, ພວກມັນກຳລັງສະແດງເຖິງການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງການຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນໂດຍຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

ຫ້າມື້ຈົນເຖິງເພນເຕຄອສ ສອດຄ່ອງກັບຫົກສິບຫົກມື້ທີ່ພວກ Millerites ໄດ້ປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຕອນທ່ຽງຄືນ, ຊຶ່ງຍັງໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍການສະເດັດເຂົ້ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະຄຣິດ. ຂັ້ນທຳອິດໃນສາມຂັ້ນນັ້ນຄື ງານສະຫລອງແຫ່ງສຽງແກ, ຊຶ່ງແມ່ນແກອັນທີເຈັດ, ຫຼື ວິບັດອັນທີສາມ, ຫຼື ອິດສະລາມໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ແລະການສະເດັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊຂອງພຣະຄຣິດນັ້ນໄດ້ຖືກນຳໜ້າໂດຍການປ່ອຍລາຕົວໜຶ່ງໃຫ້ເປັນອິດສະລະ.

ໃນຄວາມໝາຍເຊີງຄຳພະຍາກອນ ສິ່ງນີ້ຊີ້ບອກວ່າ ການແກ້ລາໃຫ້ເປັນອິດສະຫຼະ ເປັນເຄື່ອງໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການເສັດສະເດັດເຂົ້າຢ່າງມີໄຊຊະນະ ຊຶ່ງກໍຄື ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີຈະຕ້ອງນຳມາປະຍຸກໃຊ້ໃນວັນສຸດທ້າຍກັບອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ—ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ອິດສະລາມຈະໂຈມຕີສະຫະລັດອາເມຣິກາ ດັ່ງທີ່ເຄີຍເຮັດໃນເຫດການ 9/11 ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນການໝາຍເຖິງຈຸດເລີ່ມຂອງການປະກາດສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ດ້ວຍການໂຈມຕີຄັ້ງໃຫຍ່ຕໍ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາໂດຍອິດສະລາມ, ແລະເປັນການສິ້ນສຸດຂອງການປະກາດສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ດ້ວຍການໂຈມຕີຄັ້ງໃຫຍ່ອີກຄັ້ງໜຶ່ງຕໍ່ສະຫະລັດອາເມຣິກາໂດຍອິດສະລາມ, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເພື່ອສະແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ.

ຂ່າວສານແຫ່ງເພນເຕກອດ ຄືຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງດັງ, ແລະສຽງຮ້ອງດັງນັ້ນກໍເປັນພຽງການທະວີຄວາມເຂັ້ມຂອງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣຕ໌ ສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອປະຕູໄດ້ຖືກປິດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ແລະມັນກໍສິ້ນສຸດລົງເມື່ອປະຕູປິດລົງໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ໃນວັນເພນເຕກອດ ເປໂຕໄດ້ປະກາດຂ່າວສານຂອງໂຢເອນ, ແລະເພນເຕກອດເປັນຈຸດຈົບແບບໂອເມກາຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ, ດັ່ງນັ້ນ ເປໂຕຜູ້ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນແບບອານຟາຂອງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ຕາມຄວາມຈຳເປັນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ກໍຕ້ອງກຳລັງນຳສະເໜີຂ່າວສານຂອງໂຢເອນເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນເວລາແຫ່ງສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ເປໂຕຢູ່ໃນກິດຈະການ ບົດທີ 2, ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ, ແລ້ວໃນວັນດຽວກັນນັ້ນ ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ເຂົາຢູ່ໃນພຣະວິຫານ ປະກາດຂ່າວສານຂອງໂຢເອນ.

ເປໂຕເປັນສັນຍາລັກຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນວັນເພນເຕກອດ, ຊຶ່ງເປັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ແລະທ່ານກໍເປັນສັນຍາລັກຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ. ການປະທັບຕາແລະການຍົກຂຶ້ນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການປົດລາອອກ ເມື່ອອິດສະລາມເຂົ້າໂຈມຕີ. ເມື່ອພວກມິນເລີໄທ໌ອອກຈາກການປະຊຸມຄ້າຍ Exeter ພວກເຂົາໄດ້ນຳຂ່າວສານນັ້ນໄປດັ່ງຄື້ນນ້ຳຫຼາກ, ແລະໃນທາງສັນຍາລັກນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງຈະທຳຊ້ຳປະສົບການນັ້ນ.

