Ezekiel is a priest during the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. In chapter one Ezekiel is taken into the sanctuary.
ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേർക്ക് മുദ്രയിടുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ യെഹെസ്കേൽ ഒരു പുരോഹിതനാകുന്നു. ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ യെഹെസ്കേലിനെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. In the fifth day of the month, which was the fifth year of king Jehoiachin’s captivity, The word of the Lord came expressly unto Ezekiel the priest, the son of Buzi, in the land of the Chaldeans by the river Chebar; and the hand of the Lord was there upon him.
മുപ്പതാം ആണ്ടിൽ, നാലാം മാസത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ, ഞാൻ കെബാർ നദീതീരത്തു പ്രവാസികളോടുകൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആകാശം തുറക്കപ്പെട്ടു; ദൈവത്തിന്റെ ദർശനങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു. മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ, അതു യെഹോയാഖീൻ രാജാവിന്റെ പ്രവാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ആണ്ടായിരുന്നു, കല്ദേയരുടെ ദേശത്തിൽ കെബാർ നദീതീരത്തു ബൂസിയുടെ മകനായ പുരോഹിതനായ യെഹെസ്കേലിന്നു യഹോവയുടെ വചനം വ്യക്തമായി അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ടു; അവിടെ യഹോവയുടെ കൈ അവന്റെമേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
And I looked, and, behold, a whirlwind came out of the north, a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the colour of amber, out of the midst of the fire. Also out of the midst thereof came the likeness of four living creatures. And this was their appearance; they had the likeness of a man. And every one had four faces, and every one had four wings. And their feet were straight feet; and the sole of their feet was like the sole of a calf's foot: and they sparkled like the colour of burnished brass. And they had the hands of a man under their wings on their four sides; and they four had their faces and their wings. Their wings were joined one to another; they turned not when they went; they went every one straight forward. As for the likeness of their faces, they four had the face of a man, and the face of a lion, on the right side: and they four had the face of an ox on the left side; they four also had the face of an eagle. Thus were their faces: and their wings were stretched upward; two wings of every one were joined one to another, and two covered their bodies.
ഞാൻ നോക്കി; ഇതാ, വടക്കുനിന്ന് ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റ് വന്നു; ഒരു മഹാമേഘവും, സ്വയം ചുരുളുന്ന അഗ്നിയും, അതിന്റെ ചുറ്റും ഒരു ദീപ്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിന്റെ നടുവിൽനിന്ന്, അഗ്നിയുടെ നടുവിൽനിന്ന്, അമ്പറിന്റെ വർണ്ണംപോലെ ഒന്നും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിന്റെ നടുവിൽനിന്ന് നാലു ജീവികളുടെയും സാദൃശ്യം പുറപ്പെട്ടു. അവരുടെ രൂപം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു: അവർക്കു മനുഷ്യന്റെ സാദൃശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും നാലു മുഖങ്ങളും ഓരോരുത്തർക്കും നാലു ചിറകുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കാലുകൾ നേരായ കാലുകളായിരുന്നു; അവരുടെ പാദതലം കിടാവിന്റെ കുളമ്പിന്റെ പാദതലത്തെപ്പോലെ ആയിരുന്നു; അവർ മിനുക്കിയ താമ്രത്തിന്റെ വർണ്ണംപോലെ തിളങ്ങി. അവരുടെ നാലു വശങ്ങളിലുമുള്ള ചിറകുകളുടെ കീഴിൽ മനുഷ്യന്റെ കൈകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ആ നാലുപേർക്കും അവരുടെ മുഖങ്ങളും അവരുടെ ചിറകുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ ചിറകുകൾ ഒന്നോടൊന്ന് ചേര்ந்தിരുന്നു; അവർ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ തിരിഞ്ഞില്ല; ഓരോരുത്തനും നേരെ മുമ്പോട്ടു പോയി. അവരുടെ മുഖങ്ങളുടെ സാദൃശ്യം ഇതായിരുന്നു: അവരിൽ നാലുപേർക്കും മനുഷ്യന്റെ മുഖവും, വലതുവശത്ത് സിംഹത്തിന്റെ മുഖവും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ നാലുപേർക്കും ഇടതുവശത്ത് കാളയുടെ മുഖവും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ നാലുപേർക്കും കഴുകന്റെ മുഖവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയായിരുന്നു അവരുടെ മുഖങ്ങൾ; അവരുടെ ചിറകുകൾ മേലോട്ടു വിരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു; ഓരോരുത്തന്റെയും രണ്ടു ചിറകുകൾ ഒന്നോടൊന്ന് ചേർന്നിരുന്നു; മറ്റു രണ്ടു ചിറകുകൾ അവരുടെ ശരീരങ്ങളെ മൂടിയിരുന്നു.
And they went every one straight forward: whither the spirit was to go, they went; and they turned not when they went. As for the likeness of the living creatures, their appearance was like burning coals of fire, and like the appearance of lamps: it went up and down among the living creatures; and the fire was bright, and out of the fire went forth lightning. And the living creatures ran and returned as the appearance of a flash of lightning. Now as I beheld the living creatures, behold one wheel upon the earth by the living creatures, with his four faces. The appearance of the wheels and their work was like unto the colour of a beryl: and they four had one likeness: and their appearance and their work was as it were a wheel in the middle of a wheel. When they went, they went upon their four sides: and they turned not when they went. As for their rings, they were so high that they were dreadful; and their rings were full of eyes round about them four. And when the living creatures went, the wheels went by them: and when the living creatures were lifted up from the earth, the wheels were lifted up. Whithersoever the spirit was to go, they went, thither was their spirit to go; and the wheels were lifted up over against them: for the spirit of the living creature was in the wheels.
അവർ ഓരോരുത്തരും നേരെ മുന്നോട്ടു പോയി; ആത്മാവ് പോകേണ്ടിടത്തേക്കു അവർ പോയി; അവർ പോകുമ്പോൾ തിരിഞ്ഞില്ല. ജീവജാലങ്ങളുടെ സാദൃശ്യം സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവരുടെ ദർശനം കത്തുന്ന തീക്കരികളുപോലെയും വിളക്കുകളുടെ ദർശനപ്പോലെയും ആയിരുന്നു; അത് ജീവജാലങ്ങളുടെ ഇടയിൽ മുകളിലേക്കും താഴേക്കും സഞ്ചരിച്ചു; തീ ദീപ്തമായിരുന്നു; തീയിൽനിന്നു മിന്നൽ പുറപ്പെട്ടു. ജീവജാലങ്ങൾ മിന്നലിന്റെ പ്രഭാപോലെ ഓടിപ്പോയി മടങ്ങിവന്നു. ഞാൻ ജീവജാലങ്ങളെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇതാ, ജീവജാലങ്ങളുടെ അരികെ ഭൂമിയിന്മേൽ ഒരു ചക്രം, അവയുടെ നാലു മുഖങ്ങൾക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. ചക്രങ്ങളുടെ ദർശനവും അവയുടെ നിർമ്മിതിയും വൈഡൂര്യമണിയുടെ നിറംപോലെയായിരുന്നു; അവ നാലും ഒരേ സാദൃശ്യമുള്ളവയായിരുന്നു; അവയുടെ ദർശനവും നിർമ്മിതിയും ഒരു ചക്രത്തിനകത്ത് മറ്റൊരു ചക്രമെന്നപോലെ ആയിരുന്നു. അവ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ തങ്ങളുടെ നാലു വശങ്ങളിലേക്കും സഞ്ചരിച്ചു; സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവ തിരിഞ്ഞില്ല. അവയുടെ വലയങ്ങളെക്കുറിച്ചോ, അവ അത്ര ഉയർന്നിരുന്നതുകൊണ്ടു ഭയങ്കരമായിരുന്നു; അവ നാലിന്റെയും വലയങ്ങൾ ചുറ്റും മുഴുവനും കണ്ണുകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജീവജാലങ്ങൾ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ചക്രങ്ങളും അവയുടെ അരികെ സഞ്ചരിച്ചു; ജീവജാലങ്ങൾ ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ ചക്രങ്ങളും ഉയർത്തപ്പെട്ടു. ആത്മാവ് പോകേണ്ടിടത്തെങ്ങുമാവട്ടെ അവർ പോയി; അവിടേക്കായിരുന്നു അവരുടെ ആത്മാവും പോകേണ്ടത്; ചക്രങ്ങളും അവർക്കെതിരെ ഉയർത്തപ്പെട്ടു; എന്തെന്നാൽ ജീവജാലത്തിന്റെ ആത്മാവ് ചക്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
When those went, these went; and when those stood, these stood; and when those were lifted up from the earth, the wheels were lifted up over against them: for the spirit of the living creature was in the wheels. And the likeness of the firmament upon the heads of the living creature was as the colour of the terrible crystal, stretched forth over their heads above. And under the firmament were their wings straight, the one toward the other: every one had two, which covered on this side, and every one had two, which covered on that side, their bodies. And when they went, I heard the noise of their wings, like the noise of great waters, as the voice of the Almighty, the voice of speech, as the noise of an host: when they stood, they let down their wings. And there was a voice from the firmament that was over their heads, when they stood, and had let down their wings. And above the firmament that was over their heads was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it. And I saw as the colour of amber, as the appearance of fire round about within it, from the appearance of his loins even upward, and from the appearance of his loins even downward, I saw as it were the appearance of fire, and it had brightness round about. As the appearance of the bow that is in the cloud in the day of rain, so was the appearance of the brightness round about. This was the appearance of the likeness of the glory of the Lord. And when I saw it, I fell upon my face, and I heard a voice of one that spake. Ezekiel 1:1–28.
