I Ezekiela dia mpisorona tamin’ny vanim-potoanan’ny fanisiana tombo-kase ny efatra alina sy iray hetsy sy arivo sy efatra alina. Ao amin’ny toko voalohany, Ezekiela dia entina ho ao amin’ny fitoerana masina.
Ary izao no niseho tamin’ny taona fahatelopolo, tamin’ny volana fahefatra, tamin’ny andro fahadimin’ny volana, raha teo anivon’ny babo teo amoron’ny ony Kebara aho, dia nisokatra ny lanitra, ka nahita fahitan’Andriamanitra aho. Tamin’ny andro fahadimin’ny volana, izay taona fahadimin’ny fahababoana an’i Joiakina mpanjaka, dia tonga mazava tamin’i Ezekiela mpisorona, zanak’i Bozy, tany amin’ny tanin’ny Kaldeana teo amoron’ny ony Kebara, ny tenin’i Jehovah; ary ny tànan’i Jehovah dia teo amboniny tao.
Ary nijery aho, ka, indro, nisy tafio-drivotra avy tany avaratra, rahona lehibe, ary afo mifamelona ao anatiny, sady nisy famirapiratana nanodidina azy; ary avy tao afovoany no nisy toy ny lokon’ny volamena mamirapiratra, avy tao afovoan’ny afo. Ary avy tao afovoany koa no nisy endriky ny zava-manan’aina efatra. Ary izao no fijery azy: nanana ny endrik’olona izy. Ary samy nanana tarehy efatra avy izy rehetra, ary samy nanana elatra efatra avy izy rehetra. Ary mahitsy ny tongony; ary ny faladiany dia tahaka ny faladian’ny tongotr’omby kely; ary namirapiratra tahaka ny lokon’ny varahina voakosoka izy. Ary nanana tanan’olona teo ambanin’ny elany tamin’ny lafiny efatra izy; ary izy efatra dia samy nanana ny tarehiny sy ny elany. Ny elany dia nikambana ny iray tamin’ny iray; tsy nitodika izy raha nandeha; fa samy nandeha nizotra mahitsy teo anoloany avy izy rehetra. Ary ny amin’ny endriky ny tarehiny, izy efatra dia nanana tarehin’olona, sy tarehin’ny liona teo amin’ny ilany ankavanana; ary izy efatra dia nanana tarehin’ny omby teo amin’ny ilany ankavia; izy efatra koa dia nanana tarehin’ny voromahery. Toy izany ny tarehiny; ary ny elany dia nivelatra niakatra; elatra roa avy tamin’ny tsirairay no nikambana ny iray tamin’ny iray, ary ny roa kosa nanarona ny tenany.
Ary samy nandeha nizotra mahitsy avy izy rehetra; na aiza na aiza halehan’ny fanahy dia nankany izy; ary tsy nitodika izy raha nandeha. Ary ny amin’ny endriky ny zava-manana aina, ny fijery azy dia tahaka ny vain’afo mirehitra sy tahaka ny fijerin’ny jiro; nivezivezy niakatra sy nidina teo afovoan’ny zava-manana aina izany; ary namirapiratra ny afo, ary avy tamin’ny afo no nivoahan’ny helatra. Ary ny zava-manana aina dia nihazakazaka nandroso sy niverina tahaka ny fisehon’ny tselatra. Ary raha mbola nijery ny zava-manana aina aho, indro, nisy kodia iray teo ambonin’ny tany teo anilan’ny zava-manana aina, araka ny tavany efatra. Ny fijerin’ny kodia sy ny asany dia tahaka ny lokon’ny berila; ary samy nanana endrika iray izy efatra; ary ny fijeriny sy ny asany dia toy ny kodia eo afovoan’ny kodia iray. Raha nandeha izy, dia nandeha tamin’ny lafiny efatra; ary tsy nitodika izy raha nandeha. Ary ny amin’ny vavany manodidina, dia avo dia avo izy ka nahatahotra; ary ny vavany manodidina azy efatra dia feno maso manodidina avokoa. Ary rehefa nandeha ny zava-manana aina, dia niara-nandeha taminy ny kodia; ary rehefa nakarina hiala tamin’ny tany ny zava-manana aina, dia nakarina koa ny kodia. Na aiza na aiza halehan’ny fanahy, dia nankany izy; tany no halehan’ny fanahiny; ary nakarina niaraka taminy ny kodia; fa tao amin’ny kodia ny fanahin’ny zava-manana aina.