ການນຳໃຊ້ນີ້ກາຍເປັນເລື່ອງທີ່ຫນັກແນ່ນຍິ່ງຂຶ້ນ ເມື່ອທ່ານຮັບຮູ້ວ່າ ເປໂຕກຳລັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ປະກາດຂ່າວສານສຽງຮ້ອງເວລາທ່ຽງຄືນ ໃນການທົດສອບ litmus ແລະການທົດສອບຄັ້ງທີສາມຂອງລະດູການເພນເຕກອດ. ຊົ່ວໂມງທີສາມສຳລັບເປໂຕໃນວັນເພນເຕກອດໄດ້ວາງລາວໄວ້ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ, ແລະຫ້ອງຊັ້ນເທິງນັ້ນກໍແມ່ນສິບວັນກ່ອນເພນເຕກອດດ້ວຍ. ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງຂອງລະດູການເພນເຕກອດແມ່ນການທົດສອບພຣະວິຫານສາມສິບວັນ ຊຶ່ງຕິດຕາມຫຼັງການທົດສອບພື້ນຖານ. ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງຂອງພຣະວິຫານຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ສັດຊື່ເຂົ້າໄປໂດຍຄວາມເຊື່ອສູ່ສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ບ່ອນທີ່ບາບຂອງພວກເຂົາຖືກລຶບອອກ ແລະບ່ອນທີ່ພວກເຂົານັ່ງຢູ່ໂດຍຄວາມເຊື່ອກັບພຣະຄຣິດໃນສະຖານທີ່ສະຫວັນ. ພຣະທຳກິດຈະການແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ ເປໂຕໄດ້ເລີ່ມຄຳເທດຂອງລາວຈາກພຣະທຳໂຢເອນໃນຊົ່ວໂມງທີສາມໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ, ແລ້ວໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ລາວຢູ່ໃນພຣະວິຫານ.

ພຣະຄຣິດຖືກຕອກໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະພຣະອົງສິ້ນພຣະຊົນໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ການສິ້ນພຣະຊົນ, ການຝັງ ແລະການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ເປັນໝາຍຫຼັກດຽວທີ່ມີສາມຂັ້ນ. ຂັ້ນທີສາມ, ຄືວັນແຫ່ງຜົນທຳອິດ, ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງຫ້າສິບວັນ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງໃນວັນເພນເຕກອດ. ໃນອານຟາຂອງລະດູການເພນເຕກອດ ຊົ່ວໂມງທີສາມແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຕັດກັນຢ່າງແຈ້ງເຈນ, ເພາະໃນຊົ່ວໂມງທີສາມພຣະຄຣິດຍັງຊົງພຣະຊົນຢູ່ ແຕ່ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າພຣະອົງສິ້ນພຣະຊົນແລ້ວ. ເປໂຕຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະຢູ່ໃນພຣະວິຫານໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ.

ລະດູການເພນເຕກອດ ອັນເປັນຫ້າສິບວັນອັນສັກສິດໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ເປັນຊ່ວງເວລາພະຍາກອນອັນສັກສິດ ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍກົງກັບຄຳພະຍາກອນເລື່ອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ. ມັນມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງເປັນພິເສດກັບອາທິດສຸດທ້າຍຂອງສີ່ຮ້ອຍເກົ້າສິບປີສຳລັບຊົນຊາດຢິວໃນດານີເອນ ເກົ້າ. ອາທິດອັນສັກສິດນັ້ນ ເມື່ອພຣະຄຣິດຊົງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາ ໄດ້ຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງຊ່ວງເວລາທີ່ເທົ່າກັນ ຄື 1,260 ວັນພະຍາກອນ. ໃຈກາງຂອງອາທິດນັ້ນແມ່ນໄມ້ກາງແຂນ. ໄມ້ກາງແຂນຊີ້ບອກເຖິງຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະ ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ແລະ ເປໂຕໃນວັນເພນເຕກອດກໍເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນປີ 34 ເມື່ອສິ້ນສຸດອາທິດອັນສັກສິດດຽວກັນນັ້ນ ເວລາທີ່ໂກເນລີອຸສໄດ້ສົ່ງຄົນໄປຫາເປໂຕຈາກ Caesarea Maritima ນັ້ນ ເປັນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ.

