ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - സംഖ്യ പത്തൊമ്പത്

പഴയ നിയമത്തിൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ള “മണിക്കൂർ” എന്ന പദം എപ്പോഴും ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ന്യായവിധിയോടാണ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, ശദ്രക്ക്, മേശെക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പതാകയെ പ്രാധാന്യപ്പെടുത്തി, അത് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

നാലാം അധ്യായത്തിൽ അത് 1798-ൽ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് എത്തിച്ചേരുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നാലാം അധ്യായത്തിൽ രണ്ടാമതും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അന്വേഷണവിധിയുടെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. നാലാം അധ്യായത്തിൽ “മണിക്കൂർ” എന്ന പദത്തിന്റെ രണ്ടു പ്രയോഗങ്ങളും 1798 മുതൽ 1844 വരെ ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും സന്ദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രം വെളിപ്പാട് പത്ത് എന്ന അധ്യായത്തിലെ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ ചരിത്രമാണ്. നാലാം അധ്യായത്തിൽ “മണിക്കൂർ” എന്ന പദം രണ്ട് പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് ആ ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്; അതുകൊണ്ട് തന്നെ 1989 മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള മൂന്നാം ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തെയും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ “മണിക്കൂർ” എന്ന പദം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവിടെ പ്രാധാന്യം നൽകപ്പെടുന്നത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യമായ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ അന്ത്യത്തേക്കാണ്, അത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യ രാജ്യമായ ബാബിലോന്റെ അന്ത്യത്താൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രാധാന്യം അഗ്നിചൂളയിലെ പതാകചിഹ്നത്തിന്മേലായിരുന്നു; എന്നാൽ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ പ്രാധാന്യം ബെൽശസ്സറിന്റെ വിധിയുടെയും അവനോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ന്യായവിധിയുടെയും മേലാണ്, എങ്കിലും അന്തിമമായി ദാനിയേൽ കഥയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, അങ്ങനെ ആ പതാകചിഹ്നത്തെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചുകൊണ്ടു.

ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയുടെ “മണിക്കൂറും” ബെൽശസ്സറിന്റെ മരണവും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. നാലാം അധ്യായത്തിൽ ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “മണിക്കൂർ” 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അന്വേഷണ ന്യായവിധിയുടെ ഉദ്ഘാടനം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതുപോലെതന്നെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ നിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ ഉദ്ഘാടനത്തെയും അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ന്യായവിധിയുടെ പുസ്തകങ്ങൾ തുറക്കപ്പെട്ടതായാലും, അല്ലെങ്കിൽ രക്ഷ നിരസിച്ചവരുടെ മേൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധി വരുന്നതിന്റെ ആരംഭമായാലും, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലെ നിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭസമയത്ത്, അടുത്തുവരുന്ന ഇരു ന്യായവിധികളിലേതിനെയും കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് ദാനിയേൽ നാലാം അധ്യായത്തിൽ “മണിക്കൂർ” എന്ന വാക്കിന്റെ ആദ്യ പ്രയോഗത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ, ആ രണ്ടു തരത്തിലുള്ള ന്യായവിധികളിലേതിന്റെയും യഥാർത്ഥ ആരംഭം നാലാം അധ്യായത്തിൽ “മണിക്കൂർ” എന്ന വാക്ക് രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ദാനിയേൽ “hour” എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്ന വിധത്തിന് വ്യാകരണപരമായി നൽകുന്ന നിർവചനം അത് ഒരു “polysemy” ആണെന്നതാണ്. ഒരു polysemy എന്നത് ഒരേ ശീർഷകത്തിനുകീഴിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കാവുന്ന വിവിധ അർത്ഥങ്ങൾ ഉള്ള ഒരു പദമാണ്. ദാനിയേൽ “hour” എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്ന അഞ്ചു തവണകളിലും എല്ലാം ന്യായവിധിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; എന്നാൽ അവയിൽ ഓരോന്നും ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികാരാത്മക ന്യായവിധിയായ, അവന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധി എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങളെയോ, അല്ലെങ്കിൽ ആർ രക്ഷിക്കപ്പെടും, ആർ രക്ഷിക്കപ്പെടുകയില്ല എന്നു അവൻ നിർണയിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ അന്വേഷണാത്മക ന്യായവിധിയുടേയോ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങളെയാണ് സംബന്ധിക്കുന്നത്. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ആരംഭിച്ച അന്വേഷണാത്മക ന്യായവിധിയാകട്ടെ, അതല്ലെങ്കിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന Sunday law-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന നിർവാഹക ന്യായവിധിയാകട്ടെ, ഇരു ന്യായവിധികളും സ്വഭാവത്തിൽ ക്രമാനുഗതമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികാരാത്മക, അഥവാ നിർവാഹക ന്യായവിധി Sunday law-ൽ ആരംഭിച്ച് ക്രമേണ തീവ്രമാകുകയും, ഒടുവിൽ മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലാവസാനത്തെയും അവസാനത്തെ ഏഴ് ബാധകളെയും വരെ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്യുന്നു.