Ary rehefa nandeha ireny, dia nandeha koa ireto; ary rehefa nitsangana ireny, dia nitsangana koa ireto; ary rehefa nasandratra hiala amin’ny tany ireny, dia nasandratra niaraka taminy koa ny kodiarana; fa tao amin’ny kodiarana ny fanahin’ny zava-manana aina. Ary ny endriky ny habakabaka teo ambonin’ny lohan’ny zava-manana aina dia tahaka ny lokon’ny vato kristaly mahatahotra, mivelatra eo ambonin’ny lohany. Ary teo ambanin’ny habakabaka dia nivantana ny elany, nifampitodika ny anankiray sy ny anankiray; samy nanana roa avy izy rehetra, izay nanarona ny tenany tamin’ity lafiny ity, ary samy nanana roa avy izy rehetra, izay nanarona ny tenany tamin’irỳ lafiny irỳ, dia ny tenany. Ary raha nandeha izy, dia reko ny feon’ny elany, tahaka ny firohondrohon’ny rano be, tahaka ny feon’ny Tsitoha, dia feon-teny, tahaka ny tabataban’ny toby maro; rehefa nitsangana izy, dia nampidina ny elany. Ary nisy feo avy tamin’ny habakabaka izay teo ambonin’ny lohany, raha nitsangana izy ka nampidina ny elany. Ary teo ambonin’ny habakabaka izay teo ambonin’ny lohany dia nisy endrika tahaka ny seza fiandrianana, toy ny fijery vato safira; ary teo ambonin’ilay endriky ny seza fiandrianana dia nisy endrika tahaka ny fijerin’ny olona iray teo amboniny. Ary hitako tahaka ny lokon’ny metaly mamirapiratra izy, tahaka ny fijerin’ny afo manodidina tao anatiny, hatreo amin’ny fijerin’ny valahany miakatra; ary hatreo amin’ny fijerin’ny valahany midina dia hitako toy ny fijerin’ny afo, ary nisy famirapiratana nanodidina azy. Tahaka ny fijerin’ny avana izay eny amin’ny rahona amin’ny andro avy orana no fijerin’ny famirapiratana manodidina. Izany no fijerin’ny endriky ny voninahitr’i Jehovah. Ary raha vao hitako izany, dia niankohoka tamin’ny tavako aho, ka nandre feon’ny anankiray izay niteny. Ezekiela 1:1–28.
«Ezekiela, mpaminany sesitany sady nitomany, tany amin’ny tanin’ny Kaldeana, dia nomena fahitana nampianatra io lesona momba ny finoana an’ilay Andriamanitry ny Isiraely mahery io ihany. Raha teo amoron’ny ony Kebara izy, dia nisy tadio toa avy tany avaratra, “rahona lehibe sy afo miolikolika ao aminy, ary nisy famirapiratana manodidina azy, ary avy teo afovoany dia toy ny lokon’ny ambera.” Nisy kodiarana maro, hafahafa fijery, nifanelanelana, ka nentin’ny zava-manana aina efatra. Ambony lavitra noho ireo rehetra ireo dia nisy “endriky ny seza fiandrianana, toy ny fijerin’ny vato safira; ary teo ambonin’ny endriky ny seza fiandrianana dia nisy endrika tahaka ny fijerin’olona teo amboniny.” “Ary ny amin’ny endriky ny zava-manana aina, ny fijeriny dia tahaka ny vainafo mirehitra sy tahaka ny fijerin’ny fanilo; niakatra sy nidina teny amin’ny zava-manana aina izany; ary namirapiratra ny afo, ary avy tamin’ny afo no nivoahan’ny helatra.” “Ary niseho teo amin’ny kerobima ny endriky ny tanan’olona teo ambanin’ny elany.”»
“Nisy kodiarana tao anatin’ny kodiarana, tamin’ny firafitra sarotra loatra ka raha vao jerena dia toa fikorontanana tanteraka no hitan’i Ezekiela. Nefa rehefa nihetsika ireo, dia tamim-pahamarinana kanto sy tao anatin’ny firindrana tonga lafatra no nanaovany izany. Zavamananaina avy any an-danitra no nanosika ireo kodiarana ireo; ary, ambonin’izany rehetra izany, teo ambonin’ilay seza fiandrianana safira be voninahitra, dia Ilay Mandrakizay; ary nanodidina ny seza fiandrianana kosa ny avana manodidina azy, famantarana ny fahasoavana sy ny fitiavana. Resin’ny voninahitra mampivarahontsana nentin’izany fahitana izany, dia niankohoka tamin’ny tavany i Ezekiela, rehefa nisy feo nandidy azy hitsangana sy hihaino ny tenin’i Jehovah. Ary avy eo dia nomena azy ny hafatra fampitandremana ho an’ny Isiraely.” Testimonies, 751.