ວັນຖັດໄປ ເປໂຕໄດ້ຂຶ້ນໄປເທິງດາດຟ້າເພື່ອອະທິຖານ ໃນເວລາປະມານຊົ່ວໂມງທີຫົກ.

ການເອີ້ນໃຫ້ເປໂຕມາຍັງເຊຊາເຣຍເກີດຂຶ້ນໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງມາເພື່ອກ່າວກັບໂກເນລີໂອ. ໂກເນລີໂອເປັນຕົວແທນຂອງບຸດອື່ນໆຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຖືກເອີ້ນອອກຈາກບາບີໂລນໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ມາໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ ແມ່ນສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຜູ້ຮ້ອງເອີ້ນແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນໃຫ້ໜີອອກມາ. ເປໂຕແມ່ນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະ ໂກເນລີໂອແມ່ນຄົນງານໃນຊົ່ວໂມງທີສິບເອັດ ຜູ້ທີ່ຖືກສະແດງແກ່ເປໂຕໂດຍຮູບຂອງສັດທີ່ບໍ່ສະອາດ. ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງເປໂຕກັບໂກເນລີໂອ ແມ່ນຄວາມສຳພັນຕາມພຣະນິມິດບົດທີເຈັດ ບ່ອນທີ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກລະບຸໄວ້ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບຝູງຊົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ເປໂຕໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງສາມຄັ້ງໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ ຂ້າ ແລະ ກິນ. ໃນຖານະເປັນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ການເອີ້ນຈາກໂກເນລີໂອແມ່ນບ່ອນທີ່ທຸງໝາຍຖືກສັ່ງໃຫ້ລຸກຂຶ້ນ.

ໂກເນລິອຸສຢູ່ໃນເມືອງກາຍຊາເຣຍ ມາຣິຕິມາ, ຊຶ່ງບາງຄັ້ງກໍຖືກເອີ້ນວ່າ ກາຍຊາເຣຍແຄມທະເລ. ພຣະນິມິດບົດທີ 17 ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຊາບວ່າ “ນ້ຳທັງຫຼາຍ” “ແມ່ນຊົນຊາດທັງຫຼາຍ, ຝູງຊົນ, ປະຊາຊາດ, ແລະ ພາສາທັງຫຼາຍ.” ນ້ຳທັງຫຼາຍນັ້ນແມ່ນຜູ້ທີ່ຢູ່ພາຍນອກຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໃນພຣະນິມິດ ຕະຫຼອດຈົນເຖິງນິມິດຂອງເປໂຕເກືອບສັດທີ່ບໍ່ສະອາດ, ເລກສີ່ເປັນຕົວແທນຂອງໂລກທັງໝົດ. ສັດຫຼາຍຊະນິດສີ່ຢ່າງປາກົດຢູ່ໃນນິມິດຂອງເປໂຕ, ແລະພວກມັນລົງມາໃນຜ້າຜືນໜຶ່ງ ຊຶ່ງຖືໄວ້ທີ່ມຸມທັງສີ່ຂອງມັນ. ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງເປໂຕກັບໂກເນລິອຸສ ຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂນອາ ແລະ ບັນດາສັດທີ່ໄດ້ຂຶ້ນໄປໃນນາວາອີກດ້ວຍ.

ເປໂຕໄດ້ຢູ່ໃນເມືອງໂຢບປາ, ຊຶ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ “ສະຫວ່າງແລະງົດງາມ,” ເພາະໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຂອງຈໍານວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ເປໂຕເປັນທຸງສັນຍານອັນສະຫວ່າງແລະງົດງາມແກ່ຊາວຕ່າງຊາດ. ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ຊາວຕ່າງຊາດຕື່ນຂຶ້ນຮັບຮູ້ທຸງສັນຍານນັ້ນ ຊຶ່ງຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າແມ່ນວັນຊະບາໂຕ, ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ແລະພວກມິຊຊັນນາຣີທົ່ວໂລກຜູ້ນໍາຂ່າວສານແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ໂກເນລີອຸສໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນສູ່ທຸງສັນຍານນັ້ນ ເມື່ອທູດສະຫວັນມາເຖິງໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ທີ່ເມືອງເຊຊາເຣຍຮິມທະເລ. ຈາກນັ້ນ ຂ່າວສານໃນກົດໝາຍວັນອາທິດແຫ່ງເພັນເຕກອດຈຶ່ງອອກໄປສູ່ໂລກ—ຄືທະເລ.

