The message of the Revelation of Jesus Christ that is being unsealed includes the identification of the Hebrew word translated as “truth,” which among other things, represents Christ’s character as the Alpha and Omega. The beginning of a thing representing the end of a thing pervades the entire Bible, and Christ’s character is manifested in the Bible, for He is the Word. Alpha and Omega is the element of Christ’s character that He himself identifies, as the proof that He is God.

ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງພຣະນິມິດຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ທີ່ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນ ລວມເຖິງການຊີ້ບອກຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ຖືກແປວ່າ “ຄວາມຈິງ” ຊຶ່ງໃນບັນດາຄວາມໝາຍອື່ນໆນັ້ນ ຄຳນີ້ເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດໃນຖານະທີ່ພຣະອົງຊົງເປັນອານຟາແລະໂອເມກາ. ການທີ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງນັ້ນ ແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວພຣະຄຳພີທັງໝົດ, ແລະພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດກໍຖືກສຳແດງໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ ເພາະພຣະອົງຄືພຣະວັດຈະນະ. ອານຟາແລະໂອເມກາ ແມ່ນອົງປະກອບແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ທີ່ພຣະອົງເອງຊົງລະບຸໄວ້ ເປັນຫຼັກຖານວ່າພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າ.

Isaiah chapter forty marks the beginning of a prophetic narrative that continues until the end of the book of Isaiah in chapter sixty-six. It starts by identifying the comforter that is sent, which Christ promises to the disciples to comfort them from his departure, but the coming of the Comforter finds its perfect fulfillment, as all prophecies do, in the last days. Isaiah’s and Jesus’ identification of the arrival of the Comforter points to the disappointment of the movement of the one hundred and forty-four thousand, that occurred on July 18, 2020.

ບົດທີສີ່ສິບແຫ່ງພຣະຄຳອິຊາຢາເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງບົດບັນຍາຍແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ດຳເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງຕອນຈົບຂອງພຣະທຳອິຊາຢາໃນບົດທີຫົກສິບຫົກ. ມັນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍການບົ່ງຊີ້ຜູ້ປອບໂຍນຜູ້ທີ່ຖືກສົ່ງມາ, ຊຶ່ງພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສັນຍາແກ່ພວກສາວົກເພື່ອປອບໂຍນພວກເຂົາຈາກການຈາກໄປຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ການສະເດັດມາຂອງຜູ້ປອບໂຍນນັ້ນໄດ້ພົບການສຳເລັດອັນສົມບູນຂອງມັນ, ດັ່ງທີ່ຄຳພະຍາກອນທັງປວງເປັນ, ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ການບົ່ງຊີ້ຂອງອິຊາຢາແລະຂອງພຣະເຢຊູກ່ຽວກັບການມາເຖິງຂອງຜູ້ປອບໂຍນ ຊີ້ໄປຫາຄວາມຜິດຫວັງຂອງຂະບວນການແຫ່ງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຊຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you. And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment. John 16:7, 8.

ແຕ່ເຮົາບອກຄວາມຈິງແກ່ພວກທ່ານ; ການທີ່ເຮົາຈະຈາກໄປນັ້ນເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກທ່ານ: ເພາະຖ້າເຮົາບໍ່ຈາກໄປ, ພຣະຜູ້ຊົງປອບໂຍນຈະບໍ່ມາຫາພວກທ່ານ; ແຕ່ຖ້າເຮົາຈາກໄປ, ເຮົາຈະສົ່ງພຣະອົງມາຫາພວກທ່ານ. ແລະເມື່ອພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາແລ້ວ, ພຣະອົງຈະຊົງຊີ້ໃຫ້ໂລກຮູ້ເຖິງຄວາມບາບ, ແລະເຖິງຄວາມຊອບທຳ, ແລະເຖິງການພິພາກສາ. ໂຢຮັນ 16:7, 8

The words “sin, righteousness, and judgment” are what the Comforter will use to “reprove” the world. The word translated as “reprove,” includes the meaning to convince. The three steps of “sin, righteousness and judgment” represent the Hebrew word that is translated as “truth.” That word was created from the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet, and that word represents that the Creator of all things, is the first and the last, the Alpha and Omega. When the Comforter comes to the disappointed one hundred and forty-four thousand, He will convince them, and then the world, that God is the Alpha and Omega.

ຄໍາວ່າ “ບາບ, ຄວາມຊອບທໍາ, ແລະ ການພິພາກສາ” ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຈະໃຊ້ເພື່ອ “ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຜິດ” ແກ່ໂລກ. ຄໍາທີ່ແປເປັນ “ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຜິດ” ນັ້ນ ລວມເອົາຄວາມໝາຍວ່າ ການເຮັດໃຫ້ເຊື່ອຖືດ້ວຍ. ສາມຂັ້ນຕອນຂອງ “ບາບ, ຄວາມຊອບທໍາ ແລະ ການພິພາກສາ” ເປັນຕົວແທນຂອງຄໍາພາສາເຮັບເຣີທີ່ໄດ້ຖືກແປວ່າ “ຄວາມຈິງ.” ຄໍານັ້ນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກອັກສອນຕົວທໍາອິດ, ຕົວທີສິບສາມ ແລະ ຕົວສຸດທ້າຍ ຂອງອັກສອນພາສາເຮັບເຣີ, ແລະ ຄໍານັ້ນເປັນຕົວແທນວ່າ ພຣະຜູ້ສ້າງສັນພະສິ່ງທັງປວງ ຊົງເປັນຜູ້ທໍາອິດ ແລະ ຜູ້ສຸດທ້າຍ, ອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ. ເມື່ອພຣະຜູ້ປອບໂຍນສະເດັດມາເຖິງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນຜູ້ຜິດຫວັງນັ້ນ, ພຣະອົງຈະຊົງເຮັດໃຫ້ເຂົາເຊື່ອຖື, ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ໂລກເຊື່ອຖືດ້ວຍ, ວ່າພຣະເຈົ້າຊົງເປັນອາລຟາ ແລະ ໂອເມກາ.

Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.

“ຈົ່ງປອບໂຍນ, ຈົ່ງປອບໂຍນຊົນຊາດຂອງເຮົາ” ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້. “ຈົ່ງເວົ້າກັບເຢຣູຊາເລັມດ້ວຍຖ້ອຍຄຳປອບໂຍນ, ແລະປະກາດແກ່ນາງວ່າ ການສົງຄາມຂອງນາງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ, ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງນາງໄດ້ຮັບການອະໄພແລ້ວ: ເພາະນາງໄດ້ຮັບຈາກພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເປັນສອງເທົ່າສຳລັບບາບທັງສິ້ນຂອງນາງ. ສຽງຂອງຜູ້ໜຶ່ງຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານວ່າ, ຈົ່ງຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈົ່ງເຮັດທາງຫຼວງໃນທະເລຊາຍໃຫ້ຊື່ຕົງສຳລັບພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ. ທຸກຫຸບເຂົາຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ, ແລະທຸກພູເຂົາກັບເນີນພູຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຕ່ຳລົງ: ສິ່ງທີ່ຄົດງໍຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຊື່ຕົງ, ແລະບ່ອນຂຸລຂະຈະກາຍເປັນທົ່ງຮາບພຽງ: ແລະພຣະສິລິຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກສຳແດງອອກ, ແລະມະນຸດທັງປວງຈະເຫັນພ້ອມກັນ: ເພາະພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຕັດໄວ້ແລ້ວ.” ເອຊາຢາ 40:1–5

The passage is identifying the work of the final Elijah messenger that was typified by William Miller, who had been typified by John the Baptist, who had been typified by Elijah, and who had been identified by Malachi as the messenger that prepares the way for the messenger of the covenant. In the final Elijah movement, when the Lord sends the comforter to strengthen those who have been disappointed and are waiting for the Lord during a tarrying time, the “glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” The “glory” of the Lord is His character, and the Revelation of Jesus Christ is an unsealing of the element of His character that is represented as Alpha and Omega. After the introduction of the first five verses, the “voice of him that crieth in the wilderness,” asks God “What shall I cry?”

ຂໍ້ຄວາມນີ້ກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງພາລະກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອລີຢາຄົນສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບໄວ້ໂດຍ William Miller, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບໄວ້ໂດຍ John the Baptist, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບໄວ້ໂດຍ Elijah, ແລະຜູ້ທີ່ Malachi ໄດ້ລະບຸວ່າເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ໃນຂະບວນການເຄື່ອນໄຫວເອລີຢາຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສົ່ງຜູ້ປອບໂຍນມາເພື່ອເສີມກຳລັງແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຜິດຫວັງ ແລະກຳລັງຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ, “ລັດສະໝີຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຖືກເປີດເຜີຍ ແລະເນື້ອໜັງທັງປວງຈະໄດ້ເຫັນພ້ອມກັນ.” “ລັດສະໝີ” ຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຄືພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ, ແລະ The Revelation of Jesus Christ ແມ່ນການແກະຜະນຶກອົງປະກອບແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ທີ່ຖືກແທນໄວ້ດ້ວຍ Alpha and Omega. ຫຼັງຈາກບົດນຳຂອງຫ້າຂໍ້ທຳອິດແລ້ວ, “ສຽງຂອງຜູ້ທີ່ຮ້ອງໃນຖິ່ນກັນດານ” ໄດ້ທູນຖາມພຣະເຈົ້າວ່າ “ຂ້າພະອົງຈະຮ້ອງວ່າຢ່າງໃດ?”

The voice said, Cry. And he said, What shall I cry? All flesh is grass, and all the goodliness thereof is as the flower of the field: The grass withereth, the flower fadeth: because the spirit of the Lord bloweth upon it: surely the people is grass. The grass withereth, the flower fadeth: but the word of our God shall stand for ever. Isaiah 40:6–8.

ສຽງນັ້ນກ່າວວ່າ, ຈົ່ງຮ້ອງເຖີດ. ແລະທ່ານກ່າວວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຈະຮ້ອງວ່າຢ່າງໃດ? ມວນມະນຸດທັງໝົດເປັນດັ່ງຫຍ້າ, ແລະຄວາມສະງ່າງາມທັງສິ້ນຂອງມັນກໍເປັນດັ່ງດອກໄມ້ແຫ່ງທົ່ງນາ: ຫຍ້າກໍແຫ້ງໄປ, ດອກໄມ້ກໍຫ່ຽວໄປ: ເພາະວ່າພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າພັດຖືກມັນ: ແທ້ຈິງແລ້ວ ປະຊາຊົນກໍເປັນດັ່ງຫຍ້າ. ຫຍ້າກໍແຫ້ງໄປ, ດອກໄມ້ກໍຫ່ຽວໄປ: ແຕ່ພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາຈະຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ. ອິຊາຢາ 40:6–8.

The message of Christ’s character that is represented as Alpha and Omega is placed within the symbolism of Islam. In Ezekiel thirty-seven the valley of dead bones is first brought together, and then brought to life by the prophetic message of the four winds.

ຂ່າວສານແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະຄຣິດ ທີ່ຖືກນຳສະເໜີເປັນ Alpha ແລະ Omega ນັ້ນ ຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນສັນຍາລັກຂອງອິສລາມ. ໃນ ເອເຊກຽນ ບົດທີ 37 ຫຸບເຂົາແຫ່ງກະດູກແຫ້ງໄດ້ຖືກນຳມາຮວບຮວມເຂົ້າກັນກ່ອນ ແລະຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖືກນຳມາສູ່ຊີວິດໂດຍຂ່າວສານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນຂອງລົມທັງສີ່.

“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.

“ບັນດາທູດສະຫວັນກຳລັງຍຶດຫມັ້ນລົມທັງສີ່ໄວ້, ຊຶ່ງຖືກພັນລະນາເປັນດັ່ງມ້າທີ່ກຳລັງຄຽດແຄ້ນ ແລະພະຍາຍາມສະບັດໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນ ແລ້ວແລ່ນກວາດໄປທົ່ວພື້ນພິພົບໂລກ, ນຳພາການທຳລາຍ ແລະຄວາມຕາຍໄປຕາມເສັ້ນທາງຂອງມັນ.”

“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

“ພວກເຮົາຈະນອນຫຼັບຢູ່ທີ່ຂອບເຂດອັນໃກ້ຊິດຂອງໂລກນິລັນດອນນັ້ນບໍ? ພວກເຮົາຈະມືດມົນ ແລະ ເຢັນຊາ ແລະ ປາດສະຈາກຊີວິດບໍ? ໂອ, ຂໍໃຫ້ໃນບັນດາຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາມີພຣະວິນຍານ ແລະ ລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຖືກປະທານເຂົ້າໃນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ ແລະ ດຳລົງຊີວິດ. ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງເຫັນວ່າ ທາງນັ້ນແຄບ ແລະ ປະຕູນັ້ນຄັບແຄບ. ແຕ່ເມື່ອພວກເຮົາຜ່ານເຂົ້າໄປທາງປະຕູຄັບແຄບນັ້ນ ຄວາມກວ້າງຂອງມັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

The angry horse of Bible prophecy is Islam. The angry horse is being held back from doing his work of destruction, as represented by the holding of the four winds by four angels in Revelation seven. They are restrained until the one hundred and forty-four thousand are sealed.

ມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີຄື ອິດສະລາມ. ມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍນັ້ນກຳລັງຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ບໍ່ໃຫ້ປະຕິບັດພາລະກິດແຫ່ງການທຳລາຍຂອງມັນ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການຍຶດຫນ່ວງລົມທັງສີ່ໄວ້ໂດຍທູດສະຫວັນສີ່ອົງໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 7. ພວກມັນຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ຈົນກວ່າຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈະຖືກປະທັບຕາ.

And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.

ແລະພາຍຫຼັງເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນສີ່ອົງ ຢືນຢູ່ທີ່ສີ່ມຸມຂອງໂລກ ກຳລັງຢຶດສີ່ລົມຂອງໂລກໄວ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ລົມພັດເທິງແຜ່ນດິນ ຫຼືເທິງທະເລ ຫຼືເທິງຕົ້ນໄມ້ໃດໆ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງ ກຳລັງຂຶ້ນມາຈາກທິດຕາເວັນອອກ ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່; ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນດັງໄປຫາທູດສະຫວັນສີ່ອົງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ທຳລາຍແຜ່ນດິນແລະທະເລ, ກ່າວວ່າ, ຢ່າທຳລາຍແຜ່ນດິນ ຫຼືທະເລ ຫຼືຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ ຈົນກວ່າພວກເຮົາໄດ້ປະທັບຕາບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 7:1–3.

The four winds being held, represents the restraining of Islam until the sealing of God’s people is accomplished. Islam is represented in Revelation as the last three of the seven trumpets, and also as the three woes.

ການທີ່ລົມທັງສີ່ຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ ເປັນຕົວແທນຂອງການຍັບຢັ້ງອິສລາມໄວ້ ຈົນກວ່າການປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຈະສໍາເລັດລົງ. ໃນພຣະນິມິດ ອິສລາມຖືກນໍາສະເໜີເປັນສາມແກສຸດທ້າຍໃນເຈັດແກ, ແລະຍັງເປັນຄວາມວິບັດທັງສາມອີກດ້ວຍ.

And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.

ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ແລະໄດ້ຍິນທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງບິນຜ່ານກາງຟ້າ ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງວ່າ, ວິບັດ, ວິບັດ, ວິບັດ ຈົ່ງມີແກ່ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ເພາະເຫດສຽງແກຂອງທູດສະຫວັນອີກສາມອົງ ຊຶ່ງຍັງຈະເປົ່າຢູ່ນັ້ນ! ພຣະນິມິດ 8:13

After introducing the three woe trumpets, John identifies the characteristics of Islam in chapter nine. In verse four of chapter nine a command is given to Islam, that was fulfilled in the history of Abubekr, the first leader after Mohammed.

ຫຼັງຈາກໄດ້ນໍາສະເໜີແກຣດແກ້ວສາມປະການແຫ່ງຄວາມວິບັດແລ້ວ, ໂຢຮັນໄດ້ລະບຸລັກສະນະຂອງອິສລາມໃນບົດທີ 9. ໃນຂໍ້ 4 ຂອງບົດທີ 9 ມີພຣະບັນຊາໜຶ່ງຖືກມອບໃຫ້ແກ່ອິສລາມ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສໍາເລັດເປັນຈິງໃນປະຫວັດສາດຂອງອາບູເບເກີ, ຜູ້ນໍາຄົນທໍາອິດຫຼັງຈາກມູຮໍາໝັດ.

And it was commanded them that they should not hurt the grass of the earth, neither any green thing, neither any tree; but only those men which have not the seal of God in their foreheads. Revelation 9:4.

