The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, as is the final rise and fall of the United States represented in the final president in verse two, as is the final earthly representative of the dragon power; the United Nation’s final rise and fall represented in verses three and four. Verses five through nine represent the history of the papal power from 538 unto 1798. 538 marks the empowerment of the papal power, 1798 marks the deadly wound of the papacy, and therefore verses five through nine represent the final rise and fall of the beast. Verse ten marks 1989 as the fall of the king of the south as represented in the former Soviet Union.
ຫົວຂໍ້ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ ແມ່ນການຜຸດຂຶ້ນ ແລະ ການຕົກລົງຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້; ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການຜຸດຂຶ້ນຂັ້ນສຸດທ້າຍ ແລະ ການຕົກລົງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍໃນຂໍ້ທີສອງ; ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຕົວແທນຝ່າຍໂລກຄົນສຸດທ້າຍຂອງອໍານາດມັງກອນ; ການຜຸດຂຶ້ນ ແລະ ການຕົກລົງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສາມ ແລະ ສີ່. ຂໍ້ທີຫ້າ ຫາ ເກົ້າ ແທນປະຫວັດສາດຂອງອໍານາດສັນຕະປາປານັບແຕ່ປີ 538 ຈົນເຖິງ 1798. ປີ 538 ໝາຍເຖິງການຮັບອໍານາດຂອງອໍານາດສັນຕະປາປາ, ປີ 1798 ໝາຍເຖິງບາດແຜຮ້າຍແຮງຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ແລະ ເພາະສະນັ້ນ ຂໍ້ທີຫ້າ ຫາ ເກົ້າ ຈຶ່ງແທນການຜຸດຂຶ້ນ ແລະ ການຕົກລົງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງສັດຮ້າຍ. ຂໍ້ທີສິບ ກໍານົດປີ 1989 ໄວ້ເປັນການຕົກລົງຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນອະດີດສະຫະພາບໂຊວຽດ.
“Every nation that has come upon the stage of action has been permitted to occupy its place on the earth, that it might be seen whether it would fulfill the purpose of ‘the Watcher and the Holy One.’ Prophecy has traced the rise and fall of the world’s great empires—Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. With each of these, as with nations of less power, history repeated itself. Each had its period of test, each failed, its glory faded, its power departed, and its place was occupied by another. . . .
“ທຸກປະຊາຊາດທີ່ໄດ້ກ້າວຂຶ້ນສູ່ເວທີແຫ່ງການກະທຳ ໄດ້ຮັບການອະນຸຍາດໃຫ້ຄອບຄອງບ່ອນຂອງຕົນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເພື່ອຈະໄດ້ປາກົດວ່າ ມັນຈະບັນລຸຈຸດປະສົງຂອງ ‘ພະຜູ້ເຝົ້າຍາມ ແລະ ອົງບໍລິສຸດ’ ຫຼືບໍ່. ຄຳພະຍາກອນໄດ້ຕິດຕາມການຜຸດຂຶ້ນ ແລະ ການລົ້ມສະລາຍຂອງອານາຈັກຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຂອງໂລກ—ບາບີໂລນ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີກ, ແລະ ໂຣມ. ກັບແຕ່ລະອານາຈັກເຫຼົ່ານີ້ ເໝືອນດັ່ງກັບປະຊາຊາດທີ່ມີອຳນາດນ້ອຍກວ່າ ປະຫວັດສາດໄດ້ຊ້ຳຮອຍຕົນເອງ. ແຕ່ລະອານາຈັກມີຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດສອບ, ແຕ່ລະອານາຈັກກໍລົ້ມເຫຼວ, ສະຫງ່າລາສີຂອງມັນຈາງຫາຍ, ອຳນາດຂອງມັນສູນໄປ, ແລະ ບ່ອນຂອງມັນຖືກອີກອານາຈັກໜຶ່ງເຂົ້າຄອບຄອງ....”
“From the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ, they need to learn how worthless is mere outward and worldly glory. Babylon, with all its power and its magnificence, the like of which our world has never since beheld,—power and magnificence which to the people of that day seemed so stable and enduring,—how completely has it passed away! As ‘the flower of the grass’ it has perished. So perishes all that has not God for its foundation. Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure. His principles are the only steadfast things our world knows.” Education, 177, 184.
“ຈາກການເກີດຂຶ້ນແລະການລົ້ມສະລາຍຂອງບັນດາຊາດຕ່າງໆ ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ປະຈັກແຈ້ງໃນໜ້າພຣະຄຳພີອັນສັກສິດ, ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງຮຽນຮູ້ວ່າ ຄວາມຮຸ່ງໂລດພາຍນອກແລະຝ່າຍໂລກລ້ວນໆນັ້ນໄຮ້ຄ່າພຽງໃດ. ບາບີໂລນ, ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດແລະຄວາມສະງ່າງາມຕະການຂອງມັນ, ຊຶ່ງໂລກຂອງພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ເຫັນອີກນັບແຕ່ນັ້ນມາ,—ອຳນາດແລະຄວາມສະງ່າງາມຕະການທີ່ສຳລັບຜູ້ຄົນໃນສະໄໝນັ້ນເບິ່ງຄືວ່າໝັ້ນຄົງແລະຍືນຍົງຫຼາຍປານໃດ,—ມັນໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປຢ່າງໝົດສິ້ນພຽງໃດ! ດັ່ງ “ດອກຫຍ້າ” ມັນໄດ້ພິນາດໄປ. ທຸກສິ່ງທີ່ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າເປັນຮາກຖານກໍພິນາດໄປເຊັ່ນນັ້ນ. ມີແຕ່ສິ່ງທີ່ຜູກພັນໄວ້ກັບພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະສະແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະຄົງຢູ່ໄດ້. ຫຼັກການຂອງພຣະອົງເປັນສິ່ງອັນໝັ້ນຄົງພຽງຢ່າງດຽວທີ່ໂລກຂອງພວກເຮົາຮູ້ຈັກ.” Education, 177, 184.
Verses eleven and twelve identify the final rise and fall of the king of the south, as represented by Russia. Verses thirteen through fifteen identify the final rise and fall of the United States. The entire prophetic narrative of chapter eleven is built upon the structure of the rise and fall of kingdoms. The student of prophecy must consider this fact if he is to have any possibility of rightly dividing the prophetic message of chapter eleven.
ຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ ຊີ້ບອກເຖິງການລຸກຂຶ້ນຂັ້ນສຸດທ້າຍ ແລະ ການລົ້ມລົງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນຄວາມໂດຍຣັດເຊຍ. ຂໍ້ທີສິບສາມ ຫາ ສິບຫ້າ ຊີ້ບອກເຖິງການລຸກຂຶ້ນຂັ້ນສຸດທ້າຍ ແລະ ການລົ້ມລົງຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງສະຫະລັດ. ເນື້ອເລື່ອງຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງບົດທີສິບເອັດ ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງໂຄງສ້າງຂອງການລຸກຂຶ້ນ ແລະ ການລົ້ມລົງຂອງອານາຈັກຕ່າງໆ. ຜູ້ສຶກສາຄຳພະຍາກອນຈຳຕ້ອງພິຈາລະນາຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ ຖ້າຫາກລາວປາຖະໜາຈະມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃດໆ ໃນການແບ່ງແຍກຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງບົດທີສິບເອັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.
The foundational perspective of Daniel chapter eleven is that it consists of repeated illustrations of the rise and fall of kingdoms. When Sister White stated, “So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome,” she is identifying “Grecia” as the dragon, “Rome” as the beast and “Medo-Persia” as the false prophet. She is identifying the final rise and fall of the final earthly kingdom which consists of the dragon, the beast and the false prophet who begin their rise at the Sunday law and lead the world to Armageddon in fulfillment of Revelation 16:12–21. She is directing God’s people to “the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ” as the perspective to employ in order “to learn how worthless is mere outward and worldly glory.”
ມຸມມອງພື້ນຖານຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ຄືວ່າ ບົດນັ້ນປະກອບດ້ວຍພາບປະກອບທີ່ຖືກນຳສະເໜີຊ້ຳໆ ກ່ຽວກັບການລຸກຂຶ້ນແລະການລົ້ມສະລາຍຂອງບັນດາອານາຈັກ. ເມື່ອ Sister White ກ່າວວ່າ, “So perished the Medo-Persian kingdom, and the kingdoms of Grecia and Rome,” ນາງກຳລັງລະບຸວ່າ “Grecia” ແມ່ນມັງກອນ, “Rome” ແມ່ນສັດຮ້າຍ ແລະ “Medo-Persia” ແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນຈອມປອມ. ນາງກຳລັງລະບຸເຖິງການລຸກຂຶ້ນແລະການລົ້ມສະລາຍໃນຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກແຫ່ງໂລກສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນຈອມປອມ ຜູ້ຊຶ່ງເລີ່ມການລຸກຂຶ້ນຂອງພວກມັນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ ແລະນຳພາໂລກໄປສູ່ Armageddon ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນໃນ Revelation 16:12–21 ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ. ນາງກຳລັງຊີ້ນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄປສູ່ “the rise and fall of nations as made plain in the pages of Holy Writ” ໃນຖານະເປັນມຸມມອງທີ່ຄວນນຳໃຊ້ ເພື່ອ “to learn how worthless is mere outward and worldly glory.”
The reason we need “to learn how worthless is mere outward and worldly glory,” is to further understand that everything perishes “that has not God for its foundation.” It is therefore a life-or-death proposition to have God or not to have God as your foundation. From that point in the development of the thought Sister White then defines what it means to have God as your foundation when she states, “Only that which is bound up with His purpose and expresses His character can endure.” She has just explained that everything not on God’s foundation perishes, and that a two-fold qualifier of what is built upon the foundation is whether a thing is “bound up with His purposes,” and that which “expresses His character.” His character is His foundation.
ເຫດຜົນທີ່ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງ “ຮຽນຮູ້ວ່າສະຫງ່າລາສີພາຍນອກແລະທາງໂລກລ້ວນໄຮ້ຄ່າພຽງໃດ,” ກໍເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈຍິ່ງຂຶ້ນວ່າ ທຸກສິ່ງລ້ວນພິນາດໄປ “ທີ່ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າເປັນຮາກຖານ.” ດັ່ງນັ້ນ ການມີພຣະເຈົ້າ ຫຼື ການບໍ່ມີພຣະເຈົ້າເປັນຮາກຖານຂອງທ່ານ ຈຶ່ງເປັນເລື່ອງແຫ່ງຄວາມເປັນຫຼືຄວາມຕາຍ. ຈາກຈຸດນັ້ນໃນການພັດທະນາຄວາມຄິດນີ້ ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ຈຶ່ງໃຫ້ຄຳນິຍາມວ່າ ການມີພຣະເຈົ້າເປັນຮາກຖານນັ້ນໝາຍເຖິງຫຍັງ ເມື່ອນາງກ່າວວ່າ, “ມີແຕ່ສິ່ງທີ່ຜູກພັນຢູ່ກັບພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະ ສະແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະດຳລົງຢູ່ໄດ້.” ນາງຫາກໍໄດ້ອະທິບາຍວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ບໍ່ຢູ່ເທິງຮາກຖານຂອງພຣະເຈົ້າລ້ວນພິນາດໄປ, ແລະ ເງື່ອນໄຂສອງປະການຂອງສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງຢູ່ເທິງຮາກຖານນັ້ນກໍຄື ວ່າສິ່ງນັ້ນ “ຜູກພັນຢູ່ກັບພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ,” ແລະ ວ່າສິ່ງນັ້ນ “ສະແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ.” ພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງນັ້ນຄືຮາກຖານຂອງພຣະອົງ.
