നാല്പതാം വചനത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം - ഇരുപത്തേഴാം സംഖ്യ

യെഹെസ്കേൽ പുസ്തകത്തിൽ തീയതികളെക്കുറിച്ചുള്ള ‘പതിമൂന്ന്’ പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവയിൽ ആറു യെരൂശലേമിനെക്കുറിച്ചും, ആറു മിസ്രയീമിനെക്കുറിച്ചും, ഒന്ന് സോരിനെക്കുറിച്ചുമാണ്. ഈ എല്ലാ പരാമർശങ്ങളും ‘പതിമൂന്ന്’ എന്ന സംഖ്യ പ്രതീകീകരിക്കുന്ന കലഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മൂന്നാമത്തെ ഉപരോധത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി, സ്‌ട്രോക്കിനെത്തുടർന്ന് യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യ മരിച്ച ശേഷം വന്ന വർഷത്തിൽ, മിസ്രയീമിനെതിരെ പ്രസ്താവിക്കുവാനും അത് നാല്പത് വർഷം ശൂന്യമായി കിടക്കും എന്ന് അറിയിക്കുവാനും യെഹെസ്കേലിനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു.

യെഹെസ്കേലിനോട് സംസാരിക്കാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ട ക്രി.മു. 587-ൽ ഉപരോധം ആരംഭിച്ചു. ‘പതിനേഴാം’ വാക്യത്തിലെ ക്രി.മു. 571 എന്ന കാലസൂചന, ചെയ്ത സേവനങ്ങൾക്കു പ്രതിഫലമായി ഈജിപ്ത് ബാബിലോണിനു നൽകപ്പെടുമെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. വാക്യങ്ങളിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന നാൽപ്പതു വർഷക്കാലമായി ക്രി.മു. 567 മുതൽ ക്രി.മു. 527 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെ ബൈബിൾ കാലഗണനാവിദഗ്ധർ നിർദേശിക്കുന്നു; ക്രി.മു. 587-ൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ന്യായവിധിയുടെ പ്രാരംഭസന്ദേശം മുതൽ, കർത്താവ് ഈജിപ്തിനെ നെബൂഖദ്നേസറിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിച്ചിരുന്നതായുള്ള പതിനേഴാം വാക്യത്തിലെ ക്രി.മു. 571-ലെ പ്രഖ്യാപനം വരെ, ‘പതിനേഴു വർഷത്തെ’ ഒരു കാലയളവ് നാം കാണുന്നു.

നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സൈന്യം തീരിനെതിരായി ദീർഘവും കഠിനവുമായി ഒരു സൈനികയാത്ര നടത്തി (ആ വളയം ഏകദേശം 13 വർഷം നീണ്ടു, ഏകദേശം ക്രി.മു. 586–573 വരെ). സൈനികർ അത്യന്തം പ്രയത്നിച്ചു (ഭാരം ചുമന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാ തലയും മുടിയില്ലാതെ മിനുക്കപ്പെട്ടു; എല്ലാ തോഴും ഉരസിപ്പൊള്ളിപ്പോയി); എങ്കിലും തീരിൽ നിന്നുതന്നെ അവർക്ക് പ്രസക്തമായ വേതനമോ കൊള്ളമുതലോ ഒന്നും ലഭിച്ചില്ല. ഈ ലാഭമില്ലാത്ത പ്രയത്നം നിമിത്തം, തീരിനെതിരായി അവന്റെ സൈന്യം ചെയ്ത പ്രവൃത്തിക്ക് പ്രതിഫലമായി (“വേതനമായി”) മിസ്രയീമിനെ നെബൂഖദ്‌നേസറിന് കൊടുക്കണമെന്ന് ദൈവം നിർണ്ണയിച്ചു.

