In order for there to be a voice in the wilderness, there must be a wilderness. In July of 2023, a voice began to sound identifying that the Lion of the tribe of Judah was then unsealing the revelation of Himself as set forth in chapter one of the book of Revelation. The disappointment of Sabbath, July 18, 2020, began the three and a half days of Revelation eleven that ended on Sabbath, December 30, 2023. That Sabbath, for the first time since July 2020, Future for America spoke publicly on a zoom meeting.
മരുഭൂമിയിൽ ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിന്നു, ഒരു മരുഭൂമിയും ഉണ്ടായിരിക്കണം. 2023 ജൂലൈയിൽ, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ സ്വയം സംബന്ധിച്ച വെളിപ്പാട് അന്ന് മുദ്രവിടുവാൻ ആരംഭിച്ചിരുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി. 2020 ജൂലൈ 18-ാം തീയതിയിലുള്ള ശബ്ബത്തിലെ നിരാശ, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങൾക്ക് തുടക്കമായി; അവ 2023 ഡിസംബർ 30-ാം തീയതിയിലുള്ള ശബ്ബത്തിൽ അവസാനിച്ചു. ആ ശബ്ബത്തിൽ, 2020 ജൂലൈയ്ക്കുശേഷം ആദ്യമായി, Future for America ഒരു Zoom യോഗത്തിൽ പരസ്യമായി പ്രസംഗിച്ചു.
From that point on, the Revelation of Jesus Christ has been opening progressively. It started with a revelation of the word “truth,” that was then seen to represent a framework of three steps outlined by the first, thirteenth and twenty-second letters of the Hebrew alphabet, when brought together form the word “truth.” The three steps represented in the framework of the word “truth” was an old truth, placed in a new setting.
ആ ഘട്ടംമുതൽ, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് ക്രമേണ തുറന്നുവരികയായിരുന്നു. അത് “സത്യം” എന്ന വചനത്തിന്റെ ഒരു വെളിപ്പാടോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു; പിന്നീട് അത് ഹെബ്രു അക്ഷരമാലയിലെ ഒന്നാമത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെയും അക്ഷരങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്ന മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു ഘടനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു; അവ ഒന്നിച്ചുവരുമ്പോൾ “സത്യം” എന്ന വാക്ക് രൂപംകൊള്ളുന്നു. “സത്യം” എന്ന വാക്കിന്റെ ഘടനയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങൾ, ഒരു പുതിയ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു പഴയ സത്യമായിരുന്നു.
For years we have shown the three steps of the courtyard, holy place and Most Holy Place, were parallel to the three works of the Holy Spirit as He convicts of sin in the courtyard, manifests righteousness in the holy place and judges in the Most Holy Place. We have identified these three steps are manifested throughout God’s Word, but all those understandings were magnified with the framework of “truth,” as of 2023. Taking an old truth and placing it in a new framework of truth is what Christ does as He progressively unseals His Word. The “wilderness” that ended in 2023, represents a prophetic “time of the end,” when a prophecy is unsealed. That prophecy is the revelation of Jesus Christ, who is the “Truth.”
വർഷങ്ങളായി ഞങ്ങൾ പ്രാകാരവും വിശുദ്ധസ്ഥലവും അതിവിശുദ്ധസ്ഥലവും എന്ന ഈ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മൂന്ന് പ്രവർത്തനങ്ങളോടു സമാന്തരമാണെന്ന് കാണിച്ചുവരുന്നു—അവൻ പ്രാകാരത്തിൽ പാപത്തെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയും, വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ നീതിയെ പ്രകടമാക്കുകയും, അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ ന്യായവിധി നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളും ദൈവവചനമൊട്ടാകെ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; എങ്കിലും 2023-നോടടുക്കെ, “സത്യം” എന്ന ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ ആ സകല ഗ്രഹീകരണങ്ങളും കൂടുതൽ വിപുലീകരിക്കപ്പെട്ടു. പഴയ ഒരു സത്യത്തെ എടുത്ത് സത്യത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നത്, ക്രിസ്തു തന്റെ വചനം ക്രമേണ മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യുമ്പോൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യമാണ്. 2023-ൽ അവസാനിച്ച “അരണ്യം”, ഒരു പ്രവചനം മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന പ്രവചനാത്മകമായ “അവസാനകാലത്തെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ പ്രവചനം “സത്യം” ആയ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടാകുന്നു.
“In the time of the Savior, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Savior came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the framework of truth. What would the Savior do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error. What a work is committed to us in the gospel!” Review and Herald, June 4, 1889.
“രക്ഷകന്റെ കാലത്ത്, യഹൂദന്മാർ സത്യത്തിന്റെ വിലയേറിയ രത്നങ്ങളെ ആചാരപരമ്പരയുടെയും കെട്ടുകഥകളുടെയും മാലിന്യത്താൽ അത്രയും മൂടിക്കെട്ടിയിരുന്നതുകൊണ്ട്, സത്യത്തെയും അസത്യത്തെയും വേർതിരിച്ചറിയുക അസാധ്യമായിരുന്നു. അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെയും ദീർഘകാലം പോഷിച്ചുപോന്ന പിശകുകളുടെയും മാലിന്യം നീക്കിക്കളയാനും, ദൈവവചനത്തിന്റെ രത്നങ്ങളെ സത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട്ടിൽ സ്ഥാപിക്കാനുമായി രക്ഷകൻ വന്നു. അവൻ യഹൂദന്മാരുടെ അടുക്കൽ വന്നതുപോലെ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ അടുക്കൽ വരുമെങ്കിൽ, രക്ഷകൻ എന്തു ചെയ്യും? ആചാരപരമ്പരയുടെയും ചടങ്ങുകളുടെയും മാലിന്യം നീക്കിക്കളയുന്നതിൽ അവൻ സമാനമായൊരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യേണ്ടിവരും. അവൻ ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്തപ്പോൾ യഹൂദന്മാർ വളരെ കലങ്ങിയുപോയി. അവർ ദൈവത്തിന്റെ ആദി സത്യത്തെ കണ്ണിൽ നിന്ന് മറന്നുകളഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തു അതിനെ വീണ്ടും ദൃശ്യമാക്കി. ദൈവത്തിന്റെ അമൂല്യ സത്യങ്ങളെ അന്ധവിശ്വാസത്തിൽനിന്നും പിശകിൽനിന്നും വിമോചിപ്പിക്കുന്നതു നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയാണ്. സുവിശേഷത്തിൽ എത്ര മഹത്തായൊരു പ്രവൃത്തിയാണ് നമുക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്!” Review and Herald, June 4, 1889.