ദാനിയേൽ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ “മണിക്കൂർ” എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നത്, ബെൽശസ്സറിന്റെ മരണത്താലും അവൻ ഭരിച്ചിരുന്ന ജനതയുടെ അന്ത്യത്താലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധിയെ ചിത്രീകരിക്കാനാണ്.

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നു; അത് നെബൂഖദ്‌നേസർ സ്വർണ്ണപ്രതിമ സമർപ്പിച്ചതിനാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും ആ “മണിക്കൂർ” എന്നത് കൂടുതലായും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രതിസന്ധിയിൽ ദൈവജനത്തിന്റെ വിടുതലിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ ന്യായവിധിയുടെ പ്രതീകമായിരിക്കുന്ന ആ “മണിക്കൂർ” ആയ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽതന്നെ, തീർ നഗരത്തിലെ വേശ്യയുടേയും ഐക്യനാടുകളുടേയും നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്നു.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം, നിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭം തന്നെയും, അതുപോലെ ക്രമാത്മകവുമായതുമാണ്; ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾ, ഇപ്പോഴും ബാബിലോണിൽ ഇരിക്കുന്നവർ, പതാകയാൽ വിളിക്കപ്പെടുന്ന “മണിക്കൂറിൽ” അതിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നു. അതേ “മണിക്കൂറിൽ” തന്നെയാണ് “ആ മഹാനഗരം, ബാബിലോൺ” മേൽ ന്യായവിധി വരുന്നത്. “മണിക്കൂർ” എന്ന പദംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവളുടെ ന്യായവിധി, ദൈവത്തിന്റെ മറ്റു ആടുകൾ ബാബിലോണിൽ നിന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

1844-ലെ ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ കർത്താവ് ജനത്തെ ബാബിലോനിൽനിന്നു വിളിച്ചു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു; “കർത്താവു തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിന്നു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം പിന്നെയും തന്റെ കൈ നീട്ടും” എന്നതു പോലെ, ആ ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു. അവൻ “വീണ്ടും” വിളിച്ചു പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്ന ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പു പതാകയല്ല; കാരണം പതാക എന്നു പറയുന്നതു “യെശ്ശെയുടെ വേർ” ആകുന്നു; അതു “ജാതികൾ അന്വേഷിക്കുന്ന” “പതാക”യായി നിലക്കുന്നു. രണ്ടാം പ്രാവശ്യം, ദൈവം ജാതികളെ ബാബിലോനിൽനിന്നു വിളിച്ചു പുറത്തുകൊണ്ടുവരും.

അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുക ആദ്യം “ഇസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരെ,” അതായത് “യൂദായുടെ ചിതറിപ്പോയവരെ,” അവർ “ഭൂമിയുടെ നാല് അറ്റങ്ങളിൽനിന്ന്” വരുമ്പോൾ, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ വീഥിയിൽ മൂന്നര ദിവസം മരിച്ചുകിടന്നതിന്റെ അവസാനം അവർ ഒരുമിച്ചു ശേഖരിക്കപ്പെടുമ്പോഴാകുന്നു; ആ വീഥി യെഹെസ്കേലിന്റെ മരിച്ചും ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളാലുള്ള താഴ്വരയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു.