Then in the closing sentence of the paragraph she states that “His principles are the only steadfast things our world knows.” God’s character is His principles, and His principles express His character. It is a life-or-death proposition on how mankind relates to God as the foundation of all things. I contend that the foundational structure of Daniel chapter eleven is built upon the narrative of the rise and fall of kingdoms. There is a passage where inspiration informs us of a correct type of study.
ແລ້ວໃນປະໂຫຍກສຸດທ້າຍຂອງວັກນັ້ນ ນາງໄດ້ກ່າວວ່າ “ຫຼັກການຂອງພຣະອົງເປັນສິ່ງດຽວທີ່ໝັ້ນຄົງທີ່ໂລກຂອງພວກເຮົາຮູ້ຈັກ.” ພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າຄືຫຼັກການຂອງພຣະອົງ, ແລະຫຼັກການຂອງພຣະອົງກໍສະແດງອອກເຖິງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ. ການທີ່ມະນຸດຊາດສຳພັນກັບພຣະເຈົ້າໃນຖານະເປັນຮາກຖານຂອງສັບພະສິ່ງນັ້ນ ເປັນເລື່ອງຄວາມເປັນຫຼືຄວາມຕາຍ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຢືນຢັນວ່າ ໂຄງສ້າງພື້ນຖານຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11 ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງຄຳບັນຍາຍເລື່ອງການລຸກຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍ. ມີຂໍ້ຄວາມໜຶ່ງທີ່ການດົນໃຈໄດ້ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາເຖິງຮູບແບບການສຶກສາທີ່ຖືກຕ້ອງ.
“There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The Ministry of Healing, 441.
“ມີການສຶກສາປະຫວັດສາດຊະນິດໜຶ່ງທີ່ບໍ່ຄວນຖືກຕຳໜິ. ປະຫວັດສາດອັນສັກສິດເປັນໜຶ່ງໃນວິຊາທີ່ສອນຢູ່ໃນໂຮງຮຽນຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ໃນບັນທຶກເຖິງການທີ່ພຣະອົງຊົງຈັດການກັບບັນດາປະຊາຊາດນັ້ນ ໄດ້ມີການຕິດຕາມຮ່ອງຮອຍແຫ່ງພຣະເຢໂຫວາ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນປັດຈຸບັນນີ້ ພວກເຮົາກໍຄວນພິຈາລະນາການດຳເນີນຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ບັນດາປະຊາຊາດແຫ່ງໂລກ. ພວກເຮົາຄວນເຫັນໃນປະຫວັດສາດເຖິງການສຳເລັດຜົນຂອງຄຳພະຍາກອນ, ສຶກສາການທຳງານແຫ່ງພຣະພິທານໃນຂະບວນການປະຕິຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ, ແລະເຂົ້າໃຈຄວາມຄືບໜ້າຂອງເຫດການຕ່າງໆ ໃນການຈັດຂະບວນຂອງບັນດາປະຊາຊາດ ເພື່ອສຳລັບການຕໍ່ສູ້ຂັ້ນສຸດທ້າຍໃນຄວາມຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.” The Ministry of Healing, 441.
A sanctified study of history is identified as studying God’s dealing with the nations of the earth and also in God’s providential leading of His reformatory movements, thus a sanctified history includes an external and internal line of study. The purpose of employing history in confirming God’s prophetic Word is to use that prophetic history in order to “understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.” The previous paragraph from Sister White was taken from a very enlightened explanation of the necessity of building a prophetic model of sacred history which is based upon the foundational structure represented in the “rise and fall” of kingdoms.
ການສຶກສາປະຫວັດສາດຢ່າງບໍລິສຸດຖືກກຳນົດວ່າເປັນການສຶກສາການຈັດການຂອງພຣະເຈົ້າກັບບັນດາຊາດແຫ່ງໂລກ ແລະອີກທັງໃນການຊົງນຳອັນເກີດຈາກພຣະປະສົງຈັດຕຽມຂອງພຣະອົງຕໍ່ຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງພຣະອົງ ດັ່ງນັ້ນ ປະຫວັດສາດທີ່ບໍລິສຸດຈຶ່ງປະກອບມີແນວການສຶກສາທັງພາຍນອກ ແລະພາຍໃນ. ຈຸດປະສົງຂອງການນຳໃຊ້ປະຫວັດສາດເພື່ອຢືນຢັນພຣະວາຈາພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືການນຳໃຊ້ປະຫວັດສາດພະຍາກອນນັ້ນ ເພື່ອ “ເຂົ້າໃຈຄວາມຄືບໜ້າຂອງເຫດການຕ່າງໆ ໃນການຈັດລະດົມບັນດາຊາດເພື່ອສົງຄາມສຸດທ້າຍແຫ່ງການຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.” ວັກກ່ອນໜ້ານີ້ຈາກຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຖືກນຳມາຈາກຄຳອະທິບາຍອັນແຈ້ງສະຫວ່າງຢ່າງຫຼາຍ ກ່ຽວກັບຄວາມຈຳເປັນໃນການສ້າງແບບຈຳລອງພະຍາກອນຂອງປະຫວັດສາດສັກສິດ ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ເທິງໂຄງສ້າງພື້ນຖານທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນ “ການຜຸດຂຶ້ນ ແລະ ການລົ້ມສະຫລາຍ” ຂອງອານາຈັກທັງຫຼາຍ.
“As a preparation for Christian work, many think it essential to acquire an extensive knowledge of historical and theological writings. They suppose that this knowledge will be an aid to them in teaching the gospel. But their laborious study of the opinions of men tends to the enfeebling of their ministry, rather than to its strengthening. As I see libraries filled with ponderous volumes of historical and theological lore, I think, Why spend money for that which is not bread? The sixth chapter of John tells us more than can be found in such works. Christ says: ‘I am the Bread of Life: he that cometh to Me shall never hunger; and he that believeth on Me shall never thirst.’ ‘I am the living Bread which came down from heaven: if any man eat of this Bread, he shall live forever.’ ‘He that believeth on Me hath everlasting life.’ ‘The words that I speak unto you, they are spirit, and they are life.’ John 6:35, 51, 47, 63.
“ເພື່ອເປັນການຕຽມພ້ອມສໍາລັບວຽກງານຄຣິສຕຽນ, ຫຼາຍຄົນຄິດວ່າຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງຮຽນຮູ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງກ່ຽວກັບບົດຂຽນທາງປະຫວັດສາດແລະທາງສາດສະໜາສາດ. ພວກເຂົາສັນນິຖານວ່າຄວາມຮູ້ນີ້ຈະເປັນເຄື່ອງຊ່ວຍແກ່ພວກເຂົາໃນການສັ່ງສອນຂ່າວປະເສີດ. ແຕ່ການສຶກສາຢ່າງພາກພຽນຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມເຫັນຂອງມະນຸດ ກັບມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະບັ່ນທອນການຮັບໃຊ້ຂອງພວກເຂົາ ຫາກວ່າຈະເສີມກໍາລັງໃຫ້ແຂງແກ່ນຂຶ້ນ. ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຫໍສະໝຸດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍບັນດາເຫຼັ້ມໃຫຍ່ໜາຫນັກ ອັນເປັນຄັງຄວາມຮູ້ທາງປະຫວັດສາດແລະສາດສະໜາສາດ, ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໃຊ້ເງິນເພື່ອສິ່ງທີ່ບໍ່ແມ່ນອາຫານ? ບົດທີຫົກຂອງໂຢຮັນບອກເຮົາຫຼາຍກວ່າທີ່ຈະພົບໄດ້ໃນຜົນງານເຊັ່ນນັ້ນ. ພຣະຄຣິດຕັດວ່າ: ‘ເຮົາເປັນອາຫານແຫ່ງຊີວິດ: ຜູ້ທີ່ມາຫາເຮົາຈະບໍ່ຫິວອີກຈັກເທື່ອ; ແລະຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນເຮົາຈະບໍ່ຫິວນໍ້າອີກຈັກເທື່ອ.’ ‘ເຮົາເປັນອາຫານອັນມີຊີວິດ ຊຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ: ຖ້າຜູ້ໃດກິນອາຫານນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊີວິດເປັນນິດ.’ ‘ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນເຮົາມີຊີວິດນິລັນດອນ.’ ‘ຖ້ອຍຄໍາທີ່ເຮົາກ່າວແກ່ພວກທ່ານນັ້ນ ເປັນຈິດວິນຍານ ແລະເປັນຊີວິດ.’ John 6:35, 51, 47, 63.”
“There is a study of history that is not to be condemned. Sacred history was one of the studies in the schools of the prophets. In the record of His dealings with the nations were traced the footsteps of Jehovah. So today we are to consider the dealings of God with the nations of the earth. We are to see in history the fulfillment of prophecy, to study the workings of Providence in the great reformatory movements, and to understand the progress of events in the marshaling of the nations for the final conflict of the great controversy.
“ມີການສຶກສາປະຫວັດສາດຢ່າງໜຶ່ງທີ່ບໍ່ຄວນຖືກປະນາມ. ປະຫວັດສາດອັນສັກສິດເຄີຍເປັນໜຶ່ງໃນວິຊາທີ່ສອນຢູ່ໃນໂຮງຮຽນຂອງພວກຜູ້ພະຍາກອນ. ໃນບັນທຶກເຫດການແຫ່ງການປະຕິບັດຂອງພຣະອົງຕໍ່ບັນດາປະຊາຊາດ, ຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະເຢໂຫວາໄດ້ຖືກຕິດຕາມເຫັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນທຸກວັນນີ້ ພວກເຮົາກໍຄວນພິຈາລະນາການປະຕິບັດຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ບັນດາປະຊາຊາດແຫ່ງໂລກ. ພວກເຮົາຄວນເຫັນໃນປະຫວັດສາດເຖິງຄວາມສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄຳພະຍາກອນ, ຄວນສຶກສາການຊົງກະທຳຂອງພຣະພິທານໃນບັນດາຂະບວນການປະຕິຮູບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະຄວນເຂົ້າໃຈຄວາມຄືບໜ້າຂອງເຫດການຕ່າງໆ ໃນການຈັດຂະບວນບັນດາປະຊາຊາດເພື່ອສູ່ການຂັດແຍ້ງຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນການໂຕ້ແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.”
“Such study will give broad, comprehensive views of life. It will help us to understand something of its relations and dependencies, how wonderfully we are bound together in the great brotherhood of society and nations, and to how great an extent the oppression and degradation of one member means loss to all.
“ການສຶກສາເຊັ່ນນີ້ຈະໃຫ້ທັດສະນະກວ້າງຂວາງ ແລະ ຄອບຄຸມກ່ຽວກັບຊີວິດ. ມັນຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຮົາເຂົ້າໃຈບາງສ່ວນເຖິງຄວາມສຳພັນ ແລະ ຄວາມພຶ່ງພາອາໄສກັນຂອງມັນ, ວ່າເຮົາຖືກຜູກພັນເຂົ້າໄວ້ຢ່າງອັດສະຈັນເພີງໃດໃນພາດຣະພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງສັງຄົມ ແລະ ບັນດາປະຊາຊາດ, ແລະ ການກົດຂີ່ ແລະ ການເຮັດໃຫ້ຕົກຕ່ຳຂອງສະມາຊິກຄົນໜຶ່ງ ມີຄວາມໝາຍເຖິງການສູນເສຍແກ່ທຸກຄົນຫຼາຍພຽງໃດ.”
“But history, as commonly studied, is concerned with man’s achievements, his victories in battle, his success in attaining power and greatness. God’s agency in the affairs of men is lost sight of. Few study the working out of His purpose in the rise and fall of nations.