It “is our work to free the precious truths of God from superstition and error,” and “set the jewels of God’s Word in the framework of truth.” In 2023 the Lord introduced the framework of truth, in the structure represented by the word “truth.” That framework brings to view the “original” truths “of God.”
“ദൈവത്തിന്റെ അമൂല്യസത്യങ്ങളെ അന്ധവിശ്വാസത്തിലും തെറ്റിലും നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നത് നമ്മുടെ പ്രവർത്തിയാണ്,” കൂടാതെ “ദൈവവചനത്തിലെ രത്നങ്ങളെ സത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിൽ സ്ഥാപിക്കുകയും” ചെയ്യേണ്ടതാണ്. 2023-ൽ, “സത്യം” എന്ന വചനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ഘടനയിൽ, കർത്താവ് സത്യത്തിന്റെ ആ ചട്ടക്കൂടിനെ അവതരിപ്പിച്ചു. ആ ചട്ടക്കൂട് ദൈവത്തിന്റെ “ആദ്യകാല” സത്യങ്ങളെ ദൃഷ്ടിഗോചരമാക്കുന്നു.
“The dust and rubbish of error have buried the precious jewels of truth, but the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe. Angels of God will be beside the humble worker, giving grace and divine enlightenment, and thousands will be led to pray with David, ‘Open thou mine eyes that I may behold wondrous things out of thy law.’ Truths that have been for ages unseen and unheeded, will blaze forth from the illuminated pages of God’s holy word. The churches generally that have heard, refused, and trampled upon the truth, will do more wickedly; but ‘the wise,’ those who are honest, will understand. The book is open, and the words of God reach the hearts of those who desire to know his will. At the loud cry of the angel from heaven who joins the third angel, thousands will awake from the stupor that has held the world for ages, and will see the beauty and value of the truth.” Review and Herald, December 15, 1885.
“തെറ്റിന്റെ പൊടിയും മാലിന്യവും സത്യത്തിന്റെ വിലയേറിയ രത്നങ്ങളെ മൂടിക്കുഴിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ കർത്താവിന്റെ പ്രവർത്തകർ ഈ നിധികളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ കഴിയും; അപ്പോൾ ആയിരങ്ങൾ അവയെ ആനന്ദത്തോടെയും വിസ്മയത്തോടെയും നോക്കും. ദൈവദൂതന്മാർ വിനീതനായ പ്രവർത്തകന്റെ പക്കൽ നിന്നുകൊണ്ട് കൃപയും ദൈവിക പ്രകാശനവും നല്കും; അപ്പോൾ ആയിരങ്ങൾ ദാവീദിനോടുകൂടെ, ‘ഞാൻ നിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽനിന്നു അത്ഭുതങ്ങളായ കാര്യങ്ങളെ കാണേണ്ടതിന്നു എന്റെ കണ്ണുകളെ തുറക്കേണമേ,’ എന്നു പ്രാർത്ഥിക്കാൻ നയിക്കപ്പെടും. യുഗങ്ങളോളം കാണപ്പെടാതെയും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെയും കിടന്നിരുന്ന സത്യങ്ങൾ, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ വചനത്തിന്റെ പ്രകാശിതമായ താളുകളിൽനിന്ന് ജ്വലിച്ചുയറും. സത്യം കേട്ടിട്ടും അതിനെ നിരസിച്ചും കാലുകൊണ്ടു ചവിട്ടിക്കളഞ്ഞും വന്ന സഭകൾ സാധാരണയായി ഇനി അധികം ദുഷ്ടത ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും; എന്നാൽ ‘ജ്ഞാനികൾ,’ അഥവാ സത്യസന്ധരായവർ, ഗ്രഹിക്കും. പുസ്തകം തുറന്നുകിടക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ വചനങ്ങൾ അവന്റെ ഇഷ്ടം അറിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. മൂന്നാമത്തെ ദൂതനോടു ചേരുന്ന സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള ദൂതന്റെ മഹാശബ്ദ ഘോഷത്തിൽ, യുഗങ്ങളോളം ലോകത്തെ പിടിച്ചിരുത്തിയിരുന്ന മന്ദബോധത്തിൽനിന്ന് ആയിരങ്ങൾ ഉണർന്നു, സത്യത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും മൂല്യവും കാണും.” Review and Herald, December 15, 1885.
The “Lord’s workers” who are “the wise” and “who are honest” “will understand,” and will “uncover” “treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe.” Unfortunately for Laodicean Adventism it is not they who wake up from their stupor at the loud cry of the third angel, for that is the Sunday law, and that is much too late for Adventism to awaken. The eleventh-hour workers awaken from their “stupor” “at the loud cry of the angel who joins the third angel” at the soon-coming Sunday law. Since 2024, “Truths that have been for ages unseen and unheeded,” have been blazing “forth from the illuminated pages of God’s holy word.”
“യഹോവയുടെ പ്രവർത്തകർ” ആയ, “ജ്ഞാനികൾ” കൂടിയായ, “സത്യസന്ധരായ”വർ “ഗ്രഹിക്കും”; അവർ “നിധികൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരും; അങ്ങനെ ആയിരങ്ങൾ അവയെ ആനന്ദത്തോടെയും വിസ്മയത്തോടെയും നോക്കും.” ദൗർഭാഗ്യവശാൽ ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്, അവർ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോഷത്തിൽ നിന്നു അവരുടെ മന്ദമയക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണരുന്നവർ അല്ല; കാരണം അത് ഞായറാഴ്ചാ നിയമമാണ്, അഡ്വെന്റിസം ഉണരുവാൻ അതു വളരെ വൈകിയതാണ്. പതിനൊന്നാം മണിക്കൂറിലെ പ്രവർത്തകർ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമസമയത്ത്, “മൂന്നാമത്തെ ദൂതനോടു ചേരുന്ന ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോഷത്തിൽ” അവരുടെ “മന്ദമയക്കത്തിൽ” നിന്ന് ഉണരുന്നു. 2024 മുതൽ, “യുഗങ്ങളോളം കാണപ്പെടാതെയും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെയും കിടന്നിരുന്ന സത്യങ്ങൾ,” “ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ വചനത്തിന്റെ പ്രകാശിതമായ പേജുകളിൽ നിന്ന്” ജ്വലിച്ചുപുറപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
In Isaiah 22:22 Eliakim is given a key, and in Matthew 16 Peter is given the keys to the kingdom.
യെശയ്യാ 22:22-ൽ എല്യാക്കീമിന് ഒരു താക്കോൽ നൽകപ്പെടുന്നു; മത്തായി 16-ൽ പത്രോസിന് രാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ നൽകപ്പെടുന്നു.
And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open. Isaiah 22:22.