ແລະມີຄໍາສັ່ງແກ່ພວກມັນວ່າ ຢ່າໃຫ້ທໍາອັນຕະລາຍແກ່ຫຍ້າຂອງແຜ່ນດິນໂລກ ຫຼືສິ່ງຂຽວໃດໆ ຫຼືຕົ້ນໄມ້ໃດໆ ແຕ່ໃຫ້ທໍາອັນຕະລາຍສະເພາະແຕ່ມະນຸດທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ທີ່ໜ້າຜາກຂອງຕົນ. ພຣະນິມິດ 9:4

Uriah Smith, identified the relation of Abubekr to verse four.

ອູຣີຢາ ສະມິດ ໄດ້ຊີ້ບອກຄວາມສຳພັນຂອງ Abubekr ກັບຂໍ້ທີສີ່.

“After the death of Mohammed, he was succeeded in the command by Abubekr, A.D. 632, who, as soon as he had fairly established his authority and government, dispatched a circular letter to the Arabian tribes, from which the following is an extract:

“ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ Mohammed, ລາວໄດ້ຖືກສືບຕໍ່ໃນຕຳແໜ່ງການບັນຊາໂດຍ Abubekr, ໃນ ຄ.ສ. 632, ຜູ້ຊຶ່ງທັນທີທີ່ໄດ້ສະຖາປະນາອຳນາດແລະລັດຖະບານຂອງຕົນໄດ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງແລ້ວ, ໄດ້ສົ່ງຈົດໝາຍແຈ້ງການສະບັບໜຶ່ງໄປຫາບັນດາເຜົ່າອາຣະເບຍ, ຈາກຊຶ່ງຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ເປັນຂໍ້ຄັດອອກ:”

“‘When you fight the battles of the Lord, acquit yourselves like men, without turning your backs; but let not your victory be stained with the blood of women and children. Destroy no palm-trees, nor burn any fields of corn. Cut down no fruit-trees, nor do any mischief to cattle, only such as you kill to eat. When you make any covenant or article, stand to it, and be as good as your word. And as you go, you will find some religious persons who live retired in monasteries, and propose to themselves to serve God that way; let them alone, and neither kill them nor destroy their monasteries. And you will find another sort of people that belong to the synagogue of Satan, who have shaven crowns; be sure you cleave their skulls, and give them no quarter till they either turn Mohammedans or pay tribute.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

“‘ເມື່ອພວກເຈົ້າຕໍ່ສູ້ໃນສົງຄາມຂອງພຣະເຈົ້າ, ຈົ່ງປະພຶດຕົນດັ່ງບຸລຸດ, ໂດຍບໍ່ຫັນຫຼັງໜີ; ແຕ່ຢ່າໃຫ້ໄຊຊະນະຂອງພວກເຈົ້າຖືກເປື້ອນເປິະດ້ວຍເລືອດຂອງແມ່ຍິງແລະເດັກນ້ອຍ. ຢ່າທຳລາຍຕົ້ນຕານ, ຫຼືເຜົາທົ່ງນາທີ່ມີເຂົ້າ. ຢ່າຕັດຕົ້ນໄມ້ທີ່ໃຫ້ໝາກ, ແລະຢ່າກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍໃດໆແກ່ສັດລ້ຽງ, ນອກຈາກສັດທີ່ພວກເຈົ້າຂ້າເພື່ອເປັນອາຫານ. ເມື່ອພວກເຈົ້າທຳສັນຍາ ຫຼືຂໍ້ຕົກລົງໃດໆ, ຈົ່ງຍຶດໝັ້ນຕາມນັ້ນ, ແລະຈົ່ງຮັກສາຄຳຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ຊື່ສັດ. ແລະໃນຂະນະທີ່ພວກເຈົ້າໄປນັ້ນ, ພວກເຈົ້າຈະພົບບາງຄົນທາງສາສະໜາຜູ້ດຳລົງຊີວິດຢ່າງສັນໂດດຢູ່ໃນອາຮາມ, ແລະມຸ່ງໝາຍຈະຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າໃນວິທີນັ້ນ; ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາໄວ້, ແລະຢ່າຂ້າເຂົາ ຫຼືທຳລາຍອາຮາມຂອງເຂົາ. ແລະພວກເຈົ້າຈະພົບຄົນອີກຈຳພວກໜຶ່ງຜູ້ຂຶ້ນກັບທຳມະສາລາຂອງຊາຕານ, ຜູ້ທີ່ໂກນກະຫຼ່ອມສີສະຂອງຕົນ; ຈົ່ງແນ່ໃຈວ່າພວກເຈົ້າຜ່າກະໂຫຼກຂອງເຂົາ, ແລະຢ່າໃຫ້ການລະເວັ້ນແກ່ເຂົາເລີຍ ຈົນກວ່າເຂົາຈະຫັນມາເປັນມູຮຳມະດານ ຫຼືຈ່າຍບັນນາການ.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 500.

Uriah Smith goes on to identify two classes of men, who were to be distinguished by the Islamic warriors that Abubekr sent to bring war against Rome. One class he identifies as Catholic monks, who worshipped on Sunday; and the other class were those who worshipped on the seventh-day. Islam was only to attack the worshippers of the sun. More important to our considerations is that men, whether Sunday keepers or Sabbath keepers, are symbolically represented as grass, green things and trees. The four winds in chapter seven were restrained from blowing upon the grass until the Sabbath keepers were sealed.

ອູຣິຢາ ສະມິດ ຍັງດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນການຈຳແນກມະນຸດອອກເປັນສອງຈຳພວກ ຊຶ່ງບັນດານັກຮົບອິດສະລາມທີ່ອະບູເບກຣ໌ສົ່ງໄປເຮັດສົງຄາມກັບໂຣມ ຈະຕ້ອງແຍກໃຫ້ອອກ. ຈຳພວກໜຶ່ງ ທ່ານລະບຸວ່າເປັນນັກບວດຄາທອລິກ ຜູ້ນະມັດສະການໃນວັນອາທິດ; ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງແມ່ນຜູ້ທີ່ນະມັດສະການໃນວັນທີເຈັດ. ອິດສະລາມຈະຕ້ອງໂຈມຕີພຽງແຕ່ຜູ້ນະມັດສະການດວງອາທິດເທົ່ານັ້ນ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນຍິ່ງກວ່າສຳລັບການພິຈາລະນາຂອງເຮົາ ກໍຄືວ່າ ມະນຸດ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ຖືຮັກສາວັນອາທິດ ຫຼືຜູ້ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕ ລ້ວນແຕ່ໄດ້ຖືກແທນຄ່າໃນທາງສັນຍາລັກວ່າເປັນຫຍ້າ, ສິ່ງສີຂຽວ ແລະ ຕົ້ນໄມ້. ລົມທັງສີ່ໃນບົດທີເຈັດໄດ້ຖືກຫັກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ພັດມາເທິງຫຍ້າ ຈົນກວ່າພວກຜູ້ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕຈະໄດ້ຮັບການປະທັບຕາ.

The messenger of the movement of the one hundred and forty-four thousand asks God, “What shall I cry?” He was told that his message was to be that the Word of God stands fast forever, and that message was to be placed within the context of the wind that blows upon the grass. When the Comforter is sent to the one hundred and forty-four thousand who have been disappointed over a failed prediction of Islam, and who thereafter recognize they are in the tarrying time of the parable of the ten virgins, they are then informed by the Comforter that the message they are to present, is the message of Islam’s role in Bible prophecy. The arrival of the Comforter, in the history of the tarrying time, causes them to stand.

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງຂະບວນການຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ທູນຖາມພຣະເຈົ້າວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຈະຮ້ອງປະກາດຫຍັງ?” ທ່ານໄດ້ຮັບຄໍາບອກວ່າ ຂ່າວສານຂອງລາວຄື ພຣະວາຈານຂອງພຣະເຈົ້າດໍາລົງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດໄປ, ແລະຂ່າວສານນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງລົມທີ່ພັດໃສ່ຫຍ້າ. ເມື່ອພຣະຜູ້ປອບໂຍນຖືກສົ່ງມາຫາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຜິດຫວັງເນື່ອງຈາກການພະຍາກອນທີ່ລົ້ມເຫຼວກ່ຽວກັບອິສລາມ, ແລະຜູ້ທີ່ຕໍ່ມາໄດ້ຕະໜັກວ່າພວກເຂົາກໍາລັງຢູ່ໃນເວລາຄອຍຊ້າຂອງຄໍາອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈາລີສິບຄົນ, ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບແຈ້ງໂດຍພຣະຜູ້ປອບໂຍນວ່າ ຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງນໍາສະເໜີ ແມ່ນຂ່າວສານກ່ຽວກັບບົດບາດຂອງອິສລາມໃນຄໍາພະຍາກອນພຣະຄໍາພີ. ການມາເຖິງຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ໃນປະຫວັດຂອງເວລາຄອຍຊ້າ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຢືນຢູ່.

And he said unto me, Son of man, stand upon thy feet, and I will speak unto thee. And the spirit entered into me when he spake unto me, and set me upon my feet, that I heard him that spake unto me. Ezekiel 2:1, 2.

ແລະພຣະອົງຕັດກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ຈົ່ງຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງເຈົ້າ, ແລະເຮົາຈະກ່າວກັບເຈົ້າ.” ແລະເມື່ອພຣະອົງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ພຣະວິນຍານໄດ້ເຂົ້າມາໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຕັ້ງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ, ເພື່ອວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຍິນພຣະອົງຜູ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ. ເອເຊກຽນ 2:1, 2.

They stand when they are resurrected.

ເຂົາທັງຫລາຍຢືນຂຶ້ນເມື່ອເຂົາຖືກຊົງໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ.

And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:9–11.

ແລະຜູ້ຄົນຈາກບັນດາຊົນເຜົ່າ ແລະ ເຊື້ອຊາດ ແລະ ພາສາ ແລະ ປະຊາຊາດທັງຫຼາຍ ຈະເຫັນສົບຂອງທ່ານທັງສອງຢູ່ເປັນເວລາສາມມື້ກັບເຄິ່ງ ແລະ ຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ນຳສົບຂອງທ່ານທັງສອງໄປຝັງໃນອຸບໂມງ. ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະຊື່ນຊົມຍິນດີເນື່ອງຈາກພວກທ່ານ ແລະ ຈະຮ່າເຮີງ ແລະ ຈະສົ່ງຂອງຂວັນໃຫ້ກັນແລະກັນ; ເພາະວ່າສາດສະດາທັງສອງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກທຸກທໍລະມານ. ແລະພາຍຫຼັງສາມມື້ກັບເຄິ່ງ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າມາໃນພວກທ່ານ ແລະ ພວກທ່ານກໍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ຕົກເທິງບັນດາຜູ້ທີ່ເຫັນພວກທ່ານ. ພຣະນິມິດ 11:9–11.

The two steps of standing, and then being lifted up as the ensign is also represented by Ezekiel in chapter thirty-seven. Ezekiel’s first step, brings together the body parts of the dead dry bones which are in the valley of disappointment. Ezekiel’s second step, is the message of the four winds, which is the sealing message, which is the message of Islam.

ສອງຂັ້ນຕອນຄືການຢືນຂຶ້ນ ແລະຈາກນັ້ນຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍາລັກ ກໍຖືກເອເຊກຽນເປັນພາບແທນໄວ້ເຊັ່ນກັນໃນບົດທີສາມສິບເຈັດ. ຂັ້ນຕອນທຳອິດຂອງເອເຊກຽນ ແມ່ນການນຳອະໄວຍະວະຂອງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ຊຶ່ງຢູ່ໃນຮ່ອມພູແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງ ໃຫ້ມາຮວມເຂົ້າກັນ. ຂັ້ນຕອນທີສອງຂອງເອເຊກຽນ ແມ່ນຂ່າວສານຂອງລົມທັງສີ່ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານແຫ່ງການປະທັບຕາ ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງອິດສະລາມ.

And he said unto me, Son of man, can these bones live? And I answered, O Lord God, thou knowest. Again he said unto me, Prophesy upon these bones, and say unto them, O ye dry bones, hear the word of the Lord. Thus saith the Lord God unto these bones; Behold, I will cause breath to enter into you, and ye shall live: And I will lay sinews upon you, and will bring up flesh upon you, and cover you with skin, and put breath in you, and ye shall live; and ye shall know that I am the Lord. So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Ezekiel 37:3–10.

ແລະພຣະອົງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ຈະມີຊີວິດໄດ້ບໍ? ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງທູນຕອບວ່າ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງຊົງຮູ້. ພຣະອົງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍອີກວ່າ, ຈົ່ງພະຍາກອນເໜືອກະດູກເຫຼົ່ານີ້ ແລະກ່າວແກ່ມັນວ່າ, ໂອ ກະດູກແຫ້ງທັງຫຼາຍເອີຍ, ຈົ່ງຟັງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດແກ່ກະດູກເຫຼົ່ານີ້ດັ່ງນີ້ວ່າ; ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະໃຫ້ລົມຫາຍໃຈເຂົ້າມາໃນເຈົ້າ ແລະເຈົ້າຈະມີຊີວິດ: ແລະເຮົາຈະວາງເອັນໄວ້ເທິງເຈົ້າ ແລະຈະໃຫ້ເນື້ອໜັງງອກຂຶ້ນເທິງເຈົ້າ ແລະປົກຄຸມເຈົ້າດ້ວຍຜິວໜັງ ແລະຈະໃສ່ລົມຫາຍໃຈໃນເຈົ້າ ແລະເຈົ້າຈະມີຊີວິດ; ແລະເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງພະຍາກອນຕາມທີ່ໄດ້ຮັບບັນຊາ: ແລະໃນຂະນະທີ່ຂ້ານ້ອຍກຳລັງພະຍາກອນຢູ່ນັ້ນ, ກໍມີສຽງດັງຂຶ້ນ, ແລະເບິ່ງແມ, ມີການສັ່ນໄຫວ, ແລະກະດູກທັງຫຼາຍກໍເຂົ້າມາຕໍ່ກັນ, ກະດູກກໍເຂົ້າກັບກະດູກຂອງມັນ. ແລະເມື່ອຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ, ເບິ່ງແມ, ເອັນແລະເນື້ອໜັງກໍງອກຂຶ້ນມາເທິງມັນ, ແລະຜິວໜັງກໍປົກຄຸມມັນຢູ່ຂ້າງເທິງ: ແຕ່ບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈໃນພວກມັນ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງຕັດກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, ຈົ່ງພະຍາກອນແກ່ລົມ, ຈົ່ງພະຍາກອນເຖີດ, ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ລົມວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ; ໂອ ລົມຫາຍໃຈເອີຍ, ຈົ່ງມາຈາກລົມທັງສີ່ທິດ ແລະຈົ່ງຫາຍໃຈເຂົ້າເທິງຜູ້ຖືກຂ້າເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອພວກເຂົາຈະມີຊີວິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງພະຍາກອນຕາມທີ່ພຣະອົງບັນຊາຂ້ານ້ອຍ, ແລະລົມຫາຍໃຈກໍເຂົ້າມາໃນພວກມັນ, ແລະພວກມັນກໍມີຊີວິດ, ແລະຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ, ເປັນກອງທັບໃຫຍ່ຫຼວງເຫຼືອເກີນ. ເອເຊກຽນ 37:3–10.

In the passage of Isaiah, which we are currently considering, when the Comforter arrives, they stand on their feet, then they are lifted up into a high mountain as an ensign and proclaim the “good tidings” which is the latter rain, the third angel’s message.

ໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີຂອງ ອິຊາຢາ ທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້, ເມື່ອພຣະຜູ້ປອບໂຍນມາເຖິງ, ພວກເຂົາກໍຍືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ, ແລ້ວຖືກຍົກຂຶ້ນໄປຍັງພູສູງເປັນທຸງສັນຍານ ແລະປະກາດ “ຂ່າວດີ” ຊຶ່ງຄືຝົນປາຍລະດູ, ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

O Zion, that bringest good tidings, get thee up into the high mountain; O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and his arm shall rule for him: behold, his reward is with him, and his work before him. He shall feed his flock like a shepherd: he shall gather the lambs with his arm, and carry them in his bosom, and shall gently lead those that are with young. Who hath measured the waters in the hollow of his hand, and meted out heaven with the span, and comprehended the dust of the earth in a measure, and weighed the mountains in scales, and the hills in a balance? Who hath directed the Spirit of the Lord, or being his counsellor hath taught him? With whom took he counsel, and who instructed him, and taught him in the path of judgment, and taught him knowledge, and showed to him the way of understanding? Behold, the nations are as a drop of a bucket, and are counted as the small dust of the balance: behold, he taketh up the isles as a very little thing. And Lebanon is not sufficient to burn, nor the beasts thereof sufficient for a burnt offering. All nations before him are as nothing; and they are counted to him less than nothing, and vanity. Isaiah 40:9–17.

ໂອ ສີໂອນ, ຜູ້ນຳຂ່າວດີມາ, ຈົ່ງຂຶ້ນໄປເທິງພູສູງ; ໂອ ເຢຣູຊາເລັມ, ຜູ້ນຳຂ່າວດີມາ, ຈົ່ງເປັ່ງສຽງຂອງເຈົ້າຂຶ້ນດ້ວຍກຳລັງ; ຈົ່ງເປັ່ງມັນຂຶ້ນ, ຢ່າຢ້ານກົວ; ຈົ່ງກ່າວແກ່ບັນດາເມືອງແຫ່ງຢູດາວ່າ, ຈົ່ງເບິ່ງ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ! ຈົ່ງເບິ່ງ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະເດັດມາດ້ວຍພຣະຫັດອັນເຂັ້ມແຂງ, ແລະ ພຣະກອນຂອງພຣະອົງຈະປົກຄອງເພື່ອພຣະອົງ; ຈົ່ງເບິ່ງ, ບຳເໜັດຂອງພຣະອົງຢູ່ກັບພຣະອົງ, ແລະ ພຣະກິດຂອງພຣະອົງຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຈະລ້ຽງຝູງແກະຂອງພຣະອົງເໝືອນດັ່ງຜູ້ລ້ຽງແກະ: ພຣະອົງຈະຮວບຮວມລູກແກະດ້ວຍພຣະກອນຂອງພຣະອົງ, ແລະ ອຸ້ມພວກມັນໄວ້ໃນພຣະອົງອົກ, ແລະ ຈະນຳພາພວກທີ່ມີລູກອ່ອນຢ່າງອ່ອນໂຍນ. ຜູ້ໃດໄດ້ຕວງນ້ຳທັງຫລາຍໃນອຸ້ງພຣະຫັດຂອງຕົນ, ແລະ ຂີດວັດຟ້າສະຫວັນດ້ວຍຄືບມື, ແລະ ຮວບລວມຜົງດິນແຫ່ງໂລກໄວ້ໃນມາດຕະວັດ, ແລະ ຊັ່ງພູເຂົາທັງຫລາຍໃນຕາຊັ່ງ, ແລະ ເນີນພູທັງຫລາຍໃນຄານຊັ່ງ? ຜູ້ໃດໄດ້ນຳພາພຣະວິນຍານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຫຼື ເປັນທີ່ປຶກສາຂອງພຣະອົງແລ້ວໄດ້ສັ່ງສອນພຣະອົງ? ພຣະອົງໄດ້ປຶກສາກັບຜູ້ໃດ, ແລະ ຜູ້ໃດໄດ້ສັ່ງສອນພຣະອົງ, ແລະ ສອນພຣະອົງໃນທາງແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳ, ແລະ ສອນຄວາມຮູ້ແກ່ພຣະອົງ, ແລະ ຊີ້ແຈງທາງແຫ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ? ຈົ່ງເບິ່ງ, ບັນດາປະຊາຊາດກໍເໝືອນຢົດນ້ຳຈາກຖັງ, ແລະ ຖືກນັບວ່າເໝືອນດັ່ງຜົງລະອອງນ້ອຍໆເທິງຄານຊັ່ງ: ຈົ່ງເບິ່ງ, ພຣະອົງຍົກເກາະທັງຫລາຍຂຶ້ນດັ່ງເປັນຂອງນ້ອຍນິດດຽວ. ແລະ ເລບານອນກໍບໍ່ພຽງພໍສຳລັບເປັນຟືນເຜົາ, ແລະ ສັດປ່າຂອງມັນກໍບໍ່ພຽງພໍສຳລັບເປັນເຄື່ອງເຜົາບູຊາ. ບັນດາປະຊາຊາດທັງສິ້ນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງກໍເໝືອນບໍ່ມີຫຍັງເລີຍ; ແລະ ພວກມັນຖືກນັບໂດຍພຣະອົງວ່ານ້ອຍກວ່າບໍ່ມີຫຍັງ, ແລະ ເປັນຄວາມຫວ່າງເປົ່າ. Isaiah 40:9–17.

Those that have come out of their graves are lifted up as an ensign, or as Isaiah identifies, they are taken to “a high mountain.” The high mountain is the ensign, and it represents those who were waiting for the Lord, during the tarrying time that is initiated by the first disappointment of July 18, 2020.

ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ອອກມາຈາກຫຼຸມຝັງສົບຂອງຕົນ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ຫຼືດັ່ງທີ່ອິຊາຢາໄດ້ລະບຸໄວ້ ພວກເຂົາຖືກນຳຂຶ້ນໄປສູ່ “ພູສູງ.” ພູສູງນັ້ນແມ່ນທຸງສັນຍານ ແລະມັນເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຄອຍຖ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເລີ່ມຕົ້ນໂດຍຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020.

One thousand shall flee at the rebuke of one; at the rebuke of five shall ye flee: till ye be left as a beacon upon the top of a mountain, and as an ensign on an hill. And therefore will the Lord wait, that he may be gracious unto you, and therefore will he be exalted, that he may have mercy upon you: for the Lord is a God of judgment: blessed are all they that wait for him. Isaiah 30:17, 18.

ພັນຄົນຈະແຕກໜີໄປເມື່ອຄົນດຽວຂົ່ມຂູ່; ແລະເມື່ອຫ້າຄົນຂົ່ມຂູ່ ພວກເຈົ້າກໍຈະແຕກໜີໄປ: ຈົນກວ່າພວກເຈົ້າຈະຖືກປະໄວ້ເໝືອນເສົາສັນຍານຢູ່ເທິງຍອດພູ, ແລະເໝືອນທຸງຢູ່ເທິງເນີນພູ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢະໂຮວາຈະຄອຍຖ້າ ເພື່ອພຣະອົງຈະສຳແດງພຣະຄຸນແກ່ພວກເຈົ້າ; ແລະເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຈະຖືກຍົກສູງຂຶ້ນ ເພື່ອພຣະອົງຈະຊົງເມດຕາຕໍ່ພວກເຈົ້າ: ເພາະພຣະຢະໂຮວາເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງການພິພາກສາ: ບັນດາຜູ້ທີ່ຄອຍຖ້າພຣະອົງລ້ວນແຕ່ເປັນສຸກ. ອິສະຢາ 30:17, 18.

In Revelation eleven the ensign is taken to heaven.

ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ ທຸງສັນຍານຖືກຍົກຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ.

And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. Revelation 11:12, 13.

ແລະພວກເຂົາໄດ້ຍິນພຣະສຽງອັນດັງຈາກສະຫວັນກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້.” ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເມກ; ແລະພວກສັດຕູຂອງພວກເຂົາກໍໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ. ແລະໃນໂມງນັ້ນເອງກໍເກີດແຜ່ນດິນໄຫວອັນໃຫຍ່, ແລະເມືອງນັ້ນໄດ້ພັງທະລາຍໄປໜຶ່ງສ່ວນສິບ, ແລະໃນແຜ່ນດິນໄຫວນັ້ນມະນຸດເຈັດພັນຄົນໄດ້ຖືກຂ້າຕາຍ; ແລະຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ແລະຖວາຍພຣະສິລິແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ. ພຣະນິມິດ 11:12, 13.

Revelation eleven identifies that the two witnesses are lifted up to heaven, at the same hour as the earthquake. The earthquake that was fulfilled by the French Revolution in past history, typifies the overturning of the United States at the Sunday law. The ensign is therefore lifted up at the Sunday law, and the ensign then proclaims the “good tidings” to the entire world.

ພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພະຍານສອງຄົນຖືກຍົກຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ ໃນເວລາດຽວກັນກັບແຜ່ນດິນໄຫວ. ແຜ່ນດິນໄຫວນັ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໃນປະຫວັດສາດຜ່ານການປະຕິວັດຝຣັ່ງ ເປັນຕົວຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງການຄວ່ຳລົງຂອງສະຫະລັດ ໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເພາະສະນັ້ນ ທຸງສັນຍານຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລາແຫ່ງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະຈາກນັ້ນ ທຸງສັນຍານນັ້ນກໍປະກາດ “ຂ່າວດີ” ແກ່ໂລກທັງປວງ.

All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນໂລກທັງປວງ, ແລະບັນດາຜູ້ພັກອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ເມື່ອພຣະອົງຍົກທຸງສັນຍານຂຶ້ນເທິງພູເຂົາທັງຫລາຍ; ແລະເມື່ອພຣະອົງເປົ່າແກ, ຈົ່ງຟັງເຖີດ. ອິຊາຢາ 18:3.

The ensign will present the “good tidings” when the “trumpet” is blown. The final trumpet message of Revelation is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam. Isaiah, John and Ezekiel are all speaking of the last days, and they never contradict one another.

