പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവ്: നടത്തുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു

ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകൾ 95ൽ 3

ഈ പരമ്പരയുടെ പേര് “ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകൾ” എന്നതാണ്. ഇതുവരെ, 1843-ലെയും 1850-ലെയും ചാർട്ടുകളിൽ നിന്ന് ചില സത്യങ്ങൾ നാം എടുത്തുവരുന്നത്, ഈ ഘട്ടത്തിൽ അവയെ ബൈബിള്‍ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രതിരോധിക്കാനല്ല, മറിച്ച് എലൻ വൈറ്റ് ഈ സത്യങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്നുവെന്ന് സ്ഥാപിക്കാനാണ്. ഈ അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളെ നിങ്ങൾ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതേ സമയം നിങ്ങൾ പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയും നിരസിക്കുകയാണ് എന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ നിലപാട്. ആദ്യം അത് രേഖപ്പെടുത്താൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ ആദ്യ അവതരണത്തിൽ, 1798 മുതൽ 1844 വരെ ഉള്ള വഴിക്കുറികളോടുകൂടിയ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തെ ഞങ്ങൾ സംക്ഷിപ്തമായി പ്രതിപാദിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ അവസാന അവതരണത്തിൽ, താമസകാലം മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് വാതിൽ അടയുന്നതുവരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെ ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ അടുത്തായി പരിശോധിച്ചു; ആ കാലഘട്ടത്തെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി 1844 ഓഗസ്റ്റ് 12–17-ന് നടന്ന എക്സീറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ ചരിത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു; 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ അത് തുടർന്നു. 1844 മാർച്ചിൽ ആരംഭിച്ച താമസകാലം, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെയും അതിന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കാൻ ഒരു ജനത്തെ ഒരുക്കിയ ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയുടെയും ഭാഗമാണ്.

ഇന്നലെ ഇത് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും മനസ്സുകളിലും സ്ഥാപിക്കാമെന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ പ്രത്യാശ. ദൈവവചനത്തിലെ താമസകാലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും ലോകാവസാനത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. എലൻ വൈറ്റ്, 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11നെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരും അവർ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളെക്കാൾ അധികമായി നമ്മുടെ ദിവസത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിച്ചത്.” 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11 ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “ഇവയൊക്കെയും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന നമ്മെ ബോധിപ്പിപ്പാൻ അവ എഴുതിയിരിക്കയും ചെയ്യുന്നു.” മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രം ലോകാവസാനത്തിൽ സംഭവിക്കാനുള്ളതിന്റെ ചരിത്രമാണ്. താമസകാലത്തെയും അതിന് പിന്നാലെ സംഭവിക്കുന്നതെയും സംബന്ധിക്കുന്ന ഈ സകല ബൈബിൾചരിത്രങ്ങളും മില്ലറൈറ്റ് താമസകാലത്തും അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയിലും എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണിക്കുന്നു. ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതായതിനാൽ നാം ഈ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഈ ചാർട്ടുകളിലെ ആദ്യ വിഷയത്തോടാണ് നാം ഇടപെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നത്, എങ്കിലും അതിനെക്കുറിച്ച് വളരെ അധികം പരാമർശിച്ചിട്ടില്ല. എലൻ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി അംഗീകരിക്കുന്നുവെന്ന് നാം കാണിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആദ്യ ഉപദേശം 2520 ആകുന്നു. ആദ്യത്തെ രണ്ടു അവതരണങ്ങളും നമ്മെ ഇവിടെത്തേക്കു നയിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചവയായിരുന്നു. നാളെ രാവിലെ, ഈ ചാർട്ടിലുള്ള ‘ഡെയിലി’യെ പരിഗണിക്കാൻ നാം ആരംഭിക്കും.

ലൈഫ് സ്കെച്ചസ്, പേജ് 196-ൽ നിന്നു തുടങ്ങാം: “കർത്താവ് നമ്മെ നയിച്ച വഴിയെയും, നമ്മുടെ കഴിഞ്ഞ ചരിത്രത്തിൽ അവൻ നൽകിയ ഉപദേശങ്ങളെയും നാം മറന്നുപോകുന്ന പക്ഷം മാത്രമേ ഭാവിയെക്കുറിച്ചു നമുക്കു ഭയപ്പെടേണ്ടതായി വരൂ.” ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിക്കു ഭാവിയെക്കുറിച്ചു ഭയപ്പെടേണ്ട ഏക കാര്യം പാതയിൽനിന്നു വഴുതി വീണു നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്. ഭയപ്പെടേണ്ട കാര്യം നിത്യജീവൻ പ്രാപിക്കാതിരിക്കലാണ്. ഇവിടെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നു, ഭാവിയെക്കുറിച്ചു നമുക്കു ഭയപ്പെടേണ്ടതൊന്നുമില്ല, രണ്ട് കാര്യങ്ങളെ ഒഴിച്ചാൽ. അഡ്വെന്റിസത്തിലെ പ്രവചനാത്മാവിൽ ഇത് സാധാരണയായി ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ഭാഗമാണ്; എങ്കിലും, അവൾ ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന നയിപ്പിക്കൽ ഏതാണ്, ഉപദേശങ്ങൾ ഏവയാണ് എന്നു ആരെങ്കിലും വിശദമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് അപൂർവമായിട്ടാണ് നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നത്.

അവൾ സൂചിപ്പിക്കുന്ന നേതൃത്വം അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ ചരിത്രമെന്നത് ഞങ്ങൾ കാണിച്ചുതരാം. അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ ചരിത്രത്തിൽ, താമസത്തിന്റെ സമയത്തും, അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ വരവിലും പ്രഖ്യാപനത്തിലും, കൂടാതെ 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-ന് വാതിൽ അടച്ചതിലും ക്രിസ്തുവായിരുന്നു നേതൃത്വം വഹിച്ചത്. അവനോടുകൂടെ അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു വിശ്വാസത്താൽ പ്രവേശിക്കാനാകുന്ന ഒരു ജനത്തെ ഉല്പാദിപ്പിക്കേണ്ടതിനായി അവൻ ആ ചരിത്രം രൂപകല്പന ചെയ്തു. അവന്റെ ഉപദേശങ്ങളെപ്പോലെ തന്നേ, ആ പ്രത്യേക ചരിത്രവും മറന്നുപോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നാം ഭയപ്പെടേണ്ടതാണ്.

മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയെ ഉത്പാദിപ്പിച്ച ഒരു പ്രത്യേക ഉപദേശം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കാണിച്ചുതരാം. ആ ഉപദേശം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതനമല്ലായിരുന്നു; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വന്ന മരിച്ചവരുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശവും അല്ലായിരുന്നു. മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചത് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ഒരു പ്രത്യേക ഉപദേശമായിരുന്നു; അവിടെ കർത്താവ് നയിച്ചു; അവിടുന്നുടെ നടത്തിപ്പും അവിടുന്നുടെ ഉപദേശവും നാം മറക്കുന്നതല്ലാതെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ട യാതൊന്നുമില്ല.

അവന്റെ നേതൃത്വത്തിന്റെയും അവന്റെ ഉപദേശത്തിന്റെയും പ്രതീകം അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയാണെന്ന് ഞങ്ങൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. എല്ലൻ വൈറ്റിന്റെ ആദ്യ ദർശനത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഭാഗം വീണ്ടും വായിക്കാം:

അവർ മദ്ധ്യരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെ നിഷേധിക്കുന്നു; മദ്ധ്യരാത്രിയിലെ നിലവിളിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട്, മദ്ധ്യരാത്രിയിലെ നിലവിളിയിൽ കർത്താവു തങ്ങളെ നയിച്ചിരുന്നില്ലെന്നു അവർ വാദിക്കുന്നു. അവർ മദ്ധ്യരാത്രിയിലെ നിലവിളിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ നേതൃത്വം നിഷേധിക്കുന്നു.

2520-നെ സംബന്ധിച്ചു കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് അതിനെ പ്രസക്തമായ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി നാം അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ വീണ്ടും ഒരിക്കൽ നോക്കിക്കാണും.

അനേകർ ഇങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെ ചെയ്യാതിരുന്ന ചിലരും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു അതിന്റെ അർത്ഥം. അവിടെ “അവർ” എന്നു പറയുന്നില്ല; “അനേകർ” എന്നാണ് പറയുന്നത്—ഇവിടെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ആ അനുച്ഛേദത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “രണ്ടാം വരവിന്റെ സമയത്തേക്കു ബാധകമാണെന്നു അവർ കരുതിയിരുന്ന പ്രവചനങ്ങളോടു പരസ്പരം നെയ്തുചേർന്നവയായി . . . .” ഏതു പ്രവചനങ്ങളെയാണ് അവർ രണ്ടാം വരവിനോടു ബാധകമാണെന്നു വിശ്വസിച്ചത്? 2520, 2300, 1335. ഈ മൂന്ന് കാലപ്രവചനങ്ങളും 1843-ൽ അവസാനിക്കുന്നു എന്നും, അതുതന്നെയാണ് രണ്ടാം വരവ് എന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

1842-ലെ പ്രാരംഭകാലത്തുതന്നെ, “ദർശനം എഴുതുക; വായിക്കുന്നവൻ ഔടി വായിക്കേണ്ടതിന്നു അതിനെ പലകകളിൽ വ്യക്തമായി എഴുതുക” എന്നിങ്ങനെ ഈ പ്രവചനത്തിൽ നൽകിയ നിർദേശം, ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും ദർശനങ്ങളെ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുവാൻ ഒരു പ്രവചനപ്പട്ടിക തയ്യാറാക്കുവാൻ ചാൾസ് ഫിച്ചിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഈ പട്ടികയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം ഹബക്കൂക്കിനോടു നൽകിയ കല്പനയുടെ ഒരു നിവൃത്തിയായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, ദർശനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ ഒരു പ്രത്യക്ഷമായ താമസം—ഒരു വൈകിപ്പോക്കിന്റെ കാലം—അതേ പ്രവചനത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന കാര്യം അന്നൊരുവനും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. നിരാശയ്ക്ക് ശേഷം, ഈ വചനഭാഗം വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ളതായിത്തോന്നി: “ദർശനം നിശ്ചയിച്ച കാലത്തേക്കുള്ളതു തന്നേ; അതു അവസാനത്തിൽ പ്രസ്താവിക്കും, വ്യാജമാകയുമില്ല; അതു താമസിച്ചാലും അതിന്നായി കാത്തിരിക്ക; അതു നിശ്ചയമായി വരും, താമസിക്കയുമില്ല. . . . നീതിമാൻ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും.”

