ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - എട്ട്ാം ഭാഗം

ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങൾ ഒരേ പുസ്തകമാണ്; ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതേ പ്രവചനരേഖകളെയാണ് വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ വീണ്ടും സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട്, കരുണാവിധിയുടെ സമാപ്തിക്ക് തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിലക്കപ്പെടുന്ന അന്തിമ പ്രവചനസന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഭൂതകാലത്തിൽ വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് ശരിയായി ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും ആചാരവും പാരമ്പര്യവും മൂലം മുദ്രയിട്ടുകിടന്ന സത്യങ്ങൾ ഇന്നും സത്യങ്ങളാണ്; ഇന്നിവ വീണ്ടും യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹത്താൽ മുദ്രവിടപ്പെടുകയും, ആ സത്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ അവരുടെ പരിപൂർണ്ണ നിവൃത്തിയെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

മുന്‍കാലങ്ങളിൽ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നു ശരിയായി ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും ആചാരവും പരമ്പരയും മൂലം മുദ്രയിട്ടിരുന്നതായ സത്യങ്ങൾ ഇന്നും സത്യങ്ങളാണ്; ഇന്ന് അവ വീണ്ടും യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹംകൊണ്ടു മുദ്രവിടുവിക്കപ്പെടുന്നു; ഇപ്പോൾ ആ സത്യങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയെ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ട് പുസ്തകങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതുമാത്രമാണ് ദാനിയേൽ.

ഒരു പരിഷ്‌കരണ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് യെഹോയാക്കീം. അവൻ നിയമത്തിന്റെയും ഒരു പ്രതീകമാണ്; എന്തെന്നാൽ, ഒരു പേരിന്റെ മാറ്റം പ്രവാചകാത്മകമായി ഒരു നിയമബന്ധത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. മുമ്പ് ദൈവത്തിന്റെ നിയമജനമല്ലായിരുന്ന ഒരു ജനവുമായി ദൈവം പ്രവേശിക്കുന്ന നിയമബന്ധം, ആദ്യ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണത്തോടുകൂടിയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

ഉടമ്പടി സംബന്ധമായ ഒരു ബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നിലയിൽ ഒരു പേര് മാറ്റപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രതീകം, അബ്രാമിന്റെ പേര് അബ്രാഹാമായി, സാറായിയുടെ പേര് സാറയായി, യാക്കോബിന്റെ പേര് ഇസ്രായേലായി, ശൗലിന്റെ പേര് പൗലോസായി മാറ്റപ്പെട്ടതിലൂടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രതീകത്തിന് മറ്റു സാക്ഷ്യങ്ങളും ഉണ്ട്; എന്നാൽ ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേലിന്റെ പേര് ബെൽത്ത്ശസ്സർ ആയി, ഹനന്യാവിന്റെ പേര് ശദ്രക് ആയി, മിശായേലിന്റെ പേര് മേശക് ആയി, അസർയ്യാവിന്റെ പേര് അബേദ്നെഗോ ആയി മാറ്റപ്പെടുന്നു.

കർത്താവ് ഒരു ജനത്തോടു നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അതേ സമയം തന്നേ അവൻ മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നിയമജനത്തെ കടന്നുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു. യെഹോയാക്കീം കടന്നുപോകപ്പെടുന്ന നിയമജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദാനീയേൽ, ഹനന്യാവു, മീശായേൽ, അസർയ്യാവു എന്നിവർ പിന്നീട് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന നിയമജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ ഒരു നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അവർ ആ നിയമത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ നിലനിറുത്തുമോ എന്നു പരിശോധിക്കപ്പെടുന്നു. ആ പരിശോധന ഭക്ഷിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ആദാമും ഹവ്വയും ഭക്ഷിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയിലൂടെ പരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; ദൈവം ആദ്യം ഒരു തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തോടു നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവരോടുള്ള ആ ബന്ധം മന്നയാൽ അവരെ പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിച്ചത്. പുരാതന യിസ്രായേൽ ഒടുവിൽ ആ പരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്തതിലൂടെ അവർ ഒരു നിയമപരീക്ഷണം ഏകമായ ഒരു പരീക്ഷണമല്ല, മറിച്ച് ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയാണെന്ന സത്യത്തിന് ആദ്യ സൂചനയും ആദ്യ സാക്ഷ്യവും നൽകി. പത്താമത്തെ പരീക്ഷണത്തിലെത്തുമ്പോഴേക്കും, അടുത്ത നാല്പത് വർഷക്കാലം മരുഭൂമിയിൽ മരിക്കേണ്ടവരായി അവർ നിയമിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് ദൈവം യോശുവയോടും കാലേബിനോടും നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; അതിലൂടെ കർത്താവ് ഒരു തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനത്തോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, മുൻകാല നിയമജനത്തെ അവൻ അതിജീവിച്ചുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതിന് സാക്ഷ്യം ലഭിച്ചു. ആത്മീയ യിസ്രായേലിന്റെ ആരംഭവുമായിരുന്ന പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ അവസാനത്തിൽ, പുരാതന യിസ്രായേലിനായുള്ള അവസാന പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ആത്മീയ യിസ്രായേലിനായുള്ള ആദ്യ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയായിരുന്നു; അതു സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അപ്പമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യ നിയമപരീക്ഷണപ്രക്രിയയിൽ മന്നയാൽ അത് മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

