ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - മുപ്പത്തൊന്നാം ഭാഗം

ദൈവം ഈ സകല വചനങ്ങളും അരുളിച്ചെയ്തു: ഞാൻ നിന്നെ മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്നും ദാസ്യഗൃഹത്തിൽനിന്നും പുറപ്പെടുവിച്ച നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു. എനിക്കു മുമ്പായി നിനക്കു അന്യദേവന്മാർ ഉണ്ടായിരിക്കരുത്. മുകളിലുള്ള ആകാശത്തുള്ളതായാലും, താഴെയുള്ള ഭൂമിയിലുള്ളതായാലും, ഭൂമിയുടെ കീഴിലുള്ള വെള്ളത്തിലുള്ളതായാലും, യാതൊന്നിന്റെയും കൊത്തുപ്രതിമയെയോ യാതൊരു സാദൃശ്യത്തെയോ നീ നിനക്കായി ഉണ്ടാക്കരുത്. അവയ്ക്കു മുമ്പിൽ നീ നമസ്കരിക്കരുത്; അവയെ സേവിക്കയും അരുത്. എന്തെന്നാൽ, നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയായ ഞാൻ അസൂയയുള്ള ദൈവമാകുന്നു; എന്നെ ദ്വേഷിക്കുന്നവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യം മക്കളുടെമേൽ മൂന്നാം നാലാം തലമുറവരെ സന്ദർശിക്കുന്നവനും, എന്നെ സ്നേഹിച്ച് എന്റെ കല്പനകൾ പ്രമാണിക്കുന്നവർക്കു ആയിരങ്ങൾക്കു കരുണ കാണിക്കുന്നവനും ആകുന്നു. പുറപ്പാട് 20:1.

സർപ്പസന്തതിയേ, ദുഷ്ടരായിരിക്കുന്ന നിങ്ങൾക്കു നല്ലതു സംസാരിപ്പാൻ എങ്ങനെ കഴിയും? ഹൃദയത്തിലെ സമൃദ്ധിയിൽനിന്നു വായ് സംസാരിക്കുന്നു. നല്ല മനുഷ്യൻ ഹൃദയത്തിലെ നല്ല നിക്ഷേപത്തിൽനിന്നു നല്ലതു പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു; ദുഷ്ടൻ ദുഷ്ട നിക്ഷേപത്തിൽനിന്നു ദുഷ്ടമായതു പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: മനുഷ്യർ സംസാരിക്കുന്ന ഓരോ വ്യർത്ഥവചനത്തിനും ന്യായവിധിദിവസത്തിൽ അവർ കണക്കു കൊടുക്കേണ്ടിവരും. നിന്റെ വചനങ്ങളാൽ നീ നീതീകരിക്കപ്പെടും; നിന്റെ വചനങ്ങളാൽ നീ ശിക്ഷാവിധിക്കു വിധിക്കപ്പെടും. മത്തായി 12:34–37.

നിങ്ങളുടെ മഹത്വപ്പെടൽ നല്ലതല്ല. അല്പം പുളിച്ചമാവ് മുഴുവൻ മാവിനെയും പുളിപ്പിക്കുന്നുവെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ? അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ പുളിപ്പില്ലാത്തവരായിരിക്കുന്നതുപോലെ, നിങ്ങൾ ഒരു പുതിയ മാവായിരിക്കേണ്ടതിന്നു പഴയ പുളിച്ചമാവ് നീക്കിക്കളവിൻ. കാരണം നമ്മുടെ പസ്‌ഹയായ ക്രിസ്തു നമുക്കുവേണ്ടി യാഗമായി അർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ നാം പെരുന്നാൾ ആചരിക്കട്ടെ; പഴയ പുളിച്ചമാവുകൊണ്ടല്ല, ദുഷ്ടതയുടെയും ദുർമ്മാർഗ്ഗത്തിന്റെയും പുളിച്ചമാവുകൊണ്ടും അല്ല, നിർമലതയുടെയും സത്യത്തിന്റെയും പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തോടുകൂടി തന്നേ. 1 കൊരിന്ത്യർ 5:6–8.

