ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ - ເລກເກົ້າ

ພຣະທຳເອຊາຢາ ແລະ ໂດຍສະເພາະບັນທຶກການພະຍາກອນຕອນທ້າຍຂອງເອຊາຢາທີ່ພົບໃນບົດທີສີ່ສິບຮອດຫົກສິບຫົກ ແມ່ນການນຳສະເໜີທີ່ເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມຈິງຝ່າຍຄຳພະຍາກອນສຳຄັນຈຳນວນໜຶ່ງ ຊຶ່ງເຊື່ອມໂຍງໂດຍກົງກັບພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງບັດນີ້ກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ເມື່ອພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງມະນຸດ. ໜຶ່ງໃນຄວາມຈິງເຫຼົ່ານັ້ນຄື ການສຳແດງຂອງອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ. ບໍ່ມີພຣະທຳອື່ນໃດໃນພຣະຄຳພີທີ່ຈະເຂົ້າໃກ້ຄຳພະຍານຂອງເອຊາຢາ ກ່ຽວກັບອົງປະກອບໃນພຣະລັກສະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງໜຶ່ງຄວບຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ.

ໃນພຣະທຳອິຊາຢານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງລະບຸວ່າ ສິ່ງໃດແມ່ນສິ່ງທີ່ພິສູດວ່າ ພຣະເຈົ້າຄືພຣະເຈົ້າ.

ບົດບັນຍາຍແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນຕອນສຸດທ້າຍຂອງອິຊາຢາເນັ້ນຫນັກເຖິງການສໍາເລັດຜົນຢ່າງສົມບູນແບບແລະເປັນທີ່ສຸດຂອງການສະເດັດມາຂອງພຣະຜູ້ປອບໂຍນ ທີ່ພຣະເຢຊູຊົງສັນຍາໄວ້.

ພຣະຜູ້ປອບໂຍນໄດ້ມາເຖິງໃນເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023. ຄວາມຈິງອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກເນັ້ນໄວ້ໃນບົດບັນຍາຍຂອງອິຊາຢາ ຄື ປະຫວັດສາດສາມຂັ້ນທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຟ້າຮ້ອງທັງເຈັດ ຊຶ່ງເປັນໂຄງສ້າງຂອງ “emeth,” ຄຳພາສາເຮັບເຣີວທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍຕົວອັກສອນຕົວທຳອິດ ຕົວທີສິບສາມ ແລະຕົວສຸດທ້າຍຂອງອັກສອນຮີບຣູ.

ຄວາມຈິງອັນສຳຄັນອີກປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນພຣະທຳເອຊາຢາ ແມ່ນບົດບາດຂອງອິສລາມໃນຖານະເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາຂັ້ນບໍລິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຈະຕົກເຫນືອສະຫະລັດອາເມລິກາກ່ອນ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນເຫນືອໂລກ ເນື່ອງຈາກການປະກາດໃຊ້ການບັງຄັບວັນອາທິດ.

ຄວາມຈິງທັງໝົດນີ້ອາດຖືກຈັດເຂົ້າເປັນອົງປະກອບຂອງຂ່າວສານແຫ່ງການຮ້ອງໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງເປັນຄໍາອຸປະມາເຖິງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ອັນເປັນການເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານແຫ່ງການສຳແດງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງພຣະບິດາໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ພຣະເຢຊູ ແລະພຣະອົງໄດ້ປະທານໃຫ້ແກ່ກາບຣີເອນ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ປະທານແກ່ໂຢຮັນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຂຽນມັນອອກມາ ແລະສົ່ງໄປຍັງຄຣິດຈັກຕ່າງໆ. ພວກເຮົາໄດ້ນຳໃຊ້ເລື່ອງລໍາດັບສຸດທ້າຍຂອງເອຊາຢາ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນເສັ້ນລໍາດັບຂອງເຫດການພະຍາກອນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນພຣະນິມິດບົດທີ 11 ແລະບັດນີ້ພວກເຮົາໄດ້ມາເຖິງບົດທີ 12 ບ່ອນທີ່ເຮົາພົບວ່າຍິງຜູ້ນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍດວງອາທິດຖືກນຳສະແດງໂດຍສັນຍະລັກ ອັນເປັນສິ່ງທີ່ເອຊາຢາໄດ້ຢືນຢັນໄວ້ຢ່າງໜັກແໜ້ນ ກ່າວຄືວ່າ: ພຣະຄຣິດຊົງນຳສະແດງຈຸດຈົບຂອງສິ່ງໜຶ່ງ ດ້ວຍຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງນັ້ນ.

ແມ່ຍິງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງເປັນສັນຍາລັກຂອງປະຊາຊົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກສັນຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ. ສິບສອງເຜົ່າຂອງອິສຣາເອນແທ້ໃນສະໄໝບູຮານເປັນຕົວແທນເຖິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກ. ສິບສອງເຜົ່ານັ້ນເປັນແບບຢ່າງເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອິສຣາເອນແທ້ໃນສະໄໝບູຮານ ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຄັດເລືອກສາວົກສິບສອງຄົນ. ສາວົກສິບສອງຄົນນັ້ນ ໃນຕອນທ້າຍຂອງອິສຣາເອນແທ້ໃນສະໄໝບູຮານ ກໍເປັນອັກຄະສາວົກສິບສອງຄົນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກໃໝ່ດ້ວຍ. ພະຍານສອງຢ່າງໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະພະຍານອີກໜຶ່ງຢ່າງໃນຕອນສິ້ນສຸດ ປະກອບກັນເປັນພະຍານສາມຢ່າງ ເພື່ອຊີ້ບອກວ່າ ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ເປັນຕອນສິ້ນສຸດຂອງອິສຣາເອນຝ່າຍວິນຍານໃນຍຸກໃໝ່.

ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນ ກໍແມ່ນທຸງສັນຍານດ້ວຍ ຊຶ່ງຖືກພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນຂັບໄລ່ອອກໄປ. ພວກເຂົາແມ່ນທຸງສັນຍານ ຊຶ່ງເຄີຍເປັນຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ນອນຢູ່ໃນຖະໜົນແຫ່ງນະຄອນໃຫຍ່ຄື ໂຊໂດມ ແລະ ເອຢິບ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເລິກທີ່ບໍ່ມີກົ້ນຂ້າເສຍ. ພວກເຂົາແມ່ນທຸງສັນຍານ ຄືບັນດາແກ້ວຫີນແຫ່ງມົງກຸດ ຊຶ່ງແມ່ຍິງນັ້ນສວມຢູ່ເທິງສີສະຂອງນາງ.

ທຸງໝາຍ ຊຶ່ງແມ່ນວ່າ ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເປັນຫີນ, ດັ່ງທີ່ພຣະຄຣິດກໍເປັນຫີນເຊັ່ນກັນ.

ພຣະຄຣິດຊົງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ, ແລະ ເປໂຕກໍເຫັນພ້ອມກັບໂປໂລວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງເປັນ “ຫີນທີ່ມີຊີວິດ” ທີ່ຖືກປະຕິເສດ, ແລະ ເປໂຕຍັງໄດ້ຊີ້ວ່າ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍເປັນ “ຫີນທີ່ມີຊີວິດ” ເຊັ່ນກັນ.

ຄົນ​ໜຶ່ງ​ແສນ​ສີ່​ໝື່ນ​ສີ່​ພັນ​ນັ້ນ ບໍ່​ແມ່ນ​ພຽງ​ແຕ່​ອັນ​ຍະ​ມະ​ນີ​ໃນ​ມົງ​ກຸດ​ຂອງ​ແມ່​ຍິງ​ນັ້ນ​ເທົ່າ​ນັ້ນ ແຕ່​ພວກ​ເຂົາ​ເປັນ​ມົງ​ກຸດ​ນັ້ນ​ເອງ.

