ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - മുപ്പത്തിയേഴാമത്തെ ഭാഗം

“രക്ഷകന്റെ കാലത്ത്, യെഹൂദന്മാർ സത്യത്തിന്റെ വിലമതിക്കാനാവാത്ത രത്നങ്ങളെ പരമ്പരാഗതാചാരങ്ങളുടെയും കെട്ടുകഥകളുടെയും മാലിന്യത്തോടെ അത്രയും മൂടിക്കെട്ടിയിരുന്നു; അതിനാൽ സത്യത്തെയും അസത്യത്തെയും വേർതിരിച്ചറിയുക അസാധ്യമായിരുന്നു. അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെയും ദീർഘകാലമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന തെറ്റുകളുടെയും മാലിന്യം നീക്കിക്കളയാനും, ദൈവവചനത്തിലെ രത്നങ്ങളെ സത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിൽ സ്ഥാപിക്കാനും രക്ഷകൻ വന്നു. അവൻ യെഹൂദന്മാരുടെ അടുക്കൽ വന്നതുപോലെ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ അടുക്കൽ വന്നാൽ രക്ഷകൻ എന്ത് ചെയ്യും? പരമ്പരാഗതാചാരങ്ങളുടെയും ചടങ്ങുകളുടെയും മാലിന്യം നീക്കിക്കളയുന്നതിൽ അവൻ സമാനമായൊരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യേണ്ടിവരും. അവൻ ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്തപ്പോൾ യെഹൂദന്മാർ അത്യന്തം കലങ്ങി. അവർ ദൈവത്തിന്റെ ആദി സത്യത്തെ കാഴ്ചയിൽനിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തു അതിനെ വീണ്ടും ദൃശ്യമാക്കി. ദൈവത്തിന്റെ അമൂല്യസത്യങ്ങളെ അന്ധവിശ്വാസത്തിലും തെറ്റിലുംനിന്ന് സ്വതന്ത്രമാക്കുന്നതാണ് നമ്മുടെ പ്രവൃത്തി. സുവിശേഷത്തിൽ എത്ര മഹത്തായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ് നമുക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്!” Review and Herald, June 4, 1889.

“സത്യമായ മതത്തെ മാതൃകയാക്കി കാണിക്കാനും, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളെയും പ്രവൃത്തികളെയും ഭരിക്കേണ്ട സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാനും ക്രിസ്തു ലോകത്തിലേക്കു വന്നപ്പോൾ, വലിയ വെളിച്ചം ലഭിച്ചിരുന്നവരിൽ അസത്യം അത്ര ആഴത്തിൽ പിടിമുറുക്കിയിരുന്നതിനാൽ അവർ ഇനി ആ വെളിച്ചത്തെ ഗ്രഹിച്ചില്ല; സത്യത്തിനുവേണ്ടി സമ്പ്രദായങ്ങളെ വിട്ടുകൊടുക്കുവാനുള്ള പ്രവണതയും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവർ തങ്ങളുടെ തന്നെയുള്ള ആചാരങ്ങളും കല്പിതങ്ങളും നിലനിർത്തേണ്ടതിന്നു സ്വർഗീയ ഗുരുവിനെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു; മഹത്വത്തിന്റെ കർത്താവിനെ ക്രൂശിച്ചു. അതേ ആത്മാവു തന്നെയാണ് ഇന്ന് ലോകത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നത്. തങ്ങളുടെ സമ്പ്രദായങ്ങൾ കലങ്കപ്പെടുകയും ഒരു പുതു ക്രമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരികയും ചെയ്യുമോ എന്നു ഭയപ്പെട്ടു മനുഷ്യർ സത്യത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നതിൽ വിരക്തരാണ്. മാനവകുലത്തിൽ തെറ്റിപ്പോകാനുള്ള സ്ഥിരമായ പ്രവണതയുണ്ട്; മനുഷ്യരുടെ ആശയങ്ങളെയും അറിവിനെയും അത്യുന്നതമായി ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുവാൻ മനുഷ്യൻ സ്വഭാവതാ ചായുന്നവനാകുന്നു; അതേസമയം ദൈവികവും നിത്യവുമായതു തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയോ വിലമതിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ ജ്ഞാനത്തിന്റെ താക്കോൽ, പഴയ നിയമത്തിലെ തിരുവെഴുത്തുകളിൽ നിക്ഷിപ്തമായ ജ്ഞാനനിധി തുറക്കേണ്ടതിനായി അതു കൈവശം വച്ചിരിക്കേണ്ടവരാൽ അപഹരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. റബ്ബികളും ഉപദേശകരും സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ദരിദ്രന്മാരിൽനിന്നും പീഡിതരിൽനിന്നും പ്രായോഗികമായി അടച്ചുപൂട്ടി, അവരെ നശിച്ചുപോകാൻ വിട്ടുകൊടുത്തിരുന്നു. തന്റെ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ ക്രിസ്തു അനേകം കാര്യങ്ങൾ ഒരേസമയം അവരുടെ മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിച്ചില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവരുടെ മനസ്സുകൾ കലങ്ങിപ്പോകുമോ എന്നതിനാലായിരുന്നു അത്. ഓരോ വിഷയവും അവൻ വ്യക്തവും വ്യത്യസ്തവുമായി ആക്കി. തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ആശയങ്ങളെ മനസ്സിൽ ആഴമായി പതിപ്പിക്കലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, പ്രവചനങ്ങളിലെ പഴയതും പരിചിതവുമായ സത്യങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നതിനെ അവൻ അവമതിച്ചില്ല.