നിങ്ങൾ ക്രമമായ ജോലിയിലായാലും അക്രമമായ ജോലിയിലായാലും—എലൻ വൈറ്റ് യഥാക്രമം കോൺഫറൻസ് ജോലിക്കും സ്വയംപിന്തുണയുള്ള ജോലിക്കും ഉപയോഗിക്കുന്ന പദങ്ങൾ—അതിന് കാര്യമായില്ല. അഡ്വെന്റിസത്തിലുള്ള പ്രമുഖ സ്വയംപിന്തുണയുള്ള ശുശ്രൂഷകളിലേക്കോ ജനറൽ കോൺഫറൻസിലേക്കോ ബൈബ്ലിക്കൽ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലേക്കോ നിങ്ങൾ ചെന്നാലും, 1843 ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ച് അവരോടു ചോദിച്ചാൽ, അവർ പറയും: “ഈ ചാർട്ടിൽ അനവധി തെറ്റുകൾ ഉണ്ട്.” ഈ ചാർട്ടിലെ ചില സംഖ്യകളിലുള്ള “ഒരു തെറ്റിന്മേൽ” കർത്താവ് തന്റെ കൈ വെച്ചുനിന്നുവെന്ന് പറയുന്ന എലൻ വൈറ്റിനോടു അവർ അസമ്മതിക്കുന്നു.

എന്നാൽ അവർ തങ്ങളെത്തന്നെയും ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തോടു വിരോധമായി നിലനിറുത്തുന്നു. ഹബക്കൂക്കിൽ ഈ ദർശനം “... കള്ളം പറയുകയില്ല” എന്നു പറയുന്നു. മുൻഗാമികൾ 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ ഇടേണ്ടതായിരുന്ന ദർശനം, അവർ അങ്ങനെ തന്നെയിട്ടതും, ഹബക്കൂക്ക് 2-ന്റെ ഒരു നിവർത്തിയാണ്. അവർ ഈ ചാർട്ടിൽ സ്ഥാപിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ദർശനം ഇതുതന്നെയാണ്; ഹബക്കൂക്ക് 2 പറയുന്നത് ഈ ദർശനം “... കള്ളം പറയുകയില്ല” എന്നാകുന്നു. അതിനാൽ, ഈ ചാർട്ട് “പിഴവുകളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു” എന്ന് നിങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ പ്രവചനാത്മാവിനെയും ബൈബിളിനെയും ഒരുപോലെ വിരോധിക്കുന്നു.

അവൾ രണ്ട് തരത്തിലുള്ള ആരാധകരെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നു ശ്രദ്ധിക്കുക. ഈ നിരാശ വന്നപ്പോൾ പലരും പ്രവചനങ്ങളെ പഠിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു എന്നു അവൾ പറയുന്നു; അതിലൂടെ തുടർന്നില്ലാത്ത ഒരു വിഭാഗവും ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് കൂടുതൽ വെളിച്ചം ലഭിക്കും.

ഹബക്കൂക്ക് 2:1–4 ന്റെ നിവൃത്തി ഈ 1843 ലെ ചാർട്ടും 1850 ലെ ചാർട്ടുമാകുന്നു. ഹബക്കൂക്കിൽ തന്നെയും, 4-ആം വാക്യം നീതിമാൻ തന്റെ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും എന്നും ഹൃദയം ഉന്നതിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ചും പറയുന്നു. അത് രണ്ടു വർഗ്ഗത്തിലുള്ള ആരാധകരെ വിവരണം ചെയ്യുന്നു. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ ചരിത്രം രണ്ടു വർഗ്ഗത്തിലുള്ള ആരാധകരെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു, ആ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളോടാണ് ഹബക്കൂക്കിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.

അടുത്ത അനുച്ഛേദത്തിൽ, ഹബക്കൂക്ക് 2-നെയും യെഹെസ്കേലിനെയും പരാമർശിച്ചശേഷം, അവൾ വർഗങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ ഇപ്രകാരം തിരിച്ചറിയുന്നു: “കാത്തിരിക്കുന്നവർ.” കാത്തിരിക്കുന്നവർ ആരാണ്? അവർ ദാനീയേൽ 12 നിറവേറ്റുന്നവരാണ്: “കാത്തிருந்து 1335-ൽ എത്തുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.” ഈ വർഗം കാത്തിരിക്കുന്നവരാകുന്നു.

ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു സഹോദരിയിൽ നിന്നൊരു ഫോൺവിളി ലഭിച്ചു; അവർ ചില വർഷങ്ങളായി കിഴക്കൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചു വരികയായിരുന്നു. അവർ അവിടുത്തെ സ്വദേശിനിയായിരുന്നു; പിന്നീട് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലേക്കു താമസം മാറ്റി, ഈ സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ വീണ്ടും തിരിച്ചുപോയി. അവർ പ്രതിരോധം നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്; അവരുടെ മുൻസഭാകുടുംബം, അവരുടെ രാജ്യത്തിലെ നേതൃത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു, “അവൾക്കു നേരെ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്നതിനായി” ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. അടുത്തിടെ, ഈ സന്ദേശം കൂട്ടങ്ങൾക്കു പങ്കുവെക്കുന്നതിനായി കർത്താവ് അവൾക്കു വാതിൽ തുറന്നു.

ഇന്ന് പുലർച്ചെയേ അവൾ വിളിച്ച്, ഒരു തടസ്സം ഗതാഗതമാണെന്ന് പങ്കുവെച്ചു. ഈ സന്ദേശം യാത്രചെയ്ത് ഉപദേശിക്കുന്നതിനായി അവർക്കൊരു കാർ ആവശ്യമായിരുന്നു, എന്നാൽ അതിനാവശ്യമായ ധനം അവർക്കില്ലായിരുന്നു. അവർ ഈ സ്ഥലത്ത് എത്തിച്ചേരുന്നമുതൽ തന്നെ, കർത്താവിനാൽ ബോധ്യപ്പെട്ട അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ നിന്നുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ ഒരു കാർ വാങ്ങാൻ മതിയാകുന്നത്ര പണം അയച്ചു.

നിരാശരായിരുന്നവർക്കു സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതു ഈ തരത്തിലുള്ള അനുഭവമായിരുന്നു. അവർ നിരാശരായിരുന്നുവെങ്കിലും, കർത്താവു അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു തിരുവെഴുത്തുകളിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്തു: “ഈ നിരാശ എന്റെ നിർദേശപ്രകാരമായിരുന്നു. മുന്നോട്ടു നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുവിൻ.”

കാലതാമസമുള്ള ഒരു സമയത്തെയും ആരാധകരുടെ രണ്ട് വർഗ്ഗങ്ങളെയും കുറിച്ച് രണ്ടും സംസാരിക്കുന്നതിനാൽ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയെ ഹബക്കൂക്ക് 2-നോട് എങ്ങനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക.

ഇപ്പോൾ, അവൾ ഇതിനെ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തോടാണ് പ്രയോഗിക്കുന്നത്; എന്നാൽ അവൾ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക—“അവസാന നാളുകളിൽ ജീവിക്കുന്ന സഭ ഇവിടെ ദൃശ്യമാക്കപ്പെടുന്നു,”—“അവസാന നാളുകളിൽ ജീവിക്കുന്ന സഭ” ആർ ആണ്? അതു നമ്മളാണ്.

“വരൻ താമസിച്ചിരിക്കെ,” വരൻ എപ്പോൾ താമസിച്ചു? 1844 മാർച്ച് 22-ന്. അവൻ താമസിക്കുന്നു. ഇനി എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്? ഈ രണ്ടു വർഗങ്ങൾ പ്രകടമാകാൻ പോകുന്നു.

നാം അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെ മറന്നുപോകുകയും താഴെയുള്ള ദുഷ്ടലോകത്തിലേക്കുള്ള പാതയില്‍നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍, നാം സുവിശേഷം ഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ലെന്നതാണ് അതിലൂടെ വെളിവാകുന്നത്. നിത്യസുവിശേഷം എന്നത് പരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനസന്ദേശത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി രണ്ടു തരത്തിലുള്ള ആരാധകരെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്. താമസകാലം മുതല്‍ വാതില്‍ അടയുന്നതുവരെ ഇതാണ് നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ പരമാവധി. ഇവിടെ, കര്‍ത്താവ് താമസകാലത്ത് രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളെ എടുത്ത് അവരെ തനിക്കൊപ്പമായി ന്യായവിധിയിലേക്കു നയിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും, അവര്‍ക്കു യഥാര്‍ഥത്തില്‍ എണ്ണ ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നു തെളിയിക്കുന്നതിനായി അവരെ ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിലൂടെ കടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ് പൊന്നിനെ മാലിന്യത്തില്‍നിന്നും, ഗോതമ്പിനെ കളയില്‍നിന്നും, ജ്ഞാനികളെ മൂഢരില്‍നിന്നും വേര്‍തിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ പരമാവധി.