അതിനാൽ നെബൂഖദ്നേസർ ആദ്യം സോർ പിടിച്ചടക്കി; പതിമൂന്നു വർഷം നീണ്ട ഉപരോധത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന് ഈജിപ്ത് നൽകപ്പെട്ടു. സോർ പിടിച്ചടക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അദ്ദേഹം ക്രി.മു. 586-ൽ യെരൂശലേം പിടിച്ചടക്കിയിരുന്നു; തുടർന്ന് സോറിനെതിരെ പതിമൂന്നു വർഷം നീണ്ട ഉപരോധം പൂർത്തിയാക്കി; അതിനുശേഷം ഈജിപ്തും പിടിച്ചടക്കി. യെരൂശലേം ക്രി.മു. 586-ൽ പിടിച്ചടക്കപ്പെട്ടു; സോറിന്റെ ഉപരോധം ക്രി.മു. 586-ൽ ആരംഭിച്ച് ക്രി.മു. 573 വരെ നീണ്ടുനിന്നു. പതിമൂന്ന് എന്ന സംഖ്യ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

യെഹെസ്കേൽ ഗ്രന്ഥത്തിലെ യെരൂശലേം ലയോദിക്യസ്ഥയായ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും, വടക്കൻ രാജാവായ നെബൂഖദ്നേസർ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ പാപ്പാധിപത്യ ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുമാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ഇരുപത്തൊമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ചരിത്രാത്മക ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ, നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ പാപ്പാത്മക റോം ആ അധ്യായത്തിൽ മൂന്ന് ഘടകങ്ങളെ ജയിക്കുന്നു. ആദ്യം അവൻ യെരൂശലേം കൈവശപ്പെടുത്തുന്നു; തുടർന്ന് തീർ, ഒടുവിൽ ഈജിപ്ത്.

ന്യായവിധി ദൈവഭവനത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു മുമ്പുതന്നെ ആദ്യം കീഴടക്കപ്പെടുന്നു. 34-ൽ പുരാതന ഇസ്രായേലും 1844-ൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാരും ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്ന “മുൻകാല” ഉടമ്പടിജനത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ലവൊദിക്ക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ വിശ്വാസത്യാഗം ചെയ്ത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. 34-ലും 1844-ലും ദൈവത്തിന്റെ ആ മുൻകാല ഉടമ്പടിജനം ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടത് ദാനീയേൽ 8:14-ലെ രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറു വർഷത്തെ പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ന്യായവിധി ദൈവഭവനത്തിൽനിന്ന് ആരംഭിക്കുന്നു; പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനു മുമ്പായി ന്യായംവിധിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈജിപ്തിന്റെ ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം ഇരുപത്തൊമ്പതാം അധ്യായത്തിന്റെ ആദ്യ വാക്യത്തിലാണ് കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത്; അതേ അധ്യായത്തിലെ ‘പതിനേഴാം’ വാക്യത്തിലാണ് യെഹെസ്കേൽ ഈജിപ്തുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പരാമർശിക്കുന്ന അവസാന തീയതിയും കാണപ്പെടുന്നത്. ഈ അധ്യായം ആധുനിക റോം ആദ്യം പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനെയും തുടർന്ന് റിപ്പബ്ലിക്കാനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ത്യീറിനെയും ജയിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ആ കൊമ്പ് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ കീഴടക്കപ്പെടുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ നെബൂഖദ്‌നേസർ ത്യീരെ (അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ) കീഴടക്കുമ്പോൾ, ഈജിപ്തും അവന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നു. ആ സമയത്ത് പാപ്പാസഭയുടെ മാരക മുറിവ് സൌഖ്യമാകുന്നു. പാപ്പാസഭയുടെ മാരക മുറിവ് അപ്പോൾ സൌഖ്യമാകുന്നു എന്നതുമാത്രമല്ല, ഇത് ശേഷമഴയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതാണെന്നും യെഹെസ്കേൽ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.

