ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റി എഴുപത്തിരണ്ട്

ക്രിസ്തുവിനെ അനുകരിച്ചു സ്വയം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ കത്തോലിക്കാ സഭയെ തങ്ങളുടെ സംഘടന അവന്നു സമർപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു സജ്ജമാക്കുന്നതിൽ ഫാത്തിമയുടെ പ്രവചനം സാത്താന്റെ ഒരുക്കപ്രവൃത്തിയായിരുന്നു; കാരണം അത് “സാത്താന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്തായ ശില്പകൃതി—ഭൂമിയെ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഭരിക്കേണ്ടതിന്നു സിംഹാസനത്തിൽ സ്വയം ഇരുത്തുവാൻ അവൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളുടെ സ്മാരകം” ആകുന്നു. അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനുള്ള സാത്താന്റെ കഴിവിൽ വിശ്വസിക്കാനുള്ള അവരുടെ മനസ്സില്ലായ്മകൊണ്ടു, കത്തോലിക്കാസഭയെ നയിക്കുന്നതിൽ ഫാത്തിമ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രവാചകസാക്ഷ്യം മൂലം പ്രയോജനം പ്രാപിക്കാതിരിക്കുന്നവർ തങ്ങളെത്തന്നെ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നതിനായി ഒരുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഫാത്തിമയുടെ പ്രവചനം കത്തോലിക്കാസഭയ്ക്കുള്ളിലെ ആന്തരിക പോരാട്ടത്തെയും, നാസ്തികതയ്‌ക്കെതിരായ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ യുദ്ധത്തെയും സംബന്ധിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ വിഷയം കത്തോലിക്കാസഭയുടെ നിരീശ്വരവാദത്തോടുള്ള യുദ്ധമാണ്. ആ പോരാട്ടത്തിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തം നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ 1798-ൽ ആരംഭിച്ചു. 1798-ൽ തെക്കിന്റെ രാജാവായ നാപോളിയൻ പാപ്പായെ ബദ്ധനാക്കി കൊണ്ടുപോയ യുദ്ധത്തോടെയാണ് അത് ആരംഭിച്ചത്; തുടർന്ന്, ആ വാക്യത്തിനുള്ളിലെ സാക്ഷ്യം 1989-ൽ വടക്കിന്റെ രാജാവ് തെക്കിന്റെ രാജാവിനെ ഒഴുക്കിക്കളയുന്നതോടെ അവസാനിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രപരിധിക്കുള്ളിൽ (1798 മുതൽ 1989 വരെ), 1917-ലും 1918-ലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആ രണ്ടുപ്രതിദ്വന്ദ്വികളും, വാക്യത്തിന്റെ സമഗ്രവിഷയം നിലനിറുത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ, അവരുടെ രണ്ടുസാക്ഷ്യങ്ങളെയും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പ്രവാചക പ്രതീകങ്ങളാൽ ഓരോന്നായി അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഫാത്തിമയുടെ പ്രവചനം സംശയമില്ലാതെ സാത്താനിക പ്രവചനമാണ്; എങ്കിലും അത് ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചക വചനത്തിന്റെ ഒരു വിഷയമാണ്; അതുകൊണ്ട് അതിനെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കേണ്ട ചരിത്രമാണ്.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിമൂന്നാം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധത്തിൽ, ദർശനം സ്ഥാപിക്കുവാൻ തന്നെത്താൻ ഉയർത്തിക്കൊള്ളുന്ന ശക്തിയെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ആ വാക്യം ക്രി.മു. 200-ആം ആണ്ടിൽ നിവൃത്തിയായി; അന്ന് “ഈജിപ്തിലെ യുവ രാജാവിന്റെ പക്ഷത്തിൽ റോമാക്കാർ ഇടപെട്ടു,” കൂടാതെ “അന്തിയോകസും ഫിലിപ്പും ആലോചിച്ച നാശത്തിൽ നിന്നു അവനെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് അവർ നിർണ്ണയിച്ചു.” ആ വാക്യവും ക്രി.മു. 200-ലെ ചരിത്രവും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ദുർബലനായ പുടിന്റെ പകരക്കാരനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും (സെല്യൂക്കസും മക്കെദോന്യയിലെ ഫിലിപ്പും) റഷ്യൻ പ്രദേശങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തി പരസ്പരലാഭത്തിനായി അവയെ വിഭജിക്കണമെന്ന് നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്ന സമയത്ത്, പാപ്പാധിപത്യ റோம் (ടയർ നഗരത്തിലെ വേശ്യ) തന്റെ സംഗീതം വായിക്കാൻ ആരംഭിക്കും; ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ പരസംഗം ചെയ്യുവാൻ പുറപ്പെട്ടു തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അത്.