അതിനിടയിൽ, എണ്ണമറ്റ ജനക്കൂട്ടം ഒരുമിച്ചു കൂടിയതുകൊണ്ടു അവർ ഒരുത്തൻമേൽ മറ്റൊരുത്തൻ ചവിട്ടുമാറായപ്പോൾ, അവൻ ആദ്യം തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: കപടഭക്തിയായിരിക്കുന്ന പരീശന്മാരുടെ പുളിപ്പിനെക്കുറിച്ചു ജാഗ്രതയോടിരിപ്പിൻ. ലൂക്കാ 12:1.

നിനക്കു വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ചെയ്യുവാനും സംശയങ്ങൾ അഴിച്ചുപറയുവാനും കഴിവുണ്ടെന്നു ഞാൻ നിന്നെക്കുറിച്ചു കേട്ടിരിക്കുന്നു; ആകയാൽ ഇപ്പോൾ നീ ആ എഴുത്തു വായിച്ചു അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം എനിക്കു അറിയിച്ചുതരുവാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, നീ ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിക്കയും നിന്റെ കഴുത്തിൽ സ്വർണ്ണചങ്ങല അണിയുകയും രാജ്യത്തിൽ മൂന്നാമത്തെ ഭരണാധികാരിയായിരിക്കയും ചെയ്യും. അപ്പോൾ ദാനിയേൽ രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: നിന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ നിനക്കുതന്നെ ഇരിക്കട്ടെ, നിന്റെ പ്രതിഫലങ്ങൾ മറ്റൊരുവനു കൊടുക്കുക; എങ്കിലും ഞാൻ രാജാവിന്നു ആ എഴുത്തു വായിച്ചു അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം അവന്നു അറിയിച്ചുതരാം.

രാജാവേ, അത്യുന്നതനായ ദൈവം നിന്റെ പിതാവായ നെബൂഖദ്‌നേസറിന് രാജത്വവും മഹത്വവും പ്രതാപവും ബഹുമാനവും നൽകി. അവന്നു തന്ന മഹത്വം നിമിത്തം സകല ജാതികളും ജനവിഭാഗങ്ങളും ഭാഷക്കാരും അവന്റെ സന്നിധിയിൽ നടുങ്ങുകയും ഭയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവൻ ഇച്ഛിച്ചവനെ കൊന്നു; ഇച്ഛിച്ചവനെ ജീവനോടെ വെച്ചു; ഇച്ഛിച്ചവനെ ഉയർത്തി; ഇച്ഛിച്ചവനെ താഴ്ത്തി. എന്നാൽ അവന്റെ ഹൃദയം ഉന്നതമായി, അവന്റെ മനസ്സ് അഹങ്കാരത്തിൽ കഠിനമായി തീർന്നപ്പോൾ, അവൻ രാജസിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് നീക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ മഹത്വം അവനിൽ നിന്ന് എടുത്തുകളഞ്ഞു. മനുഷ്യപുത്രന്മാരുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് അവൻ പുറത്താക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ ഹൃദയം മൃഗങ്ങളുടേതുപോലെ ആക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ വാസസ്ഥലം കാട്ടുകഴുതകളോടുകൂടെ ആയിരുന്നു. കാളകളെപ്പോലെ അവന്നു പുല്ല് തിന്നുവാൻ കൊടുത്തു; ആകാശത്തിലെ മഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ ശരീരം നനഞ്ഞു; മനുഷ്യരുടെ രാജ്യത്തിൽ അത്യുന്നതനായ ദൈവം വാഴുന്നു എന്നും, താൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവനെ അതിന്മേൽ നിയമിക്കുന്നു എന്നും അവൻ അറിവാൻ വരെയും അങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ നീ, അവന്റെ മകനായ ബേൽശസ്സരേ, ഇതൊക്കെയും അറിഞ്ഞിരിക്കെ, നിന്റെ ഹൃദയം താഴ്ത്തിയില്ല; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ കർത്താവിന്റെ എതിരായി നീ നിന്നെത്തന്നേ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു; അവന്റെ ആലയത്തിലെ പാത്രങ്ങൾ നിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു; അവയിൽ നീയും നിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരും നിന്റെ ഭാര്യമാരും നിന്റെ ഉപഭാര്യമാരും വീഞ്ഞു കുടിച്ചു; കാണാത്തതും കേൾക്കാത്തതും അറിയാത്തതുമായ വെള്ളിയുടെയും പൊന്നിന്റെയും താമ്രത്തിന്റെയും ഇരിമ്പിന്റെയും മരത്തിന്റെയും കല്ലിന്റെയും ദേവന്മാരെ നീ പുകഴ്ത്തി; എന്നാൽ നിന്റെ ശ്വാസം തന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നതും നിന്റെ വഴികളൊക്കെയും സ്വന്തമായിരിക്കുന്നതുമായ ദൈവത്തെ നീ മഹത്വപ്പെടുത്തിയില്ല. ആകയാൽ അവനിൽനിന്നു കൈയുടെ ഭാഗം അയക്കപ്പെട്ടു; ഈ എഴുത്തും എഴുതപ്പെട്ടു. എഴുതപ്പെട്ടിരുന്ന എഴുത്ത് ഇതാകുന്നു: മെനേ, മെനേ, ടെക്കേൽ, ഉപർസിൻ. അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ഇതാകുന്നു: മെനേ; ദൈവം നിന്റെ രാജ്യം എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞു, അതിന്നു അന്ത്യം വരുത്തിയിരിക്കുന്നു. ടെക്കേൽ; നീ തുലാസുകളിൽ തൂക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ കുറവുള്ളവനായി കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. പേരെസ്; നിന്റെ രാജ്യം വിഭജിക്കപ്പെട്ടു, മേദ്യർക്കും പാർസിക്കാർക്കും കൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അപ്പോൾ ബെൽശസ്സർ കല്പിച്ചു; അവർ ദാനിയേലിനെ ചുവപ്പുനിറമുള്ള വസ്ത്രം അണിയിക്കുകയും, അവന്റെ കഴുത്തിൽ പൊൻചങ്ങല ഇടുകയും ചെയ്തു; അവൻ രാജ്യത്തിൽ മൂന്നാമത്തെ ഭരണാധികാരിയായിരിക്കുമെന്ന് അവനെക്കുറിച്ചു ഒരു പ്രഖ്യാപനം നടത്തി. അന്നേ രാത്രിയിൽ കൽദയരുടെ രാജാവായ ബെൽശസ്സർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഏകദേശം അറുപത്തിരണ്ടു വയസ്സുള്ള ദാര്യാവേഷ് മേദ്യൻ രാജ്യം ഏറ്റെടുത്തു. ദാനിയേൽ 5:16–31.