ທຸງສັນຍານຈະນໍາສະເໜີ “ຂ່າວດີ” ເມື່ອ “ແກ” ຖືກເປົ່າຂຶ້ນ. ຂໍ້ຄວາມແຫ່ງແກຄັ້ງສຸດທ້າຍໃນພຣະນິມິດຄື ແກທີເຈັດ, ຊຶ່ງເປັນໄພພິບັດທີສາມ, ຊຶ່ງຄືອິສລາມ. ອິຊາຢາ, ໂຢຮັນ ແລະ ເອເຊກຽນ ລ້ວນແຕ່ກໍາລັງກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍ, ແລະພວກທ່ານບໍ່ເຄີຍຂັດແຍ້ງກັນເລີຍ.

The seal of God is placed upon God’s people at the Sunday law.

ຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບໄວ້ເທິງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດມີຜົນໃຊ້.

“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . ..

“ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ຕາບໃດທີ່ອຸປະນິສັຍຂອງເຮົາຍັງມີຮອຍດ່າງຫຼືມົນທິນແມ່ນແຕ່ພຽງຈຸດດຽວ. ເປັນໜ້າທີ່ຂອງພວກເຮົາເອງທີ່ຈະແກ້ໄຂຂໍ້ບົກພ່ອງໃນອຸປະນິສັຍຂອງເຮົາ, ຊໍາລະພຣະວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານໃຫ້ສະອາດຈາກຄວາມເປື້ອນມົນທິນທຸກປະການ. ແລ້ວຝົນປາຍຈະຕົກລົງເທິງພວກເຮົາ ດັ່ງທີ່ຝົນຕົ້ນໄດ້ຕົກລົງເທິງພວກສາວົກໃນວັນເພນເຕກົດ....”

“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214–216.

“ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ພວກທ່ານກຳລັງເຮັດອັນໃດຢູ່ໃນພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງການຕຽມພ້ອມ? ຜູ້ທີ່ກຳລັງຮ່ວມຕົວກັບໂລກ ກຳລັງຮັບແບບພິມຂອງໂລກ ແລະກຳລັງຕຽມພ້ອມເພື່ອຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄວ້ວາງໃຈໃນຕົນເອງ, ຜູ້ທີ່ຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະຊຳລະຈິດວິນຍານຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງຮັບແບບພິມແຫ່ງສະຫວັນ ແລະກຳລັງຕຽມພ້ອມເພື່ອຮັບຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອຄຳສັ່ງປະກາດອອກໄປ ແລະການປະທັບຖືກປະທານລົງ, ລັກສະນະນິໄສຂອງພວກເຂົາຈະຄົງຢູ່ບໍລິສຸດແລະປາດສະຈາກມົນທິນຕະຫຼອດໄປເປັນນິດ.” Testimonies, volume 5, 214–216.

Though the decree is impressed at the Sunday law, those that receive the seal will need to have a character prepared for the seal, before the Sunday law, for the Sunday law is the crisis that all the crises in God’s word point forward to. It is the “crisis”, or “cry”, at midnight in the parable of the ten virgins.

ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະບັນຍັດນັ້ນຈະຖືກປະທັບຢູ່ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຕາປະທັບນັ້ນຈະຕ້ອງມີລັກສະນະນິສັຍທີ່ໄດ້ຖືກຕຽມໄວ້ສຳລັບຕາປະທັບນັ້ນກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເພາະວ່າກົດໝາຍວັນອາທິດແມ່ນວິກິດການທີ່ວິກິດການທັງປວງໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຊີ້ໄປເຖິງລ່ວງໜ້າ. ມັນຄື “ວິກິດການ” ຫຼື “ສຽງຮ້ອງ” ໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ໃນຄຳອຸປະມາເລື່ອງຍິງພົມມະຈັນສິບຄົນ.

“Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

“ລັກສະນະນິໄສຖືກເປີດເຜີຍໂດຍວິກິດການ. ເມື່ອສຽງອັນຈິງໃຈໄດ້ປະກາດໃນເວລາທ່ຽງຄືນວ່າ, ‘ເບິ່ງແມ, ເຈົ້າບ່າວມາແລ້ວ; ຈົ່ງອອກໄປຮັບພົບທ່ານ,’ ພວກພົມມະຈາລີທີ່ນອນຫຼັບກໍໄດ້ຕື່ນຂຶ້ນຈາກການນອນຫຼັບຂອງຕົນ, ແລະໄດ້ປາກົດຊັດວ່າໃຜແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຕຽມພ້ອມໄວ້ສຳລັບເຫດການນັ້ນ. ທັງສອງຝ່າຍຖືກເຫດການນັ້ນຈັບໄດ້ໂດຍບໍ່ທັນຮູ້ຕົວ, ແຕ່ຝ່າຍໜຶ່ງໄດ້ຕຽມພ້ອມສຳລັບສະພາບສຸກເສີນ, ແລະອີກຝ່າຍໜຶ່ງຖືກພົບວ່າບໍ່ມີການຕຽມພ້ອມ. ລັກສະນະນິໄສຖືກເປີດເຜີຍໂດຍພຶດຕິການແຫ່ງສະພາບການ. ເຫດສຸກເສີນເປີດເຜີຍທາດແທ້ຂອງລັກສະນະນິໄສ. ໄພພິບັດບາງຢ່າງທີ່ກະທັນຫັນແລະບໍ່ໄດ້ຄາດຄິດໄວ້, ການສູນເສຍບຸກຄົນອັນເປັນທີ່ຮັກ, ຫຼືວິກິດການ, ຄວາມເຈັບປ່ວຍຫຼືຄວາມທຸກລະທົມບາງຢ່າງທີ່ມາໂດຍບໍ່ຄາດໝາຍ, ບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ນຳໃຫ້ຈິດວິນຍານເຂົ້າໄປຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຄວາມຕາຍ, ຈະເປີດເຜີຍພາຍໃນອັນແທ້ຈິງຂອງລັກສະນະນິໄສ. ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດແຈ້ງວ່າມີຄວາມເຊື່ອອັນແທ້ຈິງໃນພຣະສັນຍາແຫ່ງພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຫຼືບໍ່. ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ປາກົດແຈ້ງວ່າຈິດວິນຍານນັ້ນຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍພຣະຄຸນຫຼືບໍ່, ວ່າມີນ້ຳມັນຢູ່ໃນພາຊະນະພ້ອມກັບໂຄມໄຟຫຼືບໍ່.”

“Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals.” Review and Herald, October 17, 1895.

“ເວລາແຫ່ງການທົດສອບຍ່ອມມາເຖິງທຸກຄົນ. ເມື່ອຢູ່ໃຕ້ການທົດສອບແລະການພິສູດຈາກພຣະເຈົ້າ ພວກເຮົາປະພຶດຕົນຢ່າງໃດ? ຕະກຽງຂອງພວກເຮົາດັບມອດລົງບໍ? ຫຼືວ່າພວກເຮົາຍັງຮັກສາໃຫ້ມັນລຸກໄໝ້ຢູ່? ພວກເຮົາຕຽມພ້ອມສໍາລັບທຸກເຫດສຸກເສີນ ໂດຍການສຳພັນກັບພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງເປັນບໍລິບູນດ້ວຍພຣະຄຸນແລະຄວາມຈິງ ຫຼືບໍ? ພົມຈັນຍິງສາວຜູ້ມີປັນຍາຫ້າຄົນ ບໍ່ສາມາດຖ່າຍທອດລັກສະນະນິໄສຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ພົມຈັນຍິງສາວຜູ້ໂງ່ຈ້າຫ້າຄົນໄດ້. ລັກສະນະນິໄສຈໍາເປັນຕ້ອງຖືກກໍ່ສ້າງໂດຍພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນ.” Review and Herald, October 17, 1895.

The wise virgins needed the oil, before the cry was made, for when the midnight crisis arrives, it is too late to obtain the oil.

ພວກຍິງພົມຈັນທີ່ມີປັນຍາຈຳເປັນຕ້ອງມີນ້ຳມັນກ່ອນທີ່ຈະມີສຽງຮ້ອງຂຶ້ນ ເພາະເມື່ອວິກິດໃນເວລາທ່ຽງຄືນມາເຖິງ ກໍສາຍເກີນໄປທີ່ຈະໄປຫານ້ຳມັນ.