“സത്യത്തിന്റെ സകല പ്രാചീന രത്നങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവകർത്താവ് ക്രിസ്തുവായിരുന്നു. ശത്രുവിന്റെ പ്രവർത്തനത്താൽ ഈ സത്യങ്ങൾ തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടിരുന്നു. അവ തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് വേർപെടുത്തപ്പെട്ട് തെറ്റിന്റെ ചട്ടക്കൂടിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിൽ ആ വിലയേറിയ രത്നങ്ങളെ വീണ്ടും യഥാസ്ഥാനത്ത് ക്രമപ്പെടുത്തി ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുന്നതായിരുന്നു ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തി. ലോകത്തെ അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നു താൻ തന്നേ നൽകിയിരുന്ന സത്യത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ശൈതാന്റെ പ്രവർത്തനത്താൽ മണ്ണിനടിയിലാഴ്ത്തപ്പെട്ട് പ്രത്യക്ഷത്തിൽ നശിച്ചുപോയതുപോലെ ആയി. ക്രിസ്തു അവയെ തെറ്റിന്റെ ചവറ്റുകൂട്ടിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ചെടുത്തു, അവയ്ക്കു പുതുമയുള്ള ജീവസമ്പന്നമായ ശക്തി നൽകി, വിലയേറിയ ആഭരണങ്ങളായി പ്രകാശിപ്പാനും എന്നേക്കും അചഞ്ചലമായി നിലനിൽക്കാനും കല്പിച്ചു.”

“ഈ പഴയ സത്യങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിനെ ഏറ്റവും ചെറുതായ കണിക പോലും കടമെടുക്കാതെ ക്രിസ്തുവിന് തന്നെ പ്രയോഗിക്കാനാകുമായിരുന്നു; കാരണം അവയെല്ലാം ഉദ്ഭവിപ്പിച്ചതവൻ തന്നെയായിരുന്നു. ഓരോ തലമുറയുടെയും മനസ്സുകളിലും ചിന്തകളിലും അവൻ അവയെ നിക്ഷേപിച്ചിരുന്നു; അവൻ നമ്മുടെ ലോകത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ, മരിച്ചുപോയിരുന്നതായ സത്യങ്ങളെ അവൻ പുതുക്കി ക്രമപ്പെടുത്തി ജീവന്തമാക്കി, ഭാവിതലമുറകളുടെ നന്മയ്ക്കായി അവയെ കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ളവയാക്കി. അവശിഷ്ടക്കൂമ്പാരങ്ങളിൽ നിന്ന് സത്യങ്ങളെ വീണ്ടെടുക്കുകയും, അവയുടെ ആദിമ പുതുമയെയും ശക്തിയെയുംക്കാളും അധികമായി അവയെ വീണ്ടും ലോകത്തിന് നൽകുകയും ചെയ്യാനുള്ള ശക്തി യേശുക്രിസ്തുവിനായിരുന്നു.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

“ജനുവരി 26-ന് കർത്താവ് എനിക്കൊരു ദർശനം നൽകി; അത് ഞാൻ വിവരിക്കാം. ദൈവജനങ്ങളിൽ ചിലർ മന്ദബുദ്ധികളും നിദ്രാവസ്ഥയിലും ആയിരിക്കുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു; അവർ അർദ്ധജാഗരൂകരായി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ; നാം ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലത്തെ അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല; ‘അഴുക്കുതൂമ്പുമായി’ ഉണ്ടായിരുന്ന ‘മനുഷ്യൻ’ അകത്ത് കടന്നുകഴിഞ്ഞുവെന്നും, ചിലർ അടിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടു പോകാനുള്ള ഭീഷണിയിൽ ആണെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. അവരെ രക്ഷിക്കണമെന്നും, അവരെ കുറേക്കാലം കൂടി വിടണമെന്നുമ്, എന്നും അത്യന്തം വൈകിപ്പോകുന്നതിനു മുമ്പ് അവർ തയ്യാറാകേണ്ടതിന്ന് തങ്ങളുടെ ഭയങ്കര അപകടാവസ്ഥ അവർക്കു കാണാൻ അനുവദിക്കണമെന്നുമ് ഞാൻ യേശുവിനോടു അപേക്ഷിച്ചു. ദൂതൻ പറഞ്ഞു: ‘നാശം ഒരു പ്രബല ചുഴലിക്കാറ്റുപോലെ വരികയാണ്.’ ഈ ലോകത്തെ സ്നേഹിച്ചവരോടും, തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കളോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിന്നവരോടും, അവയിൽനിന്നു വിട്ടുമാറി, ആത്മീയ ആഹാരത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ നശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വിശന്ന ആടുകളെ പോഷിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു തങ്ങളുടെ യാത്രയിൽ സന്ദേശവാഹകരെ വേഗത്തിലാക്കാൻ അവയെ ത്യജിക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്തവരോടും കരുണ കാട്ടി അവരെ രക്ഷിക്കണമെന്നു ഞാൻ ദൂതനോടു അപേക്ഷിച്ചു.

“ഇപ്പോഴുള്ള സത്യത്തിന്റെ അഭാവംകൊണ്ടു ദരിദ്രാത്മാക്കൾ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും, സത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ചിലർ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുവാൻ ആവശ്യമായ മാർഗങ്ങൾ തടഞ്ഞുവെച്ചുകൊണ്ടു അവരെ മരിക്കാനനുവദിക്കുന്നതും ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ, ആ ദൃശ്യം സഹിക്കാനാവാത്തത്ര വേദനാജനകമായിരുന്നു; അതുകൊണ്ടു അതിനെ എന്നിൽനിന്നു നീക്കിക്കളയണമെന്നു ഞാൻ ദൂതനോടു അപേക്ഷിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ കാര്യം അവരുടെ ചില സ്വത്തുക്കൾ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, യേശുവിങ്കൽ വന്ന ആ യുവാവിനെപ്പോലെ [മത്തായി 19:16–22.] അവർ ദുഃഖത്തോടെ മടങ്ങിപ്പോകുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു; കൂടാതെ ഉടൻതന്നെ കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പ്രഹാരം അവരുടെ മേൽ കടന്നുപോയി അവരുടെ സ്വത്തുക്കളൊക്കെയും മുഴുവനായി നീക്കിക്കളയും എന്നും, അപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ സാധനങ്ങൾ യാഗം ചെയ്തു സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിക്ഷേപം ശേഖരിക്കുവാൻ അത്യന്തം വൈകിപ്പോയിരിക്കും എന്നും ഞാൻ കണ്ടു.” Review and Herald, April 1, 1850.

രാജാവ് അവരെ തന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവരുവാൻ കല്പിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ഷണ്ഡാധിപതി അവരെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവ് അവരോടു സംവദിച്ചു; അവരൊക്കെയിലുമായി ദാനീയേൽ, ഹനന്യാവു, മിശായേൽ, അസർയ്യാവു എന്നിവരെപ്പോലെ ആരെയും കണ്ടില്ല; ആകയാൽ അവർ രാജാവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു സേവിച്ചു. ജ്ഞാനത്തിലും വിവേകത്തിലും രാജാവ് അവരോടു ചോദിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും, തന്റെ സകല രാജ്യത്തുമുണ്ടായിരുന്ന മന്ത്രവാദികളെയും ജ്യോതിഷികളെയുംക്കാൾ അവർ പത്തു മടങ്ങു ശ്രേഷ്ഠരെന്നു അവൻ കണ്ടു. ദാനീയേൽ 1:18–20.

“കർത്താവിന്റെ വരവ് നിങ്ങൾ അതിയായി ദൂരെയാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിപോലെ [അതുപോലെ തന്നേ അപ്രതീക്ഷിതമായി], കൂടാതെ പത്ത് ഇരട്ടി ശക്തിയോടെ, അന്ത്യമഴ വരുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു.” Spalding and Magan, 5.

