നാല്പതാമത്തെ വചനത്തിന്റെ ഗൂഢചരിത്രം - ഇരുപത്തഞ്ചാം സംഖ്യ

യെഹെസ്കേൽ, യെശയ്യാവു, യോഹന്നാൻ എന്നിവർ വിശുദ്ധാലയത്തിൽ അനുഭവിച്ച അനുഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സത്യത്തിന്റെ വിവിധ വശങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ടെസ്റ്റിമോണീസിലെ ഒരു ഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ എടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. വെളിപ്പാടു ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാൻ തന്റെ പിന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ശബ്ദത്തെ കാണുവാൻ തിരിഞ്ഞു.

പാത്മൊസ് ദ്വീപിൽനിന്നും പിന്നെ യോഹന്നാൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനം കാണുന്ന സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കും — സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതു പോലെ — അത് തന്നെയാണ് ദാനീയേൽ തന്റെ പുസ്തകത്തിലെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ കണ്ട ദർശനം.

ആദ്യ ഒമ്പത് വാക്യങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെ കൃപാവസരത്തിന്റെ സമാപനത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് എങ്ങനെ മുദ്രവിമോചിതമാകുന്നു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ വെളിപ്പാട് ദൈവം യേശുവിന് നൽകി; യേശു അത് ഗബ്രിയേലിന് നൽകി; ഗബ്രിയേൽ അത് യോഹന്നാനു നൽകി, യോഹന്നാൻ ആ സന്ദേശം ഏഴ് സഭകൾക്കു അയക്കേണ്ടതിന്നു ഒരു ദൗത്യം ലഭിച്ചു. യെശയ്യാവിന്നും ആറാം അധ്യായത്തിൽ ഇതേ കാര്യം ചെയ്യുവാനുള്ള ദൗത്യം ലഭിച്ചു; യെഹെസ്കേലിന്നും രണ്ടും മൂന്നും അധ്യായങ്ങളിൽ അതേ കല്പന ലഭിച്ചു. യോഹന്നാൻ തന്റെ ദൗത്യം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ തടവുകാരനായിരുന്നു; യെഹെസ്കേലും ദാനീയേലും ബാബേലിൽ പ്രവാസികളായിരുന്നു; യെശയ്യാവോ യെഹൂദയുടെ ദുഷ്ടരാജാവായ ആഹാസിന്റെ ചരിത്രകാലത്ത് ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഈ പ്രവാചകന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ അനുഭവങ്ങളാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വ്യക്തികൾക്കാണ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശം നൽകപ്പെടുന്നതെന്ന സത്യത്തിന് നാല് ബൈബിളിലെ സാക്ഷികൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. നാം സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോഴാണ് പ്രസ്താവിക്കേണ്ടതിന്നു നമുക്ക് നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശം നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. “ഓരോ ആത്മാവിനെയും” പരീക്ഷിക്കുന്ന “ചൂളയിലെ തീ” മലാഖി മൂന്നിലെ ചൂളയാണ്.

വെള്ളി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ, വെള്ളി തന്റെ മുഖം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്ര ശുദ്ധമായിരിക്കുമ്പോഴാണ് അത് ശരിയായ അളവിലെ സമയം ചൂളയിൽ കഴിഞ്ഞുവെന്ന് അറിയുന്നത്. പുരാതനകാലത്ത് വെള്ളി ശുദ്ധീകരിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ സത്യവസ്തു, ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ കണ്ട “മാരാഹ്” എന്ന കാര്യക ക്രിയയുമായി യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പതാകയുടെ ഭാഗമാകേണ്ടവരായ സ്ഥാനാർത്ഥികളെ പരീക്ഷിക്കാനും ശുദ്ധീകരിക്കാനും പരിമാർജനം ചെയ്യാനും കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, നാം “അകൃത്യം നീക്കിക്കളകയും ഹൃദയത്തിലും ജീവിതത്തിലും നിർമ്മലരാകയും” ചെയ്‌താൽ, അവൻ “നമ്മോടുകൂടെ പ്രവർത്തിക്കും.” ദാനിയേൽ പത്തിൽപോലെ ചിലർ ആ അനുഭവത്തിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോകുന്നു; എന്നാൽ ദാനിയേലാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ മഹത്തായ കണ്ണാടിദർശനം കാണുന്നതുകൊണ്ടു, യെശയ്യാവ് ചിത്രീകരിക്കുന്നതുപോലെ, അവരുടെ അധരങ്ങൾ യാഗപീഠത്തിൽനിന്നുള്ള കനലാൽ സ്പർശിക്കപ്പെടുകയും അവർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു ഒരു ഭ്രഷ്ടമായ സഭയ്ക്കും തുടർന്ന് ലോകത്തിനും ഒരു സന്ദേശം നൽകുവാൻ ഒരുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ഈ സന്ദേശം വിശുദ്ധാലയത്തിലുള്ള വിശ്വസ്ത ആത്മാക്കൾക്കാണ് അവതരിക്കപ്പെടുന്നത്. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്ന്, പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലഘട്ടത്തോട് അനുബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അത്യവിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലുള്ള നിയമപെട്ടകത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നവിധം രൂപകല്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നു. വിശ്വാസത്താൽ, ഈ അധ്യായത്തിലെ സന്ദേശങ്ങളുടെ ഘടന വിശുദ്ധചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ അഗ്നികുണ്ഡപരീക്ഷണം പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നു വഴിക്കുറിപ്പുകളെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ദൈവികമായി ഗൗരവമുള്ളത്—ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ പ്രവാചകഘടന, പ്രവചനപഠിതാവിന് ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ യെഹെസ്കേലിനെ കണ്ടെത്തുവാൻ അവസരം നൽകുന്നു.

ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന കാലത്ത് ഒരു പുരോഹിതനായ നിലയിൽ, യെഹെസ്കേൽ പതിനേഴാമത്തെ യൂബിലി ചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം വർഷത്തിലാണുള്ളത്; ക്രി.മു. 587-ൽ നെബൂഖദ്‌നേസർ യെരൂശലേമിനെ നടത്തിയ മൂന്ന് വളയിപ്പുകളിൽ മൂന്നാമത്തേതിന് അഞ്ചു വർഷം മുമ്പ്. ഈ വാക്യത്തിലെ മുപ്പതാം വർഷം പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ഉണർവ്വിനുശേഷമുള്ള മുപ്പത് വർഷങ്ങളാണ്; അതും അഞ്ചാം വർഷത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിലാണ്, അങ്ങനെ അഞ്ചെന്ന സംഖ്യ യെഹെസ്കേലിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. ആരംഭത്തിലെ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിൽ മുപ്പത് ഒരിക്കൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നതും അഞ്ചെന്ന സംഖ്യ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നതും നാം കാണുന്നു. പെന്തെക്കൊസ്തുകാലത്തോടു സമന്വയിക്കപ്പെട്ട ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിന്റെ ഘടനയിൽ, മുപ്പതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷണം കാഹളപെരുന്നാളിലേക്കു എത്തുന്നു; പിന്നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണത്തിലേക്കു അഞ്ചു ദിവസം; പിന്നെ പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിലേക്കു അഞ്ചു ദിവസം; പിന്നെ മുൻമഴയെയും (പെന്തെക്കൊസ്ത്) പിന്‍മഴയെയും (കൂടാരപ്പെരുന്നാൾ) ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വഴിക്കല്ലിലേക്കു അഞ്ചു ദിവസം. ആ ഘടന മുപ്പതിനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അതിന് ശേഷം അഞ്ചിന്റെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ. യെഹെസ്കേൽ ആലയത്തിലാണ്, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിന്റെ ഘടന പെട്ടകമാണ്.

യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, ഉടൻ വരുവാനുള്ള ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ മുൻകൂട്ടി പ്രതീകീകരിച്ചുകൊണ്ട് സമാപിക്കുന്ന ഒരു പ്രതീകാത്മക നിരോധനയുദ്ധത്തിന് അഞ്ചു വർഷം മുമ്പിലാണ് ആ ഘട്ടത്തിൽ യെഹെസ്കേൽ ഉണ്ടായിരുന്നതെന്ന് ചരിത്രം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ‘അഞ്ച്’ എന്ന സംഖ്യ, ‘മുപ്പത്’ എന്ന സംഖ്യപോലെതന്നെ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിന്റെ രൂപകല്പനയിലെ ഒരു പ്രാഥമിക ഘടകമാണ്.

