പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവ്: താമസിക്കുന്ന കാലവും അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയും

ഞങ്ങളുടെ കഴിഞ്ഞ അവതരണത്തിൽ, മാർച്ച് 22, 1844 ഒന്നാം മാസത്തിലെ ഒന്നാം ദിവസമാണെങ്കിൽ, ഒക്ടോബർ 22, 1844 ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസം എങ്ങനെ ആകുന്നു എന്ന ചോദ്യം ഉയർന്നു. 1844 മാർച്ചിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ 1843-ന്റെ അവസാനം എന്നു തങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന കാര്യത്തെ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ആ നിരാശയ്ക്കുശേഷം അവർ സമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിളിലെ കണക്കുകൂട്ടൽ വീണ്ടും പരിശോധിച്ചു. ഇത് ഗെർഹാർഡ് ഡാംസ്റ്റീഗ്റ്റിന്റെ Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission എന്ന പുസ്തകത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് 89-ആം, 92-ആം പേജുകളിൽ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. 1843 അവസാനിച്ചു എന്നു അവർ വിശ്വസിച്ചപ്പോൾ, തങ്ങളുടെ സമയബോധത്തിലെ രണ്ട് ഘടകങ്ങളെ അവർ പുനർമൂല്യനിർണയം ചെയ്തു: 1843-ൽ നിന്ന് 1844-ലേക്കുള്ള മാറ്റം, കൂടാതെ ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസം കണക്കാക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നു വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭവും അവസാനവും അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ദിവസങ്ങളും.

മാർച്ച് 22 മുതൽ ഒക്ടോബർ 22 വരെ ഏഴ് മാസം ആണെന്ന് ഞാൻ പലപ്പോഴും പ്രത്യേകമായി ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ഇത് ഏഴാം മാസ പ്രസ്ഥാനം ആണെന്ന് ഞാൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ മാർച്ച് 22 സുപ്രധാനമാണെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതും, ഏഴ് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഒക്ടോബർ 22-ലേക്ക് എത്തുമെന്നത് മനസ്സിൽ കുറിച്ചുവെക്കാൻ സഹായകമായ ഒരു സൂചനയുമാണ് എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇത് ഒരു വസ്തുതയാണ്.

നിരാശയും താമസകാലവും ഒരു കാലപ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തികളായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അവ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ ഫലമായിരുന്നു. അവരുടെ തെറ്റിദ്ധാരണ തന്നെയാണ് താമസകാലത്തെയും നിരാശയെയും സഫലമാക്കിയത്; താമസകാലം ഒരു നിശ്ചിത ഘട്ടത്തിൽ ആരംഭിക്കുമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്ന പ്രത്യേക പ്രവചനം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. 1843 മാർച്ച് 22, 1844-ന് കഴിഞ്ഞുപോയി എന്നു അവർ വിശ്വസിച്ചതാണ് ആ നിരാശയ്ക്ക് കാരണമായത്.

ഇന്നലെ നാം വായിച്ചതുപോലെ, മില്ലർ ആ തീയതിയെയായിരുന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. മില്ലറൈറ്റുകളിൽ ഭൂരിപക്ഷവും ആ തീയതിയിലേക്കാണ് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നത്; മില്ലറൈറ്റുകൾ വ്യാജരാണെന്നതിന് തെളിവായി അതിനെ അവരുടെ പ്രത്യർത്ഥികളും അറിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ അതിനായി കാത്തുനോക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതായിരുന്നു പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ധാരണ. ആ തീയതി കഴിഞ്ഞുപോയതിനുശേഷം, അവർ കാലസംബന്ധിയായ പ്രവചനങ്ങളെ കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി; അതാണ് അവരെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലേക്കു നയിച്ചത്. ഇന്നലെ ഉയർന്നുവന്ന ചോദ്യത്തിന് ഇത് ഒരു പരാമർശബിന്ദു നൽകുന്നു.

ഇന്ന്, താമസകാലത്തെ കൂടുതൽ വിശദമായി പരിഗണിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇത് പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്, കാരണം നാം എലൻ വൈറ്റിന്റെ ആദ്യ ദർശനത്തോടാണ് ഇടപെടുന്നത്; അവിടെ അവൾ പറയുന്നത്, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള പാതയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ദീപ്തമായ പ്രകാശം അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയായിരുന്നു എന്നും, നിങ്ങൾ ആ പ്രകാശത്തെ നിഷേധിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള പാതയിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ വീണുപോകുമെന്നുമാണ്. അവളുടെ ദർശനത്തിലെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ചരിത്രത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണെന്ന് ഞാൻ തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്.

വ്യക്തിപരമായി, ആ ദർശനത്തിലെ പാതയുടെ ആരംഭത്തിൽ നിൽക്കുകയും മുഴുവൻ വഴിയിലും വെളിച്ചം ചൊരിയുകയും ചെയ്യുന്ന അർദ്ധരാത്രിനിലവിളി 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു പ്രശ്നവും ഇല്ല. ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതിശാസ്ത്രം ശരിയായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടണം. അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ നിവൃത്തിയുതന്നെ ആഗസ്റ്റ് 12 മുതൽ 17 വരെ നടന്നു; അന്നാണ് എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ ആ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. തുടർന്ന് അവർ ആ സന്ദേശം ഏകദേശം രണ്ടു മാസം—സെപ്റ്റംബറും ഒക്ടോബറും, രണ്ടു മാസം അഞ്ചു ദിവസവും—പ്രഘോഷിച്ചു. ഒക്ടോബർ 22-ന് മുമ്പ് അവർ കർത്താവിന്റെ വരവിനായി ഒരുക്കം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഈ രണ്ടുമാസത്തെ കാലഘട്ടമാണ് അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ ചരിത്രം. എങ്കിലും, അതിലേക്കു നയിച്ച ഘട്ടങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാതെ ഈ കാലഘട്ടത്തെ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുകയില്ല. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അർദ്ധരാത്രിനിലവിളി കൂടുതൽ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞാൽ, 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ തുടരുന്ന താമസകാലത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്.

1840 മുതൽ 1844 വരെ ഉള്ള ചരിത്രം ഇതാകുന്നു. സന്ദേശങ്ങളെ എവിടെ സ്ഥിതീകരിക്കേണ്ടതെന്നു നമുക്ക് അറിയേണ്ടതുണ്ടെന്നു സഹോദരി വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്ന പല ഭാഗങ്ങളും പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിൽ ഉണ്ട്. നിങ്ങൾ സന്ദേശങ്ങളെ സ്ഥിതീകരിക്കാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട കാലഘട്ടത്തിൽ എത്തിച്ചേരുകയും അതിനുശേഷം ശക്തീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം മുദ്രവിടപ്പെടുകയും അറിവ് വർധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അന്ത്യകാലമായ 1798-ൽ ഒന്നാമത്തെ ദൂതൻ വരുന്നു. വർഷം-ദിവസം സിദ്ധാന്തം മുഴുവൻ ലോകത്തിനും ഉറപ്പിക്കപ്പെടുകയും അതുവഴി വെളിപ്പാട് 10-ലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരികയും ചെയ്യുന്ന 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ശക്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഈ സംഭവം ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതൻ 1842-ലെ ജൂണിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. 1842-ലെ ജൂണിൽ ശ്രീ. മില്ലർ കാസ്കോ സ്ട്രീറ്റ് സഭയിൽ തന്റെ രണ്ടാം പരമ്പര പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തി എന്നു നാം ഇന്നലെ വായിച്ചു. വളരെ കുറച്ച് ഒഴിവുകൾ ഒഴിച്ചാൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ അവരുടെ വാതിലുകൾ അടച്ചു. അതുകൊണ്ട്, 1842-ലെ ജൂണിൽ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം എത്തിച്ചേരുന്നു; കാരണം, ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭ ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിനെതിരെ തന്റെ വാതിൽ അടയ്ക്കുമ്പോൾ, അത് ബാബേലിന്റെ ഭാഗമാകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ബാബേലിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കുള്ള ഒരു വിളിയാണ്. അത് പുരോഗമനപരമാണ്.

പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ 1842 ജൂണിൽ തങ്ങളുടെ വാതിലുകൾ അടയ്ക്കാൻ ആരംഭിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, ബാബിലോണിൽനിന്നു പുറത്തേക്കുള്ള വിളി—രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം—യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ആരംഭിച്ചതോ 1844-ലെ വേനൽക്കാലത്താണ് എന്നു സഹോദരി വൈറ്റ് നമ്മോടു പറയുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം 1842-ലെ ജൂൺ മാസത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു; 1844 ഓഗസ്റ്റ് 12–17-ന് എക്സെറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്താൽ അതിന് ശക്തി ലഭിക്കുന്നു.