“സത്യത്തെ നിരസിക്കുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യർ അതിന്റെ രചയിതാവിനെ നിരസിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതിലൂടെ അവർ ആ ന്യായപ്രമാണദാതാവിന്റെ അധികാരത്തെ നിഷേധിക്കുന്നു. മരംകൊണ്ടോ കല്ലുകൊണ്ടോ ഒരു വിഗ്രഹം നിർമ്മിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ വ്യാജസിദ്ധാന്തങ്ങളെയും സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും ഒരു വിഗ്രഹമാക്കുന്നതും എളുപ്പമാണ്.” The Great Controversy, 584.

എഫ്രയീം വിഗ്രഹങ്ങളോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നു; അവനെ വെറുതെ വിടുക. ഹോശേയ 4:17.

“ശാസ്ത്രിമാരും പരീശന്മാരും തിരുവെഴുത്തുകളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നവരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അവർ അവയെ തങ്ങളുടേതായ ആശയങ്ങളുടെയും സമ്പ്രദായങ്ങളുടെയും അനുസരണമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു. അവരുടെ ആചാരങ്ങളും ചൊല്ലുകളും ക്രമേണ കൂടുതൽ കൂടുതൽ കഠിനമായവയായി മാറി. അതിന്റെ ആത്മീയ അർത്ഥത്തിൽ, വിശുദ്ധ വചനം ജനങ്ങൾക്ക് മുദ്രവെച്ച ഒരു പുസ്തകത്തെപ്പോലെ, അവരുടെ ഗ്രഹണശേഷിക്കു അടഞ്ഞതായിത്തീർന്നു.” Signs of the Times, May 17, 1905.

“നമുക്കൊരു അനന്തനായ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ ഉണ്ട്; ദൈവവചനത്തിൽ ഇതിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ രത്‌നങ്ങൾ എത്രമാത്രം വിലമതിക്കാനാവാത്തവയാകുന്നു! എന്നാൽ ഈ അമൂല്യ രത്‌നങ്ങൾ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയും മതഭ്രാന്തുകളുടെയും ഒരു മഹാ മാലിന്യക്കൂട്ടത്തിനടിയിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു; ഇവയെ സാത്താൻ തന്നെയാണ് ഉത്ഭവിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവന്റെ തന്ത്രങ്ങൾ അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ മൂല്യം മങ്ങിക്കാട്ടുന്നതിനായി മനുഷ്യരുടെ മനസ്സുകളിൽ ഒരു വിചിത്രശക്തിയോടെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യന്റെയും ശത്രു ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരുടെ മേൽ ഒരു മായാജാലം വിതറിയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവരിൽ പലരെയും കുറിച്ച്, അവർ തങ്ങളുടെ സന്ദർശനകാലം അറിയുന്നില്ല എന്നു പറയാം.” Review and Herald, August 16, 1898.

“തെറ്റിന്റെ പൊടിയും മാലിന്യവും സത്യത്തിന്റെ അമൂല്യ രത്നങ്ങളെ മറവുചെയ്തിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ കർത്താവിന്റെ പ്രവർത്തകർ ഈ നിധികളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ കഴിയും; അങ്ങനെ ആയിരങ്ങൾ അവയെ ആനന്ദത്തോടും ഭക്തിഭയത്തോടും കൂടി നോക്കും. ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ വിനീതനായ പ്രവർത്തകന്റെ അരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് കൃപയും ദൈവിക പ്രകാശനവും പകരും; അങ്ങനെ ആയിരങ്ങൾ ദാവീദിനോടൊപ്പം, ‘ഞാൻ നിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ നിന്നുള്ള അത്ഭുതങ്ങളെ കാണേണ്ടതിന്നു എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കേണമേ’ എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാൻ നയിക്കപ്പെടും. യുഗങ്ങളോളം കാണപ്പെടാതെയും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെയും കഴിഞ്ഞിരുന്ന സത്യങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ വചനത്തിന്റെ പ്രകാശിതമായ പേജുകളിൽ നിന്നു ജ്വലിച്ചു പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. സാധാരണയായി സത്യം കേട്ടും നിരസിച്ചും കാൽക്കീഴെ ചവിട്ടിയും കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സഭകൾ ഇനിയും അധികം ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കും; എങ്കിലും ‘ജ്ഞാനികൾ,’ അഥവാ സത്യസന്ധരായവർ, ഗ്രഹിക്കും. പുസ്തകം തുറന്നിരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ അവന്റെ ഇഷ്ടം അറിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കു എത്തുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി മൂന്നാമത്തെ ദൂതനോടു ചേരുന്ന ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയിൽ, യുഗങ്ങളായി ലോകത്തെ പിടിച്ചുകെട്ടിയിരുന്ന മന്ദബോധത്തിൽ നിന്ന് ആയിരങ്ങൾ ഉണരും; അവർ സത്യത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും മൂല്യവും കാണും.” Review and Herald, December 15, 1885.