“ແຕ່ວ່າປະຫວັດສາດ ດັ່ງທີ່ໂດຍທົ່ວໄປໄດ້ຖືກສຶກສານັ້ນ ມຸ່ງເນັ້ນເຖິງຜົນສຳເລັດຂອງມະນຸດ ໄຊຊະນະຂອງເຂົາໃນສົງຄາມ ແລະຄວາມສຳເລັດຂອງເຂົາໃນການບັນລຸອຳນາດແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່. ການຊົງກະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໃນກິດຈະການທັງຫຼາຍຂອງມະນຸດຖືກມອງຂ້າມໄປ. ມີພຽງບໍ່ຫຼາຍຄົນທີ່ສຶກສາການທີ່ພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງຄ່ອຍໆ ສຳເລັດໄປໃນການລຸກຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງຂອງບັນດາຊາດ.”
“And, to a great degree, theology, as studied and taught, is but a record of human speculation, serving only to ‘darken counsel by words without knowledge.’ Too often the motive in accumulating these many books is not so much a desire to obtain food for mind and soul, as it is an ambition to become acquainted with philosophers and theologians, a desire to present Christianity to the people in learned terms and propositions.
“ແລະ ໃນລະດັບອັນຫຼາຍ, ວິຊາເທວະວິທະຍາ ຕາມທີ່ໄດ້ຮຽນ ແລະ ສັ່ງສອນກັນມາ, ເປັນແຕ່ບັນທຶກແຫ່ງການຄາດຄະເນຂອງມະນຸດ, ຊຶ່ງຮັບໃຊ້ພຽງແຕ່ເພື່ອ ‘ເຮັດໃຫ້ຄໍາປຶກສາມືດມົວໄປດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ປາດສະຈາກຄວາມຮູ້.’ ຫຼາຍເກີນໄປແລ້ວ ແຮງຈູງໃຈໃນການສະສົມປຶ້ມຈໍານວນຫຼາຍເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ແມ່ນຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະໄດ້ຮັບອາຫານສໍາລັບຈິດໃຈ ແລະ ຈິດວິນຍານຫຼາຍເທົ່າໃດ, ແຕ່ກັບເປັນຄວາມທະເຍີທະຍານທີ່ຈະໃຫ້ຄຸ້ນເຄີຍກັບນັກປັດຊະຍາ ແລະ ນັກເທວະວິທະຍາ, ເປັນຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະນໍາສະເໜີຄຣິດສາສະໜາແກ່ປະຊາຊົນໃນຮູບຂອງຖ້ອຍຄໍາ ແລະ ຂໍ້ສະເໜີອັນມີວິຊາການ.”
“Not all the books written can serve the purpose of a holy life. ‘Learn of Me’, said the Great Teacher, ‘take My yoke upon you,’ ‘learn My meekness and lowliness.’ Your intellectual pride will not aid you in communicating with souls that are perishing for want of the bread of life. In your study of these books you are allowing them to take the place of the practical lessons you should be learning from Christ. With the results of this study the people are not fed. Very little of the research which is so wearying to the mind furnishes that which will help one to be a successful laborer for souls.
“ບໍ່ແມ່ນປຶ້ມທຸກເຫຼັ້ມທີ່ຖືກຂຽນຂຶ້ນຈະສາມາດຮັບໃຊ້ຈຸດປະສົງແຫ່ງຊີວິດອັນບໍລິສຸດໄດ້. ‘ຈົ່ງຮຽນຈາກເຮົາ,’ ພຣະອາຈານອົງຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວໄວ້, ‘ຈົ່ງແບກແອກຂອງເຮົາໄວ້ເທິງພວກທ່ານ,’ ‘ຈົ່ງຮຽນຄວາມອ່ອນສຸພາບແລະຄວາມຖ່ອມຕົນຂອງເຮົາ.’ ຄວາມຈອງຫອງທາງປັນຍາຂອງທ່ານຈະບໍ່ຊ່ວຍທ່ານໃນການສື່ສານກັບດວງຈິດວິນຍານທີ່ກໍາລັງພິນາດເພາະຂາດເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຊີວິດ. ໃນການສຶກສາປຶ້ມເຫຼົ່ານີ້ ທ່ານກໍາລັງຍອມໃຫ້ມັນເຂົ້າມາແທນທີ່ບົດຮຽນອັນເປັນພາກປະຕິບັດທີ່ທ່ານຄວນຈະຮຽນຈາກພຣະຄຣິດ. ດ້ວຍຜົນຂອງການສຶກສານີ້ ປະຊາຊົນບໍ່ໄດ້ຮັບອາຫານ. ມີໜ້ອຍຫຼາຍໃນການຄົ້ນຄວ້າທີ່ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈອ່ອນລ້ານີ້ ທີ່ຈະຈັດຫາສິ່ງທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ປະກອບການອັນປະສົບຜົນສໍາເລັດເພື່ອດວງຈິດວິນຍານ.”
“The Saviour came ‘to preach the gospel to the poor.’ Luke 4:18. In His teaching He used the simplest terms and the plainest symbols. And it is said that ‘the common people heard Him gladly.’ Mark 12:37. Those who are seeking to do His work for this time need a deeper insight into the lessons He has given.
“ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້ສະເດັດມາ ‘ເພື່ອປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ຄົນຍາກຈົນ.’ ລູກາ 4:18. ໃນການສັ່ງສອນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງໃຊ້ຖ້ອຍຄຳທີ່ງ່າຍທີ່ສຸດ ແລະສັນຍະລັກທີ່ກະຈ່າງແຈ້ງທີ່ສຸດ. ແລະມີຂຽນໄວ້ວ່າ ‘ປະຊາຊົນສາມັນກໍຟັງພຣະອົງດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.’ ມາຣະໂກ 12:37. ບັນດາຜູ້ທີ່ກຳລັງສະແຫວງຫາທີ່ຈະເຮັດພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງສຳລັບເວລານີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງມີຄວາມເຂົ້າໃຈອັນເລິກຊຶ້ງຍິ່ງຂຶ້ນໃນບົດຮຽນທີ່ພຣະອົງໄດ້ປະທານໄວ້.”
“The words of the living God are the highest of all education. Those who minister to the people need to eat of the bread of life. This will give them spiritual strength; then they will be prepared to minister to all classes of people.” The Ministry of Healing, 441–443.
“ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ເປັນການສຶກສາສູງສຸດເໜືອກວ່າທັງປວງ. ຜູ້ທີ່ປະກອບພັນທະກິດຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນຈຳເປັນຕ້ອງຮັບປະທານເຂົ້າຈີ່ແຫ່ງຊີວິດ. ສິ່ງນີ້ຈະປະທານກຳລັງຝ່າຍວິນຍານແກ່ເຂົາ; ແລ້ວເຂົາຈະພ້ອມທີ່ຈະຮັບໃຊ້ຄົນທຸກຊັ້ນທຸກພວກ.” The Ministry of Healing, 441–443.
Sister White further defines that recognizing the outworking of God’s power in setting up kings and removing kings based upon the king’s choices is the true philosophy of historical study.
ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ຍັງໄດ້ກໍານົດອະທິບາຍຕໍ່ໄປວ່າ ການຮັບຮູ້ການສໍາແດງອອກແຫ່ງລິດອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນການສະຖາປະນາກະສັດ ແລະຖອນກະສັດອອກ ໂດຍອີງຕາມທາງເລືອກຂອງກະສັດນັ້ນ ແມ່ນປັດຊະຍາອັນແທ້ຈິງຂອງການສຶກສາປະຫວັດສາດ.
“In the history of nations the student of God’s word may behold the literal fulfillment of divine prophecy. Babylon, shattered and broken at last, passed away because in prosperity its rulers had regarded themselves as independent of God, and had ascribed the glory of their kingdom to human achievement. The Medo-Persian realm was visited by the wrath of Heaven because in it God’s law had been trampled underfoot. The fear of the Lord had found no place in the hearts of the vast majority of the people. Wickedness, blasphemy, and corruption prevailed. The kingdoms that followed were even more base and corrupt; and these sank lower and still lower in the scale of moral worth.
ໃນປະຫວັດສາດຂອງບັນດາປະຊາຊາດ ຜູ້ສຶກສາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າສາມາດເຫັນການສຳເລັດເປັນຈິງຕາມຕົວອັກສອນຂອງຄຳພະຍາກອນອັນຊົງມາຈາກພຣະເຈົ້າ. ບາບີໂລນ, ເມື່ອຖືກທຳລາຍແລະແຕກພັງໃນທີ່ສຸດ, ກໍສູນສິ້ນໄປ ເພາະວ່າໃນຍາມທີ່ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ພວກຜູ້ປົກຄອງຂອງມັນໄດ້ຖືຕົນວ່າເປັນອິດສະລະຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ຖວາຍສະຫງ່າລາສີແຫ່ງອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ຜົນສຳເລັດຂອງມະນຸດ. ອານາຈັກມີໂດ-ເປີເຊຍໄດ້ຮັບການລົງໂທດໂດຍພຣະພິໂລດແຫ່ງສະຫວັນ ເພາະວ່າໃນອານາຈັກນັ້ນ ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຢຽບຍ່ຳຢ່າງໄຮ້ຄ່າ. ຄວາມຢຳເກງຕໍ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ມີບ່ອນຢູ່ໃນໃຈຂອງຄົນສ່ວນໃຫຍ່ອັນໄພສານ. ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ການລົບຫລູ່ພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມເສື່ອມຊາມໄດ້ຄອບງຳ. ບັນດາອານາຈັກທີ່ຕິດຕາມມານັ້ນຍິ່ງຕ່ຳຊ້າແລະເສື່ອມຊາມຫນັກຂຶ້ນອີກ; ແລະອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນກໍຕົກຕ່ຳລົງໄປອີກ ແລະອີກ ຕາມລຳດັບແຫ່ງຄຸນຄ່າທາງສິນທຳ.
“The power exercised by every ruler on the earth is Heaven-imparted; and upon his use of the power thus bestowed, his success depends. To each the word of the divine Watcher is, ‘I girded thee, though thou hast not known Me.’ Isaiah 45:5. And to each the words spoken to Nebuchadnezzar of old are the lesson of life: ‘Break off thy sins by righteousness, and thine iniquities by showing mercy to the poor: if it may be a lengthening of thy tranquillity.’ Daniel 4:27.
“ອໍານາດທີ່ຜູ້ປົກຄອງທຸກຄົນໃນແຜ່ນດິນໂລກໃຊ້ນັ້ນ ເປັນອໍານາດທີ່ສະຫວັນປະທານໃຫ້; ແລະຄວາມສໍາເລັດຂອງເຂົາ ຂຶ້ນຢູ່ກັບການໃຊ້ອໍານາດທີ່ຊົງປະທານນັ້ນ. ຕໍ່ແຕ່ລະຄົນ ຖ້ອຍຄໍາຂອງພະຜູ້ເຝົ້າຍາມອົງທິບກໍຄືດັ່ງນີ້ວ່າ: ‘ເຮົາໄດ້ຄາດແອວໃຫ້ເຈົ້າ ແມ່ນວ່າເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກເຮົາ.’ ເອຊາຢາ 45:5. ແລະຕໍ່ແຕ່ລະຄົນ ຖ້ອຍຄໍາທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ເນບູກາດເນັດຊາໃນອະດີດ ເປັນບົດຮຽນສໍາລັບຊີວິດ: ‘ຈົ່ງລະເວັ້ນບາບຂອງເຈົ້າໂດຍຄວາມຊອບທໍາ ແລະຈົ່ງລະຖິ້ມຄວາມອະທໍາຂອງເຈົ້າໂດຍການສໍາແດງຄວາມເມດຕາຕໍ່ຄົນຍາກຈົນ; ເພື່ອວ່າຄວາມສະຫງົບສຸກຂອງເຈົ້າອາດຈະຍືນຍາວອອກໄປ.’ ດານີເອນ 4:27.”