ການຊູງຂຶ້ນຂອງທຸງສັນຍາລັກນັ້ນ ຍັງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ດ້ວຍວ່າ ພຣະນิเวດຂອງພຣະອົງຖືກຍົກຂຶ້ນເໜືອພູທັງຫລາຍ, ແລະ ເປໂຕກຳລັງອະທິຖານຢູ່ເທິງຫລັງຄາຂອງນະຄອນໂຢບປາອັນງົດງາມແລະສະຫວ່າງໄສ ໃນຊົ່ວໂມງທີຫົກ, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ. ເມື່ອຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຖືກປະທັບຕາແລ້ວ, ສະພາບການແຫ່ງວິກິດການພາຍໃນໂລກຈະດຶງດູດລູກຄົນອື່ນໆຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ໃນບາບີໂລນ ໃຫ້ສະແຫວງຫາຄວາມສະຫວ່າງ. ພວກເຂົາຖືກນຳພາໃຫ້ພົບເປໂຕຢູ່ເທິງຫລັງຄາຂອງເຮືອນໃນເມືອງໂຢບປາ.

ເປໂຕກໍໄດ້ຢູ່ໃນເຂດເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ໃນມັດທາຍບົດທີ 16 ເຊັ່ນກັນ. ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ທີ່ຕີນພູເຮີມອນມີຊື່ດຽວກັນກັບເຊຊາເຣຍທີ່ຢູ່ຊາຍທະເລ, ແຕ່ມັນມີຄວາມຕັດກັນຢ່າງເດັ່ນຊັດ ເນື່ອງຈາກວ່າເມືອງໜຶ່ງຢູ່ເທິງດິນ ແລະອີກເມືອງໜຶ່ງຢູ່ເທິງທະເລ. ການຖືກຄຶງກາງແຂນຂອງພຣະຄຣິດໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມຕັດກັນຢ່າງເດັ່ນຊັດລະຫວ່າງຊີວິດກັບຄວາມຕາຍ. ເປໂຕໃນວັນເພນເຕກອດ ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມຕັດກັນຢ່າງເດັ່ນຊັດຈາກຫ້ອງຊັ້ນເທິງໄປຫາພຣະວິຫານ. ເຊຊາເຣຍເທິງດິນ ຫຼື ເຊຊາເຣຍເທິງທະເລ ເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມຕັດກັນເຊີງຄຳພະຍາກອນອັນຈຳເປັນຂອງຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ແຕ່ບໍ່ມີການອ້າງອີງໂດຍກົງເຖິງຊົ່ວໂມງທີສາມເມື່ອເປໂຕຢູ່ໃນເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ. ດ້ວຍຄຳພະຍານຂອງສອງຫຼືສາມຄົນ ເຫດການໜຶ່ງຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ໝັ້ນຄົງ, ແລະດ້ວຍຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງໄມ້ກາງແຂນ ພ້ອມທັງໃນວັນເພນເຕກອດ ທັງສອງພາບປະກອບນັ້ນຖືກສະແດງອອກໂດຍບຸກຄົນຄົນດຽວ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນພຣະຄຣິດຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຫຼືຢູ່ໃນອຸບໂມງ, ຫຼືເປໂຕໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ຫຼືໃນພຣະວິຫານ.

ຄຳພະຍານຂໍ້ທີສາມຂອງເວລາຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະ ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ທີ່ເມືອງ Caesarea ທັງສອງ ຊີ້ບອກວ່າ ເປໂຕເປັນບຸກຄົນຫຼັກໃນທັງສອງກໍລະນີ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ພຣະຄຣິດເປັນບຸກຄົນຫຼັກໃນຕອນຕົ້ນຂອງລະດູການ Pentecostal ແລະ ເປໂຕໃນຕອນທ້າຍຂອງລະດູການດຽວກັນນັ້ນ. ລັກສະນະ alpha ຂອງຊົ່ວໂມງທີສາມແມ່ນອັນດຽວກັນກັບລັກສະນະ omega ຂອງຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ອັນເປັນການໃຫ້ຄຳພະຍານປະການໜຶ່ງວ່າ Caesarea Philippi ເປັນ alpha ຂອງ Caesarea ທັງສອງ. ຄຳພະຍານປະການທີສອງຄື ຊື່ຂອງເມືອງທັງສອງເປັນຊື່ດຽວກັນ, ດັ່ງນັ້ນ ຊື່ຂອງບຸກຄົນຫຼັກ ແລະ ຊື່ຂອງເມືອງຈຶ່ງເປັນຊື່ດຽວກັນ. ຄຳພະຍານປະການທີສາມຄື ຄວາມຕັດກັນລະຫວ່າງແຜ່ນດິນ ແລະ ທະເລ. ເມື່ອເປໂຕຢູ່ທີ່ Caesarea Philippi, ເວລານັ້ນແມ່ນຊົ່ວໂມງທີສາມ. ນີ້ແມ່ນບ່ອນທີ່ຂ່າວສານນີ້ກາຍເປັນສິ່ງທີ່ເຄັ່ງຂຶ້ນອີກ.