Tamin’ny taona nahafatesan’i Ozia mpanjaka no nahitako ny Tompo nipetraka teo ambonin’ny seza fiandrianana, avo sy nasandratra; ary ny morontongotr’akanjony nameno ny tempoly. Teo amboniny nisy serafima nitsangana; samy nanana elatra enina avy izy rehetra: ny roa nanaronany ny tavany, ny roa nanaronany ny tongony, ary ny roa nanidinany. Ary niantso ny anankiray ka nanao tamin’ny anankiray hoe: Masina, masina, masina, Jehovah, Tompon’ny maro; heniky ny voninahiny ny tany rehetra. Ary nihozongozona ny tolam-baravarana noho ny feon’izay niantso, ary feno setroka ny trano. Dia hoy izaho: Lozako! fa maty aho; satria lehilahy maloto molotra aho, sady monina eo amin’ny firenena maloto molotra; fa ny masoko efa nahita ny Mpanjaka, dia Jehovah, Tompon’ny maro. Ary ny anankiray tamin’ny serafima nanidina hankatỳ amiko, nitondra vainafo velona teny an-tànany, izay nalainy tamin’ny fandraka teo amin’ny alitara; ary nataony tamin’ny vavako izany ka hoy izy: Indro, izao no mikasika ny molotrao; dia afaka ny helokao, ary voavela ny fahotanao. Ary reko ny feon’ny Tompo nanao hoe: Iza no hirahiko, ary iza no handeha ho antsika? Dia hoy izaho: Inty aho, iraho aho. Isaia 6:1–8.
“Ity fahitana ity dia nomena an’i Ezekiela tamin’ny fotoana izay naha-feno fananahana mahonena ny sainy. Hitany ny tanin’ny razany mandry lao. Ilay tanàna izay fahiny feno olona dia tsy nisy mponina intsony. Ny feon’ny fifaliana sy ny hiran’ny fiderana dia tsy re intsony tao anatin’ny mandany. Ary ny mpaminany tenany aza dia vahiny tany an-tany hafa, izay nanjakan’ny fanirian-daza tsy manam-petra sy ny habibiana masiaka indrindra. Izay hitany sy reny momba ny jadona sy ny tsy rariny nataon’olombelona dia nampahory ny fanahiny, ka nitomany mafy andro aman’alina izy. Kanefa ireo tandindona mahagaga naseho teo anoloany teny amoron’ny ony Kebara dia nanambara fa misy fahefana manapaka ambony, mahery noho ny an’ireo mpanapaka eto an-tany. Ambonin’ireo mpanjaka feno avonavona sy lozabe tao Asyria sy Babylona dia nipetraka teo ambony seza fiandrianana ny Andriamanitry ny famindram-po sy ny fahamarinana.
“Ny fahasarotana mitovitovy amin’ny kodiarana izay niseho tamin’ny mpaminany ho toy ny voasaringotra ao anatin’ny fisavoritahana lehibe dia teo ambanin’ny fitarihan’ny tànana tsy manam-petra. Ny Fanahin’Andriamanitra, izay naseho taminy ho mampihetsika sy mitarika ireo kodiarana ireo, no namoaka firindrana avy tao amin’ny fisavoritahana; koa izao tontolo izao manontolo dia teo ambanin’ny fifehezany. An’arivony sy alinalina tamin’ireo zavaboary nomem-boninahitra no vonona, amin’ny teniny, handrindra ny hery sy ny tetik’ireo olona ratsy fanahy, ary hitondra soa ho an’ireo mahatoky Azy.”