“To understand these things,—to understand that ‘righteousness exalteth a nation;’ that ‘the throne is established by righteousness,’ and ‘upholden by mercy;’ to recognize the outworking of these principles in the manifestation of His power who ‘removeth kings, and setteth up kings,’—this is to understand the philosophy of history. Proverbs 14:34; 16:12; 20:28; Daniel 2:21.
“ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈສິ່ງເຫຼົ່ານີ້,—ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈວ່າ ‘ຄວາມຊອບທຳຍົກຊູຊາດໜຶ່ງຂຶ້ນສູງ;’ ວ່າ ‘ບັນລັງຖືກສະຖາປະນາໂດຍຄວາມຊອບທຳ,’ ແລະ ‘ຖືກຄ້ຳຈູນໄວ້ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ;’ ເພື່ອຈະຕະໜັກເຖິງການສຳແດງຜົນຂອງຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ໃນການປະກົດແຫ່ງຣິດອຳນາດຂອງພຣະອົງຜູ້ທີ່ ‘ຊົງປົດກະສັດທັງຫຼາຍອອກ ແລະ ຊົງສະຖາປະນາກະສັດທັງຫຼາຍຂຶ້ນ,’—ນີ້ຄືການເຂົ້າໃຈປັດຊະຍາແຫ່ງປະຫວັດສາດ. Proverbs 14:34; 16:12; 20:28; Daniel 2:21.”
“In the word of God only is this clearly set forth. Here it is shown that the strength of nations, as of individuals, is not found in the opportunities or facilities that appear to make them invincible; it is not found in their boasted greatness. It is measured by the fidelity with which they fulfill God’s purpose.” Prophets and Kings, 501, 502.
“ມີແຕ່ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ທີ່ສິ່ງນີ້ຖືກສະແດງອອກຢ່າງຊັດເຈນ. ໃນທີ່ນີ້ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ກຳລັງຂອງບັນດາຊາດ ເຊັ່ນດຽວກັບຂອງປະຈຳບຸກຄົນ ບໍ່ໄດ້ພົບເຫັນຢູ່ໃນໂອກາດ ຫຼື ສິ່ງອຳນວຍທີ່ປາກົດວ່າເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາບໍ່ອາດຖືກເອົາຊະນະໄດ້; ມັນບໍ່ໄດ້ພົບເຫັນຢູ່ໃນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ພວກເຂົາໂອ້ອວດ. ມັນຖືກວັດແທກດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ທີ່ພວກເຂົາກະທຳໃຫ້ສຳເລັດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ.” Prophets and Kings, 501, 502.
The theme in verses eleven and twelve is the rise and fall of the king of the south, but more importantly the verses mark the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and the second of three tests that began at the time of the end in 1989 as represented in verse ten.
ຫົວຂໍ້ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ ແມ່ນການລຸກຂຶ້ນ ແລະ ການຕົກລົງຂອງກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້, ແຕ່ທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ບົ່ງຊີ້ເຖິງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະ ການທົດສອບຄັ້ງທີສອງໃນສາມຄັ້ງ ທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງອວະສານໃນປີ 1989 ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບ.
That sealing is represented by Daniel in the lion’s den, the three worthies in the fiery furnace, Daniel and the three worthies praying to understand Nebuchadnezzar’s dream of the image of beasts in chapter two, Daniel praying the Leviticus twenty-six prayer in chapter nine, the wise who understand the increase of knowledge, Joshua having his sin removed in Zechariah chapter three, Zerubbabel in chapter four, Joseph becoming the second ruler in Egypt, the disciples in the upper room for ten days in advance of Pentecost, the Millerites at the Exeter camp meeting, Lazarus leading the procession at the Triumphal Entry, and the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter seven.
ການປະທັບຕານັ້ນໄດ້ຖືກສະແດງເປັນສັນຍະລັກໂດຍດານີເອນໃນຖ້ຳສິງ, ຊາຍຜູ້ມີຄຸນຄ່າສາມຄົນໃນເຕົາໄຟທີ່ລຸກໂຊນ, ດານີເອນແລະຊາຍຜູ້ມີຄຸນຄ່າສາມຄົນອະທິຖານເພື່ອເຂົ້າໃຈຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາວ່າດ້ວຍຮູບປັ້ນແລະສັດຮ້າຍໃນບົດທີສອງ, ດານີເອນອະທິຖານຕາມຄຳອະທິຖານໃນພຣະບັນຍັດເລວີບົດທີຊາວຫົກໃນບົດທີເກົ້າ, ບັນດາຄົນມີປັນຍາຜູ້ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້, ໂຢຊວຍຜູ້ຖືກຍົກຄວາມບາບອອກໃນເຊກາຣີຢາບົດທີສາມ, ເຊຣຸບບາເບນໃນບົດທີສີ່, ໂຢເຊບກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງອັນດັບສອງໃນເອຢິບ, ພວກສາວົກໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງເປັນເວລາສິບວັນກ່ອນວັນເພນເຕກອດ, ພວກມິນເລີໄຣດທີ່ການປະຊຸມຄ່າຍເອັກເຊເຕີ, ລາຊາໂຣນຳຂະບວນໃນການເຂົ້າຢ່າງມີໄຊ, ແລະໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີເຈັດ.
Verse eleven arrived in 2014 at the outset of the Ukrainian war and in July of 2023 the visual test, where God’s people are “made white” began. The fifth line in chapter eleven is verses thirteen through fifteen.
ຂໍ້ທີສິບເອັດໄດ້ມາເຖິງໃນປີ 2014 ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມຢູເຄຣນ ແລະໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ການທົດສອບທາງທັດສະນະ, ທີ່ຊຶ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກ “ເຮັດໃຫ້ຂາວ,” ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ເສັ້ນທີຫ້າໃນບົດທີສິບເອັດແມ່ນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງຂໍ້ທີສິບຫ້າ.
Fifth Line Overview
ພາບລວມຂອງແຖວທີຫ້າ
For the king of the north shall return, and shall set forth a multitude greater than the former, and shall certainly come after certain years with a great army and with much riches. And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:13–15.
ເພາະວ່າກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະກັບຄືນມາ ແລະຈະຍົກກອງທັບອັນຫຼວງຫຼາຍ ຍິ່ງກວ່າເທື່ອກ່ອນ ແລະແນ່ນອນວ່າຫຼັງຈາກຫຼາຍປີໄປແລ້ວ ລາວຈະມາພ້ອມກັບກອງທັບໃຫຍ່ ແລະດ້ວຍຊັບສົມບັດອັນຫຼວງຫຼາຍ. ແລະໃນສະໄໝນັ້ນ ຈະມີຫຼາຍຄົນລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານກະສັດແຫ່ງທິດໃຕ້; ພວກຄົນປຸ້ນສະດົມໃນຊົນຊາດຂອງເຈົ້າກໍຈະຍົກຕົນຂຶ້ນເພື່ອສະຖາປະນານິມິດນັ້ນ; ແຕ່ພວກເຂົາຈະລົ້ມລົງ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະມາ ແລະຈະກໍ່ຄູຫຼືເນີນລ້ອມເມືອງ ແລະຈະຍຶດເມືອງທີ່ມີປ້ອມປາການແຂງແຮງທີ່ສຸດ; ແລະກຳລັງຂອງຝ່າຍໃຕ້ຈະບໍ່ອາດຕ້ານທານໄດ້ ທັງປະຊາຊົນທີ່ຄັດເລືອກຂອງລາວກໍຈະບໍ່ອາດຕ້ານທານໄດ້ເຊັ່ນກັນ ແລະຈະບໍ່ມີເຫດກຳລັງໃດເພື່ອຕ້ານທານໄດ້. ດານີເອນ 11:13–15.
These verses were fulfilled in 200 BC and they identify the Battle of Panium, which includes the opposing kings and their alliances, and the verses are also the point in history where pagan Rome first asserted itself into the history of Daniel eleven. The verses include the final rise and fall of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the biblical history of Christ visiting Caesarea Philippi, where Peter locates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. This history typifies the sealing of the one hundred and forty-four thousand with the arrival of the third of the three tests of chapter twelve consisting of being “purified, made white and tried.”
ຂໍ້ພຣະຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ສຳເລັດລົງໃນປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະພວກມັນຊີ້ບອກເຖິງຍຸດທະການແຫ່ງ Panium, ຊຶ່ງລວມທັງບັນດາກະສັດທີ່ເປັນຝ່າຍກົງກັນຂ້າມແລະພັນທະມິດຂອງພວກເຂົາ, ແລະຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ຍັງເປັນຈຸດໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດທີ່ໂຣມນອກສາສະໜາໄດ້ເຂົ້າມາສະແດງອຳນາດຂອງຕົນເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປະຫວັດສາດຂອງດານີເອນບົດ 11. ຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ຄອບຄຸມທັງການຜຸດຂຶ້ນແລະການລົ້ມລົງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ແຕ່ຍັງລວມເອົາປະຫວັດຕາມພຣະຄຳພີຂອງພຣະຄຣິດໃນການສະເດັດໄປຢ້ຽມຢາມ Caesarea Philippi, ບ່ອນທີ່ເປໂຕຊີ້ບອກການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ປະຫວັດສາດນີ້ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການປະທັບຕາຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ພ້ອມກັບການມາເຖິງຂອງການທົດສອບປະການທີສາມໃນສາມປະການແຫ່ງບົດ 12 ອັນປະກອບດ້ວຍການ “ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ, ແລະຖືກທົດລອງ.”
These three verses lead to verse sixteen where the Sunday law in the United States is represented. When the Exeter camp meeting ended on August 17, 1844 the wise virgins carried the message of the Midnight Cry across the eastern seaboard of the United States in sixty-six days. There is a period when all the virgins awake and one class has no oil, and everything which that identifies. When Simon Barjona’s name was changed to Peter the sealing of the one hundred and forty-four thousand is marked. From that point onward Jesus began to teach the disciples about the events connected with the cross.
ຂໍ້ພຣະຄຳສາມຂໍ້ນີ້ນຳໄປສູ່ຂໍ້ທີສິບຫົກ ບ່ອນທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາຖືກນຳສະແດງ. ເມື່ອການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນທີ 17 ສິງຫາ 1844, ພວກຍິງພົມມະຈາຣີທີ່ມີປັນຍາໄດ້ນຳຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໄປທົ່ວແນວຊາຍຝັ່ງຕາເວັນອອກຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນຫົກສິບຫົກວັນ. ມີຊ່ວງເວລາໜຶ່ງທີ່ຍິງພົມມະຈາຣີທັງໝົດຕື່ນຂຶ້ນ ແລະຄົນຈຳພວກໜຶ່ງບໍ່ມີນ້ຳມັນ ແລະທຸກສິ່ງທີ່ສິ່ງນັ້ນບົ່ງຊີ້. ເມື່ອຊື່ຂອງ Simon Barjona ຖືກປ່ຽນເປັນ Peter ການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກໍຖືກໝາຍໄວ້. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພຣະເຢຊູໄດ້ເລີ່ມສັ່ງສອນພວກສາວົກກ່ຽວກັບເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ເກື່ອງໂຍງກັບໄມ້ກາງແຂນ.
The cross is a symbol of the close of probation and William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had in turn been typified by Elijah was raised up to present the “events connected with the close of probation” as did both John the Baptist and Elijah. John said it this way.
ໄມ້ກາງແຂນແມ່ນສັນຍາລັກແຫ່ງການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ ແລະ William Miller ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍ John the Baptist ຜູ້ຊຶ່ງໃນທາງກັບກັນກໍໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍ Elijah ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາເພື່ອນຳສະເໜີ “ເຫດການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ” ດັ່ງທີ່ທັງ John the Baptist ແລະ Elijah ໄດ້ກະທຳ. John ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນລັກສະນະນີ້.
But when he saw many of the Pharisees and Sadducees come to his baptism, he said unto them, O generation of vipers, who hath warned you to flee from the wrath to come? Matthew 3:7.
ແຕ່ເມື່ອທ່ານເຫັນພວກຟາຣີຊາຍແລະຊາດູກາຍຫຼາຍຄົນມາຫາການບັບຕິສະມາຂອງທ່ານ ທ່ານຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ໂອ ຊາດເຊື້ອແຫ່ງງູພິດ, ໃຜໄດ້ເຕືອນພວກທ່ານໃຫ້ຫຼີກໜີຈາກພຣະພິໂລດທີ່ຈະມານັ້ນ?” ມັດທາຍ 3:7
Elijah said it this way.
ເອລີຢາໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນລັກສະນະນີ້.
And Ahab made a grove; and Ahab did more to provoke the Lord God of Israel to anger than all the kings of Israel that were before him. In his days did Hiel the Bethelite build Jericho: he laid the foundation thereof in Abiram his firstborn, and set up the gates thereof in his youngest son Segub, according to the word of the Lord, which he spake by Joshua the son of Nun. And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 16:33–17:1.
ແລະ ອາຮາບໄດ້ສ້າງເສົາບູຊາ; ແລະ ອາຮາບໄດ້ກະທຳຫຼາຍກວ່າກະສັດທັງປວງແຫ່ງອິດສະຣາເອນທີ່ຢູ່ກ່ອນໜ້າລາວ ໃນການຍົວະພຣະພິໂລດຂອງພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ. ໃນສະໄໝຂອງລາວ ຮີເອນຊາວເບັດເອນໄດ້ກໍ່ສ້າງເຢຣິໂກຂຶ້ນ; ເຂົາໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງເມືອງນັ້ນໂດຍເສຍອາບີຣາມບຸດຫົວປີຂອງຕົນ, ແລະ ໄດ້ຕັ້ງປະຕູຂອງມັນຂຶ້ນໂດຍເສຍເສກຸບບຸດຄົນສຸດທ້າຍຂອງຕົນ, ຕາມພຣະທຳຂອງພຣະຢາເວ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຕັດໄວ້ໂດຍຜ່ານໂຢຊວຍ ບຸດຂອງນູນ. ແລະ ເອລີຢາຊາວຕິດສະເບ ຜູ້ເປັນຊາວກິເລອາດ, ໄດ້ກ່າວແກ່ອາຮາບວ່າ, “ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່, ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງຜູ້ທີ່ຂ້ານ້ອຍຢືນຢູ່ນັ້ນ, ໃນຫຼາຍປີນີ້ຈະບໍ່ມີທັງນ້ຳຄ້າງ ຫຼື ຝົນ ນອກຈາກຕາມຄຳຂອງຂ້ານ້ອຍ.” 1 ກະສັດ 16:33–17:1
Speaking of William Miller’s work as a modern reformer Sister White stated:
ເມື່ອກ່າວເຖິງພາລະກິດຂອງ William Miller ໃນຖານະນັກປະຕິຮູບໃນຍຸກສະໄໝໃໝ່, Sister White ໄດ້ກ່າວວ່າ:
“It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation.” The Great Controversy, 310.
“ມັນເປັນຄວາມຈຳເປັນທີ່ມະນຸດທັງຫຼາຍຄວນຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນເຖິງອັນຕະລາຍຂອງຕົນ; ແລະວ່າເຂົາທັງຫຼາຍຄວນຖືກປຸກເຮົ້າໃຫ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບເຫດການອັນຂັງຂຶມທີ່ເກື່ອງພັນກັບການປິດສະໄໝແຫ່ງພຣະຄຸນ.” The Great Controversy, 310.
The last six verses of Daniel eleven represent the “events connected with the close of probation.” Those events were unsealed at the time of the end in 1989, and they were clearly revealed.
ຂໍ້ພຣະຄຳພີຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ບົດທີ 11 ເປັນຕົວແທນຂອງ “ເຫດການທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ.” ເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາແຫ່ງອວສານໃນປີ 1989, ແລະໄດ້ຖືກສຳແດງຢ່າງແຈ້ງຊັດ.
“Before His crucifixion the Saviour explained to His disciples that He was to be put to death and to rise again from the tomb, and angels were present to impress His words on minds and hearts. But the disciples were looking for temporal deliverance from the Roman yoke, and they could not tolerate the thought that He in whom all their hopes centered should suffer an ignominious death. The words which they needed to remember were banished from their minds; and when the time of trial came, it found them unprepared. The death of Jesus as fully destroyed their hopes as if He had not forewarned them. So in the prophecies the future is opened before us as plainly as it was opened to the disciples by the words of Christ. The events connected with the close of probation and the work of preparation for the time of trouble, are clearly presented. But multitudes have no more understanding of these important truths than if they had never been revealed. Satan watches to catch away every impression that would make them wise unto salvation, and the time of trouble will find them unready.” The Great Controversy, 595.
“ກ່ອນການຖືກຕອກກາງແຂນຂອງພຣະອົງ ພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້ຊົງອະທິບາຍແກ່ສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ ພຣະອົງຈະຖືກປະຫານເຖິງຄວາມຕາຍ ແລະຈະຊົງຄືນພຣະຊົນຈາກອຸບໂມງ; ແລະບັນດາທູດສະຫວັນກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອປະທັບຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງໄວ້ໃນຄວາມຄິດແລະໃນດວງໃຈຂອງເຂົາທັງຫລາຍ. ແຕ່ສາວົກທັງຫລາຍກຳລັງເຝົ້າຄອຍການຊ່ວຍກູ້ທາງໂລກຈາກແອກຂອງໂຣມັນ, ແລະເຂົາທັງຫລາຍບໍ່ອາດທົນຕໍ່ຄວາມຄິດທີ່ວ່າ ພຣະອົງຜູ້ທີ່ຄວາມຫວັງທັງສິ້ນຂອງເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຮວມສູນຢູ່ນັ້ນ ຈະຕ້ອງທົນທຸກການຕາຍອັນນ່າອັບອາຍ. ຖ້ອຍຄຳທີ່ເຂົາທັງຫລາຍຈຳເປັນຕ້ອງລະນຶກໄວ້ ໄດ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກຄວາມຄິດຂອງເຂົາທັງຫລາຍ; ແລະເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດລອງມາເຖິງ ມັນກໍພົບວ່າເຂົາທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ຕຽມພ້ອມ. ການຕາຍຂອງພຣະເຢຊູໄດ້ທຳລາຍຄວາມຫວັງຂອງເຂົາທັງຫລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ ປານປະດຸດວ່າພຣະອົງບໍ່ເຄີຍຊົງເຕືອນເຂົາທັງຫລາຍໄວ້ລ່ວງໜ້າເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນຄຳພະຍາກອນ ອະນາຄົດໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໄວ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ ເໝືອນດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ຖືກເປີດແກ່ສາວົກໂດຍຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຄຣິດ. ເຫດການທັງຫລາຍທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະກະລຸນາ ແລະພາລະກິດແຫ່ງການຕຽມພ້ອມສຳລັບເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກ ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ແຕ່ຄົນເປັນອັນມາກຫລາຍບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຄວາມຈິງສຳຄັນເຫລົ່ານີ້ ບໍ່ຕ່າງຈາກວ່າມັນບໍ່ເຄີຍຖືກເປີດເຜີຍເລີຍ. ຊາຕານເຝົ້າຄອຍເພື່ອຈະຊິງເອົາທຸກຄວາມປະທັບໃຈທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍສະຫລາດເຖິງຄວາມລອດ, ແລະເວລາແຫ່ງຄວາມທຸກລຳບາກຈະພົບເຫັນເຂົາທັງຫລາຍຍັງບໍ່ພ້ອມ.” The Great Controversy, 595.
It was at Caesarea Philippi, which is Panium, which is verses thirteen through fifteen that Christ began to teach His disciples about the cross, thus typifying the history of the Exeter camp meeting until October 22, 1844. At the beginning of the reformatory movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” were unsealed and at the end of the movement of the one hundred and forty-four thousand the “events connected with the close of probation” are unsealed within the hidden history of verse forty.
ທີ່ເມືອງ Caesarea Philippi, ຄື Panium, ຊຶ່ງຢູ່ໃນຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າ, ພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມສັ່ງສອນພວກສາວົກຂອງພຣະອົງກ່ຽວກັບໄມ້ກາງແຂນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕົວແບບຂອງປະຫວັດການຊຸມນຸມຄ້າຍ Exeter ຈົນເຖິງວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂະບວນການປະຕິຮູບຂອງຄົນຈຳນວນຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບ “ການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ” ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ, ແລະໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງຂະບວນການຂອງຄົນຈຳນວນຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ ເຫດການທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບ “ການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ” ຖືກເປີດຜະນຶກຢູ່ພາຍໃນປະຫວັດອັນຊ່ອນເຮັ້ນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບ.
“Today, in the spirit and power of Elias and of John the Baptist, messengers of God’s appointment are calling the attention of a judgment-bound world to the solemn events soon to take place in connection with the closing hours of probation and the appearance of Christ Jesus as King of kings and Lord of lords.” Prophets and Kings, 715, 716.
“ໃນວັນນີ້, ໃນພຣະວິນຍານແລະລິດອໍານາດຂອງເອລີຢາ ແລະຂອງໂຢຮັນ ຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງແຕ່ງຕັ້ງ ກໍາລັງເອີ້ນຄວາມສົນໃຈຂອງໂລກທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້ເພື່ອການພິພາກສາ ໃຫ້ຫັນໄປສູ່ເຫດການອັນສໍາຄັນແລະນ່າເກງຂາມ ທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄມ່ຊ້າ ອັນເກື່ອງພັນກັບຊົ່ວໂມງສຸດທ້າຍແຫ່ງເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະການປາກົດມາຂອງພຣະຄຣິດເຢຊູ ໃນຖານະກະສັດເໜືອບັນດາກະສັດ ແລະອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເໜືອບັນດາເຈົ້ານາຍ.” Prophets and Kings, 715, 716.
The “events connected with the close of probation” are the events that are unsealed in the hidden history of verse forty. In Zechariah chapter three the final scenes of the investigative judgment are illustrated. Inspiration combines Zechariah’s testimony with those who are sealed in Ezekiel chapter nine.
“ເຫດການທີ່ກ່ຽວພັນກັບການປິດສະໄໝແຫ່ງພຣະຄຸນ” ແມ່ນເຫດການທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກຢູ່ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກປິດບັງຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ. ໃນພຣະທຳເຊກາຣິຢາ ບົດທີສາມ ພາບສຸດທ້າຍຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນໄດ້ຖືກສະແດງເປັນພາບປະກອບ. ການດົນບັນດານໄດ້ເຊື່ອມລວມຄຳພະຍານຂອງເຊກາຣິຢາເຂົ້າກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກປະທັບຕາໃນເອເຊກຽນ ບົດທີເກົ້າ.
“The people of God are sighing and crying for the abominations done in the land. With tears they warn the wicked of their danger in trampling upon the divine law, and with unutterable sorrow they humble themselves before the Lord on account of their own transgressions. The wicked mock their sorrow, ridicule their solemn appeals, and sneer at what they term their weakness. But the anguish and humiliation of God’s people is unmistakable evidence that they are regaining the strength and nobility of character lost in consequence of sin. It is because they are drawing nearer to Christ, and their eyes are fixed upon His perfect purity, that they so clearly discern the exceeding sinfulness of sin. Their contrition and self-abasement are infinitely more acceptable in the sight of God than is the self-sufficient, haughty spirit of those who see no cause to lament, who scorn the humility of Christ, and who claim perfection while transgressing God’s holy law. Meekness and lowliness of heart are the conditions for strength and victory. The crown of glory awaits those who bow at the foot of the cross. Blessed are these mourners, for they shall be comforted.
ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍາລັງຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊ້າອັນໜ້າຊັງທີ່ໄດ້ກະທໍາຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ. ດ້ວຍນ້ໍາຕາ ພວກເຂົາເຕືອນຄົນອະທໍາເຖິງອັນຕະລາຍຂອງພວກເຂົາໃນການຢຽບຍ່ໍາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະດ້ວຍຄວາມເສົ້າສະຫຼົດທີ່ບໍ່ອາດພັນລະນາໄດ້ ພວກເຂົາຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ຫນ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເນື່ອງດ້ວຍການລ່ວງລະເມີດຂອງຕົນເອງ. ຄົນອະທໍາເຍາະເຍີ້ຍຄວາມເສົ້າຂອງພວກເຂົາ, ຫົວເລາະຄໍາຮ້ອງວິງວອນອັນຈິງຈັງຂອງພວກເຂົາ, ແລະເຍາະເຢີ້ຍສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເອີ້ນວ່າຄວາມອ່ອນແອ. ແຕ່ຄວາມທຸກໃຈແລະຄວາມຖ່ອມຕົນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຫຼັກຖານອັນແນ່ຊັດວ່າ ພວກເຂົາກໍາລັງໄດ້ຮັບພະລັງແລະຄວາມສົງ່າຂອງລັກສະນະນິສັຍຄືນມາ ຊຶ່ງໄດ້ສູນເສຍໄປເນື່ອງຈາກບາບ. ເປັນເພາະພວກເຂົາກໍາລັງເຂົ້າໃກ້ພຣະຄຣິດຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະດວງຕາຂອງພວກເຂົາຈັບຈ້ອງຢູ່ທີ່ຄວາມບໍລິສຸດອັນສົມບູນຂອງພຣະອົງ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງເຫັນຄວາມບາບຊົ່ວອັນເກີນປະມານຂອງບາບຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ. ຄວາມສໍານຶກຜິດແລະການຖ່ອມຕົນລົງຂອງພວກເຂົາເປັນທີ່ພໍພຣະໄທໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍຢ່າງຫາທີ່ສຸດມິໄດ້ ຍິ່ງກວ່າຈິດໃຈທີ່ໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງແລະຍະໂສທະນົງຕົນຂອງຄົນທີ່ບໍ່ເຫັນເຫດໃຫ້ຕ້ອງໂສກເສົ້າ, ຜູ້ທີ່ດູຖູກຄວາມອ່ອນສຸພາບຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະອ້າງວ່າຕົນບໍລິບູນແບບຂະນະທີ່ກໍາລັງລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມອ່ອນສຸພາບແລະຄວາມຖ່ອມໃຈເປັນເງື່ອນໄຂສໍາລັບພະລັງແລະໄຊຊະນະ. ມົງກຸດແຫ່ງລັດສະໝີກໍາລັງຄອຍຖ້າຜູ້ທີ່ກົ້ມລົງຢູ່ທີ່ຕີນໄມ້ກາງແຂນ. ຄົນທີ່ໂສກເສົ້າເຫຼົ່ານີ້ເປັນສຸກ ເພາະພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການປອບໂຍນ.
“The faithful, praying ones are, as it were, shut in with God. They themselves know not how securely they are shielded. Urged on by Satan, the rulers of this world are seeking to destroy them; but could their eyes be opened, as were the eyes of Elisha’s servant at Dothan, they would see the angels of God encamped about them, by their brightness and glory holding in check the hosts of darkness.
ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ຜູ້ອະທິຖານນັ້ນ, ເປັນດັ່ງວ່າ, ຖືກປິດລ້ອມໄວ້ກັບພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເອງກໍບໍ່ຮູ້ວ່າຕົນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຢ່າງໝັ້ນຄົງພຽງໃດ. ບັນດາຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງໂລກນີ້, ໂດຍຖືກຊາຕານຍຸແຍ່, ກຳລັງສະແຫວງຫາທາງທຳລາຍພວກເຂົາ; ແຕ່ຖ້າດວງຕາຂອງເຂົາຖືກເປີດອອກ, ເໝືອນດັ່ງດວງຕາຂອງຄົນໃຊ້ຂອງເອລີຊາທີ່ເມືອງ Dothan, ພວກເຂົາຈະເຫັນທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າຕັ້ງຄ້າຍລ້ອມຢູ່ຮອບໆພວກເຂົາ, ແລະໂດຍຄວາມສະຫວ່າງພະລັງແລະສະຫງ່າລາສີຂອງຕົນ ກໍກັກຂັດກອງທັບແຫ່ງຄວາມມືດໄວ້.
“As the people of God afflict their souls before Him, pleading for purity of heart, the command is given, ‘Take away the filthy garments’ from them, and the encouraging words are spoken, ‘Behold, I have caused thine iniquity to pass from thee, and I will clothe thee with change of raiment.’ The spotless robe of Christ’s righteousness is placed upon the tried, tempted, yet faithful children of God. The despised remnant are clothed in glorious apparel, nevermore to be defiled by the corruptions of the world. Their names are retained in the Lamb’s book of life, enrolled among the faithful of all ages. They have resisted the wiles of the deceiver; they have not been turned from their loyalty by the dragon’s roar. Now they are eternally secure from the tempter’s devices. Their sins are transferred to the originator of sin. And the remnant are not only pardoned and accepted, but honored. ‘A fair miter’ is set upon their heads. They are to be as kings and priests unto God. While Satan was urging his accusations and seeking to destroy this company, holy angels, unseen, were passing to and fro, placing upon them the seal of the living God. These are they that stand upon Mount Zion with the Lamb, having the Father’s name written in their foreheads. They sing the new song before the throne, that song which no man can learn save the hundred and forty and four thousand, which were redeemed from the earth. ‘These are they which follow the Lamb whithersoever He goeth. These were redeemed from among men, being the first fruits unto God and to the Lamb. And in their mouth was found no guile: for they are without fault before the throne of God.’”
“ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖ່ອມຈິດວິນຍານຂອງຕົນລົງຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ, ອ້ອນວອນຂໍຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງໃຈ, ພຣະບັນຊາກໍຖືກປະທານອອກມາວ່າ, ‘ຈົ່ງຖອດເສື້ອຜ້າອັນໂສໂຄກນັ້ນອອກຈາກເຂົາ,’ ແລະຖ້ອຍຄຳແຫ່ງການໜຸນໃຈກໍຖືກກ່າວຂຶ້ນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຮົາໄດ້ໃຫ້ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງເຈົ້າຜ່ານພົ້ນໄປຈາກເຈົ້າແລ້ວ, ແລະເຮົາຈະສວມເສື້ອຜ້າຊຸດໃໝ່ໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ.’ ເສື້ອຄຸມອັນຂາວບໍລິສຸດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດຖືກສວມໃຫ້ແກ່ບຸດຫຼານຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ໄດ້ຜ່ານການທົດລອງ, ການລໍ້ລວງ, ແຕ່ຍັງຄົງສັດຊື່. ຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຜູ້ຖືກດູໝິ່ນນັ້ນຖືກສວມເສື້ອອາພອນອັນຮຸ່ງໂລດ, ແລະຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນເປິະອີກຕໍ່ໄປໂດຍຄວາມເນົ່າເສຍຂອງໂລກ. ຊື່ຂອງເຂົາຖືກຮັກສາໄວ້ໃນສົ້ມບັນຊີແຫ່ງຊີວິດຂອງພຣະເມສານ້ອຍ, ຖືກຂຽນໄວ້ທ່າມກາງບັນດາຜູ້ສັດຊື່ທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ. ເຂົາໄດ້ຕໍ່ຕ້ານເລ່ຫຼ່ຽມຂອງຜູ້ຫຼອກລວງ; ເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຫັນອອກຈາກຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງຕົນໂດຍສຽງຄຳຮາມຂອງມັງກອນ. ບັດນີ້ເຂົາປອດໄພຕະຫຼອດນິລັນດອນຈາກກົນອຸບາຍຂອງຜູ້ລໍ້ລວງ. ບາບຂອງເຂົາຖືກໂອນໄປຫາຕົ້ນກຳເນີດຂອງບາບ. ແລະຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ໄດ້ຮັບການອະໄພ ແລະຖືກຍອມຮັບເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໄດ້ຮັບກຽດອີກດ້ວຍ. ‘ມົງກຸດອັນງາມສົມ’ ຖືກສວມໄວ້ເທິງສີສະຂອງເຂົາ. ເຂົາຈະເປັນດັ່ງກະສັດ ແລະປະໂຣຫິດຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າ. ໃນຂະນະທີ່ຊາຕານກຳລັງຍົກຂໍ້ກ່າວຫາຂອງມັນຂຶ້ນ ແລະສະແຫວງຫາທາງທຳລາຍຄະນະນີ້, ບັນດາທູດສະຫວັນບໍລິສຸດ, ຊຶ່ງບໍ່ມີຜູ້ໃດເຫັນ, ໄດ້ຜ່ານໄປມາ, ວາງຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເທິງເຂົາ. ເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ເທິງພູເຂົາຊີໂອນກັບພຣະເມສານ້ອຍ, ມີພຣະນາມຂອງພຣະບິດາຂຽນໄວ້ເທິງໜ້າຜາກຂອງເຂົາ. ເຂົາຮ້ອງເພງໃໝ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງ, ເພງນັ້ນຊຶ່ງບໍ່ມີຜູ້ໃດຮຽນຮູ້ໄດ້ນອກຈາກໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ, ຜູ້ທີ່ຖືກໄຖ່ອອກມາຈາກໂລກ. ‘ເຫຼົ່ານີ້ແຫຼະແມ່ນຜູ້ທີ່ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍໄປທຸກແຫ່ງທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກໄຖ່ອອກມາຈາກທ່າມກາງມະນຸດ, ເປັນຜົນຫົວປີຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າ ແລະແດ່ພຣະເມສານ້ອຍ. ແລະໃນປາກຂອງເຂົາບໍ່ພົບການຫຼອກລວງໃດໆເລີຍ: ເພາະວ່າເຂົາບໍ່ມີຕຳນິຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ.’”
“Now is reached the complete fulfillment of those words of the Angel: ‘Hear now, O Joshua the high priest, thou, and thy fellows that sit before thee: for they are men wondered at: for, behold, I will bring forth My servant the Branch.’ Christ is revealed as the Redeemer and Deliverer of His people. Now indeed are the remnant ‘men wondered at,’ as the tears and humiliation of their pilgrimage give place to joy and honor in the presence of God and the Lamb. ‘In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even everyone that is written among the living in Jerusalem.”’ Testimonies, volume 5, 474–476.
