നാല്പതാം വചനത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം - ഇരുപത്തിരണ്ടാം സംഖ്യ

മുപ്പതാം ആണ്ടിൽ, നാലാം മാസത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ, ഞാൻ കെബാർ നദീതീരത്തു പ്രവാസികളോടുകൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആകാശം തുറക്കപ്പെട്ടു; ദൈവത്തിന്റെ ദർശനങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു. മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ, അതു യെഹോയാഖീൻ രാജാവിന്റെ പ്രവാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ആണ്ടായിരുന്നു, കല്ദേയരുടെ ദേശത്തിൽ കെബാർ നദീതീരത്തു ബൂസിയുടെ മകനായ പുരോഹിതനായ യെഹെസ്കേലിന്നു യഹോവയുടെ വചനം വ്യക്തമായി അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ടു; അവിടെ യഹോവയുടെ കൈ അവന്റെമേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ നോക്കി; ഇതാ, വടക്കുനിന്ന് ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റ് വന്നു; ഒരു മഹാമേഘവും, സ്വയം ചുരുളുന്ന അഗ്നിയും, അതിന്റെ ചുറ്റും ഒരു ദീപ്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിന്റെ നടുവിൽനിന്ന്, അഗ്നിയുടെ നടുവിൽനിന്ന്, അമ്പറിന്റെ വർണ്ണംപോലെ ഒന്നും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിന്റെ നടുവിൽനിന്ന് നാലു ജീവികളുടെയും സാദൃശ്യം പുറപ്പെട്ടു. അവരുടെ രൂപം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: അവർക്കു മനുഷ്യന്റെ സാദൃശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും നാലു മുഖങ്ങളും ഓരോരുത്തർക്കും നാലു ചിറകുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കാലുകൾ നേരായ കാലുകളായിരുന്നു; അവരുടെ പാദതലം കിടാവിന്റെ കുളമ്പിന്റെ പാദതലത്തെപ്പോലെ ആയിരുന്നു; അവർ മിനുക്കിയ താമ്രത്തിന്റെ വർണ്ണംപോലെ തിളങ്ങി. അവരുടെ നാലു വശങ്ങളിലുമുള്ള ചിറകുകളുടെ കീഴിൽ മനുഷ്യന്റെ കൈകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ആ നാലുപേർക്കും അവരുടെ മുഖങ്ങളും അവരുടെ ചിറകുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ചിറകുകൾ ഒന്നോടൊന്ന് ചേര்ந்தിരുന്നു; അവർ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ തിരിഞ്ഞില്ല; ഓരോരുത്തനും നേരെ മുമ്പോട്ടു പോയി. അവരുടെ മുഖങ്ങളുടെ സാദൃശ്യം ഇതായിരുന്നു: അവരിൽ നാലുപേർക്കും മനുഷ്യന്റെ മുഖവും, വലതുവശത്ത് സിംഹത്തിന്റെ മുഖവും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ നാലുപേർക്കും ഇടതുവശത്ത് കാളയുടെ മുഖവും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ നാലുപേർക്കും കഴുകന്റെ മുഖവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയായിരുന്നു അവരുടെ മുഖങ്ങൾ; അവരുടെ ചിറകുകൾ മേലോട്ടു വിരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു; ഓരോരുത്തന്റെയും രണ്ടു ചിറകുകൾ ഒന്നോടൊന്ന് ചേർന്നിരുന്നു; മറ്റു രണ്ടു ചിറകുകൾ അവരുടെ ശരീരങ്ങളെ മൂടിയിരുന്നു.