“Toy izany koa, rehefa hasehon’Andriamanitra amin’i Jaona malala ny tantaran’ny fiangonana ho an’ny andro any aoriana, dia nomeny toky izy ny amin’ny fahalianan’ny Mpamonjy sy ny fiahiany ny vahoakany tamin’ny nanehoany taminy ‘Anankiray tahaka ny Zanak’olona,’ mandehandeha eo afovoan’ny fanaovan-jiro, izay naneho ny fiangonana fito. Raha naseho an’i Jaona ny ady lehibe farany hifanaovan’ny fiangonana amin’ny fahefana eto an-tany, dia navela ihany koa izy hahita mialoha ny fandresena farany sy ny fanafahana ny mahatoky. Hitany ny fiangonana nentina tao anatin’ny fifandonana mahafaty tamin’ilay bibidia sy ny sariny, ary ny fanompoam-pivavahana amin’io bibidia io dia noterena tamin’ny sazin’ny fahafatesana. Kanefa, raha nijery lavitra noho ny setroka sy ny tabataban’ny ady izy, dia nahita vondrona iray teo an-tendrombohitra Ziona niaraka tamin’ny Zanak’ondry, ka tsy ny mariky ny bibidia no teny taminy, fa ny ‘anaran’ny Rainy voasoratra teo amin’ny handriny.’ Ary mbola hitany indray ‘ireo izay efa naharesy ny bibidia sy ny sariny sy ny mariny ary ny isan’ny anarany, nitsangana teo ambonin’ny ranomasina fitaratra, nitana ny lokangan’Andriamanitra’ sady nihira ny hiran’i Mosesy sy ny an’ny Zanak’ondry.”
“Ireo lesona ireo dia ho tombontsoantsika. Mila mampiorina ny finoantsika amin’Andriamanitra isika, fa eo anoloantsika indrindra dia misy fotoana izay hitsapa ny fanahin’ny olona. Kristy, teo an-Tendrombohitra Oliva, dia nitanisa mialoha ireo fitsarana mahatahotra izay hialoha ny fihaviany fanindroany hoe: ‘Hahare ady sy siosion’adinareo hianareo.’ ‘Hisy firenena hitsangana hanohitra firenena, ary fanjakana hanohitra fanjakana; ary hisy mosary sy areti-mandringana ary horohoron-tany any amin’ny tany samy hafa. Izany rehetra izany no fiandohan’ny fahoriana.’ Na dia nahazo fahatanterahana amin’ny ampahany aza ireo faminaniana ireo tamin’ny fandravana an’i Jerosalema, dia manana fampiharana mivantana kokoa amin’ny andro farany izy ireo.”
“Mijoro eo an-tokonam-baravaran’ny zava-mitranga lehibe sy manetriketrika isika. Efa tanteraka haingana ny faminaniana. Eo am-baravarana ny Tompo. Tsy ho ela dia hisokatra eo anoloantsika ny vanim-potoana iray hahaliana fatratra ny velona rehetra. Hovelomina indray ny ady hevitra tany aloha; hisy ady hevitra vaovao hiseho. Ny toe-javatra hiseho eto amin’izao tontolontsika izao dia mbola tsy mba nofinofy akory. Miasa amin’ny alalan’ny fitaovan’olombelona Satana. Ireo izay miezaka hanova ny Lalàm-panorenana sy hahazo lalàna manery ny fitandremana ny Alahady dia zara raha mahatsapa izay ho vokatr’izany. Efa mananontanona antsika ny krizy iray.”
“Kanefa tsy tokony hitoky amin’ny tenany ny mpanompon’Andriamanitra amin’izao fotoan-tsarotra lehibe izao. Ao amin’ireo fahitana nomena an’i Isaia sy i Ezekiela ary i Jaona no ahitantsika ny fifamatorana akaiky misy eo amin’ny lanitra sy ireo zava-mitranga eto an-tany, ary koa ny halehiben’ny fiahian’Andriamanitra ireo izay mahatoky Azy. Tsy tsy manana Mpanjaka izao tontolo izao. Eo an-tanan’ny Tompo ny fandaharan’ireo toe-javatra ho avy. Ny Voninahitr’ny lanitra no mitana eo ambany fiambenany ny anjaran’ny firenena, ary koa ny raharahan’ny fiangonany.”
“Isika dia mamela ny tenantsika hahatsapa fikarakarana sy ahiahy ary fahasahiranana be loatra, eny loatra mihitsy, eo amin’ny asan’ny Tompo. Ny olombelona voafetra dia tsy navela hitondra ny vesatry ny andraikitra. Mila matoky an’Andriamanitra isika, mino Azy, ary mandroso. Ny fiambenana tsy mety sasatry ny iraka any an-danitra, sy ny asa fanompoany tsy an-kijanona mifandray amin’ny mponin’ny tany, dia mampiseho amintsika ny fomba itarihan’ny tanan’Andriamanitra ny kodia ao anatin’ny kodia. Ny Mpampianatra masina dia milaza amin’ny mpandray anjara tsirairay amin’ny asany, tahaka ny nilazany tamin’i Kyrosy fahiny hoe: ‘Nisikinako ianao, na dia tsy nahalala Ahy aza.’”