“ശക്തിയുള്ള ആ നഗരം” ആയ “ബാബിലോൻ” നേരെ നിർവാഹക ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുന്ന “മണിക്കൂർ” വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ “മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ” അതേ “മണിക്കൂർ” തന്നെയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധി ആ “മണിക്കൂറിൽ” ആരംഭിക്കുന്നു; കാരണം വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിൽ” ഏഴായിരം പേർ കൊല്ലപ്പെടുന്നു. സാധാരണതിലധികം “ഏഴിരട്ടി” ചൂടാക്കിയ തീച്ചൂളയിൽ ശദ്രക്, മേശക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവരെ എറിഞ്ഞുകളയുന്നതിനിടെ മരിച്ച നെബൂഖദ്നേസറിന്റെ “ഏറ്റവും ശക്തന്മാരായ പുരുഷന്മാർ” ആ ഏഴായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചവരായിരുന്നു. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിൽ ആ “ഏഴായിരം” ഫ്രാൻസിന്റെ രാജവംശത്തെയോ അതിന്റെ ശക്തന്മാരെയോ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ ബെൽശസ്സർ മാത്രം കൊല്ലപ്പെട്ടതല്ല, അവന്റെ സൈന്യവും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ “മണിക്കൂർ” ദൈവജനത്തെ തീച്ചൂളയിൽ എറിയപ്പെടുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പീഡനം ആരംഭിക്കുന്നതുമാത്രമല്ല, മഹാനഗരമായ ബാബിലോൻ നേരെ ദൈവത്തിന്റെ നിർവാഹക ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തെയും അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂറും” അതുതന്നെയാണ്; അവിടെ അഗാധകുഴിയിൽനിന്നുള്ള മൃഗം വീഥിയിൽ കൊന്നുകളഞ്ഞിരുന്ന, മുമ്പ് മരിച്ച അസ്ഥികൾ ഒരു പതാകചിഹ്നമായി സ്വർഗത്തിലേക്കു ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. അവിടെ അതേ “മണിക്കൂറിൽ” തന്നെയാണ് മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടവും, അതായത് ഏഴാമത്തെ കാഹളവും, മുഴക്കപ്പെടുന്നത്. ഏഴാമത്തെ കാഹളം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടമാണ്; ആ അന്തിമ കഷ്ടകാഹളത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ഞായറാഴ്ചാരാധന നടപ്പാക്കുന്നവർക്കു മേൽ ന്യായവിധി വരുത്തുന്നതിൽ മാത്രമല്ല, ജാതികളെ ക്രോധിപ്പിക്കുകയുമാണ്. മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടം, ഏഴാമത്തെ കാഹളം, ജാതികളെ ക്രോധിപ്പിക്കൽ—ഇവയെല്ലാം ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവാചകപരമായ പങ്കിനെ സംബന്ധിച്ചു സംസാരിക്കുന്ന പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു; ഇവയെല്ലാം മഹാഭൂകമ്പത്തിന്റെ “മണിക്കൂറിൽ” തന്നെയാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

യെഹെസ്കേലിന്റെ മരിച്ച അസ്ഥികൾ “മേഘത്തിൽ സ്വർഗത്തിലേക്കു” ഉയരുന്നു; നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സംഗീതം വായിക്കപ്പെടാൻ ആരംഭിക്കുന്ന “ഘട്ടത്തിൽ”, തൂർ എന്ന വേശ്യ പാടാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോഴും, ധർമ്മഭ്രഷ്ടയായ യിസ്രായേൽ നൃത്തം തുടങ്ങുമ്പോഴും, “അവരുടെ ശത്രുക്കൾ” “അവരെ” കാണുന്നു. ധർമ്മഭ്രഷ്ടയായ യിസ്രായേൽ വ്യാജപ്രവാചകനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; രാജാവായ നെബൂഖദ്‌നേസർ മഹാസർപ്പവും തൂർ എന്ന വേശ്യ മൃഗവും ആകുന്നു. ഏലീയാവിന്റെ കഥയിൽ ബാൽപ്രവാചകന്മാരുടെയും ആശേരാപ്രവാചകന്മാരുടെയും മുഖാന്തരം ഈ നൃത്തം ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹെറോദ്യാസിന്റെ മകളായ സലോമെയുടെ നൃത്തത്തിലൂടെയും അത് ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു. ബാൽ വ്യാജ പുരുഷദേവനാണ്; ആശ്താരോത്ത് സ്ത്രീദേവതയായ ആശേരയുടെ പ്രവാചകന്മാരെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇവർ ചേർന്നുകൂടി സഭയുടെയും (സ്ത്രീ) രാജ്യത്തിന്റെയും (പുരുഷൻ) സംയോജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇവർ ഒരുമിച്ചു ചേർന്ന് ഐക്യനാടുകളുടെ വ്യാജപ്രവാചകനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. റോമിന്റെ മകളാണ് വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നു സലോമെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അവളുടെ പ്രതിമ ഐക്യനാടുകളിൽ സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നുള്ള സംയോജനമാണ്.