ການຈັດໃຫ້ເມືອງສອງເມືອງທີ່ມີຊື່ດຽວກັນສອດຄ່ອງກັນນັ້ນເປັນສິ່ງຖືກຕ້ອງ, ຊຶ່ງນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາກຳລັງກະທຳຢູ່, ແຕ່ພວກເຮົາຍັງກຳລັງນຳເອົາຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະ ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າເຂົ້າມາໃນການປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ ໂດຍອີງຕາມພະຍານຂອງພຣະຄຣິດເທິງກາງແຂນ ແລະ ຂອງເປໂຕໃນວັນເພນເຕກອດ. ໂດຍການນຳເອົາສາມເສັ້ນນັ້ນມາຮ່ວມກັນ; ຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະ ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງພຣະຄຣິດ, ຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະ ຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງເປໂຕໃນວັນເພນເຕກອດ—ພວກເຮົາສະຖາປະນາຊົ່ວໂມງທີສາມໄວ້ທີ່ Caesarea Philippi. ຕາມເຫດຜົນດ້ານຄຳພະຍາກອນອັນດຽວກັນນັ້ນ ຈະຕ້ອງຖືກນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້ກັບໂກເນລີອຸສໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ, ເປໂຕໃນຊົ່ວໂມງທີຫົກ ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເປໂຕທີ່ Caesarea Philippi ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ.

ເປໂຕຢູ່ໃນຈຸດໝາຍທັງສາມ, ສ່ວນໂກເນລິອຸດຢູ່ກັບເປໂຕໃນຊົ່ວໂມງທີຫົກແລະທີເກົ້າ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນຊົ່ວໂມງທີສາມທີ່ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ. ເສັ້ນທາງນີ້ຖືກຜູກເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນ ເພາະວ່າໃນແຕ່ລະຂັ້ນລ້ວນແຕ່ເປັນຊົ່ວໂມງທີສາມ, ທີຫົກ ແລະທີເກົ້າຕາມລຳດັບ ຈາກເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ໄປຫາໂຢບປາ ໄປຫາເຊຊາເຣຍ ມາຣິຕິມາ. ເຊຊາເຣຍທັງສອງແຫ່ງຕ່າງມີຮາກຖານທາງວັດທະນະທຳຜູກພັນກັບທັງກຣີກແລະໂຣມ, ແຕ່ຄວາມໂດດເດ່ນຂອງເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ຄືການເປັນຮູບສະຖານແຫ່ງຄວາມນອກຮີດນອກຄອງແບບລຶກລັບຢູ່ຫ່າງໄກ, ແລະເຊຊາເຣຍຊາຍທະເລນັ້ນເປັນສູນກາງການຄ້າແລະການບໍລິຫານ, ທີ່ຫຼອມຮວມວັດທະນະທຳກຣີກເຂົ້າກັບການປົກຄອງຂອງໂຣມ. ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ເປັນສັນຍະລັກຂອງສິນລະປະການຄອບງຳຂອງຄຣິສຕະຈັກ ແລະເຊຊາເຣຍ ມາຣິຕິມາ ເປັນສັນຍະລັກຂອງສິນລະປະການຄອບງຳຂອງລັດ.

