ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റേഴ്‌

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്ന്, ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാമതും ഒരുമിച്ചു ചേർക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് നാം ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിയുന്നു; ഈ പ്രവൃത്തി അവൻ 2023-ലെ ജൂലൈയിൽ ആരംഭിച്ചു. ഈ പ്രവൃത്തി സന്ദേശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമായി ഇസ്ലാമിന്റെ യുദ്ധസാഹചര്യത്തോടുകൂടി നിറവേറുന്നതാണെന്ന് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം തിരിച്ചറിയുന്നു.

ആ സന്ദേശം, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടാകുന്നു; എന്നാൽ ആ സന്ദേശം മൂന്നാം അയ്യോയുടെ സന്ദേശത്തിലൂടെയാണ് വഹിക്കപ്പെടുന്നത് (അതിന്റെ സന്ദർഭപരിധിക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്). 1849-ൽ കർത്താവ് രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന അതേ സമയത്ത് തന്നേ, ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകമായ കോപാകുലരായ ജാതികളുടെ കലക്കത്തെക്കുറിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പരാമർശിച്ചു.

1848-ൽ യൂറോപ്പിലെ ജാതികളെ നടുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നത് ഇസ്ലാമിന്റെ സൈന്യങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളാണെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു; കാരണം പ്രവചനപരമായി അവ ജാതികളെ ക്രോധിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയായി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിൽ കർത്താവ് രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിയതിന്റെ ആദ്യ സാക്ഷ്യത്തിൽ, അർദ്ധരാത്രി ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശം എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അവിടെനിന്ന് 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ആ സന്ദേശം യുഎസിലെ കിഴക്കൻ കടൽത്തീരമൊട്ടാകെ ഒരു മഹാപ്രളയ തരംഗംപോലെ വീശിപ്പരന്നു. ആ പ്രസ്ഥാനം ക്രിസ്തുവിന്റെ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള വിജയപ്രവേശനത്താൽ മുൻചിഹ്നീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു; ക്രിസ്തുവിനെ യെരൂശലേമിലേക്കു കൊണ്ടുചെന്നത് ഒരു കഴുതയായിരുന്നു.

മധ്യരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ പ്രവാചക സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആ വെളിപ്പാട് മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാം ജാതികളെ കോപിപ്പിക്കുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിനുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കാരണം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടായ ആ സന്ദേശം വഹിക്കുന്നത് ഇസ്ലാമാണ്. യേശു യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹമാണ്, കൂടാതെ അവൻ “കഴുത”യുടെ സന്ദേശത്തോടു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

“ജനങ്ങളുടെ ഒരുമിച്ചുകൂടൽ” യെഹൂദാവിലൂടെയാണ് നിവൃത്തിയാകുന്നത്. യെഹൂദാവായ ക്രിസ്തു “മുന്തിരിവള്ളി”യും ആകുന്നു; “മികച്ച മുന്തിരിവള്ളി” “കഴുതക്കുട്ടിയോട്” ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ “വസ്ത്രങ്ങൾ” “വീഞ്ഞിൽ” കഴുകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അത് “മുന്തിരിപ്പഴങ്ങളുടെ രക്തം” ആയിരുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ രക്തം ചൊരിയാൻ ആരംഭിച്ചത് ഗെത്സെമനെയിലായിരുന്നു; അവിടെ അവൻ രക്തം വിയർത്തു; “ഗെത്സെമനെ” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം “ഒലിവ്‌ചക്ക” എന്നാകുന്നു. ഗെത്സെമനെയിൽ നിന്ന് ക്രൂശുവരെയും അവൻ സകല മനുഷ്യരെയും തന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നതിനായി തന്റെ അമൂല്യരക്തം ചൊരിഞ്ഞു.

എല്ലാ മനുഷ്യരെയും തന്റെ അടുക്കലേക്കു ആകർഷിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തി രണ്ടുഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പ്രക്രിയയാണ്; കാരണം ആദ്യം അവൻ “ഇസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരെ” ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുകയും, തുടർന്ന് അവരെ തന്റെ മറ്റൊരു ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ആകർഷിക്കുന്നതിനായുള്ള ഒരു പതാകയായി ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ അവനെ അറിയുന്ന “ആടുകൾ” ആകുന്നു. “മറ്റു ആടുകൾ” എന്നത് അടയാളധ്വജം കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ബാബിലോണിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുന്ന അവന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടമാണ്. അവൻ തന്റെ അടയാളധ്വജം ഉയർത്തുന്നതിന് മുമ്പ്, തന്റെ ആടുകളായിരിക്കുന്ന അവരെ അവൻ ആദ്യം രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ശേഖരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധചരിത്രത്തിലെ ആ രേഖ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളോടു ഒത്തുചേരുന്നു; അതുകൊണ്ട് അത് നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തോടും ഒത്തുചേരുന്നു. അത് യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ രേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ രേഖ ദ്രോഹിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെയും, ദ്രോഹിയായ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെയും, നാൽപ്പത്തിയൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള തൂർ നഗറിലെ വേശ്യയുടെ വരവിന്റെയും ചരിത്രത്തിനുള്ളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ രേഖ, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തെയും അതോടൊപ്പം സന്ദേശത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“യിസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവർ” എന്നു പറയുന്നത്, യിരെമ്യാവു അവരെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതുപോലെ “പരിഹാസികളുടെ സഭ”യോടു വിപരീതമായ ഒരു നിരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ, വെളിപ്പാട് ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ രണ്ടാം, മൂന്നാം അധ്യായങ്ങളിൽ സ്മൂർനയുടെയും ഫിലദെൽഫിയയുടെയും സഭകളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നിടത്ത് യോഹന്നാൻ അവരെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതുപോലെ, “സാത്താന്റെ പള്ളിസഭ”യോടു വിരുദ്ധമായ ഒരു നിര. ഫിലദെൽഫിയക്കാർ വെളിപ്പാട് ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ “ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം” പേരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; സ്മൂർന അതേ അധ്യായത്തിലെ, എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞുകൂടാത്ത “മഹാപുരുഷാരമാണ്.” അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ വീണ്ടെടുപ്പു പ്രാപിച്ച ഈ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളും കള്ളം പറയുന്നവരോടും, സാത്താന്റെ പള്ളിസഭയിൽ ഉള്ളവരോടും, തങ്ങളാണ് ദൈവജനമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരോടും തർക്കത്തിലാകുന്നു; കാരണം അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ യെഹൂദന്മാർ എന്നു പറയുന്നു.

യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ രേഖ, തങ്ങളുടെയും അന്നപ്പോൾ മറികടക്കപ്പെടുന്ന മുൻ ഉടമ്പടിജനത്തിന്റെയും ഇടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വിവാദത്തിൽ നിന്നാണ് രൂപംകൊള്ളുന്നത്. അതേ ചരിത്രത്തിൽ വിശ്വസ്തർ ഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കത്തോലിക്കാസഭയുടെയും രേഖയോടും വിവാദത്തിലാകുന്നു. ആ മൂന്ന് മതപരമായ ഘടകങ്ങൾ, യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ രേഖയ്ക്കുള്ളിൽ സൂക്ഷ്മതലത്തിൽ മഹാസർപ്പത്തെയും മൃഗത്തെയും വ്യാജപ്രവാചകനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഈ ഭാഗത്തെ നാം മുമ്പ് പരിഗണിച്ചിട്ടുണ്ടു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ, “നോമിനൽ സഭ” എന്ന പ്രസ്താവനയ്ക്കും “നോമിനൽ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്” എന്ന പ്രസ്താവനയ്ക്കും സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആ വാക്കുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ വ്യത്യസ്തമായ അർത്ഥവും പ്രയോഗവും ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. എങ്കിലും പ്രവാചകന്മാർ അവരുടെ സ്വന്തം ചരിത്രകാലത്തെക്കാൾ അധികമായി അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നത്; അതിനാൽ ഈ ഭാഗത്തിൽ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ നോമിനൽ സഭ എന്നത് വിശ്വാസത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസമാണെന്നു വരുന്നു. “നോമിനൽ” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം “നാമത്തിൽ മാത്രമുള്ളത്” എന്നാകുന്നു.

“പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന സഭ 1844-ൽ റോമിനെതിരായ തന്റെ പ്രതിഷേധം നിർത്തി; കാരണം, അവർ വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനെതിരെ കലഹിച്ചു, അവിടെ അവർ ഏഴാം ദിവസ ശബ്ബത്ത് തന്നെയാണ് ശരിയായ ആരാധനാദിനമെന്ന് തിരിച്ചറിയാനായേനേ. അതിന് പകരം, അവർ സൂര്യാരാധന തന്നെ നിലനിർത്തി; അതാണ് കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ അടയാളം. “പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്” എന്ന വാക്കിന്റെ ഏക നിർവചനം തന്നെ റോമിനെ “പ്രതിഷേധിക്കുക” എന്നതിനാൽ, ആരാധനാദിനത്തെ ബൈബിളിലെ ഏഴാം ദിവസ ശബ്ബത്തിൽ നിന്ന് ഞായറാഴ്ചയിലേക്കു മാറ്റാനുള്ള തന്റെ അധികാരമായി റോമൻ സഭ ആവർത്തിച്ച് തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുള്ള അവളുടെ അധികാരചിഹ്നം നിങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചിരിക്കെ, റോമിനെ “പ്രതിഷേധിക്കുന്നത്” അസാധ്യമാണ്.

“നാമമാത്ര അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ” എന്നു പറയുന്നത് തങ്ങൾ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവരെയാണ്; എങ്കിലും അവർ തന്റെ പ്രസ്താവിത വിശ്വാസത്തെ ദ്രോഹിച്ചു കളഞ്ഞ ശിഷ്യന്റെ പ്രതീകമായ യൂദാസിനാലും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. നാമമാത്ര സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ “വിശുദ്ധന്മാരെ” വെറുക്കും; അപ്പോൾ ആ വിശുദ്ധന്മാർ “അവഗണിതരായ ഒരു ജനമായി” തീരും. അവർ ആ അവഗണിതരായ വിശുദ്ധന്മാരെ “ശബ്ബത്തിനെ നിമിത്തം” വെറുക്കുന്നു; ആ സത്യം അവർക്ക് “ഖണ്ഡിക്കുവാൻ” കഴിയാത്തതിനാലാണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ശബ്ബത്ത് സത്യം ഏഴാം ദിവസ ശബ്ബത്തായിരുന്നു; എങ്കിലും അത് അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ശബ്ബത്ത് സത്യത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്, ഖണ്ഡിക്കപ്പെടാനാവാത്ത അതേ സത്യം തന്നേ, അതായത് 1863-ലെ അവരുടെ കലാപത്തിൽ ലാവൊദിക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസം ആദ്യം നിരസിച്ച ഉപദേശം. ആ ഉപദേശം വില്യം മില്ലർ ആദ്യം കണ്ടെത്തിയ ആദ്യ അധിഷ്ഠാനസത്യമായിരുന്നു; യിരെമ്യാവിന്റെ പഴയ പാതകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, നാമമാത്ര അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ നടക്കുവാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാന സത്യങ്ങളെ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ശബ്ബത്ത് സത്യം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” ആകുന്നു.

ഫിലദെൽഫിയയും സ്മിർണയും ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന സത്യ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ നിര, യൂദാസായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നു. യൂദാസ് യേശുവിനെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വഞ്ചിച്ചുകൊടുക്കാൻ ഉടമ്പടി ചെയ്തു; അതുവഴി ക്രൂശിൽ മുമ്പായി ആരംഭിച്ച് ക്രൂശിൽ പര്യവസാനിച്ച ക്രമാനുഗതമായ ഒരു വഞ്ചന തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാറാം വചനം, ക്രൂശാൽ മുൻനിഴലാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആകയാൽ, പതിനാറാം വചനത്തിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന വചനങ്ങളിൽ — അതേ സമയം അത് നാല്പത്തൊന്നാം വചനത്തിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമവും ആകുന്നു — അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ വിശുദ്ധന്മാർമേൽ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു വഞ്ചന വരുത്തപ്പെടുന്നു. കർത്താവ് തന്റെ അന്ത്യദിന പതാക രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഈ വഞ്ചന സംഭവിക്കുന്നത്.

“ആ ദിവസത്തിൽ” എന്ന പ്രയോഗം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ ഭാഗത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം യെശയ്യാവ് പത്താം വചനത്തിൽ നിർണ്ണയിക്കുന്നു. അതിനാൽ, “ആ ദിവസം” പത്താം വചനത്തിന് മുമ്പുള്ള വചനങ്ങളിൽ തന്നെ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ആ ദിവസം” എപ്പോഴാണെന്ന് നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ അനുമതിയുള്ള ഒരു പരാമർശത്തേക്കു ഈ പ്രത്യേക പ്രവചനാത്മക വിവരണം പിന്തുടർന്ന് പിന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ, നാം പത്താം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വചനത്തിലെത്തുന്നു.

