The subject of the sanctuary was the “key” that unlocked the disappointment of October 22, 1844 at the beginning of the third angel’s message, and it is the subject of the disappointment that is the “key” to unlock the sanctuary message of the temple test at the end of the third angel.

ຫົວຂໍ້ເລື່ອງສະຖານບໍລິສຸດແມ່ນ “ກະແຈ” ທີ່ໄດ້ໄຂເປີດຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ແລະຫົວຂໍ້ເລື່ອງຂອງຄວາມຜິດຫວັງນັ້ນແຫຼະຄື “ກະແຈ” ທີ່ໄຂເປີດຂ່າວສານເລື່ອງສະຖານບໍລິສຸດຂອງການທົດສອບພຣະວິຫານໃນຕອນທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:19.

ແລະເຮົາຈະມອບກະແຈແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ: ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຈະຜູກມັດໄວ້ໃນແຜ່ນດິນໂລກ ກໍຈະຖືກຜູກມັດໄວ້ໃນສະຫວັນ: ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຈະປົດປ່ອຍໃນແຜ່ນດິນໂລກ ກໍຈະຖືກປົດປ່ອຍໃນສະຫວັນ. ມັດທາຍ 16:19.

The fact that September 11, 2001 is understood as “9/11” in agreement with “911” being the symbol of an emergency call in the United States, was designed by the One who designed all things. Understanding the disappointment of July 18, 2020 is what allows the movement of the one hundred and forty-four thousand to be recognized as such; but only by those who wish to see that Jesus represents the spiritual with the natural today no differently than He did two thousand years ago. “20/20” vision is the best you can have, and the disappointment of 2020 is the waymark that allows the temple to be recognized in the prophetic history of the ten virgins.

ຄວາມຈິງທີ່ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນ “9/11” ໃນຄວາມສອດຄ້ອງກັບ “911” ທີ່ເປັນສັນຍາລັກຂອງການໂທສຸກເສີນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ນັ້ນ ໄດ້ຖືກອອກແບບໂດຍພຣະອົງຜູ້ທີ່ຊົງອອກແບບສັບພະສິ່ງທັງປວງ. ການເຂົ້າໃຈຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂະບວນການຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ຫມື່ນສີ່ພັນຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ; ແຕ່ຈະເປັນໄດ້ພຽງແຕ່ໂດຍບັນດາຜູ້ທີ່ປາຖະໜາຈະເຫັນວ່າ ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ສິ່ງທາງທຳມະຊາດເປັນຕົວແທນຂອງສິ່ງທາງວິນຍານໃນວັນນີ້ ບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳເມື່ອສອງພັນປີກ່ອນ. ການເຫັນ “20/20” ແມ່ນການເຫັນທີ່ດີທີ່ສຸດທີ່ທ່ານສາມາດມີໄດ້, ແລະຄວາມຜິດຫວັງຂອງປີ 2020 ແມ່ນໝຸດໝາຍທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະວິຫານຖືກຮັບຮູ້ໃນປະຫວັດສາດເຊີງພະຍາກອນຂອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ.

“The parable of the ten virgins of Matthew 25 also illustrates the experience of the Adventist people.” The Great Controversy, 393.

“ຄໍາອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈັນສິບຄົນໃນ ມັດທາຍ 25 ກໍໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງປະສົບການຂອງປະຊາຊົນແອັດເວັນຕິດເຊັ່ນກັນ.” The Great Controversy, 393.

Twenty 20 vision is even better when combined with the hindsight represented by the foundational truths. Paul teaches that “the spirits of the prophets are subject to the spirits of the prophets,” and Matthew’s virgins are therefore the same virgins that John identifies as the one hundred and forty-four thousand, and John identifies them as virgins in—Revelation 144.

ວິໄສທັດຊັດເຈນ 20/20 ຍິ່ງດີກວ່າເມື່ອໄດ້ປະສົມກັບການຫວນເຫັນອະດີດທີ່ຖືກແທນໂດຍຄວາມຈິງພື້ນຖານ. ໂປໂລສອນວ່າ “ຈິດວິນຍານຂອງພວກສາດສະດາຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບຂອງຈິດວິນຍານຂອງພວກສາດສະດາ,” ດັ່ງນັ້ນ ພວກພົມມະຈາລີຂອງມັດທາຍຈຶ່ງເປັນພົມມະຈາລີກຸ່ມດຽວກັນກັບທີ່ໂຢຮັນລະບຸວ່າເປັນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ແລະ ໂຢຮັນລະບຸພວກເຂົາວ່າເປັນພົມມະຈາລີໃນ—ພຣະນິມິດ 144.

These are they which were not defiled with women; for they are virgins. These are they which follow the Lamb whithersoever he goeth. These were redeemed from among men, being the firstfruits unto God and to the Lamb. Revelation 14:4.

ພວກເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນມົນທິນກັບແມ່ຍິງ; ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນພົມມະຈັນ. ພວກເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍໄປທຸກບ່ອນທີ່ພຣະອົງສະເດັດໄປ. ພວກເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກໄຖ່ອອກຈາກທ່າມກາງມະນຸດທັງຫຼາຍ, ເປັນຜົນແຮກຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າແລະແດ່ພຣະເມສານ້ອຍ. ພຣະນິມິດ 14:4.

The first fruits of the fall season are the virgins who follow the Lamb into the temple, and the “key” to understanding the temple is the disappointment of 2020.

ຜົນ​ທຳ​ອິດ​ແຫ່ງ​ລະດູ​ໃບ​ໄມ້​ຫຼົ່ນ​ແມ່ນ​ບັນດາ​ພົມຈັນ​ຜູ້​ຕິດຕາມ​ພຣະ​ເມສານ້ອຍ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ພຣະວິຫານ, ແລະ “ກະແຈ” ສຳລັບ​ຄວາມ​ເຂົ້າໃຈ​ພຣະວິຫານ​ນັ້ນ​ຄື​ຄວາມ​ຜິດຫວັງ​ໃນ​ປີ 2020.

And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.

ແລະເຮົາຈະວາງກະແຈແຫ່ງວົງວານຂອງດາວິດໄວ້ເທິງບ່າຂອງທ່ານ; ແລ້ວທ່ານຈະເປີດ ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະປິດ; ແລະທ່ານຈະປິດ ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະເປີດໄດ້. ອິຊາຢາ 22:22.

If an Adventist is to be among the 144,000, they will of prophetic necessity have suffered a disappointment that was caused by the presentation of a public prediction that failed.

ຖ້າຜູ້ໜຶ່ງໃນຄຣິສຕະຈັກແອັດເວນຕິດຈະຢູ່ໃນຈໍານວນ 144,000 ຄົນ, ຕາມຄວາມຈໍາເປັນແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຜິດຫວັງອັນເກີດຈາກການປະກາດຄໍາທໍານາຍຕໍ່ສາທາລະນະທີ່ບໍ່ສໍາເລັດ.

“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.

“ຂ້າພະເຈົ້າມັກຖືກຊີ້ໄປຫາອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ໃນນັ້ນຫ້າຄົນສະຫລາດ ແລະ ຫ້າຄົນໂງ່. ອຸປະມານີ້ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະສຳເລັດຕາມຕົວອັກສອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ເພາະມັນມີການນຳໃຊ້ເປັນພິເສດສຳລັບເວລານີ້, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັບຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ມັນໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ຈະຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງສຳລັບຍຸກສະໄໝນີ້ຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍຂອງເວລາ.” Review and Herald, August 19, 1890.

The battle of Panium in verse fifteen of Daniel eleven is the battle that leads to verse sixteen, which identifies the Sunday law in the United States.

ຍຸດທະການທີ່ Panium ໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ແມ່ນຍຸດທະການທີ່ນຳໄປສູ່ຂໍ້ທີສິບຫົກ ຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ.

So the king of the north shall come, and cast up a mount, and take the most fenced cities: and the arms of the south shall not withstand, neither his chosen people, neither shall there be any strength to withstand. Daniel 11:15.

ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອຈະມາ ແລະຈະກໍ່ຄັນດິນລ້ອມເມືອງ ແລະຈະຍຶດເອົານະຄອນທີ່ມີການປ້ອງກັນແໜ້ນໜາທີ່ສຸດ; ແລະກອງກຳລັງຂອງຝ່າຍໃຕ້ຈະຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ທັງປະຊາຊົນທີ່ຄັດເລືອກແລ້ວຂອງເຂົາກໍຈະຕ້ານບໍ່ໄດ້ເໝືອນກັນ; ແລະຈະບໍ່ມີກຳລັງໃດຈະຕ້ານທານໄດ້. ດານີເອນ 11:15.

In this verse the United States defeats Russia, along with Russia’s chosen people. But in the next verse. No one can stand against the rise of Rome, which marks Judah and Jerusalem as the first step in its conquest of the world; as Rome rose up as the fourth kingdom of Bible prophecy. By standing in the literal glorious land in verse sixteen, the symbol of literal Rome’s authority was within the literal glorious land; thus, typifying verse forty-one, when the mark of spiritual Rome’s authority is enforced upon the spiritual glorious land of the United States.

ໃນຂໍ້ນີ້ ສະຫະລັດໄດ້ເອົາຊະນະຣັດເຊຍ ພ້ອມທັງປະຊາຊົນທີ່ຣັດເຊຍເລືອກສັນ. ແຕ່ໃນຂໍ້ຖັດໄປ ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດຕ້ານທານການຜຸດຂຶ້ນຂອງໂຣມໄດ້ ຊຶ່ງໝາຍເອົາຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມເປັນຂັ້ນຕອນທໍາອິດໃນການພິຊິດໂລກຂອງມັນ; ເມື່ອໂຣມລຸກຂຶ້ນເປັນອານາຈັກທີສີ່ໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ. ໂດຍການຢືນຢູ່ໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນໃນຂໍ້ສິບຫົກ, ສັນຍາລັກແຫ່ງອໍານາດຂອງໂຣມຕາມຕົວອັກສອນໄດ້ຢູ່ພາຍໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຕາມຕົວອັກສອນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງຂອງຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ ເມື່ອເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອໍານາດຂອງໂຣມຝ່າຍວິນຍານຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັບເອົາເໜືອແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຝ່າຍວິນຍານ ຄື ສະຫະລັດ.

The two horns of the earth-beast of Revelation thirteen represent Republicanism and Protestantism. In verse fifteen of Daniel eleven Antiochus Magnus, known as Antiochus III and Antiochus the Great defeats the southern kingdom, represented by the Ptolemaic dynasty. Antiochus represents Donald Trump and the southern king represents Russia. The battle of Panium is the battle between the United States and Russia and Russia’s chosen people, a battle which Antiochus prevailed, but thereafter saw his kingdom conquered by literal Rome—the power of verse fourteen, that establishes the external vision of the Republican horn of the earth beast. The internal vision is represented by the Protestant horn of the earth beast. Both horns are at the battle of Panium, for Peter is there as a Protestant with his message from the book of Joel.

ເຂົາສອງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 13 ເປັນຕົວແທນຂອງລັດທິສາທາລະນະນິຍົມ ແລະ ໂປຣແຕສຕັງ. ໃນຂໍ້ທີ 15 ຂອງ ດານີເອນ ບົດທີ 11 ອັນຕິໂອຄັສ ມາກນຸສ, ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ອັນຕິໂອຄັສ ທີ III ແລະ ອັນຕິໂອຄັສ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໄດ້ເອົາຊະນະອານາຈັກຝ່າຍໃຕ້, ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍລາຊະວົງປະໂຕເລມີ. ອັນຕິໂອຄັສເປັນຕົວແທນຂອງ Donald Trump ແລະ ກະສັດຝ່າຍໃຕ້ເປັນຕົວແທນຂອງ ຣັດເຊຍ. ຍຸດທະການແຫ່ງ Panium ແມ່ນຍຸດທະການລະຫວ່າງ ສະຫະລັດ ແລະ ຣັດເຊຍ ພ້ອມທັງປະຊາຊົນທີ່ຖືກເລືອກຂອງ ຣັດເຊຍ, ເປັນຍຸດທະການທີ່ອັນຕິໂອຄັສໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ, ແຕ່ຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍໄດ້ເຫັນອານາຈັກຂອງລາວຖືກພິຊິດໂດຍ ໂຣມ ຕາມຕົວອັກສອນ—ອຳນາດໃນຂໍ້ທີ 14—ຊຶ່ງສະຖາປະນານິມິດພາຍນອກຂອງເຂົາແຫ່ງລັດທິສາທາລະນະນິຍົມຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ. ນິມິດພາຍໃນໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຂົາແຫ່ງໂປຣແຕສຕັງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ. ທັງສອງເຂົາຢູ່ໃນຍຸດທະການແຫ່ງ Panium, ເພາະວ່າ ເປໂຕ ຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນຖານະໂປຣແຕສຕັງ ພ້ອມດ້ວຍຂ່າວສານຂອງລາວຈາກພຣະທຳ Joel.

250 Years

250 ປີ

When we consider the two lines of the earth beast, we find that in 1776 the earth beast began its rise, and by 1798, (twenty-two years later) the sea beast of Revelation thirteen received its deadly wound, and the earth beast began its rule as the sixth kingdom of Bible prophecy. Two hundred and fifty years later, in 2026 we have awakened to the internal temple test that began May 8, 2025.

ເມື່ອເຮົາພິຈາລະນາເສັ້ນເວລາສອງສາຍຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ເຮົາພົບວ່າໃນປີ 1776 ສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ເລີ່ມການລຸກຂຶ້ນຂອງມັນ, ແລະພາຍໃນປີ 1798, (ສອງສິບສອງປີຕໍ່ມາ) ສັດຮ້າຍແຫ່ງທະເລໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສາມໄດ້ຮັບບາດແຜແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງມັນ, ແລະສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ເລີ່ມການປົກຄອງຂອງມັນໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີຕໍ່ມາ, ໃນປີ 2026 ພວກເຮົາໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນສູ່ການທົດສອບພຣະວິຫານພາຍໃນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 8 ພຶດສະພາ 2025.

Those “250” years are also connected with Antiochus Magnus. Beginning with the decree in 457 BC and projecting from that decree two hundred and fifty years we arrive at 207, seven years before the battle of Panium, and ten years after Ptolemy defeated Antiochus at the battle of Raphia, which is represented in verse eleven of Daniel eleven. Daniel 11:11 is of course the external line of the Republican horn that aligns with Revelation 11:11, which is the internal line of the Protestant horn. Daniel and the Revelation are the same book, and Revelation employs the seals as symbols of external prophecy and the churches as symbols of the parallel internal prophecy.

ໄລຍະ “250” ປີເຫຼົ່ານັ້ນຍັງກ່ຽວພັນກັບ Antiochus Magnus ອີກດ້ວຍ. ເລີ່ມຈາກພຣະລາຊະດຳລັດໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແລະນັບຕໍ່ໄປຈາກພຣະລາຊະດຳລັດນັ້ນສອງຮ້ອຍຫ້າສິບປີ ເຮົາກໍມາເຖິງປີ 207, ເຈັດປີກ່ອນສົງຄາມທີ່ Panium, ແລະສິບປີຫຼັງຈາກທີ່ Ptolemy ໄດ້ເອົາຊະນະ Antiochus ໃນສົງຄາມທີ່ Raphia, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແທນໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດຂອງດານີເອນບົດ 11. ດານີເອນ 11:11 ແນ່ນອນວ່າແມ່ນແນວພາຍນອກຂອງ horn ແຫ່ງສາທາລະນະລັດ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບ Revelation 11:11, ອັນເປັນແນວພາຍໃນຂອງ horn ແຫ່ງໂປຣແຕສຕັນ. Daniel ແລະ the Revelation ເປັນພຣະຄຳພີເຫຼັ້ມດຽວກັນ, ແລະ Revelation ໃຊ້ຕາປະທັບເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຳພະຍາກອນພາຍນອກ ແລະໃຊ້ຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍເປັນສັນຍາລັກຂອງຄຳພະຍາກອນພາຍໃນທີ່ຂະໜານກັນ.

Cyrus represents all three decrees, for you cannot have a third without a first and a second.

ຊີຣັດເປັນຕົວແທນຂອງພຣະບັນຊາທັງສາມ, ເພາະວ່າຈະບໍ່ສາມາດມີຂໍ້ທີສາມໄດ້ ຫາກປາດສະຈາກຂໍ້ທີໜຶ່ງແລະຂໍ້ທີສອງ.

“In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12–26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [“decree,” margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.

“ໃນບົດທີເຈັດຂອງເອຊະຣາ ມີພຣະລາຊດຳລັດນັ້ນຖືກພົບເຫັນ. ຂໍ້ 12–26. ໃນຮູບແບບທີ່ຄົບຖ້ວນທີ່ສຸດ ພຣະລາຊດຳລັດນັ້ນໄດ້ຖືກປະກາດໂດຍອາທາເຊີກເຊດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ ໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ແຕ່ໃນ Ezra 6:14 ໄດ້ກ່າວວ່າ ພຣະນິເວດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ‘ຕາມພຣະບັນຊາ [“ພຣະລາຊດຳລັດ,” ຂໍ້ຄວາມຂອບຂ້າງ] ຂອງກະສັດໄຊຣັດ, ແລະ ດາຣິອຸດ, ແລະ ອາທາເຊີກເຊດ ກະສັດແຫ່ງເປີເຊຍ.’ ກະສັດທັງສາມອົງນີ້ ໂດຍການລິເລີ່ມ, ການຢືນຢັນຄືນໃໝ່, ແລະການເຮັດໃຫ້ພຣະລາຊດຳລັດນັ້ນສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ໄດ້ນຳມັນໄປສູ່ຄວາມສົມບູນຕາມທີ່ຄຳພະຍາກອນກຳນົດໄວ້ ເພື່ອເປັນເຄື່ອງໝາຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງ 2300 ປີ. ເມື່ອຮັບເອົາປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ. ຊຶ່ງເປັນເວລາທີ່ພຣະລາຊດຳລັດນັ້ນສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ເປັນວັນທີຂອງພຣະບັນຊາ ຂໍ້ກຳນົດທຸກປະການຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວກັບເຈັດສິບອາທິດ ກໍໄດ້ຖືກເຫັນວ່າໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ.” The Great Controversy, 326.

From the three decrees that are represented by Cyrus in 457 BC, “250” years concludes in the history between the battle of Raphia in 217 BC, when Ptolemy IV defeated Antiochus the Great and 200 BC when Antiochus then defeated Ptolemy at the battle of Panium in verse fifteen. The line aligns Antiochus Magnus with Donald Trump. At the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy in 1776 unto 1798 there is a period of “22” years that represent the rise of the sixth kingdom. Those “22” years also illustrate the history represented by the number “22” at the end of the history of the sixth kingdom from 2001 unto 2023. “22” is the symbol of the combination of Divinity with humanity which is accomplished within the history of the sixth kingdom of Bible prophecy, who is the earth beast with an external horn of Republicanism and an internal horn of Protestantism.

ນັບຈາກພຣະຣາຊກຳນົດສາມປະການທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Cyrus ໃນປີ 457 ກ່ອນ ຄ.ສ., “250” ປີໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປະຫວັດສາດລະຫວ່າງຍຸດທະການທີ່ Raphia ໃນປີ 217 ກ່ອນ ຄ.ສ., ເມື່ອ Ptolemy IV ໄດ້ເອົາຊະນະ Antiochus the Great, ແລະປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ. ເມື່ອຕໍ່ມາ Antiochus ໄດ້ເອົາຊະນະ Ptolemy ໃນຍຸດທະການທີ່ Panium ໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າ. ເສັ້ນນີ້ຈັດໃຫ້ Antiochus Magnus ສອດຄ່ອງກັບ Donald Trump. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ ຈາກ 1776 ເຖິງ 1798 ມີໄລຍະເວລາ “22” ປີ ທີ່ເປັນຕົວແທນການຜຸດຂຶ້ນຂອງອານາຈັກທີຫົກ. “22” ປີນັ້ນຍັງສະແດງໃຫ້ເຫັນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເລກ “22” ໃນຕອນທ້າຍຂອງປະຫວັດສາດຂອງອານາຈັກທີຫົກ ຈາກ 2001 ເຖິງ 2023. “22” ແມ່ນສັນຍະລັກຂອງການປະສົມປະສານຂອງພຣະພາວະກັບມະນຸດສະພາບ ຊຶ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດພາຍໃນປະຫວັດສາດຂອງອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນ ທີ່ມີເຂົາພາຍນອກເປັນ Republicanism ແລະເຂົາພາຍໃນເປັນ Protestantism.

The work Christ accomplishes with the union represented by “22” is the final work of Christ in the Most Holy Place, that is represented by the blotting out of sin, which according to Joel accompanied with Peter’s inspired commentary takes place during the outpouring of the latter rain.

ພຣະລາຊກິດທີ່ພຣະຄຣິດຊົງກະທຳສຳເລັດໂດຍການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງທີ່ “22” ເປັນຕົວແທນນັ້ນ ແມ່ນພຣະລາຊກິດສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຣິດໃນຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການລຶບລ້າງບາບອອກ ຊຶ່ງຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງໂຢເອນ ທີ່ປະກອບກັບຄຳອະທິບາຍອັນໄດ້ຮັບການດົນໃຈຂອງເປໂຕ ຈະເກີດຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງການເທລົງມາຂອງຝົນປາຍລະດູ.

Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord. Acts 3:19.

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈເສຍໃໝ່ ແລະຫັນກັບມາ ເພື່ອວ່າບາບຂອງພວກທ່ານຈະຖືກລົບລ້າງໄປ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຊົງຟື້ນຊູຈະມາຈາກພະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ກິດຈະການ 3:19.

The blotting out of sin is the last work of the heavenly High Priest.

ການລຶບລ້າງບາບໃຫ້ໝົດສິ້ນແມ່ນພຣະລາຊະກິດສຸດທ້າຍຂອງມະຫາປະໂລຫິດໃນສະຫວັນ.

“As anciently the sins of the people were by faith placed upon the sin offering and through its blood transferred, in figure, to the earthly sanctuary, so in the new covenant the sins of the repentant are by faith placed upon Christ and transferred, in fact, to the heavenly sanctuary. And as the typical cleansing of the earthly was accomplished by the removal of the sins by which it had been polluted, so the actual cleansing of the heavenly is to be accomplished by the removal, or blotting out, of the sins which are there recorded. But before this can be accomplished, there must be an examination of the books of record to determine who, through repentance of sin and faith in Christ, are entitled to the benefits of His atonement. The cleansing of the sanctuary therefore involves a work of investigation—a work of judgment. This work must be performed prior to the coming of Christ to redeem His people; for when He comes, His reward is with Him to give to every man according to his works. Revelation 22:12.” The Great Controversy, 421.