ദാവീദിന്റെ ഗൃഹത്തിന്റെ താക്കോൽ ഞാൻ അവന്റെ തോളിന്മേൽ വെക്കും; അവൻ തുറക്കും, ആരും അടയ്ക്കുകയില്ല; അവൻ അടയ്ക്കും, ആരും തുറക്കുകയുമില്ല. യെശയ്യാവു 22:22.
The “key” is given to Philadelphia, for that is the only other place in the Scriptures the key of opening and shutting is referenced.
“താക്കോൽ” ഫിലദെൽഫ്യയ്ക്കു കൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം തുറക്കുന്നതിന്റെയും അടയ്ക്കുന്നതിന്റെയും താക്കോൽ സംബന്ധിച്ചുള്ള പരാമർശം തിരുവെഴുത്തുകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു ഏകസ്ഥലം അതുമാത്രമാണ്.
And to the angel of the church in Philadelphia write; These things saith he that is holy, he that is true, he that hath the key of David, he that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it: for thou hast a little strength, and hast kept my word, and hast not denied my name. Revelation 3:7, 8.
ഫിലദെൽഫ്യയിലെ സഭയുടെ ദൂതന്നു എഴുതുക: വിശുദ്ധനും സത്യവാനുമായവൻ, ദാവീദിന്റെ താക്കോൽ ഉള്ളവൻ, തുറക്കുകയും ആരും അടെക്കാതിരിക്കയും, അടെക്കുകയും ആരും തുറക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്നവൻ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഞാൻ അറിയുന്നു; ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു തുറന്ന വാതിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനെ ആരും അടെക്കുവാൻ കഴികയില്ല; എന്തെന്നാൽ നിനക്കു അല്പശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും നീ എന്റെ വചനം പ്രമാണിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ നാമത്തെ നിഷേധിച്ചിട്ടുമില്ല. വെളിപ്പാട് 3:7, 8.
At the last interaction with the quibbling Jews, Christ raised a question that the Jews could not answer.
വിവാദപ്രിയരായ യെഹൂദ്യരോടുള്ള അവസാന സംവാദത്തിൽ, അവർക്ക് ഉത്തരം പറയാൻ കഴിയാതിരുന്ന ഒരു ചോദ്യം ക്രിസ്തു ഉന്നയിച്ചു.
While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?
പരീശന്മാർ ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുമ്പോൾ യേശു അവരോടു ചോദിച്ചു: “ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചു നിങ്ങൾ എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു? അവൻ ആരുടെ പുത്രൻ ആകുന്നു?” അവർ അവനോടു പറഞ്ഞു: “ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ.” അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ദാവീദ് ആത്മാവിൽ അവനെ എങ്ങനെ കർത്താവെന്നു വിളിക്കുന്നു? അവൻ പറയുന്നതു: ‘കർത്താവു എന്റെ കർത്താവിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നിന്റെ പാദപീഠമാക്കുവോളം നീ എന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു ഇരിക്ക.’ ദാവീദ് അവനെ കർത്താവെന്നു വിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ എങ്ങനെ അവന്റെ പുത്രൻ ആകുന്നു?”
And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.
ആരും അവനോടു ഒരു വാക്കുപോലും ഉത്തരം പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അന്നുമുതൽ ആരും ഇനി അവനോടു ചോദ്യം ചെയ്യുവാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടതുമില്ല. മത്തായി 22:41–46.
The Jews were unable to understand the prophetic relationship of David and Christ, for they lacked the prophetic keys to understand the biblical language of line upon line. Christ ended His interaction with the Jews by identifying their blindness was based upon their inability to correctly divide the Word of truth. He had identified that if you understood Moses, you would understand Christ, but they did not understand the Scriptures they claimed to uphold and defend.
വരി മേൽ വരിയായി വെളിപ്പെടുന്ന ബൈബിളിലെ ഭാഷയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള പ്രവാചക താക്കോലുകൾ യെഹൂദന്മാർക്കില്ലായിരുന്നതിനാൽ, ദാവീദിനും ക്രിസ്തുവിനും ഇടയിലെ പ്രവാചകബന്ധം അവർ ഗ്രഹിച്ചില്ല. സത്യവചനത്തെ യഥാർത്ഥമായി വിഭജിക്കാനുള്ള അവരുടെ അസമർഥതയിലാണ് അവരുടെ അന്ധതയുടെ അടിസ്ഥാനം നിൽക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട്, ക്രിസ്തു യെഹൂദന്മാരുമായുള്ള തന്റെ സംവാദം അവസാനിപ്പിച്ചു. നിങ്ങൾ മോശെയെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നുവെങ്കിൽ ക്രിസ്തുവിനെയും മനസ്സിലാക്കിയേനെയെന്ന് അവൻ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു; എന്നാൽ അവർ നിലനിർത്തുകയും പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായി അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന തിരുവെഴുത്തുകളെ അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല.
The “key” of the “house of David” was given to the Millerites, who were the church of Philadelphia. The “key” was a reformatory movement that was represented by open and shut doors. From 1798 unto 1863 the Millerite movement went from the experience of Philadelphia unto the experience of Laodicea, while going from a movement unto a church. A door opened and a door closed on April 19, 1844, as a door opened and a door closed on October 22, 1844, as a door opened and a door closed in 1863.
“ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ” “താക്കോൽ” ഫിലദെൽഫ്യാ സഭയായിരുന്ന മില്ലറൈറ്റുകൾക്കു നല്കപ്പെട്ടു. ആ “താക്കോൽ” തുറന്ന വാതിലുകളും അടഞ്ഞ വാതിലുകളുംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു നവീകരണ പ്രസ്ഥാനമായിരുന്നു. 1798 മുതൽ 1863 വരെ, മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നു ഒരു സഭയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ഫിലദെൽഫ്യയുടെ അനുഭവത്തിൽ നിന്നു ലവൊദിക്ക്യായുടെ അനുഭവത്തിലേക്കു നീങ്ങി. 1844 ഏപ്രിൽ 19-ന് ഒരു വാതിൽ തുറക്കുകയും ഒരു വാതിൽ അടയുകയും ചെയ്തു; അതുപോലെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-നും ഒരു വാതിൽ തുറക്കുകയും ഒരു വാതിൽ അടയുകയും ചെയ്തു; അതുപോലെ തന്നേ 1863-ലും ഒരു വാതിൽ തുറക്കുകയും ഒരു വാതിൽ അടയുകയും ചെയ്തു.
Eliakim had a key, but Peter was given “keys.” The key in the singular was the shut door of 1844.