ພຣະຄຣິດເປັນແບບຢ່າງແຫ່ງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ພຣະອົງເປັນສີລາ, ແລະພວກເຂົາເປັນ “ກ້ອນຫີນ.” ພວກເຂົາເປັນ “ມົງກຸດແຫ່ງລັດສະໝີພາບໃນພຣະຫັດຂອງພຣະເຢໂຫວາ,” ແລະພຣະຄຣິດຄືມົງກຸດແຫ່ງລັດສະໝີພາບ.

ເມື່ອພິຈາລະນາເລກສິບສອງໃນບໍລິບົດຂອງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດ, ຍິງນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາທີ່ຖືກເລືອກ ຈາກອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ພູ Sinai ຈົນເຖິງປະຫວັດສາດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກພິມແບບໄວ້ໂດຍພຣະຄຣິດ, ແລະການປະສູດຂອງພຣະອົງເປັນພາບລ່ວງໜ້າຂອງການຟື້ນຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍຂອງກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ ຈາກຖະໜົນທີ່ພວກເຂົາຖືກຂ້າໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ຂະບວນການສອງຂັ້ນຕອນທີ່ Ezekiel ບົດ 37 ໄດ້ລະບຸໄວ້ຢ່າງກະທັດຮັດ, ຊຶ່ງນຳຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນນັ້ນໃຫ້ມີຊີວິດ, ໄດ້ຖືກ “ກ່າວເຖິງເປັນຄັ້ງທຳອິດ” ໃນການຊົງສ້າງ Adam.

ອາດາມໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນສອງຂັ້ນຕອນ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ທ່ານໄດ້ຖືກປັ້ນຂຶ້ນກ່ອນ, ແລ້ວພຣະຄຣິດຈຶ່ງຊົງພົ່ນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນທ່ານ, ດັ່ງທີ່ລົມຫາຍໃຈຈາກລົມທັງສີ່ທິດໃນເອເຊກຽນໄດ້ນຳກະດູກແຫ້ງໃຫ້ກັບມີຊີວິດ. ອາດາມໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນຊາຍທີ່ເຕັມວັຍສົມບູນ, ແຕ່ການຊົງສ້າງຂອງທ່ານກໍຍັງເປັນການເກີດຂອງທ່ານຢູ່ດີ. ຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເກີດຫຼັງຈາກນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນທີ່ພາດຜ່ານຮ່ອມພູແຫ່ງຄວາມຕາຍເປັນເວລາສາມມື້ເຄິ່ງໃນເຊີງສັນຍະລັກ. ຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນນັ້ນໄດ້ເກີດໂດຍຜູ້ຍິງຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດ “ບຸດຊາຍ: ຜູ້ທີ່ຈະປົກຄອງດ້ວຍຄັນທາດເຫຼັກ.” ໃນຖານະເປັນສັນຍະລັກຂອງຄຣິສຕະຈັກຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ, ຜູ້ຍິງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງ ເປັນຕົວແທນຂອງສັນຍະລັກດຽວກັນກັບ “ພູເຂົາ” ໃນດານີເອນບົດທີສອງ.

ແນວຄຳພະຍາກອນດຽວກັນທີ່ພົບໃນພຣະທຳດານີເອນ ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາຕໍ່ໃນພຣະນິມິດ. ຫີນຂອງດານີເອນ, ຊຶ່ງຖືກຕັດອອກຈາກພູໂດຍບໍ່ມີມື, ກໍຄື “ຫີນທີ່ມີຊີວິດ” ຂອງເປໂຕ, ຜູ້ “ກຳລັງຖືກກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເປັນເຮືອນຝ່າຍວິນຍານ, ເປັນຖານະປະໂລຫິດອັນບໍລິສຸດ,” ແລະຫີນຂອງດານີເອນນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນດ້ວຍ. ພູນັ້ນຄືຄຣິດຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຕະຫຼອດປະຫວັດສາດ.

ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ກໍຖືກນຳສະເໜີໄວ້ເຊັ່ນກັນໃນຖານະເປັນຝົນປາຍລະດູ, ແລະໃນເວລາແຫ່ງຝົນປາຍລະດູນັ້ນເອງ ທີ່ພຣະເຈົ້າ “ສະຖາປະນາ” ອານາຈັກທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຫີນຂອງດານີເອນ.

ລົມທັງສີ່ແຫ່ງອິດສະລາມຖືກປ່ອຍອອກໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະແລ້ວພຣະຄຣິດຈຶ່ງສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະອົງ. ການນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນສະໄໝຂອງອານາຈັກຝ່າຍຈິດວິນຍານຕາມດານີເອນບົດທີສອງ. ອານາຈັກຝ່າຍຈິດວິນຍານສີ່ອານາຈັກສຸດທ້າຍໃນຄວາມຝັນຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍສີ່ອານາຈັກຕົວຈິງທຳອິດ. ບາບີໂລນຕົວຈິງ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີຊ ແລະ ໂຣມ ເປັນຕົວແທນຂອງບາບີໂລນຝ່າຍຈິດວິນຍານ, ມີໂດ-ເປີເຊຍ, ກຣີຊ ແລະ ໂຣມ.

ບາບີໂລນຝ່າຍວິນຍານແມ່ນຫົວຄຳ, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍໃນປີ 1798, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍເນບູກາດເນັດຊາ ທີ່ຖືກຖອນອອກຈາກອຳນາດຊົ່ວຄາວເປັນເວລາ “ເຈັດວາລະ.” ເມື່ອສະຫະພັນສາມຝ່າຍຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ສາດສະດາປອມ ກໍ່ຕັ້ງອານາຈັກທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດນັ້ນ, ມັນຈະປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍອານາຈັກຝ່າຍວິນຍານທັງໝົດ, ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໃນຮູບປັ້ນຂອງເນບູກາດເນັດຊາໃນບົດທີສອງ. ອຳນາດສັນຕະປາປາທີ່ຕາຍແລ້ວ ແລະ ອຳນາດສັນຕະປາປາທີ່ຖືກຊຸບຄືນມາ, ແມ່ນຫົວຄຳຝ່າຍວິນຍານໃນຕອນເລີ່ມ ແລະ ໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງສີ່ອານາຈັກຝ່າຍວິນຍານຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນ. ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີສອງໃນບັນດາສີ່ອານາຈັກ, ຖືກແທນໄວ້ເປັນເມໂດ-ເປີເຊຍຝ່າຍວິນຍານ. ສະຫະປະຊາຊາດ, ໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີສາມໃນບັນດາສີ່ອານາຈັກ, ຖືກແທນໄວ້ເປັນກຣີກຝ່າຍວິນຍານ ແລະ ພ້ອມກັນນັ້ນ ພວກມັນທັງໝົດກໍ່ປະກອບເປັນສະຫະພັນສາມຝ່າຍຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະ ສາດສະດາປອມ ເພື່ອສະຖາປະນາອານາຈັກທີແປດ, ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດ. ອຳນາດສັນຕະປາປາແມ່ນປໍລະປັກຂອງພຣະຄຣິດ ແລະ ສະແຫວງຫາທີ່ຈະປອມແປງພຣະຄຣິດ. ໃນແງ່ນີ້ ຂອງສີ່ອານາຈັກຝ່າຍວິນຍານສຸດທ້າຍ, ອຳນາດສັນຕະປາປາແມ່ນທັງອັນດັບທຳອິດ ແລະ ອັນດັບສຸດທ້າຍ.

ກ້ອນຫີນທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູ ກາຍເປັນອານາຈັກໜຶ່ງທີ່ເຕັມໄປທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດ, ແລະມັນຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເປັນທຸງໝາຍໃນ “ວັນເວລາຂອງກະສັດເຫຼົ່ານີ້,” ເພາະວ່າອານາຈັກຝ່າຍວິນຍານທັງໝົດຂອງຮູບປັ້ນນັ້ນ ຖືກເປັນຕົວແທນຢ່າງມີການເຄື່ອນໄຫວໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ.” ການຍົກທຸງໝາຍຂຶ້ນ, ຊຶ່ງກໍຄືການສະຖາປະນາອານາຈັກຂອງພຣະຄຣິດ ເກີດຂຶ້ນເມື່ອລົມທັງສີ່ຂອງອິດສະລາມຖືກປ່ອຍອອກ, ແລະຝົນຊ້າຍຸກທ້າຍຖືກເທລົງຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.