“ໃນສະໄໝບູຮານ ບາບຂອງປະຊາຊົນໄດ້ຖືກນຳໄປວາງໄວ້ເທິງເຄື່ອງບູຊາເພື່ອບາບໂດຍຄວາມເຊື່ອ ແລະໂດຍຜ່ານເລືອດຂອງມັນ ຈຶ່ງໄດ້ຖືກໂອນຍ້າຍ ໃນລັກສະນະສັນຍາລັກ ໄປສູ່ສະຖານນະມັດສະການຝ່າຍໂລກຢ່າງໃດ ໃນພັນທະສັນຍາໃໝ່ກໍສັນນັ້ນ ບາບຂອງຜູ້ກັບໃຈກໍໄດ້ຖືກນຳໄປວາງໄວ້ເທິງພຣະຄຣິດໂດຍຄວາມເຊື່ອ ແລະຖືກໂອນຍ້າຍ ໃນຄວາມເປັນຈິງ ໄປສູ່ສະຖານນະມັດສະການໃນສະຫວັນ. ແລະດັ່ງທີ່ການຊຳລະລ້າງແບບຕົວຢ່າງຂອງສະຖານນະມັດສະການຝ່າຍໂລກໄດ້ສຳເລັດລົງໂດຍການນຳບາບທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນເປື້ອນມົນອອກໄປຢ່າງໃດ ການຊຳລະລ້າງທີ່ແທ້ຈິງຂອງສະຖານນະມັດສະການໃນສະຫວັນກໍຈະຕ້ອງສຳເລັດລົງໂດຍການນຳບາບທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນອອກໄປ ຫຼື ການລົບລ້າງບາບເຫຼົ່ານັ້ນເສຍ. ແຕ່ກ່ອນທີ່ສິ່ງນີ້ຈະສຳເລັດໄດ້ ຈະຕ້ອງມີການກວດສອບບັນດາປຶ້ມບັນທຶກເພື່ອກຳນົດວ່າ ຜູ້ໃດບ້າງທີ່ ໂດຍການກັບໃຈຈາກບາບ ແລະໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດ ມີສິດຮັບຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງການລົບມົນທິນຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ການຊຳລະລ້າງສະຖານນະມັດສະການຈຶ່ງກ່ຽວພັນກັບພາລະກິດແຫ່ງການສືບສວນ—ເປັນພາລະກິດແຫ່ງການພິພາກສາ. ພາລະກິດນີ້ຈະຕ້ອງຖືກກະທຳກ່ອນການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດເພື່ອໄຖ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ເພາະເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາ ບຳເໜັດຂອງພຣະອົງກໍຢູ່ກັບພຣະອົງ ເພື່ອປະທານແກ່ທຸກຄົນຕາມການງານຂອງຕົນ. Revelation 22:12.” The Great Controversy, 421.

The work that began on October 22, 1844, began at the climax of the Midnight Cry and the work is finished at the climax of the Midnight Cry, which Peter identifies as the period of the blotting out sin, which marks the period of the judgment of the living, when the “times of refreshing” arrives.

ພະລາຊະກິດທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນຈຸດສູງສຸດຂອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ແລະ ພະລາຊະກິດນັ້ນກໍສໍາເລັດລົງໃນຈຸດສູງສຸດຂອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນເຊັ່ນກັນ ຊຶ່ງເປໂຕໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການລຶບລ້າງບາບ ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກຊ່ວງເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຄົນທີ່ມີຊີວິດ ເມື່ອ “ເວລາແຫ່ງການຊົງຟື້ນຊູ” ມາເຖິງ.

“The work of the investigative judgment and the blotting out of sins is to be accomplished before the second advent of the Lord. Since the dead are to be judged out of the things written in the books, it is impossible that the sins of men should be blotted out until after the judgment at which their cases are to be investigated. But the apostle Peter distinctly states that the sins of believers will be blotted out ‘when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus Christ.’ Acts 3:19, 20. When the investigative judgment closes, Christ will come, and His reward will be with Him to give to every man as his work shall be.” The Great Controversy, 485.

“ພຣະລາຊກິດແຫ່ງການພິພາກສາສືບສວນ ແລະ ການລຶບລ້າງບາບທັງຫຼາຍ ຈະຕ້ອງສຳເລັດກ່ອນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ເນື່ອງຈາກຄົນຕາຍທັງຫຼາຍຈະຖືກພິພາກສາຕາມສິ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ໃນບັນດາປຶ້ມ, ຈຶ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ບາບຂອງມະນຸດຈະຖືກລຶບລ້າງກ່ອນຫຼືຈົນກວ່າຈະພົ້ນຈາກການພິພາກສາ ຊຶ່ງໃນນັ້ນກໍລະນີຂອງເຂົາຈະຖືກສືບສວນ. ແຕ່ອັກຄະສາວົກເປໂຕໄດ້ກ່າວຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ບາບຂອງຜູ້ເຊື່ອທັງຫຼາຍຈະຖືກລຶບລ້າງ ‘ເມື່ອວັນເວລາແຫ່ງການຊົດຊື່ນຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະ ພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດມາ.’ ກິດຈະການ 3:19, 20. ເມື່ອການພິພາກສາສືບສວນສິ້ນສຸດລົງ ພຣະຄຣິດຈະສະເດັດມາ, ແລະ ບຳເໜັດຂອງພຣະອົງຈະມາກັບພຣະອົງ ເພື່ອປະທານແກ່ທຸກຄົນຕາມທີ່ການງານຂອງເຂົາເປັນ.” The Great Controversy, 485.

The “times of refreshing” are also the “times of the restitution of all things.”

“ເວລາແຫ່ງການຊົງໃຫ້ຟື້ນຊື່ນ” ກໍແມ່ນ “ເວລາແຫ່ງການຟື້ນຟູສັບພະສິ່ງທັງປວງ” ເຊັ່ນກັນ.

Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. Acts 3:19–21.

ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈໃໝ່ ແລະ ຫັນກັບມາ ເພື່ອວ່າບາບຂອງທ່ານທັງຫລາຍຈະຖືກລົບລ້າງເສຍ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຊົງໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະ ພຣະອົງຈະຊົງໃຊ້ພຣະເຢຊູຄຣິດຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ທ່ານມາກ່ອນນັ້ນ: ຜູ້ຊຶ່ງສະຫວັນຈະຕ້ອງຮັບໄວ້ຈົນເຖິງການຟື້ນຄືນສູ່ສະພາບເດີມຂອງສັນພະສິ່ງທັງປວງ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກ່າວໄວ້ໂດຍປາກຂອງບັນດາຜູ້ພະຍາກອນບໍລິສຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມໂລກມາ. ກິດຈະການ 3:19–21

The “times of refreshing” comes “from the presence of the Lord” that occurs when “Jesus Christ” is sent. When the angel of Revelation ten descended on August 11, 1840, Sister White identified that the angel “was no less a personage than Jesus Christ.” The work Christ began on October 22, 1844 was ushered in by the history of 1840 to 1844; a history which Sister White says was “a glorious manifestation of the power of God,” while aligning that very history with the Pentecostal season in the time of Peter, and then using those two lines of prophetic history to point forward to the descent of the angel of Revelation eighteen who lightens the earth with His glory.

“ເວລາແຫ່ງການຟື້ນຊື່ນ” ມາ “ຈາກການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ” ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນເມື່ອ “ພຣະເຢຊູຄຣິດ” ຖືກສົ່ງມາ. ເມື່ອທູດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840, ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າ ທູດອົງນັ້ນ “ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນໃດນອກຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດ.” ພຣະກິດທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງເລີ່ມໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າໂດຍປະຫວັດສາດຂອງຊ່ວງ 1840 ຫາ 1844; ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດທີ່ ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວວ່າເປັນ “ການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງຣິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ,” ໃນຂະນະທີ່ນາງໄດ້ຈັດວາງປະຫວັດສາດດຽວກັນນັ້ນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບລະດູການເພັນເຕຄອດໃນສະໄໝຂອງເປໂຕ, ແລ້ວຈຶ່ງໃຊ້ສອງແນວປະຫວັດສາດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນເພື່ອຊີ້ໄປຂ້າງໜ້າເຖິງການລົງມາຂອງທູດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກສະຫວ່າງໄສວຍສະງ່າດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ.

“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

“ທູດສະຫວັນອົງທີ່ເຂົ້າຮ່ວມໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດສະຫວ່າງໄສວຍສະຫງ່າລາສີຂອງທ່ານ. ນີ້ແມ່ນຄຳພະຍາກອນເຖິງພາລະກິດທີ່ຈະແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວໂລກ ແລະມີລິດອຳນາດຢ່າງບໍ່ເຄີຍປາກົດມາກ່ອນ. ຂະບວນການແຫ່ງການສະເດັດມາໃນຊ່ວງປີ 1840–44 ເປັນການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ; ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງທຸກສະຖານີມິດຊັນນາຣີໃນໂລກ, ແລະໃນບາງປະເທດໄດ້ມີຄວາມສົນໃຈທາງສາສະໜາຢ່າງໃຫຍ່ຍິ່ງ ຊຶ່ງບໍ່ເຄີຍຖືກເຫັນໃນແຜ່ນດິນໃດໆນັບແຕ່ຍຸກປະຕິຮູບໃນສະຕະວັດທີສິບຫົກ; ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກເກີນໜ້າໂດຍຂະບວນການອັນຊົງພະລັງພາຍໃຕ້ຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.”

“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.

“ພາລະກິດນັ້ນຈະຄ້າຍຄືກັບພາລະກິດໃນວັນເພນເຕກອດ. ເຫມືອນດັ່ງທີ່ ‘ຝົນຕົ້ນລະດູ’ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ ໃນການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໃນການເປີດຕົ້ນຂອງຂ່າວປະເສີດ ເພື່ອໃຫ້ເມັດພັນອັນລ້ຳຄ່າງອກງາມຂຶ້ນມາ, ດັ່ງນັ້ນ ‘ຝົນປາຍລະດູ’ ຈະຖືກປະທານໃຫ້ໃນຕອນສິ້ນສຸດ ເພື່ອໃຫ້ການກ່ຽວເກັບສຸກງອມ. ‘ແລ້ວພວກເຮົາຈະຮູ້ ຖ້າພວກເຮົາຕິດຕາມຮູ້ຈັກພຣະຢາເວ: ການສະແດງອອກຂອງພຣະອົງຖືກຕຽມໄວ້ແນ່ນອນເຫມືອນຮຸ່ງອະລຸນ; ແລະພຣະອົງຈະສະເດັດມາຫາພວກເຮົາເຫມືອນຝົນ, ເຫມືອນຝົນປາຍລະດູ ແລະຝົນຕົ້ນລະດູທີ່ຕົກລົງເທິງແຜ່ນດິນ.’ ໂຮເສອາ 6:3. ‘ສະນັ້ນ ບັນດາບຸດຫຼານແຫ່ງຊີໂອນເອີຍ ຈົ່ງຊື່ນບານ ແລະປິຕິຍິນດີໃນພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກທ່ານ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ປະທານຝົນຕົ້ນລະດູແກ່ພວກທ່ານຢ່າງພໍຄວນ, ແລະພຣະອົງຈະໃຫ້ຝົນຕົກລົງມາເພື່ອພວກທ່ານ ຄືຝົນຕົ້ນລະດູ ແລະຝົນປາຍລະດູ.’ ໂຢເອນ 2:23. ‘ໃນວັນສຸດທ້າຍ ພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ ເຮົາຈະເທລົງພຣະວິນຍານຂອງເຮົາເຫນືອເນື້ອຫນັງທັງປວງ.’ ‘ແລະຈະເປັນວ່າ ທຸກຄົນຜູ້ຮ້ອງທູນອອກນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດ.’ ກິດຈະການ 2:17, 21.”