അമോര്യരെക്കുറിച്ച് കർത്താവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തു: ‘നാലാം തലമുറയിൽ അവർ വീണ്ടും ഇവിടെ വരും; അമോര്യരുടെ അകൃത്യം ഇതുവരെ നിറഞ്ഞിട്ടില്ല.’ വിഗ്രഹാരാധനയാലും ദുർമ്മാർഗ്ഗത്താലും ഈ ജാതി പ്രത്യേകം പ്രസിദ്ധമായിരുന്നുവെങ്കിലും, തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ പാനപാത്രം അവർ ഇതുവരെ നിറച്ചിരുന്നില്ല; അതിനാൽ അവരുടെ സമൂലനാശത്തിനായി ദൈവം കല്പന നല്കുകയുമില്ലായിരുന്നു. ജനങ്ങൾ ദൈവികശക്തി വ്യക്തമായി പ്രകടമാകുന്നതു കാണേണ്ടതായിരുന്നു, അങ്ങനെ അവർ കുറ്റവിമുക്തരായി നിൽക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു. കരുണാസമൃദ്ധനായ സ്രഷ്ടാവ് നാലാം തലമുറവരെ അവരുടെ അകൃത്യം സഹിക്കുവാൻ സന്നദ്ധനായിരുന്നു. പിന്നെയും മെച്ചത്തിനായുള്ള യാതൊരു മാറ്റവും കാണപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ, അവന്റെ ന്യായവിധികൾ അവരുടെമേൽ പതിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