മൂന്നാം ദൂതൻ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് വരുന്നു; കാരണം ആ ദിവസം അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കപ്പെടുന്നു, അവിടെ മനുഷ്യർ ക്രിസ്തു ഇപ്പോൾ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലെ മഹാപുരോഹിതനാണ് എന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. അവിടെ നിയമപെട്ടകം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; ആ പെട്ടകത്തിനകത്ത് പത്തു കല്പനകളുണ്ട്. സഹോദരി വൈറ്റ് അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും പത്തു കല്പനകളിലേക്കു നോക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ശബ്ബത്ത് കല്പന മറ്റുള്ളവയെക്കാൾ മുകളിലായി പ്രകാശിക്കുന്നതായി അവർ കണ്ടു; അതുവഴി മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ ശബ്ബത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അടയാളപ്പെട്ടു. അത് ശബ്ബത്തോ ഞായറോ എന്ന വിഷയത്തിൽ ഒരു പരീക്ഷയായിരിക്കും. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം എത്തിച്ചേരുന്നു.

മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളുടെയും ഒരു പ്രത്യേകത ഇങ്ങനെയാണ്: 1798-ൽ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം വന്നപ്പോൾ, ആരും അതിനെ മനസ്സിലാക്കിയില്ല. കർത്താവ് വില്യം മില്ലറെ ഒന്നാം ദൂതന്റെ ദൂതനായി എഴുന്നേല്പിച്ചു; എന്നാൽ ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 1818-ലാണ് മില്ലർ ആ സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങിയത്. സന്ദേശം വരുന്നു; എന്നാൽ ദൈവജനങ്ങൾ അതിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിന് മുമ്പ് സമയം എടുക്കുന്നു; പിന്നെയാണത് ശക്തിപ്രാപിക്കുന്നത്.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം 1842-ലെ ജൂണിൽ വരുന്നു; എന്നാൽ 1842-ൽ മില്ലറൈറ്റുകളിൽ ആരും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളെ ബാബിലോൻ എന്നു വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയില്ല. അവർ അത് ഇനിയും തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. 1844-ലെ വേനൽക്കാലം വരെയായിരുന്നു അവർ അത് തിരിച്ചറിയാനും ജനങ്ങളെ സഭകളിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വരുവാൻ വിളിക്കാനും തുടങ്ങിയത്. സന്ദേശം ആദ്യം വരുന്നു; പിന്നെ അത് മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നു; അതിനുശേഷം അത് ശക്തിപ്രാപിക്കുന്നു.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, ഹിറാം എഡ്സൺ ക്രിസ്തു പരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തുനിന്ന് അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു നീങ്ങുന്നതായി തന്റെ ദർശനം ലഭിച്ചപ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ മാറ്റത്തെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് ചില വെളിച്ചം ലഭിച്ചു. എന്നാൽ 1844 ഒക്ടോബർ 23-ന്, ഞായറാഴ്ച മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയാണെന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ലേഖനം എഴുതുവാനോ ഒരു പ്രസംഗം നടത്തുവാനോ ഹിറാം എഡ്സൺ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ആ കാലഘട്ടത്തിനു ശേഷമേ അവർ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കിയുള്ളൂ.

സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ അറിയുന്നതുപോലെ, വെളിപ്പാട് 18-ലെ നാലാം ദൂതൻ മൂന്നാം ദൂതനോടു ചേരുമ്പോഴാണ് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ശക്തിപ്പെടുന്നത്. ഇത് ലൈവ്‌സ്ട്രീമിംഗിലൂടെയോ പിന്നീട് ഡിവിഡികളിലൂടെയോ കാണുന്നവർക്ക്, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് നാലാം ദൂതൻ മൂന്നാമനോടു ചേർന്നതിന്റെ സമയത്തെക്കുറിച്ച് വാദിക്കാൻ തോന്നാം. ഈ ഘട്ടത്തിൽ, അതിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ യാതൊരു വാദവും ഉന്നയിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ അതിനെ നിഷേധിക്കുന്നതുമില്ല: ട്വിൻ ടവേഴ്സ് തകർന്നുവീഴുന്നതോടുകൂടെ നാലാം ദൂതൻ മൂന്നാം ദൂതനോടു ചേരുന്നു, ഇതാണ് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ശക്തിപ്പെടുന്ന സ്ഥലം.

മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾക്കുമെല്ലാം ഈ സവിശേഷതകൾ ഉണ്ട്: അവ വരുന്നു, മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നു, തുടർന്ന് ശക്തീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

1842-ലെ ജൂൺ മാസത്തിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിനെതിരെ അവരുടെ വാതിലുകൾ അടച്ചതിലൂടെ ചിഹ്നിതമായി, ഒരു വാതിൽ അടയാൻ തുടങ്ങി. ഈ ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഒരു വാതിൽ അടയുന്നതായി നാം കാണുന്നു; ഈ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനം—രണ്ടാം ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനം—വാതിൽ വീണ്ടും അടയുന്നു: അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കുള്ള വാതിൽ, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ വാതിൽ.

ഈ രണ്ട് വാതിൽ അടയലുകളും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് പ്രധാനമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങൾ ആലയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ആ രണ്ട് സംഭവങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യാനിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ. ക്രിസ്തു ഭൂമിയിലിരുന്നപ്പോൾ ആലയം രണ്ടുതവണ ശുദ്ധീകരിച്ചു; മില്ലറൈറ്റുകളുടെ കാലത്ത് ഉണ്ടായതുപോലെ ലോകാവസാനത്തിലും ആലയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന രണ്ട് സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മോടു പറയുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകളുടെ കാലത്തുണ്ടായ ആലയം ശുദ്ധീകരിച്ച സംഭവങ്ങൾ 1842 ജൂണിൽ വാതിൽ അടഞ്ഞപ്പോൾ—ആലയത്തിന്റെ ആദ്യ വാതിൽ, അഥവാ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം—എന്നിടത്തും, രണ്ടാമത്തെ ആലയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന സംഭവത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ആലയം ശുദ്ധീകരിക്കൽ സമാപിക്കുന്നപ്പോൾ, അടയാളപ്പെടുത്താം.

നാം താമസകാലത്തെ പരിഗണിക്കാനിരിക്കുന്നു. രണ്ടാം ദൂതന്റെ ഈ ചരിത്രത്തിൽ, താമസകാലം 1844 മാർച്ച് 22-ന് ആരംഭിക്കുന്നു; അതിനെ രണ്ടു ദേവാലയശുദ്ധീകരണങ്ങൾ ഇരുവശത്തും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നു. അതാണ് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം.

ഇതും ഗിദെയോന്റെ കഥയാണ്. ഗിദെയോന്റെ കഥയിൽ രണ്ട് ശുദ്ധീകരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അത് രണ്ട് ദേവാലയശുദ്ധീകരണങ്ങളുടെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെയും പ്രതീകങ്ങളിൽ ഒന്നാകുന്നു.

നമ്മുടെ പഠനം *Spiritual Gifts*, വാള്യം 1, പേജ് 195–196-ൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഉദ്ധരണിയോടെ ആരംഭിക്കാം. അതിന്റെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തോടുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി നാം താമസകാലത്തെ പരിഗണിക്കുകയാണ്; കാരണം അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ വെളിച്ചം നാം നിരസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നാം താഴെയുള്ള ദുഷ്ടലോകത്തിലേക്കു വഴിയിൽനിന്ന് വീണുപോകും.

രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം 1842-ലെ ജൂണിൽ എത്തുന്നു; അർധരാത്രിയുടെ നിലവിളി അതിനോടു 1844-ലെ ഓഗസ്റ്റിൽ ചേരുന്നു. ഈ സന്ദേശത്തിന്മേലുള്ള ആത്മാവിന്റെ ഈ പകർച്ച—ബാബിലോണിൽനിന്നു പുറത്തേക്കുള്ള വിളി—മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തോടു നാലാമത്തെ ദൂതൻ ചേരുന്ന 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെ ചരിത്രം വിവരിക്കുന്നതിനായി സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഉപയോഗിക്കുന്ന ചരിത്രമാണ്. വെളിപ്പാട് 18-ലെ ശക്തിയുള്ള ദൂതൻ ഇറങ്ങി വരുന്നതാണ് നാലാമത്തെ ദൂതൻ.

ദാനിയേൽ 8-ലും ദാനിയേൽ 9-ലും സൂചിപ്പിച്ച 2300 വർഷങ്ങളിൽനിന്ന് യെഹൂദന്മാർക്കായി 490 വർഷത്തെ പരീക്ഷണക്കാലം വേർതിരിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. ആ 490 വർഷങ്ങൾ ക്രി.വ. 34-ൽ സ്തെഫാനൊസിനെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊന്നു തീർത്തതോടെ അവസാനിച്ചു. ആ ഘട്ടത്തിൽ, പ്രവചനപരമായി, യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; എന്നാൽ അത് ക്രി.വ. 70 വരെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടില്ല. *The Great Controversy*-യിൽ, സഹോദരി വൈറ്റ് ആ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഇതേ കാര്യം തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. ക്രി.വ. 34-ന് മുമ്പ് ക്രിസ്തുവിന്റെയും ശിഷ്യന്മാരുടെയും സന്ദേശം കേൾക്കാത്ത കുട്ടികളും മറ്റുള്ളവരും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും, യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിനു മുമ്പ് അവർ ആ സന്ദേശത്താൽ അഭിമുഖീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനായി ദൈവം തന്റെ കരുണയിൽ അവർക്കു സമയം നൽകി എന്നും അവൾ പറയുന്നു. ക്രിസ്തു ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ, യെരൂശലേമിന്റെ നാശം ലോകാവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നതാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

അവൾ സംസാരിക്കുന്ന അതേ ചരിത്രത്തെയാണ് ആ ചരിത്രം മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഞായറാഴ്ചാ നിയമം ഐക്യനാടുകളിലേക്കു വരുകയും, സന്ദേശം ഒടുവിൽ വീണുപോയ സഭകളിലേക്കു എത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഇപ്പോൾ ബാബേലിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾ അവരുടെ സഭകളോ അവരുടെ പൂർവികരോ 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ നടത്തിയ നിരാകരണത്തിനായി ഉത്തരവാദികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയില്ല.

ഈ രണ്ട് അനുച്ഛേദങ്ങളിൽ, ലോകാവസാനത്തിലെ ഞങ്ങളുടെ സൺഡേ ലോവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചരിത്രത്തെ മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ ചരിത്രത്തോടു അവൾ താരതമ്യം ചെയ്യുന്ന രണ്ടാം പ്രാവശ്യമാണിത്. ആദ്യപ്രാവശ്യം, വെളിപ്പാട് 18-ലെ ശക്തനായ ദൂതൻ മൂന്നാം ദൂതനോടു ചേരുന്നതു മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈ രണ്ടാം ദൂതനോടു ചേർന്നതുപോലെയാണെന്ന് അവൾ പറയുന്നു. അവൾ സൺഡേ ലോ പ്രതിസന്ധിയുടെ ചരിത്രത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, രണ്ടാം ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തെ അവൾ വ്യക്തമായി ഒരു പരാമർശബിന്ദുവായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവ സമാന്തരമായ ചരിത്രങ്ങളാണ്.

ലോകാവസാനത്തിൽ ആയാലും രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ ആയാലും, ബാബിലോണിൽനിന്നുള്ള വിളിയുടെ കാര്യത്തിൽ ലോത്ത് ആ ചരിത്രത്തിന്റെയും സൊദോമിന്റെ നാശത്തിന്റെയും ഒരു പ്രതീകമാണ്.

നിങ്ങൾ ദാനിയേൽ 11 ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നുവെങ്കിൽ, 41-ആം വചനത്തിൽ വടക്കൻ രാജാവ് മഹിമയുള്ള ദേശത്തിൽ കടന്നു ചെല്ലുകയും അനേകർ വീഴ്ത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ “ഇവർ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുപോകും; എദോം, മോവാബ്, അമ്മോന്യരിലെ പ്രധാനരും തന്നേ.” മോവാബും അമ്മോനും ലോത്തിന്റെ രണ്ടു പുത്രിമാരുടെ മക്കളാകുന്നു. ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധിക്കാലത്ത് പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നവരെ ലോത്തിന്റെ കുടുംബം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഈ പ്രതീകാത്മകത പ്രയോഗിക്കുന്നു. വീണുപോയ സഭകൾ ലോത്തിന്റെ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; സൊദോം നശിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ലോത്തെ അതിവേഗം പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയതുപോലെ, നാശത്തിനായി വിധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സഭകളിൽ നിന്ന് വിലയേറിയവർ അതിവേഗം പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു. സമൃദ്ധമായ പ്രചുരതയിൽ അവരുടെ മേൽ പതിഞ്ഞ അത്യുത്തമ മഹിമയാൽ ദൈവജനങ്ങൾ യോഗ്യരാക്കി ബലപ്പെടുത്തി, പരീക്ഷയുടെ ഘട്ടം സഹിച്ചുനിൽക്കേണ്ടതിന്നു അവരെ ഒരുക്കി. എല്ലായിടങ്ങളിലും അനേകം ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കപ്പെട്ടു: "വിശുദ്ധന്മാരുടെ സഹനം ഇവിടെ ആകുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുകൊള്ളുന്നവർ ഇവിടെയുണ്ട്."

ലോകാവസാനത്തിൽ ബാബിലോണിൽനിന്നുള്ള പുറത്തേക്കുള്ള വിളിയെക്കുറിച്ച് അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആ വിളിയെ വിവരണം ചെയ്യുന്നതിനായി മില്ലറൈറ്റ് കാലഘട്ടത്തിലെ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രം അവൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ബാബിലോണിൽനിന്നുള്ള പുറത്തേക്കുള്ള ഒരു വിളിയാണ്; ഈ ചരിത്രം ഞായറാഴ്ച നിയമസങ്കടത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു.

ഈ ചരിത്രത്തെ വിവരിക്കാനായി എല്ലൻ വൈറ്റ് ഉപയോഗിക്കുന്ന ബൈബിളിലെ അവലംബങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് സൊദോവും ഗൊമോരയും സംബന്ധിച്ച കഥ. ലോത്തിന്റെ കഥയുടെ ഒരു ഭാഗമായ ഉല്പത്തി 19:1–11ൽ നിന്ന് നാം വായിക്കാം.

ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തും മില്ലറൈറ്റുകളുടെ കാലത്തും ഘട്ടംഘട്ടമായ ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെക്കുറിച്ച് സഹോദരി വൈറ്റ് സംസാരിക്കുന്നു; അത് നമുക്കായുള്ള ഒരു പുരോഗമനപരമായ പരിശോധനാപ്രക്രിയയെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. *Early Writings*, പേജ് 259-ൽ അവർ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കാതിരുന്നവർക്ക് യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ല; അതുപോലെ മേലുള്ള വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശുശ്രൂഷയാലും അവർക്കു പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ല.” തുടർന്ന് അവർ പറയുന്നു: “ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കാതിരുന്നവർക്ക് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്താൽ പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ല; അതുപോലെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്താലും അവർക്കു പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ല.”

ആദ്യ ലേഖനങ്ങൾ, 259-ൽ ഉള്ള ആ ഭാഗത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തു വാതിൽ അടയുമ്പോൾ, യെഹൂദന്മാർ പൂർണ്ണമായ അന്ധകാരത്തിലും അന്ധതയിലും ആയിരിക്കുന്നു.

രണ്ടാം ദൂതന്റെ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം ലോത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്. രണ്ട് ദൂതന്മാർ പട്ടണത്തിലേക്കു വരുന്നു (June 1842); രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം എത്തിച്ചേരുന്നു; ലോത്ത് അവരെ രാത്രി തങ്ങിക്കൊള്ളുവാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു (the Tarrying Time). ഒരു ന്യായവിധി ഉണ്ടാകുന്നു; തുടർന്ന് ഒരു വാതിൽ അടയുന്നു (October 22, 1844).

ഇത് ഒന്നിച്ചു ചേർക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, ഒരു താമസകാലം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തോടു സമന്വയിക്കുന്ന മറ്റൊരു ബൈബിളിലെ ചരിത്രത്തെ നാം പരിശോധിക്കും.

അടുത്ത ചരിത്രം വിശുദ്ധാലയത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തെയും ന്യായപ്രമാണത്തെയും സംബന്ധിച്ച നിർദ്ദേശങ്ങൾ മോശെ സ്വീകരിക്കുന്നതാകുന്നു.

ഈ ചരിത്രകാലത്ത്, ദൈവാലയത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിർദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിനായി മോശെ 46 ദിവസം ചെലവഴിച്ചു; ഇത് 1798 മുതൽ 1844 വരെ യഹോവ മില്ലറൈറ്റ് ദൈവാലയത്തെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന 46 വർഷങ്ങളോടും, യോഹന്നാൻ 2:20-ൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഹെറോദാവിന്റെ ദൈവാലയ പുനർനിർമാണത്തിലെ 46 വർഷങ്ങളോടും, മനുഷ്യദൈവാലയത്തിന്റെ 46 ക്രോമോസോമുകളോടും സമാന്തരമാണ്. ആറ് ദിവസങ്ങളിൽ യോശുവ മോശെയോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ ഒരുമിച്ച് മന്നാ ഭക്ഷിക്കുകയും പർവതത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന തോടിൽനിന്ന് പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. യോശുവ മോശെയോടുകൂടെ മേഘത്തിനുള്ളിൽ പ്രവേശിച്ചില്ല; പകരം, മോശെ മടങ്ങിവരുവാൻ കാത്തുകൊണ്ട് അവൻ പുറത്തു നിന്നുകൊണ്ട് ദിവസേന ഭക്ഷിക്കുകയും പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു; അതേസമയം മോശെ നാൽപ്പത് ദിവസങ്ങൾ ഉപവസിച്ചു.

പർവതത്തിലെ തന്റെ പാർപ്പുകാലത്ത്, ദൈവസാന്നിധ്യം പ്രത്യേകമായി വെളിപ്പെടുന്ന ഒരു വിശുദ്ധമന്ദിരം പണിയുന്നതിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ മോശെക്കു ലഭിച്ചു. “‘അവർ എനിക്കായി ഒരു വിശുദ്ധമന്ദിരം ഉണ്ടാക്കട്ടെ; ഞാൻ അവരുടെ നടുവിൽ വസിക്കേണ്ടതിന്നു’ (പുറപ്പാട് 25:8),” എന്നതായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ കല്പന.

വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടതായി 46 എന്ന സംഖ്യയെ നാം ഇവിടെ കാണുന്നു.

നിർഗമപുസ്തകത്തിൽ നിന്നു നാം വായിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ കഥയിൽ ഒരു താമസകാലത്തെ ശ്രദ്ധിക്കാം; കാരണം അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തും, മില്ലറൈറ്റ്‌കളുടെ കാലത്തും, ലോകാവസാനത്തിലും ഉണ്ടാകുന്ന താമസകാലത്തിന്റെ മുൻചായമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ആ താമസകാലം അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷം പ്രസംഗിക്കപ്പെടാനും, രണ്ടുതരം ആരാധകരെ ഉളവാക്കാനും സാധ്യമാക്കുന്ന സാഹചര്യത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. താമസകാലം ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിൽ കർത്താവിന്ന് നിർവഹിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു സാധിക്കേണ്ടതിനായുള്ള ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ഗതിശാസ്ത്രം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുമായിരുന്നില്ല. താമസകാലം എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു നാം കാണേണ്ടതുണ്ട്.

ഈ 46 ദിവസത്തെ കാലയളവ്, ഈ കാത്തിരിപ്പിന്റെ സമയം, കർത്താവ് ഒരു ജനവുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന സമയമാണ്.

ഈ ചരിത്രത്തിൽ കർത്താവ് മില്ലറൈറ്റുകളുമായി ഒരു നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചോ? അതെ.

ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് പെന്തെക്കൊസ്തിൽ അവൻ ക്രൈസ്തവസഭയോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചോ? അതെ.

അതിനാൽ, ഈ താമസത്തിന്റെ സമയം, ഒരു ജനവുമായി യഹോവ നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിന്റെ വഴിക്കുറിപ്പുകളിൽ ഒന്നാകുന്നു.

മോശെയുടെ ചരിത്രത്തിൽ നാം ഒരു താമസകാലം കാണുന്നു. ഈ കാലത്ത്, രണ്ട് പലകകൾ നിയമത്തെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; കർത്താവ് നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു കൊണ്ടും ആലയം പണിയുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നിർദേശങ്ങൾ മോശെയ്ക്ക് നൽകിക്കൊണ്ടുമിരിക്കുന്നു.

1798 മുതൽ 1844 വരെ, ആ 46 വർഷങ്ങളിൽ, കർത്താവിന് ആധുനിക ഇസ്രായേലോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടതിന്നു മില്ലറൈറ്റ് ദേവാലയത്തെ അവൻ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

മോശെയെയും എഴുപത് മൂപ്പന്മാരുടെ താമസകാലത്തെയും സംബന്ധിച്ചു നാം ഇപ്പൊഴേ വായിച്ച കാലഘട്ടത്തെ ബൈബിള്‍ ചരിത്രത്തിൽ പെന്തെക്കൊസ്ത് എന്നു വിളിക്കുന്നു—പസ്ഖയ്ക്കു ശേഷമുള്ള അമ്പതാം ദിവസം. പെന്തെക്കൊസ്തിനെ എന്നേക്കുമായി സ്മരിക്കേണ്ടതിന്നു യഹോവ യിസ്രായേലിനോടു കല്പിച്ചു. പുതിയ നിയമത്തിൽ, ഇതേ ചരിത്രത്തെ സ്മരിക്കുന്നതായി, പ്രാരംഭ ക്രിസ്തീയസഭയുടെ ഒരു കേന്ദ്രവിഷയമാണ് പെന്തെക്കൊസ്ത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തെ പെന്തെക്കൊസ്തിലും, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിലും, ഈ ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിലും ഈ തന്നെയുള്ള ഘടകങ്ങൾ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതായി നാം കാണുന്നു.

എമ്മാവൂസിലേക്കുള്ള വഴിയിലെ സംഭവത്തിന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ, ലൂക്കാ 24:44–52 അടിസ്ഥാനമാക്കി നാം പെന്തെക്കോസ്തിനെ പരിഗണിക്കാം.

ലൂക്കോസിൽ മുമ്പ്, യേശുവിനോടുകൂടെ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന രണ്ടുശിഷ്യന്മാർ അവരോടുകൂടെ താമസിക്കണമെന്നു അവനോടു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ബൈബിൾ ‘താമസിക്കുക’ എന്ന പദമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അവിടെ ഒരു താമസകാലം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഇതേ ചരിത്രത്തിൽ നാം വേറൊരു താമസകാലത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ശക്തിക്കായി യെരൂശലേമിൽ കാത്തിരിക്കണമെന്നുള്ള കല്പനയാൽ കാത്തിരിപ്പിന്റെ കാലം അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾക്കായി സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണം സംഭവിക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്.

താമസിച്ചിരിക്കുകയെന്നത് കാത്തിരിക്കുക എന്നർത്ഥമാണ്. “കാത്തിരിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.” എന്തിനുവേണ്ടി? ശക്തീകരണത്തിനായി.

മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ ശക്തീകരണത്തെ നിങ്ങൾ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല, അവർ ആ ശക്തിക്കായി കാത്തിരിക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെടുന്ന താമസകാലത്തെ നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ. അത് ആ കഥയുടെ ഒരു ഭാഗമാണ്. നിങ്ങളുടെ പിന്നിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വെളിച്ചം തുടർന്നും പ്രകാശിക്കേണ്ടതിന്ന്, നിങ്ങൾ സമ്പൂർണ്ണ ചരിത്രം മനസ്സിലാക്കണം.

ഇത് എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്കിപ്പോഴും കാണാനാവാതെിരിക്കാം, എന്നാൽ നാളെ അത് വ്യക്തമാകും.

മൂന്നു പ്രവചനങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റുകളെ ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയിലേക്ക് നയിച്ചു; അതുവഴിയാണ് താമസകാലവും ആദ്യ നിരാശയും ഉണ്ടായത്. വില്യം മില്ലർ തനിക്കു ആരംഭബിന്ദുവായി നൽകിയതാണെന്ന് പറഞ്ഞ അതേ മൂന്നു പ്രവചനങ്ങളാണിവ: 1335, 2520, 2300 ദിവസങ്ങൾ.

താമസകാലം അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ ഒരു നിർദിഷ്ട ഘടകമാണെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ആ താമസകാലത്തെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചതെന്താണെന്ന് നിങ്ങൾ ചോദിക്കേണ്ടതാണ്. അതിനെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചത് ഈ മൂന്ന് കാലപ്രവചനങ്ങളായിരുന്നു: 1335, 2520, 2300.

2520-ഉം 1335-ഉം സംബന്ധിച്ച പ്രവചനം നിങ്ങൾ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ മധ്യരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെ നിഷേധിക്കുകയും താഴെ ദുഷ്ടലോകത്തിലേക്കുള്ള പാതയിൽനിന്ന് വഴുതിവീഴുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇതെല്ലാംകൊണ്ടും നാം എത്തിച്ചേരുന്നത് അവിടേക്കാണ്.

അവർ മേലിൽ നിന്നുള്ള ശക്തിക്കായി കാത്തിരിക്കേണ്ടവരായതിനാൽ അവർ താമസിക്കുന്നു; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ആ ശക്തി അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയായിരുന്നു.

ബെത്താന്യ യെരൂശലേമിന്റെ ഒരു പ്രാന്തപ്രദേശമാണ്; നഗരത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം ഒരു മൈലും പാതിയും അകലെയാണ് അത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. യേശുവിന്റെ കാലത്ത് ജനങ്ങൾ എല്ലായിടത്തേക്കും നടന്ന് യാത്ര ചെയ്തിരുന്നതിനാൽ, ഇത് ഗണ്യമായൊരു ദൂരമായിരുന്നു.

ബേത്താനിയ എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ‘ദരിദ്രരുടെ ഭവനം’ എന്നാകുന്നു.

യേശുവിന് ഏറെ പ്രിയമായിരുന്ന സ്ഥലം ലാസർ, മറിയം, മാർത്താ എന്നിവർ പാർത്തിരുന്ന ബെഥന്യയായിരുന്നു.

വിജയപ്രവേശനം എന്ന ചരിത്രമാണ് മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയെ വിവരിക്കാൻ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.

യേശു വിജയപ്രവേശനത്തിനായി യെരൂശലേമിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, ദരിദ്രരുടെ ഭവനമായ ബേത്തന്യയിൽ അവൻ താമസിച്ചു. അർദ്ധരാത്രിക്കരച്ചിലിന് മുമ്പായി ഒരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ കാലം ഉള്ളതുപോലെ തന്നെ, വിജയപ്രവേശനത്തിനും മുമ്പായി ഒരു താമസത്തിന്റെ കാലമുണ്ട്. അവ സമാന്തര ചരിത്രങ്ങളാകുന്നു; എങ്കിലും നാം ഇപ്പോഴും ലൂക്കാ 24:44-52 നെയും യെരൂശലേമിൽ കാത്തിരിക്കുകയും താമസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെയും സംബന്ധിച്ചാണ് പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സമയത്ത്, മില്ലറൈറ്റുകൾക്ക് തിരുവെഴുത്തുകളെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹണം തുറന്നുകിട്ടി.

ആദ്യ നിരാശ അനുഭവിച്ച നിരാശിതന്മാർ തിരുവെഴുത്തുകളിൽ നിന്നു തങ്ങൾ താമസകാലത്തിലാണെന്നു കണ്ടു; കർത്താവിന്റെ വരവ് 1843-ൽ സംഭവിക്കുമെന്നു പ്രവചിക്കാൻ തങ്ങളെ നയിച്ച അതേ തെളിവ് ഇപ്പോൾ 1844 ആണെന്നു തെളിയിച്ചു.

കർത്താവ് അവർക്കായി എന്തു ചെയ്തു? അവൻ അവരുടെ ബോധം തുറന്നു. ഇത് ശിഷ്യന്മാരുടെ അനുഭവത്തോടു സമാന്തരമായ ഒരു ചരിത്രമാണ്.

യാക്കോബിന്റെ കഥയിൽ ഒരു താമസകാലമുണ്ട്. ഈ താമസകാലം അനേകം പ്രവചനാത്മക സത്യങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവയിൽ ചിലതിനെ മാത്രമേ നാം സ്പർശിക്കൂ.

ഉല്പത്തി 28-ാം അധ്യായം, 10-ാം വാക്യം മുതൽ ആരംഭിച്ച്, യാക്കോബിന്റെ ചരിത്രം ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യകാലത്തെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്നു. യാക്കോബിന്റെ പുത്രന്മാർ ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ഉള്ള 144,000 പേരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

യാക്കോബിന്ന് നാല് സ്ത്രീകളിൽ നിന്നു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി—രണ്ട് ഭാര്യമാർ, റാഹേലും ലേയയും, കൂടാതെ രണ്ട് ഉപപത്നിമാരും. അവൻ തന്റെ ഭാര്യമാർക്കായി വേല ചെയ്യേണ്ടിവന്നു: ലേയയ്ക്കായി 2520 ദിവസം, റാഹേലിനായി 2520 ദിവസം. യാക്കോബിന്റെ കഥയിൽ, വടക്കൻ രാജ്യത്തെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഈ രണ്ടു 2520-കളും നാം കാണുന്നു.

യാക്കോബ് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെയും 144,000 പേരുടെയും ഒരു പ്രതീകമാണ്. അവന്റെ ചരിത്രം ലോകാവസാനത്തിൽ നമുക്കു വെളിച്ചം പകരേണ്ടതാകുന്നു.

യഹോവ യാക്കോബിനോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. യഹോവ മോശെയോടും യിസ്രായേലിനോടും നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ഒരു താമസകാലമുണ്ടാകുന്നു; അവൻ യാക്കോബിനോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോഴും ഒരു താമസകാലമുണ്ടാകുന്നു; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ആധുനിക യിസ്രായേലിനോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോഴും ഒരു താമസകാലമുണ്ടാകുന്നു; പെന്തെക്കൊസ്തിൽ ക്രിസ്തീയ സഭയോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോഴും ഒരു താമസകാലമുണ്ടാകുന്നു.

ഈ കഥയിൽ, താമസകാലത്ത്, ദൈവവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന്റെ പ്രതീകമായ, ദൂതന്മാർ കയറുകയും ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന ഏണിയാൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന തന്റെ വചനത്തെക്കുറിച്ച്, കർത്താവ് തന്റെ ജനങ്ങളുടെ ഗ്രഹണം തുറക്കുന്നു.

അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സമയത്ത്, മില്ലറൈറ്റ് കന്യകമാർ ഉണർന്ന് ദൈവത്തിന്റെ ഭവനമായിത്തീരുന്നു. അവൻ അവരുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, അവരെ ആധുനിക യിസ്രായേലാക്കുന്നു.

“ലൂസ്” മാറ്റപ്പെടുന്നു. 1798-ൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ദൈവത്തിന്റെ ജനമായിരുന്നില്ല. മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രം, അവരോടു അവൻ നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവരെ തന്റെ ജനമാക്കി, അവരെ “ലൂസ്” എന്ന നിലയിൽ നിന്ന് “ബേതേൽ” എന്ന നിലയിലേക്കു മാറ്റിയതിന്റെ ചരിത്രമാണ്.

യാക്കോബിന്റെ നേർച്ച നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതാണ്. അവൻ ദൈവത്തോടു അപേക്ഷിക്കുന്നത്, തന്നെ വഴിയിൽ—പുരാതന പാതകളിൽ—കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമെന്നതും, താൻ ഭക്ഷിക്കേണ്ട അപ്പം തരണമെന്നതുമാണ്. മില്ലറൈറ്റുകൾ തങ്ങളുടേതായ അപ്പം തന്നേ ഭക്ഷിക്കേണ്ടവരാണ്; പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ഭോഷത്വത്തിലേക്കു അവർ മടങ്ങിപ്പോകരുത്.

ദൈവം നമുക്കു തരുന്ന അപ്പം നാം തുടർന്നും ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമെങ്കിൽ, അവൻ തന്റെ നിയമം നമ്മോടുകൂടെ നിലനിറുത്തും. യാക്കോബിന്റെ നേർച്ചയിൽ പറയുന്ന അപ്പവും വസ്ത്രവും 1843-ലെ ചാർട്ടിലുള്ള സത്യങ്ങളെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; അവയെ എലൻ വൈറ്റ് “യുഗങ്ങളായ പാറ”—പുരാതന പാതകളും അപ്പവും—എന്നു വിളിക്കുന്നു.

കാത്തിരിപ്പിന്റെ സമയത്ത് അവൻ അവരുടെ ഗ്രഹണശക്തി തുറന്നുകൊടുക്കുമ്പോൾ, അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് പടിയിലൂടെ ദൂതന്മാരെ മേലേക്കും താഴേക്കും അയച്ചുകൊണ്ടാണ്.