“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

“ພະລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ່າວປະເສີດ ຈະບໍ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການສຳແດງຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ນ້ອຍກວ່າທີ່ໄດ້ໝາຍໄວ້ໃນການເປີດຕົ້ນຂອງມັນ. ຄຳພະຍາກອນທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ສຳເລັດໃນການເທລົງມາຂອງຝົນຕົ້ນລະດູ ໃນການເປີດຕົ້ນຂອງຂ່າວປະເສີດ ຈະສຳເລັດອີກຄັ້ງໃນຝົນປາຍລະດູໃນການສິ້ນສຸດຂອງມັນ. ນີ້ແມ່ນ ‘ເວລາແຫ່ງການຊົງໃຫ້ສົດຊື່ນ’ ທີ່ອັກຄະສາວົກເປໂຕໄດ້ເຝົ້າຄອຍລ່ວງໜ້າ ເມື່ອທ່ານກ່າວວ່າ: ‘ເພາະສະນັ້ນ ຈົ່ງກັບໃຈ ແລະຫັນກັບຄືນໃໝ່ ເພື່ອບາບຂອງພວກທ່ານຈະຖືກລຶບອອກ ເມື່ອເວລາແຫ່ງການຊົງໃຫ້ສົດຊື່ນຈະມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ; ແລະພຣະອົງຈະຊົງສົ່ງພຣະເຢຊູມາ.’ ກິດຈະການ 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

The Advent movement of 1840 to 1844 was a glorious manifestation of the power of God that ushered in the opening of the work of Christ in cleansing His sanctuary. That history began when Jesus, represented as the first angel of Revelation fourteen, descended on August 11, 1840 as represented in chapter ten of Revelation. The manifestation of the power of God that then began escalated to the opening of the investigative judgment, and therefore typified a manifestation of the power of God which would escalate to the close of the investigative judgment. The period at the end began at 9/11, when Jesus again descended as the angel of Revelation eighteen when the great buildings of New York were brought down by the touch of God, and the work of the investigative judgment changed from the dead, unto the living. The rains arrive when Jesus is sent.

ຂະບວນການແອັດເວັນທ໌ໃນຊ່ວງປີ 1840 ຫາ 1844 ເປັນການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ນຳເຂົ້າສູ່ການເປີດຕົ້ນພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການຊຳລະພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ. ປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອພຣະເຢຊູ ຜູ້ຊຶ່ງຖືກນຳສະແດງເປັນທູດອົງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່ ໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840 ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະແດງໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບ. ການສຳແດງແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ທະວີຄວາມເຂັ້ມຂຶ້ນໄປສູ່ການເປີດຕົ້ນການພິພາກສາໄຕ່ສວນ, ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນພາບຕົວຢ່າງຂອງການສຳແດງແຫ່ງລິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຈະທະວີຄວາມເຂັ້ມຂຶ້ນໄປສູ່ການສິ້ນສຸດຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ. ຊ່ວງເວລາໃນຍຸກສຸດທ້າຍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນ 9/11 ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ສະເດັດລົງມາອີກຄັ້ງໃນຖານະທູດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍໃນນະຄອນນິວຢອກຖືກເຮັດໃຫ້ພັງທະລາຍລົງໂດຍການແຕະຕ້ອງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະພຣະລາຊະກິດແຫ່ງການພິພາກສາໄຕ່ສວນໄດ້ປ່ຽນຈາກຄົນຕາຍໄປສູ່ຄົນມີຊີວິດ. ຝົນທັງຫຼາຍມາເຖິງເມື່ອພຣະເຢຊູຖືກສົ່ງມາ.

Jesus taught that we are to ask in order to receive, and Zechariah says we are to ask for the latter rain, in the time of the latter rain. It is therefore evident you must know that you are in the time of the latter rain, in order to fulfill Zechariah’s direction.

ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງສອນວ່າ ໃຫ້ພວກເຮົາທູນຂໍເພື່ອຈະໄດ້ຮັບ, ແລະ ຊາຄາຣີຢາກ່າວວ່າ ພວກເຮົາຄວນທູນຂໍຝົນປາຍລະດູ ໃນເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ທ່ານຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ວ່າ ທ່ານກຳລັງຢູ່ໃນເວລາຂອງຝົນປາຍລະດູ ເພື່ອຈະປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳຂອງຊາຄາຣີຢາ.

Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. Zechariah 10:1.

ຈົ່ງທູນຂໍຝົນຈາກພຣະເຢໂຫວາໃນລະດູຝົນປາຍ; ແລ້ວພຣະເຢໂຫວາຈະຊົງສ້າງເມກສະຫວ່າງ ແລະປະທານຝົນຫ່າໃຫ້, ແກ່ທຸກຄົນມີຫຍ້າໃນທົ່ງນາ. ເຊກາຣີຢາ 10:1.

At 9/11 Jesus descended as the angel of Revelation eighteen and the latter rain began to sprinkle, but it only falls on those who meet Zechariah’s command to “ask for the latter rain,” when you have the genuine understanding that “the times of refreshing” and restoration of all things has arrived. The soul must “recognize” that the prophetic period of the latter rain has arrived.

ໃນເວລາ 9/11 ພຣະເຢຊູໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນຖານະທູດສະຫວັນແຫ່ງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ແລະຝົນປາຍໄດ້ເລີ່ມໂປຍລົງ, ແຕ່ມັນຕົກລົງພຽງແຕ່ເທິງຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມຄໍາບັນຊາຂອງເຊກາຣິຢາທີ່ໃຫ້ “ທູນຂໍຝົນປາຍ,” ເມື່ອທ່ານມີຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງວ່າ “ເວລາແຫ່ງການຟື້ນຊື່ນ” ແລະການຟື້ນຟູທຸກສິ່ງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ຈິດວິນຍານຈໍາເປັນຕ້ອງ “ຮັບຮູ້” ວ່າຍຸກເວລາແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຂອງຝົນປາຍໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.

“We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

“ພວກເຮົາຕ້ອງບໍ່ຄອຍຖ້າຝົນປາຍ. ມັນກຳລັງມາເຖິງເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ຈະຮັບຮູ້ ແລະ ນຳໃຊ້ນ້ຳຄ້າງ ແລະ ສາຍຝົນແຫ່ງພຣະຄຸນທີ່ຕົກລົງມາເໜືອພວກເຮົາ. ເມື່ອພວກເຮົາເກັບຮວບຮວມເສດສ່ວນແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ, ເມື່ອພວກເຮົາຊື່ນຊົມໃນພຣະເມດຕາອັນແນ່ນອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງພໍພຣະໄທໃຫ້ພວກເຮົາວາງໃຈໃນພຣະອົງ, ແລ້ວທຸກພຣະສັນຍາຈະສຳເລັດເປັນຈິງ. [ອ້າງອີງ ເອຊາຢາ 61:11.] ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດຈະຖືກເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າ.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

At 9/11 the times of refreshing began, and the blotting out of the sins of the living began. That judgment is aligned with the very first tenant of the three-step covenant of Abraham. That first tenant was that when the Lord brought Israel out of Egyptian bondage He would judge both His covenant people, and the nation where they had been living as pilgrims and strangers. The first covenant people typified the last covenant people who are the one hundred and forty-four thousand. Those prophetic people will be judged as the Protestant horn of the earth beast, while the Republican horn of the earth beast is simultaneously judged.

ໃນວັນທີ 9/11 ເວລາແຫ່ງການຟື້ນຊື່ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ແລະການລຶບບາບຂອງຜູ້ມີຊີວິດກໍໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ການພິພາກສານັ້ນສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ກຳນົດປະການທຳອິດຂອງພັນທະສັນຍາສາມຂັ້ນຂອງອັບຣາຮາມຢ່າງພໍດີ. ຂໍ້ກຳນົດປະການທຳອິດນັ້ນຄື ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານຳອິສຣາເອນອອກຈາກການເປັນທາດໃນອີຢິບ ພຣະອົງຈະພິພາກສາທັງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງ ແລະຊົນຊາດທີ່ພວກເຂົາເຄີຍອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນໃນຖານະຜູ້ຈານຈອນແລະຄົນແປກໜ້າ. ປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຸ່ມທຳອິດເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຸ່ມສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງແມ່ນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນຄົນ. ປະຊາຊົນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນຈະຖືກພິພາກສາໃນຖານະເປັນເຂົາໂປຣເຕສແຕນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ໃນຂະນະດຽວກັນ ເຂົາຣີພັບລິກັນຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກກໍຖືກພິພາກສາພ້ອມກັນ.

The judgment of the Republican horn comes at the end of its history, which is the Sunday law. The Sunday law is represented in verse sixteen’s fulfillment of Rome taking control of Judah in 63 BC—on the Day of Atonement according to some historians.

ການພິພາກສາຂອງເຂົາສັດແຫ່ງຝ່າຍສາທາລະນະລັດ ເກີດຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງມັນ ຊຶ່ງກໍຄື ກົດໝາຍວັນອາທິດ. ກົດໝາຍວັນອາທິດໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນການສຳເລັດຂອງຂໍ້ທີສິບຫົກ ອັນເປັນເຫດການທີ່ໂຣມເຂົ້າຄວບຄຸມຢູດາໃນປີ 63 ກ່ອນ ຄ.ສ.—ຕາມວັນໄຖ່ບາບ ອີງຕາມນັກປະຫວັດສາດບາງຄົນ.

Antiochus Magnus, represents the United States in verses ten through fifteen. Ronald Reagan prevailed in the battle of verse ten, that typified verse forty’s collapse of the Soviet Union. Isaiah 8:8 identifies the same battle represented in verses ten and forty of Daniel eleven, and those three parallel verses allow Russia to be identified as the victor in verse eleven’s battle of Raphia.

ອານຕິໂອຄັສ ມາກນັສ ເປັນຕົວແທນຂອງສະຫະລັດອາເມຣິກາໃນຂໍ້ທີສິບເຖິງສິບຫ້າ. ໂຣນັລ ຣີແກນ ໄດ້ມີໄຊໃນສົງຄາມຂອງຂໍ້ທີສິບ, ຊຶ່ງເປັນຮູບແບບລ່ວງໜ້າຂອງການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ອິຊາຢາ 8:8 ລະບຸສົງຄາມດຽວກັນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໃນຂໍ້ທີສິບ ແລະ ສີ່ສິບ ຂອງດານີເອນ 11, ແລະຂໍ້ພຣະຄຳພີທັງສາມຂໍ້ທີ່ຂະໜານກັນນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ສາມາດລະບຸຣັດເຊຍໄດ້ວ່າເປັນຜູ້ຊະນະໃນສົງຄາມຣາຟີອາຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດ.

The battle of Raphia in verse eleven prefigured the war in Ukraine between the king of the south (Russia) and the papacy’s proxy power (the Ukraine). The war was initiated by the Obama Administration in the time of the first pope from the southern hemisphere, who was also the first pope from the America’s, though it was south America. “South” is a symbol of globalism, spiritualism and communism, and the first southern pope from the America’s aligned with the globalist president Obama, when the war of verse eleven arrived. Reagan as the United States in verse ten entered into a secret alliance with a conservative pope; then the Nazi’s of Ukraine were employed by a globalist president in a period of a globalist pope. The United States under Trump, is now in an open relationship with the first north American, and so-called conservative pope.