“Tamin’ny fahitan’i Ezekiela dia teo ambanin’ny elatry ny kerobima ny tanan’Andriamanitra. Izany dia mba hampianatra ny mpanompony fa hery avy amin’Andriamanitra no manome azy ireo fahombiazana. Hiara-miasa aminy Izy, raha manaisotra ny heloka izy ireo ka tonga madio am-po sy amin’ny fiainana.”
Ny mazava mamirapiratra izay nivezivezy teo anivon’ireo zava-manana aina amin’ny hafainganam-pandehan’ny tselatra dia maneho ny hafetsen’ny fandehan’ity asa ity amin’ny farany mankany amin’ny fahatanterahany. Izay tsy mba sondrian-tory, Izay miasa mandrakariva ho fanatanterahana ny fikasany, dia mahay mampandroso ny asany lehibe amim-pirindrana. Izay toa manahirana sy saro-pantarina amin’ny sain’ny olombelona voafetra dia hain’ny tanan’ny Tompo tehirizina amin’ny filaminana tonga lafatra. Mahay mamorona lalana sy fomba Izy hanakanana ny fikasan’ny olon-dratsy, ary hampisavoritaka ny fisainan’ireo izay mikasa hanisy ratsy ny vahoakany.
“Ry rahalahy, tsy fotoan’andro izao hitomaniana sy hilentika amin’ny famoizam-po, tsy fotoana izao hanaiky ho resin’ny fisalasalana sy ny tsy finoana. Tsy Mpamonjy ao amin’ny fasana vaovao nataon’i Josefa intsony Kristy ankehitriny, izay nakatona tamin’ny vato lehibe sy nasiana tombo-kase romana; manana Mpamonjy nitsangana tamin’ny maty isika. Izy no Mpanjaka, Tompon’ny maro; mipetraka eo anelanelan’ny kerobima Izy; ary eo afovoan’ny ady sy ny korontanan’ny firenena dia mbola miaro ny olony hatrany Izy. Izay manjaka any an-danitra no Mpamonjy antsika. Izy no mandanja ny fizahan-toetra rehetra. Izy no manara-maso ny afo ao amin’ny lafaoro izay tsy maintsy hitsapa ny fanahy rehetra. Rehefa horavana ny manda mafy iankinan’ny mpanjaka, rehefa handefona ny fon’ny fahavalony ny zana-tsipìkan’ny fahatezeran’Andriamanitra, dia ho voaro ao an-tanany ny olony.” Testimonies, boky faha-5, 752–754.
Ezekiela dia maneho ireo kandidà ho anisan’ireo efatra arivo sy efatra alina sy iray hetsy, ary ny fanandramana niainany tao amin’ny fitoerana masina dia mifanaraka, fitsipika anampy fitsipika, amin’ny fanandramana niainan’i Isaia sy i Jaona tao anatin’ny fitoerana masina. Ao anatin’ny fitsapana ao amin’ny tempoly isika ankehitriny, dia ilay faharoa amin’ireo fitsapana telo izay manisy tombo-kase ireo efatra arivo sy efatra alina sy iray hetsy. Izany vanim-potoana izany no fanadiovana tanterahin’Ilay Anjelin’ny Fanekena ho fahatanterahan’izay voalaza ao amin’ny Malakia toko fahatelo. Ny fizotry ny fanadiovana amin’ny alalan’ireo fitsapana telo no ilay “lafaoro” mirehitra voalazan’i Malakia “izay tsy maintsy hitsapa ny fanahy tsirairay.” Rehefa tonga ny anjely fahatelo tamin’ny 22 Oktobra 1844, dia tonga tampoka tao amin’ny tempoliny Ilay Anjelin’ny Fanekena ary nitarika ireo virijina hendry tamin’izany tantara izany ho ao amin’ny Fitoerana Masina Indrindra, mba hanisiany tombo-kase ireo olony mahatoky; kanefa nikomy ireo virijina tamin’izany tantara izany, ary tamin’ny taona 1856 dia efa niova ho hetsika Millerita Laodikiana ilay hetsika Millerita Filadelfiana, ary tamin’ny taona 1863 dia nanjary fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodikiana.