ഈ വചനത്തിലുള്ള “അന്യായമായ കല്പന” എന്നത് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമമാണെന്ന് സഹോദരി വൈറ്റ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു:

കർത്താവു തന്റെ ജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്ന സാഹചര്യത്തെ സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസങ്കടത്തിന്റെ ചരിത്രപരിസരത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം, യെശയ്യാവിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം വചനത്തിൽ, അനീതിയായ കല്പനയായ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ തന്റെ പ്രവർത്തനാത്മക ന്യായവിധി നടപ്പാക്കുന്നതിന് മുമ്പായി, കർത്താവു തന്റെ ജനത്തിനിടയിൽ ഒരു പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.

ഞായർനിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ ശിക്ഷയ്ക്ക് മുമ്പായി കർത്താവ് “സീയോനിലും യെരൂശലേമിലും” “നിർവഹിക്കുന്ന” “പ്രവൃത്തി” ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെയ്പ്പാകുന്നു. യെഹെസ്കേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ, എഴുത്തുകാരന്റെ മഷിക്കുപ്പിയുള്ള മനുഷ്യൻ യെരൂശലേമിലൂടെ കടന്നുപോയി ദേശത്തും സഭയിലും നടക്കുന്ന “മ്ലേച്ഛകാര്യങ്ങൾ നിമിത്തം നെടുവീർപ്പെടുകയും നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ” മേൽ ഒരു അടയാളം ഇടുന്നു. ആ പ്രവൃത്തിയിൽ കർത്താവ് യിസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന പ്രക്രിയയും ഉൾപ്പെടുന്നു. അവൻ അവരെ ഭൂമിയുടെ നാലു കോണുകളിൽ നിന്ന് ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നു; “ഭൂമിയുടെ നാലു കോണുകൾ” എട്ട് ഭൂമിശാസ്ത്ര പ്രദേശങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. എട്ട് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ പ്രതീകമാണ്; അതിനാൽ, പതാകയായിരിക്കേണ്ടവരുടെ അന്തിമ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടൽ ഭൂമിയിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണം നടപ്പിലാകുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്നു ഇത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

“എഫ്രയീം” “യെഹൂദയെ അസൂയപ്പെടാതെയും, യെഹൂദ” “എഫ്രയീമിനെ ദുഃഖിപ്പിക്കാതെയും” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഏകത്വം, യെഹൂദയുടെ വൈരികൾ ഛേദിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. പ്രവാചകപരമായി, യൂദാസാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മുൻ നിയമജനത, അല്ലെങ്കിൽ സാത്താന്റെ പള്ളിസഭ, അല്ലെങ്കിൽ പരിഹാസികളുടെ സഭ, അല്ലെങ്കിൽ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ, അല്ലെങ്കിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ യെഹൂദന്മാർ, ആദ്യ നിരാശയിൽ “ഛേദിക്കപ്പെടുന്നു.” യിരെമ്യാവ് അതേ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ, പരിഹാസികളുടെ സഭയിലേക്കു താൻ ഒരിക്കലും മടങ്ങിപ്പോകരുതെന്ന് അവന് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു; എങ്കിലും അവർ മാനസാന്തരപ്പെടാൻ തിരഞ്ഞെടുത്താൽ അവന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവരാം.

2020 ജൂലൈ 18 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലയളവിൽ, കർത്താവ് തന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു. യെഹൂദാവിന്മേലും യെരൂശലേമിന്മേലും തന്റെ സമസ്ത പ്രവൃത്തിയും പൂർത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് അവരെ അവൻ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുന്നു. ആ മുദ്രയിടൽ സമയത്ത്, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ അവ്യക്തരായിരിക്കും; എങ്കിലും, അവരുടെ പ്രവർത്തനത്തെ എതിർക്കുന്ന ഒരു ത്രിവിധ ഐക്യം അവരെ അഭിമുഖീകരിക്കും.