“There is a spirit of desperation, of war and bloodshed, and that spirit will increase until the very close of time. Just as soon as the people of God are sealed in their foreheads,—it is not any seal or mark that can be seen, but a settling into the truth, both intellectually and spiritually, so they cannot be moved,—just as soon as God’s people are sealed and prepared for the shaking, it will come. Indeed, it has begun already; the judgments of God are now upon the land, to give us warning, that we may know what is coming.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

“ມີຈິດວິນຍານແຫ່ງຄວາມຄັບຂັນສຸດຂີດ, ແຫ່ງສົງຄາມ ແລະ ການນອງເລືອດ, ແລະ ຈິດວິນຍານນັ້ນຈະເພີ່ມທະວີຂຶ້ນຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງເວລາ. ທັນທີທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກຂອງພວກເຂົາ,—ມິໃຊ່ແມ່ນຕາປະທັບ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍໃດໆທີ່ສາມາດເຫັນໄດ້, ແຕ່ເປັນການຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ທັງດ້ານສະຕິປັນຍາ ແລະ ດ້ານຈິດວິນຍານ, ຈົນພວກເຂົາບໍ່ອາດຖືກເຮັດໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວໄດ້,—ທັນທີທີ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະທັບຕາ ແລະ ຖືກຕຽມພ້ອມສໍາລັບການສັ່ນສະເທືອນ, ມັນຈະມາເຖິງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ມັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ; ບັນດາການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າບັດນີ້ກໍາລັງຢູ່ເໜືອແຜ່ນດິນ, ເພື່ອໃຫ້ຄໍາເຕືອນແກ່ພວກເຮົາ, ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ ສິ່ງໃດກໍາລັງຈະມາເຖິງ.” Manuscript Releases, volume 1, 249.

The seal of God is a settling into the truth, both intellectually and spiritually. That seal cannot be seen, but the ensign will be seen, for it is the only way the world can be warned. Therefore, there is a time when the seal cannot be seen, that is followed by the Sunday law, where the seal must be seen.

ຕາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນການຕັ້ງຫມັ້ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງ ທັງໃນດ້ານສະຕິປັນຍາແລະດ້ານຈິດວິນຍານ. ຕານັ້ນບໍ່ອາດຖືກເຫັນໄດ້, ແຕ່ທຸງໝາຍຈະຖືກເຫັນ, ເພາະນັ້ນແມ່ນວິທີດຽວທີ່ໂລກຈະຖືກເຕືອນ. ສະນັ້ນ ຈຶ່ງມີເວລາໜຶ່ງທີ່ຕານັ້ນບໍ່ອາດຖືກເຫັນໄດ້, ແລ້ວຕາມມາດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດ ທີ່ຊຶ່ງຕານັ້ນຕ້ອງຖືກເຫັນ.

“The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.

“ພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ໂລກສຳນຶກເຖິງບາບ, ເຖິງຄວາມຊອບທຳ, ແລະເຖິງການພິພາກສາ. ໂລກຈະຮັບຄຳເຕືອນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອເຫັນຜູ້ທີ່ເຊື່ອຄວາມຈິງ ໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນ, ດຳເນີນຊີວິດຕາມຫຼັກການອັນສູງສົ່ງແລະບໍຣິສຸດ, ແລະສະແດງໃຫ້ປາກົດຢ່າງສູງສົ່ງແລະເດັ່ນຊັດ ເຖິງເສັ້ນແຫ່ງການແບ່ງແຍກລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບຜູ້ທີ່ຢຽບຢ່ຳພຣະບັນຍັດນັ້ນໄວ້ໃຕ້ຕີນ. ການຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດໂດຍພຣະວິນຍານ ເປັນເຄື່ອງບົ່ງຊີ້ເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ມີຕາປະທັບຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບຜູ້ທີ່ຮັກສາວັນພັກອັນປອມ. ເມື່ອການທົດສອບມາເຖິງ, ຈະມີການສະແດງຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍນັ້ນແມ່ນຫຍັງ. ມັນຄືການຮັກສາວັນອາທິດ. ຜູ້ທີ່ພາຍຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນຄວາມຈິງແລ້ວ ຍັງຄົງຖືວ່າວັນນີ້ເປັນວັນບໍຣິສຸດ ກໍຍ່ອມແບກຮັບລາຍເຊັນຂອງຄົນແຫ່ງບາບ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຄິດຈະປ່ຽນແປງເວລາແລະພຣະບັນຍັດ.” Bible Training School, December 1, 1903.

The seal that must be attained before the Sunday law is the full development of the character of Christ, and it is unseen, except by angels. The seal that is seen at the Sunday law are those who keep the Seventh-day Sabbath, for it is the seal, or sign of God’s people.

ຕາປະທັບທີ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄືການພັດທະນາອຸປະນິໄສຂອງພຣະຄຣິດຢ່າງບໍລິບູນ ແລະເປັນສິ່ງທີ່ມອງບໍ່ເຫັນ ນອກຈາກບັນດາທູດສະຫວັນ. ຕາປະທັບທີ່ມອງເຫັນໄດ້ໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ ຄືຜູ້ທີ່ຖືຮັກສາວັນຊະບາໂຕວັນທີເຈັດ ເພາະວ່ານັ້ນຄືຕາປະທັບ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍ ຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

Speak thou also unto the children of Israel, saying, Verily my sabbaths ye shall keep: for it is a sign between me and you throughout your generations; that ye may know that I am the Lord that doth sanctify you. Exodus 31:13.

ຈົ່ງກ່າວແກ່ບັນດາລູກຫຼານຂອງອິດສະຣາເອນດ້ວຍວ່າ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຮັກສາວັນຊະບາໂຕຂອງເຮົາໄວ້: ເພາະວ່ານັ້ນເປັນໝາຍສຳຄັນລະຫວ່າງເຮົາກັບພວກເຈົ້າຕະຫຼອດຊົ່ວອາຍຸຂອງພວກເຈົ້າ; ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ ຜູ້ຊຳລະພວກເຈົ້າໃຫ້ບໍລິສຸດ. ອົບພະຍົບ 31:13.

The sealing of the hundred and forty-four thousand began on July 18, 2020, and must be completed before the Sunday law.

ການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະຈະຕ້ອງສຳເລັດກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ.

All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.

ຊາວໂລກທັງປວງ ແລະ ຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກເອີຍ, ຈົ່ງເບິ່ງ ເມື່ອພຣະອົງຍົກທຸງສັນຍານຂຶ້ນເທິງພູເຂົາ; ແລະ ເມື່ອພຣະອົງເປົ່າແກ, ຈົ່ງຟັງ. ເອຊາຢາ 18:3.

The seven thunders that has now been unsealed, identifies that the history of the one hundred and forty-four thousand is the work of proclaiming a message that is placed within the context of the trumpet warning of the third woe. The trumpet of Islam in Bible prophecy is what is sounded by the ensign that is lifted up out of the grave.

ຟ້າຮ້ອງເຈັດປະການທີ່ບັດນີ້ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແລ້ວ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ປະຫວັດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນພຣະລາຊກິດແຫ່ງການປະກາດຂ່າວສານໜຶ່ງ ຊຶ່ງຖືກວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງຄຳເຕືອນແຫ່ງແກທີສາມອັນເປັນວິບັດ. ແກແຫ່ງອິດສະລາມໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ ຄືສິ່ງທີ່ຖືກເປົ່າໂດຍທຸງໝາຍທີ່ຖືກຊູຂຶ້ນຈາກຫຼຸມຝັງສົບ.

The four waymarks of every reform line, that align with the four waymarks of the history of 1840 to 1844, establish that each of the four steps of each reform line always possesses the same theme. The first waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand, that was represented by 1840 through 1844 was the empowerment of the message on September 11, 2001. That waymark was Islam. The second waymark of the parallel history for the one hundred and forty-four thousand was the disappointment of July 18, 2020. That waymark was a prediction of Islam which had been corrupted by the application of time. The third waymark which marks the Midnight Cry is a correction of the failed prediction of Islam. The correction represents the rejection of the application of time. The fourth waymark is the Sunday law, where the ensign that is lifted up, blows the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam.