ആ പരീക്ഷണ പ്രക്രിയയിൽ—ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും പരീക്ഷണ പ്രക്രിയയായ അതിൽ—സ്വർഗ്ഗീയ അപ്പത്തിന്റെ പരീക്ഷണം യേശു തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, തന്റെ നിയമജനങ്ങളായവർ തന്റെ മാംസം തിന്നുകയും തന്റെ രക്തം പാനിക്കുകയും വേണം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ആയിരുന്നു. തന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ മറ്റേതൊരു സമയത്തേക്കാളും അധികം ശിഷ്യന്മാരെ ആ അവതരണത്തിൽ അവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി. അവന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ ആ വിവാദം നിയമപരീക്ഷണ പ്രക്രിയയുടെ ദൃഷ്ടാന്തത്തിന്റെ ഉച്ചസ്ഥിതിയായിരുന്നു; “ഗലീലയിലെ പ്രതിസന്ധി” എന്ന അധ്യായശീർഷകത്തോടുകൂടി വരുന്ന *The Desire of Ages* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ആ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് സഹോദരി വൈറ്റ് വിപുലമായി പരാമർശിക്കുന്നു. “Galilee” എന്ന നാമത്തിന് “ഒരു കതകുകണ്ണി” എന്നും “ഒരു വഴിത്തിരിവ്” എന്നും അർത്ഥമുണ്ട്; ആ അധ്യായത്തിൽ ശിഷ്യന്മാർ എന്തുകൊണ്ട് അവനിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു എന്നു അവൾ വിശദീകരിക്കുന്നു. തന്റെ മാംസം തിന്നുകയും തന്റെ രക്തം പാനിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ സാക്ഷ്യം ശരിയായ പ്രവാചകപരമായ രീതിശാസ്ത്രം അനുസരിച്ച് പ്രയോഗിക്കാൻ അവർ വിസമ്മതിച്ചു. പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ബൈബിള്‍ ഗ്രഹണത്തിലേക്ക് സാത്താൻ കുത്തിനിറച്ചിരുന്ന പ്രവാചകപരമായ ആശയങ്ങളിലെ ആചാരങ്ങളെയും സമ്പ്രദായങ്ങളെയും അവർ മുറുകെപ്പിടിച്ചിരുന്നതായി അവൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ആ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ അവന്റെ വചനങ്ങളെ ആത്മീയമായി അല്ല, അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ പ്രയോഗിക്കേണ്ടതിന്—അവർ അങ്ങനെ വിചാരിച്ചതുപോലെ—ഒരു ന്യായീകരണം അവർക്കു നൽകി. യോഹന്നാന്റെ ആറാം അധ്യായത്തിൽ (John 6:66) തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ, യേശുവിൽ നിന്ന് “തിരിഞ്ഞുപോയ” (Galilee) ആളുകൾ അവനോടുകൂടെ പിന്നെ ഒരിക്കലും നടന്നില്ല എന്നും അവൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ആദ്യ നിയമപരിശോധനാ പ്രക്രിയയിലും അവസാന നിയമപരിശോധനാ പ്രക്രിയയിലും പോലെ, ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ജനത്തോടു നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, അതേ സമയം അവൻ മുൻനിയമജനത്തെ കടന്നുപോകുന്നതായി നാം കാണുന്നു. അവൻ ആ ജനത്തെ ഒരു ഏകപരിശോധനയാൽ അല്ല, മറിച്ച് ഒരു പരിശോധനാ പ്രക്രിയയാൽ പരീക്ഷിക്കുന്നതും നാം കാണുന്നു. ആ പരിശോധനാ പ്രക്രിയ ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ട ഒന്നാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതായും നാം കാണുന്നു. ആ ആഹാരം ദൈവവചനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും, പരിശോധനയിൽ ഭക്ഷിക്കേണ്ട രണ്ടു തരത്തിലുള്ള ആഹാരങ്ങൾക്കിടയിലെ ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഉൾപ്പെടുന്നതുമാണ് എന്നും നാം കണ്ടെത്തുന്നു. ദൈവം ഭക്ഷിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സകല വൃക്ഷങ്ങളിലുമുള്ളതിൽ നിന്നോ നാം ഭക്ഷിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ ഭക്ഷിക്കരുതെന്ന് വിലക്കപ്പെട്ട വൃക്ഷത്തിൽ നിന്നോ നാം ഭക്ഷിക്കുന്നത്? ഭക്ഷിക്കേണ്ടതെന്തെന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ, സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആഹാരം നാം എങ്ങനെ ഭക്ഷിക്കുന്നു എന്ന പരിശോധനയും ഉൾപ്പെടുന്നതായി നാം കാണുന്നു.

ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കാലത്ത്, ആദ്യ സന്ദേശത്തിന് 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ശക്തി ലഭിച്ചു. അവിടെ യെഹോയാക്കീം, അന്ന് ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു അവളുടെ പുത്രിമാരാകുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പത്ത് അദ്ധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്ന് തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകം തുറന്നിരിക്കെ, അവർ ഒരു പരീക്ഷണത്തെ നേരിട്ടു. യെഹോയാക്കീം നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കെതിരെ കലഹിച്ചു, അതിനുശേഷം തടവിലേക്കു കൊണ്ടുപോയതുപോലെ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുക്കളും ദൂതന്റെ കയ്യിലുള്ള ആഹാരം ഭക്ഷിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു; അതിന് ആധാരമായിരുന്നത് അവർ ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിൽ നിന്ന് തങ്ങളോടൊപ്പം കൊണ്ടുവന്ന പാരമ്പര്യങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ആയിരുന്നു.

1844-ലെ വസന്തകാലത്തോടടുക്കെ, യെഹോയാക്കീമിനും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾക്കും പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ഒരു “നിർണ്ണായക തിരുമുറുക്ക്” എന്ന നിലയിലെത്തി; ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെ ആദ്യ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ തന്നേ, അവർ “തിരിഞ്ഞ്” ഇനി യേശുവിനോടുകൂടെ നടന്നില്ല. ആ ചരിത്രത്തിൽ ദാനീയേൽ, ഹനന്യാവു, മീശായേൽ, അസർയ്യാവു എന്നിവർ മില്ലറൈറ്റുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ തങ്ങളുടെ വായിൽ മധുരമായിരുന്നെങ്കിലും ഉദരത്തിൽ കയ്പായി മാറിയ ചെറിയ പുസ്തകം ഭക്ഷിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു.

ആദാമിനെയും ഹവ്വയെയും ഉൾപ്പെടുത്തുകയാണെങ്കിൽ, പരീക്ഷണം ഭക്ഷിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിന് നമുക്കു നാലു പരമ്പരാഗത സാക്ഷികൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തിന്റെയും അവസാനത്തിന്റെയും മുദ്ര വഹിക്കുന്ന നിരവധി പ്രവാചക സാക്ഷികളും നമുക്കുണ്ട്. മന്നയുടെ പരീക്ഷണത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം ഒരു ആദ്യ സാക്ഷിയാണ്; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അപ്പത്തിന്റെ പരീക്ഷണം ആത്മീയ യിസ്രായേലിനുള്ള ഒരു ആദ്യ പരീക്ഷണമാകുന്നതുപോലെ, പുരാതന യിസ്രായേലിനുള്ള അവസാന സാക്ഷ്യവും ആകുന്നു. ചെറിയ പുസ്തകത്തിന്റെ പരീക്ഷണം ആദ്യവും അവസാനവും ഇരുവരുമാണ്. അതു മരുഭൂമിയിലെ സഭയായ ആത്മീയ യിസ്രായേലിന്റെ അലച്ചിലിന്റെ അവസാനം ആകുന്നു; അതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമ നാമധേയജനമായി തെരഞ്ഞെടുത്തവരിൽ ആദ്യത്തേതും ആകുന്നു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കൊമ്പായി തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നാമധേയജനത്തിന്റെ ആരംഭം മില്ലറൈറ്റുകളായിരുന്നു. ആദ്യ ദൂതസന്ദേശം ശക്തിപ്രാപിക്കുമ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്ന പരീക്ഷണപ്രക്രിയയ്‌ക്കു സംബന്ധിച്ച നിരവധി സാക്ഷികൾ ഉണ്ട്.