Ilay anjely fahatelo izay tonga tampoka tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia nanaisotra ny fanatrehany tamin’ny taona 1863, ary niverina indray tamin’ny 11 Septambra 2001. Dimy amby roapolo taona taorian’izay, dia averina ankehitriny ilay fizahan-toetra ao amin’ny tempoly izay naseho ara-tandindona tamin’ny 22 Oktobra 1844. Ara-tandindona, ny dimy amby roapolo dia ampahafolony ara-paminaniana amin’ny dimampolo sy roanjato, ary ny dimampolo sy roanjato dia tandindon’ny tantara asehon’ny andininy fahiraika ambin’ny folo ka hatramin’ny fahadimy ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko fahiraika ambin’ny folo. Ny dimampolo sy roanjato sy ny dimy amby roapolo dia kodiarana iray ao anatin’ilay fahitan’i Ezekiela momba ny fitoerana masina. Ny dimy amby roapolo dia tandindon’ny fisarahan’ny hendry sy ny ratsy fanahy, ho fahatanterahan’ilay fizotry ny fizahan-toetra misy dingana telo izay asehon’ny asa fanadiovana tanterahin’Ilay Anjelin’ny Fanekena.
Mirakitra fanoharana telo ny Matio toko fahadimy amby roapolo, ary ny fanoharana tsirairay dia manondro ny fanasarahana ny hendry sy ny ratsy fanahy amin’ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase ny efatra arivo amby efatra alina amby iray hetsy. Ny fanantenan’ny vahoakan’Andriamanitra aseho ao amin’io toko io dia ny ho virjiny hendry manana ny menaky ny hafatry ny antso mamatonalina. Ny fanantenan’izy ireo dia ny hitsarana azy ireo ho mpanompo mahatoky amin’ny fitantanana sy fampiasana ireo talenta manokana nomena azy ireo hotantanany mandritra ny fotoam-pahasoavany manokana. Ny fanantenan’izy ireo dia ny hitsarana azy ireo ho ondry ao amin’ny kijanan’Andriamanitra, mipetraka eo ankavanany, fa tsy ho osy eo ankaviany. Ny isa dimy amby roapolo dia tandindon’ny fanasarahana ny hendry sy ny ratsy fanahy amin’ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase ny efatra arivo amby efatra alina amby iray hetsy. Ny isa dimy amby roapolo dia iray amin’ireo kodiaran’i Ezekiela.
Tamin’ny taona fahadimy amby roapolo tamin’ny fahababoanay, tamin’ny fiandohan’ny taona, tamin’ny andro fahafolon’ny volana, tamin’ny taona fahefatra ambin’ny folo taorian’ny namelezana ny tanàna, dia tamin’izany andro izany indrindra no nilatsahan’ny tanan’i Jehovah tamiko ka nitondrany ahy tany. Ezekiela 40:1.
Ny taona fahadimy amby roapolon’ny fahababoana dia asehon’ny 22 Oktobra, izay asehon’ny fikatonan’ny varavarana iray ara-potoam-pitantanana. Tamin’ny 22 Oktobra 1844, dia nisy varavarana nosokafana ary nisy varavarana nohidiana, tamin’ny nanasarahana ny sokajin’olona roa.
Ary ho amin’ny anjelin’ny fiangonana any Filadelfia soraty hoe: Izao no lazain’ilay Masina, ilay Marina, ilay manana ny fanalahidin’i Davida, izay mamoha ka tsy misy olona mahahidy; ary manidy ka tsy misy olona mahavoha; Fantatro ny asanao: indro, efa nametraka varavarana misokatra eo anoloanao Aho, ka tsy misy olona mahahidy azy; fa manana hery kely ianao, nefa nitandrina ny teniko, ary tsy nandà ny anarako. Apokalypsy 3:7, 8.
Kristy dia milaza amin’ny anjelin’i Filadelfia fa fantany ny asan’izy ireo, ary efa nametraka varavarana misokatra eo anoloan’ny fiangonan’i Filadelfia Izy. Io varavarana io dia sokafan’ny “fanalahidin’i Davida”, ilay fanalahidy apetraka eo amin’i Eliakima.