“‘സകല തിരുവെഴുത്തും ദൈവശ്വാസപ്രചോദനത്താൽ നല്കപ്പെട്ടതാകുന്നു; ഉപദേശത്തിനും ശാസനയ്ക്കും തിരുത്തലിനും നീതിയിലുള്ള അഭ്യാസത്തിനും പ്രയോജനമുള്ളതാകുന്നു; അങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ സമ്പൂർണ്ണനായി സകല സൽപ്രവൃത്തികൾക്കും പൂർണ്ണമായി സജ്ജനാകേണ്ടതിന്നു’ എന്നു അപ്പൊസ്തലൻ പറയുന്നു.” ബൈബിൾ സ്വയം തന്റെ വ്യാഖ്യാതാവാണ്. ഒരു ഭാഗം മറ്റുഭാഗങ്ങളെ തുറന്നറിയിക്കുന്ന താക്കോലായി തെളിയും; ഇങ്ങനെ വചനത്തിന്റെ ഗൂഢമായ അർത്ഥത്തിന്മേൽ വെളിച്ചം വീഴും. അതേ വിഷയത്തെ സംബന്ധിച്ച് പറയുന്ന വ്യത്യസ്ത വചനങ്ങളെ തമ്മിൽ ഒപ്പമിരുത്തി, അവയുടെ പ്രസക്തിയെ എല്ലാ വശത്തുനിന്നും പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, തിരുവെഴുത്തുകളുടെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം വ്യക്തമായി വെളിവാകും.

“ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി അവർ നിർബന്ധമായും തിരുവെഴുത്തുകളിലെ വ്യാഖ്യാനഗ്രന്ഥങ്ങളെ ആശ്രയിക്കണം എന്നു പലരും കരുതുന്നു; വ്യാഖ്യാനഗ്രന്ഥങ്ങൾ പഠിക്കരുത് എന്ന നിലപാട് എടുക്കാൻ ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല; എങ്കിലും മനുഷ്യരുടെ വാക്കുകളുടെ കൂമ്പാരത്തിനടിയിൽ ദൈവസത്യം കണ്ടെത്തുവാൻ വളരെ വിവേകം ആവശ്യമാണ്. ബൈബിളിൽ വിശ്വാസം പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമെന്ന നിലയിൽ, ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിലുള്ള ചിതറിക്കിടക്കുന്ന രത്നങ്ങളെ ഒരൊറ്റ പരിപൂർണ്ണ സത്യശൃംഖലയായി ശേഖരിക്കുന്നതിൽ സഭ എത്ര അല്പമാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്! പലരും കരുതുന്നതുപോലെ, സത്യത്തിന്റെ രത്നങ്ങൾ ഉപരിതലത്തിൽ കിടക്കുന്നവയല്ല. ദുഷ്ടതയുടെ കൂട്ടുകെട്ടിലെ മുഖ്യബുദ്ധി സത്യത്തെ കാഴ്ചയിൽനിന്ന് മറച്ചുവെക്കാനും മഹാന്മാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി മുന്നിലെത്തിക്കാനും എപ്പോഴും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസപരമായ പ്രക്രിയകളിലൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശത്തെ മറയ്ക്കുവാൻ ശത്രു തന്റെ സർവ്വശക്തിയും വിനിയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം, ‘ഇതാണ് വഴി, ഇതിൽ നടപ്പിൻ’ എന്ന് അരുളിച്ചെയ്യുന്ന കർത്താവിന്റെ സ്വരം മനുഷ്യർ കേൾക്കരുത് എന്നതാണ് അവന്റെ ഉദ്ദേശം.”