യെശയ്യാവ് ഇസ്രായേൽ മുളച്ചു വിരിയുകയും ഫലിച്ചു സമസ്ത ഭൂമിയെയും നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. മുളച്ചുയരുക, വിരിയുക, ഫലധാരണം ചെയ്യുക എന്ന ഈ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളും സംഭവിപ്പിക്കുന്നത് മഴയാകുന്നു; യെശയ്യാവിന്റെ പ്രകാരം “കഠിനകാറ്റ്” നിലച്ചപ്പോൾ അന്തിമമഴ എത്തുന്നു. കൂടാതെ, മുളച്ചുയരൽ, വിരിയൽ, ഫലധാരണം എന്നീ കാലഘട്ടത്തിൽ യാക്കോബിന്റെ പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും, “ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുക” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായപദത്തിന്റെ അർത്ഥം പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യപ്പെടുക എന്നാണെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കലഹത്തിന്റെ നാലു കാറ്റുകൾ (അവന്റെ ഉഗ്രവായു) തടഞ്ഞുനിർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ ആരംഭിക്കുകയും അഡ്വെന്റിസത്തിലെ ജ്ഞാനികളും ദുഷ്ടരും ഒടുവിൽ വേർതിരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇതെല്ലാം “കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ നാളിൽ” പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മുദ്രയിടലിന്റെ കാലം 9/11-ൽ ഒരു തളിക്കലോടെ ആരംഭിച്ചു; ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് സമ്പൂർണ്ണമായ ഒരു ചൊരിയലോടെ അത് അവസാനിക്കുന്നു; അപ്പോൾ ഭൂമി ഫലങ്ങളാൽ നിറയുന്നു. മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തിന് അനുസൃതമായി, മുദ്രയിടലിന്റെ കാലം ക്രമാനുഗതമായ ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെയും മാലിന്യനിർമ്മാർജനത്തിന്റെയും കാലമാണ്. എന്നാൽ യെഹെസ്‌കേൽ ഇരുപത്തൊമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ആരംഭത്തീയതിയും അവസാനത്തീയതിയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പതിനേഴു വർഷക്കാലയളവിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്റെ—സഭയുടെ—പ്രതീകമായ യെരൂശലേമും റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്റെ—രാഷ്ട്രത്തിന്റെ—പ്രതീകമായ സോരും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യം കീഴടക്കപ്പെടുന്നു. സോരിനു നേരെയുള്ള പതിമൂന്നു വർഷത്തെ ഉപരോധം അവസാനിച്ചതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ, മിസ്രയീം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പത്തു രാജാക്കന്മാരുള്ള ഏഴാം രാജ്യം കീഴടക്കപ്പെടുന്നു. യെരൂശലേമിനെയും സോരിനെയും മിസ്രയീമിനെയും കീഴടക്കുന്ന ഈ മൂന്നു സംഭവങ്ങളും നടക്കുന്നത് “യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ കൊമ്പ്” മുളച്ചുവരുകയും അതിനു വായ്തുറക്കാനുള്ള അവസരം നൽകപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ്.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും ബിലെയാമിന്റെ കഴുതയും ഒരുപോലെ സംസാരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ, പുരോഹിതനായ യെഹെസ്കേലിന്റെയും പുരോഹിതനായ സെഖര്യാവിന്റെയും ഊമാവസ്ഥ അവസാനിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ കർത്താവ് യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന് “വായ് തുറക്കൽ” നൽകുന്നു. അപ്പോഴേക്കും യാക്കോബിന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവന്റെ പേര് യിസ്രായേൽഗൃഹം എന്നു മാറ്റപ്പെടുന്നു. അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന സന്ദേശം, ദാനീയേൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന പ്രാവചനിക ഊമാവസ്ഥയുടെ മൂന്നാമത്തെ സാക്ഷിയാൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; അപ്പോൾ ദാനീയേലിന് ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ സന്ദേശം നൽകപ്പെടുന്നു; അത് അപ്പോൾ ‘സംസാരിക്കുകയും വ്യാജം പറയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന’ ഹബക്കൂക്കിന്റെ ദർശനംകൂടിയാണ്. മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉച്ചഘോഷത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനവുമായി യെഹെസ്കേലും സെഖര്യാവും ദാനീയേലും ഒത്തുചേരുന്നതുപോലെ, പതിനഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ യിരെമ്യാവും ഒത്തുചേരുന്നു; ആദ്യത്തെ നിരാശയിൽനിന്ന് കരകയറിയാൽ അവൻ ദൈവത്തിന്റെ വായായിരിക്കുമെന്ന് അവിടെ അവനു വാഗ്ദാനം നൽകപ്പെടുന്നു.

യേശു ആരംഭത്താൽ അന്ത്യത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നു; 9/11-ൽ തളിക്കൽ മുളപ്പുകൾ ഉളവാക്കി, യാക്കോബിന്റെ തൈ വളരാൻ തുടങ്ങി; ഒടുവിൽ യാക്കോബിന്റെ അകൃത്യം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, യിസ്രായേൽഗൃഹം സംസാരിക്കും. മഴയാൽ സിദ്ധിയായ 9/11-ലെ ആ മുളച്ചുപുറപ്പെട്ടൽ, മുദ്രയിടുന്ന കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന മറ്റൊരു മുളച്ചുപുറപ്പെട്ടലിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; അവിടെ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ “കൊമ്പ്” മുളച്ചുപുറപ്പെടുന്നു, മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും റിപ്പബ്ലിക്കാനിസത്തിന്റെയും കൊമ്പുകൾ നെബൂഖദ്‌നേസർ ജയിച്ചടക്കുന്ന അതേ സ്ഥലത്തുവെച്ച്.

ആ ഘട്ടത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതത്തിന്റെ വ്യാജകൊമ്പും, ഇസ്രായേൽ ഗോത്രങ്ങളുടെ മറ്റു വടികളിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി തളിർത്ത അഹരോന്റെ വടിയാൽ പ്രതീകവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കൊമ്പും തമ്മിലുള്ള വൈരുധ്യം എടുത്തുകാണിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ ഇരുപത്തൊൻപതാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു തീയതികൾ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പതാക ഉയർത്തപ്പെടുന്നതിന്റെ ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെമേൽ ഏതാനും തുള്ളികൾ ഊതിയതോടെ പെന്തെക്കൊസ്തുകാലം ആരംഭിക്കുകയും, അത് പൂർണ്ണമായ പകർച്ച നടന്ന പെന്തെക്കൊസ്തിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്തതുപോലെതന്നെ, തളിർക്കുകയും പൂക്കുകയും ഭൂമിയെ ഫലങ്ങളാൽ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയ 9/11-ന് പിൻമഴ തളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആരംഭിച്ചു. മുദ്രയിടലിന്റെ കാലമായ യാക്കോബിന്റെ (സ്ഥാനം അപഹരിക്കുന്നവൻ) ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, 9/11-ന് ഉണ്ടായ തളിർക്കൽ, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്തെ യിസ്രായേൽ (ജയിക്കുന്നവൻ) ഗൃഹത്തിന്റെ തളിർക്കലിനു മുൻകുറിയായി. കർമ്മേൽപർവതത്തിൽ അഗ്നി വർഷിക്കപ്പെട്ടത് ഏലീയാ പ്രവാചകനും ബാലിന്റെ പ്രവാചകന്മാരും തമ്മിൽ വ്യത്യാസം വരുത്തിയതുപോലെ, അന്ത്യത്തിലെ തളിർക്കൽ മുൻകാലത്തെ ഉടമ്പടിജനവും നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. സമാധാനവും സുരക്ഷിതത്വവും സംബന്ധിച്ച ഒരു വ്യാജസന്ദേശത്തിന്റെ പേരിൽ പ്രവചനപരമായി ലജ്ജിതരാകുന്ന ഒരു വിഭാഗത്തിലൂടെയും, പ്രവചനപരമായി ആനന്ദിക്കുന്ന മറുവിഭാഗത്തിലൂടെയുമാണ് ഈ വ്യത്യാസം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്; രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗക്കാർ ഒരിക്കലും ലജ്ജിതരാകുകയില്ല.

ഈജിപ്തുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു നാലു തീയതികൾ യെഹെസ്കേൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു; അവയിൽ രണ്ടു തീയതികൾ പ്രവാസത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം വർഷത്തെയും മറ്റു രണ്ടു തീയതികൾ പന്ത്രണ്ടാം വർഷത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പ്രവാസത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം വർഷത്തിൽ, മുപ്പതാം അധ്യായത്തിൽ ഈജിപ്തിന്റെയും ഫറവോന്റെയും ഭുജങ്ങൾ തകർക്കപ്പെടുകയും ബാബിലോണിന്റെ ഭുജങ്ങൾ ബലപ്പെടുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. പതിനൊന്നാം വർഷത്തിൽ, മുപ്പത്തൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ഈജിപ്തിന്റെ പതനവും അത് ലോകത്തിന്മേൽ ഉളവാക്കുന്ന പ്രത്യാഘാതവും വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു.

പന്ത്രണ്ടാം ആണ്ടിലെ ആ രണ്ട് തീയതികളും യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.

മുപ്പത്തൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഈജിപ്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഖ്യാപനത്തിൽ, അവസാന വാക്യങ്ങൾ ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു:

മുപ്പത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഈജിപ്തിനെതിരായ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ അവസാന വാക്യങ്ങൾ മുപ്പത്തിയൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഉള്ളടക്കം ആവർത്തിക്കുകയും വിപുലീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതോടൊപ്പം, സമാന്തരമായ ഒരു സമാപനപ്രസ്താവനയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

ഇരുപത്തൊൻപതാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന പതിനേഴു വർഷങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന തീയതികൾ നെബൂഖദ്‌നേസർ ഈജിപ്തിനെ കീഴടക്കുന്നതെയും, ഈജിപ്തിന്റെ നാല്പത് വർഷത്തെ ശൂന്യതയുടെ കാലഘട്ടത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാല്പത് എന്ന സംഖ്യ ഒരു മരുഭൂമിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് ഭൂമി ശൂന്യമായിരിക്കുന്ന ആയിരം വർഷങ്ങളെ പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

യെഹെസ്‌കേൽ ഇരുപത്തൊൻപതാം അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്ന മിസ്രയീമിന്റെ നാല്പതു വർഷത്തെ ശൂന്യാവസ്ഥയുടെ അന്ത്യത്തിൽ, ദുഷ്ടന്മാരുടെ അന്തിമ പുനരുത്ഥാനവും അവരുടെ ആത്യന്തിക നാശവും പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈജിപ്തുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആറു തീയതികളിലൂടെ ഒന്നിച്ചുചേർക്കപ്പെടുന്ന യെഹെസ്‌കേലിന്റെ സന്ദേശം ഭൗമിക മഹാസർപ്പശക്തിയുടെ ആത്യന്തിക നാശത്തെയാണ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്; ഈ നാശം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെ ആരംഭിക്കുകയും സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ദുഷ്ടരായ ഈജിപ്തുകാരുടെ അന്തിമ നാശംവരെ തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു.

പ്രവാചക സാക്ഷ്യത്തിൽ മൃഗവും കള്ളപ്രവാചകനും അഗ്നിത്തടാകത്തിൽ തങ്ങളുടെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുന്നു; അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ മഹാസർപ്പശക്തിയുടെ അഗ്നിത്തടാകത്തിലെ നാശം സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ അവസാനത്തിലാണ്.

ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിൽ മൃഗവും വ്യാജപ്രവാചകനും പ്രവചനപരമായി അവരുടെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മൂന്നാം വരവിൽ ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം സർപ്പം തന്റെ വിധിയെ നേരിടുന്നു.

യെഹെസ്കേൽ ഇരുപത്തൊൻപതാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു തീയതികൾ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ‘പതിനേഴ്’ വർഷക്കാലം പ്രവാസത്തിന്റെ പത്താം വർഷത്തിൽ ആരംഭിച്ച് ഇരുപത്തേഴാം വർഷത്തിൽ അവസാനിച്ചു. മുപ്പതും മുപ്പത്തൊന്നും അധ്യായങ്ങളിലെ സന്ദേശങ്ങൾ പതിനൊന്നാം വർഷത്തിൽ നൽകപ്പെട്ടവയാണ്; മുപ്പത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന രണ്ടു തീയതികൾ പ്രവാസത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം വർഷത്തിലേതാണ്. യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധത്തിന്റെ ആരംഭത്തോടടുത്ത്, പത്താം വർഷത്തിൽ ആരംഭിച്ച പതിനേഴു വർഷക്കാലത്തിനു പിന്നാലെ, മുപ്പതും മുപ്പത്തൊന്നും അധ്യായങ്ങളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന, പതിനൊന്നാം വർഷത്തിലെ ഈജിപ്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടു സന്ദേശങ്ങൾ വന്നു. പതിനൊന്നാം വർഷത്തിലെ ഈ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളും ഒരുമിച്ച് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ഒരു സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം വർഷത്തിലെ ഈജിപ്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള മറ്റു രണ്ടു സന്ദേശങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടത് ക്രി.മു. 586-ൽ യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട സമയത്തോ അതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയോ ആയിരുന്നു.

