റോം ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു - സംഖ്യ പതിമൂന്ന്

നിലവിലെ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ബോധ്യത്തെ സമാപനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതിനായി, അഡ്വെന്റ് ചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള വിവിധ വിവാദങ്ങളെ വരിപോലെ വരി ചേർത്ത് ഒരുമിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അഞ്ചു പ്രവാചക രേഖകളിൽ നിന്നുള്ള തിരഞ്ഞെടുത്ത സവിശേഷതകളെയാണ് നാം പരിഗണിച്ചിട്ടുള്ളത്. ആദ്യ രേഖ തന്നെ അവസാന രേഖയും ആകുന്നു; കാരണം ആ രണ്ടു വിവാദങ്ങളും ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വാക്യത്തിലുള്ള “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” എന്ന പ്രയോഗത്തെ നേരിട്ട് അടിസ്ഥാനമാക്കിയവയായിരുന്നു. ദാനീയേൽ പുസ്തകത്തിൽ, ഉറീയാ സ്മിത്തിന്റെയും ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെയും വിവാദങ്ങളും “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച വിവാദവും നാം പരിഗണിച്ചു. തുടർന്ന്, 1989-ൽ ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ മുദ്ര അഴിച്ചശേഷം, വടക്കൻ രാജാവിനെക്കുറിച്ച് ഉണ്ടായ വിവാദത്തെയും നാം പരിഗണിച്ചു. പിന്നെ, യോവേൽ പുസ്തകത്തിലെ നാല് കീടങ്ങളെയും നാം പരിഗണിച്ചു. ഈ ഓരോ രേഖകളിലും ചേർക്കാവുന്ന കാര്യങ്ങൾ വളരെ കൂടുതലുണ്ടെങ്കിലും, റോമുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയത്തിന്റെ സത്യങ്ങളെ നിരസിച്ച നിലപാടുകൾക്കു സംഭാവന ചെയ്ത ചില സവിശേഷതകളെ മാത്രം നാം വേർതിരിച്ചു കാണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

അഞ്ച് ചരിത്രങ്ങളാണെങ്കിലും, ആദ്യത്തേതു തന്നെയാണ് അവസാനത്തേതും ആയതിനാൽ അത് ആറു രേഖകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ വിവാദരേഖകളുടെ പ്രവാചകപരമായ പശ്ചാത്തലം അന്ത്യകാലമാണ്; അതിനാൽ ഈ കാരണത്താൽ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണകാലത്ത് ഈ രേഖകൾ പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരീക്ഷണം, വിവാദത്തിന്റെ മറ്റുള്ള ആറു രേഖകളെപ്പോലെ തന്നേ, റോമിന്റെ പ്രവചനാത്മക വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പരീക്ഷണമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് സംഭവിക്കുന്ന മഹത്തായ പരീക്ഷണം, റോമൻ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്. ആ മൃഗം പാപ്പാധികാരശക്തിയാകുന്നു; ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്ക് മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ പാപ്പാധികാരശക്തിയുടെ ഒരു പ്രതിമ രൂപീകരിക്കുന്നു.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ആ ഞായറാഴ്ച നിയമം നിലവിൽ വരുന്നത്, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ പൂർണ്ണമായി രൂപം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നതു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ഞായറാഴ്ച നിയമം നിലവിൽ വരുമ്പോൾ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ പൂർണ്ണമായി രൂപംകൊണ്ടിരിക്കും; അപ്പോൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ദൈവത്തിൽനിന്ന് പൂർണ്ണമായി വേർപെടുകയും, സമസ്ത ലോകത്തെയും മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്താൻ നിർബന്ധിപ്പിക്കുന്ന തന്റെ പ്രവാചകപ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യും. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത്, ലോകത്തിലെ സകല ജാതികളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയ വീണ്ടും ആവർത്തിപ്പിക്കാൻ ലോകജാതികളെ നയിക്കുന്ന തന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തനം സാത്താൻ ആരംഭിക്കുന്നു.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, സാത്താൻ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സുമായി സഹകരിച്ചുകൊണ്ട്, സഭയും രാജ്യവും ഏകീകരിച്ച ഒരു വ്യവസ്ഥ രൂപീകരിക്കുകയും ഞായറാഴ്ചാരാധന നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ മാതൃക പിന്തുടരുവാൻ എല്ലാ ജാതികളെയും നിർബന്ധിതരാക്കും.