ഈ ലേഖനങ്ങളിൽ, അദ്ധ്യായത്തിലെ ആദ്യ ഇരുപത്തിരണ്ട് വാക്യങ്ങളെ അവസാന ഇരുപത്തിരണ്ട് വാക്യങ്ങളുമായി സമന്വയിപ്പിക്കുമ്പോഴും, തുടർന്ന് ആ ഇരുപത്തിരണ്ട് വാക്യങ്ങളുള്ള രണ്ടു നിരകളെയും പെന്തെക്കോസ്ത് കാലഘട്ടവുമായി സമന്വയിപ്പിക്കുമ്പോഴും, മലാഖിയുടെ അഗ്നിചൂളയായ മൂന്നു-ഘട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയ വ്യക്തമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നതായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ഘട്ടങ്ങളിൽ ഒരു ആൽഫയും ഒരു ഒമേഗയും ഉണ്ട്; അവയിൽ ഓരോ ഘട്ടത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നാല് അടയാളഘട്ടങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

പെസഹാ, അതിനെത്തുടർന്ന് പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാൾ, അതിനെത്തുടർന്ന് യവത്തിന്റെ ആദ്യഫലാർപ്പണം, പിന്നെ പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാളിന്റെ അവസാനത്തേക്കുള്ള ‘അഞ്ച്’ ദിവസം. ആ നാല് വഴിക്കുറിപ്പുകളാണ് ആദ്യ പരീക്ഷണത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്; യേശു എല്ലായ്പ്പോഴും അവസാനത്തെ ആരംഭത്താൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; മൂന്നാമത്തെ പരീക്ഷണവും നാല് വഴിക്കുറിപ്പുകളാൽ തന്നെയാണ് രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. കാഹളങ്ങളുടെ പെരുന്നാൾ, പിന്നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം, അതിനെത്തുടർന്ന് പ്രായശ്ചിത്തദിനം, പിന്നെ അഞ്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് പെന്തെക്കോസ്തും കൂടാരപ്പെരുന്നാളും രണ്ടും എത്തിച്ചേരുന്നു. പെന്തെക്കോസ്ത് മുൻമഴയുടെ പ്രതീകമാണ്; കൂടാരപ്പെരുന്നാൾ പിന്ന്മഴയുടെ പ്രതീകമാണ്. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിലെ മാതൃകയിൽ പെന്തെക്കോസ്തും കൂടാരപ്പെരുന്നാളും രണ്ടും സമരേഖയിലാകുന്നു.

അന്തിമ പരീക്ഷണത്തിന്റെയും ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെയും പ്രക്രിയ 2023 ഡിസംബർ 31-ന് ആരംഭിച്ചു. ആദ്യ പരീക്ഷണം, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയാൽ മുമ്പേ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സംഘത്തെ വിഭജിച്ച “നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരുടെ” വിവാദത്താൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട അടിസ്ഥാനപരമായ പരീക്ഷണമായിരുന്നു.

ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, ആദ്യ പരീക്ഷണം മൂന്നിന്റെ ഒരു പ്രവചനാത്മക സംയോജനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിന് അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ ഉത്സവത്തിന്റെ സമാപനം വരുന്നു. പസ്‌കാ ആദ്യ ദിനമായിരുന്നു; പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ ഉത്സവം രണ്ടാം ദിനവും ആദ്യഫലങ്ങളുടെ അർപ്പണം മൂന്നാം ദിനവും ആയിരുന്നു. അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ ഉത്സവം അവസാനിച്ചു. മൂന്ന് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിന്റെ ഈ പ്രവചനാത്മക ഘടന മൂന്നാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും പരീക്ഷണത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മൂന്ന് വഴിമുദ്രകളാൽ രൂപപ്പെട്ടതും അതിനെ തുടർന്ന് മറ്റൊന്നും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ ആ മൂന്നാം വഴിമുദ്രയിൽ, കാഹളങ്ങളുടെ ഉത്സവം ആദ്യ ദിനമാണ്; അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരുന്നു; പിന്നെ അതിന് അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം പ്രായശ്ചിത്തദിനം അനുഗമിക്കുന്നു; തുടർന്ന് അഞ്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം പെന്തെക്കൊസ്തും കൂടാരപ്പെരുന്നാളും ഒരുമിച്ച് വളരെ വേഗത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അതിനെ യെഹെസ്‌കേൽ പുസ്തകത്തിൽ യെരൂശലേമിന്റെ നാശമായി പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാളിന്റെ അവസാനത്തിനും കാഹളങ്ങളുടെ പെരുന്നാളിനുമിടയിൽ മുപ്പത് ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവ ഒരു പുരോഹിതന്റെ പ്രതീകമത്രമല്ല, ദൈവീയ ചിത്രീകരണത്തിനുള്ളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്ന് പരീക്ഷകളിൽ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനം പസ്കാ, പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പം, ആദ്യഫലങ്ങൾ എന്നീ മൂന്ന് അടയാളങ്ങളെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; കാരണം ആ മൂന്ന് അടയാളങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം, സംസ്കാരം, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് എന്നിവയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾക്കു ശേഷം നാലാമത്തെ ഘട്ടത്തിലേക്കു അഞ്ചു ദിവസം ഉണ്ടാകുന്നു; അത് പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാളിന്റെ അവസാനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യോഹന്നാൻ തന്റെ മിശിഹാവിനെ സ്നാനപ്പെടുത്തിയ ആ ചുരുക്കനിമിഷത്തിൽ തന്നെ, സ്നാനം ഈ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളെയും അവതരിപ്പിക്കുന്നു. വസന്തകാലത്തെ പെരുന്നാളുകൾ ഈ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളെ ഓരോന്നിനും ഒരു ദിവസത്തെ ഇടവേളകൊണ്ട് വേർതിരിക്കുന്നു; ശരത്കാലത്തെ പെരുന്നാളുകൾ ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളെ അഞ്ചു ദിവസത്തെ ഇടവേളകൊണ്ട് വേർതിരിക്കുന്നു.

വസന്തോത്സവങ്ങളുടെ ആദ്യ പരീക്ഷണം, അഞ്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വഴിക്കുറി അനുഗമിക്കുന്ന മൂന്ന് വഴിക്കുറികളുടെ സംയോജനമായി നാം പ്രയോഗിക്കുമ്പോഴും, തുടർന്ന് ശരത്കാലോത്സവങ്ങളെ, അഞ്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വഴിക്കുറി അനുഗമിക്കുന്ന മൂന്ന് വഴിക്കുറികളായി പ്രയോഗിക്കുമ്പോഴും, ഒരു പ്രവചനാത്മക ഘടന സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ഘടന മൂന്ന് വഴിക്കുറികളുള്ള ഒരു ആൽഫാ വഴിക്കുറിയാൽ ആരംഭിച്ച്, അതിനെ അഞ്ചു ദിവസം അനുഗമിക്കുന്നു; തുടർന്ന് അതിനെ മുപ്പത് ദിവസം അനുഗമിക്കുന്നു; പിന്നെ ശരത്കാലോത്സവങ്ങളുടെ മൂന്നാമത്തെ പരീക്ഷണം, മൂന്ന് വഴിക്കുറികൾക്കു പിന്നാലെ അഞ്ചു ദിവസം വരുന്ന ഒരു വഴിക്കുറിയായി വരുന്നു. ഈ ഘടന ആദ്യ പരീക്ഷണം ആകെ അഞ്ചു ദിവസം വ്യാപിക്കുന്നതായും, അതിന്റെ പിന്നാലെ മുപ്പത് ദിവസമുള്ള രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷണം വന്ന്, അത് അഞ്ചു ദിവസമുള്ള മൂന്നാമത്തെ വഴിക്കുറിവരെ എത്തുന്നതായും ദൃശ്യമാക്കുന്നു. അഞ്ച് കൂടെ മുപ്പത് കൂടെ അഞ്ച് എന്നത് നാൽപ്പത് ആകുന്നു (5 + 30 + 5 = 40).

ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനം ഉടൻതന്നെ നാല്പതു ദിവസങ്ങളാൽ അനുഗമിക്കപ്പെട്ടു; അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ മൂന്നു പരീക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ ഘടനയിൽ പെന്തെക്കോസ്ത് കാലാവധിയുമായി ചേർത്ത് നോക്കുമ്പോൾ ഇതിലും വളരെ കൂടുതലായ കാര്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും; എന്നാൽ മറ്റൊരു തലത്തിൽ ആ അധ്യായം അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലെ നിയമപെട്ടകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിൽ ഉള്ള വസന്തകാലത്തെയും ശരത്കാലത്തെയും ഉത്സവങ്ങൾ രണ്ട് ശബ്ബത്തുകളുടെ മദ്ധ്യേ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ രണ്ട് ശബ്ബത്തുകൾ രണ്ട് മൂടിക്കാക്കുന്ന കെരൂബുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിനോടു ഒത്തിണക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പെന്തെക്കൊസ്തുകാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ പെട്ടകത്തെയും രണ്ട് മൂടിക്കാക്കുന്ന കെരൂബുകളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ ഒന്നാം അദ്ധ്യായത്തിൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു; അവിടെ കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടപ്പോൾ, യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിലേക്കു നയിച്ച ഉപരോധത്തിനു അഞ്ചു ദിവസം മുമ്പിലാണവൻ നിലനിൽക്കുന്നത്; അത് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. ഞായറാഴ്ചാനിയമം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിൽ പെന്തെക്കൊസ്തും കൂടാരപെരുന്നാളുംകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. യെഹെസ്കേൽ മുപ്പതാം ആണ്ടിലാണ്; മുപ്പത് എന്നത് മലാഖി മൂന്നിൽ ഉള്ള അഗ്നിചൂളയിലെ മൂന്നു പരീക്ഷകളിൽ രണ്ടാമത്തേതിന്റെ കാലപരിധിയാണ്. രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷ മുപ്പത് ദിവസങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെ, ചരിത്രകാരന്മാർ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ, യോശീയാവിന്റെ മഹാപെസഹയിൽ ആരംഭിച്ച പതിനേഴാമത്തെ യോബേൽ ചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം ആണ്ടിലാണ് യെഹെസ്കേൽ. പതിനെട്ട് മാസം നീണ്ടുനിന്ന ഉപരോധത്തിനു അഞ്ചു വർഷം മുമ്പാണ് യെഹെസ്കേൽ; അവൻ ആലയത്തിലുമാണ്, അത് ശേഷിപ്പിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശോധന ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന അവസാന മൂന്നു പരീക്ഷകളിലെ മദ്ധ്യഘട്ടമാണ്.

ക്രി.മു. 592-ൽ, യെഹെസ്കേൽ അത്ഭുതകരമായി “മൂകനായി” നിർമിക്കപ്പെടുന്നു; ദൈവം അവന്റെ വായ് തുറക്കുമ്പോഴല്ലാതെ അവൻ സംസാരിക്കുന്നില്ല. ആ അവസ്ഥ ക്രി.മു. 585-ൽ യെരൂശലേമിന്റെ വീഴ്ചവരെ തുടരുന്നു. വളഞ്ഞടിക്കൽ ആരംഭിച്ച ദിവസം, അവന്റെ “കണ്ണുകളുടെ മോഹം” മരിച്ചപ്പോൾ, ദൈവം അവനെ സംസാരിപ്പിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ യിസ്രായേലിന്റെ “കണ്ണുകളുടെ മോഹമായ” യെരൂശലേം വീണതുവരെ അവന് സ്വതന്ത്രമായി സംസാരിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. യെരൂശലേമിന്റെ വീഴ്ച ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവിടെയാണ് എട്ടാം ക്രമത്തിലുള്ള പുരോഹിതനും യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ പിതാവുമായിരുന്ന ഒരാൾ ആലയത്തിൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുമ്പോൾ മൂകനാക്കപ്പെട്ടത്; അതുതന്നെയാണ് യെഹെസ്കേലും ഏകദേശം ഒൻപത് മാസം മൂകനാക്കപ്പെട്ട സ്ഥലം. യോഹന്നാന്റെ ജനനത്തിനു ശേഷമുള്ള എട്ടാം ദിവസം, യോഹന്നാൻ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോഴാണ് അവന് സംസാരിക്കാൻ അനുവാദം ലഭിച്ചത്. വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ മൂകനാക്കപ്പെട്ട രണ്ടു പ്രവാചകർ. വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനെ ദർശിക്കുമ്പോൾ മൂകനാക്കപ്പെട്ട മൂന്നാമത്തെ പ്രവാചകൻ ദാനീയേലായിരുന്നു. പത്താം അധ്യായത്തിൽ, ദാനീയേൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നതിൽ രണ്ടാമത്തെ പ്രാവശ്യം സ്പർശിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് അവൻ മൂകനാക്കപ്പെടുന്നത്. മദ്ധ്യബിന്ദുവിൽ ദാനീയേൽ മൂകനാക്കപ്പെടുന്നു.

“സംസാരിക്കൽ” എന്ന പ്രതീകം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ വ്യക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; അപ്പോൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്നു, ബാലാമിന്റെ കഴുത സംസാരിക്കുന്നു, ഹബക്കൂക്കിന്റെ ദർശനം സംസാരിക്കുന്നു, കള്ളം പറയുന്നില്ല. വിശുദ്ധാലയത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ മിണ്ടാതാക്കപ്പെട്ട മൂന്ന് മൗനപ്രവാചകർ യെരൂശലേമിന്റെ നാശസമയത്ത് സംസാരിക്കുന്നു. സഖറിയാവിനോടുകൂടി, തന്റെ മകന്റെ പുതിയ നാമം ശരിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ സംസാരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ ഒരു പുതിയ നാമം ലഭിക്കുന്ന ഫിലദെൽഫ്യരായവർക്കുള്ള മുൻരൂപമായി അത് നിലകൊള്ളുന്നു.

യോഹന്നാന്റെ പുതിയ കുടുംബനാമം എഴുതുവാൻ സഖറിയാവിന്നു ഒരു എഴുത്തുപലക കൊടുക്കപ്പെട്ടു.

യോഹന്നാന്റെ പുതിയ നാമം ഫിലദെൽഫ്യ സഭയോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ സഖറിയാവിന്റെ അവിശ്വാസം മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ലാവൊദിക്കേയയോടു സഖറിയാവിന്റെ നാമം പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; അന്ത്യദിനങ്ങൾ മൂന്നാം ദൂതന്റെ ചരിത്രമാണ്. ആകയാൽ ആ സന്ദേശം കൊണ്ടുവന്ന ദൂതൻ മൂന്നാം ദൂതനായിരിക്കണം. കർത്താവ് ലാവൊദിക്കേയൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയെ കടന്നുപോകുമെന്നതു സഖറിയാവ് മനസ്സിലാക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഈ പ്രവാചകന്മാരിൽ ശബ്ദത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനത്തെക്കുറിച്ചു ഇനിയും പറയാനുള്ളതു ഉണ്ടെങ്കിലും, യോശീയാവിന്റെ പ്രവാചക രേഖയെക്കുറിച്ചുള്ള മനസ്സിലാക്കലിലേക്കു നാം തുടര്ന്നു മുന്നേറും.

ക്രി.മു. 622-ൽ യോശീയാവിന്റെ പെസഹാവിൽ ആരംഭിച്ച പതിനേഴാമത്തെ ജൂബിലി ചക്രത്തെക്കുറിച്ച് നാം പരിഗണിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ യോശീയാവിന്റെ രേഖ ക്രി.മു. 622-നേക്കാൾ വളരെ മുമ്പേ ആരംഭിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ ആദ്യ രാജാവായി ശൗലിനെ സിംഹാസനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ മത്സരണം, രാജാവായ ശൗൽ ഭരിക്കേണ്ടിരുന്ന നാൽപ്പതു വർഷങ്ങളെ അടയാളപ്പെടുത്തി; തുടർന്ന് രാജാവായ ദാവീദ് ഭരിക്കേണ്ടിരുന്ന നാൽപ്പതു വർഷങ്ങളും, തുടർന്ന് സോളമോൻ ഭരിക്കേണ്ടിരുന്ന നാൽപ്പതു വർഷങ്ങളും വന്നു. പ്രവാചകനായ ശമൂവേലിനെ അത്യന്തം വേദനിപ്പിച്ച ദൈവനിരസനം ക്രി.മു. 1097-ൽ സംഭവിച്ചു; അത് ഒരു മത്സരണത്തിന്റെ പ്രവാചകീയ രേഖയ്ക്ക് തുടക്കമായി, യെഹൂദന്മാർ “കൈസരല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് രാജാവില്ല” എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചപ്പോൾ ക്രൂശിൽ അതിന് അന്ത്യം വന്നു.

ക്രി.മു. 977-ൽ സൊലോമോന്റെ മരണത്തോളം, 1097-ൽ നിന്ന് തുടർന്നു മൂന്ന് രാജാക്കന്മാർ ഓരോരുത്തരും നാല്പത് വർഷം വീതം ഭരിച്ചു; തുടർന്ന് രാജ്യം വടക്കും തെക്കും ആയി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.