നിരാശ വന്നപ്പോൾ, രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും വ്യത്യസ്തമായി നിദ്രിക്കുവാൻ തുടങ്ങി; എന്നാൽ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർക്കുപോലും അവരുടെ തീക്ഷ്ണതയിൽ ചില അംശം നഷ്ടമായി. ഇതിൽ കർത്താവു തന്നെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അതുവഴി എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി എന്ന സന്ദേശം വന്നപ്പോൾ, അവരുടെ ഇടയിൽ അവൻ ഒരു പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കേണ്ടതിന്നു.

സ്പിരിറ്റ് ഓഫ് പ്രൊഫസി, വാള്യം 4, പേജ് 228-ൽ നിന്ന്: ഈ പ്രക്രിയയെ—താമസകാലം മുതൽ വാതിൽ അടയുന്നതുവരെ ഉള്ള അർദ്ധരാത്രിയുടെ ഘോഷത്തെ—കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ പരീക്ഷിക്കുന്നതിനായുള്ളതാണെന്ന് ഓർക്കുക. എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ ഉണ്ടായ അർദ്ധരാത്രിയുടെ ഘോഷം, അതിന്റെ പ്രഖ്യാപനം 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ നീണ്ടുനിന്നതു, ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്. രണ്ട് തരത്തിലുള്ള ആരാധകരുടെ ഇടയിൽ അർദ്ധരാത്രിയുടെ ഘോഷത്തിന്റെ ഫലത്തിനായി ഒരുങ്ങിക്കുന്ന താമസകാലത്തിൽ നിന്ന് അതിനെ വേർതിരിക്കാനാവില്ല. നിങ്ങൾ അർദ്ധരാത്രിയുടെ ഘോഷത്തെ മനസ്സിലാക്കണം; കാരണം നിങ്ങൾ അത് മനസ്സിലാക്കാതിരുന്നാൽ, നിങ്ങൾ പാതയിൽ നിന്ന് വീണുപോകും.

ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ പരീക്ഷിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു. പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടലിൽ ഉണ്ടായ ഒരു തെറ്റ് അവന്റെ കൈ മൂടിക്കെട്ടി. അവന്റെ കൈ, കർത്താവിന്റെ കൈ, പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടലിൽ ഉണ്ടായ ഒരു അസാധാരണ തെറ്റ് മൂടിക്കെട്ടി — “പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ” എന്നത് ബഹുവചനത്തിൽ. അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ആ പിശക് കണ്ടെത്തിയില്ല; അവരുടെ എതിരാളികളിൽ ഏറ്റവും പണ്ഡിതന്മാരായവർക്കും അതു കണ്ടെത്താനായില്ല. അവർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളുടെ നിങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ ശരിയാണ്. ഏതോ മഹത്തായ സംഭവം സംഭവിക്കാനിരിക്കektedir; എന്നാൽ അത് മിസ്റ്റർ മില്ലർ പ്രവചിക്കുന്നതല്ല; അത് ലോകത്തിന്റെ മാനസാന്തരമാണ്, ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവ് അല്ല.”

പ്രതീക്ഷയുടെ കാലം കടന്നുപോയി, തന്റെ ജനത്തിന്റെ വിടുതലിനായി ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷനായില്ല. സത്യസന്ധമായ വിശ്വാസത്തോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി തങ്ങളുടെ രക്ഷകനെയായി കാത്തിരുന്നവർ കടുത്ത നിരാശ അനുഭവിച്ചു. എങ്കിലും കർത്താവ് തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റിയിരുന്നു: തന്റെ പ്രത്യക്ഷത കാത്തിരിക്കുകയാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ അവൻ പരീക്ഷിച്ചിരുന്നു. അവരിൽ അനേകർ സത്യത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തേക്കാൾ ഭയത്താലായിരുന്നു പ്രേരിതരായത്. പ്രതീക്ഷിച്ച സംഭവം സംഭവിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ, ഈ ആളുകൾ തങ്ങൾക്ക് നിരാശയൊന്നും ഉണ്ടായില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു; ക്രിസ്തു വരുമെന്ന് അവർ ഒരിക്കലും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. സത്യവിശ്വാസികളുടെ ദുഃഖത്തെ പരിഹസിക്കാൻ ആദ്യം മുന്നോട്ടുവന്നവരിൽ ഇവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഇതാണ് കർത്താവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം. ഭാവിയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ടതൊന്നുമില്ല; നമ്മുടെ കഴിഞ്ഞ അനുഭവത്തിൽ കർത്താവ് നമ്മെ എങ്ങനെ നടത്തിക്കൊണ്ടുവന്നുവെന്ന് നാം മറന്നുപോകുന്നത്രമാത്രം ഒഴിച്ചാൽ, കൂടാതെ നമ്മുടെ കഴിഞ്ഞ അനുഭവത്തിൽ കർത്താവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളെ നാം മറന്നുപോകുന്നത്രമാത്രം ഒഴിച്ചാൽ, ഭയപ്പെടേണ്ടതൊന്നുമില്ല. ഈ നടത്തിപ്പിനെ അവന്റെ ഉപദേശത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കാനാവില്ല എന്നു ഞങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

നിരാശരായവർ ഇരുളിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടില്ല; കാരണം, ആത്മാർഥ പ്രാർത്ഥനകളോടെ പ്രവാചകകാലഘട്ടങ്ങളെ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ, ആ തെറ്റ്—ആ ഏകവിശിഷ്ടമായ തെറ്റ്—കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു; കൂടാതെ പ്രവാചക എഴുത്തുകോൽ താമസകാലം വരെ പിന്തുടരുകയും ചെയ്തു. ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആനന്ദഭരിതമായ പ്രതീക്ഷയിൽ, ദർശനത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷമായ താമസം കണക്കിലെടുത്തിരുന്നില്ല; അതു ദുഃഖകരവും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതുമായ ഒരു അതിശയമായി വന്നു. എങ്കിലും സത്യത്തിൽ ആത്മാർത്ഥരായ വിശ്വാസികളെ വികസിപ്പിക്കാനും ശക്തിപ്പെടുത്താനും ഈ പരീക്ഷണം അത്യന്തം ആവശ്യമായിരുന്നു. താമസകാലം അത്യന്തം ആവശ്യമായിരുന്നു. അതു രണ്ട് വർഗ്ഗങ്ങളെ പ്രകടമാക്കുകയും, മദ്ധ്യരാത്രി ഘോഷത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് വാതിൽ അടയുന്നതുവരെ പ്രകടമാകേണ്ട അവരുടെ സ്വഭാവങ്ങളെ വികസിപ്പിക്കാൻ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു മാത്രമല്ല, പ്രശ്നത്തിന്റെ ശരിയായ ഭാഗത്ത് നിലകൊള്ളുവാൻ പോകുന്നവരെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും അതു ആവശ്യമായിരുന്നു. താമസകാലത്തെ മദ്ധ്യരാത്രി ഘോഷത്തിൽ നിന്നോ വാതിൽ അടയുന്നതിൽ നിന്നോ നിങ്ങൾക്ക് വേർതിരിച്ചുനിർത്താൻ സാധിക്കുകയില്ല.

നിങ്ങൾ മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയെ നിഷേധിക്കുമ്പോൾ, അതേ ചരിത്രത്തെയാണു നിങ്ങൾ നിഷേധിക്കുന്നത്. മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈ എന്നത് എക്സീറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ സാമുവൽ സ്നോ പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശം മാത്രമല്ല; അത് താമസകാലത്തിന്റെ അനുഭവവുമാണ്. കർത്താവ് നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് ഇവിടേക്കാണ്. നമ്മുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചു നമുക്കു ഭയപ്പെടേണ്ടതൊന്നുമില്ല; നമ്മുടെ മുൻകാല ചരിത്രത്തിലെ കർത്താവിന്റെ നടത്തിപ്പിനെ—അഥവാ താമസകാലത്തിന്റെയും മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെയും ഈ ചരിത്രത്തെ—നാം മറക്കുന്ന പക്ഷം മാത്രമേ ഭയത്തിനിടയുള്ളു. അവിടെയാണ് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അവൻ നിത്യസുവിശേഷത്തെ പരമോച്ചസ്ഥായിയിലെത്തിച്ചു, ആരാധകരായ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളെ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത്.

നമുക്ക് സമയം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ചർച്ച ചെയ്യാമായിരുന്നു. അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മത്തിന് ഒന്നിലധികം ശരിയായ നിർവചനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം; എന്നാൽ ഇവിടെ അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ പരീക്ഷിക്കുന്ന വിശുദ്ധ ചരിത്രങ്ങളിൽ, സാത്താൻ ദോഷത്തെ നന്മയോടും അസത്യത്തെ സത്യത്തോടും കലർത്തിക്കൊണ്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെയാണ്. കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന തിരുവെഴുത്തുകളുടെ വിശുദ്ധ ചരിത്രങ്ങളിൽ, നിങ്ങൾ എപ്പോഴും അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മത്തെ—സത്യത്തെ അസത്യത്തോടു കലർത്തുന്ന സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ—കാണും. ജനങ്ങൾ ഈ പരീക്ഷണഘട്ടത്തിലെത്തുമ്പോൾ, അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം വിഷയങ്ങളെ മൂടിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.

നോഹാവിന്റെ പരീക്ഷണകാലം എത്തിയപ്പോൾ, അതിനു മുമ്പുതന്നെ സാത്താന്റെ വിത്ത് ദൈവത്തിന്റെ വിത്തുമായി കലർന്നിരുന്നു എന്നു ബൈബിൾ നമ്മോടു പറയുന്നു. അതാണ് നോഹാവിന്റെ കാലത്ത് അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം നിവൃത്തിയാകുവാൻ കാരണമായത്; ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ ഇത് ദൈവപുത്രന്മാർ മനുഷ്യരുടെ പുത്രിമാരെ ഭാര്യമാരായി എടുത്തതായി പ്രകടമാകുന്നു—രണ്ടു വിത്തുകളുടെ കലർച്ച, നോഹാവിന്റെ പരീക്ഷണത്തിന് മുമ്പേ സംഭവിക്കുന്ന അധർമ്മത്തിന്റെ ആ മർമ്മം.

മോശെയുടെയും ചെങ്കടലിന്റെയും പരീക്ഷണസമയത്ത്, ചെങ്കടലിലും സീനായിലും പരീക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന യിസ്രായേൽ അവിടെ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ മിസ്രയീമിന്റെ ഉപദേശങ്ങളാൽ ദുഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് വിവരിക്കുന്നു. അതായിരുന്നു അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം—സാത്താനിക ഉപദേശങ്ങളാൽ സ്വാധീനിക്കപ്പെടുക.

യഹൂദരുടെ കാലത്ത്, സൻഹെഡ്രിൻ അവരുടെ പരിശോധനാപ്രക്രിയ നിരസിക്കാൻ വഴിയൊരുക്കിയത് ഗ്രീക്ക് ഉപദേശങ്ങളായിരുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളിലെ മില്ലറൈറ്റുകൾ പാപ്പീയ സ്വാധീനത്തിന്റെ 1260 വർഷങ്ങളിൽ നിന്നു പുതുതായി പുറത്തുവന്നവരായിരുന്നു; ആ സ്വാധീനം ശുദ്ധമായ വിത്തിനെ അശുദ്ധമായ വിത്തിനോടു കലർത്തി ദുഷിപ്പിക്കുകയും, അതുവഴി മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പരീക്ഷണത്തിനു മുമ്പേ നിലനിന്നിരുന്ന അധർമ്മത്തിന്റെ ഒരു രഹസ്യം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

അതുതന്നെയാണ് എല്ലായ്പ്പോഴും സന്നിഹിതമായിരിക്കുന്ന അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം.

അകൃത്യത്തിന്റെ മർമ്മം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ പഠിക്കണമെങ്കിൽ, *Patriarchs and Prophets* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ആദ്യ അധ്യായത്തിലേക്കു പോകുക. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സാത്താൻ അകൃത്യത്തിന്റെ മർമ്മം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിയിൽ വരുത്തി എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മോടു പറയുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഏതു ദൂതന്മാർ നിലനിൽക്കും, ഏവർ നീക്കപ്പെടും എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു പരീക്ഷ ഉണ്ടാകാനിരിക്കെ, ആ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയ്ക്ക് മുമ്പുതന്നെ സാത്താൻ അവിടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തന്നേ അകൃത്യത്തിന്റെ മർമ്മം പ്രവർത്തിയിൽ വരുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ദൈവവചനത്തിനുമുകളിൽ തന്റെ വചനത്തെ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടും, അതിലുപരി, തന്റെ വ്യാജബോധനങ്ങളെ മറ്റുള്ളവരിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ നയിച്ചുകൊണ്ടും—ഒരു ദുഷ്ടപ്രവർത്തിയായി—സാത്താൻ ഇത് ചെയ്തു. അവൻ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ സംശയം നിക്ഷേപിക്കും; തുടർന്ന് നിങ്ങൾ പുറത്തേക്കു പോയി ആ സംശയം ഒരു കൂട്ടരോടു പ്രകടിപ്പിക്കും. ആ സംശയത്തെക്കുറിച്ച് ആരെങ്കിലും പരാതിപ്പെട്ടാൽ, അവർ അവനെക്കുറിച്ചല്ല, നിങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരിക്കും പരാതി പറയുക.

അടുത്തിടെ, വാഷിംഗ്ടണിലെ സ്‌പൊക്കെയ്നിലെ ഒരു പാസ്റ്റർ Early Writings, പേജ് 74-നെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ എലൻ വൈറ്റിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ നിഘണ്ടുവായ Webster's Dictionary നോക്കി; figures എന്നത് ഗണിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒന്നും അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല.” അത് കേട്ട ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും അത് പരിശോധിക്കുകയില്ല; പകരം അവനെ വിശ്വസിക്കുമായിരുന്നു. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞതു പറഞ്ഞാലും, ആ ഭാഗത്തിൽ figures എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് സംശയം വിതയ്ക്കുകയായിരുന്നു ആ പാസ്റ്റർ; യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ, അവൻ കള്ളം പറയുകയായിരുന്നു. Webster's 1828 Dictionary ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: FIGURE, n. Arithmetic-ൽ, 2, 7, 9 പോലെയുള്ള ഒരു സംഖ്യയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിഹ്നം.

അവൻ സംശയം പ്രകടിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു; അധർമ്മത്തിന്റെ രഹസ്യം എന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ് അവൻ ചെയ്യുന്നതായിരുന്നത്. ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഈ സമയത്ത്, നിങ്ങൾ സത്യം സ്വയം മനസ്സിലാക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാതിരിക്കയും വേണമെന്ന്—അവർ കാണാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ—അത് അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾക്കായി അവൻ വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു; കാരണം, “. . . അധർമ്മത്തിന്റെ രഹസ്യം ഇതിനകം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു: . . . .”

അത് വഴിതെറ്റിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയാണ്; ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ പലപ്പോഴും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു. ബൈബിളിലോ പ്രവചനാത്മാവിലോ ഒരു വാക്കിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ, ആദ്യം നിഘണ്ടുക്കളിലേക്കല്ല നോക്കേണ്ടത്; പ്രവാചകനിലേക്കാണ് നോക്കേണ്ടത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ദാനീയേൽ 8:11-ൽ ദാനീയേൽ ഹീബ്രു വാക്കായ rum ഉപയോഗിക്കുന്നു; അതിനെ “taken away” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതിന് “നീക്കിക്കളഞ്ഞു” എന്നർത്ഥമാണെന്ന് ആളുകൾ കരുതുന്നു; എന്നാൽ ദാനീയേൽ rum മറ്റഞ്ച് പ്രാവശ്യം കൂടി ഉപയോഗിക്കുന്നു, അവിടെയൊന്നും അതിന് “take away” എന്നർത്ഥമില്ല—അതിന്റെ അർത്ഥം “ഉയർത്തുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക” എന്നതാണ്. അതിനാൽ, ദാനീയേൽ 8:11-ൽ rum എന്നതിന് “take away” എന്നർത്ഥമെന്നാണ് കരുതുന്നത്, ദാനീയേൽ ആ വാക്ക് ഉപയോഗിച്ച രീതിയെ പിന്തുടരുന്നതല്ല, മറിച്ച് പാരമ്പര്യത്തെ പിന്തുടരുന്നതാണ്.

അതുപോലെതന്നെ, എലൻ വൈറ്റിന്റെ കാര്യത്തിലും: Early Writings, 74-ൽ “figures” എന്നത് കലാരൂപങ്ങളെയോ ഗ്രാഫിക്സിനെയോ അർത്ഥമാക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അവകാശപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, “എലൻ വൈറ്റിന്റെ കാലത്തെ നിഘണ്ടുവിൽ figures എന്നതിന് ഗണിതം എന്നു പറയുന്നില്ല” എന്ന് നിങ്ങൾ പറയാം; മിക്ക ആളുകളും അത് പരിശോധിക്കുകയില്ലെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ. എന്നാൽ അവർ പരിശോധിച്ചാൽ, figures എന്നതിന് ഗണിതം എന്ന അർത്ഥവും ഉണ്ടെന്ന് അവർ കണ്ടെത്തും.

എന്നാൽ നിങ്ങൾ ആദ്യം പോകേണ്ട സ്ഥലം എലൻ വൈറ്റിന്റെ സ്വന്തം എഴുത്തുകളിലേക്കാണ്: “figures” എന്നു പറഞ്ഞാൽ അവൾ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? *Early Writings* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ 74-ാം പേജിൽ അവൾ പറയുന്നു: “His hand was over and hid a mistake in some of the figures,” എന്നും 236-ാം പേജിൽ അവൾ പറയുന്നു: “His hand covered a mistake in the reckoning of the prophetic periods.” തന്റെ പദപ്രയോഗത്തിൽ “figures” എന്നു പറഞ്ഞത് പ്രവാചകകാലഘട്ടങ്ങളെയാണെന്ന്—അതായത് ചിത്രകല അല്ല, ഗണിതപരമായ കണക്കുകൂട്ടലുകളെയാണെന്ന്—ആ പ്രവാചകസ്ത്രീ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അപ്പോൾ, കർത്താവ് തന്റെ കൈ ഏതിന്റെമേൽ വെച്ചിരുന്നതാണ്? പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടലിലെ ഒരു പിശകിന്മേൽ—അക്കങ്ങളിന്മേലാണ് അവൻ തന്റെ കൈ വെച്ചിരുന്നത്.