ສົງຄາມທີ່ຣາເຟຍໃນຂໍ້ທີສິບເອັດ ໄດ້ເປັນເງົາລ່ວງໜ້າເຖິງສົງຄາມໃນຢູເຄຣນ ລະຫວ່າງກະສັດແຫ່ງພາກໃຕ້ (ຣັດເຊຍ) ແລະອຳນາດຕົວແທນຂອງສັນຕະປາປາຄື (ຢູເຄຣນ). ສົງຄາມນີ້ໄດ້ຖືກເລີ່ມຂຶ້ນໂດຍລັດຖະບານໂອບາມາ ໃນສະໄໝຂອງສັນຕະປາປາອົງທຳອິດຈາກຊີກໂລກໃຕ້ ຜູ້ຊຶ່ງກໍເປັນສັນຕະປາປາອົງທຳອິດຈາກອາເມຣິກາດ້ວຍ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນອາເມຣິກາໃຕ້ກໍຕາມ. “ພາກໃຕ້” ເປັນສັນຍະລັກຂອງໂກລະບາລິຊຶມ, ຈິດນິຍົມ ແລະ ຄອມມູນິດ, ແລະສັນຕະປາປາຈາກພາກໃຕ້ອົງທຳອິດຈາກອາເມຣິກາ ໄດ້ປະສານແນວດຽວກັນກັບປະທານາທິບໍດີໂອບາມາຜູ້ນິຍົມໂກລະບາລິຊຶມ ເມື່ອສົງຄາມໃນຂໍ້ທີສິບເອັດໄດ້ມາເຖິງ. ເຣແກນ ໃນຖານະເປັນສະຫະລັດໃນຂໍ້ທີສິບ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະມິດລັບກັບສັນຕະປາປາສາຍອະນຸລັກນິຍົມ; ຈາກນັ້ນ ນາຊີແຫ່ງຢູເຄຣນກໍຖືກນຳໃຊ້ໂດຍປະທານາທິບໍດີຜູ້ນິຍົມໂກລະບາລິຊຶມ ໃນຊ່ວງເວລາຂອງສັນຕະປາປາຜູ້ນິຍົມໂກລະບາລິຊຶມ. ບັດນີ້ ສະຫະລັດພາຍໃຕ້ທຣຳ ກຳລັງຢູ່ໃນຄວາມສຳພັນແບບເປີດເຜີຍກັບສັນຕະປາປາອົງທຳອິດຈາກອາເມຣິກາເໜືອ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າເປັນສັນຕະປາປາສາຍອະນຸລັກນິຍົມ.

Reagan had a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy in the battle of verse ten, and Obama initiated the battle of verse eleven, in a period when the pope was also a globalist, like unto Obama. Trump is now in an open relationship with a parallel pope to Reagan, with the exception that the initial secret alliance, is now an open alliance. The three popes, and the three presidents, align with the three battles of verses ten, eleven and fifteen.

ເຣແກນໄດ້ມີພັນທະມິດລັບກັບອັນຕິຄຣິດໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ ໃນການຮົບຂອງຂໍ້ທີສິບ, ແລະ ໂອບາມາໄດ້ເປີດສາກການຮົບຂອງຂໍ້ທີສິບເອັດ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສັນຕະປາປາກໍເປັນພວກໂກລບາລິສຕ໌ເຊັ່ນດຽວກັບໂອບາມາ. ບັດນີ້ ທຣຳກຳລັງຢູ່ໃນຄວາມສຳພັນຢ່າງເປີດເຜີຍກັບສັນຕະປາປາທີ່ຂະໜານກັນກັບເຣແກນ, ຍົກເວັ້ນຢ່າງດຽວວ່າ ພັນທະມິດລັບໃນເບື້ອງຕົ້ນ ບັດນີ້ໄດ້ກາຍເປັນພັນທະມິດຢ່າງເປີດເຜີຍແລ້ວ. ສັນຕະປາປາທັງສາມອົງ ແລະ ປະທານາທິບໍດີທັງສາມຄົນ ສອດຄ່ອງກັບການຮົບທັງສາມໃນຂໍ້ທີສິບ, ສິບເອັດ ແລະ ສິບຫ້າ.

“Marvelous in her shrewdness and cunning is the Roman Church. She can read what is to be. She bides her time, seeing that the Protestant churches are paying her homage in their acceptance of the false sabbath and that they are preparing to enforce it by the very means which she herself employed in bygone days. Those who reject the light of truth will yet seek the aid of this self-styled infallible power to exalt an institution that originated with her. How readily she will come to the help of Protestants in this work it is not difficult to conjecture. Who understands better than the papal leaders how to deal with those who are disobedient to the church?

ຄຣິດຈັກໂຣມັນນັ້ນນ່າອັດສະຈັນໃນຄວາມສຸຂຸມຮອບຄອບແລະຄວາມສະຫລາດມີເລ່ຫຼ່ຽມຂອງນາງ. ນາງສາມາດອ່ານອະນາຄົດໄດ້. ນາງຄອຍຖ້າເວລາຂອງຕົນ ໂດຍເຫັນວ່າຄຣິດຈັກໂປຣເຕສຕັນກຳລັງຖວາຍຄວາມນັບຖືແກ່ນາງ ໃນການຍອມຮັບວັນສະບາໂຕອັນປອມນັ້ນ ແລະກຳລັງຕຽມຈະບັງຄັບໃຊ້ມັນດ້ວຍວິທີການດຽວກັນກັບທີ່ນາງເຄີຍໃຊ້ໃນອະດີດອັນເນີ່ນນານ. ບັນດາຜູ້ທີ່ປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງແຫ່ງຄວາມຈິງ ໃນທີ່ສຸດກໍຈະສະແຫວງຫາຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກອຳນາດທີ່ຕັ້ງຕົນວ່າບໍ່ຜິດພາດນີ້ ເພື່ອຍົກຊູສະຖາບັນໜຶ່ງຊຶ່ງມີຕົ້ນກຳເນີດມາຈາກນາງ. ນາງຈະຮີບຮ້ອນພຽງໃດໃນການມາຊ່ວຍພວກໂປຣເຕສຕັນໃນວຽກງານນີ້ ກໍບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຍາກທີ່ຈະຄາດຄະເນ. ຜູ້ໃດຈະເຂົ້າໃຈດີກວ່າບັນດາຜູ້ນຳແຫ່ງສັນຕະປາປາ ວ່າຄວນຈັດການກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຄຣິດຈັກຢ່າງໃດ?

“The Roman Catholic Church, with all its ramifications throughout the world, forms one vast organization under the control, and designed to serve the interests, of the papal see. Its millions of communicants, in every country on the globe, are instructed to hold themselves as bound in allegiance to the pope. Whatever their nationality or their government, they are to regard the authority of the church as above all other. Though they may take the oath pledging their loyalty to the state, yet back of this lies the vow of obedience to Rome, absolving them from every pledge inimical to her interests.

ຄຣິສຕະຈັກໂຣມັນຄາທອລິກ, ພ້ອມດ້ວຍສາຂາທັງປວງຂອງຕົນທົ່ວໂລກ, ປະກອບເປັນອົງການອັນໃຫຍ່ຫຼວງອັນດຽວ ທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມ ແລະຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນເພື່ອຮັບໃຊ້ຜົນປະໂຫຍດ ຂອງບັນລັງສັນຕະປາປາ. ສະມາຊິກຜູ້ຮັບສິນລະລຶກຂອງນາງນັບລ້ານໆ, ໃນທຸກປະເທດທົ່ວໂລກ, ຖືກສັ່ງສອນໃຫ້ຖືຕົນວ່າຕົນຖືກຜູກມັດໃນຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສັນຕະປາປາ. ບໍ່ວ່າສັນຊາດ ຫຼື ລັດຖະບານຂອງເຂົາຈະເປັນຢ່າງໃດ, ເຂົາຖືກກຳຊັບໃຫ້ຖືວ່າອຳນາດຂອງຄຣິສຕະຈັກຢູ່ເໜືອອຳນາດອື່ນໃດທັງປວງ. ແມ່ນແມ່ນວ່າເຂົາອາດຈະປະຕິຍານຕົນໂດຍຄຳສາບານ ເພື່ອປະກາດຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ລັດ, ແຕ່ເບື້ອງຫຼັງຄຳສາບານນີ້ຍັງມີຄຳປະຕິຍານແຫ່ງການເຊື່ອຟັງຕໍ່ໂຣມ, ຊຶ່ງປົດເປື້ອງເຂົາອອກຈາກຄຳປະຕິຍານທຸກປະການທີ່ເປັນປໍລະປັກຕໍ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງນາງ.

“History testifies of her artful and persistent efforts to insinuate herself into the affairs of nations; and having gained a foothold, to further her own aims, even at the ruin of princes and people. In the year 1204, Pope Innocent III extracted from Peter II, king of Arragon, the following extraordinary oath: ‘I, Peter, king of Arragonians, profess and promise to be ever faithful and obedient to my lord, Pope Innocent, to his Catholic successors, and the Roman Church, and faithfully to preserve my kingdom in his obedience, defending the Catholic faith, and persecuting heretical pravity.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. This is in harmony with the claims regarding the power of the Roman pontiff ‘that it is lawful for him to depose emperors’ and ‘that he can absolve subjects from their allegiance to unrighteous rulers.’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

“ປະຫວັດສາດເປັນພະຍານເຖິງຄວາມພະຍາຍາມອັນມີເລ່ຫຼ່ຽມແລະຕໍ່ເນື່ອງຂອງນາງ ໃນການແຊກຕົວເຂົ້າໄປໃນກິດຈະການຂອງບັນດາຊາດ; ແລະເມື່ອໄດ້ຕັ້ງຖານຢ່າງໜຶ່ງແລ້ວ ກໍເພື່ອຜັກດັນຈຸດປະສົງຂອງນາງເອງ ແມ່ນແຕ່ໂດຍຕ້ອງນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າຊາຍແລະປະຊາຊົນ. ໃນປີ 1204 ສັນຕະປາປາ Innocent III ໄດ້ຮຽກເອົາຄຳປະຕິຍານອັນຜິດປົກກະຕິຕໍ່ໄປນີ້ຈາກ Peter II, ກະສັດແຫ່ງ Arragon: ‘ຂ້າພະເຈົ້າ, Peter, ກະສັດແຫ່ງຊາວ Arragon, ຂໍປະກາດແລະສັນຍາວ່າ ຈະຊື່ສັດແລະນອບນ້ອມເຊື່ອຟັງຕໍ່ໄປຕະຫຼອດການຕໍ່ນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຄື Pope Innocent, ຕໍ່ບັນດາຜູ້ສືບຕໍ່ຄາທໍລິກຂອງທ່ານ, ແລະຕໍ່ຄຣິດຕະຈັກໂຣມັນ, ແລະຈະຮັກສາອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ໃນການເຊື່ອຟັງຕໍ່ທ່ານຢ່າງຊື່ສັດ, ປົກປ້ອງຄວາມເຊື່ອຄາທໍລິກ, ແລະຂົ່ມເຫັງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍແຫ່ງພວກນອກຮີດ.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. ສິ່ງນີ້ສອດຄ່ອງກັບຄຳອ້າງສິດກ່ຽວກັບອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາໂຣມັນ ‘ວ່າເປັນການຊອບດ້ວຍກົດໝາຍສຳລັບທ່ານທີ່ຈະປົດຈັກກະພັດ’ ແລະ ‘ວ່າທ່ານສາມາດປົດປ່ອຍບັນດາໄພ່ຟ້າຈາກຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຜູ້ປົກຄອງທີ່ບໍ່ຊອບທຳ.’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.”

“And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries. Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy. Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

“ແລະຂໍໃຫ້ຈື່ໄວ້ວ່າ ສິ່ງທີ່ໂຣມພາກພູມໃຈອ້າງຄື ນາງບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງ. ຫຼັກການຂອງ Gregory VII ແລະ Innocent III ຍັງຄົງເປັນຫຼັກການຂອງຄຣິດຕະຈັກ Roman Catholic ຢູ່. ແລະຖ້ານາງມີອຳນາດແຕ່ພຽງພໍ ນາງກໍຈະນຳຫຼັກການເຫຼົ່ານັ້ນມາປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມເຂັ້ມແຂງຢ່າງດຽວກັນໃນບັດນີ້ ເໝືອນດັ່ງໃນຫຼາຍສະຕະວັດທີ່ຜ່ານມາ. ພວກໂປຣແຕສແຕນຮູ້ໜ້ອຍຫຼາຍວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງກະທຳສິ່ງໃດ ເມື່ອພວກເຂົາສະເໜີຈະຍອມຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກໂຣມໃນວຽກງານແຫ່ງການຍົກຊູວັນອາທິດ. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາມຸ່ງໝັ້ນຈະໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງຕົນສຳເລັດ ໂຣມກຳລັງມຸ່ງໝາຍຈະສະຖາປະນາອຳນາດຂອງນາງຂຶ້ນໃໝ່ ເພື່ອຟື້ນຄືນອຳນາດສູງສຸດທີ່ນາງໄດ້ສູນເສຍໄປ. ຂໍພຽງແຕ່ໃຫ້ຫຼັກການນີ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາວ່າ ຄຣິດຕະຈັກອາດນຳໃຊ້ ຫຼື ຄວບຄຸມອຳນາດຂອງລັດໄດ້; ການຖືປະຕິບັດທາງສາສະໜາອາດຖືກບັງຄັບໃຫ້ປະຕິບັດໂດຍກົດໝາຍຝ່າຍໂລກໄດ້; ສະຫຼຸບແລ້ວກໍຄືວ່າ ອຳນາດຂອງຄຣິດຕະຈັກແລະຂອງລັດຈະຄອບງຳມະໂນທຳ, ແລ້ວໄຊຊະນະຂອງໂຣມໃນປະເທດນີ້ກໍຖືກຮັບປະກັນແນ່ນອນ.”