“അനന്തനായവൻ ഇപ്പോഴും തെറ്റുപറ്റാത്ത കൃത്യതയോടെ സകല ജാതികളുടെയും കണക്ക് സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ കരുണ മാനസാന്തരത്തിനായുള്ള ആഹ്വാനങ്ങളോടുകൂടെ പ്രദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന കാലത്തോളം ഈ കണക്ക് തുറന്ന നിലയിൽ തുടരും; എന്നാൽ ദൈവം നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു നിശ്ചിത അളവിലെത്തുമ്പോൾ അവന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുന്നു. കണക്ക് അടയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവിക സഹിഷ്ണുത അവസാനിക്കുന്നു. അവരുടെ അനുകൂലമായി കരുണയ്ക്കായുള്ള യാചന ഇനി ഇല്ല.”

“പ്രവാചകൻ, യുഗങ്ങളിലൂടെ ദൂരേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ഈ കാലം തന്റെ ദർശനത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതായി കണ്ടു. ഈ യുഗത്തിലെ ജാതികൾ അപൂർവമായ കരുണകളുടെ പ്രാപ്തികളായിരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായവ അവർക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന അഹങ്കാരം, ലോഭം, വിഗ്രഹാരാധന, ദൈവത്തോടുള്ള അവജ്ഞ, നിസ്സാരവും അധമവുമായ കൃതഘ്നത — ഇവ അവർക്കെതിരായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവർ ദൈവത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ കണക്ക് വേഗത്തിൽ അവസാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.”

“എന്നാൽ എന്നെ നടുക്കുന്നതാകട്ടെ, ഏറ്റവും മഹത്തായ വെളിച്ചവും വിശേഷാവകാശങ്ങളും ലഭിച്ചവർ വ്യാപകമായി നിലനിൽക്കുന്ന അധർമ്മത്താൽ മലിനരായിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യമാണ്. അവരുടെ ചുറ്റുമുള്ള അനീതിമാന്മാരാൽ സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ട്, സത്യത്തെ പ്രസ്താവിക്കുന്നവരിൽ പലരും പോലും ശീതളരായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടതയുടെ ശക്തമായ പ്രവാഹം അവരെ കീഴടക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സത്യമായ ഭക്തിയുടെയും വിശുദ്ധിയുടെയും മേൽ എറിയപ്പെടുന്ന സർവ്വസാധാരണമായ പരിഹാസം, ദൈവത്തോടു ചേർന്ന് നടക്കാത്തവരെ അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള ആദരവ് നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിലേക്കു നയിക്കുന്നു. അവർ വെളിച്ചത്തെ അനുഗമിക്കുകയും ഹൃദയത്തിൽനിന്നു സത്യത്തെ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇങ്ങനെ നിരസിക്കപ്പെടുകയും തള്ളിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ വിശുദ്ധ ന്യായപ്രമാണം അവർക്കു അത്രമേൽ വിലമതിക്കത്തക്കതായിത്തോന്നുമായിരുന്നുവ്. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള അനാദരം കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുന്നതനുസരിച്ച്, അതിനെ ആചരിക്കുന്നവരെയും ലോകത്തെയും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവിന്റെ രേഖ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വരുന്നു. ദൈവീയ കല്പനകളോടുള്ള സ്നേഹം ഒരു വിഭാഗത്തിൽ വർധിക്കുന്നതുപോലെ, മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിൽ അവയോടുള്ള നിരസനവും വർധിക്കുന്നു.”

“പ്രതിസന്ധി അതിവേഗത്തിൽ അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വേഗത്തിൽ വീർപ്പുമുട്ടുന്ന സംഖ്യകൾ ദൈവത്തിന്റെ സന്ദർശനകാലം ഏതാണ്ട് എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നു കാണിക്കുന്നു. ശിക്ഷിക്കാൻ അവന് മടിയുണ്ടെങ്കിലും, എങ്കിലും അവൻ ശിക്ഷിക്കും; അതും വേഗത്തിൽ തന്നേ. വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുന്നവർ അടുത്തുവരുന്ന അപകടത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ കാണും; എന്നാൽ അവർ നിശ്ശബ്ദമായ, നിർവികാരമായ പ്രതീക്ഷയിൽ നാശത്തെ കാത്തിരുന്നു ഇരിക്കരുത്, സന്ദർശനദിവസത്തിൽ ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ അഭയം നല്കും എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ തങ്ങളെത്തന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്. അതിന് വിരുദ്ധമായി തന്നേ. മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ ജാഗ്രതയോടെ പ്രയത്‌നിക്കേണ്ടത് തങ്ങളുടെ കടമയാണെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കണം; സഹായത്തിനായി ദൈവത്തിങ്കൽ ദൃഢവിശ്വാസത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട്. ‘നീതിമാന്റെ പ്രഭാവമുള്ള ഉത്സുക പ്രാർത്ഥന ഏറെ ഫലിക്കുന്നു.’”