ໃນເສັ້ນຂອງເມືອງເຊຊາຣີຢາເຖິງເມືອງເຊຊາຣີຢາ, ໂຢບປາແມ່ນຂັ້ນກາງໃນສາມຂັ້ນ. ສາມຂັ້ນນັ້ນຖືກແທນຄ່າໂດຍຊົ່ວໂມງທີສາມ, ທີຫົກ ແລະ ທີເກົ້າ. ເຊຊາຣີຢາທາງທະເລໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າ ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ ເມື່ອຂ່າວປະເສີດໄປເຖິງຄົນຕ່າງຊາດ. ສາມຊົ່ວໂມງກ່ອນນັ້ນ, ໃນຊົ່ວໂມງທີຫົກ, ເປໂຕຢູ່ທີ່ໂຢບປາ, ເມືອງອັນແຈ່ມແຈ້ງແລະສ່ອງປະກາຍ. ສາມຊົ່ວໂມງກ່ອນໜ້ານັ້ນ, ເປໂຕຢູ່ທີ່ງານສະຫລອງສຽງແກໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ. ຈາກເຊຊາຣີຢາເຖິງເຊຊາຣີຢາແມ່ນຊ່ວງເວລາຂອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ. ເປໂຕເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ປະກາດສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ຕັ້ງແຕ່ຕອນເລີ່ມຕົ້ນຈົນເຖິງຕອນສິ້ນສຸດ, ເພາະພຣະເຢຊູຊົງຈັດໃຫ້ຕອນເລີ່ມຕົ້ນສອດຄ່ອງກັບຕອນສິ້ນສຸດຢູ່ສະເໝີ. ສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນເມື່ອລາຖືກປ່ອຍອອກຢູ່ທີ່ໝາຍຫຼັກງານສະຫລອງສຽງແກ, ບ່ອນທີ່ເປໂຕກຳລັງປະກາດຂ່າວສານຂອງໂຢເອນ.

ເປໂຕຢູ່ທີ່ໝຸດໝາຍສາມຂັ້ນຂອງວັນບຸນແຫ່ງການເປົ່າແກ, ຄື ການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ຕາມດ້ວຍການພິພາກສາ. ທີ່ໝຸດໝາຍນັ້ນໃນມັດທາຍ 16 ມີການຍົກປະເດັນຂຶ້ນວ່າ ພຣະຄຣິດແມ່ນຜູ້ໃດ. ຊື່ຂອງເປໂຕຖືກປ່ຽນ ແລະ ພຣະຄຣິດຊົງປະກາດວ່າ ພຣະອົງຈະຊົງສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງເທິງສີລານີ້. ສີລາທີ່ພຣະວິຫານຖືກສ້າງເທິງນັ້ນຄືຮາກຖານ, ແລະ ເປໂຕທີ່ເຊຊາເຣຍ ຟີລິບປີ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງທູດອົງທຳອິດ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຮາກຖານ. ເມື່ອເປໂຕໄປຮອດຂັ້ນຕໍ່ໄປ, ທີ່ໂຢບປາ, ລາວໄດ້ຂຶ້ນໄປດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງກະທຳໃນຕອນທ້າຍຂອງສີ່ສິບວັນແຫ່ງການສັ່ງສອນແບບໜ້າຕໍ່ໜ້າ. ການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນຍັງເປັນຄູ່ຂະໜານກັບໄມ້ກາງແຂນ, ທຸງໝາຍຫຼັກຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຄວາມລອດ; ແລະ ໄມ້ກາງແຂນນັ້ນຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງສ່ວນ, ພ້ອມກັບໂຈນສອງຄົນ, ການສີກຂາດຂອງຜ້າມ່ານເຂົ້າໄປສູ່ສະຖານບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ແລະ ຄວາມມືດກັບບັນດາຊົ່ວໂມງ.