അവർ ഓരോരുത്തരും നേരെ മുന്നോട്ടു പോയി; ആത്മാവ് പോകേണ്ടിടത്തേക്കു അവർ പോയി; അവർ പോകുമ്പോൾ തിരിഞ്ഞില്ല. ജീവജാലങ്ങളുടെ സാദൃശ്യം സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവരുടെ ദർശനം കത്തുന്ന തീക്കരികളുപോലെയും വിളക്കുകളുടെ ദർശനപ്പോലെയും ആയിരുന്നു; അത് ജീവജാലങ്ങളുടെ ഇടയിൽ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും സഞ്ചരിച്ചു; തീ ദീപ്തമായിരുന്നു; തീയിൽനിന്നു മിന്നൽ പുറപ്പെട്ടു. ജീവജാലങ്ങൾ മിന്നലിന്റെ പ്രഭാപോലെ ഓടിപ്പോയി മടങ്ങിവന്നു. ഞാൻ ജീവജാലങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇതാ, ജീവജാലങ്ങളുടെ അരികെ ഭൂമിയിന്മേൽ ഒരു ചക്രം, അവയുടെ നാലു മുഖങ്ങൾക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ചക്രങ്ങളുടെ ദർശനവും അവയുടെ നിർമ്മിതിയും വൈഡൂര്യമണിയുടെ നിറംപോലെയായിരുന്നു; അവ നാലും ഒരേ സാദൃശ്യമുള്ളവയായിരുന്നു; അവയുടെ ദർശനവും നിർമ്മിതിയും ഒരു ചക്രത്തിനകത്ത് മറ്റൊരു ചക്രമെന്നപോലെ ആയിരുന്നു. അവ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ തങ്ങളുടെ നാലു വശങ്ങളിലേക്കും സഞ്ചരിച്ചു; സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവ തിരിഞ്ഞില്ല. അവയുടെ വലയങ്ങളെക്കുറിച്ചോ, അവ അത്ര ഉയർന്നിരുന്നതുകൊണ്ടു ഭയങ്കരമായിരുന്നു; അവ നാലിന്റെയും വലയങ്ങൾ ചുറ്റും മുഴുവനും കണ്ണുകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജീവജാലങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ചക്രങ്ങളും അവയുടെ അരികെ സഞ്ചരിച്ചു; ജീവജാലങ്ങൾ ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ ചക്രങ്ങളും ഉയർത്തപ്പെട്ടു. ആത്മാവ് പോകേണ്ടിടത്തെങ്ങുമാവട്ടെ അവർ പോയി; അവിടേക്കായിരുന്നു അവരുടെ ആത്മാവും പോകേണ്ടത്; ചക്രങ്ങളും അവർക്കെതിരെ ഉയർത്തപ്പെട്ടു; എന്തെന്നാൽ ജീവജാലത്തിന്റെ ആത്മാവ് ചക്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവ പോയപ്പോൾ ഇവയും പോയി; അവ നിന്നപ്പോൾ ഇവയും നിന്നു; അവ ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ ചക്രങ്ങളും അവയ്ക്കെതിരേ ഉയർത്തപ്പെട്ടു; എന്തെന്നാൽ ജീവികളുടെ ആത്മാവ് ചക്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ജീവികളുടെ തലകൾക്കുമീതെ വിരിഞ്ഞിരുന്ന ആകാശവിസ്താരത്തിന്റെ സാദൃശ്യം ഭയങ്കര സ്ഫടികത്തിന്റെ വർണ്ണംപോലെ ആയിരുന്നു; അതു അവരുടെ തലകൾക്കുമീതെ മേലോട്ടു വിരിച്ചിരന്നു. ആ ആകാശവിസ്താരത്തിന്റെ കീഴിൽ അവരുടെ ചിറകുകൾ നേർയായി, ഒന്നൊന്ന് മറ്റൊന്നിനോടു നേർക്ക് ആയിരുന്നു; ഓരോന്നിന്നും ഈ വശം മൂടുവാൻ രണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു, ഓരോന്നിന്നും ആ വശം മൂടുവാൻ രണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു, അവ അവരുടെ ശരീരങ്ങളെ മൂടി. അവർ പോകുമ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ ചിറകുകളുടെ ശബ്ദം മഹാജലങ്ങളുടെ ഘോഷംപോലെയും, സർവ്വശക്തന്റെ ശബ്ദംപോലെയും, വാക്കിന്റെ ശബ്ദംപോലെയും, സൈന്യത്തിന്റെ ഘോഷംപോലെയും കേട്ടു; അവർ നിന്നപ്പോൾ അവർ ചിറകുകൾ താഴ്ത്തിവെച്ചു. അവർ നിന്നു ചിറകുകൾ താഴ്ത്തിവെച്ചപ്പോൾ അവരുടെ തലകൾക്കുമീതെയുള്ള ആ ആകാശവിസ്താരത്തിൽനിന്നു ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി. അവരുടെ തലകൾക്കുമീതെയുള്ള ആ ആകാശവിസ്താരത്തിനുമീതെ ഒരു സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിന്റെ ദൃശ്യം നീലമണിക്കല്ലിന്റെ രൂപംപോലെ ആയിരുന്നു; ആ സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിന്മേൽ അതിന്റെ മീതെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ രൂപദർശനത്തോട് സദൃശമായത് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ നടുവിന്റെ ദൃശ്യം മുതൽ മേലോട്ടു ഞാൻ ആമ്പർവർണ്ണംപോലെയും അതിനുള്ളിൽ ചുറ്റും അഗ്നിയുടെ ദർശനംപോലെയും കണ്ടു; അവന്റെ നടുവിന്റെ ദൃശ്യം മുതൽ താഴോട്ടും ഞാൻ അഗ്നിയുടെ ദർശനംപോലെയുള്ളതു കണ്ടു; അതിന്നു ചുറ്റും പ്രകാശമുണ്ടായിരുന്നു. മഴയുള്ള ദിവസത്തിൽ മേഘത്തിൽ കാണുന്ന വില്ലിന്റെ ദർശനംപോലെ തന്നെയായിരുന്നു ചുറ്റുമുള്ള ആ പ്രകാശത്തിന്റെ ദർശനം. ഇതായിരുന്നു യഹോവയുടെ മഹിമയുടെ സാദൃശ്യത്തിന്റെ ദർശനം. ഞാൻ അതു കണ്ടപ്പോൾ സാഷ്ടാംഗം വീണു; പിന്നെ സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു. യെഹെസ്കേൽ 1:1–28.

“ഖൽദേയരുടെ ദേശത്തിൽ വിലപിക്കുന്ന പ്രവാസി പ്രവാചകനായ യെഹെസ്കേലിന്, ഇസ്രായേലിന്റെ മഹത്തായ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ അതേ പാഠം ബോധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദർശനം ലഭിച്ചു. കെബാർ നദീതീരത്ത് അവൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ, വടക്കുനിന്ന് ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റ് വരുന്നതുപോലെ തോന്നി: ‘ഒരു വലിയ മേഘവും, സ്വയം ചുരുളുന്ന അഗ്നിയും, അതിന്റെ ചുറ്റും ഒരു പ്രകാശവും, അതിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽനിന്ന് അംബർനിറംപോലെയുള്ള ഒരു ദീപ്തിയും.’ വിചിത്രരൂപമുള്ള, പരസ്പരം ഒന്നിനൊന്ന് കടന്നുകയറുന്ന അനേകം ചക്രങ്ങൾ നാല് ജീവജാലങ്ങളാൽ ചലിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇവയൊക്കെയുംക്കാൾ ഏറെ ഉയരത്തിൽ ‘ഒരു സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യം, നീലക്കല്ലിന്റെ രൂപദർശനത്തെപ്പോലെ; ആ സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിന്മേൽ അതിന്റെ മീതെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ രൂപദർശനത്തെപ്പോലെയുള്ള സാദൃശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.’ ‘ജീവജാലങ്ങളുടെ സാദൃശ്യമെന്നാൽ, അവയുടെ രൂപം ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിക്കരിപോലെയും ദീപങ്ങളുടെ രൂപദർശനത്തെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു; അത് ജീവജാലങ്ങളുടെ ഇടയിൽ മേലും കീഴും സഞ്ചരിച്ചു; അഗ്നി ദീപ്തമായിരുന്നു; അഗ്നിയിൽനിന്ന് മിന്നൽ പുറപ്പെട്ടു.’ ‘കെരൂബുകളിലോ, അവയുടെ ചിറകുകളുടെ കീഴിൽ, മനുഷ്യന്റെ കൈയുടെ ആകൃതി പ്രത്യക്ഷമായി.’”

“ചക്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ചക്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അത്ര സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ക്രമീകരണത്തിലായിരുന്നതിനാൽ, ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ അവയെല്ലാം പൂർണ്ണ കലക്കത്തിലാണെന്ന് യെഹെസ്‌കേലിന് തോന്നി. എന്നാൽ അവ നീങ്ങിയപ്പോൾ, അതു മനോഹരമായ കൃത്യതയോടും സമ്പൂർണ്ണ ഐക്യത്തോടും കൂടിയായിരുന്നു. സ്വർഗീയ ജീവികൾ ഈ ചക്രങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അതിനുമുപരി, മഹിമാപൂർണ്ണമായ നീലമണിസിംഹാസനത്തിന്മേൽ നിത്യനായവൻ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു; സിംഹാസനത്തെ ചുറ്റി കൃപയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും പ്രതീകമായ വലയാകാര ഇന്ദ്രധനുസ്സും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ദൃശ്യത്തിന്റെ ഭയങ്കര മഹിമയാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട യെഹെസ്‌കേൽ മുഖം കുനിച്ചു വീണു; അപ്പോൾ ഒരു ശബ്ദം അവനോട് എഴുന്നേറ്റ് യഹോവയുടെ വചനം കേൾക്കുവാൻ കല്പിച്ചു. തുടർന്ന് ഇസ്രായേലിനായി ഒരു മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം അവന് നൽകപ്പെട്ടു.” Testimonies, 751.

രാജാവായ ഉസ്സീയാവു മരിച്ച ആ ആണ്ടിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ ഒരു സിംഹാസനത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നവനായി കണ്ടു; അവൻ ഉന്നതനും ഉയർത്തപ്പെട്ടവനും ആയിരുന്നു; അവന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റം ദേവാലയം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അതിന്റെ മീതെ സെരാഫുകൾ നിലകൊണ്ടിരുന്നു; അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ആറു ചിറകുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; രണ്ട് ചിറകുകളാൽ അവൻ തന്റെ മുഖം മൂടി, രണ്ട് ചിറകുകളാൽ തന്റെ കാലുകൾ മൂടി, രണ്ട് ചിറകുകളാൽ അവൻ പറന്നു. ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” വിളിച്ചവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വാതിലിന്റെ കതകുതൂണുകൾ കുലുങ്ങി, ആലയം പുകയാൽ നിറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “എനിക്കു അയ്യോ! ഞാൻ നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു; ഞാൻ അശുദ്ധ അധരങ്ങളുള്ള മനുഷ്യൻ ആകുന്നു; അശുദ്ധ അധരങ്ങളുള്ള ജനത്തിന്റെ നടുവിൽ ഞാൻ പാർക്കുന്നു; എങ്കിലും എന്റെ കണ്ണുകൾ രാജാവായ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയെ കണ്ടിരിക്കുന്നു.” അപ്പോൾ സെരാഫുകളിൽ ഒരുവൻ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ നിന്നു കൊളുത്തുകൊണ്ടു എടുത്ത ദഹിക്കുന്ന കനൽ തന്റെ കയ്യിൽ എടുത്തുകൊണ്ടു എന്റെ അടുക്കൽ പറന്നുവന്നു. അതു എന്റെ വായിന്മേൽ തൊടുവിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഇതു നിന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ അകൃത്യം നീങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പാപം പരിഹരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” പിന്നെയും ഞാൻ കർത്താവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു; അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: “ഞാൻ ആരെ അയക്കും? ഞങ്ങൾക്കായി ആർ പോകും?” അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ട്; എന്നെ അയക്കേണമേ.” യെശയ്യാവു 6:1–8.

“ഈ ദർശനം യെഹെസ്കേലിന്നു ലഭിച്ചതു, അവന്റെ മനസ്സ് ഇരുണ്ട മുൻശങ്കകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന ഒരു സമയത്തായിരുന്നു. തന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദേശം ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നതു അവൻ കണ്ടു. ഒരിക്കൽ ജനനിബിഡമായിരുന്ന നഗരം ഇനി പാർപ്പില്ലാത്തതായിത്തീർന്നു. ആനന്ദനാദവും സ്തുതിഗാനവും അവളുടെ മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ ഇനി കേൾപ്പില്ലായിരുന്നു. പ്രവാചകൻ തന്നെയും ഒരു അന്യദേശത്തിൽ അന്യനായിത്താമസിച്ചവനായിരുന്നു; അവിടെ അതിരില്ലാത്ത ആസക്തിയും ക്രൂരമായ പീഡനവും പരമാധികാരത്തോടെ വാഴുകയുണ്ടായി. മനുഷ്യന്റെ അതിക്രമത്തെയും അന്യായത്തെയും കുറിച്ചു അവൻ കണ്ടതും കേട്ടതും അവന്റെ ആത്മാവിനെ വ്യസനിപ്പിച്ചു; അവൻ രാവും പകലും കനത്ത ദുഃഖത്തോടെ വിലപിച്ചു. എങ്കിലും കെബാർ നദീതീരത്ത് അവന്റെ മുമ്പാകെ അവതരിക്കപ്പെട്ട അത്ഭുതകരമായ ചിഹ്നങ്ങൾ, ഭൂമിയിലെ അധിപതികളുടെ ശക്തിയെക്കാൾ മഹത്തായ ഒരു പരമാധികാരശക്തിയെ വെളിപ്പെടുത്തി. അശ്ശൂരിന്റെയും ബാബേലിന്റെയും അഹങ്കാരികളും ക്രൂരരുമായ രാജാക്കന്മാർക്കുമുകളിൽ കരുണയുടെയും സത്യത്തിന്റെയും ദൈവം സിംഹാസനസ്ഥനായിരുന്നു.”

പ്രവാചകനു അത്യന്തം കലക്കത്തിൽപ്പെട്ടവയായി തോന്നിയ ചക്രസദൃശമായ സങ്കീർണ്ണതകൾ അനന്തനായ ഒരു കരത്തിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു. ഈ ചക്രങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനായി അവനോട് വെളിപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് കലക്കത്തിൽ നിന്ന് ഐക്യം ഉണ്ടാക്കി; അതുപോലെ സകല ലോകവും അവന്റെ അധീനതയിൽ ആയിരുന്നു. മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ട അനവധിയായ സത്തകൾ അവന്റെ വചനപ്രകാരം ദുഷ്ടന്മാരായ മനുഷ്യരുടെ ശക്തിയെയും നയതന്ത്രത്തെയും നിയന്ത്രിച്ചു മറികടക്കുകയും അവന്റെ വിശ്വസ്തർക്കു നന്മ വരുത്തുകയും ചെയ്യുവാൻ സന്നദ്ധരായി നിന്നു.

“അതുപോലെ തന്നെ, വരും യുഗങ്ങളിലെ സഭയുടെ ചരിത്രം പ്രിയശിഷ്യനായ യോഹന്നാനോട് വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ ദൈവം ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ, ‘മനുഷ്യപുത്രനെപ്പോലെയുള്ള ഒരുവനെ’ ദീപസ്തംഭങ്ങളുടെ നടുവിൽ നടക്കുന്നതായി അവനു കാണിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ ജനങ്ങളോടുള്ള രക്ഷിതാവിന്റെ താൽപര്യവും പരിപാലനവും സംബന്ധിച്ച ഒരു ഉറപ്പു അവൻ കൊടുത്തു; ആ ദീപസ്തംഭങ്ങൾ ഏഴ് സഭകളെ പ്രതീകീകരിച്ചിരുന്നു. ഭൂമിയിലെ ശക്തികളോടുള്ള സഭയുടെ അവസാനത്തെ മഹാസമരങ്ങൾ യോഹന്നാനു കാണിച്ചുകൊടുത്തപ്പോൾ, വിശ്വസ്തരുടെ അന്തിമ ജയവും വിടുതലും കാണുവാൻ അവന്നു അനുവാദവും ലഭിച്ചു. സഭ മൃഗത്തോടും അതിന്റെ പ്രതിമയോടും മരണകരമായ സംഘർഷത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടതും, ആ മൃഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നത് മരണശിക്ഷയുടെ ഭീഷണിയിൽ നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെട്ടതും അവൻ കണ്ടു. എന്നാൽ യുദ്ധത്തിന്റെ പുകയും കൊലാഹലവും കടന്നുനോക്കുമ്പോൾ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കു പകരം ‘പിതാവിന്റെ നാമം അവരുടെ നെറ്റികളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന’ ഒരു സമൂഹത്തെ, കുഞ്ഞാടിനോടുകൂടെ സീയോൻപർവ്വതത്തിൽ അവൻ കണ്ടു. പിന്നെയും, ‘മൃഗത്തിന്മേലും, അതിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കുമേലും, അതിന്റെ മുദ്രയ്ക്കുമേലും, അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ എണ്ണത്തിന്മേലും ജയം നേടിയവരെ, ദൈവത്തിന്റെ വീണകൾ കൈവശമാക്കി, കണ്ണാടിസമുദ്രത്തിനരികെ നിലകൊണ്ടുകൊണ്ട്’ മോശെയുടെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും ഗാനം പാടുന്നതായി അവൻ കണ്ടു.”

“ഈ പാഠങ്ങൾ നമ്മുടെ പ്രയോജനത്തിനായുള്ളവയാണ്. നമ്മുടെ വിശ്വാസം ദൈവത്തിൽ ഉറച്ചുനിർത്തേണ്ടതുണ്ട്; കാരണം മനുഷ്യരുടെ ആത്മാവുകളെ പരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു കാലം നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഒലിവുമലയിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പായി സംഭവിക്കേണ്ട ഭയാനക ന്യായവിധികളെ വിവരിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളെയും യുദ്ധവാർത്തകളെയും കുറിച്ച് കേൾക്കും.’ ‘ജാതി ജാതിക്കെതിരെ എഴുന്നേலும்; രാജ്യവും രാജ്യത്തിനെതിരെ എഴുന്നേலும்; പല സ്ഥലങ്ങളിലും ക്ഷാമങ്ങളും മഹാമാരികളും ഭൂകമ്പങ്ങളും ഉണ്ടാകും. ഇവ ഒക്കെയും വേദനകളുടെ ആരംഭം മാത്രമാണ്.’ ഈ പ്രവചനങ്ങൾ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിൽ ഭാഗികമായി നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, അവയ്ക്ക് അന്ത്യദിനങ്ങളോടു കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള പ്രയോഗമുണ്ട്.”

“നാം മഹത്തും ഗംഭീരവുമായ സംഭവങ്ങളുടെ കവാടത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. പ്രവചനം വേഗത്തിൽ നിവൃത്തിയിലേക്കു കടക്കുന്നു. കർത്താവ് വാതിൽക്കൽ തന്നെയുണ്ട്. ജീവനുള്ള എല്ലാവർക്കും അത്യന്തം ഗൗരവമായ ആകർഷണവിഷയമായ ഒരു കാലഘട്ടം ഉടൻ തന്നേ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തുറക്കപ്പെടുവാൻ ഇരിക്കുന്നു. ഭൂതകാലത്തിലെ വിവാദങ്ങൾ വീണ്ടും ഉണർന്നു വരും; പുതിയ വിവാദങ്ങൾ ഉദിക്കും. നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ അരങ്ങേറേണ്ട ദൃശ്യങ്ങൾ ഇന്നും സ്വപ്നം കണ്ടുപോലുമില്ല. സാത്താൻ മനുഷ്യരായ ഉപകരണങ്ങളിലൂടെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഭരണഘടന മാറ്റി ഞായറാഴ്ച ആചരണം നിർബന്ധമാക്കുന്ന ഒരു നിയമം ഉറപ്പാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ, അതിന്റെ ഫലം എന്തായിരിക്കുമെന്നതു വളരെ അല്പമായേ മനസ്സിലാക്കുന്നുള്ളു. ഒരു പ്രതിസന്ധി ഇപ്പോൾ തന്നേ നമ്മുടെ മേൽ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു.”

“എന്നാൽ ഈ മഹത്തായ പ്രതിസന്ധിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ തങ്ങളിലേയ്ക്ക് ആശ്രയിക്കരുത്. യെശയ്യാവിന്നും യെഹെസ്കേലിന്നും യോഹന്നാനും ലഭിച്ച ദർശനങ്ങളിൽ, ഭൂമിയിൽ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളോടു സ്വർഗ്ഗം എത്ര അടുക്കിയായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, ദൈവത്തോടു വിശ്വസ്തരായിരിക്കുന്നവർക്കായി ദൈവത്തിന്റെ കരുതൽ എത്ര മഹത്താണെന്നും നാം കാണുന്നു. ലോകം ഭരണാധികാരിയില്ലാത്തതല്ല. വരുവാനുള്ള സംഭവങ്ങളുടെ പരിപാടി കർത്താവിന്റെ കയ്യിലാകുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മഹിമ, ജാതികളുടെ വിധിയെയും തന്റെ സഭയുടെ കാര്യങ്ങളെയും, തന്റെ സ്വകീയ ചുമതലയായി വഹിച്ചിരിക്കുന്നു.”

“കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ നാം അത്യന്തം അധികമായി കരുതലും കഷ്ടപ്പാടും ആശയക്കുഴപ്പവും അനുഭവിക്കുവാൻ സ്വയം അനുവദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പരിധിയുള്ള മനുഷ്യർ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കേണ്ടവരായി വിട്ടുകളയപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നമുക്ക് ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കയും, അവനിൽ വിശ്വസിക്കയും, മുന്നോട്ടു പോകുകയും വേണം. സ്വർഗ്ഗീയ ദൂതന്മാരുടെ ക്ഷീണമില്ലാത്ത ജാഗ്രതയും, ഭൂമിയിലെ ജീവികളോടു ബന്ധപ്പെട്ട അവരുടെ ശുശ്രൂഷയിൽ അവർ നിരന്തരം ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, ഒരു ചക്രത്തിനുള്ളിലെ ചക്രത്തെ ദൈവത്തിന്റെ കൈ എങ്ങനെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നതു നമ്മെ കാണിച്ചുതരുന്നു. ദിവ്യ ഉപദേശകൻ തന്റെ പ്രവൃത്തിയിലെ ഓരോ പ്രവർത്തകനോടും, പുരാതനകാലത്ത് കോരേശിനോടു പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘നീ എന്നെ അറിയാതിരുന്നിട്ടും ഞാൻ നിന്നെ അരക്കെട്ടു കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.’”

യെഹെസ്‌കേലിന്റെ ദർശനത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ കൈ കെരൂബികളുടെ ചിറകുകളുടെ കീഴിലുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ദാസന്മാർക്ക് വിജയം നൽകുന്നത് ദിവ്യശക്തിയാണെന്നു അവരെ പഠിപ്പിക്കുവാനായിരിക്കുന്നു ഇത്. അവർ അകൃത്യം ഉപേക്ഷിച്ചു ഹൃദയത്തിലും ജീവിതത്തിലും ശുദ്ധരാകുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ അവരോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കും.

“മിന്നലിന്റെ വേഗത്തിൽ ജീവജാലങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രകാശമയമായ വെളിച്ചം, ഈ പ്രവൃത്തി ഒടുവിൽ പൂർത്തിയിലേക്കു എത്ര വേഗത്തിൽ മുന്നേറും എന്നതു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഉറങ്ങാതിരിക്കുന്നവനും തന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങളുടെ നിവർത്തിക്കായി നിരന്തരം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവനും ആയവൻ, തന്റെ മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയെ സൗഹൃദപൂർവ്വമായ ഐക്യത്തിൽ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ കഴിവുള്ളവൻ ആകുന്നു. പരിമിതമായ മനസ്സുകൾക്കു കുരുങ്ങിയതും സങ്കീർണ്ണവുമായതായി തോന്നുന്നതിനെ കർത്താവിന്റെ കൈ പരിപൂർണ്ണ ക്രമത്തിൽ നിലനിർത്താൻ കഴിയും. ദുഷ്ടന്മാരുടെ ഉദ്ദേശങ്ങളെ വിഫലമാക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗങ്ങളും ഉപായങ്ങളും അവൻ ആവിഷ്കരിക്കാം; തന്റെ ജനത്തിനെതിരെ ദോഷം ആലോചിക്കുന്നവരുടെ ആലോചനകളെ അവൻ കലക്കത്തിലാഴ്ത്തുകയും ചെയ്യും.”

“സഹോദരങ്ങളേ, ഇപ്പോൾ ദുഃഖത്തിനും നിരാശയ്ക്കും സമയമല്ല; സംശയത്തിനും അവിശ്വാസത്തിനും വഴങ്ങേണ്ട സമയവും അല്ല. ക്രിസ്തു ഇപ്പോൾ യോസേഫിന്റെ പുതിയ കല്ലറയിൽ, വലിയൊരു കല്ലുകൊണ്ട് അടച്ചും റോമൻ മുദ്രകൊണ്ട് മുദ്രകുത്തിയും കിടക്കുന്ന രക്ഷകൻ അല്ല; നമുക്കു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ഒരു രക്ഷകൻ ഉണ്ട്. അവൻ രാജാവും സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയും ആകുന്നു; അവൻ കെരൂബുകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്നു; ജാതികളുടെ കലഹത്തിന്റെയും കലാപത്തിന്റെയും നടുവിലും അവൻ ഇന്നും തന്റെ ജനത്തെ കാക്കുന്നു. ആകാശങ്ങളിൽ ഭരിക്കുന്നവൻ നമ്മുടെ രക്ഷകനാകുന്നു. അവൻ ഓരോ പരീക്ഷണവും അളക്കുന്നു. ഓരോ ആത്മാവിനെയും പരീക്ഷിക്കേണ്ട ഭട്ടിയുടെ അഗ്നിയെ അവൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. രാജാക്കന്മാരുടെ കോട്ടകൾ തകർക്കപ്പെടുമ്പോഴും, ദൈവത്തിന്റെ കോപത്തിന്റെ അമ്പുകൾ അവന്റെ ശത്രുക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ തുളച്ചുകയറുമ്പോഴും, അവന്റെ ജനം അവന്റെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതരായിരിക്കും.” Testimonies, volume 5, 752–754.

ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസത്തിന്റെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ആണ്ടിൽ, ആണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ പത്താം ദിവസത്തിൽ, നഗരം അടിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷം പതിനാലാം ആണ്ടിൽ, അതേ ദിവസത്തിൽ യഹോവയുടെ കൈ എന്റെമേൽ വന്നു, എന്നെ അവിടേക്കു കൊണ്ടുപോയി. എസെക്കീയേൽ 40:1.

ഫിലദെൽഫ്യയിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: പരിശുദ്ധനും സത്യവാനും ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ ഉള്ളവനും തുറക്കുമ്പോൾ ആരും അടയ്ക്കാത്തവനും അടയ്ക്കുമ്പോൾ ആരും തുറക്കാത്തവനും അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു ഇതു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ അറിയുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ തുറന്ന ഒരു വാതിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; അതു ആരും അടെക്കുവാൻ കഴികയില്ല; നിനക്കു അല്പശക്തിയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും നീ എന്റെ വചനം കാത്തു, എന്റെ നാമം നിഷേധിച്ചില്ല. വെളിപ്പാട് 3:7, 8.

അന്നാളിൽ ഞാൻ ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എന്റെ ദാസൻ എല്യാക്കീമിനെ വിളിക്കും. ഞാൻ അവനെ നിന്റെ അങ്കിയാൽ ധരിപ്പിക്കും; നിന്റെ കച്ചകൊണ്ട് അവനെ ബലപ്പെടുത്തും; നിന്റെ ഭരണാധികാരം അവന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കും; അവൻ യെരൂശലേം നിവാസികൾക്കും യെഹൂദാഗൃഹത്തിനും പിതാവായിരിക്കും. ദാവീദ്ഗൃഹത്തിന്റെ താക്കോൽ ഞാൻ അവന്റെ തോളിന്മേൽ വെക്കും; അവൻ തുറക്കും, ആരും അടക്കുകയില്ല; അവൻ അടക്കും, ആരും തുറക്കുകയില്ല. യെശയ്യാവു 22:20–22.

സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നീ ചെന്നു, ഭവനത്തിന്മേൽ അധികാരമുള്ള ഈ ഭണ്ഡാരവിചാരകനായ ശെബ്നാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു പറയുക: നിനക്കിവിടെ എന്തുണ്ട്? നിനക്കിവിടെ ആർ ഉണ്ട്? നീ ഇവിടെ നിനക്കായി ഒരു ശവകുടീരം വെട്ടിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഉയരത്തിൽ തനിക്കായി ഒരു ശവകുടീരം വെട്ടുന്നവനെപ്പോലെയും പാറയിൽ തനിക്കായി ഒരു വാസസ്ഥലം കൊത്തിയൊരുക്കുന്നവനെപ്പോലെയും തന്നേ. ഇതാ, യഹോവ നിന്നെ ബലമായൊരു പ്രവാസത്തിൽ കൊണ്ടുപോകും; അവൻ നിന്നെ നിശ്ചയമായി മൂടിക്കളയും. അവൻ നിന്നെ നിശ്ചയമായി പ്രബലമായി ചുറ്റി എറിഞ്ഞ് വിശാലമായ ഒരു ദേശത്തിലേക്കു പന്തുപോലെ തെറിപ്പിക്കും; അവിടെ നീ മരിക്കും; അവിടെ നിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ രഥങ്ങൾ നിന്റെ യജമാനന്റെ ഗൃഹത്തിന് ലജ്ജയായിരിക്കും. യെശയ്യാവു 22:15–18.