“ദൈവഭക്തിയുടെ പുളി തന്റെ ശക്തി പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. സഭയുടെ അപകടവും അധഃപതനവും ഏറ്റവും അധികമുള്ള സമയത്ത്, വെളിച്ചത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആ ചെറിയ സംഘം ദേശത്ത് നടക്കുന്ന മ്ലേച്ഛതകളെക്കുറിച്ച് നെടുവീർപ്പിട്ടും കരഞ്ഞും കൊണ്ടിരിക്കും. എന്നാൽ പ്രത്യേകിച്ചും, സഭയിലെ അംഗങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ രീതിപോലെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവരുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ സഭയ്ക്കുവേണ്ടി ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കും.

വിശ്വസ്തരായ ഈ ചെറിയ സംഘത്തിന്റെ ഹൃദയപൂർവമായ പ്രാർത്ഥനകൾ വ്യർത്ഥമാകയില്ല. കർത്താവ് പ്രതികാരകനായി പുറപ്പെടുമ്പോൾ, വിശ്വാസത്തെ അതിന്റെ വിശുദ്ധിയിൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ലോകത്തിന്റെ കലങ്കത്തിൽനിന്ന് തങ്ങളെത്തന്നെ മലിനമാകാതെ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്ത എല്ലാവരുടെയും രക്ഷകനായും അവൻ വരും. അവൻ അവരോടു ദീർഘക്ഷമ കാണിച്ചാലും, രാവും പകലും തന്നോടു നിലവിളിക്കുന്ന തന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർക്കു പ്രതികാരം നടത്തുമെന്നു ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നതു ഈ സമയത്താണ്.

“കല്പന ഇപ്രകാരമാണ്: ‘നഗരത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ, യെരൂശലേമിന്റെ നടുവിലൂടെ കടന്നുപോയി, അതിന്റെ നടുവിൽ നടക്കുന്ന സകല മ്ളേച്ഛതകളെക്കുറിച്ചും നെടുവീർപ്പിടുകയും നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരുടെ നെറ്റികളിൽ ഒരു അടയാളം വെക്കുക.’ ഇങ്ങനെ നെടുവീർപ്പിടുകയും നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നവർ ജീവന്റെ വചനങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു; അവർ ശാസിക്കുകയും ഉപദേശിക്കുകയും അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ദൈവത്തെ അനാദരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചിലർ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു അവന്റെ സന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ താഴ്ത്തി. എന്നാൽ യഹോവയുടെ മഹത്വം യിസ്രായേലിൽനിന്നു വിട്ടുപോയിരുന്നു; പലരും ഇന്നും മതാചാരങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ തുടരുകയായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവന്റെ ശക്തിയും സാന്നിധ്യവും അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു.” Testimonies, volume 5, 208–210.

ഇവർ സ്ത്രീകളാൽ അശുദ്ധരാക്കപ്പെടാത്തവരാണ്; അവർ കന്യകരാണ്. കുഞ്ഞാടു എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവനെ അവർ അവിടെയൊക്കെയും അനുഗമിക്കുന്നു. ഇവർ മനുഷ്യരിൽനിന്ന് വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ ആകുന്നു; ദൈവത്തിനും കുഞ്ഞാടിന്നും ആദിഫലങ്ങളായി. വെളിപ്പാട് 14:4.

