ദാനിയേൽ പുസ്തകം - പതിനാലാം ഭാഗം

യോഹന്നാൻ “യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതും, 2023 ജൂലൈ മുതൽ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം തന്റെ ജനത്തിനായി മുദ്രകൾ അഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ സത്യം, ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകം വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകവുമായി ഒരുമിച്ചു ചേർക്കപ്പെടുമ്പോൾ പൂർണതയിലെത്തുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ സംബന്ധിച്ച അന്ത്യനാളുകളിലെ പരീക്ഷണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായം രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. അത് ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയും പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഒരു നിർദിഷ്ട കാലയളവും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ദാനീയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ കാലഘട്ടവും പ്രക്രിയയും മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാരുടെ പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ മുൻനിഴലായിരുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ തങ്ങളുടെ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിൽ പരാജയപ്പെടുകയും റോമിന്റെ പുത്രിമാരായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. പ്രവചനപരമായി, ഒരു പുത്രി തന്റെ മാതാവിനെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു; റോമാകട്ടെ പ്രവചനത്തിലെ ഒരു മൃഗമാണ്. അവരുടെ പരാജയവും തുടർന്ന് അവർ റോമിന്റെ പുത്രിമാരായി മാറിയതും നമ്മുടെ വർത്തമാനകാല ചരിത്രത്തിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ സംബന്ധിച്ച പരീക്ഷണത്തിന്റെ മുൻനിഴലാണ്; എന്തെന്നാൽ, അവർ മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമയായി മാറി. അതിനാൽ, നമ്മുടെ വർത്തമാനകാല പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ ദാനീയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസവും മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനകാലത്തെ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രവും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടവും പരീക്ഷണപ്രക്രിയയും ഉണ്ട്; അത് പ്രതീകാത്മകമായി നെബൂഖദ്‌നേസറുടെ മൃഗങ്ങളുള്ള പ്രതിമസ്വപ്നമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു രാജ്യം ഒരു മൃഗവുമാകുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറും കൽദായ മതപ്രഭുക്കന്മാരും പരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെടുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദാനിയേലും മൂന്ന് വിശിഷ്ടന്മാരും പരീക്ഷയിൽ ജയിക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മറ്റുവിധം തോന്നാമെങ്കിലും, നെബൂഖദ്‌നേസറുടെ പരാജയം ദാനിയേലിന്റെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ദാനീയേൽ പുസ്തകത്തിലെ ഒന്നും രണ്ടും അധ്യായങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിൽ, വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ അടുത്തിടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന നിർദിഷ്ട പ്രവചനപരമായ വഴിയടയാളങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ, “പത്തു ദിവസം” പ്രതിനിധീകരിച്ചത് ദാനീയേൽ സ്വർഗീയ ആഹാരം കഴിച്ചതിനാൽ കൂടുതൽ അഴകും പുഷ്ടിയുമുള്ള പ്രതിച്ഛായ പ്രകടമാക്കുന്നതിലേക്കു നയിച്ച പരീക്ഷണകാലയളവിനെയാണ്; ഷണ്ഡന്മാരുടെ മറ്റേ വിഭാഗമാകട്ടെ, രാജാവിന്റെ ആഹാരം കഴിച്ചവരുടെ പ്രതിച്ഛായ പ്രകടമാക്കി. പ്രവചനപരമായി ഒരു രാജാവ് ഒരു രാജ്യമാണ്; ഒരു രാജാവോ രാജ്യമോ പ്രവചനപരമായി ഒരു മൃഗവുമാണ്. രാജാവിന്റെ ആഹാരം കഴിച്ചതിന്റെ ഫലങ്ങൾ മുഖങ്ങളിൽ പ്രകടമായവർ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിച്ഛായ പ്രകടമാക്കി.

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിമാസ്വപ്നത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന “രഹസ്യം” ഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്ന് ദാനിയേൽ പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ സ്വപ്നം എന്തായിരുന്നു എന്നും, അതിന്റെ അർത്ഥം എന്തായിരുന്നു എന്നും അവൻ അറിയേണ്ടിയിരുന്നു. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ മുദ്രയഴിച്ചുതുറക്കലിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങളെ ഗ്രഹിക്കുവാൻ അന്വേഷിക്കുന്ന അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ജനങ്ങളെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ മുദ്രയഴിച്ചുതുറക്കൽ, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മുദ്രയഴിച്ചുതുറക്കപ്പെടുന്ന അവസാന പ്രവചനാത്മക “രഹസ്യം” ആകുന്നു. ദാനിയേലിനെ ഉൾപ്പെടെ സകല പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെ തന്നെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. “രഹസ്യം” ഗ്രഹിക്കാനുള്ള ദാനിയേലിന്റെ ശ്രമം ജീവൻ-മരണം സംബന്ധിച്ച ശ്രമമായിരുന്നു; അതുപോലെ തന്നെയാണ് അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിനായി മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സംബന്ധിച്ച പരീക്ഷയും.

അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു നിർദിഷ്ട വഴിക്കല്ലിനെ, “രഹസ്യം” ഗ്രഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ദാനിയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥന പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഓരോ നവീകരണരേഖയുടെയും രണ്ടാം സന്ദേശം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിനുള്ളിലാണ് ആ വഴിക്കല്ല് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് എന്നു സ്ഥാപിക്കുന്ന രണ്ടു സാക്ഷ്യങ്ങൾ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം നൽകുന്നു.

ഇരു പ്രാർത്ഥനകളുടെയും പ്രവചനപരമായ പശ്ചാത്തലം എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസമാണ്; പ്രതീകമെന്ന നിലയിൽ അത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായത്തിലെ “ഏഴു കാലങ്ങളെ” പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ “നെബൂഖദ്‌നേസർ” എന്ന പേര് രണ്ടുതവണ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു; തിരുവെഴുത്തിൽ ഒരു പദം ഇപ്രകാരം രണ്ടുതവണ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.

ദാനീയേൽ മൂന്നാം അധ്യായം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ പ്രതീകമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന നിരവധി പരാമർശങ്ങൾ സഹോദരി വൈറ്റിന്റെ രചനകളിലുണ്ട്. ദാനീയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ എല്ലാ സവിശേഷതകളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും സന്ദേശങ്ങളില്ലാതെ മൂന്നാം സന്ദേശം (ദാനീയേൽ മൂന്നാം അധ്യായം) ഉണ്ടാകാനാവില്ലെന്ന് നമ്മെ അറിയിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരിശോധനയെ, കൃപാവകാശകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പും നാം മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പും നമുക്ക് കടന്നുപോകേണ്ട പരിശോധനയായി എലൻ വൈറ്റ് നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ സംഗീതം മുഴങ്ങിയപ്പോൾ, പ്രതീകാത്മകമായി കൃപാവകാശകാലം അവസാനിച്ചു; കാരണം മൂന്നാം അധ്യായം ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സംഗീതം, വേശ്യയായ സൂർ പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ മറക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർക്കു പാടിത്തുടങ്ങുന്ന രാഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളെ മൂന്നു പരീക്ഷകളായി വൈറ്റ് സഹോദരി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.

പല സാക്ഷ്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായം രണ്ടാം ദൂതന്റെ ദൂതാണ്. ഒന്നാം ദൂതൻ ശക്തിപ്രാപിക്കുന്നതുമുതൽ ന്യായവിധിവരെയുള്ള ചരിത്രമാണ് ദാനീയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രം. രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദാനീയേലിന്റെ പ്രാർഥനയുടെ പശ്ചാത്തലം, “ഏഴു കാലം” എന്നതിന്റെ പ്രതീകമായ ഈ എഴുപതു വർഷക്കാലത്തിനുള്ളിലാണ്.

ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ പ്രാർത്ഥന എഴുപതു വർഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നേരിട്ടുള്ള പരാമർശത്തോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഇരു പ്രാർത്ഥനകളുടെയും പ്രവചനപരമായ പശ്ചാത്തലം ഒന്നുതന്നെയാണ്. അവ ഒരേ പ്രാർത്ഥനയുടെ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെങ്കിലും, രണ്ടും “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന ഒരേ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്; അന്ത്യനാളുകളിലെ നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ചരിത്രത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന “പ്രാർത്ഥന” എന്ന വഴിയടയാളവുമായി രണ്ടും പൊരുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ ദാനീയേൽ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം ബാബിലോൺ രാജ്യത്തിൽനിന്ന് മേദ്യരുടെയും പാർസികളുടെയും രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രവചനാത്മകമായ ഒരു “സംക്രമണകാലഘട്ട”ത്തിലാണ്. ആ സംക്രമണബിന്ദു ഒരു വഴിയടയാളം കൂടിയാണ്; മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ദൈവജനം “ലവൊദിക്ക്യക്കാർ” എന്ന നിലയിൽ തെരുവിൽ മരിക്കുകയും “ഫിലദെൽഫ്യക്കാർ” എന്ന നിലയിൽ കല്ലറയിൽനിന്ന് പുറത്തുവരുകയും ചെയ്യുന്ന അതേ സംക്രമണബിന്ദുവുമായും അത് പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. ഒന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ സംക്രമണബിന്ദു ദാനീയേലിന്റെ സംക്രമണബിന്ദുവുമായും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനവുമായും പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; ഇവ മൂന്നും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായത്തിലെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നതുമായി നേരിട്ടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഫിലദെൽഫ്യയിൽനിന്ന് ലവൊദിക്ക്യയിലേക്കുള്ള സംക്രമണം സംഭവിച്ചത് 1856-ൽ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള “പുതിയ വെളിച്ചം” വന്നതോടെയും, തുടർന്ന് 1863-ൽ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” പൂർണ്ണമായും നിരാകരിക്കപ്പെട്ടതോടെയുമാണ്. ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ദാനീയേലിനും, മില്ലറൈറ്റ് കാലഘട്ടത്തിലെ ഒന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിനും, നമ്മുടെ കാലത്തെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിനും പരസ്പരം പൊരുത്തപ്പെടുന്ന സംക്രമണബിന്ദുക്കളുണ്ട്; ഈ മൂന്നു സംക്രമണബിന്ദുക്കളും “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.

പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ ചരിത്രത്തിൽ, ദാനീയേൽ തന്റെ മൂന്നു സഹചാരികളോടു ആദ്യം പങ്കുവെക്കുന്ന പ്രകാശം ലഭിച്ച ദൂതനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അവൻ “മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദം” ആയിരിക്കുന്ന “എലിയാവിന്റെ” പ്രവാചകപങ്കിനെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “രഹസ്യം” ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എട്ടാമത്തെ രാജ്യം “ഏഴ് രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നുള്ളത്” ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ ആദ്യ പ്രതിനിധാനം എന്ന നിലയിൽ, അതു പ്രകാശനം പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ അവസാന പ്രതിനിധാനവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു. മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന “ഏഴ്” രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നുള്ളതായ എട്ടാമത്തെ രാജ്യം, ആധുനിക ബാബിലോനെ സർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്ന ത്രിവിധ ഐക്യമായി സ്ഥാപിക്കുന്ന പരിവർത്തനബിന്ദുവിനെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിമാസ്വപ്നം ഒടുവിൽ പ്രവചനചരിത്രത്തിലെ എട്ടാമത്തെ ഭൗമരാജ്യത്തെയാണ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്.

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു രാജ്യം ഒരു മൃഗമാണ്; അതിനാൽ നെബൂഖദ്നേസറിന്റെ പ്രതിമ-സ്വപ്നം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സത്യം, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതുപോലെ, അന്തിമ മൃഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശമാണ്. ആകയാൽ, നെബൂഖദ്നേസറിന്റെ സ്വപ്നം അന്തിമമായി എട്ടാമത്തെയും അവസാനത്തെയും മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ സ്വപ്നമാണ്. അത് “മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ”യെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നമാണ്.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന പരിവർത്തനബിന്ദു തിരിച്ചറിയുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം അതുതന്നെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ 2020 ജൂലൈ 18-നു ശേഷം ഉണ്ടായ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് മുൻ ലേഖനങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞുവന്ന കാര്യങ്ങളിൽ പലതും കൂട്ടിയിണക്കുകയും സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന താക്കോൽ കൂടിയാണ് ആ “രഹസ്യം”. ദാനീയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന വിശുദ്ധ നവീകരണപ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഓരോന്നിലെയും നാലു വഴിയടയാളങ്ങൾക്കും എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ പ്രമേയമാണുള്ളതെന്ന് ആ ലേഖനങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തെ ആ നാലു വഴിയടയാളങ്ങളും “മരണവും പുനരുത്ഥാനവും” എന്ന പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആദ്യ സന്ദേശത്തിനു ശക്തി പകരപ്പെട്ടതിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത ഒന്നാമത്തെ വഴിയടയാളം, മരണത്തിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും പ്രതീകമായ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനമായിരുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ നിരാശയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന രണ്ടാമത്തെ വഴിയടയാളം ലാസറിന്റെ മരണവും പുനരുത്ഥാനവുമായിരുന്നു. മൂന്നാമത്തെ വഴിയടയാളം അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള ജയഘോഷപൂർവമായ പ്രവേശനമായിരുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ മരണത്തിലേക്കും പുനരുത്ഥാനത്തിലേക്കും നീങ്ങുകയായിരുന്നു; മരണത്തിന്റെയും പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെയും ജീവിക്കുന്ന പ്രതിനിധിയായ ലാസർ ആ ഘോഷയാത്രയെ നയിച്ചു. അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനവേളയിൽ ദൈവജനം “മുദ്രയിടപ്പെടുന്നു” എന്നതും ലാസർ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

വിധിയുടെ നാലാമത്തെ വഴിക്കല്ല് ക്രൂശായിരുന്നു; അതും ഒരു മരണവും ഉയിർപ്പും തന്നെയായിരുന്നു. ആ നാലു വഴിക്കല്ലുകളുടെ കാലഘട്ടം ദാനിയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസബദ്ധതയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ മുഖ്യവിഷയം “ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന തത്ത്വം” ആയിരുന്നു; 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11 ആ തത്ത്വത്തിന്റെ സ്ഥിരീകരണമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന തത്ത്വം തെറ്റായി പ്രയോഗിച്ചതിന്റെ ഫലമായിരുന്നു ആദ്യത്തെ നിരാശ. രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറു വർഷത്തെ പ്രവചനത്തോടും രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപതു വർഷത്തെ പ്രവചനത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ട്, ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന തത്ത്വത്തിന്റെ പരിപൂർണ്ണതയായിരുന്നു അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളി; തുടർന്ന്, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന തത്ത്വപ്രകാരമുള്ള ആ പ്രവചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയായപ്പോൾ അന്വേഷണ ന്യായവിധി ആരംഭിച്ചു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ നാല് വഴിയടയാളങ്ങളുടെയും മുഖ്യവിഷയം “ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന തത്ത്വം” ആയിരുന്നു. ആ നാല് വഴിയടയാളങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കാലയളവിനെ ദാനീയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാവീദ് രാജാവിന്റെ നാളുകളിൽ മുഖ്യവിഷയം “ദൈവത്തിന്റെ പെട്ടകം” ആയിരുന്നു. ദാവീദ് ശക്തിപ്രാപിച്ചപ്പോൾ, പെട്ടകം ദാവീദിന്റെ നഗരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു.

ആദ്യത്തെ നിരാശ സംഭവിച്ചത് ഉസ്സാ പെട്ടകത്തെ സ്പർശിച്ച് പാപം ചെയ്തപ്പോഴായിരുന്നു. ഉസ്സായുടെ ധിക്കാരത്തിനുശേഷം പെട്ടകം സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഗിത്യനായ ഓബേദ്-എദോമിന്റെ ഭവനത്തെ കർത്താവ് അനുഗ്രഹിച്ചുവെന്ന് ദാവീദ് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴായിരുന്നു മൂന്നാമത്തെ വഴിയടയാളം. തുടർന്ന് ദാവീദ് പോയി, യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള തന്റെ വിജയപ്രവേശനത്തിനായി പെട്ടകം എടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു (എന്നാൽ ദാവീദിന്റെ പ്രവേശനത്തെച്ചൊല്ലി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ അനുചിതമായ കോപവും “നിരാശ”യും പ്രകടിപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായത്). ആ നാലു വഴിയടയാളങ്ങളിൽ ഓരോന്നിനെയും പെട്ടകം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ നാലു വഴിയടയാളങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കാലഘട്ടത്തെ ദാനീയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് “മൂന്നാം അയ്യോ” എന്ന ഇസ്‌ലാം അഴിക്കപ്പെട്ടു, തുടർന്ന് നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു. 2020 ജൂലൈ 18, ഇസ്‌ലാമിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള പരാജയപ്പെട്ട ഒരു പ്രവചനമായിരുന്നു. മരിച്ച ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾക്ക് ജീവൻ നൽകുന്ന സന്ദേശം “നാല് കാറ്റുകളിൽ” നിന്നാണ് വരുന്നത്; അവ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്, കൂടാതെ മധ്യരാത്രി നിലവിളി സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ ദേശീയ വിശ്വാസത്യാഗത്തെ തുടർന്നുള്ള ദേശീയ നാശം “മൂന്നാം അയ്യോ”യിലെ ഇസ്‌ലാമാൽ വരുത്തപ്പെടുന്നു. ആ നാല് വഴികുറികളുടെ കാലയളവ് ദാനിയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസബന്ധനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം ആദ്യ നിരാശയ്ക്ക് കാരണമായ പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു തിരുത്തലായിരുന്നു.

നാഷ്‌വില്ലിനുനേരെ ഒരു ഇസ്‌ലാമിക ആക്രമണം ഉണ്ടാകുമെന്നതിനുള്ള അതേ തെളിവുതന്നെയാണ്, ഞായറാഴ്ച ആരാധന നിർബന്ധമാക്കുന്നതിനോടുള്ള പ്രതികരണമായി നാഷ്‌വില്ലിനുനേരെ ഒരു ആക്രമണം നടക്കുമെന്നതിനുള്ള തെളിവും. പ്രവചനാത്മാവിന്റെ രചനകൾ ഒരിക്കലും വിഫലമാകുന്നില്ല. നാഷ്‌വില്ലിനുനേരെ ഒരു ആക്രമണം ഉണ്ടാകുമെന്ന പ്രവചനം പ്രവചനാത്മാവിന്റെ രചനകളിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു. നാഷ്‌വില്ലിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം നിറവേറും, എന്നാൽ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ, നാഷ്‌വില്ലിനുനേരെയുള്ള ആക്രമണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം മുമ്പ് പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനത്തിന്റെ തിരുത്തലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരിക്കും. “ന്യായവിധി”യെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന നാലാമത്തെ വഴിയടയാളത്തിലാണ് അത് നിറവേറുന്നത്.

യേശു എല്ലായ്പോഴും ആരംഭത്തിലൂടെ അന്ത്യത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു; 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ലെ ആദ്യത്തെ വഴിയടയാളം ഇസ്‌ലാം നടത്തിയ ഒരു ആക്രമണമായിരുന്നു. അതിനാൽ, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ന്യായവിധിവേളയിൽ നാഷ്‌വില്ലിനു നേരെ ഒരു ഇസ്‌ലാമിക ആക്രമണം ഉണ്ടാകും. അതിൽ മറ്റു ലക്ഷ്യസ്ഥാനങ്ങളും ഉൾപ്പെടാൻ ഏറെ സാധ്യതയുണ്ട്. എന്നാൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശം, ആദ്യത്തെ നിരാശയ്ക്കു കാരണമായ സന്ദേശത്തെ തിരുത്തുന്ന സന്ദേശമാണ്. പ്രവചനത്തിന് സമയഘടകം ബാധകമാക്കിയ പാപമാണ് ആദ്യത്തെ നിരാശയ്ക്കു കാരണമായത്; എലൻ വൈറ്റിന്റെ വാക്കുകളല്ല.

ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ “ശാക്തീകരണ”ത്തിൽ (ദാനീയേലിൽ ഇത് സംഭവിക്കുന്നത് പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപതു വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിലാണ്) ആരംഭിക്കുന്ന നാല് വഴിയടയാളങ്ങളും എല്ലായ്പോഴും ഒരേ പ്രമേയത്താൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു എന്നത് തിരിച്ചറിയേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയായി നിങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ പ്രവചനപരമായി “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പുസ്തകം” ഭക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. വളരെ കുറച്ചുപേർ മാത്രമേ ആ സത്യം യഥാർഥത്തിൽ ഭക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളൂ; എങ്കിലും, ദാനീയേൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന, ബാബിലോണിയൻ ഭക്ഷണക്രമത്താൽ അശുദ്ധരാകരുതെന്ന് ഹൃദയത്തിൽ നിശ്ചയിച്ച ചിലർ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയായിരുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുകയും, എന്നാൽ അതിനു പിന്നിൽ ഇസ്‌ലാമല്ല, മറിച്ച് ബുഷ് കുടുംബമോ ആഗോളവാദികളോ ഈശോസഭക്കാരോ സി.ഐ.എ.യോ, ആധുനിക ഗൂഢാലോചനാസിദ്ധാന്തക്കാർ പലപ്പോഴും അവതരിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥിരം കക്ഷികളിൽ ചിലരുടെ കൂട്ടുകെട്ടോ ആയിരുന്നുവെന്ന് വാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുണ്ട്. അൽഫയും ഓമേഗയുമായ യേശു ആരംഭത്തിലൂടെ അവസാനത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് പ്രവചനപരമായി പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെട്ടത് എന്താണെന്ന കാര്യത്തിൽ നമുക്കു തെറ്റുപറ്റിയാൽ, “സത്യ”ത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തെ ശരിയായി വിഭജിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ കഴിവിനെ നാം നശിപ്പിക്കുകയാണ്.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ “ശക്തീകരണം” രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാമായിരുന്നു; ആ ശക്തീകരണം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാം കൊണ്ടുവന്ന ശക്തീകരണത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു.

ആദ്യത്തെ വഴിയടയാളത്തിലെ ഇസ്‌ലാം അവസാനത്തെ വഴിയടയാളത്തിലെ ഇസ്‌ലാമിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവസാനത്തെ വഴിയടയാളം ന്യായവിധിയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു; ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിലാണ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ന്യായവിധിക്കു വിധേയമാകുന്നത്. യെഹെസ്‌കേലിന്റെ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശമാണ് മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കുന്നത്; ആ സന്ദേശം അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളി എന്ന മൂന്നാമത്തെ വഴിയടയാളത്തിന്റെ സന്ദേശമാണ്. ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രതീകമായ ഒരു “കഴുത”യുടെ പുറത്തേറി ക്രിസ്തു നടത്തിയ ജയോത്സവപ്രവേശനം മുൻനിഴലായി സൂചിപ്പിക്കുന്ന മുദ്രയിടൽ സന്ദേശമാണത്. അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളി എന്ന മുദ്രയിടൽ സന്ദേശം വഹിക്കുന്നത് ഇസ്‌ലാമാണ്.

യെഹെസ്‌കേലിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനം വരുന്നത് “നാലു കാറ്റുകളിൽ”നിന്നാണ്; ഈ കാറ്റുകൾ ഇസ്‌ലാമിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. ഈ സത്യത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടത് തികച്ചും അനിവാര്യമാണ്; എന്തെന്നാൽ, ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾക്കുമേൽ ന്യായവിധി വരുത്തുകയും ആ കൽപ്പനയെത്തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന ദേശീയ നാശം ഉളവാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ശക്തിയായി മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തിലെ ഇസ്‌ലാമിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സന്ദേശമാണ് അർധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളി എന്ന സന്ദേശം.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ ഏഴ് കാഹളങ്ങൾ, പൗരാണിക റോമും പാപ്പാധിപത്യ റോമും ഇരുവരും ചേർന്ന് ഞായറാഴ്ചാരാധന നിർബന്ധിതമാക്കിയതിനെതിരായ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികളായിരുന്നു.

മൂന്നാം കഷ്ടത്തിലെ ഇസ്‌ലാം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 എന്ന ഒന്നാമത്തെ വഴിയടയാളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 2020 ജൂലൈ 18-ന് നാഷ്‌വില്ലിൽ ഇസ്‌ലാം ആക്രമണം നടത്തുമെന്ന സഫലമാകാതെപോയ പ്രവചനം രണ്ടാമത്തെ വഴിയടയാളമായ ആദ്യത്തെ നിരാശയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹെസ്‌കേലിന്റെ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ പ്രവചനത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഇസ്‌ലാമിന്റെ “നാലു കാറ്റുകൾ” എന്ന സന്ദേശം മൂന്നാമത്തെ വഴിയടയാളമായ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, തുടർന്ന് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ 2020 ജൂലൈ 18-ലെ സഫലമാകാതെപോയ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയെന്ന നാലാമത്തെ വഴിയടയാളം വരുന്നു. ദാനീയേലിന്റെ എഴുപതു വർഷത്തെ പ്രവാസം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പ്രാവചനിക ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന നാലു പ്രാവചനിക വഴിയടയാളങ്ങൾ ഇവയാണ്.

നേബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിമയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്നു ദാനിയേൽ പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, മാതൃകയിൽ അവനോടു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട “രഹസ്യത്തിന്റെ” പ്രധാന ഘടകങ്ങളിലൊന്നാണ് മിഡ്‌നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതെന്നത്. അവന്റെ പ്രാർത്ഥന വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ മൂന്നര ദിവസത്തെ മരണത്തിന്റെ അവസാനം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു വഴിക്കുറിയാകുന്നു. ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, ദാനിയേലിന്റെ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായത്തോടനുബന്ധിച്ച പ്രാർത്ഥന ദാര്യാവേശിന്റെ ഒന്നാം ആണ്ടിലായിരുന്നു. ഇതുവഴി അവന്റെ പ്രാർത്ഥനകൾ പരിവർത്തനബിന്ദുക്കളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതായി തെളിയുന്നു.

ജെയിംസിന്റെയും എലൻ വൈറ്റിന്റെയും അഭിപ്രായപ്രകാരം, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പരിവർത്തനബിന്ദു 1856 ആയിരുന്നു; അന്നാണ് മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ഫിലദെൽഫ്യയിൽ നിന്ന് ലവോദിക്യയിലേക്കു മാറിയത്. അതേ വർഷം, ഹിറാം എഡ്സന്റെ Review and Herald ലേഖനങ്ങളിൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള “പുതിയ വെളിച്ചം” പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; എന്നാൽ 1863-ൽ (“ഏഴ് കാലങ്ങൾ” കഴിഞ്ഞ്), “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” പൂർണ്ണമായും തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ഒന്നാംതെയും രണ്ടാംതെയും രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിലെ പരിവർത്തനബിന്ദുവിൽ, “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” “ചിതറിപ്പോകലിന്” വേണ്ട “പരിഹാരം” എന്നതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന “ആ പ്രാർത്ഥന” ദാനിയേൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

മൂന്നര എന്നത് ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അതും, തിരികെ, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. 2020 ജൂലൈ 18-ന്, ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ ലയോദിക്യ പ്രസ്ഥാനം, പ്രവചനസന്ദേശം ഇനി ഒരിക്കലും സമയത്തിന്മേൽ തൂക്കരുതെന്ന ദൈവത്തിന്റെ കല്പനയ്‌ക്കെതിരെ കലഹം പ്രകടമാക്കി. അപ്പോൾ ആ പ്രസ്ഥാനം വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ തെരുവിൽ “കൊല്ലപ്പെടുകയും” “ചിതറിക്കപ്പെടുകയും” ചെയ്തു; ആ തെരുവ് യെഹെസ്കേലിന്റെ ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. “പത്ത് കന്യകമാർ” എന്ന ഉപമയിലെ “താമസകാലം” കൂടിയായ ആ “ചിതറിക്കപ്പെടുന്ന” സമയത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, “മൂന്നര” ദിവസങ്ങളുടെ “മരുഭൂമി”യിൽ നിന്നുള്ള “വിളിച്ചുപറയുന്ന ശബ്ദം” മുഖാന്തരം, അവർ ഇപ്പോൾ അവരുടെ കല്ലറകളിൽനിന്ന് വിളിച്ചുപുറത്തുവരുന്നു.

തങ്ങൾ അപ്പോൾ മത്തായിയുടെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായത്തിലും ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന “താമസകാല”ത്തിലാണെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ ഒടുവിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെതന്നെ, “മരുഭൂമിയിലെ ശബ്ദം” വിളിച്ചുപറയുമ്പോൾ തങ്ങൾ എവിടെയാണെന്ന് “മരിച്ച രണ്ടു സാക്ഷികളും” തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. തങ്ങൾ “ചിതറിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്ന് അവർ തിരിച്ചറിയണം. ആ തിരിച്ചറിവ് “പ്രാർത്ഥന”യ്ക്കുള്ള ആഹ്വാനമാണ്; എന്നാൽ കേവലം പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുള്ളതല്ല, ലേവ്യപുസ്തകത്തിന്റെ ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായപ്രകാരമുള്ള ദാനീയേലിന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കുള്ള ആഹ്വാനമാണത്. ആ നിർദിഷ്ട പ്രാർത്ഥനയില്ലാതെ ആത്മീയ ഉണർവുണ്ടാകുകയില്ല. ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്നേസരിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ ആത്മീയ ഉണർവ് ലവൊദിക്ക്യയിൽനിന്ന് ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുകയും എട്ടാമത്തേത് ആ ഏഴിൽ ഒന്നായിരിക്കുന്നുവെന്ന പ്രവചനാത്മക പ്രതിഭാസം ഉളവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

പശ്ചാത്താപത്തിന്റെയും പാപസമ്മതത്തിന്റെയും ആ പ്രാർത്ഥന പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, ദൈവം തന്റെ ഉടമ്പടി ഓർക്കുകയും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന തന്റെ ജനത്തെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുകയും ചെയ്യും എന്നതാണ് വാഗ്ദാനം. യെഹെസ്‌കേലിന്റെ ആദ്യ പ്രവചനം അസ്ഥികളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി; തുടർന്ന് അവന്റെ “നാല് കാറ്റുകളെ” കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം പുതുതായി ജനിച്ച “ഫിലദെൽഫിയക്കാരെ” ഒരു ശക്തിയായ സൈന്യമായി പരിവർത്തനം ചെയ്തു… വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിന്റെ പ്രകാരം, പിന്നീട് “ദൂതന്മാരുടെ ഒരു മേഘത്തോടുകൂടെ” “സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തപ്പെടേണ്ട” ഒരു ശക്തിയായ സൈന്യം. അപ്പോൾ അവർ കർത്താവിന്റെ “കൊടിച്ചിഹ്നം” ആകുന്നു.

യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ഇപ്പോൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതനുസരിച്ച്, ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “രഹസ്യം”, “എട്ടാമത്തേത് ആ ഏഴിൽനിന്നുള്ളതാണ്” എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു…ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ മറ്റെല്ലാ പ്രവചനഘടകങ്ങളും വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ പ്രവചനക്രമവുമായി ഒത്തുചേരുകയും ചെയ്യുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ ഞായറാഴ്ച നിയമം നിലവിൽവരുന്ന അതേ “നാഴിക”യിൽത്തന്നെ “കൊടിയടയാളമായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു”; കാരണം, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “മഹാഭൂകമ്പം” ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ് അവർ ഉയർത്തപ്പെടുന്നത്. “മഹാഭൂകമ്പം” നഗരത്തിന്റെ പത്തിലൊന്ന് നശിപ്പിക്കുന്നു; വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി ഫ്രഞ്ചു വിപ്ലവത്തിന്റെ “ഭൂകമ്പം” ഫ്രാൻസിനെ തുടച്ചുനീക്കിയപ്പോൾ ഫ്രാൻസ് ആയിരുന്നതുപോലെതന്നെ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ “പത്തു രാജാക്കന്മാരിൽ” മുഖ്യരാജാവാണ്.

ആ ഭൂകമ്പത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തി “ഭൂമി” മൃഗത്തിന്മേൽ സംഭവിക്കുന്നു; ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ രാജ്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം ഒരു കുലുക്കം ഉളവാക്കുന്നു. “ഭൂമി” മൃഗം “കുലുക്കപ്പെടുകയും” ദേശീയ വിശ്വാസത്യാഗത്തെത്തുടർന്ന് ദേശീയ നാശം സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമയത്തെ ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ് വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ “ഭൂകമ്പം” എന്നതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തി. ആ നാഴികയിൽ രണ്ടു സാക്ഷികൾ “ഒരു കൊടിയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു”. ക്രിസ്തു അവസാനമായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്തതുപോലെതന്നെ, അവർ “മേഘങ്ങളിൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ആരോഹണം ചെയ്യുന്നു”. ഒരു കൊടിയായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടേണ്ടവർ കൂടിയായ അന്ത്യനാളുകളിലെ ദൈവജനത്തെ മുൻകുറിക്കുന്ന ശിഷ്യന്മാരോട് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞ അവസാന വാക്കുകൾ അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികളുടെ പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

“കൊടി” ആയിരിക്കേണ്ടവർ, “കൊടി”യുടെ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കേണ്ടതിന്നു പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തി പ്രാപിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, “കാലങ്ങളും സമയങ്ങളും” എന്നതിന്റെ പ്രയോഗത്തിൽനിന്നു തിരിഞ്ഞുകളയേണ്ടതാണ്.

രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ദാനീയേലിന് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട “രഹസ്യം” കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്ര നീക്കപ്പെടുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ രഹസ്യമാണ്. ആ “രഹസ്യത്തിൽ” “ഏഴു ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ” “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം” ഉൾപ്പെടുന്നു. എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ഒന്നാമത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങൾ ഒരുമിച്ചുചേർത്തുണ്ടാക്കിയ എബ്രായപദത്തെ ആധാരമാക്കിയുള്ളതാണ് ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ഘടന. ആ അക്ഷരങ്ങൾ ഒരുമിച്ചുചേർക്കുമ്പോൾ അവ “സത്യം” എന്ന എബ്രായപദമായി രൂപപ്പെടുന്നു. യേശുവാണ് “സത്യം”; ആദ്യനും അന്ത്യനും അവൻതന്നെ. ആ മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങൾ മഹത്തായ ഓരോ നവീകരണപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും ഘടനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം, അവ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനീയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ “ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുക, വെണ്മയാക്കപ്പെടുക, ശോധന ചെയ്യപ്പെടുക” എന്ന് അവതരിപ്പിക്കുന്ന ത്രിഘട്ട ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയെ അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പരിശോധനയുടെയും ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെയും ആ ത്രിഘട്ടപ്രക്രിയ രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്ക അവതരിപ്പിച്ചുവരുന്നു; എന്നാൽ വിശുദ്ധ നവീകരണരേഖകൾക്കുള്ളിലെ ഒരു “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം” അതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതായി ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപനത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ഈ സമയംവരെ മുദ്രയിടപ്പെട്ടിരുന്ന “ഏഴു ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ” പൂർണ്ണമായ നിവൃത്തിയാണ് ആ “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം”.

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ “ആദ്യത്തെയും രണ്ടാം ദൂതന്മാരുടെയും സന്ദേശങ്ങളുടെ കീഴിൽ സംഭവിച്ച സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു രേഖാചിത്രം” ആണെന്നും, അതുപോലെ തന്നെ “അവയുടെ ക്രമത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടേണ്ട ഭാവിയിലെ സംഭവങ്ങളെയും” അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നും വളരെക്കാലമായി മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ “സത്യത്തിന്റെ” വെളിപ്പാടിലൂടെ, ഒരു പരിഷ്‌കരണരേഖയിലെ അവസാനത്തെ മൂന്ന് വഴിക്കല്ലുകൾ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം” ആണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ വഴിക്കല്ലുകൾ “ആദ്യ” നിരാശയിൽ ആരംഭിച്ച് “അവസാന” നിരാശയിൽ അവസാനിക്കുന്നു. മദ്ധ്യത്തിലുള്ള വഴിക്കല്ല് അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയാണ്. ആദ്യ നിരാശ “താമസകാലത്തിന്റെ” ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അത് അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയിൽ അവസാനിക്കുന്നു. അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം “വിധി”യിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അവിടെ അവസാന നിരാശ അടയാളപ്പെടുന്നു.

ഒരു “മരണശാസനത്തിന്” താൻ വിധേയനാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന ദാനീയേലിന്റെ തിരിച്ചറിവായിരുന്നു ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ നിരാശ. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം “സമയം” ആവശ്യപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ “താമസകാലത്തിന്” ആരംഭം കുറിച്ചു. അത് അദ്ദേഹത്തെ “രഹസ്യം” മനസ്സിലാക്കുന്നതിലേക്കു നയിച്ചു; അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശമായ ആ രഹസ്യം, ദാനീയേലിന്റെ സന്ദേശത്തെ “വിധിക്കാൻ” നെബൂഖദ്‌നേസറിനു കഴിയേണ്ടതിന്, പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

ദാനിയേൽ അവതരിപ്പിച്ച സ്വപ്നത്തിന്റെയും അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെയും സംബന്ധമായി നെബൂഖദ്‌നേസർ പ്രസ്താവിച്ച “ന്യായവിധി”, ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്ന് മാർക്കുകളിൽ മൂന്നാമത്തേതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ ന്യായവിധി ദാനിയേൽ മൂന്നാം അധ്യായത്തിലും വീണ്ടും എടുത്തുകാട്ടപ്പെടുന്നു; അതുവഴി ദാനിയേൽയും വെളിപ്പാടും എന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ദൃഢമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്ന സിദ്ധാന്തം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ സിദ്ധാന്തം “ആവർത്തിച്ചു വിപുലീകരിക്കുക” എന്നതാണ്.

മൂന്നാം അധ്യായം നാം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യും; എന്നാൽ മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ വഴിയടയാളത്തിലെ ന്യായവിധി, ആദ്യത്തെ നിരാശ മുൻനിഴലായി കാണിച്ച അവസാനത്തെ നിരാശയെ വ്യക്തമാക്കുന്നു എന്നത് ഇവിടെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്. ഏഴു ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം” മൂന്നു വഴിയടയാളങ്ങളെ വ്യക്തമാക്കുന്നു; അത് ഒരു നിരാശയിൽ ആരംഭിക്കുകയും ഒരു നിരാശയിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദാനീയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ആദ്യത്തെ നിരാശ നെബൂഖദ്‌നേസർ പുറപ്പെടുവിച്ച ഒരു “വധശാസനവുമായി” ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ അവസാനത്തെ നിരാശ നെബൂഖദ്‌നേസർ പുറപ്പെടുവിച്ച മറ്റൊരു “വധശാസനവുമായി” ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

“രണ്ടു സാക്ഷികൾ” എന്നവരുടെ “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം”, Future for America എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാകയാൽ, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ “മൂന്നര ദിവസം” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “താമസകാലം” ആരംഭിച്ചു. “അഗാധകുഴിയിൽ” നിന്നുയർന്ന മൃഗം “വീഥികളിൽ” വച്ച് “കൊല്ലപ്പെട്ട”വരുടെ ഉണർവും പുനരുത്ഥാനവും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ പ്രത്യേകമായി വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ലളിതമായ നിലയിൽ പറയുകയാണെങ്കിൽ, രണ്ടു സാക്ഷികളും ഉണരുമ്പോൾ, ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “രഹസ്യം” അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

ആ “രഹസ്യം” അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശമാണ്; തുടർന്ന് അവർ ആ സന്ദേശം ദാനീയേൽ മൂന്നാം അധ്യായംവരെ ഘോഷിക്കുന്നു; അപ്പോഴാണ് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നതും അവസാനത്തെ നിരാശാനുഭവം ഉണ്ടാകുന്നതും. 2020 ജൂലൈ 18-ന് “ദാനീയേൽ” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരാണ് ആദ്യത്തെ നിരാശാനുഭവത്തിലൂടെ കടന്നുപോയത്. ദേശീയ വിശ്വാസത്യാഗം ഇസ്‌ലാമിൽനിന്നുണ്ടാകുന്ന ദേശീയ നാശത്തിനു വഴിയൊരുക്കുമ്പോൾ, “പത്തു രാജാക്കന്മാരുടെ” നേതാവായ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ് അവസാനത്തെ നിരാശാനുഭവത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നത്.

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ സംഗ്രഹവും ഉപസംഹാരവും അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം പൂർത്തിയാക്കും.