ທີ່ເມືອງໂຢບປາ ໃນຊົ່ວໂມງທີຫົກ ເປໂຕຢືນຢູ່ໃນຈຸດແຫ່ງການແບ່ງແຍກໃນທາງພະຍາກອນ ລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ສູນເສຍແລະຜູ້ທີ່ລອດ ລະຫວ່າງຄວາມສະຫວ່າງແລະຄວາມມືດ ແລະລະຫວ່າງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນ. ການແຕກຫັກນັ້ນກຳລັງເນັ້ນໃຫ້ເຫັນການປ່ຽນຜ່ານຂອງຂະບວນການລາໂອດີເຊຍຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໄປສູ່ຂະບວນການຟີລາເດນເຟຍຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ນີ້ກຳລັງໝາຍເຖິງການປະຕິເສດຢ່າງສົມບູນຂອງຄຣິດຕະຈັກເຊເວັນທ໌ເດແອດເວນຕິດແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ. ປະຕູທີ່ປິດລົງແຫ່ງການພິພາກສານັ້ນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນ ມາເຖິງຫ້າວັນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດແຫ່ງເພນເຕກອດ. ການພິພາກສານັ້ນຖືກນຳໜ້າໂດຍການສະເດັດຂຶ້ນ ແລະກ່ອນໜ້ານັ້ນຄື ຂ່າວສານແຫ່ງແກ. ສາມຂັ້ນຕອນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງໝຸດໝາຍ ບ່ອນທີ່ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບລົງ ແລະຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນຖືກປະກາດໂດຍຄຣິດຕະຈັກຜູ້ມີໄຊ ແກ່ຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂກເນລິໂອ.

ເປໂຕໄດ້ປະກາດຂ່າວສານໃນວັນເພນເຕຄອດ, ແລະວັນເພນເຕຄອດນັ້ນເປັນໝາຍສິ້ນສຸດຂອງຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄວາມຈຳເປັນທາງຄຳພະຍາກອນ ເປໂຕຍ່ອມຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານນີ້ດ້ວຍໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຍ່ອມສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດຈົບສະເໝີ. ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນຂອງເປໂຕໄດ້ຮັບອຳນາດເມື່ອລາແຫ່ງອິດສະລາມຖືກປ່ອຍອອກ ແລະເຂົ້າໂຈມຕີສະຫະລັດອາເມຣິກາ ດັ່ງທີ່ມັນຈະກະທຳອີກໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ການທີ່ເປໂຕປະກາດຂ່າວສານໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ ແລະຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງວັນເພນເຕຄອດ ບົ່ງຊີ້ເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ.

ໃນເສັ້ນເວລາທີ່ພວກເຮົາກໍາລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້, ສີ່ສິບວັນທີ່ສິ້ນສຸດລົງທີ່ການສະເດັດຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນຂອງພຣະຄຣິດ ກໍເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິບວັນໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງດ້ວຍ. ເມື່ອເຂົ້າສູ່ວັນທີຫ້າຂອງສິບວັນນັ້ນ, ວັນແຫ່ງການລົບມົນທິນບາບຊີ້ບອກວ່າ ບາບທັງຫຼາຍຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຖືກລຶບອອກແລ້ວ ແລະຄຣິດຈັກໄດ້ຕຽມຕົນເອງພ້ອມແລ້ວ. ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມນັ້ນເອງ ທີ່ເປໂຕໄດ້ຢູ່ໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງໃນວັນເພນເຕກອດ. ໃນຊົ່ວໂມງທີເກົ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຂ່າວສານກໍປ່ຽນຈາກທ່ຽງຄືນໄປສູ່ສຽງຮ້ອງອັນດັງ.

ການປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນໂດຍເປໂຕເກີດຂຶ້ນເມື່ອລາວຢູ່ໃນຊົ່ວໂມງທີສາມ. ຂ່າວສານນັ້ນຖືກກຳນົດໝາຍໂດຍງານສະຫຼອງແຫ່ງແກ, ເມື່ອລາຖືກປ່ອຍ, ແລະໂດຍເມືອງເຊຊາຣີອາ ຟີລິບປີ, ແລະເຊຊາຣີອາ ຟີລິບປີ ກໍແມ່ນປານີອຸມດ້ວຍ. ປານີອຸມຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ເປໂຕກຳລັງຊີ້ບອກບໍ່ພຽງແຕ່ການໂຈມຕີຂອງອິດສະລາມຕໍ່ສະຫະລັດເມື່ອລາຖືກປ່ອຍໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງການປະກາດສຽງຮ້ອງຍາມທ່ຽງຄືນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໃນເວລາດຽວກັນເປໂຕຍັງຢູ່ໃນຍຸດທະການທີ່ປານີອຸມ ຊຶ່ງນຳໄປສູ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຍຸດທະການທີ່ປານີອຸມເປັນເຫດການຄູ່ຂະໜານກັບການໂຈມຕີຂອງອິດສະລາມຕໍ່ສະຫະລັດ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ກ່າວເຖິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.