അവൾ പ്രസവവേദനയിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരുവൻ തന്റെ കൈ പുറത്തിട്ടു; അപ്പോൾ പ്രസവസഹായിക അത് എടുത്ത് അവന്റെ കൈയിൽ ചുവപ്പുനൂൽ കെട്ടിക്കൊണ്ട്, “ഇവൻ ആദ്യം പുറത്തുവന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവൻ തന്റെ കൈ പിന്നേക്ക് വലിച്ചപ്പോൾ, ഇതാ, അവന്റെ സഹോദരൻ പുറത്തുവന്നു; അപ്പോൾ അവൾ, “നീ എങ്ങനെ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടുവന്നു? ഈ ഭേദനം നിന്റെമേൽ ഇരിക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു; അതുകൊണ്ട് അവന്നു പേരിട്ടത് ഫാരെസ് എന്നു ആയിരുന്നു. പിന്നീടു കൈയിൽ ചുവപ്പുനൂൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അവന്റെ സഹോദരൻ പുറത്തുവന്നു; അവന്നു പേരിട്ടത് സാരഹ് എന്നു ആയിരുന്നു. ഉല്പത്തി 38:28–30.

ഇതാ, ഞങ്ങൾ ദേശത്തിലേക്കു വരുമ്പോൾ, നീ ഞങ്ങളെ ഇറക്കിവിട്ട ഈ ജനലിൽ ഈ ചുവന്ന നൂൽക്കയർ കെട്ടിവെക്കണം; നിന്റെ പിതാവിനെയും നിന്റെ മാതാവിനെയും നിന്റെ സഹോദരന്മാരെയും നിന്റെ പിതാവിന്റെ സകല കുടുംബാംഗങ്ങളെയും നിന്റെ വീട്ടിലേക്കു കൂട്ടിച്ചേർക്കണം. അപ്പോൾ നിന്റെ വീട്ടിന്റെ വാതിലുകൾ കടന്ന് പുറത്തേക്കു വീഥിയിലേക്കു പോകുന്ന ഏവരുടെയും രക്തം അവരുടെ തലമേൽ തന്നെയായിരിക്കും; ഞങ്ങൾ കുറ്റമുക്തരായിരിക്കും. എന്നാൽ നിന്നോടുകൂടെ വീട്ടിനകത്തു ഇരിക്കുന്ന ആരുടേയെങ്കിലും മേൽ ആരുടെയെങ്കിലും കൈ ഉയർന്നാൽ, അവന്റെ രക്തം ഞങ്ങളുടെ തലമേൽ ആയിരിക്കും. നീ ഞങ്ങളുടെ ഈ കാര്യം വെളിപ്പെടുത്തുകയാണെങ്കിൽ, ഞങ്ങളെക്കൊണ്ടു നീ സത്യം ചെയ്യിപ്പിച്ച ഈ സത്യത്തിൽ നിന്നു ഞങ്ങൾ വിമുക്തരാകും. അതിന്നു അവൾ പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ വാക്കുപോലെ അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ. തുടർന്ന് അവൾ അവരെ അയച്ചുവിട്ടു; അവർ പോയി; അവൾ ആ ചുവന്ന നൂൽക്കയർ ജനലിൽ കെട്ടി. യോശുവ 2:18–21.

അന്നേക്കാൽ ദേശാധിപന്റെ സൈനികർ യേശുവിനെ പ്രേറ്റോറിയത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി, സൈനികരുടെ മുഴുവൻ സംഘത്തെയും അവന്റെ ചുറ്റും കൂട്ടിച്ചേർത്തു. അവർ അവന്റെ വസ്ത്രം അഴിച്ചുമാറ്റി, അവനെ ചുവന്ന അങ്കി അണിയിച്ചു. മത്തായി 27:27, 28.

നാം സന്തോഷിക്കുകയും ആനന്ദിക്കുകയും അവന്നു മഹത്വം കൊടുക്കുകയും ചെയ്‍വിൻ; കാരണം കുഞ്ഞാടിന്റെ വിവാഹം വന്നിരിക്കുന്നു; അവന്റെ ഭാര്യയും തനിക്കു തന്നേ ഒരുക്കം വരുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവൾ ശുദ്ധവും വെളുപ്പുമായ വിശിഷ്ടവസ്ത്രം ധരിക്കേണ്ടതിന്നു അവൾക്കു അനുവദിക്കപ്പെട്ടു; ആ വിശിഷ്ടവസ്ത്രം വിശുദ്ധന്മാരുടെ നീതികളാകുന്നു. വെളിപ്പാടു 19:7, 8.