ഇതാണ് മുഖ്യസാരം. ഞങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന അതേ സന്ദേശം അനേകർ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഞാൻ അവരെ പിന്തുണക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ 2520 എന്ന വിഷയത്തിലും എലൻ വൈറ്റ് അത് സാധുവായ ഒരു പ്രവചനമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നോയെന്ന ചോദ്യത്തിലും, ഇതാണ് ആ വാദം—ഇതാണ് തെളിവ്, നിങ്ങൾ ആരംഭിക്കേണ്ടിടവും ഇതുതന്നെയാണ്. മറ്റു എല്ലാ വാദങ്ങളും സാധുവും സത്യസന്ധവും ആകുന്നു, എങ്കിലും ഇതാണ് ആരംഭബിന്ദു.

ആദ്യകാല രചനകൾ, പേജ് 74-ൽ, ചില സംഖ്യകളിലെ ഒരു തെറ്റിന് മീതെ കർത്താവ് തന്റെ കൈ വെച്ചിരുന്നു എന്നു പറയുന്നിടത്ത്, അതിന്റെ അർത്ഥം അവൾ അതേ പുസ്തകത്തിൽ തന്നെ, പേജ് 236-ൽ, ഇങ്ങനെ നിർവചിക്കുന്നു: “ഞാൻ ദൈവജനത്തെ സന്തോഷപൂർവ്വമായ പ്രത്യാശയിൽ, അവരുടെ കർത്താവിനെ നോക്കി കാത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരായി കണ്ടു. എന്നാൽ ദൈവം അവരെ പരീക്ഷിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചു.” അവൾ സംസാരിക്കുന്നത് താമസകാലത്തെക്കുറിച്ചും, ആദ്യ നിരാശയെക്കുറിച്ചുമാണ്.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ നിരാശയെക്കുറിച്ചല്ല അവൾ സംസാരിക്കുന്നത്; കാരണം അവിടെയും അവർ പരീക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. ഇവിടെ അവൾ സംസാരിക്കുന്നത് താമസകാലത്തെക്കുറിച്ചാണ്: “ദൈവം അവരെ പരീക്ഷിക്കുവാൻ നിർണ്ണയിച്ചു.” “പ്രവാചകകാലഘട്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടലിലെ ഒരു പിശകിനെ അവന്റെ കൈ മറച്ചു.” താമസകാലത്തിലൂടെ അവൻ അവരെ എങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു? പ്രവാചകകാലഘട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹിക്കലിന്മേൽ തന്റെ കൈ വച്ചുകൊണ്ട്. ഭാവിയെക്കുറിച്ചു നിങ്ങൾക്കു ഭയപ്പെടേണ്ട ഒന്നുമില്ല; കർത്താവു ഭൂതകാലത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിലും തന്റെ ഉപദേശങ്ങളിലുമായി, നമ്മെ എങ്ങനെ നയിച്ചുവെന്നതു നാം മറക്കുന്നതൊഴികെ.

കാലതാമസകാലം ഉളവാക്കിയ ഉപദേശങ്ങൾ ഈ പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളായിരുന്നു. “പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൂട്ടലിൽ ഉണ്ടായ ഒരു തെറ്റ് അവന്റെ കൈ മറച്ചുവെച്ചു. തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ കാത്തിരുന്നവർ ഈ തെറ്റ് കണ്ടെത്തിയില്ല,”—ഏകവചനത്തിലുള്ള തെറ്റ്—“കാലത്തെ എതിർത്ത ഏറ്റവും പാണ്ഡിത്യമുള്ള പുരുഷന്മാരും അതു കാണുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. തന്റെ ജനത്തിന് ഒരു നിരാശാനുഭവം ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് ദൈവം ഉദ്ദേശിച്ചു. സമയം കടന്നുപോയി; തങ്ങളുടെ രക്ഷകനെ ആനന്ദപൂർണ്ണമായ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നവർ ദുഃഖിതരുമും മനോവിഷണ്ണരുമായിത്തീർന്നു; എന്നാൽ യേശുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും, ഭയത്താൽ സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചവർ, പ്രതീക്ഷിച്ച സമയത്ത് അവൻ വന്നില്ലെന്നതിൽ സന്തോഷിച്ചു. അവരുടെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുകയോ ജീവിതത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല. സമയം കടന്നുപോകുന്നത് അത്തരത്തിലുള്ള ഹൃദയങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി നന്നായി കണക്കുകൂട്ടപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ രക്ഷകന്റെ പ്രത്യക്ഷതയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന ദുഃഖിതരുമായും നിരാശരായും നിന്നവരെ പരിഹസിക്കാനും അവഹേളിക്കാനും ആദ്യം തിരിഞ്ഞത് അവരായിരുന്നു. തന്റെ ജനത്തെ പരീക്ഷിക്കുകയും, പരീക്ഷണഘട്ടത്തിൽ പിന്നോട്ടു പിന്മാറുന്നവരാരെന്നു വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി അവർക്കു സൂക്ഷ്മമായ ഒരു പരിശോധന നല്കുകയും ചെയ്തതിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനം ഞാൻ കണ്ടു.

യേശുവും സകല സ്വർഗ്ഗീയ സൈന്യവും, മധുരമായ പ്രത്യാശയോടെ തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾ സ്നേഹിച്ചവനെ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നവരെ സഹതാപത്തോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി നിരീക്ഷിച്ചു. അവരുടെ പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ അവരെ താങ്ങിനിറുത്തുവാൻ ദൂതന്മാർ അവരുടെ ചുറ്റും വിഹരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ അശ്രദ്ധരായിരുന്നവർ ഇരുട്ടിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടു; ദൈവം സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് അവർക്കയച്ച പ്രകാശം അവർ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ കോപം അവരുടെ നേരെ ജ്വലിച്ചു. തങ്ങളുടെ കർത്താവ് എന്തുകൊണ്ട് വന്നില്ലെന്നു ഗ്രഹിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ലാത്ത ആ വിശ്വസ്തരായ നിരാശിതർ ഇരുട്ടിൽ വിട്ടുകളയപ്പെട്ടില്ല. വീണ്ടും അവർ പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെ അന്വേഷിക്കേണ്ടതിന്നു തങ്ങളുടെ ബൈബിളുകളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു. സംഖ്യകളിൽനിന്ന് കർത്താവിന്റെ കൈ നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു, തെറ്റ്—ഒന്നേയൊന്ന്—വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു.

ഇവിടെ അവൾ 1843 ലെ ചാർട്ടിലെ അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായ തെറ്റ് വിശദീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ആ അക്കങ്ങൾ പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവയാണെന്ന് അവൾ ഇതിനകം തന്നെ നിർവചിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. “പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ 1844 വരെ എത്തുന്നതായി അവർ കണ്ടു; കൂടാതെ, പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി കാണിക്കാനായി അവർ അവതരിപ്പിച്ച അതേ തെളിവുകൾ തന്നെയാണ് അവ 1844-ൽ അവസാനിക്കുമെന്നത് തെളിയിച്ചതും.” ചർച്ചയ്ക്ക് ഇതോടെ വിരാമം! എലൻ വൈറ്റ് 2520-ന് തന്റെ അംഗീകാരമുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നു.

1843-ലെ ചാർട്ടിൽ അവർ 1843-ൽ അവസാനിക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കിയ പ്രവചനകാലങ്ങൾ മൂന്നു മാത്രമായിരുന്നു: 1335, 2520, 2300. ഈ ചാർട്ടിലെ ചില കണക്കുകളിലുള്ള—പ്രവചനകാലങ്ങളിലുള്ള—ഒരു പിഴവിന്മേൽ ദൈവം തന്റെ കൈ വെച്ചുനിർത്തിയിരുന്നു; അവിടുന്ന് തന്റെ കൈ നീക്കുന്നതുവരെ അതു അങ്ങനെ തന്നെയിരുന്നു. അവിടുന്ന് തന്റെ കൈ നീക്കിയപ്പോൾ, വിശ്വസ്തരായി കാത്തിരുന്നവർ വീണ്ടും പ്രവചനകാലങ്ങളെ പഠിപ്പാൻ നയിക്കപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ പ്രവചനകാലങ്ങൾ 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി അവർ മുമ്പ് അവതരിപ്പിക്കുവാൻ നയിച്ച അതേ തെളിവുകൾ തന്നെയാണ്, അവയിൽ രണ്ടെണ്ണം 1844-ൽ അവസാനിച്ചുവെന്നു തെളിയിക്കുന്നതായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത്.

1335 508-ൽ ആരംഭിച്ച് 1843-ൽ അവസാനിക്കുന്നു. 2520 ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിക്കുന്നു; വർഷത്തിന്റെ പൂർണ്ണത അതിനെ ബാധിക്കുന്നു. ആദിമ പ്രവർത്തകർ അത് 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി വിചാരിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ പിന്നീട്, 1843 പ്രവചിക്കാൻ തങ്ങളെ നയിച്ച അതേ തെളിവുകൾ തന്നെയാണ് 2520-ലെ പ്രവചനം 1844-ൽ അവസാനിച്ചതെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കി. 2300-ലെ പ്രവചനം ക്രി.മു. 457-ൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അത് 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി അവർ വിചാരിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ നിരാശാനുഭവത്തിനുശേഷം, പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ പഠനത്തിലൂടെ, അത് 1844-ൽ അവസാനിച്ചതാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവർ 1843-ൽ അവസാനിക്കുമെന്നു പ്രവചിച്ചതായി പറഞ്ഞത് വെറും മൂന്ന് പ്രവചനങ്ങളേയുള്ളൂ; അവയിൽ ഒന്നാകട്ടെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അങ്ങനെ അവസാനിക്കുന്നു: 1335. ഈ പ്രവചനം കർത്താവ് തന്റെ കൈവെച്ച് മൂടിക്കാത്തതായിരുന്നു. അത് ടെറിയിംഗ് ടൈമിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈ വഴി 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ നീളുന്ന മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തെ നിർണ്ണയിക്കുന്നു.

ഇന്നലത്തെ അവതരണത്തിൽ, എലൻ വൈറ്റിന്റെ ഈ ഉദ്ധരണിയോടെയാണ് നാം അവസാനിപ്പിച്ചത്: “1843-ലും 1844-ലും കണ്ട കാര്യങ്ങളെ കണ്ട കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യമുള്ളവയാണ്.” ഇതാണ് “1843-ലേക്കു വരുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.” അടുത്ത അനുച്ഛേദത്തിൽ, അവൾ പറയുന്നു: “സന്ദേശം നല്കപ്പെട്ടു. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകുന്നതിനാൽ ആ സന്ദേശം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു വൈകിപ്പും ഉണ്ടായിരിക്കരുത്; സമാപനപ്രവർത്തി ചെയ്യപ്പെടണം. അല്പകാലത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മഹത്തായ പ്രവർത്തി ചെയ്യപ്പെടും. ദൈവത്തിന്റെ നിയമനപ്രകാരം ഉടൻ ഒരു സന്ദേശം നല്കപ്പെടും; അത് ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോഷമായി വളരും. അപ്പോൾ ദാനിയേൽ തന്റെ വിഹിതത്തിൽ നിന്നു തന്റെ സാക്ഷ്യം നല്കേണ്ടതിന്നു നിലക്കും.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

ദാനിയേൽ തന്റെ ഔഹരിയിൽ നിൽക്കുന്നതു ദാനിയേൽ 12-ലെ 13-ആം വാക്യമാണ്. “1843-ലും 1844-ലും കണ്ട കാര്യങ്ങളെ കണ്ട കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു” എന്നതു 12-ആം വാക്യമാണ്. ദാനിയേൽ 12:12–13-ന് എലൻ വൈറ്റ് ദൈവിക വ്യാഖ്യാനം നൽകുന്നു; ഈ വാക്യങ്ങൾ ഒരു കാലപ്രവചനത്തെക്കുറിച്ചല്ല, 1843-നോടുണ്ടായ തെറ്റിദ്ധാരണ മൂലം ഉൽപ്പന്നമായി താമസകാലം സൃഷ്ടിക്കുന്ന, 1843-ലും 1844-ലും ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു അനുഭവത്തെക്കുറിച്ചാണെന്നു അവൾ പറയുന്നു. താമസകാലം വരുമ്പോൾ, “കാത്തിരിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ.” ദർശനം താമസിച്ചാലും, അതിനായി കാത്തിരിക്ക. താമസകാലം മുതൽ വാതിൽ അടയുന്നതുവരെ വിശ്വസ്തതയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ. 1843-ലും 1844-ലും വിശ്വസ്തർ കാണുന്നതു, അവനെ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു അനുഗ്രഹമാണ്.

1335-ലെ പ്രവചനം 1843-ൽ അവസാനിച്ചു; അത് മദ്ധ്യരാത്രിനാദത്തിന്റെ വരവ് സൂചിപ്പിച്ചു. 2520-ഉം 2300-ഉം ആയ പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ 1844-ൽ അവസാനിക്കുന്നു. 2520, 2300, 1335 എന്നിവ 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി അവർ പ്രഖ്യാപിക്കാൻ അവരെ നയിച്ച അതേ തെളിവുകൾ തന്നെയാണ് അവ 1844-ൽ അവസാനിക്കുമെന്നു തെളിയിക്കുന്നതായി അന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതെന്ന് എലൻ വൈറ്റ് പറയുന്നു.

ഈ ചരിത്രത്തിൽ, ആരാധകരുടെ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളുണ്ട്. അവിശ്വസ്തരായ വിഭാഗം കാത്തിരിക്കുന്നവരെ പരിഹസിക്കുന്നു; എന്നാൽ കാത്തിരിക്കുന്നവർ പ്രവാചകകാലഘട്ടങ്ങളിലേക്കു വീണ്ടും നയിക്കപ്പെടുകയും, 1843-ൽ 2520-ന്റെയും 2300-ന്റെയും സമാപ്തിയെ തിരിച്ചറിയാൻ തങ്ങളെ നയിച്ച അതേ തെളിവ് അവ 1844-ലാണ് അവസാനിച്ചതെന്ന് തെളിയിച്ചതായി മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇത് കാത്തിരുന്നവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിലും, ആദ്യ നിരാശയ്ക്ക് മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ അവർ കർത്താവിനുവേണ്ടി അത്ര ജ്വലിച്ചിരുന്നില്ല. മദ്ധ്യരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്താൽ അവർ വീണ്ടും ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടും. മദ്ധ്യരാത്രിയിലെ നിലവിളിക്ക് മുമ്പേ, കാത്തിരുന്നവർ 1844-ഉം പ്രവചനങ്ങളുടെ അവസാനവും ഇതിനകം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം കാത്തിരുന്നവർക്കു 1844 ഒക്ടോബർ 22-ാം തീയതി തിരിച്ചറിയാൻ അനുവദിച്ചു. ആ വിവരത്താൽ, അത് വെറും 1844-ലെ ഏതോ ഒരു സമയമാത്രമല്ലായിരുന്നു; അത് ഈ തന്നെയായ ദിവസത്തിലായിരുന്നു, അതാണ് ആ സന്ദേശത്തിന് ശക്തി പകർന്നത്.

ഈ പ്രക്രിയ നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ? ഈ അനുഭവം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഉപദേശങ്ങൾ മൂന്ന് പ്രവചനങ്ങളാണ്: 1335, 2300, 2520.

ഇത് മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം, അവർ “ബാബേലിൽനിന്നു പുറത്തുവരുവിൻ” എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതാണ് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം.

നമ്മൾ വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കട്ടെ: താമസകാലത്ത് അവസാനിക്കുന്നത് എന്താണ്? 1843-ലെ ചാർട്ടിന്റെ ഉപയോഗമാണ്. ഇപ്പോൾ കർത്താവ് 1844-ൽ വരുന്നു എന്നു അവർ മനസ്സിലാക്കിയതിനാൽ, ചാർട്ടിൽ 1843 എന്ന് പറയപ്പെട്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് അവർ ആ ചാർട്ട് മാറ്റിവെച്ചു. അതുകൊണ്ട്, രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനായി അവർ ആ ചാർട്ട് മാറ്റിവെച്ചു.

രണ്ടാം ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അവരുടെ സന്ദേശം എന്തായി മാറുന്നു? അവസാന ഖണ്ഡിക അതിനെ വിശദീകരിക്കുന്നു.

എന്ത് പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങൾ? 2520യും 2300യും. ഈ ചരിത്രത്തിലെ അവരുടെ സന്ദേശം അതാണ്. ഇപ്പോൾ അവർ പറയുന്നു: “ഞങ്ങൾക്കത് മനസ്സിലായി! ഈ പ്രവചനങ്ങൾ 1844 വരെ വ്യാപിക്കുന്നു.” അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അവരുടെ സന്ദേശം 2520യും 2300-വർഷ പ്രവചനങ്ങളും ആകുന്നു.

2520നെ 2300 ദിവസങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെടുത്തി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, നിങ്ങൾ സഭകളിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്നു; ആ സന്ദേശത്തെ മൗനപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു ശ്രമവും ഉണ്ടാകുന്നു.

2520-നെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പഠനത്തിലേക്ക് കടക്കാതെ, ഞങ്ങൾ കാണിച്ചുതരാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്, എലൻ വൈറ്റ് 2520-ന് തന്റെ അംഗീകാരമുദ്ര വെക്കുന്നു എന്നതാണ്. നിങ്ങൾക്ക് ഇത് കാണാനാകുന്നില്ലെങ്കിൽ, യേശു നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് ചെതുമ്പൽ നീക്കിക്കളയേണ്ടതിന്ന് നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കണം. 1843-നെ പ്രവചിക്കാൻ അവരെ നയിച്ച അതേ തെളിവ്, ഈ പ്രവാചക കാലഘട്ടങ്ങൾ 1844-ൽ അവസാനിച്ചു എന്നു തെളിയിക്കുന്നതായി പിന്നീടു കണ്ടതായി എലൻ വൈറ്റ് പറഞ്ഞു. അവൾ എപ്പോഴും പ്രവാചക കാലഘട്ടങ്ങളെയോ സംഖ്യകളെയോ ബഹുവചനത്തിലാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 1843 ചാർട്ടിൽ 1843-ൽ അവസാനിച്ച പ്രവാചക കാലഘട്ടങ്ങൾ മൂന്ന് മാത്രമേയുള്ളൂ.

1843-ൽ അവസാനിക്കുന്നതു, അതായത് 1335, വ്യാകരണശുദ്ധിക്കായി അവൾ “figures” എന്നും “prophetic periods” എന്നും പറയേണ്ടതിനു കുറഞ്ഞത് രണ്ട് പ്രവാചക കാലഘട്ടങ്ങളെങ്കിലും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മൂന്ന് ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ ഒന്നിനെ നീക്കിക്കളഞ്ഞാൽ, മറ്റാർ എന്ത് പറഞ്ഞാലും അവൾ അംഗീകരിക്കുന്ന അവശേഷിക്കുന്ന രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങൾ 2520-ഉം 2300-ഉം ആകുന്നു.

ഈ ചരിത്രത്തിൽ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അഡ്വന്റിസ്റ്റുകൾ അനുഭവിച്ച മഹാനിരാശയും ഉൾപ്പെടെ, അവർ മനുഷ്യരുടെ സ്വാധീനത്തിൽ അല്ല, ദൈവവചനത്തിൽ തന്നേ നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്നായി സഭകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്ന ഒരു അനുഭവം കർത്താവ് സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. യേശുക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ അതിപവിത്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കേണ്ട വിശ്വാസം ലഭിക്കേണ്ടതിന്നു അവർക്ക് ആ അനുഭവം ആവശ്യമായിരുന്നു. നിത്യസുവിശേഷത്തെ സമാപ്തിയിലേക്കു കൊണ്ടുവരേണ്ടതിന്നായി അവൻ അവരെ സമ്പൂർണ്ണരാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അടുത്തതായി, നമുക്കു രണ്ടു പയനിയർമാർ ഉണ്ട്—ജെയിംസ് വൈറ്റും ഉറീയാ സ്മിത്തും. ആധുനിക ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ, ജെയിംസ് വൈറ്റ് 1863-ൽ 2520-നെ നിരസിച്ചുവെന്നും ഉറീയാ സ്മിത്ത് 1870-കളും 1880-കളും കാലഘട്ടങ്ങളിലെ തന്റെ എഴുത്തുകളിൽ അതിനെ നിരസിച്ചുവെന്നും അവകാശപ്പെടുന്നതിനായി പരാമർശിക്കുന്ന പ്രധാന വ്യക്തികൾ ഇവരാണ്.

1844-ലേക്കും അതിന് അല്പകാലം ശേഷമുള്ള സമയത്തിലേക്കും നാം മടങ്ങിച്ചെല്ലുന്നു; എലൻ വൈറ്റ് ഇപ്പോൾ വിവരിച്ച അതേ ചരിത്രം ജെയിംസ് വൈറ്റും ഉറീയാ സ്മിത്തും എങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നുവെന്നത് കാണുന്നതിനായി. അവർ പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചും കർത്താവ് തന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചതിനെയും പിശക് കാണപ്പെട്ടതിനെയും കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെയാണ് ഈ രണ്ടു ആദിമപ്രവർത്തകരും സംസാരിക്കുന്നത്.

എലൻ വൈറ്റ് “2520” എന്നും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നും പറയുന്നില്ല; എന്നാൽ ഉറീയാ സ്മിത്തും ജെയിംസ് വൈറ്റും പറയുന്നു. ഈ ചരിത്രത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനകാലങ്ങൾ 2520യും 2300യും ആയിരുന്നുവെന്ന് അവർ വ്യക്തമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ജനങ്ങൾ മിഡ്‌നൈറ്റ് ക്രൈയെ നിരസിക്കുകയും പാതയിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തെയാണ് ജെയിംസ് വൈറ്റ് പരിഗണിക്കുന്നത്. ഇതിന് അദ്ദേഹം പ്രതികരിക്കുകയാണ്, കൂടാതെ ഈ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ചര്‍ച്ച ചെയ്യും.

ഇപ്പോൾ അവർ 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി കരുതിയ പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെ അദ്ദേഹം നമ്മോടു പറയുന്നു.

“എങ്കിലും ഇത് വെറും പ്രത്യക്ഷമായിരുന്നതേയുള്ളു.” അവർ 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി വെറും പ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. അവ 1844-ൽ അവസാനിച്ചതാണെന്ന് അവർ കണ്ടെത്തും.

“പ്രവിഡൻസിന്റെ കൈ അവന്റെ പിഴവിന്മേൽ തന്റെ കൈ വെച്ചിരുന്നു” എന്ന പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളിൽ 2520യും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഉറിയാ സ്‌മിത്തും ജെയിംസ് വൈറ്റും ഇരുവരും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നതു എന്തെന്നാൽ, 1844-ൽ അവസാനിക്കുന്നതായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനകാലങ്ങൾ 2520യും 2300 വർഷങ്ങളും ആയിരുന്നു; ഇതിന് അവർ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ എലൻ വൈറ്റ് Early Writings എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ 236-ാം പേജിലും അതിന് ശേഷമുള്ള ഭാഗങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചതിനോടു തന്നേ സമാനമാണ്.

ഗബ്രിയേൽ അവന്നു നാം “പ്രൂഫ്-ടെക്സ്റ്റിംഗ്” എന്നു വിളിക്കുന്ന രീതി—വരിവരിയായി, ഇവിടെ അല്പം അവിടെ അല്പം—കാണിച്ചുകൊടുത്തു.

ഗബ്രിയേൽ അദ്ദേഹത്തിന് സത്യത്തിന്റെ ശൃംഖലയുടെ ആരംഭവും തിരുവെഴുത്തിൽ നിന്നുള്ള തെളിവുകൾ ഉദ്ധരിക്കുന്ന രീതിയും നൽകി.

എലൻ വൈറ്റ് പറയുന്നു, സത്യത്തിന്റെ ശൃംഖലയ്ക്ക് ഗബ്രിയേൽ വില്യം മില്ലറിന് ആരംഭബിന്ദു നൽകി എന്നു; വില്യം മില്ലർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത്, തനിക്കു നൽകിയ മൂന്ന് ആരംഭബിന്ദുക്കൾ 508, 677BC, 457BC ആണെന്നതാണ്. അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയുടെ ചരിത്രം ഉല്പാദിപ്പിച്ച ഈ പ്രവചനങ്ങളുടെ ആരംഭബിന്ദുക്കൾ ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ തന്നെയാണ് അവന് നൽകിയതു.

നിങ്ങൾ ഈ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതേ സമയം നിങ്ങൾ പ്രവചനാത്മാവിനെയും നിരസിക്കുകയാണ്. എലൻ വൈറ്റ് 2520-ന് തന്റെ അംഗീകാരം നൽകുന്നു. 2520-നെ നിരസിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ കുഞ്ഞിനെയും കുളിവെള്ളത്തെയും ഒരുപോലെ പുറത്തേക്കെറിയുന്നതാകുന്നു.

നിങ്ങൾ പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ നിരാകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ 1843-ലെ ചാർട്ടിനെയും നിരാകരിക്കുമെന്ന് വരും; അതുപോലെ, നിങ്ങൾ ഈ ചാർട്ടിനെ നിരാകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയും നിരാകരിക്കുന്നു.

ഇതു സമാപനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, സഹോദരി വൈറ്റ് നമുക്കു ഭാവിയെക്കുറിച്ചു ഭയപ്പെടേണ്ടതൊന്നുമില്ല, കർത്താവിന്റെ നടത്തിപ്പിനെ നാം മറക്കുന്നതല്ലാതെ എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവർ സംസാരിക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ നടത്തിപ്പ് താമസകാലം മുതൽ അടഞ്ഞ വാതിൽ വരെ ഉള്ള ചരിത്രമാണെന്നും—“അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി” എന്ന പദം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ചരിത്രമാണെന്നും—ഞാൻ പറയുന്നു. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ അനുഭവത്തിൽ കർത്താവ് നമ്മെ എങ്ങനെ നടത്തി എന്നതും, ആ നടത്തിപ്പുമായി ബന്ധമുള്ള ഉപദേശങ്ങളും നാം മറക്കുന്നതല്ലാതെ, ഭാവിയെക്കുറിച്ചു നമുക്കു ഭയപ്പെടേണ്ടതൊന്നുമില്ല. ഈ അനുഭവം ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച ഉപദേശങ്ങൾ മൂന്നു കാലപ്രവചനങ്ങളാണ്; അവ ദൂതനായ ഗബ്രിയേൽ വില്യം മില്ലറിനു നൽകിയ തീയതികളോടുകൂടി ആരംഭിക്കുന്നു. നിലനിത്യ സുവിശേഷത്തിന്റെ ഉച്ചസ്ഥിതിയിലൂടെ കർത്താവ് മില്ലറൈറ്റുകളെ നടത്തി അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ അനുഭവം ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച 2520 ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഈ ഉപദേശങ്ങളെ നാം മറക്കുന്നതല്ലാതെ, ഭാവിയെക്കുറിച്ചു നമുക്കു ഭയപ്പെടേണ്ടതൊന്നുമില്ല.

നിങ്ങൾ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ പ്രവചനാത്മാവിനെ നിരസിക്കുന്നതാണ്. നിങ്ങൾ പ്രവചനാത്മാവിനെ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നതാണ്. അവ ഒരുമിച്ചാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. പ്രവചനാത്മാവ് ഇല്ലാത്തിടത്ത് ദർശനവും ഇല്ല.

മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്ന ആ അഡ്വന്റിസ്റ്റുകൾ ആദ്യം പ്രവചനാത്മാവിനെ നിരസിച്ചുകൊണ്ട് ശൈതാന്റെ പതാകയുടെ കീഴിൽ നിൽക്കുന്നു.

ഈ ഭാഗത്തിൽ രണ്ട് വർഗങ്ങൾ ഉണ്ട്: കർത്താവിനെ അറിയുവാൻ തുടർന്നുപോകുന്നവരും, അവന്റെ മാംസം തിന്നുകയും അവന്റെ രക്തം കുടിക്കയും ചെയ്യുന്നതിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരും, ദൈവവചനം തുടർച്ചയായി പഠിക്കുന്നവരും; അങ്ങനെ ചെയ്യാത്തവരും. സത്യത്തിന്റെ വികാസം ഇതുവരെ സമാപിച്ചിട്ടില്ല; സങ്കേതശുശ്രൂഷയെക്കുറിച്ച് ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ അവർ പറയേണ്ടിവരും. അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തെ വ്യവസ്ഥാവ്യതിയാനത്തെ ഊന്നിപ്പറയും; അത് മില്ലറൈറ്റ് കാലത്തെ വ്യവസ്ഥാവ്യതിയാനത്തെ മുൻസൂചിപ്പിക്കുന്നതും, ക്രിസ്തു മരിച്ചവരുടെ ന്യായവിധിയിൽ നിന്ന് ജീവനുള്ളവരുടെ ന്യായവിധിയിലേക്കു മാറുന്ന വ്യവസ്ഥയിലേക്കു മുൻകൂട്ടി വിരൽചൂണ്ടുന്നതുമായിരിക്കും. സങ്കേതത്തെക്കുറിച്ചും, വ്യവസ്ഥകളിലെ ഈ മാറ്റങ്ങളിൽ കർത്താവ് തന്റെ ആത്മാവിന്റെ പകർച്ചയാൽ തന്റെ നീക്കങ്ങളെ എങ്ങനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവർ പറയേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും.

കൂടുതൽ രണ്ടു ഉദ്ധരണികൾ കൂടി, പിന്നെ നാം ഏതാണ്ട് പൂർത്തിയാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയെ തള്ളിക്കളയുന്ന ആ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ പഥത്തിൽനിന്ന് വഴുതി വീഴുന്നു; മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ ചരിത്രം ജനിപ്പിക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ നടത്തിപ്പിനെയും ഉപദേശപരമായ ഉപദേശങ്ങളെയും അവർ നിരസിക്കുന്നു. നാം ഭയപ്പെടേണ്ടത് അതുതന്നെയാണ്—ആ ഉപദേശങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുകയും ആ അനുഭവത്തെ ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്നത്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, നാം പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ നിരസിക്കുകയാണ്.

2520-ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തന്റെ അംഗീകാരമുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നു. 1843-ലെ ചാർട്ടിലുളള മറ്റു സത്യങ്ങളിലുമെങ്ങനെ അവൾ തന്റെ അംഗീകാരമുദ്ര പതിപ്പിക്കുന്നുവെന്നത് നാം കാണിച്ചുതരാം.

ലോകത്തിന്റെ അന്തത്തിൽ, നമ്മുടെ ചരിത്രത്തിൽ നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ പരമാവധി ഘട്ടത്തിലേക്ക് ഇതെല്ലാം എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, വില്യം മില്ലറിന്റെ അനുഭവത്തിൽ കാണുന്നതുപോലെ മുമ്പേ പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ അഡ്വെന്റിസം നേരിടേണ്ടിവരും.

വില്ല്യം മില്ലർ മൂന്നു തെറ്റുകൾ ചെയ്തു: (1) അദ്ദേഹം അർധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തെ നിരസിക്കുകയും താഴെയുള്ള ദുഷ്ടലോകത്തിലേക്കു പാതയിൽ നിന്നു വീഴുകയും ചെയ്തു. (2) അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം മനുഷ്യപ്രഭാവത്തിൽ, അതായത് ജോഷ്വാ ഹൈംസ് എന്നവനിൽ, ആശ്രയിച്ചു. (3) അദ്ദേഹം ശബ്ബത്തിനെ നിരസിച്ചു.

ഒരു ചോദ്യം ഉയർന്നു: "അവൻ ശബ്ബത്തെയോ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയോ തള്ളിക്കളഞ്ഞോ?" ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ നിന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു മാറിയ ഉപദേശം മില്ലർ പൂർണമായി ഗ്രഹിച്ചിരിക്കണമെന്നില്ല. എലൻ വൈറ്റിനെ അതിപരിശുദ്ധ സ്ഥാനത്തിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൾ നിയമപെട്ടകത്തിൽ പത്തു കല്പനകൾ കണ്ടു; ശബ്ബത് കല്പനയ്ക്കു ചുറ്റും ഒരു വിശുദ്ധമായ പ്രഭയുണ്ടായിരുന്നു.

മില്ലർ നിരസിച്ചതാകുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം—ശബ്ബത്തായിരുന്നു. അതിനാൽ, മില്ലർ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയെ നിരസിച്ചു; തുടർന്ന് ജഡത്തെ ആശ്രയിച്ചു; പിന്നെ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിച്ചു. ലോകാവസാനത്തിൽ അതുതന്നെ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

അവൾ എസെക്കീയേൽ 8-ഉം 9-ഉം, അതായത് മുദ്രയിടലിനെക്കുറിച്ചും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. എസെക്കീയേൽ 9-ലെ മുദ്രയിടൽ വെളിപ്പാട് 7-ലെ മുദ്രയിടലിനോടു ഒന്നുതന്നെയാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നു. അവൾ 144,000 പേരുടെ മുദ്രയിടലിന്റെ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. കാവൽക്കാരായിരിക്കേണ്ടവർ തങ്ങൾക്ക് ഏല്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസം വഞ്ചിച്ചുകളഞ്ഞുവെന്ന് അവൾ പറയുന്നു.

അവർ വഴിയിൽനിന്ന് തെറ്റിപ്പോകുന്നു.

വില്യം മില്ലറിന്റെ രണ്ടാം പരാജയത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, യിരെമ്യാവു പറഞ്ഞു: “യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: മനുഷ്യനിൽ ആശ്രയിക്കുകയും, മാംസത്തെ തന്റെ ഭുജമാക്കുകയും, whose heart departeth from the Lord.” യിരെമ്യാവു 17:5. നിങ്ങൾ ഒരു മനുഷ്യനിൽ ആശ്രയിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം കർത്താവിൽനിന്നു അകന്നുപോകുന്നു.

അവസാനത്തിലെ ആദ്യ നിരാകരണം അർദ്ധരാത്രി വിളിയാണ്; അത് ദൈവശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തിന്റെ ഒരു ആവർത്തനമാണ്. രണ്ടാമത്തേത് ജഡത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നതാണ്. മൂന്നാമത്തേത് ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്.

ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്: സാത്താന്റെ പതാകയ്ക്കു കീഴിൽ തങ്ങളുടെ നിലപാട് എടുക്കുന്ന ആ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ആദ്യം പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിലുള്ള തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിക്കും.

വില്യം മില്ലർ പരാജയപ്പെട്ട അതേ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെയാണ് അഡ്വെന്റിസം ആവർത്തിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ദൂതന്മാർ മില്ലറെ ഉയർത്തി അവന്റെ രക്ഷിതാവിനോടുകൂടെ അവന്റെ നിത്യഗൃഹത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുവാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളേക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞാൽ, അവർക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന ദൂതന്മാർ അവർ അല്ല.

എന്തുകൊണ്ടാണ് നാം അര്‍ദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി ഓര്‍ക്കേണ്ടത്? കാരണം ചരിത്രം വീണ്ടും ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടാനിരിക്കുകയാണ്. ഈ ചരിത്രത്തില്‍, കുലുക്കം ഉണ്ടാക്കുന്ന സന്ദേശം 2520യും 2300യും ആയിരിക്കും; ഇതിന്റെ പേരില്‍ ആളുകള്‍ സഭകളില്‍നിന്ന് പുറത്തേക്കു നീങ്ങിപ്പോകും.

എന്നാൽ ഈ ചരിത്രം, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി, യഥാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടാനിരിക്കുകയാണോ, അല്ലെങ്കിൽ ഇത് വെറും ചില ചരിത്രമാത്രമാണോ? ഈ അടുത്ത ഉദ്ധരണി ശ്രദ്ധിക്കുക:

അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷത്തിന്റെ ചരിത്രം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

2520 ഒരു സാധുവായ കാലപ്രവചനമാണെന്നും, അതിനെ കർത്താവ് താമസകാലം ഉളവാക്കുന്നതിനും, അതിലൂടെ പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു വിശ്വാസത്താൽ പ്രവേശിപ്പാൻ ഒരുക്കിയ അനുഭവം സൃഷ്ടിച്ച നിരാശ ഉത്പാദിപ്പ Jennings? Wait there is accidental? need fix.

2520-നെ ബൈബിളിൽ നിന്ന് നാം ഇനിയും തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ പഠനത്തിൽ, ഇന്ന് അഡ്വെന്റിസം തള്ളിക്കളയുന്ന ഈ ഉപദേശങ്ങളെ എലൻ വൈറ്റ് അംഗീകരിക്കുന്നു എന്ന കാര്യം ആദ്യം നമുക്ക് വ്യക്തമായി വരുത്തണം; തുടർന്ന് നാം ബൈബിളാധിഷ്ഠിതമായ പഠനത്തിലേക്കു കടക്കും.