ໝຸດໝາຍສີ່ປະການຂອງທຸກໆເສັ້ນການປະຕິຮູບ, ຊຶ່ງສອດຄ່ອງກັບໝຸດໝາຍສີ່ປະການຂອງປະຫວັດສາດຈາກ 1840 ຫາ 1844, ສະຖາປະນາໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນແຕ່ລະສີ່ຂັ້ນຕອນຂອງແຕ່ລະເສັ້ນການປະຕິຮູບຍ່ອມມີຫົວຂໍ້ດຽວກັນຢູ່ສະເໝີ. ໝຸດໝາຍປະການທຳອິດໃນປະຫວັດສາດຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ 1840 ຫາ 1844, ແມ່ນການເສີມອຳນາດແກ່ຂ່າວສານໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ໝຸດໝາຍນັ້ນແມ່ນ ອິສລາມ. ໝຸດໝາຍປະການທີສອງຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຂະໜານກັນສຳລັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແມ່ນຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ໝຸດໝາຍນັ້ນແມ່ນຄຳທຳນາຍກ່ຽວກັບອິສລາມ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກບິດເບືອນໂດຍການນຳໃຊ້ເລື່ອງເວລາ. ໝຸດໝາຍປະການທີສາມ ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ, ແມ່ນການແກ້ໄຂຄຳທຳນາຍອິສລາມທີ່ລົ້ມເຫຼວນັ້ນ. ການແກ້ໄຂນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປະຕິເສດການນຳໃຊ້ເລື່ອງເວລາ. ໝຸດໝາຍປະການທີສີ່ແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ບ່ອນທີ່ທຸງສັນຍານຊຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນນັ້ນ ເປົ່າແກທີເຈັດ, ຊຶ່ງແມ່ນວິບັດປະການທີສາມ, ຊຶ່ງແມ່ນ ອິສລາມ.

Isaiah chapter forty identifies the starting point for the next twenty-six chapters. That starting point is located in the book of Revelation chapter eleven, when the two prophets that tormented the people are brought back to life. The Comforter resurrects and brings them to the standing position, and thereafter they are lifted up to heaven. Isaiah identifies the Elijah messenger as the voice crying in the wilderness. That messenger then asks what his message is to be and he is told in prophetic symbolism, that the message of Islam is a trumpet warning which the ensign proclaims. Yet the only way that Islam can be presented as the trumpet of warning in the last days is by identifying Islam of the past. The beginning of Islam as understood by the Millerites, and as graphically illustrated on the two sacred charts of Habakkuk, must be employed to identify Islam of the third woe.

ພຣະທຳອິຊາຢາ ບົດທີສີ່ສິບ ຊີ້ບອກຈຸດເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບອີກຊາວຫົກບົດຕໍ່ໄປ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີສິບເອັດ, ເມື່ອສອງຜູ້ພະຍາກອນຜູ້ທຳໃຫ້ປະຊາຊົນທຸກທໍລະມານ ຖືກນຳກັບຄືນມາສູ່ຊີວິດ. ພຣະຜູ້ປອບໂຍນຊົງໃຫ້ພວກເຂົາຟື້ນຄືນ ແລະຊົງນຳພວກເຂົາໃຫ້ຢືນຂຶ້ນ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ. ອິຊາຢາລະບຸຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງເອລີຢາວ່າເປັນສຽງທີ່ຮ້ອງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວນັ້ນທູນຖາມວ່າ ຂ່າວສານຂອງຕົນຄວນເປັນຢ່າງໃດ, ແລະລາວຖືກບອກໃນສັນຍະລັກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນວ່າ ຂ່າວສານແຫ່ງອິດສະລາມເປັນຄຳເຕືອນດ້ວຍແກທີ່ທຸງສັນຍາລັກປະກາດ. ແຕ່ວິທີດຽວທີ່ອິດສະລາມຈະຖືກນຳສະເໜີວ່າເປັນແກແຫ່ງຄຳເຕືອນໃນວັນສຸດທ້າຍໄດ້ ກໍໂດຍການຊີ້ບອກອິດສະລາມໃນອະດີດ. ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິດສະລາມຕາມທີ່ພວກມິນເລີໄຣດ໌ເຂົ້າໃຈ, ແລະຕາມທີ່ຖືກສະແດງຢ່າງເດັ່ນຊັດໃນສອງແຜນພູມສັກສິດແຫ່ງຮາບາກຸກ, ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກນຳມາໃຊ້ເພື່ອຊີ້ບອກອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມ.

I was in the Spirit on the Lord’s Day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

ໃນວັນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນພຣະວິນຍານ ແລະໄດ້ຍິນສຽງດັງຢູ່ຂ້າງຫຼັງຂ້າພະເຈົ້າ ດຸດດັ່ງສຽງແກດດັງ. ພຣະນິມິດ 1:10

John heard the voice of a trumpet behind him in the Revelation, and John represents the one hundred and forty-four thousand who hear a voice from the past. The voice behind John, that is representing the sound of a trumpet from the past, is the pioneer understanding that the trumpets were God’s judgments against Sunday worship. The first four trumpets were brought against pagan Rome in response to the first Sunday law passed by Constantine in the year 321. The fifth and sixth trumpet, which are the first and second woes, represent God’s judgments against papal Rome after it too passed a Sunday law at the Council of Orleans in the year 538. The third woe of Islam arrives when the Sunday law is passed in the United States. Then the ensign is lifted up and identifies the prophetic role of Islam, based upon the beginning role of Islam.

ໂຢຮັນໄດ້ຍິນສຽງແກເບື້ອງຫຼັງຂອງທ່ານໃນພຣະທຳພຣະນິມິດ, ແລະ ໂຢຮັນເປັນຕົວແທນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນສຽງຈາກອະດີດ. ສຽງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງໂຢຮັນ, ນັ້ນຄືການເປັນຕົວແທນຂອງສຽງແກຈາກອະດີດ, ແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຜູ້ບຸກເບີກທີ່ວ່າແກທັງຫຼາຍແມ່ນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ການນະມັດສະການວັນອາທິດ. ແກສີ່ອັນທຳອິດໄດ້ຖືກນຳມາຕໍ່ຕ້ານໂຣມນອກສາສະໜາ ເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ກົດໝາຍວັນອາທິດສະບັບທຳອິດທີ່ຄອນສະແຕນຕິນໄດ້ປະກາດໃນປີ 321. ແກອັນທີຫ້າ ແລະ ອັນທີຫົກ, ຊຶ່ງເປັນວິບັດອັນທຳອິດ ແລະ ອັນທີສອງ, ເປັນຕົວແທນການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ໂຣມສັນຕະປາປາພາຍຫຼັງຈາກທີ່ມັນເຊັ່ນກັນໄດ້ອອກກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະພາອໍລີອັງ ໃນປີ 538. ວິບັດອັນທີສາມຂອງອິສລາມມາເຖິງເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກປະກາດໃຊ້ໃນສະຫະລັດ. ແລ້ວທຸງໝາຍຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະ ລະບຸບົດບາດທາງຄຳພະຍາກອນຂອງອິສລາມ ໂດຍອີງໃສ່ບົດບາດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສລາມ.

The message proclaimed by the ensign can only be established when the message is placed within the context of Alpha and Omega. After this introduction in Isaiah chapter forty, the strongest and most direct biblical presentation of God as the Alpha and Omega is set forth over several consecutive chapters. Those chapters are Isaiah’s representation of the Revelation of Jesus Christ that “God gave unto” Jesus, “to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John,” who wrote it “in a book, and” sent “it unto the seven churches.”

ຂ່າວສານທີ່ປະກາດໂດຍທຸງໝາຍນັ້ນ ຈະຖືກສະຖາປະນາໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອຂ່າວສານນັ້ນຖືກຈັດວາງໄວ້ພາຍໃນບໍລິບົດຂອງອັນຟາແລະໂອເມກາ. ຫຼັງຈາກຄໍານໍານີ້ໃນອິດສະຢາ ບົດທີ່ສີ່ສິບແລ້ວ, ການນໍາສະເໜີທາງພຣະຄໍາພີທີ່ເຂັ້ມແຂງແລະກົງໄປກົງມາທີ່ສຸດກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າວ່າເປັນອັນຟາແລະໂອເມກາ ໄດ້ຖືກວາງອອກໃນຫຼາຍບົດທີ່ຕໍ່ເນື່ອງກັນ. ບັນດາບົດເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນການນໍາສະເໜີຂອງອິດສະຢາຕໍ່ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງ “ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານໃຫ້” ພຣະເຢຊູ “ເພື່ອຈະຊົງສໍາແດງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເຖິງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໄວໆນີ້; ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງມາສໍາແດງໂດຍໝາຍສໍາຄັນແກ່ຢອນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ,” ຜູ້ທີ່ໄດ້ຂຽນສິ່ງນັ້ນ “ໄວ້ໃນໜັງສືເຫຼັ້ມໜຶ່ງ, ແລະ” ສົ່ງ “ໄປຍັງເຈັດຄຣິດຈັກ.”

We will consider the following chapters of Isaiah in the next article.

ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ ພວກເຮົາຈະພິຈາລະນາບັນດາບົດຕໍ່ໄປນີ້ໃນພຣະທຳເອຊາຢາ.

Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

ຜູ້ໃດອ່ານ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ ຍ່ອມເປັນສຸກ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 1:3