കത്തോലിക്കാസഭയാണ് മൂന്നടങ്ങിയ ഐക്യത്തിന്റെ മൃഗം; അവളുടെ പുത്രിമാരിൽ ഒരുത്തിയെ സഹോദരി വൈറ്റ് നാമമാത്രമായ സഭയായി തിരിച്ചറിയുന്നു. അവർ വ്യാജപ്രവാചകനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യൂദാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന നാമമാത്രമായ ലാവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ഈ പ്രതിനിധീകരണത്തിൽ സർപ്പമാണ്. 1863-ലെ കലാപം, യോശുവയുടെയും കാലേബിന്റെയും സന്ദേശം തള്ളിക്കളഞ്ഞ് ഈജിപ്തിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്ത ആദ്യ കാദേശിൽ പുരാതന യിസ്രായേൽ നടത്തിയ കലാപത്താൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഈജിപ്ത് സർപ്പത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.

കാദേശിലെ കലാപം, മിസ്രയീമിൽനിന്ന് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തിന്റെ തള്ളിക്കളയലും മരണവും വരുത്തിയ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിലെ പത്താമത്തെ പരീക്ഷണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; കൂടാതെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്മേൽ വന്ന പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ അന്തിമപരീക്ഷണത്തെയും അത് മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചു; ആ പ്രക്രിയ 1863-ലെ കലാപത്തോടെ സമാപിച്ചു. പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യവേളയിൽ, യെഹൂദന്മാർ “വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: ‘അവനെ നീക്കിക്കളക, അവനെ നീക്കിക്കളക, അവനെ ക്രൂശിക്ക.’ പീലാത്തോസ് അവരോടു പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങളുടെ രാജാവിനെ ഞാൻ ക്രൂശിക്കയോ?’ മഹാപുരോഹിതന്മാർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ‘കൈസർ അല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് രാജാവില്ല.’” ആദ്യ കലാപത്തിലും അവസാന കലാപത്തിലും മുൻ നിയമജനമായിരുന്നവർ മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകത്തെ (മിസ്രയീമിനെയും വിജാതീയ റോമിനെയും) തങ്ങളുടെ രാജാവായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു.

2020 ജൂലൈ 18-ന് “യെഹൂദയുടെ വിരോധികൾ” “ഛേദിക്കപ്പെട്ടു”, കൂടാതെ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മന്ദിരം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ മന്ദിരത്തിലേക്ക് വരുന്നതിന് മുമ്പായി, ഇനി ശേഷിച്ചിരുന്നതെല്ലാം മന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുക എന്നതുമാത്രമായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ മന്ദിരം 1798 മുതൽ 1844 വരെ നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പണിയപ്പെട്ടു. 1844 ഏപ്രിൽ 19-ലെ ആദ്യ നിരാശയിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ ഛേദിക്കപ്പെട്ടു; അവർ സാത്താന്റെ പള്ളിയുടെ, പരിഹാസികളുടെ സഭയുടെ, റോമിന്റെ ഒരു മകളായിത്തീർന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽനിന്ന് 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ, വിശ്വസ്തർ ക്രിസ്തുവിനെ പിന്തുടർന്ന് അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിന് മുമ്പായി ഒരു ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയ നടന്നു; അങ്ങനെ അവൻ തന്റെ ദൈവികതയെ അവരുടെ മനുഷ്യത്വത്തോടു ചേർക്കുന്ന പ്രവർത്തി നിറവേറ്റേണ്ടതിന്നു.

യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ചരിത്രം—അധാർമ്മിക കല്പനയ്ക്ക് തൊട്ടുമുമ്പ് രണ്ടാം പ്രാവശ്യം സമാഹരിക്കപ്പെടുന്നതും, ദൈവം തന്റെ മറ്റേ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ബാബിലോണിൽനിന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പതാകയായിരിക്കേണ്ടതുമായ അതിന്റെ ചരിത്രം—അതേ കാലഘട്ടത്തിലാണു സംഭവിക്കുന്നത്; അപ്പോഴേക്കും അധർമ്മത്തിലേയ്ക്ക് വീണ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും തമ്മിൽ ചേർന്ന് ആത്മീയ വ്യഭിചാരം നടത്തുകയും, അങ്ങനെ ഒരേ ദേഹമോ ഒരേ ആലയമോ ആകുകയും ചെയ്യുന്നു; അതുതന്നെയാണ് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ. അതേ സമയം ദൈവത്തിന്റെ ആലയം ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിരൂപവും രൂപപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.