ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം - തൊണ്ണൂറ്റഞ്ച്

ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, ആ സന്ദേശത്തെ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശംകൊണ്ടു സംക്ഷിപ്തമായി അവതരിപ്പിക്കാം.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതൻ, കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക്, പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ദൂതൻ ഒരു പ്രവചനസന്ദേശം പ്രസ്താവിക്കുകയാണ്; ആ സന്ദേശം ബാബിലോൻ രണ്ടുതവണ വീണുപോയിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. പതിനേഴും പതിനെട്ടും അധ്യായങ്ങളിൽ ആധുനിക ബാബിലോൻ എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന “ആ മഹാനഗരം” തന്നെയാണ് ബാബിലോൻ എന്നു അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആധുനിക ബാബിലോൻ രണ്ടുതവണ വീണുപോയിരിക്കുന്നു; അവളുടെ വീഴ്ച ഉണ്ടായത്, അവൾ സകല ജാതികളെയും “തന്റെ പരസംഗത്തിന്റെ ക്രോധമദ്യത്തിൽനിന്നു കുടിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.” അവളുടെ പരസംഗം ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ നിർവഹിക്കപ്പെട്ടു. ആ ബന്ധം, അവൾ പരസംഗം ചെയ്‌ത രാജാക്കന്മാരുടെ ശക്തി പ്രയോജനപ്പെടുത്തി തന്റെ “ക്രോധം” നടപ്പിലാക്കുവാൻ അവൾക്കു സാധ്യമാക്കി; ആ ക്രോധം ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തജനങ്ങളുടെ മേൽ അവൾ വരുത്തുന്ന പീഡനമാണ്.

വീഞ്ഞ് ഒരു ഉപദേശമാണ്; അവൾ സകലജാതികളെയും കുടിപ്പിക്കാൻ നയിക്കുന്ന ഉപദേശം, സൂര്യാരാധനം സമാധാനം ഉല്പാദിപ്പിക്കും എന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന വ്യാജോപദേശമാണ്. അവളുടെ അധികാരത്തിന്റെ “മുദ്ര”യായ, ഞായറാഴ്ചാരാധനയിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സൂര്യാരാധനയെ സകലജാതികളും സ്വീകരിക്കുന്നു. ആ “മുദ്ര”യെ സകലജാതികളും സ്വീകരിക്കുന്നത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ വരുത്തപ്പെടുന്നതാണ്; എങ്കിലും അത് ഭൂമിയെന്ന ഗ്രഹത്തിന്മേൽ ഇസ്ലാമിന്റെ മൂന്നാം കഷ്ടതയാൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന യുദ്ധം കഠിനമായി വഷളാകുന്ന കാലത്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ജാതികൾ അവളുടെ ക്രോധത്തിന്റെ “വീഞ്ഞ്” “സമാധാനവും സുരക്ഷയും” എന്ന വാഗ്ദാനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി സ്വീകരിക്കുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു; ദൈവത്തിന്റെ കൈയുടെ ഒരു സ്പർശനാൽ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ ഇടിച്ചുവീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11നും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന സൺഡേ നിയമത്തിനുമിടയിൽ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകുന്നു; കാരണം ബാബിലോണിൽനിന്നു പുറത്തേക്കു വിളി ആരംഭിക്കുന്നത് സൺഡേ നിയമത്തിലാണ്.

വേഗത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത്, മുൻ നിയമജനത ശക്തമായ വഞ്ചനയെ സ്വീകരിക്കും. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ, ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് ആ ശക്തമായ വഞ്ചന ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കപ്പെടുന്നതുവരെ, രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ നിരാകരണം “വെളിപ്പാട് പതിന്നാലാം അധ്യായം, ആറുമുതൽ പന്ത്രണ്ടുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിലെ മൂന്നിരട്ടിയായ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ” നിരാകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ അർത്ഥത്തിൽ, മൂന്ന് ദൂതന്മാരെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം: “ബാബിലോൻ വീണിരിക്കുന്നു, വീണിരിക്കുന്നു” എന്നതാണ്; കൂടാതെ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും സന്ദേശങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ശബ്ദത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം, രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു ആവർത്തനമാണ്; എങ്കിലും അത് വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടേയുമുള്ള സന്ദേശങ്ങളുടെ സമഗ്രമായ നിരസനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ഈ മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിന് ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന മുദ്രയുണ്ട്, കാരണം അത് ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ടതും, തുടർന്ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിലും വീണ്ടും പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതുമായിരിക്കും. ബാബേൽ രണ്ടുതവണ വീണിരിക്കുന്നു എന്നു ഈ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ഈ പ്രവചനാത്മക അർത്ഥത്തിൽ അത് “പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിതല പ്രയോഗം” എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ബാബേലും ബാബിലോണും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ബാബിലോൺ ആദ്യം രണ്ടുവട്ടം വീണത് ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ അന്തിമ വീഴ്ചയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബാബിലോണിന്റെ വീഴ്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ദ്വിഗുണ പ്രഖ്യാപനം മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതും അവസാനത്തേതും കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ ഘടന ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര വഹിക്കുന്നു; കാരണം ആദ്യ സന്ദേശം “നിത്യസുവിശേഷം” എന്ന് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; നിർവചനപ്രകാരം അതിന്റെ അർത്ഥം അതു ശാശ്വത സുവിശേഷം, അല്ലെങ്കിൽ സകലകാലത്തേക്കുമായി ഒരേ സുവിശേഷസന്ദേശം എന്നതാണ്. മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നതിനെതിരേ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന സുവിശേഷസന്ദേശമാണ്; അതിനാൽ ആദ്യ സന്ദേശവും മൂന്നാം സന്ദേശവും, അതായത് ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും സന്ദേശങ്ങളും, ഒരേ സന്ദേശങ്ങളാണ്; കാരണം അവ രണ്ടും സുവിശേഷമാണ്.

ആൽഫയും ഒമേഗയും മൂന്ന് സന്ദേശങ്ങളിന്മേൽ “സത്യം” എന്ന തന്റെ ഒപ്പ് സ്ഥാപിച്ചു; കാരണം “സത്യം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന എബ്രായ പദം എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങളെ സംയോജിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് അത്ഭുതകരനായ ഭാഷാശില്പി സൃഷ്ടിച്ചത്. “പതിമൂന്ന്” ഒരു ചിഹ്നമായി കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവളുടെ വ്യാജ ഉപദേശങ്ങളും വ്യഭിചാരവും മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ബാബിലോണിന്റെ കലാപം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത് രണ്ടാം സന്ദേശത്തിലാണു. മുമ്പേ ശ്രദ്ധപ്പെടുത്തിയതുപോലെ, രണ്ടാം സന്ദേശത്തിലും ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും ഒപ്പ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; കാരണം ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനായി മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം, ന്യായവിധിയുടെ സമാപ്തിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിനായി മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

ഉല്പത്തി അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ ബാബേലിന്റെ വീഴ്ച, ബാബിലോണിന്റെ വീഴ്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശമാണ്; നിമ്രോത്തിന്റെ ധിക്കാരപൂർണമായ കലഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ മുദ്ര വഹിക്കുന്നു. മുമ്പത്തെ ലേഖനങ്ങളിൽ തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ മൂന്ന് സന്ദേശങ്ങളും ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിനുള്ളിൽ തന്നെയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ “ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുവിൻ” എന്ന പ്രയോഗം ആദ്യ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; “അവന്നു മഹത്വം കൊടുക്കുവിൻ” എന്ന പ്രയോഗം രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഘടി വന്നിരിക്കുന്നു” എന്നു അത് പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ, മൂന്നാമത്തെ സന്ദേശം ആദ്യത്തേതിനുള്ളിൽ കാണപ്പെടുന്നു.

നിമ്രോഡിന്റെ വീഴ്ചയിൽ, അതായത് ബാബിലോന്റെ ആദ്യ വീഴ്ചയിൽ, മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ മൂന്നു പടികളും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. അത് “go to” എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ബാബേൽ എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബാബിലോണിന്റെ ആദ്യ വീഴ്ച “പോകുവിൻ” എന്ന പ്രസ്താവനയിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം പ്രകടമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൂന്ന് ദൂതന്മാരും എല്ലാം ഒന്നാം ദൂതനിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ ആദ്യ അധ്യായവും ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ഈ ലേഖനങ്ങളിൽ മുമ്പ് തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ, നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ മൂന്നുഘട്ടപരമായ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ഒന്നാം ഘട്ടത്തിൽ കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ ദാനിയേൽ ബാബിലോണ്യ ആഹാരം കഴിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും പകരം ദൈവത്തിന് മഹത്വം നൽകുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു. അവന്റെ ആദ്യ പരീക്ഷണം, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ഒരു ചെറിയ പുസ്തകവുമായി ഇറങ്ങിയിറങ്ങിയ ഒന്നാം ദൂതന്റെ പരീക്ഷണമായിരുന്നു; ആ പുസ്തകം യോഹന്നാനോട് തിന്നുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

അപ്പോൾ അവന്നു പത്ത് ദിവസത്തേക്കുള്ള ഒരു ദൃശ്യപരമായ പരീക്ഷണം നല്കപ്പെട്ടു; അതിലൂടെ ബാബിലോന്യരുടെ ആഹാരം ഭക്ഷിച്ചവരും ദാനീയേലിനെപ്പോലെ പയർവർഗ്ഗം ഭക്ഷിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തവരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തെളിയിക്കപ്പെട്ടു. രണ്ടാം പരീക്ഷണം, 1844-ൽ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവ് ചെയ്തതുപോലെ, രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു. ആ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷണത്തിനു ശേഷം മൂന്നു വർഷത്തിന്റെ അവസാനം ഉണ്ടായ പരീക്ഷണം വന്നു; അവിടെ നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്റെ വിധി പ്രകടമാക്കി; അതു 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പ്രളയത്തിനുശേഷം നോഹയ്ക്ക് യാഗപീഠങ്ങൾ പണിയുവാൻ നിർദേശം ലഭിച്ചു; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ ഉപയോഗിച്ച പാറകളെ ഒരിക്കലും വെട്ടിച്ചുരുക്കുകയോ മിനുക്കുകയോ ചെയ്യരുതായിരുന്നു; തന്റെ യാഗപീഠത്തിനായി ചുണ്ണാമ്പുമിശ്രിതമോ മോർട്ടറോ ഉപയോഗിക്കാനും പാടില്ലായിരുന്നു. ഭൂമിയെ വീണ്ടും ജനവാസയോഗ്യമാക്കിയവർ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതിന്നു നിർദേശിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന നിയമബന്ധത്തിന്റെ യാഗപീഠത്തെ കൃത്രിമമായി അനുകരിച്ചുകൊണ്ട്, വിമതനായ നിമ്രോദ് ഇട്ടുകല്ലുകളും മോർട്ടറും ഉപയോഗിച്ചു. നിമ്രോദിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിലെ ആദ്യത്തെ “പോകുവിൻ” ആദ്യ സന്ദേശത്തോടുള്ള വിമതതയിൽ രൂപപ്പെട്ട ഒരു “മരണനിയമത്തെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ “പോകുവിൻ” ഒരു ഗോപുരവും (ഒരു സഭയും) ഒരു നഗരവും (ഒരു രാജ്യവും) പണിയുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നിമ്രോദിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ “പോകുവിൻ” സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള ഐക്യമായിരുന്നു; അതുതന്നെയാണ് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലെ പരസംഗം. മൂന്നാമത്തെ “പോകുവിൻ” ജനങ്ങളെ ചിതറിച്ചുകളകയും ഭാഷയെ കലങ്കപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത ന്യായവിധിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.

ബാബിലോണിന്റെ ആദ്യ വീഴ്ച ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെ വീഴ്ചയുടെ ഘടകങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കുന്ന രണ്ടു പ്രകടനങ്ങളിലുള്ള ബാബിലോണിന്റെ രണ്ടാം വീഴ്ച രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. അങ്ങനെ തന്നെയാണ്; കാരണം ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ബാബിലോണിന്റെ വീഴ്ച ഒരു ആരംഭവും ഒരു അവസാനവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ബെൽശസ്സാറിന്മേൽ വന്ന ന്യായവിധി നെബൂഖദ്‌നേസറിന്മേൽ വന്ന ന്യായവിധിയാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.

ബാബിലോന്റെ രണ്ടാമത്തെ വീഴ്ചക്കും, രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിനുമുള്ളതുപോലെ, ആൽഫായുടെയും ഒമേഗായുടെയും മുദ്രയുണ്ട്. ആ മുദ്ര ബാബിലോന്റെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും രാജാക്കന്മാരുടെ വീഴ്ചയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ ന്യായവിധിയും വീഴ്ചയും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനുള്ള ഒരു സൂചനയാണ്. അതുപോലെതന്നെ, നിമ്രോദിന്റെ ന്യായവിധിയിലും വീഴ്ചയിലും സംഭവിച്ച “ചിതറിപ്പോകൽ” എന്നതും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനുള്ള ഒരു സൂചനയാണ്. ബെൽശസ്സറിന്റെ ന്യായവിധിയും വീഴ്ചയും രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് എന്ന സംഖ്യയിലേക്ക് കൂടിച്ചേരുന്ന അഗ്നിമയമായ അക്ഷരങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിനുള്ള ഒരു സൂചനയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

“പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം” മൂന്നാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും നിവൃത്തിയുടെ സവിശേഷതകളെ തിരിച്ചറിയുകയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആദ്യത്തെ രണ്ടു സാക്ഷികളാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. ബാബിലോന്റെ മൂന്ന് വീഴ്ചകളോടുകൂടെ, ബാബിലോന്റെ വീഴ്ചയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന അതേ സന്ദേശം തന്നെ, പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരിക്കുന്ന നിയമത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ബാബിലോന്റെ ആദ്യത്തെ രണ്ടു വീഴ്ചകൾ മൂന്നാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും വീഴ്ചയുടെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ഫ്യൂച്ചർ ഫോർ അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിൽ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നെ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, വില്യം മില്ലർ പരിചയപ്പെട്ടുകയും, ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കാൻ താൻ ഉപയോഗിച്ച സത്യത്തിന്റെ രൂപരേഖ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്ത നിയമങ്ങളുടെ ഒരു സംഗ്രഹം, ആ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു വഴിച്ചൂണ്ടുപടിയായിരുന്നു. “പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിമുഖ പ്രയോഗം” എന്നത്, മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന സത്യത്തിന്റെ രൂപരേഖ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സംഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിയമങ്ങളിൽ ഒന്നാകുന്നു.

റോമിന്റെ മൂന്ന് പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങളും ബാബേലോണിന്റെ വീഴ്ചയുടെ മൂന്ന് പ്രത്യക്ഷീകരണങ്ങളും പരസ്പരം അത്യന്തം അടുത്ത ബന്ധമുള്ളവയായിരുന്നാലും, അവയ്ക്കിടയിൽ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുമായി പരസംഗം ചെയ്യുന്ന തൂർയുടെ വേശ്യയായ ബാബേലോൺ അവരോടുകൂടെ ഏകദേഹമായിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും യിസബേൽ രാജാവായ ആഹാബിന്മേൽ ഭരിച്ചതുപോലെ, അവൾ ആ രാജാക്കന്മാരുടെമേൽ ഭരിക്കുന്നു. ആധുനിക റോം, വെളിപ്പാട് പതിനേഴിൽ ആധുനിക ബാബേലോണിന്റെ വേശ്യ കയറിയിരിക്കുന്നതും അവളുടെമേൽ ഭരിക്കുന്നതുമായ മൃഗമാണ്.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.