ആ പരീക്ഷണപ്രക്രിയകളിൽ ഒരു “തിരിവ്‌ബിന്ദു” വരുന്നു; അപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും പിന്തിരിയുന്നു. യോശുവയുടെയും കാലേബിന്റെയും സാക്ഷ്യസമയത്ത് സമസ്ത യിസ്രായേലും പിന്തിരിഞ്ഞ് മിസ്രയീമിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുവാൻ ശ്രമിച്ചു. ഗലീലായിലെ സഭയിൽ ശിഷ്യന്മാരുടെ ഭൂരിപക്ഷവും പിന്തിരിഞ്ഞുപോയി. യേശു ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകയാൽ, പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ അവസാനം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആ “തിരിവ്‌ബിന്ദു” പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ ആരംഭത്തിലും ദൃശ്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പ്രാചീന യിസ്രായേലിനു മന്ന ആദ്യമായി നല്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, നിർദേശങ്ങളിൽനിന്നു ഉടൻ തന്നെ പിന്തിരിഞ്ഞവർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനസമയത്ത് അവൻ പിന്തിരിഞ്ഞ് മരുഭൂമിയിലേക്കു പോയി. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “തിരിവ്‌ബിന്ദു” എന്ന പ്രതീകം അത്യന്തം വിവരപ്രദമായ രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

പ്രാചീന ഇസ്രായേലിന് മന്നാ ആദ്യമായി നല്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ ചരിത്രത്തിനായുള്ള വെളിച്ചം നല്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനസമയത്ത്, ആ ചരിത്രത്തിനായുള്ള വെളിച്ചം നല്കപ്പെട്ടു. 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന്, ആ ചരിത്രത്തിനായുള്ള വെളിച്ചം നല്കപ്പെട്ടു. അവയിൽ ഓരോ വഴിത്തിരിവും ഒടുവിൽ മറ്റൊരു വഴിത്തിരിവിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയയുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അപ്പോൾ മുൻകാല നിയമജനങ്ങൾ വിട്ടുമാറി ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ഇനി നടക്കയില്ല.

ഈ വിവിധ പരീക്ഷണപ്രക്രിയകൾ മുൻ നിയമജനങ്ങൾക്കായുള്ള ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെയും പുതിയ നിയമജനങ്ങൾക്കായുള്ള ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെയും ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനാൽ, പരീക്ഷണപ്രക്രിയയ്ക്ക് രണ്ട് സമാപ്തികളുണ്ട്. പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ സമാപ്തി, അതിനാൽ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾക്കുള്ള അന്തിമ വഴിത്തിരിവും, 1844-ലെ വസന്തകാലമായിരുന്നു. പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ സമാപ്തി (1844-ലെ ശരത്കാലത്തിൽ), അഥവാ മില്ലറൈറ്റുകൾക്കുതന്നെയുള്ള വഴിത്തിരിവ്, ദൈവത്തിന്റെ മുൻജനങ്ങൾക്കുള്ള വഴിത്തിരിവിന് ശേഷം വന്നു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, അവന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഒരിക്കൽയും തുടർന്ന് ശുശ്രൂഷയുടെ അവസാനത്തിൽ വീണ്ടും ഒരിക്കൽയും അവൻ ദേവാലയം ശുദ്ധീകരിച്ചതിനാൽ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ആലയശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ രണ്ടു സംഭവങ്ങളിലെ പരിശോധനാപ്രക്രിയ, പ്രവചനാത്മാവിന്റെ രചനകളിൽ മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നതാകുന്നു.

ദൈവജനത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം പ്രവചനത്തിന്റെ പല ശാഖകളോടും ആവർത്തിച്ച് ഏകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദാമും ഹവ്വയും മുതൽ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം വരെയുള്ള ഓരോ പരാമർശവും നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിനെ ഒരുമിച്ച് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടു പുസ്തകങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ പുസ്തകമായ ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ ആദ്യ പരാമർശം നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയാണ്. നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയ മുദ്രയിടുന്ന പ്രക്രിയയായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണവും മുദ്രയിടലും സംബന്ധിച്ച ആദ്യ സന്ദേശം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, അത് സഭയ്ക്കും ലോകത്തിനും ഒരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. വെളിപ്പാട് അദ്ധ്യായം പതിനെട്ടിൽ, തന്റെ മഹിമകൊണ്ട് ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന ദൂതൻ അന്നു എത്തിച്ചേർന്നു. എങ്കിലും വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിൽ, ആ ദൂതന്റെ കയ്യിൽ ഭക്ഷിക്കാനുള്ള എന്തെങ്കിലും ഉള്ളതായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിട്ടില്ല—എന്നിരുന്നാലും അത് അവിടെ ഉണ്ട്. ആ ചെറിയ പുസ്തകം അവിടെ ഉണ്ട്. യെശയ്യാ പ്രവാചകൻ “വരിക്കു മുകളിൽ വരി” എന്നു പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന രീതിശാസ്ത്രം ഭക്ഷിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവർക്ക് അതിനെ എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും.

“വരിയിന്മേൽ വരി” സ്ഥാപിക്കുന്നതിലൂടെ, ക്രിസ്തു 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങി വന്നപ്പോൾ, അവന്റെ പക്കൽ “ഒരു ചെറുപുസ്തകം” ഉണ്ടായിരുന്നതും, അത് “മന്ന”, “സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അപ്പം”, “ചെറുപുസ്തകം” എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതുമാണ് നാം മനസ്സിലാക്കുന്നത്. എന്നാൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, യെഹോയാക്കീം മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മുൻകാല തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനങ്ങൾ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളെയും പാരമ്പര്യങ്ങളെയും പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു; തുടർന്ന് അവർ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ പൂർണ്ണമാകുന്ന ബാബിലോന്യ തടവിലേക്കുള്ള അവരുടെ പ്രയാണം ആരംഭിച്ചു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്, “ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ തിരിമറിയാലും മറിച്ചിടലാലും” “ന്യൂയോർക്കിലെ” “വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾ” “തകർത്തുകളയപ്പെട്ടപ്പോൾ,” വെളിപ്പാടു പുസ്തകം പതിനെട്ടിലെ ദൂതന്റെ വെളിച്ചം ഭൂമിയൊട്ടാകെ നിറഞ്ഞു; കാരണം വെളിപ്പാടു പുസ്തകം പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു നിർണായക വഴിത്തിരിവ് വന്നിരുന്നു.

വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതന്റെ വെളിച്ചം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് എത്തിച്ചേർന്നപ്പോൾ, ആ വെളിച്ചം സ്വീകരിച്ചവർ ആത്മീയമായി പുരോഗമിച്ചു; ആ വെളിച്ചം നിരസിച്ചവർ ആത്മീയമായി അധഃപതിച്ചു; അങ്ങനെ അവർ ഞായറാഴ്ചാനിയമമെന്ന തങ്ങളുടെ അന്തിമ വഴിത്തിരിവിലേക്കുള്ള കലഹാത്മക യാത്ര ആരംഭിച്ചു; അവിടെ അവർ മൂന്നാം ദൂതന്റെ ദൂതന്മാരെന്ന തങ്ങളുടെ പ്രസ്താവനയെ എന്നേക്കുമായി തകർച്ചയിലാഴ്ത്തുന്നു. യോഹന്നാൻ 6:66-ൽ തിരിഞ്ഞുപോയി ഇനി ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ നടക്കാതിരുന്ന ഗലീലേയരായവർ, അവന്റെ സ്നാനസമയത്ത് ആദ്യം എത്തിയിരുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നാണ് മാറിനിന്നത്; അതാണ് ആ പരീക്ഷണചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ സന്ദേശം ശക്തിപ്രാപിച്ച സ്ഥലം. ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ആദ്യ സന്ദേശം ശക്തിപ്രാപിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, ആരാധകരുടെ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യെഹോയാക്കീം വിശ്വാസത്തെ കപ്പൽച്ചിതറിക്കളയുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദാനിയേൽ, ഹനന്യാവു, മിശായേൽ, അസർയ്യാവു എന്നിവർ വിശ്വസ്തരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ, ഹനന്യാവ്, മീഷായേൽ, അസർയ്യാവ് എന്നിവർ യെഹൂദയുടെ മക്കളായിരുന്നു. അവർ ഷണ്ഡന്മാരാക്കപ്പെട്ടു; അതുവഴി അവർ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അന്തിമ തലമുറയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. നെബൂഖദ്‌നേസർ, അനേകം പ്രാചീന രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ, രാജാവിന്റെ അടിമകളായി സേവിക്കുമ്പോൾ രാജാവിന്റെ ഭാര്യമാരുമായും ഉപഭാര്യമാരുമായും അവർ ഇടപഴകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് രാജാവിനു ഉണ്ടാകാവുന്ന ഏതു ആശങ്കകളും നീക്കുന്നതിനായി, ആ നാല് യെഹൂദയുവാക്കന്മാരെയും വൃഷണച്ചേദനം ചെയ്യിച്ചു.

പ്രതീകാത്മകമായി ഇത് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അന്തിമ തലമുറയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ഈ നാലുപേരിന് ശേഷം യെഹൂദാ വംശരേഖ ഇനി ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. നാല് എന്ന സംഖ്യ ലോകവ്യാപകതയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അതുകൊണ്ട് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചക വചനത്തിന്റെ ഒരു നിറവേറലായി അംഗീകരിക്കുന്ന ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ അന്തിമ തലമുറയെ ഇത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനം സംബന്ധിക്കുന്നവർ ആ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളാകുന്നു; കാരണം അവർ തന്നെയാണ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടവർ. എങ്കിലും അവരുടെ പ്രവചനപരമായ പാരമ്പര്യം 1863-ൽ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ കലാപത്തോടുകൂടിയാണ് ആരംഭിച്ചത്. ആ പ്രാരംഭ കലാപം തിരിച്ചറിയുക ഏകദേശം അസാധ്യമാണ്; കാരണം വർധിച്ചു വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന നാലു തലമുറകളുടെ കലാപത്തിന്റെ പരമ്പര്യങ്ങളും ആചാരങ്ങളും അതിനെ മൂടിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. തിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമുള്ളതായിരുന്നാലും, ദാനിയേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേൽ ഒടുവിൽ ചെയ്യുന്നപോലെ, അത് കാണുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തത്.

ദാനിയേലും മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാരും നേരിട്ട് വംശപരമായി ഉത്ഭവിച്ച കലാപം, അവരെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരുന്ന ജാതീയ സ്വാധീനങ്ങളിൽനിന്ന് വേർപെട്ടുനിൽക്കാൻ അവരുടെ പിതാവ് നിരസിച്ചതായിരുന്നു. 1863-ൽ ലാവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ തിരിച്ചറിയൽ തള്ളിക്കളഞ്ഞതിനെ നിലനിർത്തുവാൻ, വിശ്വാസത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കത്തോലിക്കമതത്തിന്റെയും ബൈബിള്‍-രീതിശാസ്ത്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ദാനിയേലിനും ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാർക്കും ആ കലാപം രാജാവായ ഹിസ്കീയാവിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