“സത്യത്തിന്റെ രത്നങ്ങൾ വെളിപ്പാടിന്റെ വയലൊട്ടാകെ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു; എന്നാൽ അവ മനുഷ്യപരമ്പരകളുടെയും, മനുഷ്യരുടെ വചനങ്ങളുടെയും കല്പനകളുടെയും അടിയിൽ മറഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള ജ്ഞാനം പ്രായോഗികമായി അവഗണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം, മനുഷ്യരുടെ വാക്കുകളും നേട്ടങ്ങളും അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ളവയാണെന്ന് ലോകത്തെ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നതിൽ സാത്താൻ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ കർത്താവായ ദൈവം, അളവറ്റ വിലകൊടുത്ത്, സുവിശേഷം ലോകത്തിനു നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഈ ദിവ്യകാര്യസാധനത്തിലൂടെ, ജീവന്റെ ഉറവിടത്തിലേക്കു വരുവാൻ തയാറുള്ളവർക്ക് സ്വർഗ്ഗീയ ആശ്വാസത്തിന്റെയും നിലനിൽക്കുന്ന സാന്ത്വനത്തിന്റെയും ആനന്ദകരവും ഉണർവ്വുനൽകുന്നതുമായ ഉറവുകൾ തുറന്നുകൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനിയും കണ്ടെത്തപ്പെടേണ്ട സത്യത്തിന്റെ ഖനിശിരകൾ ഉണ്ട്; എന്നാൽ ആത്മീയകാര്യങ്ങൾ ആത്മീയമായി മാത്രമേ ഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയുള്ളു. ദോഷത്താൽ അന്ധകാരാച്ഛന്നമായ മനസ്സുകൾ യേശുവിൽ ഉള്ളതുപോലെ സത്യത്തിന്റെ മൂല്യം വിലമതിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല.” Review and Herald, December 1, 1891.

ആകയാൽ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നീ മടങ്ങിവരുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും കൊണ്ടുവരും; നീ എന്റെ സന്നിധിയിൽ നില്ക്കും; നീ നിസ്സാരത്തിൽനിന്ന് വിലപ്പെട്ടതു വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നീ എന്റെ വായ്പോലെ ആയിരിക്കും; അവർ നിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവരട്ടെ; എന്നാൽ നീ അവരുടെ അടുക്കൽ മടങ്ങിപ്പോകരുതു. യിരെമ്യാവു 15:19.

“ഈ ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയ എത്ര വേഗത്തിൽ ആരംഭിക്കുമെന്നു ഞാൻ പറയാൻ കഴിയുന്നില്ല; എങ്കിലും അത് ദീർഘകാലം വൈകിക്കപ്പെടുകയില്ല. തന്റെ കൈയിൽ വീശുപറ ഉണ്ടാകുന്നവൻ തന്റെ ദേവാലയത്തെ അതിന്റെ നൈതിക മലിനതയിൽനിന്നു ശുദ്ധീകരിക്കും. അവൻ തന്റെ കളം സമൂലമായി ശുദ്ധമാക്കും.” ടെസ്റ്റിമണീസ് ടു മിനിസ്റ്റേഴ്സ്, 372, 373.

“മലാഖി 3:1–4 ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടു.

“ദൈവജനത്തിനിടയിൽ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ ഈ പ്രവൃത്തിക്കായി തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രക്രിയ ആത്മാവിന് അത്യന്തം കഠിനമായതാണ്; എങ്കിലും അശുദ്ധി നീക്കപ്പെടേണ്ടതിന്ന് അത് അനിവാര്യമാണ്. അവന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് കീഴടങ്ങി, നാം നീതിയിൽ യഹോവയ്ക്കു ഒരു വഴിപാടു അർപ്പിക്കേണ്ടതിന്ന്, നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിനോടു സമീപിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്ന് പരീക്ഷകൾ അനിവാര്യങ്ങളാകുന്നു. ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി, അവന്റെ ദാസന്മാർ അത്രയും താഴ്മ പ്രാപിച്ച്, സ്വയത്തോടു അത്രയും മരിച്ചവരായി, സജീവ സേവനത്തിലേക്കു വിളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിലേക്കു മാത്രം ഏകാഗ്രദൃഷ്ടിയുള്ളവരാകുന്നതുവരെ തുടരേണ്ടതാണ്.” Review and Herald, April 10, 1894.