അവ പോയപ്പോൾ ഇവയും പോയി; അവ നിന്നപ്പോൾ ഇവയും നിന്നു; അവ ഭൂമിയിൽനിന്നു ഉയർത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ ചക്രങ്ങളും അവയ്ക്കെതിരേ ഉയർത്തപ്പെട്ടു; എന്തെന്നാൽ ജീവികളുടെ ആത്മാവ് ചക്രങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ജീവികളുടെ തലകൾക്കുമീതെ വിരിഞ്ഞിരുന്ന ആകാശവിസ്താരത്തിന്റെ സാദൃശ്യം ഭയങ്കര സ്ഫടികത്തിന്റെ വർണ്ണംപോലെ ആയിരുന്നു; അതു അവരുടെ തലകൾക്കുമീതെ മേലോട്ടു വിരിച്ചിരന്നു. ആ ആകാശവിസ്താരത്തിന്റെ കീഴിൽ അവരുടെ ചിറകുകൾ നേർയായി, ഒന്നൊന്ന് മറ്റൊന്നിനോടു നേർക്ക് ആയിരുന്നു; ഓരോന്നിന്നും ഈ വശം മൂടുവാൻ രണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു, ഓരോന്നിന്നും ആ വശം മൂടുവാൻ രണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു, അവ അവരുടെ ശരീരങ്ങളെ മൂടി. അവർ പോകുമ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ ചിറകുകളുടെ ശബ്ദം മഹാജലങ്ങളുടെ ഘോഷംപോലെയും, സർവ്വശക്തന്റെ ശബ്ദംപോലെയും, വാക്കിന്റെ ശബ്ദംപോലെയും, സൈന്യത്തിന്റെ ഘോഷംപോലെയും കേട്ടു; അവർ നിന്നപ്പോൾ അവർ ചിറകുകൾ താഴ്ത്തിവെച്ചു. അവർ നിന്നു ചിറകുകൾ താഴ്ത്തിവെച്ചപ്പോൾ അവരുടെ തലകൾക്കുമീതെയുള്ള ആ ആകാശവിസ്താരത്തിൽനിന്നു ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി. അവരുടെ തലകൾക്കുമീതെയുള്ള ആ ആകാശവിസ്താരത്തിനുമീതെ ഒരു സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു; അതിന്റെ ദൃശ്യം നീലമണിക്കല്ലിന്റെ രൂപംപോലെ ആയിരുന്നു; ആ സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിന്മേൽ അതിന്റെ മീതെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ രൂപദർശനത്തോട് സദൃശമായത് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ നടുവിന്റെ ദൃശ്യം മുതൽ മേലോട്ടു ഞാൻ ആമ്പർവർണ്ണംപോലെയും അതിനുള്ളിൽ ചുറ്റും അഗ്നിയുടെ ദർശനംപോലെയും കണ്ടു; അവന്റെ നടുവിന്റെ ദൃശ്യം മുതൽ താഴോട്ടും ഞാൻ അഗ്നിയുടെ ദർശനംപോലെയുള്ളതു കണ്ടു; അതിന്നു ചുറ്റും പ്രകാശമുണ്ടായിരുന്നു. മഴയുള്ള ദിവസത്തിൽ മേഘത്തിൽ കാണുന്ന വില്ലിന്റെ ദർശനംപോലെ തന്നെയായിരുന്നു ചുറ്റുമുള്ള ആ പ്രകാശത്തിന്റെ ദർശനം. ഇതായിരുന്നു യഹോവയുടെ മഹിമയുടെ സാദൃശ്യത്തിന്റെ ദർശനം. ഞാൻ അതു കണ്ടപ്പോൾ സാഷ്ടാംഗം വീണു; പിന്നെ സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു. യെഹെസ്കേൽ 1:1–28.
“Ezekiel, the mourning exile prophet, in the land of the Chaldeans, was given a vision teaching the same lesson of faith in the mighty God of Israel. As he was upon the banks of the river Chebar, a whirlwind seemed to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels of strange appearance, intersecting one another, were moved by four living creatures. High above all these was ‘the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘As for the likeness of the living creatures, their appearance was like burning coals of fire, and like the appearance of lamps: it went up and down among the living creatures; and the fire was bright, and out of the fire went forth lightning.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’
“ഖൽദേയരുടെ ദേശത്തിൽ വിലപിക്കുന്ന പ്രവാസി പ്രവാചകനായ യെഹെസ്കേലിന്, ഇസ്രായേലിന്റെ മഹത്തായ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ അതേ പാഠം ബോധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദർശനം ലഭിച്ചു. കെബാർ നദീതീരത്ത് അവൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ, വടക്കുനിന്ന് ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റ് വരുന്നതുപോലെ തോന്നി: ‘ഒരു വലിയ മേഘവും, സ്വയം ചുരുളുന്ന അഗ്നിയും, അതിന്റെ ചുറ്റും ഒരു പ്രകാശവും, അതിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽനിന്ന് അംബർനിറംപോലെയുള്ള ഒരു ദീപ്തിയും.’ വിചിത്രരൂപമുള്ള, പരസ്പരം ഒന്നിനൊന്ന് കടന്നുകയറുന്ന അനേകം ചക്രങ്ങൾ നാല് ജീവജാലങ്ങളാൽ ചലിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇവയൊക്കെയുംക്കാൾ ഏറെ ഉയരത്തിൽ ‘ഒരു സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യം, നീലക്കല്ലിന്റെ രൂപദർശനത്തെപ്പോലെ; ആ സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിന്മേൽ അതിന്റെ മീതെ ഒരു മനുഷ്യന്റെ രൂപദർശനത്തെപ്പോലെയുള്ള സാദൃശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.’ ‘ജീവജാലങ്ങളുടെ സാദൃശ്യമെന്നാൽ, അവയുടെ രൂപം ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിക്കരിപോലെയും ദീപങ്ങളുടെ രൂപദർശനത്തെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു; അത് ജീവജാലങ്ങളുടെ ഇടയിൽ മേലും കീഴും സഞ്ചരിച്ചു; അഗ്നി ദീപ്തമായിരുന്നു; അഗ്നിയിൽനിന്ന് മിന്നൽ പുറപ്പെട്ടു.’ ‘കെരൂബുകളിലോ, അവയുടെ ചിറകുകളുടെ കീഴിൽ, മനുഷ്യന്റെ കൈയുടെ ആകൃതി പ്രത്യക്ഷമായി.’”