ക്രിസ്തുവർഷം 533-ാം വർഷവും, യുസ്തീനിയാനുസിന്റെ ഉത്തരവും അപ്പോൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും; വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അധ്യായം, രണ്ടാം വാക്യത്തിൽ പ്രവാചകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, അവിടെ അജഗരം (വിഗ്രഹാരാധക റോമ) പാപ്പത്വത്തിന് മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ നൽകുമെന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

കോൺസ്റ്റന്റീൻ തന്റെ തലസ്ഥാനം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മാറ്റിയപ്പോൾ, എ.ഡി. 330-ൽ പൈഗൻ റോമിന്റെ മഹാസർപ്പം തന്റെ “ആസനം” (റോം നഗരം) പാപ്പാധികാരത്തിനു നൽകി. ക്ലോവിസ് 496-ൽ ആരംഭിച്ച് തന്റെ സൈനിക “ശക്തി” പാപ്പാധികാരത്തിനു നൽകി; 533-ൽ ജസ്റ്റീനിയൻ പൗര “അധികാരം” പാപ്പാധികാരത്തിനു നൽകി. അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിനാറാം, മുപ്പത്തൊന്നാം, നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, പൈഗൻ റോം പാപ്പാധികാരത്തെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി. ഐക്യനാടുകൾ മൂന്നാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കുമ്പോൾ, ഫാത്തിമാ പ്രവചനത്തിന്റെ വിഷയം ആയിരിക്കുന്ന റഷ്യയുടെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ശക്തിയെ പാപ്പാധികാരം പരാജയപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതായിരിക്കും. പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങൾ സത്യത്തിന്റെ ഒപ്പുമുദ്ര വഹിക്കുന്നു; കാരണം ഈ മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങളൊക്കെയും ഒരു പാപ്പൽ പ്രോക്സി സൈന്യത്താൽ തന്നെയാണ് പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.

ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും പാപ്പാ പ്രതിനിധി സൈന്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ് (മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം). മദ്ധ്യത്തിലുള്ള പ്രതിനിധി സൈന്യം യുക്രെയ്നിലെ നാസികളാണ്; അവർ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് റഷ്യയ്‌ക്കെതിരായ കത്തോലിക്കാ പ്രതിനിധി സൈന്യവും ആയിരുന്നു. മൂന്ന് ലോകമഹായുദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ട്, കൂടാതെ മൂന്ന് പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളും ഉണ്ട്. ലോകമഹായുദ്ധങ്ങളുടെയും പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളുടെയും രണ്ടാമത്തെ യുദ്ധം നാസിസമായിരുന്നു. യുക്രെയ്നിലെ നിലവിലെ യുദ്ധം അതിർത്തിരേഖയുടെ യുദ്ധമാണ്; ഇത് ആദ്യമായി രാഫിയയിലെ യുദ്ധത്തിൽ പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങൾ നിവർത്തിച്ചു. യുക്രെയ്നിലെ യുദ്ധം ഇപ്പോൾ മൂന്നാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്ന് പ്രഹരങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തേതിന്റെ കാലത്ത് നടപ്പിലാകുകയാണ്, എങ്കിലും ആ പ്രത്യേക യുദ്ധത്തിൽ ഇസ്ലാം ഉൾപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

ആദ്യ പ്രഹരം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആത്മീയമായ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിനെതിരെയായിരുന്നു; മൂന്നിൽ അവസാനത്തേതായ പ്രഹരം ഞായർനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഉണ്ടാകുന്നതും വീണ്ടും ആത്മീയമായ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിനെതിരെയുമാണ്. മൂന്നാം കഷ്ടതയിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്ന് പ്രഹാരങ്ങളിൽ രണ്ടാമത്തേത് 2023 ഒക്ടോബർ 7-ന് ശാബ്ദികമായ പുരാതന മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിനെതിരെയായിരുന്നു. ആ യുദ്ധം ടോളമി റാഫിയയിലെ യുദ്ധത്തിൽ വിജയം കൈവരിച്ച അതേ പ്രദേശത്താണ് നടക്കുന്നത്. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ യുദ്ധങ്ങളും യുദ്ധങ്ങളുടെ വാർത്തകളും ഉണ്ടാകുമെന്ന് യേശു പ്രസ്താവിച്ചു.