എന്നാൽ അവന്റെ വരവിന്റെ ദിവസം ആർ സഹിച്ചുനിൽക്കും? അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ ആർ നിലകൊള്ളും? അവൻ ശോധകനുടെ അഗ്നിപോലെയും വസ്ത്രശുദ്ധീകരകരുടെ ക്ഷാരസോപ്പുപോലെയും ആകുന്നു. അവൻ വെള്ളിയെ ശോധിച്ചു ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനെപ്പോലെ ഇരിക്കും; ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ അവൻ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും, അവർ യഹോവേക്കു നീതിയോടെ ഒരു വഴിപാടു അർപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു അവരെ പൊന്നും വെള്ളിയുംപോലെ ശുദ്ധമാക്കുകയും ചെയ്യും. മലാഖി 3:2, 3.

വിശ്വസ്തസാക്ഷിയും മരിച്ചവരിൽ നിന്നുള്ള ആദ്യജാതനും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ അധിപതിയുമായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ നിന്നുമാകുന്നു. നമ്മെ സ്നേഹിക്കുകയും തന്റെ സ്വന്തം രക്തത്തിൽ നമ്മുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു നമ്മെ കഴുകി ശുദ്ധീകരിക്കുകയും, ദൈവത്തിന്നും തന്റെ പിതാവിന്നും വേണ്ടി നമ്മെ രാജാക്കളും പുരോഹിതന്മാരും ആക്കുകയും ചെയ്തവന്നു എന്നേക്കും എന്നേക്കും മഹത്വവും ആധിപത്യവും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ. ആമേൻ. വെളിപ്പാട് 1:5, 6.

ഫറവോൻ യോസേഫിനോടു പറഞ്ഞു: നോക്കുക, ഞാൻ നിന്നെ മിസ്രയീംദേശമൊക്കെയും മേൽ അധിപനായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. പിന്നെ ഫറവോൻ തന്റെ കയ്യിലെ മുദ്രമോതിരം ഊരി യോസേഫിന്റെ കയ്യിൽ ഇടുകയും, അവനെ നേർത്ത ശണവസ്ത്രം അണിയിക്കുകയും, അവന്റെ കഴുത്തിൽ പൊൻചങ്ങല ഇടുകയും ചെയ്തു; തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടാമത്തെ രഥത്തിൽ അവനെ കയറ്റി സവാരി ചെയ്യിച്ചു; അവന്റെ മുമ്പിൽ അവർ: മുട്ടുകുത്തുവിൻ എന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു; ഇങ്ങനെ അവൻ അവനെ മിസ്രയീംദേശമൊക്കെയും മേൽ അധിപനാക്കി. പിന്നെയും ഫറവോൻ തന്റെ കയ്യിലെ മുദ്രമോതിരം ഊരി യോസേഫിന്റെ കയ്യിൽ ഇടുകയും, അവനെ നേർത്ത ശണവസ്ത്രം അണിയിക്കുകയും, അവന്റെ കഴുത്തിൽ പൊൻചങ്ങല ഇടുകയും ചെയ്തു. ഉല്പത്തി 41:41–43.