എല്യാക്കീമിന് ഒരു താക്കോൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ പത്രൊസിന് “താക്കോലുകൾ” നൽകപ്പെട്ടു. ഏകവചനത്തിലുള്ള ആ താക്കോൽ 1844-ലെ അടഞ്ഞ വാതിലിനെയാണ് സൂചിപ്പിച്ചത്.
“The subject of the sanctuary was the key which unlocked the mystery of the disappointment of 1844. It opened to view a complete system of truth, connected and harmonious, showing that God’s hand had directed the great advent movement and revealing present duty as it brought to light the position and work of His people.” The Great Controversy, 423.
“വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ വിഷയം 1844-ലെ നിരാശയുടെ രഹസ്യം തുറന്നുതന്ന താക്കോലായിരുന്നു. അത് പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടതും സമന്വിതവുമായ സമ്പൂർണ്ണ സത്യക്രമം ദൃഷ്ടിഗോചരമാക്കി; മഹത്തായ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തെ ദൈവത്തിന്റെ കൈ നയിച്ചിരുന്നുവെന്ന് കാണിച്ചുകൊണ്ടും, അവന്റെ ജനത്തിന്റെ സ്ഥാനവും പ്രവർത്തിയും വെളിച്ചത്തിലാക്കി ഇപ്പോഴത്തെ കടമ വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടും ചെയ്തു.” The Great Controversy, 423.
The subject of the sanctuary was the key that unlocked the shut door of 1844, but Peter was also given the keys of the kingdom.
വിശുദ്ധാലയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിഷയം 1844-ലെ അടഞ്ഞ വാതിൽ തുറന്ന താക്കോലായിരുന്നു; എന്നാൽ പത്രൊസിനും രാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ കൊടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Matthew 16:17–19.
യേശു അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: യോനയുടെ മകനായ ശിമോനേ, നീ ഭാഗ്യവാൻ; കാരണം മാംസവും രക്തവും ഇത് നിനക്കു വെളിപ്പെടുത്തിയതല്ല, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഉള്ള എന്റെ പിതാവാണ്. ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നതു ഇതാകുന്നു: നീ പത്രൊസാണ്; ഈ പാറമേൽ ഞാൻ എന്റെ സഭയെ പണിയും; പാതാളത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അതിനെതിരെ ജയിക്കയില്ല. സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നു; നീ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. മത്തായി 16:17–19.
Line upon line, Philadelphia, the last covenant bride as represented by Peter, is given the key of the house of David as well as the keys to the kingdom of heaven. The key of the house of David is the last subject Jesus interacted with the Pharisees over.
വരിയിന്മേൽ വരി, പത്രോസിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവസാന നിയമവധുവായ ഫിലദെൽഫ്യയ്ക്കു, ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ താക്കോലും സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകളും നൽകപ്പെടുന്നു. ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ താക്കോൽ എന്നത് യേശു പരീശന്മാരോടു സംബന്ധിച്ച് ഇടപെട്ട അവസാന വിഷയമാണ്.
While the Pharisees were gathered together, Jesus asked them, Saying, What think ye of Christ? whose son is he? They say unto him, The Son of David. He saith unto them, How then doth David in spirit call him Lord, saying, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, till I make thine enemies thy footstool? If David then call him Lord, how is he his son?
പരീശന്മാർ ഒന്നിച്ചുകൂടിയിരിക്കുമ്പോൾ യേശു അവരോടു ചോദിച്ചു: ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? അവൻ ആരുടെ പുത്രൻ ആകുന്നു? അവർ അവനോടു പറഞ്ഞു: ദാവീദിന്റെ പുത്രൻ. അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: എന്നാൽ ദാവീദ് ആത്മാവിൽ അവനെ കർത്താവെന്നു വിളിക്കുന്നത് എങ്ങനെ? അവൻ പറയുന്നതു എന്തെന്നാൽ: കർത്താവ് എന്റെ കർത്താവിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു, ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നിന്റെ പാദപീഠമാക്കുവോളം നീ എന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു ഇരിക്ക. അങ്ങനെ ദാവീദ് അവനെ കർത്താവെന്നു വിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ എങ്ങനെ അവന്റെ പുത്രൻ ആകുന്നു?
And no man was able to answer him a word, neither durst any man from that day forth ask him any more questions. Matthew 22:41–46.
അവനോട് ഒരു വാക്കുപോലും ഉത്തരം പറയാൻ ആരും കഴിഞ്ഞില്ല; അന്നുമുതൽ പിന്നെ അവനോടുകൂടെ ഇനി യാതൊരു ചോദ്യവും ചോദിപ്പാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെട്ടതുമില്ല. മത്തായി 22:41–46.
The subject of David and his Lord is exactly where Peter begins at Pentecost in the upper room at the third hour. The subject that closed the door of interaction between the Pharisees and Christ is the key Peter used to open the door of the upper room at Pentecost.
ദാവീദിനെയും അവന്റെ കർത്താവിനെയും സംബന്ധിക്കുന്ന വിഷയം തന്നെയാണ് പെന്തെക്കൊസ്തുദിനത്തിൽ മൂന്നാംമണിക്കൂർ മുകളിലെ മുറിയിൽ പത്രോസ് ആരംഭിച്ചിടം. പരീശന്മാരും ക്രിസ്തുവും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിന്റെ വാതിൽ അടച്ച വിഷയം തന്നെയാണ് പെന്തെക്കൊസ്തുദിനത്തിൽ മുകളിലെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കാൻ പത്രോസ് ഉപയോഗിച്ച താക്കോൽ.
For David is not ascended into the heavens: but he saith himself, The Lord said unto my Lord, Sit thou on my right hand, Until I make thy foes thy footstool. Therefore let all the house of Israel know assuredly, that God hath made that same Jesus, whom ye have crucified, both Lord and Christ.
ദാവീദ് സ്വർഗ്ഗങ്ങളിലേക്കു കയറിപ്പോയിട്ടില്ല; എങ്കിലും അവൻ തന്നേ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “കർത്താവ് എന്റെ കർത്താവിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുക്കളെ നിന്റെ പാദപീഠമാക്കുവോളം നീ എന്റെ വലത്തുഭാഗത്തു ഇരിക്ക.” ആകയാൽ നിങ്ങൾ ക്രൂശിച്ച ഈ യേശുവിനെ തന്നേ ദൈവം കർത്താവും ക്രിസ്തുവുമായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു യിസ്രായേൽഗൃഹമൊക്കെയും ഉറപ്പോടെ അറിഞ്ഞുകൊള്ളട്ടെ.
Now when they heard this, they were pricked in their heart, and said unto Peter and to the rest of the apostles, Men and brethren, what shall we do?
ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അവർ ഹൃദയത്തിൽ കുത്തേറ്റവരായി, പത്രൊസിനോടും ശേഷിച്ച അപ്പൊസ്തലന്മാരോടും, “പുരുഷന്മാരും സഹോദരന്മാരും ആയവരേ, ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണം?” എന്നു പറഞ്ഞു.
Then Peter said unto them, Repent, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ for the remission of sins, and ye shall receive the gift of the Holy Ghost. For the promise is unto you, and to your children, and to all that are afar off, even as many as the Lord our God shall call. And with many other words did he testify and exhort, saying, Save yourselves from this untoward generation. Then they that gladly received his word were baptized: and the same day there were added unto them about three thousand souls. Acts 2:34–41.
അപ്പോൾ പത്രോസ് അവരോടു പറഞ്ഞു: മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ; നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങളുടെ മോചനത്തിനായി നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തനും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ നാമത്തിൽ സ്നാനം ഏറ്റുകൊള്ളുവിൻ; അപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദാനം നിങ്ങൾ പ്രാപിക്കും. എന്തെന്നാൽ ഈ വാഗ്ദാനം നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ മക്കൾക്കും ദൂരെയുള്ള ഏവർക്കും, നമ്മുടെ കർത്താവായ ദൈവം വിളിച്ചുകൂട്ടുന്ന ഏവർക്കും ഉള്ളതാണ്. ഇനിയും അനേകം വചനങ്ങളാൽ അവൻ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞും പ്രബോധിപ്പിച്ചും ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്തു: ഈ വക്രതയുള്ള തലമുറയിൽനിന്നു നിങ്ങളെത്തന്നേ രക്ഷിപ്പിൻ. അപ്പോൾ അവന്റെ വചനം സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചവർ സ്നാനം ഏറ്റു; അന്നേ ദിവസം അവരോടുകൂടെ ഏകദേശം മൂവായിരം ആത്മാക്കൾ ചേർക്കപ്പെട്ടു. പ്രവൃത്തികൾ 2:34–41.
Peter had the keys to bind or loose, and when he did so, heaven was in agreement with Peter’s action. Peter represents Divinity and humanity working together to unseal the truths of God’s Word. When those truths are unsealed, they are represented as knowledge.
പത്രോസിന് ബന്ധിപ്പിക്കാനും അഴിക്കാനും താക്കോലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ, പത്രോസിന്റെ പ്രവർത്തനത്തോട് സ്വർഗ്ഗം യോജിപ്പിലായിരുന്നു. ദൈവവചനത്തിലെ സത്യങ്ങളെ മുദ്ര അഴിച്ചുതുറക്കുന്നതിനായി ദൈവികതയും മാനവികതയും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതിനിധിയാണ് പത്രോസ്. ആ സത്യങ്ങൾ മുദ്ര അഴിച്ചുതുറക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവ ജ്ഞാനമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
“The key of knowledge in Christ’s day had been taken away by those who should have held it to unlock the treasure house of wisdom in the Old Testament Scriptures. The rabbis and teachers had virtually shut up the kingdom of heaven from the poor and the afflicted, and left them to perish. In His discourses Christ did not bring many things before them at once, lest He might confuse their minds. He made every point clear and distinct. He did not disdain the repetition of old and familiar truths in prophecies if they would serve His purpose to inculcate ideas.
ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത്, പഴയ നിയമത്തിലെ തിരുവെഴുത്തുകളിലുള്ള ജ്ഞാനഭണ്ഡാരത്തെ തുറക്കുവാൻ കൈവശം വെയ്ക്കേണ്ടിയിരുന്ന അറിവിന്റെ താക്കോൽ, അതിനെ കൈവശം വെയ്ക്കേണ്ടിയിരുന്നവരാൽ എടുത്തുകളയപ്പെട്ടിരുന്നു. റബ്ബിമാരും അധ്യാപകരും സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തെ ദരിദ്രരുടെയും പീഡിതരുടെയും മുമ്പിൽ പ്രായോഗികമായി അടച്ചുപൂട്ടി, അവരെ നശിച്ചുപോകാൻ വിട്ടുകളഞ്ഞു. തന്റെ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ ക്രിസ്തു അനേകം കാര്യങ്ങൾ ഒരേസമയം അവരുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവന്നില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവരുടെ മനസ്സുകൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുമായിരുന്നു. ഓരോ കാര്യവും അവൻ വ്യക്തവും വ്യത്യസ്തവുമാക്കി അവതരിപ്പിച്ചു. ആശയങ്ങളെ ദൃഢമായി മനസ്സിലുറപ്പിക്കുവാൻ ഉപകരിക്കുമെങ്കിൽ, പ്രവചനങ്ങളിലെ പഴയതും പരിചിതവുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന സത്യങ്ങളെ ആവർത്തിക്കാൻ അവൻ അവഗണിച്ചില്ല.
“Christ was the originator of all the ancient gems of truth. Through the work of the enemy these truths had been displaced. They had been disconnected from their true position, and placed in the framework of error. Christ’s work was to readjust and establish the precious gems in the framework of truth. The principles of truth which had been given by Himself to bless the world had, through Satan’s agency, been buried and had apparently become extinct. Christ rescued them from the rubbish of error, gave them a new, vital force, and commanded them to shine as precious jewels, and stand fast forever.
“പുരാതന സത്യരത്നങ്ങളൊക്കെയും ഉത്ഭവിപ്പിച്ചതും രൂപം നൽകിയതും ക്രിസ്തുവായിരുന്നു. ശത്രുവിന്റെ പ്രവൃത്തിയാൽ ഈ സത്യങ്ങൾ അവയുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറ്റിക്കളയപ്പെട്ടിരുന്നു. അവയുടെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് അവ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടു, തെറ്റിന്റെ ചട്ടക്കൂട്ടിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ഈ വിലയേറിയ രത്നങ്ങളെ സത്യത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട്ടിൽ വീണ്ടും യോജിച്ചവിധം ക്രമീകരിക്കുകയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവർത്തി. ലോകത്തിന് അനുഗ്രഹമാകേണ്ടതിന്നു താൻ തന്നേ നൽകിയ സത്യസിദ്ധാന്തങ്ങൾ, സാത്താന്റെ പ്രവർത്തനത്താൽ, മൂടിക്കിടക്കുകയും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ നശിച്ചുപോയതുപോലെ ആയിത്തീരുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ക്രിസ്തു അവയെ തെറ്റിന്റെ അവശിഷ്ടക്കൂമ്പാരത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തി, അവയ്ക്ക് പുതിയതും ജീവസ്പന്ദനമുള്ളതുമായ ശക്തി നൽകി, അവ അമൂല്യാഭരണങ്ങളെന്നപോലെ പ്രകാശിക്കയും എന്നേക്കും അചഞ്ചലമായി നിലനിൽക്കയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു കല്പിച്ചു.”
“Christ Himself could use any of these old truths without borrowing the smallest particle, for He had originated them all. He had cast them into the minds and thoughts of each generation, and when He came to our world He rearranged and vitalized the truths which had become dead, making them more forcible for the benefit of future generations. It was Jesus Christ who had the power of rescuing the truths from the rubbish, and again giving them to the world with more than their original freshness and power.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.
“ക്രിസ്തു തന്നേ, ഇവിടെയുള്ള ഈ പഴയ സത്യങ്ങളിൽ ഏതൊന്നിനെയും, ഏറ്റവും ചെറിയൊരു കണികപോലും മറ്റൊരിടത്തിൽ നിന്ന് കടംകൊള്ളാതെ ഉപയോഗിക്കാമായിരുന്നു; കാരണം അവയെല്ലാം ഉത്ഭവിപ്പിച്ചതും അവൻ തന്നെയായിരുന്നു. ഓരോ തലമുറയുടെയും മനസ്സുകളിലും ചിന്തകളിലും അവൻ അവയെ നിക്ഷേപിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു; അവൻ നമ്മുടെ ലോകത്തിലേക്കു വന്നപ്പോൾ, മരിച്ചുപോയ നിലയിലായിരുന്ന ആ സത്യങ്ങളെ അവൻ പുതുക്കി ക്രമീകരിക്കുകയും ജീവസ്പന്ദനമാർന്നതാക്കുകയും ചെയ്തു; അങ്ങനെ അവയെ വരും തലമുറകളുടെ നന്മയ്ക്കായി കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ളതാക്കി. സത്യങ്ങളെ അവശിഷ്ടക്കൂമ്പാരങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചെടുക്കുവാനും, അവയെ അവരുടെ ആദിമ പുതുമയും ശക്തിയും കവിയുന്നതായി വീണ്ടും ലോകത്തിന് നല്കുവാനും ശക്തിയുള്ളവൻ യേശുക്രിസ്തുവായിരുന്നു.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.
Peter’s keys were to bind and to loose, and Peter represents the last Christian bride, who are the one hundred and forty-four thousand. The binding message of Peter represented in the witness of the one hundred and forty-four thousand is the sealing. The loosing message of Peter in the witness of the one hundred and forty-four thousand is Islam of the third woe.
പത്രൊസിന് ബന്ധിപ്പാനും അഴിച്ചുവിടാനും ഉള്ള താക്കോലുകൾ ലഭിച്ചിരുന്നു; പത്രൊസ് ഒന്നുലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരായ അവസാന ക്രിസ്തീയ വധുവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒന്നുലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ സാക്ഷ്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പത്രൊസിന്റെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശം മുദ്രയിടലാണ്. ഒന്നുലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ സാക്ഷ്യത്തിൽ പത്രൊസിന്റെ അഴിച്ചുവിടുന്ന സന്ദേശം മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ഇസ്ലാമാണ്.
“I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.
“അതിനുശേഷം ഞാൻ മൂന്നാമത്തെ ദൂതനെ കണ്ടു. എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ദൂതൻ പറഞ്ഞു: ‘ഭയങ്കരമാണ് അവന്റെ പ്രവൃത്തി. അതീവ ഗൗരവമുള്ളതാണ് അവന്റെ ദൗത്യം. കളകളിൽനിന്നു ഗോതമ്പിനെ വേർതിരിച്ചു, ആകാശീയ കലവറയ്ക്കായി ഗോതമ്പിനെ മുദ്രവെക്കുകയോ കെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ട ദൂതൻ അവനാകുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങൾ സമ്പൂർണ്ണ മനസ്സിനെയും സമ്പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധയെയും മുഴുവനായി ആകർഷിച്ചിരിക്കേണ്ടതാണ്.’” Early Writings, 119.
The wheat that are bound are represented by the first fruit wheat offering of Pentecost, that as a wave offering would represent the lifting up of the ensign of the one hundred and forty-four thousand. The sealing of God’s people is Peter’s internal message, that occurs during the history of Islam of the third woe that is progressively loosed from 9/11 onward.
കെട്ടിക്കെട്ടപ്പെട്ട ഗോതമ്പ് പെന്തെക്കൊസ്തിലെ ആദ്യഫലമായ ഗോതമ്പ് അർപ്പണത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് ഒരു ആലോലനാർപ്പണമായി, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പതാക ഉയർത്തിപ്പിടിക്കപ്പെടുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവജനങ്ങളുടെ മുദ്രയിടൽ പത്രോസിന്റെ അന്തർസന്ദേശമാണ്; അത് 9/11 മുതൽ ക്രമാതീതമായി അഴിച്ചുവിടപ്പെടുന്ന മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാമിന്റെ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു.
And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.
ഇതിനുശേഷം ഞാൻ ഭൂമിയുടെ നാലു കോണുകളിലും നിന്നുകൊണ്ടിരുന്ന നാലു ദൂതന്മാരെ കണ്ടു; അവർ ഭൂമിയുടെ നാലു കാറ്റുകളെയും പിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, കാറ്റ് ഭൂമിയിന്മേലും സമുദ്രത്തിന്മേലും യാതൊരു വൃക്ഷത്തിന്മേലും വീശാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു. ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര കൈവശമുള്ള മറ്റൊരു ദൂതൻ കിഴക്കുനിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു; ഭൂമിയെയും സമുദ്രത്തെയും ഹാനി ചെയ്യുവാൻ അധികാരം ലഭിച്ചിരുന്ന ആ നാലു ദൂതന്മാരോടു അവൻ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരെ അവരുടെ നെറ്റികളിൽ മുദ്രകുത്തിവെക്കുന്നതുവരെ ഭൂമിയേയും സമുദ്രത്തേയും വൃക്ഷങ്ങളേയും ഹാനി ചെയ്യരുത്. വെളിപ്പാട് 7:1–3.
Those four winds that are restrained during the binding of God’s people were released at 9/11, and then restrained by George Bush the lesser. The external message of Peter is Islam, and the loosening and the restraining if Islam is the external message that runs through the sealing time. Peter’s humanity is connected with Divinity, for the keys given to him represent agreement between heaven and earth.
ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെ ബന്ധിക്കുന്ന സമയത്ത് നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ നാല് കാറ്റുകൾ 9/11-ൽ വിട്ടയക്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് “ചെറുപ്പനായ” ജോർജ് ബുഷ് അവയെ വീണ്ടും നിയന്ത്രിച്ചു. പത്രോസിന്റെ ബാഹ്യസന്ദേശം ഇസ്ലാമാണ്; മുദ്രയിടുന്ന കാലഘട്ടമൊട്ടാകെ പ്രവഹിക്കുന്ന ബാഹ്യസന്ദേശം ഇസ്ലാം ആണെങ്കിൽ, അഴിച്ചുവിടലും നിയന്ത്രണവും അതോടു ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. പത്രോസിന്റെ മാനുഷികത ദൈവികതയോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവന്നു നൽകിയ താക്കോലുകൾ സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള ഏകോപനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനാലാണ്.
We will continue this study in the next article.
ഈ പഠനം നാം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.
“The darkness of the evil one encloses those who neglect to pray. The whispered temptations of the enemy entice them to sin; and it is all because they do not make use of the privileges that God has given them in the divine appointment of prayer. Why should the sons and daughters of God be reluctant to pray, when prayer is the key in the hand of faith to unlock heaven’s storehouse, where are treasured the boundless resources of Omnipotence? Without unceasing prayer and diligent watching we are in danger of growing careless and of deviating from the right path. The adversary seeks continually to obstruct the way to the mercy seat, that we may not by earnest supplication and faith obtain grace and power to resist temptation.
പ്രാർത്ഥന ചെയ്യുന്നതിൽ അശ്രദ്ധ കാണിക്കുന്നവരെ ദുഷ്ടന്റെ അന്ധകാരം ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു. ശത്രുവിന്റെ ചൂളമൊഴിയുന്ന പ്രലോഭനങ്ങൾ അവരെ പാപത്തിലേക്കു വശീകരിക്കുന്നു; ഇതെല്ലാം ദൈവം പ്രാർത്ഥന എന്ന ദൈവിക നിയമനത്തിൽ അവർക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന അവകാശങ്ങൾ അവർ പ്രയോജനപ്പെടുത്താത്തതിനാലാകുന്നു. വിശ്വാസത്തിന്റെ കയ്യിലുള്ള താക്കോലായ പ്രാർത്ഥനയാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഭണ്ഡാരഗൃഹം തുറക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ സർവ്വശക്തന്റെ അതിരില്ലാത്ത സമ്പത്തുകൾ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും പ്രാർത്ഥിക്കാൻ എന്തുകൊണ്ടു മടിക്കണം? ഇടവിടാതെയുള്ള പ്രാർത്ഥനയും ജാഗ്രതയോടെയുള്ള ശ്രദ്ധയും ഇല്ലാതെ, നാം അശ്രദ്ധരായി മാറുന്നതിനും ശരിയായ പാതയിൽനിന്നു തെറ്റിപ്പോകുന്നതിനും അപകടത്തിൽ ആകുന്നു. പ്രലോഭനത്തെ ചെറുക്കുന്നതിനാവശ്യമായ കൃപയും ശക്തിയും, ആത്മാർത്ഥമായ യാചനയാലും വിശ്വാസത്താലും നമുക്ക് ലഭിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, പ്രതികൂലി കൃപാസനത്തിലേക്കുള്ള വഴിയെ നിരന്തരം തടസ്സപ്പെടുത്തുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
“There are certain conditions upon which we may expect that God will hear and answer our prayers. One of the first of these is that we feel our need of help from Him. He has promised, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ Isaiah 44:3. Those who hunger and thirst after righteousness, who long after God, may be sure that they will be filled. The heart must be open to the Spirit’s influence, or God’s blessing cannot be received.
“ദൈവം നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ കേട്ട് അവയ്ക്ക് ഉത്തരം നൽകുമെന്നു നാം പ്രത്യാശിക്കേണ്ടതിന് ചില നിബന്ധനകളുണ്ട്. അവയിൽ ആദ്യത്തേതിൽ ഒന്നാണ്, അവനിൽ നിന്നുള്ള സഹായത്തിന്റെ ആവശ്യകത നാം അനുഭവിക്കണമെന്നത്. ‘ദാഹിക്കുന്നവന്റെ മേൽ ഞാൻ വെള്ളം പകർന്നുകൊടുക്കും; വരണ്ട നിലത്തിന്മേൽ പ്രളയജലം പകർന്നുകൊടുക്കും’ എന്നു അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. യെശയ്യാവു 44:3. നീതിക്കായി വിശപ്പും ദാഹവും ഉള്ളവരും, ദൈവത്തെ അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, തങ്ങൾ നിറഞ്ഞുതീരും എന്നു ഉറപ്പായും അറിയാം. ഹൃദയം ആത്മാവിന്റെ സ്വാധീനത്തിന് തുറന്നിരിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ല.”
“Our great need is itself an argument and pleads most eloquently in our behalf. But the Lord is to be sought unto to do these things for us. He says, ‘Ask, and it shall be given you.’ And ‘He that spared not His own Son, but delivered Him up for us all, how shall He not with Him also freely give us all things?’ Matthew 7:7; Romans 8:32.
“നമ്മുടെ മഹത്തായ ആവശ്യം തന്നെയാണ് ഒരു വാദമായി നിലകൊള്ളുന്നത്; അത് നമ്മുടെ പക്ഷമായി അത്യന്തം ഹൃദയസ്പർശിയായ രീതിയിൽ അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ഈ കാര്യങ്ങൾ നമ്മുക്കായി ചെയ്യേണ്ടതിന്നു കർത്താവിനെ അന്വേഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അവൻ പറയുന്നു: ‘ചോദിപ്പിൻ, എന്നാൽ നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കും.’ കൂടാതെ, ‘സ്വന്തം പുത്രനെപ്പോലും ക്ഷമിക്കാതെ, നമുക്കെല്ലാവർക്കും വേണ്ടി അവനെ ഏല്പിച്ചവൻ, അവനോടുകൂടെ സകലവും നമുക്കു സൗജന്യമായി നല്കാതെ ഇരിക്കുമോ?’ മത്തായി 7:7; റോമർ 8:32.”
“If we regard iniquity in our hearts, if we cling to any known sin, the Lord will not hear us; but the prayer of the penitent, contrite soul is always accepted. When all known wrongs are righted, we may believe that God will answer our petitions. Our own merit will never commend us to the favor of God; it is the worthiness of Jesus that will save us, His blood that will cleanse us; yet we have a work to do in complying with the conditions of acceptance.
“നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അകൃത്യം സംരക്ഷിച്ചുകൊള്ളുന്നുവെങ്കിൽ, അറിയാവുന്ന ഏതെങ്കിലും പാപത്തെ നാം പിടിച്ചുപറ്റിയിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, കർത്താവു നമ്മെ കേൾക്കുകയില്ല; എന്നാൽ അനുതപിക്കുന്ന, ഹൃദയഭംഗമുള്ള ആത്മാവിന്റെ പ്രാർത്ഥന എപ്പോഴും അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അറിയാവുന്ന എല്ലാ തെറ്റുകളും ശരിയാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം നമ്മുടെ അപേക്ഷകൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുമെന്നു നാം വിശ്വസിക്കാം. നമ്മുടെ സ്വന്തം യോഗ്യത ഒരിക്കലും ദൈവത്തിന്റെ കൃപയ്ക്ക് നമ്മെ ശുപാർശ ചെയ്യുകയില്ല; നമ്മെ രക്ഷിക്കുന്നത് യേശുവിന്റെ യോഗ്യതയാണ്, നമ്മെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നത് അവന്റെ രക്തമാണ്; എങ്കിലും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ അനുസരിക്കുന്നതിൽ നമുക്കും ചെയ്യേണ്ട ഒരു പ്രവൃത്തി ഉണ്ട്.”
“Another element of prevailing prayer is faith. ‘He that cometh to God must believe that He is, and that He is a rewarder of them that diligently seek Him.’ Hebrews 11:6. Jesus said to His disciples, ‘What things soever ye desire, when ye pray, believe that ye receive them, and ye shall have them.’ Mark 11:24. Do we take Him at His word?” Steps to Christ, 94–96.
“ജയിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനയുടെ മറ്റൊരു ഘടകം വിശ്വാസമാണ്. ‘ദൈവത്തിങ്കൽ അടുക്കിവരുന്നവൻ അവൻ ഉണ്ടെന്നതും, അവനെ ഉത്സാഹത്തോടെ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കു അവൻ പ്രതിഫലം നല്കുന്നവനാണെന്നും വിശ്വസിക്കേണം.’ എബ്രായർ 11:6. യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ എന്തൊക്കെയായാലും നിങ്ങൾ അഭിലഷിക്കുന്നതു, അവ ലഭിച്ചുവെന്നു വിശ്വസിപ്പിൻ; അപ്പോൾ അവ നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകും.’ മാർക്കോസ് 11:24. നാം അവന്റെ വചനം അതേപടി സ്വീകരിക്കുന്നുവോ?” Steps to Christ, 94–96.
“Here is a lesson for young men who profess to be servants of God, bearing His message, who are exalted in their own estimation. They can trace nothing remarkable in their experience, as could Elijah, yet they feel above performing duties which to them appear menial. They will not come down from their ministerial dignity to do needful service, fearing that they will be doing the work of a servant. All such should learn from the example of Elijah. His word locked the treasures of heaven, the dew and rain, from the earth three years. His word alone was the key to unlock heaven and bring showers of rain. He was honored of God as he offered his simple prayer in the presence of the king and the thousands of Israel, in answer to which fire flashed from heaven and kindled the fire upon the altar of sacrifice. His hand executed the judgment of God in slaying eight hundred and fifty priests of Baal; and yet, after the exhausting toil and most signal triumph of the day, he who could bring clouds and rain and fire from heaven was willing to perform the service of a menial and run before the chariot of Ahab in the darkness and in the wind and rain to serve the sovereign whom he had not feared to rebuke to his face because of his sins and crimes. The king passed within the gates. Elijah wrapped himself in his mantle and lay upon the bare earth.” Testimonies, volume 3, 287.
“ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരാണെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു, അവന്റെ സന്ദേശം വഹിക്കുന്നതുമായ, സ്വന്തം വിലയിരുത്തലിൽ തന്നേ ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യുവാക്കൾക്കുള്ള ഒരു പാഠം. എലീയാവിനെപ്പോലെ അവരുടെ അനുഭവത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നും അവർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനാവില്ല; എങ്കിലും, തങ്ങൾക്ക് താഴ്ന്നതെന്നു തോന്നുന്ന കടമകൾ നിർവഹിക്കുന്നതിനെക്കാൾ അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർന്നവരായി കരുതുന്നു. ആവശ്യമായ സേവനം ചെയ്യുന്നതിനായി അവർ തങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷാപദവിയുടെ ഗൗരവത്തിൽ നിന്ന് താഴെയിറങ്ങുകയില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ദാസന്റെ ജോലി ചെയ്യുന്നതായിരിക്കുമെന്നു ഭയപ്പെടുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള എല്ലാവരും എലീയാവിന്റെ മാതൃകയിൽ നിന്ന് പഠിക്കേണ്ടതാണ്. അവന്റെ വചനമാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ നിധികളായ മഞ്ഞിനെയും മഴയെയും മൂന്നു വർഷത്തേക്ക് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് അടച്ചുപൂട്ടിയത്. സ്വർഗ്ഗത്തെ തുറന്ന് മഴ പെയ്യിക്കാനുള്ള താക്കോൽ അവന്റെ വചനം മാത്രമായിരുന്നു. രാജാവിന്റെയും ഇസ്രായേലിന്റെ ആയിരങ്ങളുടെയും സന്നിധിയിൽ അവൻ തന്റെ ലളിതമായ പ്രാർത്ഥന അർപ്പിച്ചപ്പോൾ ദൈവം അവനെ ബഹുമാനിച്ചു; അതിന് ഉത്തരമായി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി മിന്നി ഇറങ്ങി യാഗപീഠത്തിലെ ബലിയർപ്പണത്തിന്മേലുള്ള അഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ചു. ബാലിന്റെ എൺപത്തഞ്ച് ദശം പുരോഹിതന്മാരെ വധിക്കുന്നതിൽ അവന്റെ കൈ ദൈവവിധി നടപ്പാക്കി; എന്നിട്ടും, ആ ദിവസത്തിന്റെ ക്ഷീണകരമായ പ്രയത്നത്തിനും അത്യന്തം ശ്രദ്ധേയമായ വിജയത്തിനും ശേഷം, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് മേഘങ്ങളെയും മഴയെയും അഗ്നിയെയും വരുത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്ന അവൻ, ഒരു താഴ്ന്ന ദാസന്റെ സേവനം ചെയ്യാനും, തന്റെ പാപങ്ങളെയും കുറ്റങ്ങളെയും കുറിച്ച് മുഖാമുഖം ശാസിക്കാൻ ഭയപ്പെടാത്തിരുന്ന ആ പരമാധികാരിയെ സേവിക്കാനുമായി, ഇരുട്ടിലും കാറ്റിലും മഴയിലും ആഹാബിന്റെ രഥത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഓടിപ്പോകാനും സന്നദ്ധനായിരുന്നു. രാജാവ് കവാടങ്ങൾക്കുള്ളിലൂടെ കടന്നു. എലീയാവോ തന്റെ മേലങ്കി ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അനാവൃതമായ ഭൂമിയിൽ കിടന്നു.” Testimonies, volume 3, 287.