ശലോമോന്റെ ഭരണകാലം ക്രി.മു. 1017-ൽ ആരംഭിച്ചു; ദേവാലയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ശലോമോന്റെ നാലാം ആണ്ടിൽ (ക്രി.മു. 1013) സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. നിർമ്മാണം ഏഴ് വർഷം നീണ്ടുനിന്നു (1 രാജാക്കന്മാർ 6:37–38), ദേവാലയം ശലോമോന്റെ പതിനൊന്നാം ആണ്ടിന്റെ എട്ടാം മാസത്തിൽ പൂർത്തിയായി. ഔപചാരിക സമർപ്പണം ഏഴാം മാസമായ ഏതാനീം മാസത്തിൽ കൂടാരപ്പെരുനാളിന്റെ സമയത്ത് (1 രാജാക്കന്മാർ 8; 2 ദിനവൃത്താന്തം 5–7), ക്രി.മു. 1006-ൽ നടന്നു. രാജാക്കന്മാരും ദേവാലയവും ജനതയും ഓരോന്നും ചരിത്രത്തിൽ നാലുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് രാജാക്കന്മാരോടോ ദേവാലയത്തോടോ ജനതയോടോ ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പ്രവചനകാലഘട്ടത്തെ വ്യക്തമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ദാനിയേൽ ക്രി.മു. 607-ൽ ബന്ദിയായി കൊണ്ടുപോയി; എങ്കിലും ബൈബിൾ കാലഗണനാവിദഗ്ധരിൽ ഭൂരിപക്ഷവും ക്രി.മു. 605-നെയാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. ചരിത്രരേഖ പ്രവാചകസാക്ഷ്യത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്; കൂടാതെ ക്രി.മു. 1097-ൽ രാജാവിനെ അഭിലഷിച്ചതോടെ ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രരേഖയിൽ ചരിത്രപരമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളുടെ പ്രതീകാത്മകത, നിരവധി പ്രവാചകസാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ക്രി.മു. 607-ആണു കൃത്യമായ പ്രയോഗമെന്നു, ക്രി.മു. 605 അല്ലെന്നു, ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ക്രി.മു. 607 രാജാക്കന്മാരുടെ രേഖയിൽ നാലുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറു വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; എന്നാൽ അതേ സമയം, ആ രേഖയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന എഴുപതു വർഷങ്ങളുടെ മൂന്നു പ്രധാന പ്രതിനിധാനങ്ങളിൽ ഒന്നിനും അത് ആരംഭം കുറിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 677-ൽ മനശ്ശെയുടെ ബന്ദിത്വത്തോടെ ആരംഭിച്ച എഴുപതു വർഷങ്ങളുടെ അവസാനവും ക്രി.മു. 607 അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. നാലുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറു വർഷങ്ങളുടെ പ്രതീകത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രതിനിധാനം (ആ രേഖയിൽ മൂന്നു സാക്ഷികളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു), എഴുപതു വർഷങ്ങളുടെ മൂന്നു സാക്ഷികളിൽ ഒന്നിന്റെ അവസാനവും മറ്റൊരു എഴുപതു വർഷസാക്ഷിയുടെ ആരംഭവും ഒന്നിച്ചുചേരുന്ന സ്ഥലത്താണ് സമാപിക്കുന്നത്. ദാനിയേൽ ക്രി.മു. 605-ൽ ബന്ദിയായി കൊണ്ടുപോയെന്ന ധാരണ ഉണ്ടായിട്ടും, ഗണിതഘടന ക്രി.മു. 607-നെയാണ് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നത്.

ക്രി.മു. 1097 മുതൽ ക്രി.മു. 607 വരെ രാജാക്കന്മാരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 490 വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലഘട്ടം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആ രേഖയ്ക്കുള്ളിൽ, ശലോമോന്റെ ആലയത്തിന്റെ സമർപ്പണത്തിൽ നിന്ന് പ്രവാസാനന്തര ആലയത്തെ സെരൂബ്ബാബേൽ ക്രി.മു. 515-ൽ സമർപ്പിച്ചതുവരെ മറ്റൊരു 490 വർഷവും ഉണ്ട്. ആ 490 വർഷങ്ങൾ, ശലോമോൻ തന്റെ പതിനൊന്നാം ആണ്ടിൽ നടത്തിയ സമർപ്പണത്തിൽ നിന്ന് 420 വർഷങ്ങളും, തടവുകാലത്ത് ആലയം ശൂന്യമായിരുന്ന 70 വർഷങ്ങളും ചേർന്നതാകയാൽ, ആകെ 490 വർഷമാകുന്നു. അർത്തക്സർക്സീസിന്റെ മൂന്നാമത്തെ കല്പന 59 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, ക്രി.മു. 457-ൽ വന്നു; ദാനിയേൽ 9:24-ൽ “നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട” (“വെട്ടിക്കളഞ്ഞ”) എന്നു പറയപ്പെട്ട, ദൈവജനത്തിനായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട 490 വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തെയും അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; ആ കാലം സ്തെഫാനൊസിന്റെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊലയിൽ ക്രി.വ. 34-ആം ആണ്ടിൽ സമാപിച്ചു. തീർച്ചയായും, ക്രി.മു. 1097-ൽ ദൈവത്തെയും പ്രവചനാത്മാവിനെയും നിരസിച്ച അടിസ്ഥാനപരമായ മഹാവിമുഖതയോടെ ആരംഭിച്ച്, സ്തെഫാനൊസ് ക്രിസ്തു ദൈവത്തിന്റെ വലങ്കയ്യിൽ നില്ക്കുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ അവസാനിക്കുന്ന പ്രവാചക രേഖയിൽ അനേകം മറ്റ് ആഴമുള്ള കാലഗണനാസാക്ഷ്യങ്ങളും ഉണ്ട്. ഈ സാക്ഷ്യത്തിനുള്ളിൽ നാം യോശീയാവിന്റെ പ്രവാചക ചക്രം കണ്ടെത്തുന്നു.

ഞാൻ “അടിസ്ഥാനപരമായ വിശ്വാസത്യാഗം” എന്നു പറയുന്നു; കാരണം, ആ രേഖയുടെ ആരംഭം ഇസ്രായേൽ ദൈവത്തെ രാജാവായി നിരസിച്ച സമയത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ലൗകികനായ ഒരു രാജാവിനെ വേണമെന്ന അവരുടെ ആഗ്രഹത്തിൽ, ഇങ്ങനെ ഇസ്രായേലിന്റെ മാനുഷിക രാജത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി. കൂടാതെ, “ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം” എന്നു അർത്ഥമുള്ള യോശീയാവിന്റെ ചക്രത്തേക്കുറിച്ചും ഞാൻ ഇത് എഴുതുന്നു; അത് ദൈവജനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനപരമായ വിശ്വാസത്യാഗത്തിന്റെയും ഒരു പ്രതീകമാണ്.

ശലോമോൻ മരിച്ചപ്പോൾ പന്ത്രണ്ടു ഗോത്രങ്ങൾ വടക്കും തെക്കും ആയി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ യെരോബെയാം സ്ഥാപിച്ച കപടാരാധനാസംവിധാനത്തിന്റെ സമർപ്പണം അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകനാൽ ശാസിക്കപ്പെട്ടു, ആ ശാസനയിൽ യോശീയാവെന്നു പേരുള്ള വരാനിരിക്കുന്ന രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. യെരോബെയാമിന്റെയും വടക്കൻ പത്തു ഗോത്രങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനപരമായ വിശ്വാസത്യാഗത്തിന്റെ സമയത്തുതന്നെ, ക്രി.മു. 622-ലെ മഹാപെസഹയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന യോശീയാവിന്റെയും അവന്റെ നവോത്ഥാനത്തിന്റെയും പ്രവചനം മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടു. ആ നവോത്ഥാനം മോശെയുടെ എഴുത്തുകൾ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടതിലൂടെയും ദൈവജനത്തിന്റെ നിരന്തരമായ വിശ്വാസത്യാഗത്തെക്കുറിച്ചു അവരുടെ മേൽ ന്യായവിധി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടതിലൂടെയും ഉണ്ടായി. മോശെയുടെ എഴുത്തുകളിൽ നിന്നുള്ള വചനങ്ങൾ യോശീയാരാജാവിന്നു വായിച്ചുകേൾപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അതു പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ നവോത്ഥാനം ഉളവാക്കി. യോശീയാവെന്നു പേരുള്ള ഒരു ശിശു ഭാവിയിൽ ജനിക്കും എന്ന പ്രവചനത്തിൽ, അനുസരണക്കേടുള്ള പ്രവാചകൻ യെരോബെയാം രാജാവിനെതിരെ ഉന്നയിച്ച അടിസ്ഥാനപരമായ വിശ്വാസത്യാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനാത്മകമായ ദണ്ഡനവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

ദാനിയേൽ അതിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ മോശെയുടെ ശാപം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” ആകുന്നു; അത് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളുടെ പ്രതീകമായ വില്യം മില്ലറുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ കണ്ടെത്തലായി മാറി. 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് മില്ലറുടെ സന്ദേശത്തിന് ലഭിച്ച ശക്തീകരണം 1838-ലും 1840-ലും “യോശീയാവ്” ലിച്ച് നടത്തിയ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയായിരുന്നു. 1863-ൽ ആ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ടു; “ഏഴു കാലങ്ങൾ” ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളുടെ പ്രതീകമാത്രമല്ല, അടിസ്ഥാനങ്ങൾക്കെതിരായ ലവൊദിക്യൻ മില്ലറിസത്തിന്റെ കലാപത്തിന്റെ പ്രതീകവും ആയി. ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ “യോശീയാവ്” എന്ന പ്രതീകത്വം നിലനിൽക്കുന്നു; അത് ഒരു നൂലിഴ പോലും വ്യത്യാസമില്ലാതെ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും. യോശീയാവിന്റെ ചക്രം രാജാവായ ശൗലിന്റെ മന്ത്രവാദത്തിലേക്കു പിന്നോട്ടു നീളുകയും തുടർന്ന് ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ലവൊദിക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്യുന്നു. യെഹെസ്കേലിലെ യോശീയാവിന്റെ ചക്രം ഇപ്പോൾ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ പര്യവസാനഘട്ടമായി അനാവൃതമാകുന്ന പ്രക്രിയയിലുണ്ട്.

ഈ കാര്യങ്ങൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.