“God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men. She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.” The Great Controversy, 580, 581.

“ພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຄໍາເຕືອນເຖິງພາຍອັນຕະລາຍທີ່ກໍາລັງໃກ້ເຂົ້າມາ; ຖ້າຄໍາເຕືອນນີ້ຖືກເມີນເສຍ, ໂລກໂປຣແຕສແຕນຈະໄດ້ຮູ້ວ່າຈຸດປະສົງອັນແທ້ຈິງຂອງໂຣມແມ່ນຫຍັງ ກໍຕໍ່ເມື່ອສາຍເກີນໄປທີ່ຈະຫຼີກໜີຈາກບ້ວງແຮ້ວ. ນາງກໍາລັງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນສູ່ອໍານາດຢ່າງງຽບໆ. ຫຼັກຄໍາສອນຂອງນາງກໍາລັງສົ່ງອິດທິພົນຂອງມັນເຂົ້າໄປໃນຫໍປະຊຸມນິຕິບັນຍັດ, ໃນບັນດາຄຣິສຕະຈັກ, ແລະໃນດວງໃຈຂອງມະນຸດ. ນາງກໍາລັງສະສົມບັນດາໂຄງສ້າງທີ່ສູງສົ່ງແລະໜັກແໜ້ນຂອງນາງຂຶ້ນ, ໃນບ່ອນລັບລຶກທີ່ການຂົ່ມເຫັງໃນອະດີດຂອງນາງຈະຖືກເຮັດຊ້ໍາອີກ. ຢ່າງລັບໆ ແລະໂດຍບໍ່ເປັນທີ່ສົງໄສ, ນາງກໍາລັງເສີມກໍາລັງຂອງນາງໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງຈຸດປະສົງຂອງນາງເອງ ເມື່ອເວລາສໍາລັບນາງທີ່ຈະລົງມືໂຈມຕີມາເຖິງ. ສິ່ງທີ່ນາງປາຖະໜາມີພຽງແຕ່ພື້ນທີ່ໄດ້ປຽບ, ແລະສິ່ງນີ້ກໍກໍາລັງຖືກມອບໃຫ້ນາງແລ້ວ. ບໍ່ຊ້ານີ້ພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນ ແລະຈະໄດ້ຮູ້ສຶກວ່າຈຸດປະສົງຂອງອົງປະກອບໂຣມັນແມ່ນຫຍັງ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະເຊື່ອ ແລະນົບນ້ອມເຊື່ອຟັງພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງປະສົບຄໍາຕໍ່ຕ້ານ ແລະການຂົ່ມເຫັງ.” The Great Controversy, 580, 581.

In 2016 Trump was elected, then the globalists represented by Biden stole the election of 2020, but that is only recognized by those who have 20/20 vision. In verse thirteen Donald Trump “returns” in 2024, with more power than ever, and begins his preparation for the golden age as well as the battle of Panium in verse fifteen. Then Leo the pope arrived to establish the vision in 2025, the third pope associated with the three battles of verses ten through fifteen, and also with the three presidents of those battles. The first and third popes and presidents are considered conservative, and the middle pope and president were globalists. The first alliance was secret, the last is open, for it is represented in verse fourteen as the symbol that establishes the external vision of the prophecies of the latter days.

ໃນປີ 2016 ທຣຳບ໌ໄດ້ຮັບການເລືອກຕັ້ງ, ຈາກນັ້ນກຸ່ມໂກຼບາລິດທີ່ມີໄບເດັນເປັນຕົວແທນໄດ້ລັກຂະໂມຍການເລືອກຕັ້ງປີ 2020, ແຕ່ສິ່ງນັ້ນຈະຖືກຮັບຮູ້ໄດ້ພຽງແຕ່ໂດຍຜູ້ທີ່ມີວິໄສທັດ 20/20 ເທົ່ານັ້ນ. ໃນຂໍ້ທີສິບສາມ ໂດນັລ ທຣຳບ໌ “ກັບຄືນມາ” ໃນປີ 2024 ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດຫຼາຍກວ່າເຄີຍ, ແລະເລີ່ມການຕຽມພ້ອມຂອງລາວສຳລັບຍຸກທອງ ພ້ອມທັງສຳລັບຍຸດທະການທີ່ Panium ໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າ. ຈາກນັ້ນ ເລໂອ ອົງສັນຕະປາປາ ໄດ້ມາເຖິງເພື່ອສະຖາປະນານິມິດນັ້ນໃນປີ 2025, ຊຶ່ງເປັນສັນຕະປາປາອົງທີສາມທີ່ກ່ຽວໂຍງກັບສາມຍຸດທະການຂອງຂໍ້ທີສິບເຖິງສິບຫ້າ, ແລະຍັງກ່ຽວໂຍງກັບປະທານາທິບໍດີທັງສາມຂອງຍຸດທະການເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ. ສັນຕະປາປາແລະປະທານາທິບໍດີອົງທຳອິດແລະອົງທີສາມຖືກຖືວ່າເປັນຝ່າຍອະນຸລັກນິຍົມ, ສ່ວນສັນຕະປາປາແລະປະທານາທິບໍດີອົງກາງເປັນໂກຼບາລິດ. ພັນທະມິດຄັ້ງທຳອິດເປັນຄວາມລັບ, ສ່ວນຄັ້ງສຸດທ້າຍເປີດເຜີຍຢ່າງແຈ້ງແລ້ວ, ເພາະໃນຂໍ້ທີສິບສີ່ມັນຖືກນຳສະເໜີເປັນສັນຍະລັກທີ່ສະຖາປະນານິມິດພາຍນອກຂອງຄຳພະຍາກອນແຫ່ງວາລະສຸດທ້າຍ.

On December 31, 2023 the work of the first angel, as typified by the work of the first decree began laying the foundation. The foundational test was over whether William Miller was correct or incorrect in his identification that it was Rome that establishes the vision in verse fourteen. Miller’s identification of Rome as the symbol that established the prophetic vision of the latter days is in some aspects the most significant of all of Miller’s foundational truths. How Miller arrived at certain understandings can only be derived from applying sanctified logic to his time and circumstances, but with some of his prophetic discoveries there is very specific testimony as to why he came to his understandings. The most fundamental of his understandings was his identification that it is Rome that establishes the vision.

ໃນວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍພາລະກິດຂອງພຣະລາຊະກຳນົດສະບັບທຳອິດ ໄດ້ເລີ່ມວາງຮາກຖານ. ການທົດສອບພື້ນຖານນັ້ນແມ່ນຢູ່ທີ່ວ່າ William Miller ຖືກຕ້ອງ ຫຼື ຜິດພາດ ໃນການລະບຸຂອງລາວວ່າ ເປັນ Rome ທີ່ສະຖາປະນານິມິດໃນຂໍ້ທີສິບສີ່. ການລະບຸຂອງ Miller ວ່າ Rome ເປັນສັນຍະລັກທີ່ສະຖາປະນານິມິດແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງວັນສຸດທ້າຍ ໃນບາງແງ່ມຸມແມ່ນສິ່ງສຳຄັນຍິ່ງກວ່າບັນດາຄວາມຈິງພື້ນຖານທັງປວງຂອງ Miller. ວິທີທີ່ Miller ໄດ້ມາເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈບາງປະການນັ້ນ ສາມາດສະຫຼຸບອອກມາໄດ້ພຽງແຕ່ໂດຍການນຳໃຊ້ເຫດຜົນທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດກັບເວລາແລະສະພາບການຂອງລາວ, ແຕ່ສຳລັບການຄົ້ນພົບທາງຄຳພະຍາກອນບາງປະການຂອງລາວນັ້ນ ມີຄຳພະຍານທີ່ຈະແຈ້ງຢ່າງຍິ່ງເຖິງເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງລາວຈຶ່ງມາເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈເຫຼົ່ານັ້ນ. ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ເປັນພື້ນຖານທີ່ສຸດຂອງລາວ ຄື ການລະບຸຂອງລາວວ່າ ເປັນ Rome ທີ່ສະຖາປະນານິມິດ.

Miller directly testifies how he searched to understand what it was that was “taken away” in the book of Daniel. He not only identifies where he found his answer, but he speaks of his excitement when he discovered the jewel, he had been searching for. Apollos Hale records a commentary upon Miller’s own writings, and in the following passage Hale is identifying how Miller became a student of prophecy. Miller, as the messenger of the light which was unsealed in 1798, is a sacred example of those who Daniel called the “wise” who “understand” when the book is “unsealed.” Miller’s testimony of how he was led into studying the Bible is a purposeful example by the One who controls all things. Pay attention to Miller’s development, for he is the example of the wise who understand the increase of knowledge, even if they, as Miller, come out from the darkness of error.

ມິນເລີ ໄດ້ໃຫ້ຄຳພະຍານໂດຍກົງວ່າ ລາວໄດ້ຄົ້ນຫາເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າ ສິ່ງໃດແມ່ນສິ່ງທີ່ “ຖືກຍົກອອກໄປ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ. ລາວບໍ່ພຽງແຕ່ລະບຸວ່າ ລາວໄດ້ພົບຄຳຕອບຂອງຕົນຢູ່ໃສ, ແຕ່ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມຕື່ນເຕັ້ນຂອງລາວ ເມື່ອລາວໄດ້ຄົ້ນພົບອັນລ້ຳຄ່າດຸດດັ່ງອັນມະນີ ທີ່ລາວໄດ້ສືບສອກຫາມາ. ອາໂປໂລສ ເຮລ ໄດ້ບັນທຶກຄຳອະທິບາຍໜຶ່ງກ່ຽວກັບຂໍ້ຂຽນຂອງມິນເລີເອງ, ແລະໃນຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ ເຮລກຳລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ມິນເລີໄດ້ກາຍເປັນນັກສຶກສາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນແນວໃດ. ມິນເລີ, ໃນຖານະຜູ້ສານແຫ່ງແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798, ເປັນແບບຢ່າງອັນສັກສິດຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ດານີເອນເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ມີປັນຍາ” ຜູ້ຊຶ່ງ “ເຂົ້າໃຈ” ເມື່ອພຣະທຳນັ້ນ “ຖືກເປີດຜະນຶກ.” ຄຳພະຍານຂອງມິນເລີກ່ຽວກັບວິທີທີ່ລາວໄດ້ຖືກນຳພາເຂົ້າສູ່ການສຶກສາພຣະຄຳພີ ເປັນແບບຢ່າງທີ່ຈົງໃຈຈັດວາງໂດຍພຣະອົງຜູ້ຊົງຄວບຄຸມສັບພະສິ່ງ. ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມໃສ່ໃຈແກ່ການພັດທະນາຂອງມິນເລີ, ເພາະລາວເປັນແບບຢ່າງຂອງຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈການເພີ່ມພູນຂອງຄວາມຮູ້, ແມ່ນແມ່ນວ່າພວກເຂົາ, ດັ່ງເຊັ່ນມິນເລີ, ຈະອອກມາຈາກຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມຜິດພາດ.

“‘In the month of May, 1816, I was brought under conviction, and O, what horror filled my soul! I forgot to eat. The heavens appeared like brass, and the earth like iron. Thus I continued till October, when God opened my eyes; and O, my soul, what a Saviour I discovered Jesus to be! My sins fell like a burden from my soul: and then how plain the Bible seemed to me! It all spoke of Jesus; he was in every page and every line. O, that was a happy day! I wanted to go right home to heaven; Jesus was all to me, and I thought I could make everybody else see him as I saw him, but I was mistaken.

“‘ໃນເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1816 ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖືກນຳເຂົ້າສູ່ການສຳນຶກໃນຄວາມຜິດບາບ, ແລະ ໂອ, ຄວາມສະຫວັນຫວາດອັນໃດໄດ້ເຕັມລົ້ນຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍ! ຂ້ານ້ອຍລືມຮັບປະທານອາຫານ. ຟ້າສະຫວັນປາກົດຄືດັ່ງທອງເຫຼືອງ, ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກຄືດັ່ງເຫຼັກ. ດັ່ງນີ້ຂ້ານ້ອຍໄດ້ດຳເນີນຢູ່ຈົນເຖິງເດືອນຕຸລາ, ເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງເປີດຕາຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແລະ ໂອ, ຈິດວິນຍານຂອງຂ້ານ້ອຍ, ພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຊ່າງປະເສີດພຽງໃດ ທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຄົ້ນພົບໃນພຣະເຢຊູ! ບາບຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຫຼົ່ນອອກຈາກຈິດວິນຍານດັ່ງພາລະໜັກ: ແລະ ແລ້ວພຣະຄຳພີກໍປາກົດແຈ່ມແຈ້ງແກ່ຂ້ານ້ອຍພຽງໃດ! ທັງໝົດນັ້ນເວົ້າເຖິງພຣະເຢຊູ; ພຣະອົງຢູ່ໃນທຸກໜ້າ ແລະ ທຸກບັນທັດ. ໂອ, ນັ້ນເປັນວັນອັນເປັນສຸກ! ຂ້ານ້ອຍປາຖະໜາຈະກັບບ້ານໄປສູ່ສະຫວັນໃນທັນທີ; ພຣະເຢຊູເປັນທຸກສິ່ງສຳລັບຂ້ານ້ອຍ, ແລະ ຂ້ານ້ອຍຄິດວ່າຂ້ານ້ອຍສາມາດເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນອື່ນເຫັນພຣະອົງດັ່ງທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງ, ແຕ່ຂ້ານ້ອຍຄິດຜິດ.

“‘During, the twelve years I was a deist, I read all histories I could find; but now I loved the Bible. It taught of Jesus! But still there was a good deal of the Bible that was dark to me. In 1818 or 19, while conversing with a friend! To whom I made a visit, and who had known and heard me talk while I was a deist, he inquired, in rather a significant manner, “What do you think of this text, and that?” referring to the old texts I objected to while a deist. I understood what he was about, and replied—If you will give me time, I will tell you what they mean. “How long time do you want?” I don’t know, but I will tell you, I replied, for I could not believe that God had given a revelation that could not be understood. I then resolved to study my Bible, believing I could find out what the Holy Spirit meant. But as soon as I had formed this resolution the thought came to me—“Suppose you find a passage that you cannot understand, what will you do?”

“ໃນ​ຊ່ວງ​ສິບ​ສອງ​ປີ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເປັນ​ຜູ້​ນັບ​ຖື​ລັດທິ​ເດອິສ, ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ອ່ານ​ປະຫວັດສາດ​ທຸກ​ຢ່າງ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຫາ​ໄດ້; ແຕ່​ບັດ​ນີ້​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຮັກ​ພຣະ​ຄຳພີ. ມັນ​ສັ່ງ​ສອນ​ເຖິງ​ພຣະ​ເຢຊູ! ແຕ່​ເຖິງ​ຢ່າງ​ນັ້ນ ຍັງ​ມີ​ພຣະ​ຄຳພີ​ອີກ​ຫຼາຍ​ຕອນ​ທີ່​ຍັງ​ມືດ​ມົນ​ສຳລັບ​ຂ້າ​ນ້ອຍ. ໃນ​ປີ 1818 ຫຼື 19 ໃນ​ຂະນະ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ກຳລັງ​ສົນທະນາ​ກັບ​ໝູ່​ຜູ້​ໜຶ່ງ, ຜູ້​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ໄປ​ຢ້ຽມ ແລະ​ຜູ້​ທີ່​ເຄີຍ​ຮູ້​ຈັກ​ແລະ​ໄດ້​ຍິນ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເວົ້າ​ໃນ​ເວລາ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເປັນ​ຜູ້​ນັບ​ຖື​ລັດທິ​ເດອິສ, ລາວ​ໄດ້​ຖາມ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ດ້ວຍ​ທ່າທີ​ທີ່​ມີ​ນັຍ​ສຳຄັນ​ຢ່າງ​ຫຼາຍ​ວ່າ, “ທ່ານ​ຄິດ​ແນວ​ໃດ​ກ່ຽວ​ກັບ​ຂໍ້​ພຣະ​ຄຳພີ​ນີ້ ແລະ​ຂໍ້​ນັ້ນ?” ໂດຍ​ອ້າງ​ເຖິງ​ຂໍ້​ພຣະ​ຄຳພີ​ເກົ່າ​ໆ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເຄີຍ​ຄັດ​ຄ້ານ​ໃນ​ເວລາ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເປັນ​ຜູ້​ນັບ​ຖື​ລັດທິ​ເດອິສ. ຂ້າ​ນ້ອຍ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ວ່າ​ລາວ​ກຳລັງ​ໝາຍ​ເຖິງ​ຫຍັງ, ແລະ​ຈຶ່ງ​ຕອບ​ວ່າ—ຖ້າ​ທ່ານ​ຈະ​ໃຫ້​ເວລາ​ແກ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ, ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ບອກ​ທ່ານ​ວ່າ​ມັນ​ໝາຍ​ເຖິງ​ຫຍັງ. “ທ່ານ​ຕ້ອງການ​ເວລາ​ດົນ​ປານ​ໃດ?” ຂ້າ​ນ້ອຍ​ບໍ່​ຮູ້, ແຕ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈະ​ບອກ​ທ່ານ, ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຕອບ, ເພາະ​ວ່າ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ບໍ່​ອາດ​ເຊື່ອ​ໄດ້​ວ່າ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະທານ​ການ​ສຳແດງ​ພຣະ​ປະສົງ​ອັນ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ບໍ່​ອາດ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ໄດ້. ແລ້ວ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ຈຶ່ງ​ຕັດສິນ​ໃຈ​ສຶກສາ​ພຣະ​ຄຳພີ​ຂອງ​ຂ້າ​ນ້ອຍ, ໂດຍ​ເຊື່ອ​ວ່າ​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ສາມາດ​ຄົ້ນ​ພົບ​ໄດ້​ວ່າ​ພຣະ​ວິນຍານ​ບໍລິສຸດ​ໝາຍ​ເຖິງ​ຫຍັງ. ແຕ່​ທັນ​ທີ​ທີ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ​ໄດ້​ຕັ້ງ​ຄວາມ​ຕັ້ງ​ໃຈ​ນີ້ ຄວາມ​ຄິດ​ໜຶ່ງ​ກໍ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ແກ່​ຂ້າ​ນ້ອຍ—“ສົມມຸດ​ວ່າ​ທ່ານ​ພົບ​ຂໍ້​ພຣະ​ຄຳພີ​ຕອນ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ທ່ານ​ບໍ່​ອາດ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ໄດ້, ທ່ານ​ຈະ​ເຮັດ​ຢ່າງ​ໃດ?””

“This mode of studying the Bible then came to my mind:—I will take the words of such passages, and trace them through the Bible, and find out their meaning in this way. I had Cruden’s Concordance, [purchased in 1798] which I think is the best in the world; so I took that and my Bible, and set down to my desk, and read nothing else, except the newspapers a little, for I was determined to know what my Bible meant. I began at Genesis, and read on slowly; and when I came to a text that I could not understand, I searched through the Bible to find out what it meant. After I had gone through the Bible in this way, O, how bright and glorious the truth appeared! I found what I have been preaching to you. I was satisfied that the seven times terminated in 1843. Then I came to the 2300 days; they brought me to the same conclusion; but I had no thought of finding out when the Saviour was coming, and I could not believe it; but the light struck me so forcibly I did not know what to do. Now, I thought, I must put on spurs and breeching; I will not go faster than the Bible, and I will not fall behind it. Whatever the Bible teaches, I will hold on to it. But still there were some texts that I could nor understand.”

“ແລ້ວວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີແບບນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ານ້ອຍວ່າ:—ຂ້ານ້ອຍຈະນຳຖ້ອຍຄຳຂອງຂໍ້ພຣະຄຳພີຕ່າງໆເຊັ່ນນັ້ນມາ, ແລ້ວຕິດຕາມມັນໄປທົ່ວພຣະຄຳພີ, ແລະຄົ້ນຫາຄວາມໝາຍຂອງມັນໂດຍວິທີນີ້. ຂ້ານ້ອຍມີ Cruden’s Concordance, [ຊື້ມາໃນປີ 1798] ຊຶ່ງຂ້ານ້ອຍຄິດວ່າເປັນເລື່ອງອ້າງອີງທີ່ດີທີ່ສຸດໃນໂລກ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງນຳສິ່ງນັ້ນແລະພຣະຄຳພີຂອງຂ້ານ້ອຍມາ, ແລ້ວນັ່ງລົງທີ່ໂຕະຂຽນໜັງສືຂອງຂ້ານ້ອຍ, ແລະບໍ່ໄດ້ອ່ານສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ, ນອກຈາກໜັງສືພິມພຽງເລັກນ້ອຍ, ເພາະຂ້ານ້ອຍຕັ້ງໃຈແນ່ວ່າຈະຮູ້ວ່າພຣະຄຳພີຂອງຂ້ານ້ອຍໝາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ. ຂ້ານ້ອຍເລີ່ມຕົ້ນທີ່ປະຖົມມະການ, ແລະອ່ານຕໍ່ໄປຢ່າງຊ້າໆ; ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍມາຮອດຂໍ້ພຣະຄຳພີໜຶ່ງທີ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້, ຂ້ານ້ອຍກໍຄົ້ນຫາໄປທົ່ວພຣະຄຳພີເພື່ອຮູ້ວ່າມັນໝາຍຄວາມວ່າຫຍັງ. ຫຼັງຈາກຂ້ານ້ອຍໄດ້ອ່ານພຣະຄຳພີຈົບທັງໝົດດ້ວຍວິທີນີ້, ໂອ້, ຄວາມຈິງໄດ້ປາກົດສະຫວ່າງແລະຮຸ່ງໂລດສັກພຽງໃດ! ຂ້ານ້ອຍໄດ້ພົບສິ່ງທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເທດສະໜາແກ່ພວກທ່ານ. ຂ້ານ້ອຍໝັ້ນໃຈວ່າເຈັດເວລານັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1843. ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍມາຮອດ 2300 ວັນ; ມັນໄດ້ນຳຂ້ານ້ອຍໄປສູ່ຂໍ້ສະຫຼຸບດຽວກັນ; ແຕ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ເຄີຍມີຄວາມຄິດທີ່ຈະຄົ້ນຫາວ່າເມື່ອໃດພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຈະສະເດັດມາ, ແລະຂ້ານ້ອຍບໍ່ອາດເຊື່ອໄດ້; ແຕ່ແສງສະຫວ່າງໄດ້ສ່ອງກະທົບຂ້ານ້ອຍຢ່າງແຮງກ້າ ຈົນຂ້ານ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເຮັດຢ່າງໃດ. ບັດນີ້, ຂ້ານ້ອຍຄິດວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງສວມເດືອຍແລະເຄື່ອງບັງເຫຼັ້ມ; ຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ໄປໄວກວ່າພຣະຄຳພີ, ແລະຂ້ານ້ອຍຈະບໍ່ຕົກຫຼັງມັນ. ບໍ່ວ່າພຣະຄຳພີສອນສິ່ງໃດ, ຂ້ານ້ອຍຈະຍຶດຖືໄວ້ໃນສິ່ງນັ້ນ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ກໍຍັງມີຂໍ້ພຣະຄຳພີບາງຂໍ້ທີ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້.”