ກ້ອນຫີນທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູເຂົາຈະທຳລາຍບັນດາອານາຈັກທາງວິນຍານທັງສິ້ນຂອງໂລກໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກແທນໂດຍ “ເຫຼັກ, ທອງເຫຼືອງ, ດິນເຜົາ, ເງິນ, ແລະ ຄຳ.” ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະຄຣິດ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດບົດ 12 ຖືກເອີ້ນວ່າ “ບຸດຊາຍ,” ການປະສູດຂອງພຣະອົງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າເຖິງການບັງເກີດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. “ບຸດຊາຍ” ຈະ “ປົກຄອງບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດ້ວຍຄະທາເຫຼັກ.” ດ້ວຍຄະທານັ້ນ ພຣະອົງຈະທຳລາຍບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ແຕກສະຫຼາຍ.

ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າຊົງຖືກບັງເກີດຈາກພຣະບິດາ. ຫຼາຍຄົນນຳຄວາມຈິງນີ້ໄປບິດເບືອນເພື່ອຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ. “ບັງເກີດ” ໝາຍເຖິງການໃຫ້ກຳເນີດ, ແຕ່ພວກເຮົາຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າບໍ່ເຄີຍມີເວລາໃດທີ່ພຣະຄຣິດບໍ່ດຳລົງຢູ່.

ເມື່ອພຣະຄຣິດຖືກລະບຸວ່າເປັນ “ພຣະບຸດຜູ້ຊົງຖືກບັງເກີດ” ຂອງພຣະບິດາ, ນັ້ນກໍຄືການລະບຸເຖິງຄວາມຈິງປະການໜຶ່ງທີ່ກ່ຽວພັນກັບພຣະຄຣິດ, ຊຶ່ງຄວາມຈິງນັ້ນຈະຖືກທຳລາຍ ຫາກຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນແບບຢ່າງຂອງຄວາມເປັນພໍ່ແມ່ຂອງມະນຸດ. ເຮົາບໍ່ອາດປະເມີນພຣະເຈົ້າຈາກທັດສະນະຂອງມະນຸດຂອງເຮົາໄດ້. ເຮົາອາດປະເມີນພຣະເຈົ້າໄດ້ແຕ່ພຽງຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງນຳສະເໜີແກ່ເຮົາເຖິງການປະເມີນພຣະອົງເອງຂອງພຣະອົງ.

ການບິດເບືອນຄໍາວ່າ “ບັງເກີດ” ເພື່ອລະບຸວ່າເຄີຍມີເວລາໜຶ່ງທີ່ພຣະບິດາໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດແກ່ພຣະຄຣິດ ກໍເທົ່າກັບການ “ເອົາໃຈໃສ່ວິນຍານລໍ້ລວງ ແລະຄໍາສອນຂອງຜີມານ.” ສໍາລັບຈຸດປະສົງແຫ່ງການສຶກສາໃນປັດຈຸບັນຂອງພວກເຮົາ ຂ້າພະເຈົ້າພຽງແຕ່ກໍາລັງລະບຸວ່າ ແມ່ຍິງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສອງ ຈະໃຫ້ກໍາເນີດແກ່ “ບຸດຊາຍ” ຜູ້ຊຶ່ງຈະປົກຄອງບັນດາປະຊາຊາດດ້ວຍຄທາເຫຼັກ. ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກໍຈະປົກຄອງບັນດາປະຊາຊາດດ້ວຍຄທາເຫຼັກເໝືອນກັນ.

ຄຣິດຈັກແຫ່ງທິອາທິຣາຈະກັບຄືນມາ ເມື່ອບາດແຜອັນເຖິງຕາຍຂອງອຳນາດພະສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບການຮັກສາໃຫ້ຫາຍ ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ຄຳສັນຍາທີ່ປະທານແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຄືວ່າ ຜູ້ທີ່ຊະນະຈະປົກຄອງ “ບັນດາປະຊາຊາດ” ດ້ວຍ “ຄັນທະນູເຫຼັກ.”

ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຢູ່ໃນການປະກົດສຸດທ້າຍຂອງຄຣິສຕະຈັກເທຍທີຣາ ແມ່ນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ແມ່ຍິງໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ພຣະຄຣິດ ແລະໃນບັ້ນປາຍ ນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍ.

ພຣະຄຣິດໄດ້ປະສູດເປັນ “ຜູ້ທຳອິດ”, ແລະຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກເກີດເປັນ “ຜູ້ສຸດທ້າຍ”. ພຣະຄຣິດຖືກ “ຮັບຂຶ້ນໄປຫາພຣະເຈົ້າ”, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ. ບຸດທັງສອງຂອງນາງໄດ້ຂຶ້ນໄປຫາພຣະບິດາ.

ພຣະຄຣິດ, ໃນຖານະທີ່ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນຈອມໂຍທາ, ຍັງເປັນ “ສ່ວນແບ່ງຂອງຢາໂຄບ” ອີກດ້ວຍ, ແລະ ອິດສະຣາເອນແມ່ນ “ຄັນທະນູແຫ່ງມໍລະດົກຂອງພຣະອົງ,” ແລະ ອິດສະຣາເອນຍັງເປັນ “ຂວານສົງຄາມ” ແລະ “ອາວຸດແຫ່ງສົງຄາມ” ຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງພຣະອົງຊົງໃຊ້ເພື່ອ “ທຸບທຳລາຍບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ແຕກອອກເປັນຊິ້ນໆ.”

ພຣະຄຣິດ ແລະ ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ທັງສອງຈະປົກຄອງ ແລະ ທຸບທຳລາຍບັນດາປະຊາຊາດໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆດ້ວຍຄະທາເຫຼັກ. ພຣະຄຣິດແມ່ນ “ສ່ວນຂອງຢາໂຄບ,” ແຕ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກໍແມ່ນເຊັ່ນດຽວກັນ.

ຫີນກ້ອນນັ້ນທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພູ ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງຄຣິດຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນການສຳແດງຂັ້ນສຸດທ້າຍແຫ່ງຄຣິດຈັກຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງເຕັມແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍພຣະສິຣິຂອງພຣະອົງ ແລະພວກເຂົາຖືກໃຊ້ເປັນຂວານສົງຄາມຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຕີທີ່ຕີນຂອງຮູບນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນກາຍເປັນ “ແກບໃນລານນວດເຂົ້າໃນລະດູຮ້ອນ.” ອານາຈັກເຫຼົ່ານັ້ນຖືກລົມພັດປັດໄປ.

ມັນເປັນການຈໍາເປັນທີ່ຈະຈັດວາງສັນຍາລັກຂອງຜູ້ຍິງໄວ້ໃນບໍລິບົດຂອງທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ, ເພາະວ່າພຣະນິມິດບົດທີ 12 ລະບຸເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມລະຫວ່າງພຣະຄຣິດກັບຊາຕານ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນສະຫວັນ, ແລະໂດຍການກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ມັນກໍກໍາລັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນສົງຄາມໃນສະຫວັນອັນເປັນການບົ່ງບອກເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຂໍ້ຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ລະຫວ່າງພຣະຄຣິດກັບຊາຕານ. ພຣະນິມິດບົດທີ 12 ແລະ 13 ພັນລະນາສົງຄາມສຸດທ້າຍແຫ່ງຂໍ້ຂັດແຍ້ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ, ແລະພວກມັນກໍກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນໂດຍການພັນລະນາຕົວແທນຂອງຊາຕານ ແລະຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ກໍາລັງຕໍ່ສູ້ກັນຢູ່ໃນສະຫວັນ.

ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ, ພວກເຮົາຈະດຳເນີນການພິຈາລະນາເຖິງສົງຄາມໃນສະຫວັນໃນ “ວັນສຸດທ້າຍ” ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍສົງຄາມໃນສະຫວັນທີ່ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ.