ການສຳແດງແຈ້ງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ເລກສິບສາມ

ພວກເຮົາໄດ້ກຳລັງຊີ້ບອກສົງຄາມໃນສະຫວັນທີ່ໄດ້ຖືກພັນລະນາໄວ້ໃນບົດທີສິບສອງຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ. ໂດຍອາໄສຫຼັກການແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງເປັນອານຟາແລະໂອເມກາ, ພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າໃກ້ສົງຄາມໃນສະຫວັນໃນບົດທີສິບສອງນັ້ນ ໃນຖານະເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງສົງຄາມໃນສະຫວັນທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ.” ຄຳວ່າ “ວັນສຸດທ້າຍ” ໃນພຣະຄຳພີ ແລະ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ ຫມາຍເຖິງວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ.

ພວກເຮົາໄດ້ລະບຸອຳນາດຂອງຊາຕານທັງສາມປະການໃນບົດທີ 12 ແລະ 13 ບໍ່ແມ່ນເປັນອຳນາດທີ່ບັນລຸຄວາມສຳເລັດຂອງມັນໃນປະຫວັດສາດອະດີດ ແຕ່ເປັນການບັນລຸຄວາມສຳເລັດໃນຍຸກສະໄໝປັດຈຸບັນຂອງອຳນາດເຫຼົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງນຳໂລກໄປສູ່ອາມາເກດດອນ. ມັງກອນໃນບົດທີ 12 ແມ່ນສະຫະປະຊາຊາດ, ຄຣິດຕະຈັກຄາທອລິກຜູ້ຊຶ່ງຈະຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນອີກໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ແມ່ນສັດຮ້າຍຈາກທະເລໃນບົດທີ 13, ແລະ ສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນທີ່ມີສອງເຂົາ ແມ່ນສະຫະລັດອາເມລິກາ.

ພວກເຮົາໄດ້ກຳນົດຊັດແຈ້ງແລ້ວວ່າ ສົງຄາມທີ່ຕາມປົກກະຕິຖືກເຂົ້າໃຈໃນບົດທີສິບສອງວ່າເປັນພຽງແຕ່ຕົວແທນຂອງການກະບົດຂອງລູຊິເຟີໃນສະຫວັນເທົ່ານັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວໄດ້ສະແດງເຖິງສົງຄາມໜຶ່ງທີ່ກຳລັງຈະເກີດຂຶ້ນໃນຟ້າສະຫວັນຝ່າຍໂລກ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ນຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ພວກເຮົາໄດ້ໃຊ້ເວລາເພື່ອຊີ້ບອກວ່າ ມີຂະບວນການທົດສອບໜຶ່ງທີ່ຖືກສະແດງໄວ້ໃນ Revelation ບົດທີ 13 ຂໍ້ 11 ຫາ 17 ຊຶ່ງກ່ຽວພັນກັບການຮັບຮູ້ການກໍ່ຕົວຂອງຮູບສັດຮ້າຍ. ຮູບສັດຮ້າຍນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງຄຣິດຕະຈັກແລະລັດ ໂດຍທີ່ຄຣິດຕະຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມຄວາມສຳພັນນັ້ນ. ເມື່ອຄຣິດຕະຈັກເປັນຝ່າຍຄວບຄຸມ ມັນກໍໃຊ້ລັດເພື່ອບັງຄັບໃຊ້ຄຳສອນຂອງຕົນ ແລະຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ມັນນິຍາມວ່າເປັນພວກນອກຮີດ. ຂະບວນການທົດສອບທົ່ວໂລກທີ່ເກີດຂຶ້ນຄຽງຄູ່ກັບການກໍ່ຕົວຂອງຮູບສັດຮ້າຍ ຈະສຳເລັດຂຶ້ນເປັນອັນດັບທຳອິດພາຍໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ລັກສະນະຝ່າຍຄຳພະຍາກອນຂອງຂະບວນການທົດສອບທັງສອງນັ້ນ ໂດຍເນື້ອແທ້ແລ້ວເປັນຢ່າງດຽວກັນ ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ ຫຼືໃນໂລກກໍຕາມ.

ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງສອງຊ່ວງເວລາທີ່ເໝືອນກັນຄື ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ ທີ່ຢູ່ກ່ອນແລະຫຼັງໄມ້ກາງແຂນ ເປັນພະຍານຂໍ້ທີສອງ ສຳລັບການຊີ້ບົ່ງຂະບວນການທົດສອບ “ຮູບສັດຮ້າຍ” ສອງລຳດັບຕິດຕໍ່ກັນໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງໂລກ. ການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍໃນສະຫະລັດ ລະຫວ່າງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ ນຳໜ້າການກໍ່ຮ່າງຂຶ້ນຂອງຮູບສັດຮ້າຍໃນສະຫະປະຊາຊາດ ຫຼັງຈາກກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ. ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດ ນັບຈາກການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງເຖິງໄມ້ກາງແຂນ ໄດ້ນຳໜ້າ ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງສາວົກຂອງພຣະອົງ ທີ່ຕິດຕາມຫຼັງໄມ້ກາງແຂນ. ສອງເສັ້ນທາງນີ້ ຊຶ່ງແຕ່ລະເສັ້ນປະກອບດ້ວຍສອງຊ່ວງເວລາທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບທີ່ເໝືອນກັນໃນແຕ່ລະຊ່ວງ ເປັນຕົວແທນແກ່ແກ່ນຫົວຂໍ້ຂອງ “ພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ” ຫຼື “ພາບລັກຂອງປໍລະປັກຂອງພຣະຄຣິດ.”

ໄລຍະເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນແຫ່ງພຣະຣາຊກິດຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດສະເດັດລົງມາໃນເວລາທີ່ພຣະອົງຮັບບັບຕິສະມາ ອັນສອດຄ່ອງກັບທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດເດດໃນພຣະນິມິດບົດທີ 18 ຜູ້ໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

ໄລຍະເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາທີ່ຈະສິ້ນສຸດລົງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ໄມ້ກາງແຂນເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ທັງສອງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການພິພາກສາ. ທັງສອງເປັນຕົວແທນຂອງການມາເຖິງແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງຊາດ ສໍາລັບຊາດທີ່ເຫດການແຫ່ງການພິພາກສານັ້ນເກີດຂຶ້ນ. ທັງສອງເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຂອງຢູດາ. ໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດ ມັນແມ່ນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຂອງຢູດາຕາມຕົວອັກສອນ, ແລະໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ມັນແມ່ນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດຂອງຢູດາທາງວິນຍານ ຄື ສະຫະລັດອາເມລິກາ. ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ພຣະຄຣິດຖືກຍົກຂຶ້ນ ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການດຶງດູດມະນຸດທັງປວງໃຫ້ມາຫາພຣະອົງ.

ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກປະກາດໃຊ້, ທຸງສັນຍາລັກຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ ເພື່ອດຶງດູດມະນຸດທັງປວງມາຫາພຣະຄຣິດ.

ໄລຍະເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນໃນປະຫວັດສາດຂອງພຣະຄຣິດທີ່ຕາມຫຼັງໄມ້ກາງແຂນ ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອມີຄາເອນລຸກຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ສະເຕຟາໂນຖືກຂວ້າງດ້ວຍກ້ອນຫີນ.

ໄລຍະເວລາທົດສອບຕາມນິມິດສີ່ສິບສອງເດືອນຂອງຮູບສຸດທ້າຍຂອງສັດຮ້າຍ ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອມີຄາເອນຢືນຂຶ້ນ ແລະເປັນໝາຍສຳຄັນເຖິງການປິດສິ້ນແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ.

ປະຫວັດສາດອັນຄົບຖ້ວນຂອງກະບວນການທົດສອບພາບສັດຮ້າຍທັງສອງນັ້ນ ຍັງປະກອບດ້ວຍພະຍານພະຍາກອນພາຍໃນອື່ນໆອີກ. ເມື່ອເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ແລະຂ້າພະເຈົ້າຂໍຍອມຮັບວ່າ ມີບຸກຄົນພຽງບໍ່ຫຼາຍຄົນທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງນີ້—ແຕ່ກະບວນການທົດສອບພາບສັດຮ້າຍຄັ້ງທຳອິດ ທີ່ສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອວິບັດປະການທີສາມໄດ້ເຂົ້າມາໃນປະຫວັດສາດ. ກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງເປັນຈຸດທີ່ກະບວນການທົດສອບພາບສັດຮ້າຍຄັ້ງທຳອິດນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການມາຮອດຂອງວິບັດປະການທີສາມໃນການພິພາກສາຕໍ່ຕ້ານສະຫະລັດອາເມລິກາ ສຳລັບການຜ່ານກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເວລານັ້ນ ການມາຮອດຂອງວິບັດປະການທີສາມໄດ້ສຳເລັດການເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ ຕາມການສຳເລັດຂອງພຣະນິມິດບົດທີ 11 ຂໍ້ 18 ແລະເປັນການກ່າວເຖິງເທື່ອທຳອິດກ່ຽວກັບບົດບາດຂອງອິດສະລາມໃນການເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດໂກດເຄືອງ ໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີ.

ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ແມ່ນການສິ້ນສຸດຂອງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຄັ້ງທຳອິດ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍແມ່ນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ໄລຍະແຫ່ງການທົດສອບຄັ້ງສຸດທ້າຍນັ້ນສິ້ນສຸດລົງເມື່ອເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດປິດລົງ, ແລະໃນຈຸດເວລານັ້ນ ລົມທັງສີ່ ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ຈະຖືກປ່ອຍອອກຢ່າງເຕັມທີ.

ໃນປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດ, ຫຼັກໝາຍທາງພະຍາກອນອັນທຳອິດຂອງໄລຍະທຳອິດຈຳນວນໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ພຣະອົງຮັບບັບຕິສະມາ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການສິ້ນພຣະຊົນແລະການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ. ໄລຍະນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນການສິ້ນພຣະຊົນແລະການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນໄດ້ເປີດຕົ້ນໄລຍະສຸດທ້າຍຈຳນວນໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ. ໄລຍະນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຕາຍ ແລະການຄືນຊີວິດທີ່ໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້ຂອງ Stephen.

ເສັ້ນປະຫວັດສາດທີ່ເປັນຕົວແທນພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ ມີໂຄງສ້າງທາງຄຳພະຍາກອນທີ່ເໝືອນກັນທຸກປະການກັບເສັ້ນປະຫວັດສາດທີ່ເປັນຕົວແທນພາບລັກຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ.

ໃນພຣະຄຳພີ ພຣະຄຣິດຄືກະສັດທີ່ແທ້ຈິງແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະເປົ້າໝາຍຂອງຊາຕານມາໂດຍຕະຫຼອດແມ່ນເພື່ອໂຄ່ນລົ້ມ ແລະປອມແປງສິດອຳນາດແຫ່ງການຄອບຄອງຂອງພຣະຄຣິດ.

“ດ້ານຂອງທິດເໜືອ” ແມ່ນເຢຣູຊາເລັມ, ນະຄອນຂອງກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ບ່ອນທີ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຕັ້ງຢູ່.

ໃນພຣະຄຳພີ, “ກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອ” ຝ່າຍໂລກນີ້ ຖືກນຳສະເໜີຢູ່ສະເໝີວ່າເປັນສັດຕູຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄວາມພະຍາຍາມຂອງຊາຕານທີ່ຈະປອມແປງກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອທີ່ແທ້ຈິງ, ຜູ້ປະທັບເທິງບັນລັງຂອງພຣະອົງໃນເຢຣູຊາເລັມ, ຊຶ່ງເປັນທີ່ຕັ້ງໃນຟາກເໜືອ. ແນວຄວາມຄິດທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງກະບວນການທົດສອບສອງປະການຂອງຮູບຂອງສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງດຳເນີນຂະໜານກັບແນວຄວາມຄິດແຫ່ງກະບວນການທົດສອບສອງປະການຂອງພຣະສັນຖານຂອງພຣະຄຣິດ, ມີພະຍານຄົນທີສາມຢູ່ໃນຫົວຂໍ້ເລື່ອງຄວາມພະຍາຍາມຂອງຊາຕານທີ່ຈະເປັນກະສັດແຫ່ງຝ່າຍເໜືອ ຜູ້ປົກຄອງເໜືອປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

ໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ., ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຊຶ່ງຖືກແທນດ້ວຍອັດຊີເຣຍ, ໄດ້ນຳອານາຈັກສິບເຜົ່າທາງເໜືອຂອງອິດສະຣາເອນເຂົ້າສູ່ການເປັນທາດ ເພື່ອໃຫ້ຄຳພະຍາກອນ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນພຣະບັນຍັດສັນຍາບັນ ບົດທີ 26 ສຳເລັດຜົນ. ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີຕໍ່ມາ, ໃນປີ 538, ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຊຶ່ງໃນຈຸດນັ້ນຂອງປະຫວັດສາດຖືກແທນໂດຍໂຣມນອກຮີດທີ່ເປັນຕົວຈິງ, ໄດ້ມອບບັນລັງໃຫ້ແກ່ໂຣມສັນຕະປາປາ, ຜູ້ຊຶ່ງຈາກນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນກະສັດຝ່າຍວິນຍານແຫ່ງທິດເໜືອອີກໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ. ໄລຍະທີສອງແຫ່ງໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີນັ້ນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1798, ເມື່ອກະສັດໂຣມຝ່າຍວິນຍານແຫ່ງທິດເໜືອໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍ. ເມື່ອສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍໃນປີ 1798, ສິ່ງນັ້ນເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງການປິດໂອກາດແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ, ເມື່ອສັນຕະປາປາທີ່ຖືກຟື້ນຄືນມາໃນທີ່ສຸດແລະຕະຫຼອດໄປຈະມາເຖິງຈຸດຈົບຂອງຕົນ ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ.

“ເຈັດເວລາ” ໃນ ພຣະທຳເລວີ ບົດ 26 ຊຶ່ງເທົ່າກັບສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ ໄດ້ຊີ້ບອກອັດຊີເຣຍໃຫ້ເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນປີ 723 ກ່ອນ ຄ.ສ., ແລະໃນຖານະທີ່ເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ລາວໄດ້ພິຊິດອານາຈັກ “ຝ່າຍເໜືອ” ຂອງອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ. ນັບຕັ້ງແຕ່ຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ລັດທິນອກຮີດ ໂດຍເລີ່ມຈາກອັດຊີເຣຍໄປຈົນເຖິງໂຣມນອກຮີດ ໄດ້ຢຽບຍ່ຳປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຄື “ພົນບໍລິວານ” ໃນ ດານີເອນ 8:13 ເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ. ໃນປີ 538, ກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອແຫ່ງໂຣມຕາມຕົວອັກສອນ ໄດ້ຖືກພິຊິດຕາມຄຳພະຍາກອນໂດຍກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອແຫ່ງໂຣມຝ່າຍວິນຍານ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຢຽບຍ່ຳອິດສະຣາເອນຝ່າຍວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າອີກເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ. ຊ່ວງເວລາການຢຽບຍ່ຳຄັ້ງທີສອງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງເມື່ອກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອແຫ່ງໂຣມຝ່າຍວິນຍານໄດ້ຮັບບາດແຜສາຫັດຂອງຕົນໃນປີ 1798.

ໃນແນວລຳດັບຂອງພາບລັກຂອງພຣະຄຣິດ, ຈຸດສູນກາງແມ່ນໄມ້ກາງແຂນ, ບ່ອນທີ່ຄວາມຕາຍຖືກລະບຸ. ໃນສອງຊ່ວງເວລາຂອງການທົດສອບແຫ່ງການກໍ່ຮ່າງຂອງຮູບພາບຂອງສັດຮ້າຍ, ຈຸດສູນກາງແມ່ນການຕາຍຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ໃນແນວລຳດັບຂອງກະສັດຝ່າຍທິດເໜືອປອມແປງ, ຈຸດສູນກາງແມ່ນການຕາຍຂອງກະສັດຝ່າຍທິດເໜືອໂຣມັນຕາມຕົວອັກສອນ.

ເສັ້ນເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວພະຍານຕາມພຣະຄຳພີສາມປະການ ຊຶ່ງແຕ່ລະປະການປະກອບມີສອງຊ່ວງເວລາທີ່ດຳເນີນຕາມລຳດັບກັນຢູ່ພາຍໃນຊ່ວງເວລາດຽວ. ຈຸດກາງແຕ່ລະຈຸດຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍຄວາມຕາຍທາງກາຍ ຫຼືການຕາຍຂອງອານາຈັກໜຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ. ສຳລັບພຣະຄຣິດ ຈຸດກາງນັ້ນແມ່ນການສິ້ນພຣະຊົນແລະການຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ. ສຳລັບຮູບສັດຮ້າຍ ຈຸດກາງນັ້ນແມ່ນການຕາຍຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນໂລກ ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ສຳລັບເສັ້ນຂອງກະສັດພາກເໜືອປອມ ຈຸດກາງນັ້ນເປັນຕົວແທນການຕາຍຂອງກະສັດພາກເໜືອໂຣມັນຕາມຕົວອັກສອນ ຊຶ່ງເປັນອານາຈັກທີສີ່ໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ.

ພະຍານສອງອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11, ຕາມທີ່ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ກ່າວໄວ້ໃນ The Great Controversy, ເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະຄຣິດຄືພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ພະຍານສອງອົງນັ້ນໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ພະຍາກອນເປັນເວລາໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ, ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກະສອບ. ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຖືກຂ້າໃນຖະໜົນ, ແລະບໍ່ໄດ້ລຸກຂຶ້ນອີກເປັນເວລາສາມວັນເຄິ່ງ. “ໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບວັນ,” ແລະ “ສາມວັນເຄິ່ງ” ທັງສອງຕ່າງເປັນສັນຍາລັກຂອງຊ່ວງເວລາໃນຖິ່ນກັນດານຈຳນວນໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫົກສິບປີ. ພວກເຂົາເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຮັບກຳລັງອຳນາດ ໃນຂະນະທີ່ພະຍາກອນໂດຍນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກະສອບ ອັນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນຄວາມຕາຍ. ຈາກນັ້ນ ຕະຫຼອດຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນດຽວກັນນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ນິ່ງງຽບ ແລະຖືກຫົ່ມດ້ວຍຄວາມຕາຍ ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະຖືກຄືນຊີວິດຂຶ້ນມາ ເພື່ອປະກາດຄຳເຕືອນຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງປະກາດການສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງ.

ສີ່ເສັ້ນຄຳພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ທຽບເທົ່າກັບພະຍານສີ່ປະການ. ໂຄງສ້າງທາງຄຳພະຍາກອນຂອງພະຍານທັງສີ່ປະການນັ້ນເໝືອນກັນທຸກປະການ. ຊ່ວງເວລາຂອງແຕ່ລະໜຶ່ງໃນແປດຊ່ວງ, ຍົກເວັ້ນແຕ່ຊ່ວງຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຫາກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້, ຊຶ່ງພົບຢູ່ໃນສີ່ເສັ້ນນັ້ນ, ມີຄວາມເໝືອນກັນທາງຄຳພະຍາກອນ. ທຸກຈຸດກາງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຕາຍບາງປະເພດ. ສອງເສັ້ນໃນນັ້ນກ່າວເຖິງພຣະຄຣິດ, ບໍ່ວ່າໃນຖານະພາບລັກຂອງພຣະອົງ, ຫຼືໃນຖານະພຣະວະຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ອີກສອງເສັ້ນໜຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດ, ບໍ່ວ່າໃນຄວາມປາຖະໜາຂອງມັນທີ່ຈະປອມແປງພຣະຄຣິດໃນຖານະກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ຫຼືເພື່ອປອມແປງລະບົບການປົກຄອງຂອງພຣະຄຣິດ.

ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປຂອງພວກເຮົາ ພວກເຮົາຈະພະຍາຍາມນຳເອົາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນເຂົ້າມາເຊື່ອມໂຍງກັບສົງຄາມໃນຟ້າສະຫວັນຊັ້ນທຳອິດ. ທ່ານຜູ້ອ່ານ ຫຼື ທ່ານຜູ້ຟັງທີ່ຮັກ: ບໍ່ວ່າທ່ານຈະປະຕິເສດບໍ່ຍອມເຫັນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ ຫຼື ທ່ານເຫັນມັນກໍຕາມ ຈຳເປັນຕ້ອງຊີ້ແຈງໃຫ້ປະຈັກວ່າ ຂໍ້ມູນທີ່ກຳລັງຖືກນຳສະເໜີຢູ່ໃນບົດຄວາມທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ຖືກຊີ້ບົ່ງ ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນໄດ້ຮັບການຢືນຢັນແລະຄ້ຳຈູນໄວ້ ດ້ວຍການນຳຫຼັກການທີ່ໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ເພື່ອລະບຸຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງນັ້ນ. ນີ້ແມ່ນລາຍເຊັນແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ແລະ ເປັນອົງປະກອບອັນໃຫຍ່ຂອງພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ.