627, 632, മത്തായി 7:24–29; എബ്രായർ 12:25–29; വെളിപ്പാട് 3:7–13.

അഗാധകുഴി തുറക്കുന്ന “താക്കോൽ” നിനവെയുടെ യുദ്ധമാണ്; അത് 627-ൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു, മുഹമ്മദ് 632-ൽ മരിക്കുന്നതിനു അഞ്ചു വർഷം മുമ്പ്. അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 637-ൽ, മുസ്ലിം സൈന്യങ്ങൾ നിനവെയുടെ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്ന രണ്ട് മഹാശക്തികളിലൊന്നായ പേർഷ്യയുടെ തലസ്ഥാനം കീഴടക്കി. ഈ സംഭവം മധ്യപൂർവദേശത്തിലെ ശക്തിസമത്വത്തെ നാടകീയമായി മാറ്റിമറിച്ചു. 627-ലെ നിനവെയുടെ യുദ്ധം പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ശക്തിയെ ക്ഷയിപ്പിച്ചു; പത്തു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം അവസാനിച്ചു.

അപമാനീകരണം—782

632-ൽ മുഹമ്മദിന്റെ മരണത്തിന് നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 782-ലെ അബ്ബാസിദ് സൈനികയാത്രയിൽ, അബ്ബാസിദ് സൈന്യം (റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം ഏകദേശം 95,000 പേർ) ഏഷ്യാ മൈനറിലെ (ഇന്നത്തെ തുർക്കി) ബിസന്ത്യൻ പ്രദേശത്തേക്ക് വമ്പിച്ച ഒരു ആക്രമണം ആരംഭിച്ചു. അവർ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന് എതിർവശമായി ബോസ്ഫറസ് കടലിടുക്കിന് അപ്പുറമുള്ള ക്രിസോപൊളിസ് വരെ മുന്നേറി—ബിസന്ത്യൻ തലസ്ഥാനത്തോട് അത്യന്തം അടുക്കിക്കൊണ്ട്. സാമ്രാജ്ഞി ഐരീനിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ബിസന്ത്യർ ഗുരുതരമായൊരു പരാജയം അനുഭവിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി, ബിസന്ത്യർ നാണക്കേടുണർത്തുന്ന മൂന്നു വർഷത്തെ ഒരു സന്ധിയിൽ ഒപ്പുവെക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി; വലിയൊരു വാർഷിക കപ്പമായി (ഏകദേശം 70,000–90,000 സ്വർണ്ണ ദിനാർ) നൽകാനും, പാറ്റുവസ്ത്രങ്ങളും ബന്ദികളെയും കൈമാറാനും അവർ സമ്മതിച്ചു. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബിസന്ത്യൻ ദേശങ്ങളിലേക്കുണ്ടായ അബ്ബാസിദ് കടന്നുകയറ്റങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലുതും ഏറ്റവും വിജയകരവുമായി ഇവയിൽ ഒന്നായിരുന്നു ഈ സൈനികയാത്ര. ഇത് അബ്ബാസിദ് ഖിലാഫത്തിന്റെ വർധിച്ചുവരുന്ന ശക്തിയും ബിസന്ത്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തുടർച്ചയായ അധഃപതനവും പ്രകടമാക്കി.

അഞ്ച് മാസം

വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിന്റെ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ, നൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങൾക്കു തുല്യമായ “അഞ്ചു മാസം” രണ്ടുതവണ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു: ഒരിക്കൽ അഞ്ചാം വാക്യത്തിലും വീണ്ടും പത്താം വാക്യത്തിലും.

അവരെ കൊല്ലുവാൻ അല്ല, അഞ്ചു മാസം അവരെ പീഡിപ്പിപ്പാൻ മാത്രമേ അവർക്കു കൊടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളു; അവരുടെ പീഡനം മനുഷ്യനെ കുത്തുന്ന തേൾപീഡനത്തിനെപ്പോലെയായിരുന്നു. ആ ദിവസങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ മരണത്തെ അന്വേഷിക്കും; എങ്കിലും അതിനെ കണ്ടെത്തുകയില്ല; മരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കും; എന്നാൽ മരണം അവരിൽനിന്നു ഓടിപ്പോകും. വെട്ടുക്കിളികളുടെ രൂപം യുദ്ധത്തിനായി സജ്ജമാക്കിയ കുതിരകളെപ്പോലെയായിരുന്നു; അവരുടെ തലകളിൽ സ്വർണ്ണത്തിന്നു സമാനമായ കിരീടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെയും, അവരുടെ മുഖങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെ മുഖങ്ങളെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു. അവർക്കു സ്ത്രീകളുടെ മുടിപോലെയുള്ള മുടിയും സിംഹങ്ങളുടെ പല്ലുകളെപ്പോലെയുള്ള പല്ലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർക്കു ഇരുമ്പുകവചങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള കവചങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരുടെ ചിറകുകളുടെ ശബ്ദം യുദ്ധത്തിലേക്കു ഔടുന്ന അനേകം കുതിരകളോടുകൂടിയ രഥങ്ങളുടെ ശബ്ദംപോലെയായിരുന്നു. അവർക്കു തേൾകളെപ്പോലെയുള്ള വാലുകളും വാലുകളിൽ കുത്തുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു; മനുഷ്യരെ അഞ്ചു മാസം ഉപദ്രവിപ്പാനുള്ള അവരുടെ ശക്തി അവരുടെ വാലുകളിലായിരുന്നു. വെളിപ്പാട് 9:5–10.

വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചാം കാഹളത്തിൽ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷം വീതമുള്ള രണ്ട് വ്യത്യസ്ത പ്രവചനകാലങ്ങൾ ഉണ്ട്. ആദ്യത്തെത് 632-ൽ മുഹമ്മദിന്റെ മരണത്തിൽ നിന്ന് 782-ൽ കിഴക്കൻ റോമിലെ സാമ്രാജ്ഞിയായ ഐറീന്റെ അപമാനിതാവസ്ഥവരെ നീളുന്നു. ഒൻപതാം അധ്യായം ഇസ്ലാമിന്റെ ഉദയം അതിവിശദമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 606-ൽ ഗോത്രങ്ങളുടെ ഏകീകരണത്തിൽ നിന്ന് 627-ലെ നീനെവെയിലെ യുദ്ധത്തിലേക്കും, 632-ൽ മുഹമ്മദിന്റെ മരണത്തിലേക്കും, തുടർന്ന് 637-ൽ പേർഷ്യയുടെ പരാജയത്തിലേക്കും, ഇസ്ലാമിന്റെ ഉദയവും പതനവും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ സൂക്ഷ്മമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷത്തെ പീഡനപ്രവചനത്തിൽ അറേബ്യയിലെ ഇസ്ലാം തന്നെയാണ് ആ ശക്തി. 606-ൽ മുഹമ്മദുവഴി ഗോത്രങ്ങളുടെ ഏകീകരണം; തുടർന്ന് 627-ലെ നിർണായകമായ “താക്കോൽ” യുദ്ധമായ നീനെവെ; അതിന് പിന്നാലെ ഏകദേശം 628-ഓടെ പേർഷ്യയുടെയും റോമിന്റെയും പതനം സംബന്ധിച്ച മുഹമ്മദിന്റെ പ്രവചനം; തുടർന്ന് 632-ലെ അവന്റെ മരണം. ഈ തീയതികൾ ഇസ്ലാമിന്റെ നിരയിൽ സംഭവങ്ങളുടെ ഒരു നിർദിഷ്ട ക്രമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

632-ൽ മുഹമ്മദ് മരണപ്പെട്ടതിനു ശേഷം നൂറ്റമ്പത് വർഷങ്ങൾക്കകം, കിഴക്കൻ റോമിനെ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ വരെ പിന്തള്ളിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ഇസ്ലാമിന്റെ അധികാരകേന്ദ്രം അറേബ്യയിൽ നിന്ന് തുർക്കിയിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ടു. ഒന്നാം കഷ്ടം അറേബ്യയിലെ ഇസ്ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു, രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടം തുർക്കിയിലെ ഇസ്ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഒന്നാം കഷ്ടത്തിനുള്ളിൽ, നൂറ്റമ്പത് വർഷത്തെ ഈ രണ്ടു സമയപ്രവചനങ്ങളും അറേബ്യയിലെ ഇസ്ലാമും തുർക്കിയിലെ ഇസ്ലാമും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ ഒന്നാം കഷ്ടവും രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടവും തമ്മിലുള്ള അതേ സത്യത്തിന്റെ വ്യത്യാസത്തിലും അത് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ആദ്യത്തെ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾ പേർഷ്യയുടെ പതനത്തോടെ ആരംഭിച്ച് റോം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നതോടെ അവസാനിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളുടെ കാലഘട്ടം നിക്കോമീഡിയയിൽ ഒസ്മാന്റെ (ഒട്ട്മാൻ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു) വിജയത്തോടെ ആരംഭിച്ചു. നിക്കോമീഡിയയിലെ ഒട്ടോമൻ വിജയം എന്നു പറയുന്നത് നിക്കോമീഡിയയുടെ നിരോധനത്തെയാണ് (ഇന്നത്തെ തുർക്കിയിലെ ഇസ്ിമിറ്റ്) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; ഇത് 1333 മുതൽ 1337 വരെ നടന്നു. അന്ന് ഒട്ടോമൻ ബെയ്ലിക്കിന്റെ സ്ഥാപകനായ ഒസ്മാൻ ഒന്നാമന്റെ പുത്രനായ സുൽത്താൻ ഓർഹാൻ ഗാസി, ബൈസന്തിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ പ്രാധാന്യമുള്ള നഗരമായ നിക്കോമീഡിയയെ നിരോധിച്ചു. നഗരം പല വർഷങ്ങളോളം പ്രതിരോധിച്ചു നിന്നെങ്കിലും, ഒടുവിൽ പട്ടിണിയും സാധനസമ്പത്തിന്റെ ക്ഷാമവും മൂലം 1337-ൽ കീഴടങ്ങി. ബൈസന്തിയൻ സൈനിക താവളത്തിലെ സേനക്കാർക്ക് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു പുറപ്പെട്ടുപോകാൻ അനുമതി നൽകി. ഏഷ്യാമൈനറിലെ (അനാതോലിയ) അവസാന പ്രധാന ബൈസന്തിയൻ കോട്ടകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു നിക്കോമീഡിയ. അതിന്റെ വീഴ്ച പാശ്ചാത്യ അനാതോലിയയുടെ ഭൂരിഭാഗത്തുമുള്ള ബൈസന്തിയൻ നിയന്ത്രണത്തിന് യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അവസാനം കുറിച്ചു. ഈ വിജയം ഒട്ടോമൻമാർക്ക് ബിതീനിയയിൽ തങ്ങളുടെ അധികാരം ഉറപ്പിക്കാനും ബോസ്പറസ് കടലിടുക്കിലേക്കു കൂടുതൽ വ്യാപിക്കാനും അനുവദിച്ചു. ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലധികം പിന്നീടായി, 1453-ൽ നടന്ന കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ ഒട്ടോമൻ വിജയം സാധ്യമാകുന്നതിലേക്കുള്ള ഒരു പ്രധാന പടിക്കല്ലായിരുന്നു ഇത്. ചെറിയ ഒട്ടോമൻ ബെയ്ലിക്കിനെ ഉയർന്നുവരുന്ന ഒരു പ്രാദേശിക ശക്തിയായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തിയ ആദ്യകാല നിർണായക വിജയങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഈ നിരോധനം പലപ്പോഴും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഒന്നാമത്തെ കാഹളത്തിനുള്ളിലെ രണ്ടാമത്തെ നൂറ്റമ്പതു വർഷക്കാലം 1449 ജൂലൈ 27-ന് അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പൂർവ റോമിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ആരോഹണം ചെയ്യാൻ ഇസ്‌ലാമിക സുൽത്താന്റെ അനുമതി തേടി; അങ്ങനെ, വെളിപാടു പുസ്തകത്തിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ട് “അഞ്ചുമാസ” കാലഘട്ടങ്ങളിലെ ആദ്യത്തെ നൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ ഐറീൻ ചക്രവർത്തിനി അനുഭവിച്ച അതേ അപമാനം അദ്ദേഹവും അനുഭവിച്ചു. ‘ഐറീൻ ചക്രവർത്തിനി’ക്കും ‘അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ’ക്കും നേരിട്ട അപമാനം, രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ കാലപ്രവചനത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ഈജിപ്തിന്റെ ഭീഷണിയിൽനിന്നു സംരക്ഷണം ലഭിക്കാൻ യൂറോപ്പിലെ നാലു വൻശക്തികളോടു സംരക്ഷണം തേടിയപ്പോൾ ഓട്ടോമൻമാർ പിൽക്കാലത്ത് അനുഭവിച്ച അപമാനത്തിന്റെ മുൻനിഴലായിരുന്നു.

പാന്തിയോൺ

ദാനീയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ “അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലം തകർത്തുകളയപ്പെട്ടു” എന്ന വാക്യം കൊൺസ്റ്റൻറൈന്റെ മുഖാന്തരം നിവൃത്തിയായി എന്ന് മുൻഗാമികൾ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കി പഠിപ്പിച്ചു.

അതെ, അവൻ സൈന്യത്തിന്റെ പ്രഭുവിനോടും തன்னை മഹത്വപ്പെടുത്തി; അവന്റെ മുഖാന്തരം നിത്യയാഗം നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു, അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലം തകർത്തുകളയപ്പെട്ടു.

ഇവിടെ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “വിശുദ്ധമന്ദിരം” റോമാ നഗരത്തിലുള്ള പാന്തിയോൻ ദേവാലയമായിരുന്നു; ആ ദേവാലയത്തിന്റെ “സ്ഥലം” റോമായിരുന്നു. ക്രി.വ. 330-ൽ തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മാറ്റുവാൻ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ റോമ “താഴെ എറിഞ്ഞുകളയപ്പെട്ടു.” പതിനൊന്നാം വാക്യം വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായം രണ്ടാം വാക്യവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു; അതേ സംഭവത്തെയാണത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്.

ഞാൻ കണ്ട മൃഗം പുള്ളിപ്പുലിയെപ്പോലെയായിരുന്നു; അതിന്റെ കാലുകൾ കരടിയുടെ കാലുകളെപ്പോലെയും, അതിന്റെ വായ് സിംഹത്തിന്റെ വായിനെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു; ആ മഹാസർപ്പം അതിന്നു തന്റെ ശക്തിയും തന്റെ സിംഹാസനവും വലിയ അധികാരവും കൊടുത്തു.

മഹാസർപ്പം പൗരാണിക റോമായിരുന്നു; പൗരാണിക റോം തന്റെ അധികാരത്തിന്റെ “ആസനം” ക്രി.വ. 330-ൽ റോമൻ സഭയ്ക്ക് ഏല്പിച്ചു, കാരണം അത് തലസ്ഥാനം കിഴക്കോട്ടു മാറ്റി; അങ്ങനെ ഒരു അധികാരശൂന്യത അവശേഷിച്ചു, അതിനെ പാപ്പാസഭ സന്തോഷപൂർവ്വം പ്രയോജനപ്പെടുത്തി. ക്രി.വ. 330 മുതൽ 1453 വരെ കിഴക്കൻ റോമിന്റെ രേഖ നാം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, കിഴക്കൻ റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, കോൺസ്റ്റന്റൈൻ റോത്തെ നിരസിച്ചതിനാൽ റോം നഗരം അപമാനിക്കപ്പെട്ടതായി നാം കാണുന്നു. ആ അപമാനം, പീഡനത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളുടെ സമാപ്തിയിൽ, ക്രി.വ. 782-ൽ ചക്രവർത്തിനി ഐറീന്റെ കാലത്ത് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. ആ രണ്ടാപമാനങ്ങളും അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ മുഖാന്തരം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു.

വിചിത്രമായ ഉയർച്ചകളും താഴ്ചകളും

വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെയും ആറാമത്തെയും കാഹളങ്ങൾ കിഴക്കൻ റോമിന്റെ വീഴ്ചയുടെ വിശദാംശങ്ങൾ നല്കുന്നതോടൊപ്പം, ഇസ്ലാമിന്റെ ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും കൂടി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളിൽ രാജ്യങ്ങളുടെ “ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും” പഠിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് പ്രചോദനം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ആ രാജ്യങ്ങൾക്ക് അവയുടെ പ്രത്യേക “ഉയർച്ചയെയും വീഴ്ചകളെയും” ബന്ധപ്പെട്ട തനതായ സ്വഭാവലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ട്. യെഹൂദയുടെ വീഴ്ച യെരൂശലേമിന്മേലുള്ള മൂന്ന് ആക്രമണങ്ങളാൽ സംഭവിച്ചു. എബ്രായർ ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു; അവർ മൂന്ന് കല്പനകളുടെ കീഴിൽ മടങ്ങിവരും; അവയാണു 1798 മുതൽ 1844 വരെ ചരിത്രത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ച മൂന്ന് ദൂതന്മാരിലേക്കു നയിച്ച 2,300 വർഷങ്ങൾക്ക് ആരംഭം കുറിച്ചത്. ബാബിലോൺ ഒരു രാത്രിക്കുള്ളിൽ വീണു. റോം വിഘടിച്ചു; അതിന്റെ വിഘടനത്തിനുള്ളിൽ റോമിന്റെ രണ്ട് വശങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ റോമോ കിഴക്കൻ റോമോ എന്ന സ്ഥാനക്രമത്തിൽ മുന്നോട്ടുവെക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ ആദ്യ മൂന്നിലൊന്നിൽ പ്റ്റോളമീയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെയും സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെയും ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും പാപ്പരോമിന്റെ ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും മുൻരൂപീകരിക്കുന്നു. ആ സാക്ഷ്യം അലക്സാണ്ടറുടെയും ഗ്രീസിന്റെ പിരിച്ചുവിടലിന്റെയും കഥയുടെ നിഗമനം മാത്രമാണ്. റോമിനോടു വ്യത്യസ്തമായി, ഗ്രീസ് നാല് ഭാഗമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; ഒടുവിൽ അതു രണ്ടായി മാറി. റോം കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; അതിനുശേഷം പാശ്ചാത്യ റോം പ്രവാചകപരമായി മൂന്നായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; അത് റോമിന്റെ ത്രിവിധ ഭരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. കിഴക്കൻ റോമിന്റെ കാര്യത്തിൽ, കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തന്റെ രാജ്യം തന്റെ മൂന്ന് പുത്രന്മാർക്കു വിഭജിച്ചു. പാശ്ചാത്യവും കിഴക്കൻ റോമും യഥാക്രമം റോമൻ സഭയെയും റോമൻ രാഷ്ട്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സമാന്തരരേഖകളാണെന്നു വ്യക്തമാണ്. ആ ദ്വിവിഭജനത്തോടുകൂടി ഒരു തുടർ ത്രിവിഭജനവും ഉണ്ട്. ഗ്രീസ് നാലിൽ നിന്നു രണ്ടായി; ബാബിലോൺ ഒരു രാത്രി; യെഹൂദ മൂന്ന് ആക്രമണങ്ങൾ. ഇസ്ലാമിനോടുകൂടി, അവരുടെ “ഉയർച്ച” ഒരു “വിടുതൽ” ആയി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവരുടെ “വീഴ്ച” ഒരു “നിയന്ത്രണം” ആകുന്നു.

അവരുടെ ഉയർച്ച മുഹമ്മദോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്; 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അവർ തടഞ്ഞുനിർത്തപ്പെട്ടു. 9/11-ൽ അവർ അഴിച്ചുവിടപ്പെടുകയും ഉടൻതന്നെ തടഞ്ഞുനിർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അടുത്തിടെ, 2023 ഒക്ടോബർ 7-ന് അവർ അഴിച്ചുവിടപ്പെട്ടു; അതിനുശേഷം അവർ ഗാസയിൽ തടഞ്ഞുനിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ അടയാളമായി ഇസ്‌ലാം വീണ്ടും അഴിച്ചുവിടപ്പെടും. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ ഒൻപതു മുതൽ പതിനൊന്നു വരെയുള്ള അധ്യായങ്ങളിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഇസ്‌ലാമിക പ്രവചനചരിത്രരേഖ മൂന്നാം കഷ്ടത്തിലെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ‘മൂന്നാം കഷ്ടത്തിലെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രവചനചരിത്രം’ ഏഴാം ദൂതനാലും മൂന്നാം ദൂതനാലും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നുമുണ്ട്. ഏഴാം ദൂതൻ കാഹളം മുഴക്കിത്തുടങ്ങിയ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതൻ എത്തിച്ചേർന്നു. 9/11-ൽ മൂന്നാം ദൂതനും മൂന്നാം കഷ്ടവും പ്രവചനചരിത്രത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലത്ത് ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടങ്ങളുടെ പ്രവചനചരിത്രം ആവർത്തിച്ചുവന്നിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോഴും ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

നീനെവേ യുദ്ധത്തിന്റെ “താക്കോൽ” റോം, പേർഷ്യ എന്നീ രണ്ടു ശക്തികളെ ഇസ്‌ലാമുമായി നേരിട്ടും അഭേദ്യമായും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. പാശ്ചാത്യ റോമിന്റെയും പൗരസ്ത്യ റോമിന്റെയും ക്രമാനുഗതമായ പതനത്തെ തിരുവെഴുത്തിലെ മറ്റേതൊരു ഭാഗത്തെക്കാളും കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നീനെവേ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

ഹെരോദാവ് മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അയാൾ റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയായിരുന്നു. ലോകാവസാനത്തിലെ മഹാസർപ്പം ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയാണ്. ഞായറാഴ്ച നിയമം നടപ്പാകുമ്പോൾ ആറാമത്തെ രാജ്യം പതിക്കുകയും ഏഴാമത്തേത് ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജന്മദിനവിരുന്നിൽ അവർ തങ്ങളുടെ രാജ്യം എട്ടാമത്തെ രാജ്യത്തിന് കൈമാറുന്നു. ഏഴാമത്തെ രാജ്യം പിറന്നതേയുള്ളൂ; സ്വന്തം രാജ്യത്തിന്റെ പകുതിവരെ ശലോമിക്ക് നൽകാമെന്ന ഹെരോദാവിന്റെ വാഗ്ദാനത്തിൽ പ്രതീകവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, അത് ഉടൻതന്നെ സ്വന്തം രാജ്യം ബാബിലോണിലെ വേശ്യയ്ക്ക് ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തേക്ക് നൽകാൻ സമ്മതിക്കുന്നു.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ പതിക്കുന്നിടത്തുതന്നെയാണ് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ജന്മമെടുക്കുന്നതും ത്രികക്ഷി സഖ്യം നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നതും. ഹെരോദാവ് മഹാസർപ്പവും ഹെരോദ്യ പാപ്പാധിപത്യവും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ സലോമിയുമാണ്. ഹെരോദാവ് നിയമവിരുദ്ധമായ ഒരു വൈവാഹികബന്ധത്തിലായിരുന്നു; കാരണം, അവൻ തന്റെ സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെയാണ് വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നത്. പ്രവചനപരമായ തലത്തിൽ അവൻ സലോമിയുമായി അഗമ്യഗമനബന്ധത്തിലുമായിരുന്നു; കാരണം, അവൾ നൃത്തം ചെയ്തപ്പോൾ അവൻ അവളോട് കാമാസക്തി പുലർത്തിയിരുന്നുവെന്നത് വ്യക്തമാണ്. മഹാസർപ്പത്തിന് അമ്മയുമായും മകളുമായും ബന്ധമുണ്ട്. പാശ്ചാത്യ റോമും പൗരസ്ത്യ റോമും യഥാക്രമം സഭാതന്ത്രത്തെയും രാഷ്ട്രതന്ത്രത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് നിങ്ങൾ നിർണയിക്കുമ്പോൾ, ഈ വസ്തുത തിരിച്ചറിയേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യമായ റോം, പ്രവചനപരമായി പാപ്പാധിപത്യത്തെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തി; അങ്ങനെ ചെയ്തതിലൂടെ, പാപ്പാധിപത്യത്തെ ഒരിക്കൽക്കൂടി സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്താനിരിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ മുൻനിഴലായി അത് നിലകൊണ്ടു.

330 മുതൽ 476 വരെയുള്ള പാശ്ചാത്യ റോമിന്റെ ക്രമേണ ഉണ്ടായ പതനം, 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ക്രമേണ ഉണ്ടായ പതനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “330” എന്ന വർഷവും “1798” എന്ന വർഷവും ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ “നിയമിതകാലം” അഥവാ “അവസാനകാലം” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചക മൈൽക്കല്ലുകളാണ്. 330 പാശ്ചാത്യവും പൗരസ്ത്യവും ആയ റോമിന്റെ ആരംഭങ്ങളെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ഇരുവിന്റെയും അവസാനം, ആരംഭത്തിൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ റോം നഗരത്തെ അപമാനിച്ചതുപോലെ, റോമൻ നേതാവിന്റെ അപമാനീകരണമാണ്. 476 ഒരു പ്രവാചകകാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനമായിരുന്നു; അതിലൂടെ റോമിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ രാഷ്ട്രീയ ഘടന മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ എങ്ങനെ വിഘടിച്ചു എന്നത് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. 330-ൽ നഗരം നിരസിക്കപ്പെട്ടതോടെ ആരംഭിച്ച ഒരു കാലഘട്ടത്തിന് പിന്നാലെ, അവരുടെ സമ്പൂർണ രാഷ്ട്രീയ ഘടനയുടെ അപമാനീകരണം വന്നു—പുരാതന റോമിന്റെ പ്രധാന അഭിമാനവിഷയമായിരുന്ന അവരുടെ മഹത്വമുള്ള റിപ്പബ്ലിക്ക് പൊളിച്ചെറിയപ്പെട്ടു; ഒടുവിൽ അത് 476-ൽ എത്തിച്ചേർന്നു, അന്നുമുതൽ യഥാർത്ഥ റോമൻ രക്തവംശത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു ഭരണാധികാരിയും റോമിന്മേൽ ഇനി ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. 330-ാം വർഷത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന റോമിന്റെ രണ്ട് രേഖകളും, ആ രണ്ട് രേഖകൾ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഗവും, അഞ്ച് മാസങ്ങളുള്ള രണ്ട് പ്രവാചക രേഖകളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. പാശ്ചാത്യ റോമിന്റെ രേഖ ക്രമേണ ഉണ്ടായ അപമാനീകരണത്തോടെ ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പൗരസ്ത്യ റോമിന്റെ രേഖയും ക്രമേണ ഉണ്ടായ അപമാനീകരണത്തോടെ ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; 1449-ൽ അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ഭരിക്കാൻ അനുമതി അഭ്യർഥിച്ചതിൽ അത് സമാപിക്കുന്നു.

അഞ്ചുമാസക്കാലയളവുകളിൽ ഒന്ന്, പ്രവചനത്തിന്റെ കേന്ദ്രവിഷയമെന്ന നിലയിലുള്ള അറേബ്യൻ ഇസ്‌ലാമിന്റെ അന്ത്യത്തിലേക്കും 782-ൽ തുർക്കി ഇസ്‌ലാമിന്റെ ആരംഭത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ അഞ്ചുമാസ പ്രവചനത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈന് നേരിടുന്ന അപമാനത്തിന് അനുരൂപമായി, അന്ന് ഐറീൻ ചക്രവർത്തിനി അപമാനിതയാകുന്നു. പതിനഞ്ചു വാക്യങ്ങളുള്ള ഒരൊറ്റ വിവരണത്തിനുള്ളിൽ രണ്ട് അഞ്ചുമാസ പ്രവചനങ്ങൾ. ഒന്ന് അറേബ്യയിലെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ചരിത്രം ചിത്രീകരിക്കുന്നു; മറ്റൊന്ന് തുർക്കിയിലെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ചരിത്രവും. രണ്ടും പൗരസ്ത്യ റോമിന്റെ അപമാനത്തോടെയാണ് അവസാനിക്കുന്നത്. പ്രവചനങ്ങളിലൊന്നിന്റെ സമാപനം ഒരു സ്ത്രീ അപമാനിതയായതിലൂടെയും മറ്റേതിന്റേത് ഒരു പുരുഷൻ അപമാനിതനായതിലൂടെയും നിവൃത്തിയായി. വരിക്കുമേൽ വരിയായി, അവ പൗരസ്ത്യ റോമിലെ സഭയുടെയും ഭരണകൂടത്തിന്റെയും അപമാനം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് അപമാനങ്ങളും വരുത്തിവയ്ക്കുന്നത് ഒന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്‌ലാമാണ്. 1449-ൽ അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈന് നേരിട്ട അപമാനം, 1453-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ മതിലുകൾ തകർന്നുവീഴുന്നതോടെ അവസാനിക്കുന്ന നാലുവർഷക്കാലത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നു. 1449 ഒരു അപമാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 1453-ൽ മതിലുകൾ തകർന്നുവീഴുകയും ഒരു രാജ്യം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മുഹമ്മദിന്റെ മരണം

അഞ്ചുമാസം വീതമുള്ള രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഒന്ന് പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ “അവർക്കു മേൽ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു” എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ രാജാവായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന മുഹമ്മദിന്റെ മരണത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു.

അവർക്കു മീതെ രാജാവായി ഉണ്ടായിരുന്നത് അഗാധകുഴിയുടെ ദൂതനായിരുന്നു; അവന്റെ പേര് എബ്രായഭാഷയിൽ അബദ്ദോൻ എന്നും ഗ്രീക്കുഭാഷയിൽ അപ്പൊല്ല്യോൻ എന്നും ആകുന്നു.

അവരുടെ മേൽ രാജാവായിരുന്നത് മുഹമ്മദായിരുന്നു; കാരണം ഒന്നാം വചനത്തിൽ അവൻ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ അവൻ മറ്റേതെങ്കിലും ഇസ്ലാമിക വ്യക്തിയല്ല; അവൻ രാജാവായ മുഹമ്മദ് തന്നെയാണ്; രാജാവ് എന്നാൽ ഒരു രാജ്യമാകുന്നു; ഇസ്ലാം മുഹമ്മദിന്റെ രാജ്യമാണ്.

അഞ്ചാമത്തെ ദൂതൻ കാഹളം ഊതിയപ്പോൾ, ആകാശത്തിൽനിന്ന് ഭൂമിയിലേക്കു വീണ ഒരു നക്ഷത്രത്തെ ഞാൻ കണ്ടു; അഗാധകുഴിയുടെ താക്കോൽ അവന്നു കൊടുക്കപ്പെട്ടു. അവൻ അഗാധകുഴി തുറന്നു; അപ്പോൾ വലിയൊരു ചൂളയുടെ പുകപോലെ കുഴിയിൽനിന്ന് പുക ഉയർന്നു; കുഴിയുടെ പുക നിമിത്തം സൂര്യനും വായുവും ഇരുണ്ടുപോയി. ആ പുകയിൽനിന്ന് വെട്ടുക്കിളികൾ ഭൂമിയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു; ഭൂമിയിലെ തേൾകൾക്കുള്ളതുപോലെ അവയ്ക്കും അധികാരം കൊടുക്കപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാട് 9:1–3.

മൂന്നാം കഷ്ടത്തിനുള്ളിൽ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നത്, മൂന്നാം ദൂതനുള്ളിൽ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാർ ആവർത്തിക്കുന്നതിനു സമാന്തരമാണ്. രാജാവായ മുഹമ്മദിന് അഗാധകൂപം തുറക്കാനുള്ള താക്കോൽ നൽകപ്പെട്ടു; മൂന്നാം ദൂതന് ശക്തി നൽകപ്പെടുന്നത് എപ്പോഴാണെന്ന് 9/11 വ്യക്തമാക്കുന്നു. തുടർന്ന്, പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ ബിലെയാമിന്റെ ആദ്യ പ്രഹരം സംഭവിച്ചപ്പോൾ, ക്രിസ്തു മഹാബലവാനായ ദൂതനായി ഇറങ്ങിവന്നു. അപ്പോൾ അഗാധകൂപം തുറക്കപ്പെട്ടു, ഇസ്‌ലാം വീണ്ടും ലോകചരിത്രത്തിലെ ഒരു വിഷയമായിത്തീർന്നു. തുടർന്ന് ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തെ യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിലേക്കു തിരികെ നയിച്ചു; മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെയും മൂന്നാം ദൂതന്റെയും സന്ദേശം മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി. 2015-ൽ ട്രംപ് പ്രസിഡന്റുപദവിയിലേക്കു മത്സരിക്കാനുള്ള തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അതുവഴി ആഗോളവാദ മഹാസർപ്പശക്തികളെ ഇളക്കിവിടുകയും ചെയ്തു; തുടർന്ന്, ഒടുവിൽ സൊദോമിന്റെയും മിസ്രയീമിന്റെയും തെരുവുകളിൽ ട്രംപിനെ കൊന്ന നിരീശ്വരവാദത്തെ അഗാധകൂപം പുറത്തുവിട്ടു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ഏഴിൽപ്പെട്ടതും എട്ടാമത്തേതുമായ മൃഗം അഗാധകൂപത്തിൽനിന്ന് കയറിവരും. നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ കാലത്തിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും അഗാധകൂപത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ശക്തിയുടെ ഉദയത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

നീ കണ്ട മൃഗം ഉണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാത്തതും ആകുന്നു; അതു അഗാധഗർത്ഥത്തിൽനിന്നു കയറി വന്നു നാശത്തിലേക്കു പോകുകയും ചെയ്യും; ലോകസ്ഥാപനമുതൽ ജീവപുസ്തകത്തിൽ പേരെഴുതപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഭൂവാസികൾ, ഉണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാത്തതും എങ്കിലും ഉള്ളതുമായ മൃഗത്തെ കണ്ടു വിസ്മയിക്കും. വെളിപ്പാട് 17:8.

9/11-ൽ അടിത്തട്ടില്ലാത്ത കുഴി തുറന്ന താക്കോൽ ഇസ്‌ലാമാണ്; ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്തും ആ അടിത്തട്ടില്ലാത്ത കുഴിയെ തുറക്കുന്നതും അതുതന്നെയാണ്. മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തിന്റെ നടുവിൽ, ആഗോളത്വത്തിന്റെ ഡ്രാഗൺ-മൃഗവും അടിത്തട്ടില്ലാത്ത കുഴിയിൽ നിന്ന് പുറത്തെത്തി.

അവർ തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ, അതലപാതാളത്തിൽ നിന്നു കയറിവരുന്ന മൃഗം അവർക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്കയും, അവരെ ജയിക്കയും, അവരെ കൊന്നുകളകയും ചെയ്യും. വെളിപ്പാട് 11:7.

അഗാധകൂപത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ശക്തിയുടെ മൂന്നു വഴിയടയാളങ്ങളും തുറക്കുന്ന താക്കോൽ ഇസ്‌ലാം എന്ന രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവായ മുഹമ്മദിനു നൽകപ്പെട്ടു. 627-ലെ നീനെവേ യുദ്ധം രണ്ടു ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള ഒരു പോരാട്ടത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു; ആ പോരാട്ടം ഇരുപക്ഷത്തിന്റെയും ശക്തി ക്ഷയിപ്പിക്കുകയും ഇസ്‌ലാമിന് അതിവേഗം പ്രബലശക്തിയായി ഉയരാൻ അവസരമൊരുക്കുകയും ചെയ്തു. 9/11-ന് ആ താക്കോൽ തിരിക്കപ്പെടുകയും ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉയർച്ച ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു; എങ്കിലും താമസിയാതെ അത് തടഞ്ഞുനിർത്തപ്പെട്ടു. നീനെവേ യുദ്ധം 9/11-ൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു; എന്തെന്നാൽ, ബലവാനായ ദൂതൻ അവിടുത്തെ മഹത്ത്വത്താൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കാൻ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോഴാണ് അവിടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉയർച്ച ആരംഭിച്ചത്; സന്ദേശവാഹകൻ എന്ന് അർഥമുള്ള നക്ഷത്രവും സ്വർഗത്തിൽനിന്നു വീണു. ഞായറാഴ്ചനിയമം വരുകയും ഇസ്‌ലാംമതത്തിന്റെ പുക സൂര്യനെ മറയ്ക്കുന്നതോടെ അന്ധകാരയുഗത്തിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അന്ത്യത്തിലും നീനെവേ യുദ്ധം പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

എക്സിറ്റർ

അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശം എക്സിറ്ററിലെ കൂടാരയോഗത്തിൽ എത്തിയ സംഭവം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ മുൻകുറിക്കുന്നു. അപ്പോൾ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കുന്നതിന്റെ അന്തിമ നീക്കങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നു. പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം, അഥവാ അതിന്റെ സ്ഥാപനം, 9/11-ൽ ആരംഭിച്ചു; എന്നാൽ ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനകാലഘട്ടം, 9/11-ൽ ആരംഭിച്ച പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തിന്റെ മുഴുവൻ കാലഘട്ടത്തിന്റെയും ഒരു ഫ്രാക്റ്റൽ കൂടിയാണ്. ആരംഭം അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒന്നാമത്തെ ദൂതൻ മൂന്നാമത്തെ ദൂതനെ മുൻകുറിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ, ഒന്നാമത്തെ കഷ്ടം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടത്തെ മുൻകുറിക്കുന്നു. മുദ്രയിടൽ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിലെ നിനവേ യുദ്ധം അതിന്റെ ആരംഭത്തിലെ നിനവേ യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമഘട്ടത്തിലെ നിനവേ യുദ്ധം, 9/11-ൽ ആരംഭിച്ച മുദ്രയിടൽ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനമാണ്; എന്നാൽ അത് അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനകാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനവും കൂടിയാണ്. അതിനാൽ, ഐക്യനാടുകളിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തിലെ അന്തിമ ഘട്ടങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിനവേ യുദ്ധം മുൻകുറിക്കപ്പെടുന്നു; ഞായറാഴ്ച നിയമഘട്ടത്തിൽ ലോകത്തിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തിന് തുടക്കമാകുന്നു. നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ പരിപൂർണ്ണ നിവൃത്തി കണ്ടെത്തുന്ന വിവിധ രേഖകളെ പരസ്പരം ഒത്തുചേർക്കുന്ന താക്കോലാണ് നിനവേ.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഇനിയും മുന്നോട്ട് പോകും.