അപ്പോൾ ഫറവോൻ യോസേഫിനോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ, ഇതാ, ഞാൻ നദീതീരത്ത് നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഇതാ, നദിയിൽനിന്നു മേദസ്സുള്ളതും മനോഹരവുമായ ഏഴ് പശുക്കൾ കയറി വന്നു; അവ പുൽമേടിൽ മേയുകയായിരുന്നു. പിന്നെ, ഇതാ, അവയുടെ പിന്നാലെ ദരിദ്രസ്വരൂപവും അത്യന്തം വികൃതരൂപവും ക്ഷീണമാംസമുള്ളതുമായ ഏഴ് മറ്റുപശുക്കൾ കയറി വന്നു; അവയുടെ ദുഷ്ടരൂപത്തിനു തുല്യം ഞാൻ മിസ്രയീംദേശമൊട്ടാകെ ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല. ആ ക്ഷീണമാംസവും വികൃതരൂപവും ഉള്ള പശുക്കൾ ആദ്യത്തെ ഏഴ് മേദസ്സുള്ള പശുക്കളെ തിന്നുകളഞ്ഞു. അവയെ തിന്നുകളഞ്ഞശേഷവും അവ തിന്നുകളഞ്ഞതായി അറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ആദിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ തന്നേ അവ ഇപ്പോഴും വികൃതരൂപമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞാൻ ഉണർന്നു. പിന്നെയും എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടതു: ഇതാ, ഒരു തണ്ടിൽ നിറഞ്ഞതും നല്ലതുമായ ഏഴ് കതിരുകൾ ഉയർന്നു വന്നു. പിന്നെ, ഇതാ, ഉണങ്ങിയതും മെലിഞ്ഞതും കിഴക്കൻ കാറ്റാൽ കരിഞ്ഞതുമായ ഏഴ് കതിരുകൾ അവയുടെ പിന്നാലെ മുളച്ചു വന്നു. ആ മെലിഞ്ഞ കതിരുകൾ ആ ഏഴ് നല്ല കതിരുകളെയും വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. ഞാൻ ഇത് മന്ത്രവാദികളോടു പറഞ്ഞു; എങ്കിലും അതിന്റെ അർത്ഥം എനിക്കു വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ ഒരുവനും കഴിഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ യോസേഫ് ഫറവോനോടു പറഞ്ഞു: ഫറവോന്റെ സ്വപ്നം ഒന്നു തന്നേ ആകുന്നു; ദൈവം താൻ ചെയ്യുവാൻ പോകുന്നതു ഫറവോന്നു കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉല്പത്തി 41:17–25.

അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി നോക്കി; കാണുക, നദിയുടെ മുമ്പിൽ രണ്ട് കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു ആട്ടുകൊറ്റൻ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; ആ രണ്ട് കൊമ്പുകളും ഉയർന്നവയായിരുന്നു; എന്നാൽ ഒന്ന് മറ്റേതിനേക്കാൾ ഉയർന്നതായിരുന്നു; കൂടാതെ കൂടുതൽ ഉയർന്നത് പിന്നീടാണ് വളർന്നുവന്നത്. ദാനിയേൽ 8:3.

“ആ അന്തിമമായ ഉന്മത്തമൂഢത്വത്തിന്റെ രാത്രിയിൽ, ബെൽശസ്സറും അവന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരും തങ്ങളുടെ കുറ്റത്തിന്റെയും കല്ദായ രാജ്യത്തിന്റെ കുറ്റത്തിന്റെയും അളവ് നിറച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇനി അടുത്തുവരുന്ന അനർത്ഥത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തുവാൻ ദൈവത്തിന്റെ സംയമനകരമായ കൈക്കു കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അനേകവിധമായ ദൈവപരിപാലനങ്ങളിലൂടെ, തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള ഭക്തിപൂർവ്വമായ ആദരവ് അവരെ പഠിപ്പിക്കുവാൻ ദൈവം ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ‘ഞങ്ങൾ ബാബിലോണിനെ സൗഖ്യമാക്കുമായിരുന്നുവു,’ എന്നു, ഇപ്പോൾ ആകാശത്തോളം എത്തിച്ചേരുന്ന ന്യായവിധിക്കു കീഴാകുന്നവരെക്കുറിച്ചു അവൻ പ്രസ്താവിച്ചു, ‘എന്നാൽ അവൾ സൗഖ്യമാക്കപ്പെട്ടില്ല.’ യിരെമ്യാവു 51:9. മനുഷ്യഹൃദയത്തിന്റെ വിചിത്രമായ ദുർവിന്യാസം നിമിത്തം, അന്തിമമായി ദൈവം മാറ്റാനാവാത്ത വിധിന്യായം പ്രസ്താവിക്കേണ്ടതാവശ്യമായി കണ്ടു. ബെൽശസ്സർ വീഴേണ്ടതായിരുന്നു; അവന്റെ രാജ്യം മറ്റുള്ളവരുടെ കയ്യിലേക്കു മാറിപ്പോകേണ്ടതുമായിരുന്നു.” പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും, 530.