“മറ്റുള്ളവരുമായി നമുക്ക് അഭിപ്രായവ്യത്യാസം പുലർത്തേണ്ടിവരുമ്പോഴും, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുള്ളവർ നമ്മുടെ അഭിപ്രായത്തോടുള്ള അവരുടെ വ്യത്യാസം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോഴും, നാം ക്രിസ്തീയാത്മാവിനെ പ്രകടമാക്കുകയും, നിശ്ശബ്ദരുമായും നീതിയുക്തരുമായും ഇരിക്കാനുള്ള ശേഷി നമുക്കുണ്ടെന്ന ഈ സത്യത്തെ പ്രധാനമായി നിലനിറുത്തുകയും വേണം; കാരണം സത്യം പരിശോധനയെ സഹിക്കും. അതിനെ എത്ര അധികം പഠിക്കപ്പെടുന്നുവോ, അത്ര അധികം അതിന്റെ വെളിച്ചം പ്രകാശിച്ചുവരും. കാഠിന്യത്തിന്റെയും കർശനതയുടെയും ചായം പ്രകടമാക്കുന്ന ഏതു കാര്യത്തെയും കർത്താവ് അംഗീകരിക്കുന്നില്ല; തങ്ങളോടു അഭിപ്രായത്തിൽ വ്യത്യാസപ്പെടുന്നവരെ പരമാവധി ദുഷ്പ്രകാശത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ച്, അവരിന്മേൽ അവജ്ഞയും നിന്ദയും എറിയുന്നവരിന്മേൽ അവൻ തന്റെ ശാസനം ചുമത്തുന്നു. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവരെ സർവ്വസ്വർഗ്ഗവും, സ്വർഗ്ഗം പരീശന്മാരെ നോക്കിയതുപോലെ നോക്കുകയും, അവർ തിരുവെഴുത്തുകളെയും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയെയും അറിയാത്തവർ ആണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സത്യത്തിന്റെ ശത്രുക്കൾക്ക് സത്യത്തെ തെറ്റാക്കി മാറ്റുവാൻ കഴിയില്ല. അവർ സത്യത്തെ ചവിട്ടിമെതിച്ച്, അതിനെ താഴെ വീഴ്ത്തി, അവശിഷ്ടങ്ങൾകൊണ്ട് മൂടിയതുകൊണ്ട് അതിനെ ജയിച്ചുകളഞ്ഞുവെന്ന് വിചാരിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ വിശ്വസ്തരിൽ ചിലരിൽ പ്രവർത്തിച്ചു, ക്രിസ്തു ഭൂമിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ചെയ്തതുപോലെ,—ആ അവശിഷ്ടങ്ങൾ നീക്കിക്കളഞ്ഞ്, സത്യത്തെ സത്യത്തിന്റെ ഘടനയിൽ അതിനുള്ള യോജ്യസ്ഥാനത്ത് പുനഃസ്ഥാപിക്കുമാറാക്കും.”