ആ “മണിക്കൂറിൽ,” ശദ്രക്, മേശക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവരുടെ ശത്രുക്കൾ അവർ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര നിരസിച്ചതായി കണ്ടു; അപ്പോൾ നിർദേശിക്കപ്പെട്ട ന്യായവിധി നടപ്പാക്കേണ്ടതിന്ന് അവർ രാജാവിനോടു അപേക്ഷിച്ചു. ആ “മണിക്കൂറിൽ,” ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തെ (ഭൂകമ്പത്തെ) അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന കുലുക്കലായ ഞായറാഴ്ച നിയമം നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ക്രോധവും പ്രചണ്ഡകോപവും പ്രകടമാകുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ രണ്ടു സാക്ഷികൾക്കെതിരെ (ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ) നടത്തപ്പെടുന്ന പീഡനം, അവർ നമസ്കരിക്കാൻ നിരസിക്കുമ്പോഴാണ് നടത്തപ്പെടുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായം സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ—അവർ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിൽക്കുന്നു.

വണങ്ങുവാൻ നിരസിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ യെഹെസ്കേലിന്റെ ശക്തനായ സൈന്യത്തെപ്പോലെ തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അവർ ആദ്യം സ്വീകരിക്കുകയും തുടർന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മുദ്രവെക്കുന്ന സന്ദേശം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ സഭയും രാഷ്ട്രവും തമ്മിലുള്ള ഐക്യത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിനെതിരെ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും, അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമത്തെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും, മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാമിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികാരവിധി ഉടൻ നടപ്പാകാനിരിക്കുകയാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അവർ നിലകൊള്ളുന്നത്. അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശം രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേലിന് വെളിപ്പെട്ട “രഹസ്യം”കൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിവസജനങ്ങൾ ആ “സത്യത്തിൽ” ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭൂകമ്പത്താൽ അവർ കുലുക്കപ്പെടുകയില്ല, കുലുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുകയില്ല.

മുദ്രവെക്കൽ ആദ്യം മനുഷ്യർക്കു കാണാനാവാത്തതുമായ, എന്നാൽ പിന്നീട് എല്ലാവർക്കും ദൃശ്യമാകുന്നതുമായ ഒരു അടയാളത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവജനങ്ങൾ അർദ്ധരാത്രിക്കൂവലിന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേലിനോടു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട “രഹസ്യം” കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ആ സന്ദേശം അവർ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; അവർ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ “രഹസ്യം” സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; അത് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയെ വരുത്തുന്നു; ആ ന്യായവിധി ഇസ്ലാമിലൂടെ നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നു. “നിരാശയുടെയും യുദ്ധത്തിന്റെയും രക്തച്ചൊരിച്ചിലിന്റെയും ഒരു ആത്മാവ്” വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. ആ സമയം ഇപ്പോഴാണ്. ലაოდിക്യരുടെ അന്ധത നിമിത്തം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേതാക്കൾക്കു കാണാനാവാതെിരിക്കുന്ന സമയത്താണ് ഇത് നടക്കുന്നത്. അർദ്ധരാത്രിക്കൂവലിൽ സമാപിക്കുന്ന മുദ്രവെക്കൽ പ്രക്രിയയ്ക്കിടയിൽ, മുദ്ര ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരുടെ നെറ്റികളിൽ പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അത് അദൃശ്യമാണ്. ശദ്രക്, മേശക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർ നെബൂഖദ്‌നേസറുമായി നടത്തിയ അവരുടെ സംഭാഷണത്തിലൂടെ ദൃശ്യമാക്കപ്പെട്ടതുപോലെ സത്യത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അതിന് ശേഷം ആ മൂന്ന് മഹാന്മാർ ദൃശ്യമായി കാണപ്പെടാവുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പ്രകടിപ്പിക്കും. ആദ്യം ദൃശ്യമായി കാണപ്പെടാത്ത ആന്തരിക മുദ്ര കൈവശമുള്ളവർ മാത്രം, അത് ദൃശ്യമായിരിക്കേണ്ട സമയത്ത് ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിൽ പങ്കാളികളാകും.

ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് സാക്ഷികൾ അപ്പോൾ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തിക്കൊള്ളപ്പെടും; തുടർന്ന് മുദ്ര കാണപ്പെടും.

ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ വേളയിൽ, തന്റെ പ്രവാചകപ്രവർത്തി നിറവേറ്റുന്നതിനായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലേക്കു തിരിയും. സലോമെയുടെ നൃത്തം കൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, അവൾ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അത്ഭുതങ്ങളാൽ ലോകത്തെ വഞ്ചിക്കേണ്ടതാണ്. അവൾ തന്റെ വഞ്ചനയുടെ നൃത്തം അരങ്ങേറുമ്പോൾ, ത്യോരിലെ വേശ്യ തന്റെ ഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും; നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ വാദ്യസംഘം സംഗീതം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. ആ ഗാനം ലോകം സ്വീകരിക്കയും പ്രതിമയുടെ മുമ്പിൽ നമസ്കരിക്കയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു ലോകത്തെ നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ് നേതൃത്വം കൈക്കൊള്ളുന്നത്.

അവസാന നാളുകളിൽ മിസ്രയീം ലോകത്തെ (അന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ഭരിക്കുന്നതിനെ) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ സഹായത്തിനായി മിസ്രയീമിലേക്കു തിരിയുന്നവർക്കെതിരെ (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്) ഒരു “അയ്യോ” (ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു പ്രതീകം) ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്ന് വിശിഷ്ടന്മാരെ അഗ്നിചൂളയിൽ എറിഞ്ഞുകളയുകയും അവർ ലോകത്തിനുള്ള ഒരു കൊടിയടയാളമായി മാറുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ ചൂള യഥാർത്ഥത്തിൽ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ചൂളയല്ല.

യെരൂശലേം ലോകം നോക്കിക്കാണുന്ന അഗ്നിചൂളയായിരിക്കും; അതിന്റെ നടുവിൽ നാലു പുരുഷന്മാർ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു അവർ കാണും.

അതിനുശേഷം നെബൂഖദ്‌നേസർ മറ്റൊരു കല്പന പുറപ്പെടുവിച്ചു. ആ കല്പന അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ അന്തിമ കല്പനയെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. അവൻ ഒരു മരണകല്പന പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാനുള്ള തന്റെ ദുർബലമായ ശ്രമത്തിൽ അതു ചെയ്യുന്നുവെങ്കിലും, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അത് ലോകാവസാനത്തിൽ പുറപ്പെടുന്ന മരണകല്പനയുടെ പ്രവചനാത്മക പ്രതീകീകരണമാണ്. ലോകാവസാനത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ഒരു രാജാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നെബൂഖദ്‌നേസർ, റോമിലെ വേശ്യയോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന മഹാസർപ്പത്തിന്റെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. പ്രവചനപരമായ സാഹചര്യത്തിലെ അടുത്ത കല്പന മരണകല്പനയാണ്; നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്റെ കാലത്തേക്കായി ഒരു പ്രഖ്യാപനം നടത്തുന്നതായിരുന്നാലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ അവൻ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ത്രിമുഖ ഐക്യത്തിന്റെ അവസാന കല്പനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ കല്പന, കൃപാകാലം അവസാനിച്ചതിനുശേഷം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന മരണകല്പനയാണ്; എങ്കിലും അത് ദൈവജനത്തിനെതിരേ ഒരിക്കലും നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നില്ല.

ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യത്തെ മൂന്നു അധ്യായങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പര്യാപ്തമായ ഭാഗം നാം ഇപ്പോൾ രേഖപ്പെടുത്തിയതിനാൽ, “ആവർത്തിക്കുകയും വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക” എന്ന പ്രവചനാത്മക സിദ്ധാന്തം നിയന്ത്രിക്കുന്ന നാലാം, അഞ്ചാം അധ്യായങ്ങളിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണന ആരംഭിക്കാം. ദാനിയേൽ നാലാം അധ്യായം 1798-നെയും ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും തിരിച്ചറിയുന്നു; ദാനിയേൽ അഞ്ചാം അധ്യായം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയും, ഭൂമിയിലെ മൃഗം ഒരു സർപ്പമായി സംസാരിക്കുമ്പോഴുള്ള അതിന്റെ അവസാനത്തെയും തിരിച്ചറിയുന്നു. മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ഘടനയുടെ മീതെ പണിയുവാൻ, ഈ രണ്ടു അധ്യായങ്ങളും ആദ്യത്തെ മൂന്നു അധ്യായങ്ങളോടൊപ്പം “വരിക്കു മീതെ വരി” എന്ന രീതിയിൽ ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരേണ്ടതാണ്. ഈ സത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, “വരിക്കു മീതെ വരി” എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ നാം ആദ്യം സൂക്ഷ്മമായി നിർവചിക്കും.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.