Ary amin’izany andro izany no hiantsoako an’i Eliakima mpanompoko, zanak’i Hilkia; ary hotafiako ny akanjonao izy, hampaherezin’ny fehikibonao Aho, ary hatolotro eo an-tànany ny fahefanao; ka ho ray ho an’ny mponina any Jerosalema sy ho an’ny taranak’i Joda izy. Ary ny fanalahidin’ny tranon’i Davida dia hapetrako eo an-tsorony; ka hamoha izy, ary tsy hisy hanidy; ary hanidy izy, ary tsy hisy hamoha. Isaia 22:20–22.
Amin’ny andro iantsoana an’i Eliakima dia havahany hiala amin’i Sebna ratsy fanahy izy.
Izao no lazain’i Jehovah, Andriamanitry ny maro: Mandehana, mankanesa any amin’io mpitahiry vola io, dia any amin’i Sebna, izay miadidy ny trano, ka lazao hoe: Inona no anananao eto? ary iza no anananao eto, no nandavahanao fasana ho anao eto, tahaka izay mandavaka fasana ho azy eny amin’ny avo, sy mandavaka fonenana ho azy ao amin’ny vatolampy? Indro, Jehovah hitondra anao ho babo amin-kery lehibe, ary hovonoiny tsara ianao. Hahodiny sy hatsipiny mafy tahaka ny baolina ho any amin’ny tany malalaka ianao; any no hahafatesanao, ary any no hahatonga ny kalesin’ny voninahitrao ho fahafaham-baraka ho an’ny tranon’ny tomponao. Isaia 22:15–18.
Ny fisarahana teo amin’ireo virijina hendry sy ireo virijina adala, izay nahatanteraka ny fanoharana momba an’i Sebna sy Eliakima, dia tanteraka tamin’ny 22 Oktobra 1844, ary koa tamin’ny taona fahadimy amby roapolo tamin’ny fahababoan’i Joiakina, izany hoe tamin’ny 22 Oktobra 573 talohan’i Kristy. Ao amin’ny Ezekiela toko fahavalo, ireo ratsy fanahy ao anatin’ny Advantisma, izay asehon’i Jerosalema, dia asehon’ireo lehilahy dimy amby roapolo miankohoka amin’ny masoandro. Ny fandravana an’i Jerosalema dia maneho ny lalàna momba ny Alahady, izay sady mari-dalana mamarana ny fotoana fanisiana tombo-kase an’ireo efatra arivo amby efatra alina amby iray hetsy. Nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001 izany fotoana fanisiana tombo-kase izany, ary i Jesosy no sady Alfa no Omega, koa ny 11 Septambra 2001, amin’ny maha-fiandohan’ny fanisiana tombo-kase azy, dia maneho an’ohatra ny fiafarany, amin’ny fotoan’ny lalàna momba ny Alahady.
Ny 11 Septambra 2001 dia nasehon’ny fivorian’i Minneapolis tamin’ny 1888 ho tandindona; satria i Rahavavy White dia mampahafantatra fa rehefa nirodana ireo trano lehibe tao New York tamin’ny 9/11, dia tanteraka ny Apokalypsy 18:1–3. Tamin’izany fotoana izany, tahaka ny tamin’ny 1888, dia nolazainy fa nidina ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo mba hanazava ny tany amin’ny voninahiny. Ny fikomiana tamin’ny 1888 dia nampitoviny tamin’ny fikomian’i Kora sy Datana ary Abirama, izay niaraka tamin’ny lehilahy roan-jato sy dimampolo malaza koa tamin’ny fivadihany. Ireo mpikomy roan-jato sy dimampolo tamin’ny fikomian’i Kora sy ireo namany tamin’ny tantara tany am-piandohan’ny Isiraely fahiny dia tandindon’ireo lehilahy dimy amby roapolo izay niankohoka tamin’ny masoandro tamin’ny famaranan’ny Isiraely fahiny.
Ireo mpitarika dimy amby roapolo ao amin’ny Advantisma laodikeana izay miankohoka amin’ny fotoanan’ny lalàna momba ny Alahady, sy ireo dimampolo amby roanjato amin’ny 9/11, dia mampiseho ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase amin’ny alalan’ny fampiasana ny isa dimy amby roapolo ho tandindona (tandindon’ny fisarahan’ny hendry sy ny ratsy fanahy), mba hanamarihana ny fiandohana sy ny fiafaran’ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase. Na ireo mpikomy dimampolo amby roanjato tamin’ny andron’i Mosesy izany, na ireo lehilahy dimy amby roapolo ao amin’ny Ezekiela toko fahavalo, na ireo vavolombelona telo momba ny fisarahana ao amin’ny Matio toko fahadimy amby roapolo, na ny taona fahadimy amby roapolon’ny fahababoana ao amin’ny Ezekiela toko fahefapolo, ny endrika rehetra isehoan’ny tandindon’ny isa dimy amby roapolo dia mifanaraka avokoa amin’ireo fe-potoana telo, izay samy naharitra dimampolo amby roanjato taona ary nifarana tamin’ny taona 207 talohan’i Kristy, 313 ary 2026, araka ny filaharany.
Dimy amby roapolo dia toy ny zana-tsorakazo, raha azo lazaina, an’ilay dimy amby roapolo, izay mampiditra ny tsipika rehetra amin’ny dimy amby roapolo ho amin’ny fahatanterahana. Tonga iray amin’ireo fanalahidy ara-paminaniana amin’ny fanjakana nomena an’i Petera izy mba hitondra mazava ao amin’ny tantara miafina ao amin’ny andininy faha-efapolo. Efa naorina imbetsaka tamin’ny vavolombelona mihoatra ny telo fa ny andininy faha-folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo ao amin’i Daniela iraika ambin’ny folo dia maneho tsipika iray izay mandrakotra ny tantara hatramin’ny taona 1989 ka hatramin’ny didy alahady, izay no tantara miafina ao amin’ny andininy faha-efapolo. Ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda dia manaisotra ny tombo-kasen’ny kodiaran’i Ezekiela ankehitriny, raha Izy manokatra ny tantara miafina izay hamarana ny hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina amin’ny andro farany.
Ao amin’ireo lahatsoratra manaraka dia hanohy hamantatra ireo kodiaran’i Ezekiela izay maneho ny fifandraisana be pitsiny eo amin’ny olona amin’ny andro farany isika. Ny toko voalohany ao amin’ny Ezekiela, eo am-piandohan’ity lahatsoratra ity, sy ilay andalan-teny avy ao amin’ny Fijoroana ho Vavolombelona, boky fahadimy, izay naseho niaraka taminy, no mbola ho fototra hiverenantsika mandritra ny fizotran’ireo lahatsoratra. Rehefa apetraka eo amin’ny toerana tokony hisy azy ireo kodiarana, ary aseho araka ny tokony ho izy ny fifanenany amin’ireo kodiarana hafa eo amin’ny tantara ara-paminaniana, dia hasehontsika fa ilay fe-potoana naharitra iraika amby sivifolo sy telonjato taona sy dimy ambin’ny folo andro, izay nanome hery ny anjely voalohany tamin’ny 11 Aogositra 1840, dia asehon’i Ezekiela koa ho sivifolo sy telonjato taona, mifamatotra amin’ilay herintaona sy tapany nanaovana fahirano an’i Jerosalema; ary koa fa ny fahatongavan’io fahazavana ara-paminaniana io no manondro ny fanandratana ny fanevan’ireo efatra arivo sy efatra alina sy iray hetsy.
Ny fe-potoana nanomboka tamin’ny 27 Jolay 1299 ka hatramin’ny 1337 dia maneho valo amby telopolo taona teo am-piandohan’ireo dimampolo amby zato taona (dimy volana) ao amin’ny Apokalypsy toko fahasivy, andininy fahafolo. Ireo dimampolo amby zato taona ireo dia mifandray amin’ireo iraika amby sivifolo sy telonjato taona sy dimy ambin’ny folo andro ao amin’ny andininy fahadimy ambin’ny folo. Araka izany, ny fiandohan’ireo fe-potoana roa ireo dia mandrafitra zotram-paminaniana iray izay nifarana tamin’ny fahatanterahan’ny faminanian’i Josiah Litch tamin’ny 1838 sy 1840 ary nanamarika ny fitsanganan’ny hetsika Millerita sy ny fanomezana hery azy. Izany tantara teo am-piandohan’ny Advantisma izany dia manamarika ny fitsanganan’ireo efatra arivo amby efatra alina amby iray hetsy ho faneva mialoha ny lalàna momba ny Alahady. Araka izany, ireo sivifolo sy telonjato taona ao amin’i Ezekiela sy ny iray teboka dimy taona (1.5) nanaovana fahirano an’i Jerosalema dia manamarika ny fiafaran’ilay zotram-paminaniana izay nanomboka tamin’ny 1299.
Ho tsara hodinihina mialoha ny lahatsoratra manaraka ilay andalan-teny ao amin’ny Testimonies, boky fahadimy.