യേശു പരാമർശിച്ച യുദ്ധങ്ങൾ, ഓരോ ദർശനത്തിന്റെയും പ്രഭാവം നിവൃത്തിയാകുന്ന ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു; ആ വസ്തുത രേഖപ്പെടുത്തിയതു യെഹെസ്കേലാണ്. ആ ചരിത്രത്തിൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാം കഷ്ടതയുടെ വരവ്, പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളുടെ രണ്ടാംയും മൂന്നാം യുദ്ധവും, അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ ആവർത്തനം, അമേരിക്കൻ വിപ്ലവയുദ്ധത്തിന്റെ ആവർത്തനം എന്നിവ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ യുദ്ധങ്ങൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ പൂർത്തിയാകുന്നു; അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമസമയത്ത് അന്തിമമായ മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ആരംഭിക്കുമ്പോഴും, മൂന്നാം കഷ്ടതയായ ഇസ്ലാം ജാതികളെ ക്രുദ്ധിപ്പിക്കുന്നതു കഠിനമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, കർത്താവ് തന്റെ സൈന്യത്തെ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തിക്കൊള്ളും.

ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയത്ത്, കാണാനും കേൾക്കാനും ഉള്ള അവരുടെ കഴിവിനാൽ ദൈവജനത്തിന്റെ രണ്ടു വർഗങ്ങൾ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, യേശു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളെയും യുദ്ധവാർത്തകളെയും കുറിച്ച് കേൾക്കും.” വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വരം കേൾക്കുന്നവരെ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അവൻ കേട്ട “ശബ്ദം” “കാഹളത്തെപ്പോലെ” ആയിരുന്നു; കാഹളം യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; അവൻ തന്റെ പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ടു. പിന്നെ ആ ശബ്ദത്തെ കാണേണ്ടതിന്നു അവൻ തിരിഞ്ഞു.

യോഹന്നാൻ ആ ശബ്ദത്തെ കാണുവാൻ തിരിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ട ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനം, ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ കണ്ട അതേ ദർശനവും, യെശയ്യാവ് ആറാം അധ്യായത്തിൽ കണ്ട അതേ ദർശനവും, ഏഴ് ഇടിമുഴക്കുകളുടെ ചരിത്രം കണ്ടപ്പോൾ പൗലൊസ് കണ്ട അതേ ദർശനവുമായിരുന്നു.

ഗബ്രിയേൽ ദാനിയേലിനുവേണ്ടി ദർശനം വ്യാഖ്യാനിച്ചപ്പോൾ, അവൻ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവാചക സംഭവങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. ആ സംഭവങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളുടെ വിവരണമാണ്; ആ യുദ്ധങ്ങളുടെ പ്രതിനിധാനത്തിൽ, “marah” എന്നു പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീലിംഗ “mareh” എന്ന കാരണദർശനം ദാനിയേലിനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിരൂപത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെടുവാൻ കാരണമായി. ക്രിസ്തു, “നിങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളെയും യുദ്ധങ്ങളുടെ അഭ്യൂഹങ്ങളെയും കുറിച്ചു കേൾക്കും” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യുദ്ധങ്ങളെയാണു സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതുപോലെതന്നെ, ദർശകനെ തന്റെ പ്രതിരൂപത്തിലേക്കു മാറ്റുന്ന ദർശനം കാണേണ്ടതിന്നു, നിങ്ങൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കണം എന്നും അവൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു; കാരണം ശബ്ദം നിങ്ങളുടെ പിന്നിലാണു. ദാനിയേൽ 11-ൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യുദ്ധങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ച യുദ്ധങ്ങളുടെ വിവരണങ്ങളാകുന്നു. അന്നത്തെ ആ യുദ്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചു കേൾക്കുന്നതിലൂടെ, ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചു ഒരാൾക്ക് ഉപദേശം ലഭിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതു അവന് കാണുവാൻ കണ്ണുകളും കേൾക്കുവാൻ ചെവികളും ഉള്ള പക്ഷം മാത്രമേയുള്ളു.

ദർശനം ഇനി നീണ്ടുപോകാതെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം വരും എന്നു യെഹെസ്കേൽ രേഖപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, അത് യെഹെസ്കേലിന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായിരുന്നു; അവിടെ, മറ്റു കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം, യെഹെസ്കേൽ “ചക്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ചക്രങ്ങൾ” കണ്ടു; അതിനെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് മനുഷ്യസംഭവങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പരസ്പരപ്രവർത്തനമായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

ആദ്യനോട്ടത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലുള്ളതുപോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ ചക്രങ്ങൾ, ജാതികളുടെ കലഹവും കൊലാഹലവും മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യസംഭവങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പ്രവാഹമാണ്. ക്രിസ്തു തന്റെ വചനത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ചരിത്രം നാം എവിടെയാണെന്നതു ഞങ്ങളോടു പറയുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ഭൂമിയിലെ സകല ആധിപത്യങ്ങളുടെയും അന്തിമ പരാജയത്തെ അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയം, എല്ലാ ദർശനങ്ങളുടെയും പ്രഭാവം നിവൃത്തിയാകുന്ന ഘട്ടമാണ്; ആ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ ചക്രങ്ങൾ, ക്രിസ്തു “ദുഃഖങ്ങളുടെ ആരംഭം” എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ യുദ്ധങ്ങളെയും യുദ്ധവാർത്തകളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദുഃഖങ്ങളുടെ ആരംഭം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് തുടങ്ങി; കാരണം അന്നാണ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയം ആരംഭിച്ചത്, സഭയുടെയും ദേശത്തിന്റെയും ഉള്ളിൽ നടക്കുന്നതായ മ്ളേച്ഛപ്രവൃത്തികൾക്കായി നെടുവീർപ്പിടുകയും നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ മേൽ മുദ്രയിടുന്ന ദൂതൻ തന്റെ അടയാളം വെക്കുന്നു.

ദേശത്തിലെ യുദ്ധങ്ങൾ, ആ യുദ്ധങ്ങൾ എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നതു കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ദുഃഖം ഉളവാക്കുന്നു. മുദ്രവെക്കലിന്റെ ചരിത്രം സകല ഭൗമീയ രാജ്യമാരുടെയും അന്തിമ പരാജയത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ആ രാജ്യമാരുടെ പതനം കഴിഞ്ഞകാലത്തെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ പിന്തുടർന്ന് കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ആറാം അധ്യായത്തിൽ യെശയ്യാവ് യോഹന്നാൻ, ദാനിയേൽ, യെഹെസ്കേൽ, യോബ്, പൗലോസ് എന്നിവർ കണ്ട അതേ ദർശനം കണ്ടപ്പോൾ, ആ കാലത്തേക്കുള്ള സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം സ്വമേധയാ മുന്നോട്ടുവന്നു; എന്നാൽ ആ സന്ദേശം എത്രകാലം അവതരിപ്പിക്കേണ്ടിവരും എന്നു അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

യെശയ്യാവിന് ലഭിച്ച ഉത്തരം, “ദേശം സമ്പൂർണ്ണമായി നശിച്ചുപോകുംവരെ” അവൻ സന്ദേശം അറിയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ടിവരും എന്നതായിരുന്നു. മുദ്രയിടലിന്റെ സന്ദേശം യുദ്ധകാലത്താണ് നല്കപ്പെടുന്നത്; ആ യുദ്ധം, സകല പ്രവാചകന്മാരും ദർശിച്ച “മാരാ” ദർശനത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനമായിട്ടാണ് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. ബാഹ്യസന്ദേശം ഒരു ആന്തരിക അനുഭവം ഉളവാക്കുന്നതിനായി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് “കേൾക്കുമെന്നുള്ള”വർക്ക് മാത്രമാണ്.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിലെ പാപ്പായുടെ പ്രതിനിധി സൈന്യമായ നാസികളുടെ ബന്ധം, വരിക്കു മീതെ വരി എന്നപോലെ, രണ്ടാമത്തെ പ്രതിനിധി യുദ്ധത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ പ്രതിനിധി സൈന്യവുമായി ഒത്തുചേരുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം തന്നെയും രണ്ടാമത്തെ പ്രതിനിധി യുദ്ധവുമായി ഒത്തുചേരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഉക്രെയ്നിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന റാഫിയയിലെ അതിർത്തി യുദ്ധവുമായി രണ്ടാമത്തെ പ്രതിനിധി യുദ്ധത്തിനുള്ള ബന്ധം, 2023 ഒക്ടോബർ 7-ന് ആരംഭിച്ച മൂന്നാമത്തെ അയ്യോയുടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ രണ്ടാം പ്രഹരവുമായി ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇത് പ്രവചനാത്മകമായ ചക്രങ്ങൾക്കുള്ളിലെ ചക്രങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

1999-ൽ ജോൺ കോർണ്വെൽ എഴുതിയ ഒരു പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. അന്നത്തെ കാലത്ത് ജോൺ കോർണ്വെൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കേംബ്രിജിലുള്ള ജീസസ് കോളേജിലെ ഒരു സീനിയർ റിസർച്ച് ഫെലോ ആയിരുന്നു; കൂടാതെ പുരസ്കാരജേതാവായ ഒരു പത്രപ്രവർത്തകനും എഴുത്തുകാരനും ആയിരുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് ഭരണം നടത്തിയിരുന്ന റോമിലെ പാപ്പായുടെ പങ്കാണ് ആ പുസ്തകം പരിശോധിച്ചത്. ഭാവിയിലെ പാപ്പായുടെ പിതാമഹനോടാണ് പുസ്തകം ആരംഭിക്കുന്നത്; അദ്ദേഹം പിയോ നോനോ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പാപ്പാ പിയസ് IX-ന്റെ വലങ്കയ്യായിരുന്നു. 1849-ൽ ഒരു റിപ്പബ്ലിക്കൻ ജനക്കൂട്ടം വത്തിക്കാൻ സമുച്ചയങ്ങളെ ആക്രമിക്കുകയും പാപ്പാ പിയസ് IX റോം നഗരത്തിൽ നിന്ന് പലായനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. നിർവാസത്തിലേക്ക് തനോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോയ വ്യക്തി യൂജീനിയോ പചെല്ലിയുടെ പിതാമഹനായിരുന്നു. യൂജീനിയോ പചെല്ലി പാപ്പാ പിയസ് IX-ന്റെ വലങ്കയ്യായിരുന്ന ആ വ്യക്തിയുടെ പൗത്രനായിരുന്നു; പിന്നീട് അദ്ദേഹം പിയസ് XII ആയി, യൂജീനിയോ പചെല്ലിയെക്കുറിച്ചിരുന്ന ആ പുസ്തകത്തിന് Hitler’s Pope, The Secret History of Pius XII എന്നായിരുന്നു പേര്.

ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ, മുൻകാലത്ത് കാർഡിനൽ യൂജീനിയോ പച്ചെല്ലിയായിരുന്ന പോപ്പ് പിയസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് നാസി ഭരണകൂടം യഹൂദന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് എത്രത്തോളം ബോധവാനായിരുന്നുവെന്നും അതിനോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചുവെന്നും കോർൺവെൽ പരിശോധിക്കുന്നു. ഹോളോകോസ്റ്റിനെ അപലപിക്കുന്നതിൽ പിയസ് പന്ത്രണ്ടാമന്റെ പൊതുമൗനവും നടപടിയില്ലായ്മയും യുദ്ധകാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനൈതിക നേതൃത്വത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിച്ചതാണെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിക്കുന്നു.

കോർൺവെൽ പിയസ് പന്ത്രണ്ടാമന്റെ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അതിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നയതന്ത്ര പശ്ചാത്തലവും ആ കാലഘട്ടത്തിലെ സങ്കീർണ്ണമായ രാഷ്ട്രീയ ഗതിശാസ്ത്രവും ഉൾപ്പെടുന്നു. നാസി ജർമ്മനിയുമായി ഇടപെടുന്നതിൽ വത്തിക്കാന്റെ സമീപനത്തെയും അദ്ദേഹം പരിശോധിക്കുന്നു. പിയസ് പന്ത്രണ്ടാമൻ ഹോളോകോസ്റ്റിനെതിരെ തുറന്നുപറയുന്നതിലും പീഡനമനുഭവിച്ച യെഹൂദന്മാർക്കുവേണ്ടി ഇടപെടുന്നതിലും പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് കോർൺവെൽ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; കാരണം, 1933-ൽ കാർഡിനാളായിരിക്കെ, ഹിറ്റ്ലറുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കു കത്തോലിക്ക സമർപ്പണം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ഹിറ്റ്ലറുമായുള്ള ഒരു കോൺകോർഡാറ്റ് അദ്ദേഹം നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.