“ໃນບັດນີ້ ການສຳເລັດຢ່າງຄົບຖ້ວນຂອງຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຂອງທູດສະຫວັນໄດ້ມາເຖິງແລ້ວຄື: ‘ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ໂຢຊວຍ ມະຫາປຸໂລຫິດ, ເຈົ້າ ແລະ ພວກຂອງເຈົ້າທີ່ນັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ: ເພາະພວກເຂົາເປັນຄົນທີ່ເປັນທີ່ພິສະດານໃຈ: ເພາະ, ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະນຳຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຄື ກິ່ງງອກ ອອກມາ.’ ພຣະຄຣິດຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນເປັນພຣະຜູ້ໄຖ່ ແລະ ພຣະຜູ້ຊ່ວຍກູ້ຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ. ບັດນີ້ແທ້ໆ ຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ນັ້ນເປັນ ‘ຄົນທີ່ເປັນທີ່ພິສະດານໃຈ,’ ເມື່ອນ້ຳຕາ ແລະ ຄວາມຖ່ອມລົງແຫ່ງການຈາລຶກຂອງພວກເຂົາ ຖືກແທນທີ່ດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມ ແລະ ກຽດສັກສີໃນທີ່ປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະເມສານ້ອຍ. ‘ໃນວັນນັ້ນ ກິ່ງງອກຂອງພຣະຢາເວຈະງົດງາມ ແລະ ສະຫງ່າລາສີ, ແລະ ຜົນແຜ່ນດິນຈະດີເລີດ ແລະ ສວຍງາມສຳລັບພວກທີ່ລອດພົ້ນຈາກອິສຣາເອນ. ແລະ ຈະເປັນວ່າ ຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ໃນຊີໂອນ, ແລະ ຜູ້ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ, ຈະຖືກເອີ້ນວ່າບໍລິສຸດ, ຄື ທຸກຄົນທີ່ຖືກຂຽນໄວ້ໃນບັນດາຜູ້ມີຊີວິດໃນເຢຣູຊາເລັມ.”’ Testimonies, ເຫຼັ້ມ 5, 474–476.
The one hundred and forty-four thousand in the book of Revelation are Ezekiel’s group that are “sealed” as they “sigh and cry” for the abominations that are in the land. They are sealed when they are given the garment of Christ’s righteousness and the fair miter which represents Peter’s “kings and priests,” who were not the people of God, but have now become the people of God.
ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ ແມ່ນກຸ່ມຂອງເອເຊກຽນຜູ້ທີ່ “ຖືກປະທັບຕາ” ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາ “ຖອນຫາຍໃຈແລະຮ້ອງໄຫ້” ເນື່ອງດ້ວຍການອະພັດຖະທັມທັງຫຼາຍທີ່ມີຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ. ພວກເຂົາຖືກປະທັບຕາເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຮັບອາພອນແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ແລະຜ້າພັນສີສະອັນງາມ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງ “ກະສັດແລະປະໂລຫິດ” ຕາມຄຳຂອງເປໂຕ, ຜູ້ທີ່ແຕ່ກ່ອນບໍ່ແມ່ນປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ບັດນີ້ໄດ້ກາຍເປັນປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ.
But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. Dearly beloved, I beseech you as strangers and pilgrims, abstain from fleshly lusts, which war against the soul; Having your conversation honest among the Gentiles: that, whereas they speak against you as evildoers, they may by your good works, which they shall behold, glorify God in the day of visitation. 1 Peter 2:9–12.
ແຕ່ພວກທ່ານເປັນຊາດພັນທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້, ເປັນພວກປຸໂຣຫິດແຫ່ງກະສັດ, ເປັນຊົນຊາດອັນບໍລິສຸດ, ເປັນຊົນຊາດອັນເປັນກຳມະສິດພິເສດ; ເພື່ອວ່າພວກທ່ານຈະປະກາດຄຸນຄວາມດີອັນສົມຄວນແກ່ການສັນລະເສີນຂອງພຣະອົງ ຜູ້ໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດ ເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ: ໃນຄາວກ່ອນພວກທ່ານບໍ່ແມ່ນຊົນຊາດໜຶ່ງ, ແຕ່ບັດນີ້ເປັນຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ: ຄາວກ່ອນພວກທ່ານບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ, ແຕ່ບັດນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາແລ້ວ. ທ່ານທີ່ຮັກຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າວິງວອນພວກທ່ານໃນຖານະຄົນຕ່າງດ້າວແລະຄົນເດີນທາງຊົ່ວຄາວ, ໃຫ້ຫລີກເວັ້ນຈາກຕັນຫາຝ່າຍເນື້ອໜັງ ຊຶ່ງທຳສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັບຈິດວິນຍານ; ຈົ່ງມີການປະພຶດອັນດີງາມຂອງພວກທ່ານທ່າມກາງຄົນຕ່າງຊາດ: ເພື່ອວ່າໃນສິ່ງທີ່ເຂົາກ່າວຮ້າຍພວກທ່ານວ່າເປັນຄົນເຮັດຊົ່ວ, ເຂົາຈະໄດ້ເຫັນການດີຂອງພວກທ່ານ ແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າໃນວັນແຫ່ງການຊົງຢ້ຽມຢາມ. 1 ເປໂຕ 2:9–12.
Now therefore, if ye will obey my voice indeed, and keep my covenant, then ye shall be a peculiar treasure unto me above all people: for all the earth is mine: And ye shall be unto me a kingdom of priests, and an holy nation. These are the words which thou shalt speak unto the children of Israel. Exodus 19:5, 6.
ບັດນີ້ ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າພວກເຈົ້າຈະເຊື່ອຟັງສຽງຂອງເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະຮັກສາພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະເປັນຊັບສົມບັດອັນພິເສດຂອງເຮົາ ເໜືອຊົນຊາດທັງປວງ; ເພາະວ່າແຜ່ນດິນໂລກທັງສິ້ນເປັນຂອງເຮົາ. ແລະພວກເຈົ້າຈະເປັນອານາຈັກແຫ່ງປະໂຣຫິດ ແລະເປັນຊົນຊາດອັນບໍລິສຸດແກ່ເຮົາ. ນີ້ແຫຼະແມ່ນຖ້ອຍຄຳທີ່ເຈົ້າຈະຕ້ອງກ່າວແກ່ບັນດາລູກຫຼານອິສຣາເອນ. ອົບພະຍົບ 19:5, 6
“In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’
ໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້, ພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບຊົນຊາດຂອງພຣະອົງຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດ ຈະຖືກຟື້ນຟູຂຶ້ນໃໝ່. “ໃນວັນນັ້ນ ເຮົາຈະທຳພັນທະສັນຍາເພື່ອພວກເຂົາກັບສັດປ່າໃນທົ່ງນາ, ກັບນົກໃນທ້ອງຟ້າ, ແລະກັບສິ່ງທີ່ເລືອຄານເທິງພື້ນດິນ; ແລະເຮົາຈະຫັກຄັນທະນູ ແລະດາບ ແລະສົງຄາມໃຫ້ໝົດໄປຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຂົານອນລົງຢ່າງປອດໄພ. ແລະເຮົາຈະຫມັ້ນຄູ່ເຈົ້າໄວ້ກັບເຮົາເປັນນິດ; ແມ່ນແທ້, ເຮົາຈະຫມັ້ນຄູ່ເຈົ້າໄວ້ກັບເຮົາໃນຄວາມຊອບທຳ, ໃນຄວາມຍຸດຕິທຳ, ໃນຄວາມຮັກອັນຫມັ້ນຄົງ, ແລະໃນຄວາມເມດຕາສົງສານ. ເຮົາຈະຫມັ້ນຄູ່ເຈົ້າໄວ້ກັບເຮົາໃນຄວາມສັດຊື່; ແລະເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກພຣະເຢໂຫວາ.”
“‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14–23.
“ໃນວັນນັ້ນຈະບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ເຮົາຈະຕອບ ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນີ້ ເຮົາຈະຕອບຟ້າສະຫວັນ ແລະຟ້າສະຫວັນຈະຕອບແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະແຜ່ນດິນໂລກຈະຕອບເຂົ້າ, ນ້ຳອະງຸ່ນ, ແລະນ້ຳມັນ; ແລະສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕອບເຢຊະເຣເອນ. ແລະເຮົາຈະຫວ່ານນາງໄວ້ເພື່ອເຮົາໃນແຜ່ນດິນ; ແລະເຮົາຈະເມດຕາຕໍ່ນາງຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາ; ແລະເຮົາຈະກ່າວແກ່ພວກທີ່ບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງເຮົາວ່າ ເຈົ້າເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ; ແລະພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ.” ໂຮເຊອາ 2:14–23
“‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him at that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.
“‘ໃນວັນນັ້ນ,... ຄົນອິດສະຣາເອນທີ່ເຫຼືອຢູ່ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຫຼົບໜີອອກມາຈາກວົງວານຂອງຢາໂຄບ,... ຈະອາໄສຢູ່ໃນພຣະຢາເວ ອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ.’ Isaiah 10:20. ຈາກ ‘ທຸກຊາດ ແລະ ທຸກຕະກູນ ແລະ ທຸກພາສາ ແລະ ທຸກຊົນຊາດ’ ຈະມີຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ຈະຕອບຮັບຂ່າວສານນີ້ຢ່າງຍິນດີວ່າ, ‘ຈົ່ງຢ້ານຢຳພຣະເຈົ້າ ແລະ ຈົ່ງຖວາຍພຣະສິຣິແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’ ພວກເຂົາຈະຫັນໜີຈາກຮູບເຄົາລົບທຸກຢ່າງທີ່ຜູກມັດພວກເຂົາໄວ້ກັບໂລກນີ້, ແລະ ຈະ ‘ນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ທີ່ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ທະເລ ແລະ ບໍ່ນ້ຳພຸທັງຫຼາຍ.’ ພວກເຂົາຈະປົດປ່ອຍຕົນເອງອອກຈາກການພົວພັນອັນພັນລະພັນທຸກປະການ, ແລະ ຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂລກເປັນອະນຸສາວະລີແຫ່ງພຣະເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າ. ໂດຍເຊື່ອຟັງຕໍ່ຂໍ້ຮຽກຮ້ອງອັນຊອບທຳຂອງສະຫວັນທຸກປະການ, ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ຈາກທັງທູດສະຫວັນ ແລະ ມະນຸດ ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ ‘ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມເຊື່ອແຫ່ງພຣະເຢຊູ.’ Revelation 14:6–7, 12.”
“‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.
“‘ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ວັນເວລາກຳລັງຈະມາເຖິງ ເມື່ອຄົນໄຖນາຈະຕາມທັນຄົນກ່ຽວ ແລະຄົນຢຽບອະງຸ່ນຈະຕາມທັນຜູ້ຫວ່ານເມັດພືດ; ພູເຂົາຈະຢອດນ້ຳອະງຸ່ນຫວານ ແລະເນີນພູທັງປວງຈະລະລາຍໄປ. ແລະເຮົາຈະນຳເຊີຍຊະເລີຍຂອງຊົນຊາດອິດສະຣາເອນ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາກັບຄືນມາ ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະສ້າງເມືອງທີ່ຮ້າງເປົ່າຂຶ້ນໃໝ່ ແລະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ; ເຂົາທັງຫລາຍຈະປູກສວນອະງຸ່ນ ແລະດື່ມນ້ຳອະງຸ່ນຈາກສວນນັ້ນ; ເຂົາທັງຫລາຍຈະຈັດສວນ ແລະກິນຜົນຂອງສວນນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະປູກເຂົາໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນຂອງເຂົາ ແລະເຂົາຈະບໍ່ຖືກຖອນອອກຈາກແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ເຂົານັ້ນອີກຕໍ່ໄປ, ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້. ອາໂມດ 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.
It is evident that from the point when the final chosen generation of the one hundred and forty-four thousand are sealed that there are still Gentiles who can be influenced by the one hundred and forty-four thousand’s life style (conversation) during the day of the Gentile’s visitation.