നിങ്ങൾ സത്യം സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ പങ്കുവെക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം നിങ്ങൾക്കുണ്ട്. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം നിറവേറ്റുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഏണി—ആശയവിനിമയത്തിന്റെ മാർഗം—ആയിത്തീരുന്നത്. ആ മാർഗമായിരിക്കുവാൻ തന്നെയാണ് നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

യാക്കോബിന്നു ഒരു താമസകാലമുണ്ട്; അവൻ താമസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ കോവണിപ്പടിയെക്കുറിച്ചു സ്വപ്നം കാണുന്നു; ആ കോവണിപ്പടി, ആ താമസകാലത്ത് കർത്താവു തന്റെ ജനങ്ങൾക്കു തന്റെ വചനത്തിന്റെ അർത്ഥബോധം തുറന്നുകൊടുക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ ചരിത്രത്തിൽ കർത്താവു തന്റെ ജനങ്ങളോടു നിയമബന്ധത്തിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവരെ ലൂസിൽനിന്നു എടുത്തു ദൈവത്തിന്റെ ഭവനമായ ബേഥേലാക്കി മാറ്റുന്നു.

ക്രിസ്തുവായ നിലമ്പിൽ കയറുകയും ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന ദൂതന്മാർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ആശയവിനിമയത്തിന്റെ മാർഗം സെഖര്യാവിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇതിനെക്കുറിച്ച് *Review and Herald*, July 20, 1897-ൽ പരാമർശിക്കുന്നു, എങ്കിലും അവർ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പ്രതീകം ഉപയോഗിക്കുന്നു.

പൊൻതൈലം ദൈവം വിശ്വാസികളുടെ വിളക്കുകൾ ക്ഷയിച്ച് അണഞ്ഞുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിന് അവയ്ക്ക് പൂരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കൃപയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങളിലൂടെ ഈ വിശുദ്ധ തൈലം സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഒഴിച്ചുകൊടുക്കപ്പെടുന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദുഷ്ടതയുടെ ശക്തികൾ മനുഷ്യരിന്മേൽ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണം നേടിയേനേ.

ദൈവം നമ്മിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്ന ആശയവിനിമയങ്ങളെ നാം സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ ദൈവം അനാദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, അന്ധകാരത്തിലുള്ളവർക്കു കൈമാറപ്പെടേണ്ടതിന്നു നമ്മുടെ ആത്മാക്കളിലേക്കു അവൻ ഒഴുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്വർണ്ണതൈലത്തെ നാം നിരസിക്കുന്നു. ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽപ്പാൻ പുറപ്പെടുവിൻ’ എന്ന വിളി വരുമ്പോൾ, വിശുദ്ധ തൈലം സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്തവരും ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയെ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പരിപോഷിപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്തവരും, മൂഢകന്യകമാരെപ്പോലെ, തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ എതിരേൽപ്പാൻ തങ്ങൾ സന്നദ്ധരല്ലെന്നു കണ്ടെത്തും. തൈലം സമ്പാദിക്കേണ്ട ശക്തി അവർക്കു സ്വയം ഇല്ല; അവരുടെ ജീവിതം തകർന്നുപോകുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനായി അപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയും, മോശെ ചെയ്തതുപോലെ, ‘നിന്റെ മഹത്വം എനിക്കു കാണിച്ചുതരേണമേ’ എന്നു നാം യാചിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ദൈവസ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെടും. സ്വർണ്ണനാളികളിലൂടെ സ്വർണ്ണതൈലം നമ്മിലേക്കു കൈമാറപ്പെടും. ‘ശക്തിയാലല്ല, ബലത്താലുമല്ല, എന്റെ ആത്മാവിനാലത്രേ എന്നു സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.’ നീതിസൂര്യന്റെ ദീപ്തമായ കിരണങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടു ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾ ലോകത്തിൽ വെളിച്ചങ്ങളായി പ്രകാശിക്കുന്നു.” Review and Herald, July 20, 1897.

യാക്കോബിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ കഥ നമുക്കുണ്ട്. ഒരു താമസകാലമുണ്ട്; അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിനും ഭൂമിക്കും ഇടയിലുള്ള ആശയവിനിമയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഏണി കാണുന്നു.

സെഖര്യാവു നമ്മോടു രണ്ട് സ്വർണ്ണനാളികളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. ഒരു ഏണിക്കു രണ്ട് പ്രധാനത്തണ്ടുകളോ വശരേഖകളോ ഉണ്ടാകുന്നു; എന്നാൽ സെഖര്യാവു അവയെ രണ്ട് സ്വർണ്ണനാളികളെന്നു വിളിക്കുന്നു.

സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഏണിയിൽനിന്ന് താഴേക്കു വരുന്ന സന്ദേശങ്ങൾ നാം സ്വീകരിക്കുകയും അവയെ മറ്റുള്ളവർക്കു അറിയിക്കുകയും വേണം. നാം അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, നാം ആ ഏണിയുടെ ഒരു ഭാഗമായി, ആ ആശയവിനിമയ പ്രക്രിയയുടെ ഒരു ഭാഗമായി തീരുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇതിനെ പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, അവർ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ നിറവേറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു. യാക്കോബിന്റെ താമസകാലം മത്തായി 25-ലെയും ഹബക്കൂക്ക് 2-ലെയും താമസകാലമാണ്: “ദർശനം താമസിച്ചാലും, അതിനായി കാത്തിരിക്ക.”

യാക്കോബിന്റെയും സെഖര്യാവിന്റെയും കഥ ഒരേ താമസകാലങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

കാലതാമസത്തിന്റെ സമയം, മറ്റ് കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം, കർത്താവു തന്റെ അനുയായികളുടെ ദൈവവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രഹണം വർധിപ്പിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ആ വിശുദ്ധ തൈലം സ്വീകരിക്കാതിരുന്നാൽ, നിങ്ങൾ ഒരു മൂഢകന്യകയാണ്.

നിങ്ങൾ ഈ ചരിത്രഘട്ടത്തിലെത്തുമ്പോൾ, വാതിൽ അടയുകയും നിങ്ങൾ ഒരു ഭോഷക കന്യകയായിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ഒരിക്കലും കേട്ടതിലൊക്കെയും അത്യന്തം ദുഃഖകരമായ വാക്കുകൾ: ‘ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.’”

മധ്യരാത്രിയിലെ വിളിയിൽനിന്ന് താമസകാലത്തെ നിങ്ങൾ വേർതിരിക്കാനാവില്ല. താമസകാലം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ധാരാളമായ പകർച്ചയെ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു; അതുവഴി മധ്യരാത്രിയിലെ വിളിയിൽ ദൈവജനത്തിന്റെ വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രഹണം തുറക്കപ്പെടുകയും, ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരെ മൂഢകളായ കന്യകമാരിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയിക്കുന്ന എണ്ണ ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ക്രിസ്തു തന്റെ കിരീടകൃത്യം ആയ ലാസറസിനെ ഉയിർപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഒരു താമസകാലം ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ലാസറുസ് രോഗിയായിരിക്കുന്നു. വന്ന് അവനെ പരിചരിക്കണമേ” എന്ന സന്ദേശം യേശു സ്വീകരിച്ചു. എന്നാൽ യേശു ഉടൻ പോയില്ല.

ശിഷ്യന്മാർ ഇതിൽ ഇടറിപ്പോയി എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നു. തന്റെ സുഹൃത്തിന് അവൻ സഹായം ചെയ്യാൻ പോകാത്തതു എന്തുകൊണ്ടെന്നും, മെസീയാവെന്ന നിലയിൽ തന്റെ ശക്തി തെളിയിക്കാത്തതു എന്തുകൊണ്ടെന്നും അവർ അതിശയിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ താമസിച്ചു.

മരിച്ചവരെ ജീവിപ്പിക്കാനുള്ള അധികാരം തനിക്കുണ്ടെന്നതിന് അവർക്കു ഇനിയും ഒരു തെളിവ് നൽകേണ്ടതിന്നു അവൻ താമസിച്ചു.

ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിച്ച ഈ കിരീടമണിയിക്കുന്ന അത്ഭുതം, അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിലും ദൈവത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ അവകാശവാദത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിച്ചു.

അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സമയത്ത്, കർത്താവ് ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് മുദ്രയിടുന്ന പ്രക്രിയയുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. മില്ലറൈറ്റുകൾ മുദ്രയിടപ്പെടുകയായിരുന്നുവു; അതുവഴി 144,000-ന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം നൽകപ്പെട്ടു.

ലാസറുസിന്റെ പാഠം ഇതാകുന്നു: അതിക്രമങ്ങളിലും പാപങ്ങളിലും മരിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരാളെ ക്രിസ്തുവിന് ജീവനിലേക്കു കൊണ്ടുവരുവാൻ കഴിയും.

ലാസറിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഗത്തിൽ ക്രിസ്തു മരണത്തെ നിദ്രയായി നിർവചിക്കുന്നു.

അവർ എല്ലാവരും നിദ്രയിലാണ്. അവൻ താമസിക്കുന്നു. ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിച്ച്, അവരെ ജീവൻ പ്രാപിപ്പിക്കുകയും തന്റെ മുദ്ര അവരിന്മേൽ വെക്കുകയും ചെയ്യും. ഇതാണ് അവന്റെ പരമശ്രേഷ്ഠമായ അത്ഭുതം.

നമ്മുടെ ചരിത്രത്തിൽ, അവൻ 144,000 പേരെ മുദ്രയിടുമ്പോൾ, അവരെ ഒരു കൊടിസൂചകമായി ഉയർത്തുന്നു.

സെഖര്യാവു പറയുന്നു, ആ പതാകം കിരീടത്തിലെ രത്നങ്ങളെപ്പോലെയാകുന്നു. ഇത് അവന്റെ കിരീടധാരണമായ പ്രവൃത്തിയാണ്.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ സത്യത്തിന്റെ പകർച്ചയും വെളിപ്പാടും ഉണ്ടായതോടെ, താമസകാലം കർത്താവ് സത്യം തുറന്നുകാട്ടുന്ന സമയത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. മുകളിലേക്കു കയറുകയും താഴേക്കു ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന ദൂതന്മാരോടുകൂടിയ പടിക്കലാണ് മുദ്രയിടൽ പ്രക്രിയ നടക്കുന്നത്.

ഇപ്പോൾ നാം വിജയോത്സവപ്രവേശനത്തെ നോക്കാം. *Spirit of Prophecy*, വാള്യം 4, പേജ് 250-ൽ സഹോദരി വൈറ്റ് വിജയോത്സവപ്രവേശനത്തെ എന്തിനോടാണ് ഉപമിക്കുന്നത് എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക.

വിജയപ്രവേശനം അർദ്ധരാത്രിയിലെ വിളിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

1901 ഫെബ്രുവരി 21-ലെ *The Youth Instructor*-ൽ വിജയപ്രവേശത്തെക്കുറിച്ച് സഹോദരി വൈറ്റ് എന്ത് പറയുന്നു എന്ന് നമുക്ക് വായിക്കാം.

“രക്ഷകന്റെ മഹത്തായ പരമോന്നത അത്ഭുതം, ലാസറിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ച സംഭവം, ജനങ്ങളിൽ അത്ഭുതകരമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു; അതിനാൽ യേശു പാർത്തുകൊണ്ടിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു ഒരു വലിയതും അതിയായ ഉത്സാഹമുള്ളതുമായ ജനക്കൂട്ടം ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു.” അങ്ങനെ, വിജയകരമായ പ്രവേശനത്തിനു മുമ്പ് അവൻ ബെഥന്യയിൽ പാർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഇത് കാത്തിരിപ്പിന്റെ കാലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

തന്റെ ശുശ്രൂഷാകാലത്ത് കുതിരപ്പുറത്ത് അല്ല, സവാരിയേറാൻ ക്രിസ്തു സമ്മതിച്ച ആദ്യ അവസരമിതായിരുന്നു; അതിനെ, അവൻ തന്റെ രാജകീയ ശക്തിയും അധികാരവും പ്രഖ്യാപിച്ച് ദാവീദിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ തന്റെ സ്ഥാനമേற்கാൻ പോകുന്നു എന്ന അടയാളമായി ശിഷ്യന്മാർ വ്യാഖ്യാനിച്ചു.

ആനന്ദപൂർവ്വം അവർ ആ ചുമതല നിർവഹിച്ചു. അവർ കഴുതക്കുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി, അതിനെ അഴിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു, യേശു അതിന്റെമേൽ ഇരുന്നു.

യേശു ആ മൃഗത്തിന്മേൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, സ്തുതിയുടെയും ജയഘോഷത്തിന്റെയും മുഴക്കങ്ങൾ അന്തരീക്ഷം നിറച്ചു. അവൻ രാജകീയതയുടെ യാതൊരു ബാഹ്യചിഹ്നവും ധരിച്ചിരുന്നില്ല; രാജ്യാഭരണ വസ്ത്രവും അണിഞ്ഞിരുന്നില്ല; സൈനികരും അവനെ അനുഗമിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ പ്രത്യാശാഭരിതമായ പ്രതീക്ഷയിൽ ഉണർന്നു നിന്ന ഒരു സമൂഹം അവനെ ചുറ്റി നിന്നിരുന്നു.

അവൻ ഇപ്പോഴേക്കും ഒരു മരിച്ചവനെ ഉയിർപ്പിച്ചിരുന്നു. അവൻ ഇസ്രായേലിന്റെ രക്ഷകനായി വരുന്നു എന്നു ജനങ്ങൾ വിചാരിച്ചു. ഈ ജനങ്ങൾ ആരായിരുന്നു?

ആ പ്രദക്ഷിണത്തിൽ വിലാപവും കരച്ചിലും ഒന്നും കേൾക്കപ്പെട്ടില്ല. മുമ്പൊരിക്കൽ അന്ധരായിരുന്നെങ്കിലും, ദൈവപുത്രൻ കണ്ണുകൾ സൌഖ്യമാക്കിയവർ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.

വഴി നയിക്കുന്നത് ആര്? മുമ്പ് ലയോദിക്യരായിരുന്നവര്‍.

താൻ മരിച്ചവരിൽനിന്നു ഉയിർപ്പിച്ച ഒരുവൻ താൻ കയറിയിരുന്ന മൃഗത്തെ നടത്തി കൊണ്ടിരിക്കെ, അവർ യേശുവിനോടു ചേർന്ന് തിങ്ങിനിന്നു. ഒരിക്കൽ ബധിരരുമായും മൂകരുമായും ഉണ്ടായിരുന്നവർ, ഇപ്പോൾ സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചവരായി, ആനന്ദഭരിതമായ ഹൊശന്നാഗീതങ്ങളെ കൂടുതൽ മുഴങ്ങാൻ സഹായിച്ചു. മുമ്പ് മുടന്തന്മാരായിരുന്നവർ, ഇപ്പോൾ നടന്നു, ഈന്തപ്പനയുടെ കൊമ്പുകൾ ഒടിച്ച് അവന്റെ വഴിയിൽ വിരിച്ചു.

ഒരിക്കൽ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കുഷ്ഠരോഗി, അവിടെ രക്ഷകന്റെ ശക്തിയാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവനായി ഉണ്ടായിരുന്നു. “യഹോവേക്കു സ്തോത്രം ചെയ്‍വിൻ; അവൻ നല്ലവൻ ആകുന്നു; അവന്റെ കരുണ എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നു” എന്നു ഘോഷിച്ചുകൊണ്ട്, അവൻ തന്റെ വസ്ത്രം രക്ഷകന്റെ വഴിയിൽ വിരിച്ചു.

സൗഖ്യമാക്കിയ ഭൂതബാധിതൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഇപ്പോൾ അവൻ സമബുദ്ധിയോടെ, തന്റെ സാക്ഷ്യം ചേർത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ‘യഹോവ എനിക്കായി മഹത്തായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഞാൻ ആനന്ദിക്കുന്നു.’

പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട മരിച്ചവർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ അവനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വിധവയും അനാഥനും അവന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. ചെറുപ്രായക്കാരായ കുട്ടികളും, രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചവരും, ശവകുടീരത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടവരും, വീണ്ടെടുപ്പുകാരന്റെ വഴിയിൽ ഈന്തപ്പനകൊമ്പുകളും പുഷ്പങ്ങളും വിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അങ്ങനെ, ദരിദ്രരുടെ വീട്ടിൽ യേശു താമസിക്കുന്നു; ഇത് താമസിക്കുന്ന കാലത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

എന്തുകൊണ്ട്? അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അവർക്കുമേൽ തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പകർന്നു അവരുടെ ഗ്രഹണശക്തി തുറന്നുകൊടുക്കുവാൻ അദ്ദേഹം ഒരുങ്ങിയിരിക്കയാൽ.

ഈ കഥയിൽ, അവൻ ഒരു രാജാവായി വരുന്നു; ഇത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് യേശു ഒരു രാജ്യം സ്വീകരിക്കുവാൻ വരുമോ? അതെ.

ഇതാണ് വിജയപ്രവേശനം; അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി ഉയർത്തുന്നവർ ഉണ്ടാകും.