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ ഉച്ചത്തിലുള്ള ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശമായി മാറുന്ന അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നത്. മിസ്രയീമിന്റെ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങൾ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു മുമ്പ് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു; മിസ്രയീമിന്റെ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങൾ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിലോ അതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയോ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിൽ കലാശിക്കുന്ന ഉപരോധകാലത്ത് ഒരേ വർഷത്തിൽ നൽകപ്പെടുന്ന സന്ദേശങ്ങളുടെ ഇരട്ടിപ്പിക്കലും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിലെ മറ്റു രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളും, എല്ലായ്‌പ്പോഴും ഇരട്ടിപ്പിക്കൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശത്തിനു ശേഷം എപ്പോഴും മൂന്നാമത്തെ സന്ദേശം വരുന്നു.

മൂന്നാം സന്ദേശത്തിന്റെ സമയത്ത് കൃപാകാലത്തിന്റെ വാതിൽ അടയുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമം വരുന്നതോടെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നു; മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നു. അടഞ്ഞ ഈ രണ്ടു വാതിലുകളും മൂന്നാമത്തെ ഒരു സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനു മുന്നോടിയായി എല്ലായ്പോഴും രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശം വരുന്നു; ആ രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശം എല്ലായ്പോഴും ദ്വിവിധമായ ഒരു സന്ദേശമാണ്.

രണ്ടാം ദൂതന്റെ ശക്തീകരണം പൂർത്തിയാകുന്നത് അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശം അവനോടു ചേരുമ്പോഴാണ്. മുപ്പതാം അധ്യായത്തിലും മുപ്പത്തിയൊന്നാം അധ്യായത്തിലും മിസ്രയീമിന്മേൽ യെഹെസ്‌കേൽ നടത്തിയ പ്രഖ്യാപനങ്ങളാൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന, മനുഷ്യവർഗത്തിന്മേൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട രണ്ടു സന്ദേശങ്ങൾ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശം രണ്ടാം ദൂതനോടു ചേരുന്നത് എപ്പോഴാണെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു; മുപ്പത്തിരണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങൾ ഉച്ചനാദത്തിൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ ശക്തീകരണത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ സംഭവങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പരസ്പരപ്രവർത്തനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന യെഹെസ്‌കേലിന്റെ ചക്രങ്ങൾ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിനുള്ള അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിനെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; അത് മൂന്നാം ദൂതന്റെ മുന്നറിയിപ്പാണ്; ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും മുന്നറിയിപ്പുകൾ ചേർന്നാണ് മൂന്നാം ദൂതൻ രൂപംകൊള്ളുന്നത്. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു മുമ്പുള്ള അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു ശേഷമുള്ള ഉച്ചത്തിലുള്ള ആർപ്പുവിളിയും യെഹെസ്‌കേലിന്റെ നാലു തീയതികളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഈ തീയതികൾ ഇരുപത്തൊമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ആൽഫാ, ഒമേഗാ തീയതികൾക്കിടയിലെ ‘പതിനേഴ്’ വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വരുന്നു; ഈ ആൽഫാ, ഒമേഗാ തീയതികൾ ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രവുമായി, അതേ അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നുമുതൽ പതിനാറുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.

ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ, യെഹേസ്കേലിനെപ്പോലെ തന്നേ, ദാനിയേൽ മൂകനാക്കപ്പെടുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ മൂകത്വം മൂന്നു സ്പർശങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ സംഭവിക്കുന്നു; ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും സ്പർശങ്ങൾ ഗബ്രിയേൽ ദൂതനിൽ നിന്നായിരുന്നു, മദ്ധ്യത്തിലെ സ്പർശം ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്പർശമായിരുന്നു. കൈസര്യ-ഫിലിപ്പിയുടെയും ക്രൂശിന്റെയും ഇടയിൽ പത്രൊസ് ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, ദാനിയേലും മദ്ധ്യത്തിലാണ്. മദ്ധ്യേ പത്രൊസ് മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടു; അതുപോലെ തന്നെയാണ് ദാനിയേലും പത്താം അധ്യായത്തിൽ കണ്ടത്. മൂന്നു ദൂതന്മാരിൽ മദ്ധ്യേയുള്ളത് രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശമാണ്; അത് രണ്ടു സന്ദേശങ്ങളുടെ സംയോജനമാണ്.

യെഹെസ്കേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നും രണ്ടും വാക്യങ്ങളിൽ, യെഹെസ്കേൽ നാലാം മാസത്തിലെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിലാണ്; ഇത് 1844-ലെ ഏഴാം മാസ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മധ്യഘട്ടവുമായി ഒത്തുവരുന്നു. 1844-ലെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശവാഹകനായ സാമുവൽ സ്നോ, ഏപ്രിൽ 19-ന് 93 ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷവും 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് വാതിൽ അടയുന്നതിന് 93 ദിവസങ്ങൾക്കുമുമ്പുമായി, സന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ആദ്യത്തെ വ്യക്തമായ കാഴ്ചപ്പാട് ബോസ്റ്റണിൽ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ ആയിരുന്നതുപോലെതന്നെ, യെഹെസ്കേലും 1844 ഏപ്രിൽ 19-നും ഒക്ടോബർ 22-നും മധ്യത്തിലാണ്. ഏഴാം മാസ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മധ്യഘട്ടത്തിൽ, 1844 ജൂലൈ 21-ന് സാമുവൽ സ്നോ ബോസ്റ്റണിലായിരുന്നു; രൂപാന്തരമലയിലെ പത്രൊസിനോടും പതിനേഴാം യോബേൽചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം വർഷത്തിലായിരുന്ന യെഹെസ്കേലിനോടും പത്താം അധ്യായത്തിലെ കണ്ണാടിദർശനവേളയിൽ ദാനീയേലിനു ലഭിച്ച രണ്ടാമത്തെ സ്പർശത്തോടും ഒപ്പം താൻ പ്രവചനപരമായി നിലകൊള്ളുകയാണെന്ന് അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

യെരൂശലേമിനെക്കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്‌കേലിന്റെ ആറു പരാമർശങ്ങളുടെ തീയതിനിർണ്ണയത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുന്നതിന് മുമ്പ്, തൂറിനെതിരെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ആ ഏക തീയതി ആദ്യം നാം തിരിച്ചറിയണം.

യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട ആണ്ടിൽ തൂർ സംബന്ധിച്ച സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു; അതു ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ പതനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത്, യെരൂശലേമിനെ താൻ പരാജയപ്പെടുത്തിയതിനാൽ ഐക്യനാടുകൾ (തൂർ) പ്രവചനാത്മകമായി ആനന്ദിക്കുന്നു; സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് യെരൂശലേമിനെ ലാവൊദിക്യസ്ഥിതിയിലുള്ള സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയായി തിരിച്ചറിയുന്നു, അതിനെ യെഹെസ്കേൽ “ജനങ്ങളുടെ കവാടങ്ങൾ” എന്നു വിളിക്കുന്നു. തൂർ, യെരൂശലേം “ജനങ്ങളുടെ കവാടങ്ങൾ ആയിരുന്നു” എന്നു ഭൂതകാലത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രവചനാത്മകമായി ഒരു “കവാടം” ഒരു സഭയാണ്.

“ബേഥേൽ” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ദൈവത്തിന്റെ ഭവനം എന്നാണ്; സൂര്യാരാധന അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നതിനെ അംഗീകരിക്കാൻ ലവൊദിക്ക്യൻ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയെ താൻ നിർബന്ധിതമാക്കിയതിൽ സോർ ആഹ്ലാദിക്കുന്നു. എന്നാൽ സൂര്യാരാധന അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നവരുടെ തെറ്റായ ധാരണയോടെയുള്ള ആഘോഷത്തിനിടയിലും ദൈവം യെഹെസ്‌കേലിലൂടെ ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “സോരേ, ഞാൻ നിനക്കു വിരോധമായിരിക്കുന്നു; സമുദ്രം അതിന്റെ തിരമാലകളെ ഉയർത്തുന്നതുപോലെ ഞാൻ അനേകം ജനതകളെ നിനക്കെതിരെ കയറിവരുത്തും. അവർ സോരിന്റെ മതിലുകൾ നശിപ്പിക്കുകയും അതിന്റെ ഗോപുരങ്ങൾ ഇടിച്ചുതകർക്കുകയും ചെയ്യും.”

“ടൈറസിന്റെ മതിലുകൾ” എന്നു പറയുന്നത് ടൈറസിന്റെ സംരക്ഷണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. “മതിൽ” പത്ത് കല്പനകളുടെ പ്രതീകമാണ്.

ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം സംരക്ഷണമേകുന്ന ഒരു മതിലാണ്; എന്നാൽ ബഹുവചനത്തിൽ പറയുന്ന മതിലുകൾ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ പ്രതീകമായ സോരിനെ ‘സംരക്ഷിക്കുകയും’ അതിന് സമൃദ്ധിയും വിജയവും കൈവരുത്തുകയും ചെയ്ത രണ്ടു തത്ത്വങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ അടിസ്ഥാനം സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനവും ഭരണഘടനയുംകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്; അവ യഥാക്രമം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തെയും റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സംരക്ഷണത്തിന്റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും “മതിലുകൾ” റിപ്പബ്ലിക്കനിസവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും ആകുന്നു; സൺഡേ നിയമസമയത്ത് സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്തിന്റെയും ഭരണഘടനയുടെയും തത്വങ്ങൾ രണ്ടും മറിച്ചിടപ്പെടുന്നു; കാരണം നെബൂഖദ്‌നേസർ “നിന്റെ മതിലുകൾക്കു നേരെ യുദ്ധയന്ത്രങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കും; തന്റെ കൊടാരികളാൽ നിന്റെ ഗോപുരങ്ങളെ ഇടിച്ചുതകർക്കും.”

ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് എല്ലാ “ഗോപുരങ്ങളും” തകർക്കപ്പെടുന്നു; സ്വയം രക്ഷിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ പരിശ്രമത്തിൽ പ്രകടമാകുന്ന അടിസ്ഥാന തത്ത്വചിന്തയുള്ള ഒരു സഭയുടെ പ്രതീകമാണ് ഗോപുരം. മഹാവിദ്രോഹിയായ നിമ്രോദിനെയും അവന്റെ ഗോപുരത്തെയും കുറിച്ച് പ്രവാചകന്മാരും രാജാക്കന്മാരും എന്ന ഗ്രന്ഥം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്: “ഗോപുരത്തിന്റെ നിർമാണം ഭാഗികമായി പൂർത്തിയായപ്പോൾ, അതിന്റെ ഒരു ഭാഗം നിർമാതാക്കളുടെ വാസസ്ഥലമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു; പ്രൗഢമായി സജ്ജീകരിക്കുകയും അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്ത മറ്റു മുറികൾ അവരുടെ വിഗ്രഹങ്ങൾക്കായി നീക്കിവച്ചിരുന്നു. ജനം തങ്ങളുടെ വിജയത്തിൽ ആഹ്ലാദിക്കുകയും വെള്ളിയും പൊന്നുംകൊണ്ടുള്ള ദേവന്മാരെ സ്തുതിക്കുകയും സ്വർഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും അധിപതിക്കെതിരായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തു.” ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് യെരൂശലേം തകർക്കപ്പെട്ടതിൽ സോർ ആഹ്ലാദിക്കുന്നു; എന്നാൽ ദേശീയ വിശ്വാസത്യാഗത്തെത്തുടർന്ന് ദേശീയ നാശം സംഭവിക്കുന്നു; അപ്പോൾ വടക്കേദേശത്തിലെ രാജാവ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ മതിലുകളും ഗോപുരങ്ങളും തകർത്തുകളയും.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ യെഹെസ്കേലിലെ യെരൂശലേമിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന ആറു തീയതികളെ നാം പരിഗണിക്കാൻ ആരംഭിക്കും.