ເປັນທີ່ປາກົດຊັດວ່າ ນັບແຕ່ເວລາທີ່ຊົນລຸ້ນສຸດທ້າຍທີ່ຖືກຊົງເລືອກໃນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຮັບການປະທັບຕາແລ້ວນັ້ນ ຍັງມີຄົນຕ່າງຊາດຢູ່ຜູ້ທີ່ສາມາດຖືກຊັກນຳໄດ້ໂດຍວິຖີຊີວິດ (ການປະພຶດ) ຂອງຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນວັນແຫ່ງການສະເດັດຢ້ຽມຢາມຂອງຄົນຕ່າງຊາດ.
“Human power and human might did not establish the church of God, and neither can they destroy it. Not on the rock of human strength, but on Christ Jesus, the Rock of Ages, was the church founded, ‘and the gates of hell shall not prevail against it.’ Matthew 16:18. The presence of God gives stability to His cause. ‘Put not your trust in princes, nor in the son of man,’ is the word that comes to us. Psalm 146:3. ‘In quietness and in confidence shall be your strength.’ Isaiah 30:15. God’s glorious work, founded on the eternal principles of right, will never come to nought. It will go on from strength to strength, ‘not by might, nor by power, but by My Spirit, saith the Lord of hosts.’ Zechariah 4:6.
“ອຳນາດແລະກຳລັງຂອງມະນຸດບໍ່ໄດ້ສະຖາປະນາຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະອຳນາດແລະກຳລັງນັ້ນກໍບໍ່ອາດທຳລາຍມັນໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ຄຣິດຈັກຖືກສ້າງຂຶ້ນບໍ່ແມ່ນເທິງສີລາແຫ່ງກຳລັງຂອງມະນຸດ ແຕ່ເທິງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຜູ້ຊົງເປັນສີລານິລັນດອນ ແລະ ‘ປະຕູແຫ່ງນະລົກຈະບໍ່ມີໄຊຊະນະເໜືອມັນໄດ້.’ Matthew 16:18. ການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້ານຳຄວາມໝັ້ນຄົງມາສູ່ພຣະກິດຂອງພຣະອົງ. ‘ຢ່າໄວ້ວາງໃຈໃນເຈົ້ານາຍ ຫຼືໃນບຸດຂອງມະນຸດ’ ເປັນພຣະວັດຈະນະທີ່ມາເຖິງພວກເຮົາ. Psalm 146:3. ‘ໃນຄວາມສະງົບແລະໃນຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈະເປັນກຳລັງຂອງພວກເຈົ້າ.’ Isaiah 30:15. ພຣະລາຊກິດອັນຮຸ່ງໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກສະຖາປະນາເທິງຫຼັກການອັນເປັນນິລັນດອນແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ ຈະບໍ່ມີວັນສູນເປົ່າໄປ. ມັນຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປຈາກກຳລັງສູ່ກຳລັງ ‘ບໍ່ແມ່ນໂດຍລິດເດດ ຫຼືໂດຍອຳນາດ ແຕ່ໂດຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ ພຣະຢາເວໄດ້ຕັດວ່າດັ່ງນັ້ນ.’ Zechariah 4:6.”
“The promise, ‘The hands of Zerubbabel have laid the foundation of this house; his hands shall also finish it,’ was literally fulfilled. Verse 9. ‘The elders of the Jews builded, and they prospered through the prophesying of Haggai the prophet and Zechariah the son of Iddo. And they builded, and finished it, according to the commandment of the God of Israel, and according to the commandment of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia. And this house was finished on the third day of the month Adar [the twelfth month], which was in the sixth year of the reign of Darius the king.’ Ezra 6:14, 15.” Prophets and Kings, 595, 596.
ພຣະສັນຍາວ່າ, “ມືຂອງເຊຣູບາເບນໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງພຣະນิเวດນີ້; ມືຂອງທ່ານຈະສໍາເລັດມັນດ້ວຍ,” ໄດ້ສໍາເລັດຢ່າງແທ້ຈິງຕາມຕົວອັກສອນ. ຂໍ້ 9. “ພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ຂອງຊາວຢິວໄດ້ກໍ່ສ້າງ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຜ່ານການພະຍາກອນຂອງຮາກກາຍຜູ້ພະຍາກອນ ແລະເຊກາຣີຢາບຸດຂອງອິດໂດ. ແລະພວກເຂົາໄດ້ກໍ່ສ້າງ ແລະເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດ, ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິດສະຣາເອນ, ແລະຕາມຄໍາສັ່ງຂອງກະສັດໄຊຣັດ, ດາຣິອັດ, ແລະອາດາເຊີເຊັດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ. ແລະພຣະນิเวດນີ້ໄດ້ສໍາເລັດໃນວັນທີສາມຂອງເດືອນອາດາ [ເດືອນທີສິບສອງ], ຊຶ່ງເປັນໃນປີທີຫົກແຫ່ງການຄອງລາດຂອງກະສັດດາຣິອັດ.” Ezra 6:14, 15.” Prophets and Kings, 595, 596.
Verses thirteen to fifteen represent the prophetic events that lead to the close of probation for Sabbath-keepers at the Sunday law. They also represent the third of three steps in verse ten of Daniel twelve. Verse ten is the “purification,” verses eleven and twelve represent the “made white” and verses thirteen to fifteen represent the litmus test where the Sabbath-keeping virgins are “tried.”
ຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າເປັນຕົວແທນເຫດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ນຳໄປສູ່ການປິດເວລາແຫ່ງການທົດລອງສຳລັບຜູ້ຮັກສາວັນຊະບາໂຕໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ພວກມັນຍັງເປັນຕົວແທນຂັ້ນທີສາມໃນສາມຂັ້ນຂອງຂໍ້ທີສິບໃນດານີເອນ 12. ຂໍ້ທີສິບແມ່ນ “ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ,” ຂໍ້ທີສິບເອັດແລະສິບສອງເປັນຕົວແທນຂອງ “ການຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ,” ແລະຂໍ້ທີສິບສາມເຖິງສິບຫ້າເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບຂັ້ນຊີ້ຂາດທີ່ພົມມະຈາລີຜູ້ຮັກສາວັນຊະບາໂຕຖືກ “ທົດລອງ.”
The internal message in the book of Daniel is represented by the Ulai River vision of chapters seven through nine and the external message is represented by the Hiddekel River vision of chapters ten through twelve. Chapter twelve is the climax of both the internal and external visions, and it presents the method in which Christ raises up and cleanses the one hundred and forty-four thousand. Verses ten through sixteen represent the hidden history of verse forty from 1989 unto the Sunday law of verse forty-one and sixteen. The verses that fit into the hidden history represent the perfect fulfillment of verse ten of chapter twelve.
ຂ່າວສານພາຍໃນໃນພຣະທຳດານີເອນ ຖືກແທນດ້ວຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳອູລາຍໃນບົດທີ່ເຈັດຮອດບົດທີ່ເກົ້າ, ແລະຂ່າວສານພາຍນອກຖືກແທນດ້ວຍນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນໃນບົດທີ່ສິບຮອດບົດທີ່ສິບສອງ. ບົດທີ່ສິບສອງເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງທັງນິມິດພາຍໃນແລະພາຍນອກ, ແລະບົດນີ້ໄດ້ນຳສະເໜີວິທີການທີ່ພຣະຄຣິດຊົງຍົກຂຶ້ນແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ຂໍ້ທີ່ສິບຮອດສິບຫົກເປັນຕົວແທນຂອງປະຫວັດທີ່ເຊື່ອງໄວ້ຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບ ນັບແຕ່ປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດວັນອາທິດຂອງຂໍ້ທີ່ສີ່ສິບເອັດ ແລະ ສິບຫົກ. ຂໍ້ພຣະຄຳທີ່ສອດຄ່ອງເຂົ້າໃນປະຫວັດທີ່ເຊື່ອງໄວ້ນັ້ນ ເປັນຕົວແທນຂອງການສຳເລັດຢ່າງສົມບູນຂອງຂໍ້ທີ່ສິບໃນບົດທີ່ສິບສອງ.
Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:10–12.
ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ, ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ຄົນມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ແລະຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນຈະຖືກຍົກເລີກໄປ, ແລະສິ່ງທີ່ໜ້າສະອິດສະອຽນອັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າຖືກຕັ້ງຂຶ້ນ, ຈະມີໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍເກົ້າສິບວັນ. ຄວາມສຸກມີແກ່ຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າ, ແລະມາເຖິງໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າວັນ. ດານີເອນ 12:10–12.
The “wise” who understand verses ten through sixteen and who have been sealed both “intellectually” and “spiritually” are those who understand the external prophetic message represented in the hidden history of verse forty, and they have been “intellectually” settled into that understanding before the Sunday law. The “wise” are those who have been transformed by the internal message represented by Revelation chapter eleven and verse eleven and they have settled into the experience before the Sunday law.
“ຜູ້ມີປັນຍາ” ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈຂໍ້ທີ 10 ຫາ 16 ແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການຜະນຶກໄວ້ທັງ “ທາງສະຕິປັນຍາ” ແລະ “ທາງຈິດວິນຍານ” ນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈຂ່າວສານຄຳພະຍາກອນພາຍນອກ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ທີ 40, ແລະພວກເຂົາໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ໝັ້ນຄົງ “ທາງສະຕິປັນຍາ” ໃນຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ. “ຜູ້ມີປັນຍາ” ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກປ່ຽນແປງໂດຍຂ່າວສານພາຍໃນ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ແລະ ຂໍ້ທີ 11 ແລະພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນປະສົບການນັ້ນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ.
The “wise” are those who have received the “blessing” associated with “waiting,” marking the one hundred and forty-four thousand as those who fulfill the perfect and final fulfillment of the ten virgins. Revelation eleven verse eleven arrived in July of 2023, thus marking the “time of the end,” when Daniel and Revelation mark with two witnesses that the increase of knowledge which was unsealed in July of 2023 identifies the sealing process of the one hundred and forty-four thousand. Eleven plus eleven equals twenty-two, which is a symbol of the combination of divinity with humanity, and those who pass the three-step purification process that produces the one hundred and forty-four thousand are identified in Daniel twelve, verse twelve providing another signature of Palmoni, for twelve times twelve equals one hundred and forty-four thousand.
ຜູ້ທີ່ “ສະຫຼາດ” ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບ “ພຣະພອນ” ທີ່ສຳພັນກັບ “ການຄອຍຖ້າ,” ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍລະບຸວ່າຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນແມ່ນຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນສຳເລັດລົງຢ່າງສົມບູນແບບແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ພຣະນິມິດ ບົດ 11 ຂໍ້ 11 ໄດ້ມາເຖິງໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງ “ເວລາແຫ່ງອວະສານ,” ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນແລະພຣະນິມິດໄດ້ຊີ້ໝາຍໄວ້ດ້ວຍພະຍານສອງຄົນວ່າການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກອອກໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ໄດ້ລະບຸເຖິງຂະບວນການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ສິບເອັດບວກສິບເອັດເທົ່າກັບຊາວສອງ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄວາມເປັນພຣະກັບມະນຸດຊາດ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຜ່ານຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດສາມຂັ້ນຕອນທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນຖືກລະບຸໄວ້ໃນດານີເອນ 12:12, ອັນເປັນການສະໜອງລາຍເຊັນອີກປະການໜຶ່ງຂອງ Palmoni, ເພາະວ່າສິບສອງຄູນສິບສອງເທົ່າກັບໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.
We will continue this study in the next article.
ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.