ഈ ജനങ്ങൾ ആരാണ്? അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തിയാൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ടവരാണ്.

ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ സന്ദേശവും, നമ്മെ കുരുടരിൽനിന്ന് കാണുന്നവരായും, മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ജീവനുള്ളവരായും, കുഷ്ഠരോഗിയിൽനിന്ന് ശുദ്ധരായും മാറ്റുന്ന അവന്റെ ശക്തിയും, അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്ന വിജയപ്രവേശനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വഹിക്കപ്പെടുന്നു. ആ സന്ദേശം വഹിക്കുന്നത് എന്താണ്?

ക്രിസ്തു എന്തിന്മേലാണ് സവാരി ചെയ്യുന്നത്? ഒരു കഴുതപ്പുറത്ത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ സന്ദേശത്തെ വഹിക്കുന്നത് ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശമാണ്.

1840-ൽ, ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തിപ്രാപ്തി ഇസ്‌ലാമിന്റെ നിയന്ത്രണത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒന്നാം സന്ദേശം രണ്ടാം സന്ദേശത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു; അവയെ വേർതിരിക്കാനാവില്ല.

ആദ്യ സന്ദേശം രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശത്തെ വഹിക്കുന്നു.

ഇസ്ലാം നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രവചനം നിവൃത്തിയായതോടെ, ഒന്നാം സന്ദേശം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഈ സ്ഥിരീകരണം ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന് ശക്തി പകർന്നു; അതിന്റെ ഫലമായി പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ അതിനെതിരെ തങ്ങളുടെ വാതിലുകൾ അടച്ചു.

പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ വാതിലുകൾ അടച്ചത് ഇസ്ലാമിന്റെ സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചതായിരുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം നമ്മുടെ ചരിത്രത്തെ മുൻചിത്രീകരിക്കുന്നു.

144,000 പേരുടെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയത്ത്, കർത്താവ് തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പകർന്നു, തിരുവെഴുത്തുകളെ അഡ്വെന്റിസത്തിലെ ലൗദിക്യക്കാരും കുഷ്ഠരോഗികളും ആയവർക്കു തുറന്നുകൊടുക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ സന്ദേശം വീണ്ടും കഴുതയാൽ വഹിക്കപ്പെടുന്നു — ഇസ്‌ലാമിന്റെ സന്ദേശം.

വിജയോത്സവപ്രവേശനം രാജാവിന്റെ വരവാകുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവൻ രാജ്യം സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇതാണ് വിജയോത്സവപ്രവേശനം.

ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണു ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ അവരുടെ വിധിയിലേക്കു മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നത്.

ചില തിരുവചനങ്ങൾ താമസകാലത്തെ പ്രത്യേകിച്ച് ഉന്നയിക്കുന്നു. നാം അവയെ വേഗത്തിൽ പരിശോധിച്ച്, തുടർന്ന് സഹോദരി വൈറ്റിന്റെ ഒരു പ്രസ്താവനയോടെ സമാപിക്കാം.

ഇതുതന്നെയാണിവിടെ, 1844 മാർച്ച് 22, താമസകാലത്തെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.

1844 മാർച്ച് 22 ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ഒരു പ്രവചനം അല്ല. അത് മില്ലറൈറ്റുകാർ തെറ്റിദ്ധരിച്ച തീയതിയാണ്; എന്നാൽ അത് ആദ്യ നിരാശയ്ക്കു കാരണമായി, താമസകാലത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി.

തിരുവെഴുത്തുകൾ ദൈവം താമസകാലം ഉളവാക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. അത് ഉളവാക്കുന്നത് ജനങ്ങളുടെ തെറ്റിദ്ധാരണയാകുന്നു: ‘ദർശനം താമസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നുവെങ്കിലും അതിനായി കാത്തിരിക്ക; അതു താമസിക്കയില്ല; അതു വ്യാജമല്ല.’

ഇത് രണ്ട് രീതികളിൽ വായിക്കാം. ഏത് രീതിയിൽ വായിച്ചാലും, “കാത്തിരിപ്പവൻ ഭാഗ്യവാൻ; 1335-ൽ എത്തിച്ചേരുന്നവനും ഭാഗ്യവാൻ. എന്നാൽ നീ അവസാനം വരെയും നിന്റെ വഴി പോകുക; നീ വിശ്രമിക്കും, ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനം നിന്റെ അവകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യും.”

1335-ലേക്കു വരുന്നതിന്റെ അനുഗ്രഹം സമയപ്രവചനത്തിന്റെ അവസാനം പ്രാപിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമാത്രമല്ല. ചാർട്ടിൽ 1335 1843-ൽ അവസാനിക്കുന്നു. ആ അനുഗ്രഹം പ്രവചനത്തിന്റെ അവസാനമാത്രമല്ല, മറിച്ച് താമസകാലത്തിന്റെ അനുഭവമാണ്. ആ അനുഗ്രഹം താമസകാലത്തിനും 1844 ഒക്ടോബർ 22-നും ഇടയിൽ സംഭവിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടത് ഇതിലാണു. "കാത്തിരിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ."

കാത്തിരിപ്പ് താമസകാലം മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ആകുന്നു. നിങ്ങൾ അവനെ കാത്തിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും.

മില്ലറൈറ്റുകളുടെ തെറ്റിദ്ധാരണ തന്നെയായിരുന്നു താമസകാലത്തെ ഉളവാക്കിയത്. ദർശനം നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട സമയത്തേക്കുള്ളതാണ്—1844 ഒക്ടോബർ 22. അത് അസത്യമായി തീരുകയില്ല; എന്നാൽ തെറ്റിദ്ധാരണ കാരണം അത് താമസിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ വിചാരിക്കും.

കർത്താവു ആ തെറ്റിദ്ധാരണ ഉദ്ദേശപൂർവ്വം ക്രമീകരിച്ചോ? അതെ. സഹോദരി വൈറ്റ് അങ്ങനെ പറയുന്നു.

1843 ചാർട്ടിലൂടെ ഉണ്ടായ തെറ്റിദ്ധാരണയെ കർത്താവുതന്നെ ഉളവാക്കി. വില്യം മില്ലർ താൻ ഒരിക്കലും 1843 എന്നു നിർണായകമായി പ്രസ്താവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു; എന്നാൽ 1843-ൽ സഹോദരന്മാർ അദ്ദേഹത്തോടു ‘if’ എന്ന പദം നീക്കുകയും 1843-നെ ഒരു വഴിക്കല്ലായി അടയാളപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമെന്ന് അഭ്യർഥിച്ചു. ഇത് ഒരു പ്രവചനാത്മക വഴിക്കല്ലാണ്, ഹബക്കൂക്ക് 2-ന്റെ ഒരു നിറവേറലാണ് എന്നു സഹോദരി വൈറ്റ് പറയുന്നു. 1843-നെ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഈ വഴിക്കല്ലാണ് താമസകാലത്തെ ഉളവാക്കിയത്.

ദാനിയേൽ 12:12-13 ശ്രദ്ധിക്കുക: “കാത്തிருந்து ആയിരത്തി മുന്നൂറ്റി മുപ്പത്തിയഞ്ചു ദിവസങ്ങളിലേക്കു എത്തുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.”—“1335-ലേക്കു എത്തുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ. 1843-ലേക്കു എത്തുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ,” അതാണ് 12-ാം വാക്യം.

വചനം 13: “എന്നാൽ നീ അവസാനത്തോളം നിന്റെ വഴി പോകുക; കാരണം നീ വിശ്രമിക്കും, ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ നിന്റെ അവകാശഭാഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യും.” ദാനിയേൽ 12:12-13 (KJV).

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് 12-ാം വാക്യത്തെയും 13-ാം വാക്യത്തെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, 1335-ന്റെ അനുഗ്രഹം 1843-ലും 1844-ലും നിവൃത്തിയാകുന്നു എന്നു പറയുന്നു. അത് ഒരു സമയബിന്ദുവിനെക്കുറിച്ചല്ല; മറിച്ച്, ക്രിസ്തുവിന്റെ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള വിജയപ്രവേശനത്തെ കാത്തിരിക്കുന്നവരും, കോണിയിലേയ്ക്ക് കയറുകയും ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന ദൂതന്മാരെ തിരിച്ചറിയുകയും, കർത്താവ് അവർക്കു നിയമത്തിന്റെ രണ്ടു പലകകൾ നല്കുമ്പോൾ അവനോടുകൂടെ നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെയാണത് സംബന്ധിക്കുന്നത്.