“So much for his general mode of studying the Bible. On another occasion he stated his mode of settling the meaning of the text before us—the meaning of ‘the daily.’ ‘I read on,’ said he, ‘And could find no other case in which it was found, but in Daniel. I then took those words which stood in connection with it, “take away.” “He shall take away the daily,” “from the time the daily shall be taken away,” etc. I read on, and thought I should find no light on the text; finally I came to 2 Thessalonians 2:7, 8. ‘For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,’ etc. And when I had come to that text, O, how clear and glorious the truth appeared! There it is! that is “the daily!” Well, now, what does Paul mean by “he who now letteth,” or hindereth? By “the man of sin,” and “the wicked,” Popery is meant. Well, what is it which hinders Popery from being revealed? Why, it is Paganism; well, then, “the daily” must mean Paganism.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

“ເທົ່ານີ້ກ່ຽວກັບວິທີການສຶກສາພຣະຄຳພີໂດຍທົ່ວໄປຂອງລາວ. ໃນອີກໂອກາດໜຶ່ງ ລາວໄດ້ກ່າວເຖິງວິທີຂອງລາວໃນການຕັດສິນຄວາມໝາຍຂອງຂໍ້ຄວາມທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ—ຄວາມໝາຍຂອງ ‘ສິ່ງປະຈຳວັນ.’ ‘ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານຕໍ່ໄປ,’ ລາວກ່າວ, ‘ແລະບໍ່ພົບກໍລະນີອື່ນໃດທີ່ມີຄຳນີ້ ນອກຈາກໃນພຣະທຳດານີເອນ. ຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງນຳເອົາຄຳທີ່ຢືນຢູ່ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບມັນ ຄື “ເອົາໄປ.” “ລາວຈະເອົາສິ່ງປະຈຳວັນໄປ,” “ຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ສິ່ງປະຈຳວັນຈະຖືກເອົາໄປ,” ແລະອື່ນໆ. ຂ້າພະເຈົ້າອ່ານຕໍ່ໄປ ແລະຄິດວ່າຄົງຈະບໍ່ພົບແສງສະຫວ່າງໃດໆກ່ຽວກັບຂໍ້ຄວາມນັ້ນ; ໃນທີ່ສຸດຂ້າພະເຈົ້າກໍມາເຖິງ 2 ເທຊະໂລນິກ 2:7, 8. ‘ເພາະວ່າຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມອະທຳກໍກຳລັງເຮັດວຽກຢູ່ແລ້ວ, ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ຂັດຂວາງຢູ່ໃນຂະນະນີ້ເທົ່ານັ້ນຈະຂັດຂວາງຕໍ່ໄປ ຈົນກວ່າລາວຈະຖືກນຳອອກໄປຈາກທາງ, ແລ້ວຄົນອະທຳນັ້ນຈະຖືກເປີດເຜີຍ,’ ແລະອື່ນໆ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມາເຖິງຂໍ້ຄວາມນັ້ນ, ໂອ, ຄວາມຈິງປາກົດຢ່າງແຈ້ງຊັດ ແລະສະຫງ່າງາມພຽງໃດ! ມັນຢູ່ນັ້ນ! ນັ້ນແຫຼະຄື “ສິ່ງປະຈຳວັນ!” ດີລະ, ບັດນີ້ ປາໂລໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດໂດຍ “ຜູ້ທີ່ຂັດຂວາງຢູ່ໃນຂະນະນີ້,” ຫຼືຜູ້ທີ່ຫ້າມໄວ້? ໂດຍ “ຄົນແຫ່ງບາບ,” ແລະ “ຄົນອະທຳ,” ໝາຍເຖິງລະບົບໂປເປີຣີ. ດີລະ, ແລ້ວສິ່ງໃດຄືສິ່ງທີ່ຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ໂປເປີຣີຖືກເປີດເຜີຍ? ເຫດໃດ, ມັນກໍຄືລັດທິນອກສາສະໜາ; ດັ່ງນັ້ນ “ສິ່ງປະຈຳວັນ” ຈຶ່ງຕ້ອງໝາຍເຖິງລັດທິນອກສາສະໜາ.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.

The Providential guidance of Miller’s study by both human and Divine is in the record. His old friend pushed him, and the thoughts which came to him were the voice of the angel Gabriel, who Sister White identifies “line upon line” as the angel who repeatedly visited Miller. He identifies the seven times as his first discovery and then identifies the 2,300 as the second witness to the seven times, for they both ended in 1843, (he initially believed). Those two prophecies are his alpha and omega discoveries, and within the prophetic relationship to Miller they identify the mistake that would be corrected by Samuel Snow with the message of the Midnight Cry that initiated the “seventh-month movement.” The movement of the Midnight Cry was the “seventh-month movement” when it left the Exeter camp meeting, for it was identifying the coming of the Lord on the tenth day of the seventh month, which in 1844 fell on October 22.

ການຊົງນຳແຫ່ງພຣະປະສົງຕໍ່ການສຶກສາຂອງ Miller ທັງໂດຍມະນຸດແລະໂດຍພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນຫຼັກຖານ. ເພື່ອນເກົ່າຂອງລາວໄດ້ຜັກດັນລາວ, ແລະຄວາມຄິດທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ລາວນັ້ນແມ່ນສຽງຂອງທູດສະຫວັນ Gabriel, ຜູ້ທີ່ Sister White ໄດ້ລະບຸ “line upon line” ວ່າເປັນທູດສະຫວັນອົງນັ້ນທີ່ໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມ Miller ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ລາວລະບຸເຈັດເວລາວ່າເປັນການຄົ້ນພົບຄັ້ງທຳອິດຂອງລາວ ແລະຕໍ່ມາກໍລະບຸ 2,300 ວ່າເປັນພະຍານທີສອງແກ່ເຈັດເວລາ, ເພາະທັງສອງສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1843 (ຕາມທີ່ລາວເຊື່ອໃນເບື້ອງຕົ້ນ). ຄຳພະຍາກອນສອງຂໍ້ນັ້ນແມ່ນການຄົ້ນພົບ alpha ແລະ omega ຂອງລາວ, ແລະພາຍໃນຄວາມສຳພັນທາງຄຳພະຍາກອນຕໍ່ Miller ມັນໄດ້ຊີ້ບອກຄວາມຜິດພາດທີ່ຈະຖືກແກ້ໄຂໂດຍ Samuel Snow ດ້ວຍຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ອັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ “ຂະບວນການເດືອນທີເຈັດ.” ຂະບວນການແຫ່ງສຽງຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນນັ້ນແມ່ນ “ຂະບວນການເດືອນທີເຈັດ” ເມື່ອມັນໄດ້ອອກຈາກການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter, ເພາະມັນໄດ້ລະບຸການສະເດັດມາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນວັນທີສິບຂອງເດືອນທີເຈັດ, ຊຶ່ງໃນປີ 1844 ຕົງກັບວັນທີ 22 ຕຸລາ.

The mistake that produces the empowerment of the second angel is represented by Miller’s initial understanding that the seven times and the 2,300 years concluded together in 1843. In the passage the next doctrine that is discussed is how Miller came to identify Rome as the symbol that establishes the vision. The Adventist history teachers identify that all of William Miller’s prophetic understandings were based upon his identifying two desolating powers. He understood those two desolating powers to be pagan and papal Rome, and he saw those two powers in 2 Thessalonians when he came to understand that the “daily” in the book of Daniel is pagan Rome. Every prophetic model set forth by Miller, who Sister White informs us was repeatedly visited by angels, was based upon his understanding that Rome establishes the vision. Every one!

ຄວາມຜິດພາດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການມອບອຳນາດແກ່ທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ຖືກແທນຄ່າໂດຍຄວາມເຂົ້າໃຈໃນເບື້ອງຕົ້ນຂອງ Miller ທີ່ວ່າ ເຈັດເວລາ ແລະ 2,300 ປີ ສິ້ນສຸດລົງພ້ອມກັນໃນປີ 1843. ໃນຂໍ້ຄວາມນີ້ ຄຳສອນຂໍ້ຕໍ່ໄປທີ່ຖືກກ່າວເຖິງ ຄື ວ່າ Miller ໄດ້ມາລະບຸໂຣມວ່າເປັນສັນຍະລັກທີ່ສະຖາປະນານິມິດນັ້ນໄດ້ແນວໃດ. ຄູອາຈານປະຫວັດສາດຝ່າຍ Adventist ລະບຸວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈດ້ານຄຳພະຍາກອນທັງໝົດຂອງ William Miller ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງການທີ່ລາວລະບຸອຳນາດທຳລາຍລ້າງສອງປະການ. ລາວເຂົ້າໃຈວ່າ ອຳນາດທຳລາຍລ້າງສອງປະການນັ້ນຄື ໂຣມນອກຮີດ ແລະ ໂຣມສັນຕະປາປາ, ແລະ ລາວໄດ້ເຫັນອຳນາດທັງສອງນັ້ນໃນ 2 Thessalonians ເມື່ອລາວໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ “ການຖວາຍປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນ ແມ່ນ ໂຣມນອກຮີດ. ແບບແຜນຄຳພະຍາກອນທຸກຢ່າງທີ່ Miller ໄດ້ນຳສະເໜີ—ຜູ້ທີ່ Sister White ແຈ້ງແກ່ພວກເຮົາວ່າ ໄດ້ຮັບການຢ້ຽມຢາມຈາກທູດສະຫວັນຢູ່ເລື້ອຍໆ—ລ້ວນແຕ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວວ່າ ໂຣມເປັນຜູ້ສະຖາປະນານິມິດ. ທຸກຂໍ້ທຸກປະການ!

From December 31, 2023 the Lion of the tribe of Judah has been unsealing the Revelation of Jesus Christ. From that point the foundational test had begun, and it reached its conclusion when the first pope from the United States began his reign on May 8, 2025. At that point, the temple test began.

ນັບແຕ່ວັນທີ 31 ທັນວາ 2023 ສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາໄດ້ເປີດຜະນຶກພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ. ນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນ ການທົດສອບພື້ນຖານໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ ແລະມັນໄດ້ບັນລຸຈຸດສິ້ນສຸດເມື່ອສັນຕະປາປາອົງທໍາອິດຈາກສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ເລີ່ມຄອງລາຊະສະໄໝຂອງທ່ານໃນວັນທີ 8 ພຶດສະພາ 2025. ໃນຈຸດນັ້ນເອງ ການທົດສອບພຣະວິຫານໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ.

We will continue these things in the next article and employ the “250” years as a witness to uphold our identification that the foundational test ended with the current pope.

ພວກເຮົາຈະດຳເນີນເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ໄປໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ແລະຈະນຳໃຊ້ “250” ປີ ເປັນພະຍານເພື່ອຄ້ຳຈຸນການລະບຸຂອງພວກເຮົາວ່າ ການທົດສອບພື້ນຖານໄດ້ສິ້ນສຸດລົງກັບສັນຕະປາປາອົງປັດຈຸບັນ.