“There were wheels within wheels in an arrangement so complicated that at first sight they appeared to Ezekiel to be all in confusion. But when they moved, it was with beautiful exactness and in perfect harmony. Heavenly beings were impelling these wheels, and, above all, upon the glorious sapphire throne, was the Eternal One; while round about the throne was the encircling rainbow, emblem of grace and love. Overpowered by the terrible glory of the scene, Ezekiel fell upon his face, when a voice bade him arise and hear the word of the Lord. Then there was given him a message of warning for Israel.” Testimonies, 751.
“ചക്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ചക്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അത്ര സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ക്രമീകരണത്തിലായിരുന്നതിനാൽ, ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ അവയെല്ലാം പൂർണ്ണ കലക്കത്തിലാണെന്ന് യെഹെസ്കേലിന് തോന്നി. എന്നാൽ അവ നീങ്ങിയപ്പോൾ, അതു മനോഹരമായ കൃത്യതയോടും സമ്പൂർണ്ണ ഐക്യത്തോടും കൂടിയായിരുന്നു. സ്വർഗീയ ജീവികൾ ഈ ചക്രങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അതിനുമുപരി, മഹിമാപൂർണ്ണമായ നീലമണിസിംഹാസനത്തിന്മേൽ നിത്യനായവൻ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു; സിംഹാസനത്തെ ചുറ്റി കൃപയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും പ്രതീകമായ വലയാകാര ഇന്ദ്രധനുസ്സും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ദൃശ്യത്തിന്റെ ഭയങ്കര മഹിമയാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട യെഹെസ്കേൽ മുഖം കുനിച്ചു വീണു; അപ്പോൾ ഒരു ശബ്ദം അവനോട് എഴുന്നേറ്റ് യഹോവയുടെ വചനം കേൾക്കുവാൻ കല്പിച്ചു. തുടർന്ന് ഇസ്രായേലിനായി ഒരു മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം അവന് നൽകപ്പെട്ടു.” Testimonies, 751.
In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged. Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. Isaiah 6:1–8.
രാജാവായ ഉസ്സീയാവു മരിച്ച ആ ആണ്ടിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ ഒരു സിംഹാസനത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നവനായി കണ്ടു; അവൻ ഉന്നതനും ഉയർത്തപ്പെട്ടവനും ആയിരുന്നു; അവന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റം ദേവാലയം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അതിന്റെ മീതെ സെരാഫുകൾ നിലകൊണ്ടിരുന്നു; അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ആറു ചിറകുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; രണ്ട് ചിറകുകളാൽ അവൻ തന്റെ മുഖം മൂടി, രണ്ട് ചിറകുകളാൽ തന്റെ കാലുകൾ മൂടി, രണ്ട് ചിറകുകളാൽ അവൻ പറന്നു. ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനോടു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ, വിശുദ്ധൻ; സർവ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” വിളിച്ചവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വാതിലിന്റെ കതകുതൂണുകൾ കുലുങ്ങി, ആലയം പുകയാൽ നിറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “എനിക്കു അയ്യോ! ഞാൻ നശിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു; ഞാൻ അശുദ്ധ അധരങ്ങളുള്ള മനുഷ്യൻ ആകുന്നു; അശുദ്ധ അധരങ്ങളുള്ള ജനത്തിന്റെ നടുവിൽ ഞാൻ പാർക്കുന്നു; എങ്കിലും എന്റെ കണ്ണുകൾ രാജാവായ സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയെ കണ്ടിരിക്കുന്നു.” അപ്പോൾ സെരാഫുകളിൽ ഒരുവൻ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ നിന്നു കൊളുത്തുകൊണ്ടു എടുത്ത ദഹിക്കുന്ന കനൽ തന്റെ കയ്യിൽ എടുത്തുകൊണ്ടു എന്റെ അടുക്കൽ പറന്നുവന്നു. അതു എന്റെ വായിന്മേൽ തൊടുവിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഇതു നിന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ അകൃത്യം നീങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പാപം പരിഹരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” പിന്നെയും ഞാൻ കർത്താവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു; അവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: “ഞാൻ ആരെ അയക്കും? ഞങ്ങൾക്കായി ആർ പോകും?” അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ട്; എന്നെ അയക്കേണമേ.” യെശയ്യാവു 6:1–8.
“This vision was given to Ezekiel at a time when his mind was filled with gloomy forebodings. He saw the land of his fathers lying desolate. The city that was once full of people was no longer inhabited. The voice of mirth and the song of praise were no more heard within her walls. The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night. But the wonderful symbols presented before him beside the river Chebar revealed an overruling power mightier than that of earthly rulers. Above the proud and cruel monarchs of Assyria and Babylon the God of mercy and truth was enthroned.
“ഈ ദർശനം യെഹെസ്കേലിന്നു ലഭിച്ചതു, അവന്റെ മനസ്സ് ഇരുണ്ട മുൻശങ്കകളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന ഒരു സമയത്തായിരുന്നു. തന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദേശം ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നതു അവൻ കണ്ടു. ഒരിക്കൽ ജനനിബിഡമായിരുന്ന നഗരം ഇനി പാർപ്പില്ലാത്തതായിത്തീർന്നു. ആനന്ദനാദവും സ്തുതിഗാനവും അവളുടെ മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ ഇനി കേൾപ്പില്ലായിരുന്നു. പ്രവാചകൻ തന്നെയും ഒരു അന്യദേശത്തിൽ അന്യനായിത്താമസിച്ചവനായിരുന്നു; അവിടെ അതിരില്ലാത്ത ആസക്തിയും ക്രൂരമായ പീഡനവും പരമാധികാരത്തോടെ വാഴുകയുണ്ടായി. മനുഷ്യന്റെ അതിക്രമത്തെയും അന്യായത്തെയും കുറിച്ചു അവൻ കണ്ടതും കേട്ടതും അവന്റെ ആത്മാവിനെ വ്യസനിപ്പിച്ചു; അവൻ രാവും പകലും കനത്ത ദുഃഖത്തോടെ വിലപിച്ചു. എങ്കിലും കെബാർ നദീതീരത്ത് അവന്റെ മുമ്പാകെ അവതരിക്കപ്പെട്ട അത്ഭുതകരമായ ചിഹ്നങ്ങൾ, ഭൂമിയിലെ അധിപതികളുടെ ശക്തിയെക്കാൾ മഹത്തായ ഒരു പരമാധികാരശക്തിയെ വെളിപ്പെടുത്തി. അശ്ശൂരിന്റെയും ബാബേലിന്റെയും അഹങ്കാരികളും ക്രൂരരുമായ രാജാക്കന്മാർക്കുമുകളിൽ കരുണയുടെയും സത്യത്തിന്റെയും ദൈവം സിംഹാസനസ്ഥനായിരുന്നു.”
“The wheellike complications that appeared to the prophet to be involved in such confusion were under the guidance of an infinite hand. The Spirit of God, revealed to him as moving and directing these wheels, brought harmony out of confusion; so the whole world was under His control. Myriads of glorified beings were ready at His word to overrule the power and policy of evil men, and bring good to His faithful ones.
പ്രവാചകനു അത്യന്തം കലക്കത്തിൽപ്പെട്ടവയായി തോന്നിയ ചക്രസദൃശമായ സങ്കീർണ്ണതകൾ അനന്തനായ ഒരു കരത്തിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു. ഈ ചക്രങ്ങളെ ചലിപ്പിക്കുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനായി അവനോട് വെളിപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് കലക്കത്തിൽ നിന്ന് ഐക്യം ഉണ്ടാക്കി; അതുപോലെ സകല ലോകവും അവന്റെ അധീനതയിൽ ആയിരുന്നു. മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ട അനവധിയായ സത്തകൾ അവന്റെ വചനപ്രകാരം ദുഷ്ടന്മാരായ മനുഷ്യരുടെ ശക്തിയെയും നയതന്ത്രത്തെയും നിയന്ത്രിച്ചു മറികടക്കുകയും അവന്റെ വിശ്വസ്തർക്കു നന്മ വരുത്തുകയും ചെയ്യുവാൻ സന്നദ്ധരായി നിന്നു.
“In like manner, when God was about to open to the beloved John the history of the church for future ages, He gave him an assurance of the Saviour’s interest and care for His people by revealing to him ‘One like unto the Son of man,’ walking among the candlesticks, which symbolized the seven churches. While John was shown the last great struggles of the church with earthly powers, he was also permitted to behold the final victory and deliverance of the faithful. He saw the church brought into deadly conflict with the beast and his image, and the worship of that beast enforced on pain of death. But looking beyond the smoke and din of the battle, he beheld a company upon Mount Zion with the Lamb, having, instead of the mark of the beast, the ‘Father’s name written in their foreheads.’ And again he saw ‘them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God’ and singing the song of Moses and the Lamb.
“അതുപോലെ തന്നെ, വരും യുഗങ്ങളിലെ സഭയുടെ ചരിത്രം പ്രിയശിഷ്യനായ യോഹന്നാനോട് വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ ദൈവം ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ, ‘മനുഷ്യപുത്രനെപ്പോലെയുള്ള ഒരുവനെ’ ദീപസ്തംഭങ്ങളുടെ നടുവിൽ നടക്കുന്നതായി അവനു കാണിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ ജനങ്ങളോടുള്ള രക്ഷിതാവിന്റെ താൽപര്യവും പരിപാലനവും സംബന്ധിച്ച ഒരു ഉറപ്പു അവൻ കൊടുത്തു; ആ ദീപസ്തംഭങ്ങൾ ഏഴ് സഭകളെ പ്രതീകീകരിച്ചിരുന്നു. ഭൂമിയിലെ ശക്തികളോടുള്ള സഭയുടെ അവസാനത്തെ മഹാസമരങ്ങൾ യോഹന്നാനു കാണിച്ചുകൊടുത്തപ്പോൾ, വിശ്വസ്തരുടെ അന്തിമ ജയവും വിടുതലും കാണുവാൻ അവന്നു അനുവാദവും ലഭിച്ചു. സഭ മൃഗത്തോടും അതിന്റെ പ്രതിമയോടും മരണകരമായ സംഘർഷത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടതും, ആ മൃഗത്തെ ആരാധിക്കുന്നത് മരണശിക്ഷയുടെ ഭീഷണിയിൽ നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെട്ടതും അവൻ കണ്ടു. എന്നാൽ യുദ്ധത്തിന്റെ പുകയും കൊലാഹലവും കടന്നുനോക്കുമ്പോൾ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കു പകരം ‘പിതാവിന്റെ നാമം അവരുടെ നെറ്റികളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന’ ഒരു സമൂഹത്തെ, കുഞ്ഞാടിനോടുകൂടെ സീയോൻപർവ്വതത്തിൽ അവൻ കണ്ടു. പിന്നെയും, ‘മൃഗത്തിന്മേലും, അതിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കുമേലും, അതിന്റെ മുദ്രയ്ക്കുമേലും, അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ എണ്ണത്തിന്മേലും ജയം നേടിയവരെ, ദൈവത്തിന്റെ വീണകൾ കൈവശമാക്കി, കണ്ണാടിസമുദ്രത്തിനരികെ നിലകൊണ്ടുകൊണ്ട്’ മോശെയുടെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും ഗാനം പാടുന്നതായി അവൻ കണ്ടു.”
“These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars.’ ‘Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places. All these are the beginning of sorrows.’ While these prophecies received a partial fulfillment at the destruction of Jerusalem, they have a more direct application to the last days.
“ഈ പാഠങ്ങൾ നമ്മുടെ പ്രയോജനത്തിനായുള്ളവയാണ്. നമ്മുടെ വിശ്വാസം ദൈവത്തിൽ ഉറച്ചുനിർത്തേണ്ടതുണ്ട്; കാരണം മനുഷ്യരുടെ ആത്മാവുകളെ പരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു കാലം നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഒലിവുമലയിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പായി സംഭവിക്കേണ്ട ഭയാനക ന്യായവിധികളെ വിവരിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളെയും യുദ്ധവാർത്തകളെയും കുറിച്ച് കേൾക്കും.’ ‘ജാതി ജാതിക്കെതിരെ എഴുന്നേலும்; രാജ്യവും രാജ്യത്തിനെതിരെ എഴുന്നേலும்; പല സ്ഥലങ്ങളിലും ക്ഷാമങ്ങളും മഹാമാരികളും ഭൂകമ്പങ്ങളും ഉണ്ടാകും. ഇവ ഒക്കെയും വേദനകളുടെ ആരംഭം മാത്രമാണ്.’ ഈ പ്രവചനങ്ങൾ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിൽ ഭാഗികമായി നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, അവയ്ക്ക് അന്ത്യദിനങ്ങളോടു കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള പ്രയോഗമുണ്ട്.”
“We are standing on the threshold of great and solemn events. Prophecy is fast fulfilling. The Lord is at the door. There is soon to open before us a period of overwhelming interest to all living. The controversies of the past are to be revived; new controversies will arise. The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of. Satan is at work through human agencies. Those who are making an effort to change the Constitution and secure a law enforcing Sunday observance little realize what will be the result. A crisis is just upon us.
“നാം മഹത്തും ഗംഭീരവുമായ സംഭവങ്ങളുടെ കവാടത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. പ്രവചനം വേഗത്തിൽ നിവൃത്തിയിലേക്കു കടക്കുന്നു. കർത്താവ് വാതിൽക്കൽ തന്നെയുണ്ട്. ജീവനുള്ള എല്ലാവർക്കും അത്യന്തം ഗൗരവമായ ആകർഷണവിഷയമായ ഒരു കാലഘട്ടം ഉടൻ തന്നേ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തുറക്കപ്പെടുവാൻ ഇരിക്കുന്നു. ഭൂതകാലത്തിലെ വിവാദങ്ങൾ വീണ്ടും ഉണർന്നു വരും; പുതിയ വിവാദങ്ങൾ ഉദിക്കും. നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ അരങ്ങേറേണ്ട ദൃശ്യങ്ങൾ ഇന്നും സ്വപ്നം കണ്ടുപോലുമില്ല. സാത്താൻ മനുഷ്യരായ ഉപകരണങ്ങളിലൂടെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഭരണഘടന മാറ്റി ഞായറാഴ്ച ആചരണം നിർബന്ധമാക്കുന്ന ഒരു നിയമം ഉറപ്പാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ, അതിന്റെ ഫലം എന്തായിരിക്കുമെന്നതു വളരെ അല്പമായേ മനസ്സിലാക്കുന്നുള്ളു. ഒരു പ്രതിസന്ധി ഇപ്പോൾ തന്നേ നമ്മുടെ മേൽ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു.”
“But God’s servants are not to trust to themselves in this great emergency. In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him. The world is not without a ruler. The program of coming events is in the hands of the Lord. The Majesty of heaven has the destiny of nations, as well as the concerns of His church, in His own charge.
“എന്നാൽ ഈ മഹത്തായ പ്രതിസന്ധിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാർ തങ്ങളിലേയ്ക്ക് ആശ്രയിക്കരുത്. യെശയ്യാവിന്നും യെഹെസ്കേലിന്നും യോഹന്നാനും ലഭിച്ച ദർശനങ്ങളിൽ, ഭൂമിയിൽ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളോടു സ്വർഗ്ഗം എത്ര അടുക്കിയായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, ദൈവത്തോടു വിശ്വസ്തരായിരിക്കുന്നവർക്കായി ദൈവത്തിന്റെ കരുതൽ എത്ര മഹത്താണെന്നും നാം കാണുന്നു. ലോകം ഭരണാധികാരിയില്ലാത്തതല്ല. വരുവാനുള്ള സംഭവങ്ങളുടെ പരിപാടി കർത്താവിന്റെ കയ്യിലാകുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മഹിമ, ജാതികളുടെ വിധിയെയും തന്റെ സഭയുടെ കാര്യങ്ങളെയും, തന്റെ സ്വകീയ ചുമതലയായി വഹിച്ചിരിക്കുന്നു.”
“We permit ourselves to feel altogether too much care, trouble, and perplexity in the Lord’s work. Finite men are not left to carry the burden of responsibility. We need to trust in God, believe in Him, and go forward. The tireless vigilance of the heavenly messengers, and their unceasing employment in their ministry in connection with the beings of earth, show us how God’s hand is guiding the wheel within a wheel. The divine Instructor is saying to every actor in His work, as He said to Cyrus of old: ‘I girded thee, though thou hast not known Me.’
“കർത്താവിന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ നാം അത്യന്തം അധികമായി കരുതലും കഷ്ടപ്പാടും ആശയക്കുഴപ്പവും അനുഭവിക്കുവാൻ സ്വയം അനുവദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പരിധിയുള്ള മനുഷ്യർ ഉത്തരവാദിത്വത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കേണ്ടവരായി വിട്ടുകളയപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നമുക്ക് ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കയും, അവനിൽ വിശ്വസിക്കയും, മുന്നോട്ടു പോകുകയും വേണം. സ്വർഗ്ഗീയ ദൂതന്മാരുടെ ക്ഷീണമില്ലാത്ത ജാഗ്രതയും, ഭൂമിയിലെ ജീവികളോടു ബന്ധപ്പെട്ട അവരുടെ ശുശ്രൂഷയിൽ അവർ നിരന്തരം ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും, ഒരു ചക്രത്തിനുള്ളിലെ ചക്രത്തെ ദൈവത്തിന്റെ കൈ എങ്ങനെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നതു നമ്മെ കാണിച്ചുതരുന്നു. ദിവ്യ ഉപദേശകൻ തന്റെ പ്രവൃത്തിയിലെ ഓരോ പ്രവർത്തകനോടും, പുരാതനകാലത്ത് കോരേശിനോടു പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘നീ എന്നെ അറിയാതിരുന്നിട്ടും ഞാൻ നിന്നെ അരക്കെട്ടു കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.’”
“In Ezekiel’s vision God had His hand beneath the wings of the cherubim. This is to teach His servants that it is divine power that gives them success. He will work with them if they will put away iniquity and become pure in heart and life.
യെഹെസ്കേലിന്റെ ദർശനത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ കൈ കെരൂബികളുടെ ചിറകുകളുടെ കീഴിലുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ദാസന്മാർക്ക് വിജയം നൽകുന്നത് ദിവ്യശക്തിയാണെന്നു അവരെ പഠിപ്പിക്കുവാനായിരിക്കുന്നു ഇത്. അവർ അകൃത്യം ഉപേക്ഷിച്ചു ഹൃദയത്തിലും ജീവിതത്തിലും ശുദ്ധരാകുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ അവരോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കും.
“The bright light going among the living creatures with the swiftness of lightning represents the speed with which this work will finally go forward to completion. He who slumbers not, who is continually at work for the accomplishment of His designs, can carry forward His great work harmoniously. That which appears to finite minds entangled and complicated, the Lord’s hand can keep in perfect order. He can devise ways and means to thwart the purposes of wicked men, and He will bring to confusion the counsels of them that plot mischief against His people.
“മിന്നലിന്റെ വേഗത്തിൽ ജീവജാലങ്ങളുടെ ഇടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രകാശമയമായ വെളിച്ചം, ഈ പ്രവൃത്തി ഒടുവിൽ പൂർത്തിയിലേക്കു എത്ര വേഗത്തിൽ മുന്നേറും എന്നതു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഉറങ്ങാതിരിക്കുന്നവനും തന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങളുടെ നിവർത്തിക്കായി നിരന്തരം പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവനും ആയവൻ, തന്റെ മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയെ സൗഹൃദപൂർവ്വമായ ഐക്യത്തിൽ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ കഴിവുള്ളവൻ ആകുന്നു. പരിമിതമായ മനസ്സുകൾക്കു കുരുങ്ങിയതും സങ്കീർണ്ണവുമായതായി തോന്നുന്നതിനെ കർത്താവിന്റെ കൈ പരിപൂർണ്ണ ക്രമത്തിൽ നിലനിർത്താൻ കഴിയും. ദുഷ്ടന്മാരുടെ ഉദ്ദേശങ്ങളെ വിഫലമാക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗങ്ങളും ഉപായങ്ങളും അവൻ ആവിഷ്കരിക്കാം; തന്റെ ജനത്തിനെതിരെ ദോഷം ആലോചിക്കുന്നവരുടെ ആലോചനകളെ അവൻ കലക്കത്തിലാഴ്ത്തുകയും ചെയ്യും.”
“Brethren, it is no time now for mourning and despair, no time to yield to doubt and unbelief. Christ is not now a Saviour in Joseph’s new tomb, closed with a great stone and sealed with the Roman seal; we have a risen Saviour. He is the King, the Lord of hosts; He sitteth between the cherubim; and amid the strife and tumult of nations He guards His people still. He who ruleth in the heavens is our Saviour. He measures every trial. He watches the furnace fire that must test every soul. When the strongholds of kings shall be overthrown, when the arrows of God’s wrath shall strike through the hearts of His enemies, His people will be safe in His hands.” Testimonies, volume 5, 752–754.
“സഹോദരങ്ങളേ, ഇപ്പോൾ ദുഃഖത്തിനും നിരാശയ്ക്കും സമയമല്ല; സംശയത്തിനും അവിശ്വാസത്തിനും വഴങ്ങേണ്ട സമയവും അല്ല. ക്രിസ്തു ഇപ്പോൾ യോസേഫിന്റെ പുതിയ കല്ലറയിൽ, വലിയൊരു കല്ലുകൊണ്ട് അടച്ചും റോമൻ മുദ്രകൊണ്ട് മുദ്രകുത്തിയും കിടക്കുന്ന രക്ഷകൻ അല്ല; നമുക്കു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ഒരു രക്ഷകൻ ഉണ്ട്. അവൻ രാജാവും സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയും ആകുന്നു; അവൻ കെരൂബുകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്നു; ജാതികളുടെ കലഹത്തിന്റെയും കലാപത്തിന്റെയും നടുവിലും അവൻ ഇന്നും തന്റെ ജനത്തെ കാക്കുന്നു. ആകാശങ്ങളിൽ ഭരിക്കുന്നവൻ നമ്മുടെ രക്ഷകനാകുന്നു. അവൻ ഓരോ പരീക്ഷണവും അളക്കുന്നു. ഓരോ ആത്മാവിനെയും പരീക്ഷിക്കേണ്ട ഭട്ടിയുടെ അഗ്നിയെ അവൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. രാജാക്കന്മാരുടെ കോട്ടകൾ തകർക്കപ്പെടുമ്പോഴും, ദൈവത്തിന്റെ കോപത്തിന്റെ അമ്പുകൾ അവന്റെ ശത്രുക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ തുളച്ചുകയറുമ്പോഴും, അവന്റെ ജനം അവന്റെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതരായിരിക്കും.” Testimonies, volume 5, 752–754.
Ezekiel represents the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand, and line upon line his experience in the sanctuary aligns with Isaiah’s and John’s experience within the sanctuary. We are now in the temple test, the second of the three tests that seals the one hundred and forty-four thousand. That period is the purification accomplished by the Messenger of the Covenant in fulfillment of Malachi three. The purification process of three tests, is Malachi’s fiery “furnace” “that must test every soul.” When the third angel arrived on October 22, 1844 the Messenger of the Covenant suddenly came to His temple and led the wise virgins of that history into the Most Holy Place, in order to seal His faithful, but the virgins of that history rebelled, and by 1856 the Philadelphian Millerite movement had changed unto the Laodicean Millerite movement and in 1863 became the Laodicean Seventh-day Adventist church.
യെഹെസ്കേൽ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടേണ്ടവരായ സ്ഥാനാർത്ഥികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; വരിയിന്മേൽ വരിയായി, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അവന്റെ അനുഭവം യെശയ്യാവിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനകത്തെ അനുഭവവുമായി ഒത്തുചേരുന്നു. നാം ഇപ്പോൾ മന്ദിരപരീക്ഷയിൽ ആകുന്നു; ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ മുദ്രവെക്കുന്ന മൂന്നു പരീക്ഷകളിൽ രണ്ടാമത്തേതാണത്. ആ കാലഘട്ടം മലാഖി മൂന്നിന്റെ നിവൃത്തിയായി ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ നിർവഹിക്കുന്ന ശുദ്ധീകരണമാണ്. മൂന്നു പരീക്ഷകളടങ്ങിയ ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയ, ഓരോ ആത്മാവിനെയും പരിശോധിക്കേണ്ട മലാഖിയുടെ അഗ്നിമയമായ “ചൂള” ആകുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതൻ എത്തിയപ്പോൾ, ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ മന്ദിരത്തിലേക്കു വന്നു, തന്റെ വിശ്വസ്തരെ മുദ്രവെക്കേണ്ടതിന്നു ആ ചരിത്രത്തിലെ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരെ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു നയിച്ചു; എന്നാൽ ആ ചരിത്രത്തിലെ കന്യകമാർ കലഹിച്ചു, 1856-ഓടെ ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ലაოდിക്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനമായി മാറി, 1863-ൽ ലაოდിക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയായി തീർന്നു.
The third angel who arrived suddenly on October 22, 1844 withdrew his presence in 1863, and then returned on September 11, 2001. Twenty-five years later the temple test that was typified by October 22, 1844 is now being repeated. Twenty-five is symbolically a prophetic tithe of two hundred and fifty, and two hundred and fifty is a symbol of the history represented in verses eleven to fifteen of Daniel eleven. Two hundred and fifty, and twenty-five is a wheel within the sanctuary vision of Ezekiel. Twenty-five is a symbol of the separation of the wise and the wicked in fulfillment of the three-step testing process that is represented in the work of purification that is accomplished by the Messenger of the Covenant.
1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അപ്രതീക്ഷിതമായി എത്തിയ മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ 1863-ൽ തന്റെ സാന്നിധ്യം പിൻവലിച്ചു; തുടർന്ന് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് മടങ്ങിയെത്തി. ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 1844 ഒക്ടോബർ 22-നാൽ മുൻകൂട്ടി മാതൃകയായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദേവാലയപരീക്ഷ ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. ഇരുപത്തിയഞ്ച് എന്നത് പ്രവാചകപരമായി ഇരുന്നൂറ്റമ്പതിന്റെ ദശാംശമായി പ്രതീകാത്മകമാണ്; ഇരുന്നൂറ്റമ്പത് എന്നത് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ പതിനൊന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ഇരുന്നൂറ്റമ്പതും ഇരുപത്തിയഞ്ചും യെഹെസ്കേലിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരദർശനത്തിലെ ഒരു ചക്രമാണ്. ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ നിർവഹിക്കുന്ന ശുദ്ധീകരണപ്രവർത്തിയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരിശോധനാപ്രക്രിയയുടെ നിവൃത്തിയായി, ജ്ഞാനികളും ദുഷ്ടന്മാരും വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ് ഇരുപത്തിയഞ്ച്.
Matthew twenty-five contains three parables, and each parable identifies the separation of the wise and wicked in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The hope of God’s people represented in the chapter is that they might be a wise virgin in possession of the oil of the message of the midnight cry. Their hope is that they are judged a faithful servant in their stewardship of employing the special talents that were given them to manage in their personal probationary period. Their hope is that they are judged as a sheep of God’s pasture, seated upon His right side, and not a goat on his left. Twenty-five is a symbol of the separation of the wise and wicked in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Twenty-five is one of Ezekiel’s wheels.
മത്തായി ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ മൂന്ന് ഉപമകൾ ഉണ്ട്; ഓരോ ഉപമയും ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്ത് ജ്ഞാനികളെയും ദുഷ്ടരെയും വേർതിരിച്ചറിയുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദൈവജനത്തിന്റെ പ്രത്യാശ, അർദ്ധരാത്രിയുടെ ഘോഷത്തിന്റെ സന്ദേശമെന്ന എണ്ണ കൈവശമുള്ള ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകയായിരിക്കുമെന്നതാണ്. അവർക്കു നൽകിയിരുന്ന പ്രത്യേക പ്രതിഭകളെ തങ്ങളുടേതായ വ്യക്തിപരമായ ശോധനാകാലത്ത് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലുള്ള തങ്ങളുടെ കാര്യസ്ഥതയിൽ വിശ്വസ്തദാസനായി തങ്ങൾ വിധിക്കപ്പെടുമെന്നതാണ് അവരുടെ പ്രത്യാശ. ദൈവത്തിന്റെ മേയ്പ്പുറത്തിലെ ഒരു ആടായി, അവന്റെ വലതുഭാഗത്ത് ഇരുത്തപ്പെട്ടവനായി, അവന്റെ ഇടതുഭാഗത്തെ ഒരു വെളളാടല്ലാതെ, തങ്ങൾ വിധിക്കപ്പെടുമെന്നതാണ് അവരുടെ പ്രത്യാശ. ഇരുപത്തിയഞ്ച് എന്നത് ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്ത് ജ്ഞാനികളെയും ദുഷ്ടരെയും വേർതിരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ഇരുപത്തിയഞ്ച് യെഹെസ്കേലിന്റെ ചക്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.
In the five and twentieth year of our captivity, in the beginning of the year, in the tenth day of the month, in the fourteenth year after that the city was smitten, in the selfsame day the hand of the Lord was upon me, and brought me thither. Ezekiel 40:1.
ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസത്തിന്റെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ആണ്ടിൽ, ആണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ പത്താം ദിവസത്തിൽ, നഗരം അടിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷം പതിനാലാം ആണ്ടിൽ, അതേ ദിവസത്തിൽ യഹോവയുടെ കൈ എന്റെമേൽ വന്നു, എന്നെ അവിടേക്കു കൊണ്ടുപോയി. എസെക്കീയേൽ 40:1.
The twenty-fifth year of captivity is represented by October 22, which is represented by the closing of a dispensational door. On October 22, 1844 a door was opened and a door was closed as two classes were separated.
തടവിന്റെ ഇരുപത്തഞ്ചാം വർഷം ഒക്ടോബർ 22-നാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് ഒരു വ്യവസ്ഥാകാല വാതിൽ അടച്ചുപൂട്ടപ്പെടുന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഒരു വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു, രണ്ടുവർഗ്ഗങ്ങൾ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ഒരു വാതിൽ അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.
ഫിലദെൽഫ്യയിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: പരിശുദ്ധനും സത്യവാനും ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ ഉള്ളവനും തുറക്കുമ്പോൾ ആരും അടയ്ക്കാത്തവനും അടയ്ക്കുമ്പോൾ ആരും തുറക്കാത്തവനും അരുളിച്ചെയ്യുന്നതു ഇതു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ അറിയുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ തുറന്ന ഒരു വാതിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; അതു ആരും അടെക്കുവാൻ കഴികയില്ല; നിനക്കു അല്പശക്തിയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും നീ എന്റെ വചനം കാത്തു, എന്റെ നാമം നിഷേധിച്ചില്ല. വെളിപ്പാട് 3:7, 8.
Christ tells the angel of Philadelphia that He knows their work, that He has set before the church of Philadelphia, an open door. That door is opened by “the key of David,” the key that is placed upon Eliakim.
ഫിലദെൽഫ്യയിലെ ദൂതനോടു ക്രിസ്തു പറയുന്നതിങ്ങനെ: അവരുടെ പ്രവൃത്തികളെ താൻ അറിയുന്നു എന്നും, ഫിലദെൽഫ്യയിലെ സഭയുടെ മുമ്പിൽ താൻ ഒരു തുറന്ന വാതിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും. ആ വാതിൽ “ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ”കൊണ്ടാണ് തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; ഏല്യാക്കീമിന്റെ മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതേ താക്കോൽ തന്നെ.
And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:20–22.
അന്നാളിൽ ഞാൻ ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എന്റെ ദാസൻ എല്യാക്കീമിനെ വിളിക്കും. ഞാൻ അവനെ നിന്റെ അങ്കിയാൽ ധരിപ്പിക്കും; നിന്റെ കച്ചകൊണ്ട് അവനെ ബലപ്പെടുത്തും; നിന്റെ ഭരണാധികാരം അവന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കും; അവൻ യെരൂശലേം നിവാസികൾക്കും യെഹൂദാഗൃഹത്തിനും പിതാവായിരിക്കും. ദാവീദ്ഗൃഹത്തിന്റെ താക്കോൽ ഞാൻ അവന്റെ തോളിന്മേൽ വെക്കും; അവൻ തുറക്കും, ആരും അടക്കുകയില്ല; അവൻ അടക്കും, ആരും തുറക്കുകയില്ല. യെശയ്യാവു 22:20–22.
The day that Eliakim is called, he is separated from wicked Shebna.
എലിയാക്കീം വിളിക്കപ്പെടുന്ന ദിവസം, അവൻ ദുഷ്ടനായ ശെബ്നാവിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു.
Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. Isaiah 22:15–18.
സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നീ ചെന്നു, ഭവനത്തിന്മേൽ അധികാരമുള്ള ഈ ഭണ്ഡാരവിചാരകനായ ശെബ്നാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു പറയുക: നിനക്കിവിടെ എന്തുണ്ട്? നിനക്കിവിടെ ആർ ഉണ്ട്? നീ ഇവിടെ നിനക്കായി ഒരു ശവകുടീരം വെട്ടിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഉയരത്തിൽ തനിക്കായി ഒരു ശവകുടീരം വെട്ടുന്നവനെപ്പോലെയും പാറയിൽ തനിക്കായി ഒരു വാസസ്ഥലം കൊത്തിയൊരുക്കുന്നവനെപ്പോലെയും തന്നേ. ഇതാ, യഹോവ നിന്നെ ബലമായൊരു പ്രവാസത്തിൽ കൊണ്ടുപോകും; അവൻ നിന്നെ നിശ്ചയമായി മൂടിക്കളയും. അവൻ നിന്നെ നിശ്ചയമായി പ്രബലമായി ചുറ്റി എറിഞ്ഞ് വിശാലമായ ഒരു ദേശത്തിലേക്കു പന്തുപോലെ തെറിപ്പിക്കും; അവിടെ നീ മരിക്കും; അവിടെ നിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ രഥങ്ങൾ നിന്റെ യജമാനന്റെ ഗൃഹത്തിന് ലജ്ജയായിരിക്കും. യെശയ്യാവു 22:15–18.
The separation of the wise and foolish virgins that fulfilled the illustration of Shebna and Eliakim was fulfilled on October 22, 1844, and also in the twenty-fifth year of captivity of Jehoiachin which was October 22, 573 BC. In Ezekiel chapter eight the wicked within Adventism, represented by Jerusalem, are represented by twenty-five men bowing to the sun. The destruction of Jerusalem represents the Sunday law, which is also the waymark which ends the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That sealing time began on September 11, 2001, and Jesus is both the Alpha and Omega, so September 11, 2001 as the beginning of the sealing illustrates the end, at the Sunday law.
ശെബ്നാവിന്റെയും എല്യാക്കീമിന്റെയും ദൃഷ്ടാന്തം നിറവേറ്റിയ ജ്ഞാനികളായും മൂഢികളായും ഉള്ള കന്യകമാരുടെ വേർതിരിവ് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിറവേറ്റപ്പെട്ടു; അതുപോലെ യെഹോയാക്കീന്റെ പ്രവാസത്തിന്റെ ഇരുപത്തഞ്ചാം ആണ്ടിലും, അഥവാ കി.മു. 573 ഒക്ടോബർ 22-നും അത് നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. യെഹെസ്കേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, യെരൂശലേമാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ളിലെ ദുഷ്ടർ, സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുന്ന ഇരുപത്തഞ്ചു പുരുഷന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശം ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതും ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ സമയത്തെ അവസാനിപ്പിക്കുന്ന അടയാളബിന്ദുവുമാകുന്നു. ആ മുദ്രയിടൽ സമയം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചു; യേശു ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകയാൽ, മുദ്രയിടലിന്റെ ആരംഭമായ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിലെ അവസാനത്തെയും ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.
September 11, 2001 was typified by the Minneapolis meetings of 1888, for Sister White identifies that when the great buildings of New York came down at 9/11, Revelation 18:1–3 was fulfilled. At that time, as in 1888 she identified the angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with His glory. The rebellion of 1888 she aligned with the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, who also had two hundred and fifty men of renown join in their apostasy. Two hundred and fifty rebels in the rebellion of Korah and his cohorts in the beginning history of ancient Israel typified the twenty-five men who were bowing to the sun at the ending of ancient Israel.
2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് സംഭവിച്ചതിന് 1888-ലെ മിനിയാപ്പൊളിസ് സമ്മേളനങ്ങൾ മുൻരൂപമായിരുന്നു; കാരണം ന്യൂയോർക്കിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ 9/11-ൽ തകർന്നുവീണപ്പോൾ വെളിപ്പാട് 18:1–3 നിവൃത്തിയായി എന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അന്ന്, 1888-ൽ ഉണ്ടായതുപോലെ തന്നേ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഇറങ്ങി വന്നു എന്നു അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. 1888-ലെ കലാപത്തെ അവർ കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരുടെ കലാപത്തോടു സമമായി നിരത്തി; അവരുടെ പിന്മാറ്റത്തിൽ പ്രശസ്തരായ ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് പുരുഷന്മാരും ചേർന്നിരുന്നു. പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ആദ്യകാല ചരിത്രത്തിൽ കോരഹിന്റെയും അവന്റെ കൂട്ടാളികളുടെയും കലാപത്തിലെ ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് കലാപകാരികൾ, പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ അന്തിമഘട്ടത്തിൽ സൂര്യനെ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഇരുപത്തഞ്ചു പുരുഷന്മാരുടെ മുൻരൂപമായിരുന്നു.
Twenty-five leaders of Laodicean Adventism bowing at the Sunday law and two hundred and fifty at 9/11 sets forth the sealing time with the symbolism of twenty-five, (the symbol of the separation of the wise and wicked) to mark the beginning and ending of the sealing time. Whether it’s the two hundred and fifty rebels in the time of Moses, or the twenty-five men in Ezekiel chapter eight, or of Matthew chapter twenty-five’s three witnesses of the separation, or the twenty-fifth year of the captivity in Ezekiel forty; all the manifestations of the symbol of twenty-five, align with the three two hundred- and fifty-year periods that reached their conclusion in 207 BC, 313 and 2026 respectively.
ലാവൊദിക്യ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ഇരുപത്തഞ്ച് നേതാക്കൾ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു മുമ്പിൽ നമസ്കരിക്കുന്നതും 9/11-ൽ ഇരുനൂറത്തി അമ്പതു പേർ നമസ്കരിക്കുന്നതും, മുദ്രവെയ്പ്പിന്റെ കാലത്തെ ഇരുപത്തഞ്ച് എന്ന പ്രതീകത്വത്തോടെ—(ജ്ഞാനികളും ദുഷ്ടന്മാരും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവിന്റെ പ്രതീകം)—മുദ്രവെയ്പ്പിന്റെ കാലത്തിന്റെ ആരംഭവും അവസാനവും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അത് മോശെയുടെ കാലത്തെ ഇരുനൂറത്തി അമ്പതു കലാപകാരികളായാലും, എസെക്കീയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഇരുപത്തഞ്ച് പുരുഷന്മാരായാലും, അല്ലെങ്കിൽ മത്തായി ഇരുപത്തഞ്ചാം അധ്യായത്തിലെ വേർതിരിവിന്റെ മൂന്നു സാക്ഷികളായാലും, എസെക്കീയേൽ നാൽപ്പതിലെ പ്രവാസത്തിന്റെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ആണ്ടായാലും; ഇരുപത്തഞ്ച് എന്ന പ്രതീകത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രകടനങ്ങളും, യഥാക്രമം ക്രി.മു. 207, 313, 2026 വർഷങ്ങളിൽ സമാപനത്തിലെത്തിയ മൂന്നായ ഇരുനൂറത്തി അമ്പത്-വർഷ കാലഘട്ടങ്ങളോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു.
Twenty-five is an axle, so to speak, of twenty-five that brings all the lines of twenty-five into perfection. It becomes one of the prophetic keys of the kingdom given to Peter to bring clarity into the hidden history of verse forty. It has been repeatedly established on more than three witnesses that verses ten to fifteen of Daniel eleven represent a line that covers the history from 1989 unto the Sunday law, which is the hidden history of verse forty. The lion of the tribe of Judah is now unsealing the wheels of Ezekiel as He opens the hidden history that will finalize the message of the Midnight Cry of the latter days.
ഇരുപത്തിയഞ്ച് എന്നത്, അങ്ങനെ പറയുകയാണെങ്കിൽ, ഇരുപത്തിയഞ്ചിലെ എല്ലാ രേഖകളെയും സമ്പൂർണ്ണതയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന ഒരു അച്ചു ആകുന്നു. വചനം നാല്പതിന്റെ ഗൂഢചരിത്രത്തിലേക്കു വ്യക്തത കൊണ്ടുവരുന്നതിനായി പത്രോസിന് നല്കപ്പെട്ട രാജ്യത്തിന്റെ പ്രവാചക താക്കോലുകളിൽ ഒന്നായി അത് മാറുന്നു. ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിലെ പത്തു മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ 1989 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ നീളുന്ന ചരിത്രത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു രേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു, വചനം നാല്പതിന്റെ ഗൂഢചരിത്രമെന്ന നിലയിൽ, മൂന്നു സാക്ഷികളിൽ അധികമായി ആവർത്തിച്ച് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. യെഹൂദാഗോത്രത്തിന്റെ സിംഹം ഇപ്പോൾ യെഹെസ്കേലിന്റെ ചക്രങ്ങളുടെ മുദ്രകൾ അഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അവൻ ഗൂഢചരിത്രം തുറക്കുമ്പോൾ, അത് അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ അർദ്ധരാത്രിനിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്തെ അന്തിമമാക്കും.
In the following articles we will continue to identify Ezekiel’s wheels that represent the complex interplay of men in the latter days. Ezekiel chapter one at the beginning of this article and the accompanying passage from Testimonies volume five set forth will be our continued point of reference as we proceed in the articles. When the wheels are set forth in their proper place, and with their proper intersections with the other wheels of prophetic history we will demonstrate that the three hundred and ninety-one years and fifteen days that empowered the first angel on August 11, 1840 is also represented by Ezekiel as three hundred and ninety years, connected with the one and a half years of the siege of Jerusalem; and that the arrival of this prophetic light identifies the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand.
തുടരുന്ന ലേഖനങ്ങളിൽ, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ മനുഷ്യരുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പരസ്പരപ്രവർത്തനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ ചക്രങ്ങളെ ഞങ്ങൾ തുടർന്നും തിരിച്ചറിയും. ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന യെഹെസ്കേൽ ഒന്നാം അദ്ധ്യായവും Testimonies, volume five എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നുള്ള അനുബന്ധ ഭാഗവും, ഈ ലേഖനങ്ങളുടെ പ്രവാഹത്തിൽ നാം മുന്നോട്ടുപോകുമ്പോൾ നമ്മുടെ തുടർച്ചയായ പരാമർശബിന്ദുവായിരിക്കും. ചക്രങ്ങൾ അവയ്ക്കു യുക്തമായ സ്ഥാനത്തും, പ്രവചനചരിത്രത്തിലെ മറ്റ് ചക്രങ്ങളുമായുള്ള യഥോചിതമായ അവയുടെ സംഗമബിന്ദുക്കളോടുകൂടിയും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഒന്നാം ദൂതനെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയ മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും യെഹെസ്കേൽ മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറു വർഷങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും, അതു യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധത്തിന്റെ ഒന്നര വർഷത്തോടു ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും; കൂടാതെ, ഈ പ്രവചനപ്രകാശത്തിന്റെ വരവ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പതാക ഉയർത്തപ്പെടുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതുമാണെന്ന് ഞങ്ങൾ തെളിയിക്കും.
July 27, 1299 unto 1337 represents thirty-eight years at the beginning of the one hundred and fifty years (five months) of Revelation nine, verse ten. That one hundred and fifty years connects with the three hundred and ninety-one years and fifteen days of verse fifteen. Thus, the beginning of the two periods, make up one line of prophecy which concluded in the fulfillment of the 1838 and 1840 prediction of Josiah Litch and marked the rising up and empowerment of the Millerite movement. That history at the beginning of Adventism, marks the rising up of the one hundred and forty-four thousand as an ensign in advance of the Sunday law. Thus, Ezekiel’s three hundred and ninety years, and one point five years (1.5) of Jerusalem’s siege marks the end of the line of prophecy that began in 1299.
വെളിപ്പാടു ഒമ്പതാം അദ്ധ്യായം പത്താം വാക്യത്തിലെ നൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങളുടെ (അഞ്ചു മാസം) ആരംഭത്തിൽ, 1299 ജൂലൈ 27 മുതൽ 1337 വരെ ഉള്ള കാലഘട്ടം മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ നൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങൾ പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിലെ മൂന്നുനൂറ് തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും എന്ന കാലഘട്ടവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു. ആകയാൽ, ഈ രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളുടെയും ആരംഭം ചേർന്ന് ഒരു പ്രവചനരേഖയെ രൂപീകരിക്കുന്നു; അത് യോശീയാ ലിച്ച് 1838-ലും 1840-ലും ഉന്നയിച്ച പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ സമാപിക്കുകയും മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഉയിർപ്പിനെയും ശക്തീകരണത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലെ ആ ചരിത്രം, ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിനു മുമ്പായി ഒരു പതാകയായി എഴുന്നേൽക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ഉയിർപ്പിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അതിനാൽ, യെഹെസ്കേലിന്റെ മൂന്നുനൂറ് തൊണ്ണൂറ് വർഷങ്ങളും, യെരൂശലേമിന്റെ നിരോധനത്തിന്റെ ഒരു ദശാംശം അഞ്ചു വർഷവും (1.5), 1299-ൽ ആരംഭിച്ച പ്രവചനരേഖയുടെ അവസാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.
It would be worthwhile to consider the passage from Testimonies, volume five in advance of the next article.
അടുത്ത ലേഖനത്തിന് മുമ്പായി *Testimonies*, വാല്യം അഞ്ച് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഈ ഭാഗം പരിഗണിക്കുന്നത് മൂല്യമുള്ളതായിരിക്കും.