“സത്യം ചർച്ചാവിഷയമായിരിക്കുന്ന സംഗമങ്ങളിൽ, തങ്ങൾ സത്യമായി അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എല്ലാറ്റിനെയും എതിർക്കുന്നവർ ഉണ്ടാകും; തങ്ങൾ വെറും തെറ്റിനോടാണ് പോരാടുന്നതെന്ന് സ്വയം പ്രസാദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, സത്യം എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി, പറയപ്പെടുന്നതിനെ തെറ്റായി അവതരിപ്പിക്കാതെയും തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കാതെയും ഇരിപ്പാൻ, അവർ മുൻവിധിയില്ലാത്ത ചെവികളോടെ കേൾക്കേണ്ടതുണ്ട്. എല്ലാ കാലങ്ങളിലുമായി സത്യത്തിനെതിരെ പോരാടിയ മനുഷ്യരുടെ ഉദാഹരണം അവരുടെ മുമ്പിലുണ്ട്; അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ടു അവർ ദൈവത്തിന്റെ ആലോചനയെ തങ്ങൾക്കു വിരോധമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വലിയ വെളിച്ചവും വലിയ അവസരങ്ങളും ലഭിച്ചിട്ടും, എന്നിട്ടും പൂർണ്ണമായി കർത്താവിന്റെ പക്ഷത്ത് നിന്നുകൊള്ളുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ട മനുഷ്യന്മാരുടെ മേൽ ഭാരമുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം വന്നു നിൽക്കും. അവർ പൂർണ്ണമായി കർത്താവിന്റെ പക്ഷത്ത് നിൽക്കുവാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, ഒറ്റയ്ക്കു നിൽക്കുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും അവർ നിർമ്മലതയിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടും. അഴുക്കുമില്ലാത്ത നീതിയുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കായി വാദിച്ചുകൊണ്ട്, വിശുദ്ധിയിലും ന്യായപരതയിലും ധൈര്യത്തോടെ നിലകൊള്ളുവാൻ അവരെ അവൻ പ്രാപ്തരാക്കും. നീതി തെരുവിൽ വീണുകിടക്കുകയും സമത്വത്തിന് പ്രവേശിക്കുവാൻ കഴിയാതിരിക്കയും ചെയ്താലും, ശരിയായത് ശരിയായതാകകൊണ്ടുതന്നെ അതിനായി പോരാടുന്നതിൽ അവൻ അവരെ നിലനിറുത്തും. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവിതത്തോടു അനുസരിച്ചിരിക്കുന്നതും നിർമലവും കളങ്കമില്ലാത്തതുമായതു എന്തെന്നു അവർ മനസ്സിലാക്കും; അവർ അജ്ഞാനത്തോടു മാത്രമല്ല, വിദ്യാസമ്പന്നരും പരിചയസമ്പന്നരുമായ, അവരെ മൗനിപ്പിക്കുവാൻ കുതർക്കത്തിന്റെ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവരോടും വിരോധത്തിൽ നിൽക്കേണ്ടിവന്നാലും, ആത്മാവിലും വചനത്തിലും പ്രവൃത്തിയിലും ക്രിസ്തീയതയുടെ ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽനിന്നു അവർ പിന്തിരിയുകയില്ല. സത്യത്തിനെതിരെ തെറ്റിന്റെ ഈ സമസ്ത കലഹത്തിനിടയിലും, അവരുടെ ശത്രുക്കൾക്ക് അവർക്കു വിരോധമായി പറയാനോ എതിർത്തുനിൽക്കാനോ കഴിയാത്തവിധം, അവർ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും അത്തരം ഒരു നടത്തത്തിൽ നിലനിൽക്കുവാൻ പ്രാപ്തരാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഏതൊരു മനുഷ്യനോടും ഒത്തുതീർപ്പിലേർപ്പെടുവാൻ നിരസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയും, എങ്കിലും ഏതു ക്രിസ്ത്യാനിയെയും ലക്ഷണം ചെയ്യേണ്ട ആത്മാവിനെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയും ചെയ്ത്, അവർ സിദ്ധാന്തത്തോട് ഒരു പാറപോലെ അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളും.”

“ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായി ആയവൻ വിശുദ്ധമായതും സാധാരണമായതും തമ്മിൽ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയുകയും, ഒരു മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെയും പ്രവർത്തിയുടെയും യഥാർത്ഥ തെളിവിൽ ഉറച്ചുപിടിക്കുകയും ചെയ്യും; കാരണം ക്രിസ്തു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: ‘അവരുടെ ഫലങ്ങളാൽ നിങ്ങൾ അവരെ അറിയും.’ ക്രിസ്ത്യാനി എല്ലാത്തരം പ്രതിരോധങ്ങളുടെയും നടുവിൽ മുന്നോട്ടു നീങ്ങും. അവൻ പുകഴ്ചയെ നിരസിക്കും; കാരണം അത് സാത്താനിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്നതാണ്. അവൻ കുറ്റാരോപണത്തെ വെറുക്കും; കാരണം അത് ദുഷ്ടന്റെ ആയുധമാണ്. അവർ അസൂയയെ പോഷിപ്പിക്കയില്ല, സ്വയമഹത്വീകരണത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്യയില്ല; കാരണം ഇവ ദൈവത്തിന്റെയും മനുഷ്യന്റെയും ശത്രുവിന്റെ സവിശേഷതകളാണ്. അവർ ചാരന്മാരായി കാണപ്പെടുകയില്ല; കാരണം യേശുവിനെതിരായി ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നതിൽ സാത്താൻ നിരസിക്കപ്പെട്ട യെഹൂദന്മാരെ ഉപയോഗിച്ചു. അവർ തങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരെ ചോദ്യങ്ങളുടെ പ്രളയത്തോടെ പിന്തുടരുകയില്ല; യെഹൂദന്മാർ ക്രിസ്തുവിനെ അവന്റെ വാക്കുകളിൽ കുടുക്കുവാനും, അവനെ പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിപ്പിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുവാനും, അങ്ങനെ ഒരു വാക്കിനാൽ അവനെ കുറ്റക്കാരനാക്കുവാനും എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ പിന്തുടർന്നതുപോലെ.” Home Missionary, September 1, 1894.