ഹിസ്കിയാവു രാജാവ് മരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു യഹോവയോടു അപേക്ഷിച്ചു; യഹോവ അവന്നു മറ്റൊരു 15 വർഷം കൂടി നല്കിയപ്പോൾ അവന്റെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഉത്തരം ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചതിനാൽ, അവൻ മനശ്ശെയെ ജനിപ്പിച്ചു; അവൻ യെഹൂദയിലെ അത്യന്തം ദുഷ്ടരായ രാജാക്കന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്നതിനൊപ്പം, യെഹൂദയുടെ ക്രമേണ പുരോഗമിക്കുന്ന ഏഴ് ഘട്ടങ്ങളുള്ള ജയംകൊള്ളലും അടിമപ്പെടുത്തലും ആരംഭിക്കുന്നതിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന രാജാവുമായിരുന്നു. 1856-ൽ, സത്യസാക്ഷി ലോഡിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ വാതിൽ തട്ടുവാൻ വന്നു; എന്നാൽ അവർ സ്വയത്തോടു മരിക്കാതെ ജീവിക്കാനാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. 1863-ഓടെ, അവർ “യെരീഹോ” പുനർനിർമ്മിക്കുകയും, ഒടുവിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ആത്മീയ ബാബിലോണിന്റെ അടിമത്തത്തിലേക്കുള്ള അവരുടെ മൂന്ന് ഘട്ടയാത്രയുടെ ആരംഭമായി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ അവരെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന വർധിച്ചുവരുന്ന കലാപം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള തന്റെ പ്രാർത്ഥന അനുവദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ രാജാവായ ഹിസ്കീയാവിന് 1863 വന്നു. അവന്റെ പ്രാർത്ഥന അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതായി കർത്താവ് ഒരു അടയാളം നൽകി. സൂര്യനെ നീക്കിക്കൊണ്ട് ദൈവം ആ പ്രാർത്ഥന സ്ഥിരീകരിച്ചു; അതിന്റെ അർത്ഥം എന്തെന്നു അവർ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ആകാശങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവർത്തി ബാബിലോന്യർ കണ്ടു. തുടർന്ന് സൂര്യനെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ശക്തിയുള്ള ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് അറിയേണ്ടതിനായി ബാബിലോന്യർ യെരൂശലേമിലേക്കു വന്നു. എന്നാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിനുപകരം, സ്വയത്തെ നിഷേധിക്കുന്നതിനുപകരം, രാജാവായ ഹിസ്കീയാവ് തന്റെ ക്ഷേത്രത്തെയും നഗരത്തെയും മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്—തന്റെ നാമം ആ ക്ഷേത്രത്തിലും നഗരത്തിലും സ്ഥാപിക്കേണ്ടതായി തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൈവത്തെക്കാൾ.

ആ കലഹം അവന്റെ രക്തപരമ്പരയിൽ നിന്നുള്ള മക്കൾ ബാബേലിൽ അടിമകളും ശണ്ഡന്മാരും ആകുമെന്ന പ്രവചനത്തെ കൊണ്ടുവന്നു. ആ മക്കൾ ദാനിയേൽ, ഹനന്യാവു, മീശായേൽ, അസർയ്യാവു എന്നിവരായിരുന്നു; ലോകജാതികളുടെ ചരിത്രത്തിലും സഭയുടെ ചരിത്രത്തിലും 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ഒരു വഴിത്തിരിവായി അംഗീകരിക്കുന്ന ആ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളിൽ, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പരീക്ഷിച്ചും മുദ്രകുത്തിയും ചെയ്യേണ്ട വെളിച്ചം നല്കപ്പെടുന്ന സമയത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നവരുടെ ആത്മീയ അന്തിമതലമുറയെ അവർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അടുത്ത വാക്യം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:

ഹിസ്കീയാവു രാജാവു കർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടം അംഗീകരിച്ച്, തന്റെ വീട് ക്രമപ്പെടുത്തി, ലളിതമായി മരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ അതിന്റെ ഫലം എന്തായിരിക്കുമായിരുന്നു? അവന് പതിനഞ്ച് അധികവർഷങ്ങൾ ലഭിച്ചു; അതിന്റെ മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ദുഷ്ടനായ മനശ്ശെ ജനിച്ചു. 1856-ൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമായിരുന്നുവോ, അഡ്വെന്റിസം ഫിലദെൽഫ്യയിൽ നിന്നു ലാവൊദിക്യയിലേക്കുള്ള മാറ്റം അംഗീകരിച്ച്, തന്റെ വീട് ക്രമപ്പെടുത്തി, വില്യം മില്ലറിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ അക്ഷതമായി വിട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ? ആ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം നാം ഒരിക്കലും അറിയുകയില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; എന്നാൽ നമുക്ക് അറിയുന്നതോ, “ദാനിയേൽ രാജാവിന്റെ വിഭവഭക്ഷണത്താലും അവൻ കുടിച്ചിരുന്ന വീഞ്ഞിനാലും തன்னை അശുദ്ധമാക്കുകയില്ലെന്നു തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിർണ്ണയിച്ചു” എന്നതാണ്.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ദാനിയേലിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായം തുടരാം.