പാപ്പാധികാരം മൃഗമാണ്; ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ മഹാസർപ്പമാണ്; ഐക്യനാടുകൾ വ്യാജപ്രവാചകനാണ്. സാത്താനും സാത്താന്റെ ഭൂമിയിലുള്ള പ്രതിനിധിയായ റോമിലെ പോപ്പും ആകുന്ന അന്ത്യക്രിസ്തുവിന്റെ അർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നവർ ഒടുവിൽ അന്ത്യക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്ത് എത്തിച്ചേരും.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ അല്ല. പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ എതിർക്രിസ്തുവാണ്; അവൻ സാത്താന്റെ ഭൂമിയിലെ പ്രതിനിധിയാണ്. ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ പാപ്പത്വത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന ശക്തിയെ പാപ്പത്വത്തോടു കലർത്തിക്കുഴയ്ക്കുന്നത് സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കാത്തതിന്റെ തെളിവായി പൗലോസ് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടാം തെസ്സലോനിക്ക്യർ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചതുപോലെ, പാപ്പത്വശക്തി വെളിപ്പെടേണ്ടതിന്നു മുൻപ് അതിനെ തടഞ്ഞുനിർത്തിയിരുന്ന ബഹുദൈവാരാധക റോമിന്റെ പ്രവാചകബന്ധം—ബഹുദൈവാരാധക റோம் നീക്കപ്പെട്ടതുവരെ നിലനിന്നിരുന്ന ആ ബന്ധം—നിഷേധിക്കുന്നത് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ചൊരിച്ചിൽ നിരസിക്കുകയും, പൗലോസ് ശക്തമായ വ്യാമോഹം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന അശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ചൊരിച്ചിൽ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാകുന്നു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞിരിക്കെ, പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരും തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങളെക്കാൾ അവസാന ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് കൂടുതൽ നേരിട്ട് സംസാരിച്ചത്.

രണ്ടാം തെസ്സലോനിക്ക്യരിൽ പറയുന്ന പുറജാതീയ റോവും പാപമനുഷ്യനും അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഐക്യനാടുകളും പാപ്പാസഭാധിപത്യ റോമും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ സത്യത്തെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നത്, മറ്റ് കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം, ഒരാൾ തന്റെ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം “type and antitype” എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടാലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ അവൻ “type and antitype” എന്നതിനെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതാണ്. വിശുദ്ധചരിത്രത്തിൽ ഐക്യനാടുകൾ പല അധികാരങ്ങളാൽ മുൻരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ഓരോ ശക്തിയും അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഐക്യനാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻതെയും തെക്കൻതെയും രാജ്യങ്ങളായിരിക്കട്ടെ, മേദോ-പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യമായിരിക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ സൊദോവും മിസ്രയീമുംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന നാസ്തിക ഫ്രാൻസായിരിക്കട്ടെ.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമയും മൃഗത്തിന്നായുള്ള ഒരു പ്രതിമയും രൂപപ്പെടുത്തുന്ന കാലഘട്ടം ദാനിയേൽ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ഇരുമ്പും കളിമണ്ണുംകൊണ്ടും, ദാനിയേൽ എട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ആണായും പെണ്ണായും വെളിപ്പെടുന്ന ചെറിയ കൊമ്പുകൊണ്ടും, അതുപോലെ കർമ്മേൽപർവ്വതത്തിലെ ഏലീയാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ ബാൽപ്രവാചകന്മാരും തോപ്പുകളുടെ പുരോഹിതന്മാരുംകൊണ്ടും മുൻരൂപമായി കാണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹെരോദാവിന്റെ മദ്യലഹരിയുള്ള ജന്മദിനവിരുന്നിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ സലോമെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ മുൻരൂപമാണ്. പെർഗാമോസ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ മുൻരൂപമാണ്; അവസാനകാല പാപ്പാധികാര ശക്തിയുടെ മുൻരൂപമായ ത്യാതിരയിലേക്കു നയിക്കുന്ന സമരസത്തെ അത് തിരിച്ചറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

496-ൽ ഫ്രാങ്കുകളുടെ രാജാവായ ക്ലോവിസ്, റോണൾഡ് റീഗൻ കാലഘട്ടത്തിലെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. 533-ൽ ജസ്റ്റിനിയൻ, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് മുമ്പുള്ള ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഓരോ പ്രതിരൂപണത്തിലും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ പാപ്പാ അധികാരത്തിന് കീഴടങ്ങി നമിക്കുന്ന ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ കീഴടങ്ങി നമിക്കുന്ന ആ ശക്തി റോമിന് ആദരാഞ്ജലി അർപ്പിക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ‘ആദരാഞ്ജലി’ എന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ തലവനായ രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ നമിക്കുന്നത് ഉൾപ്പെടുന്നു.

അവസാന വാക്യം, “old world” എന്ന പ്രയോഗം യൂറോപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായും “new world” അമേരിക്കകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായും സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നുവെന്നതിന് കൂടുതൽ തെളിവ് നൽകുന്നു. അങ്ങനെ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, പാപ്പാധിപത്യശക്തിക്ക് ആദരം അർപ്പിക്കുകയും ലോകത്തിന്റെ ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗത്തെയും അതുപോലെ ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഐക്യനാടുകളാണ് ഇത്. ഇതിലൂടെ ഐക്യനാടുകൾ പാപ്പാധിപത്യശക്തിയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കു കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. “സ്ഥിരപ്പെടേണ്ടതിന്നു” “തല”യെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള യെശയ്യാവിന്റെ നിർണ്ണയവും അതിലെ ഊന്നലും അതിന്റെ ദൈവിക ഉദ്ദേശ്യം കണ്ടെത്തുന്നത്, “തല” എന്ന പ്രതീകം ബാഹ്യമായ പ്രവചനരേഖയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനും ആന്തരികമായ പ്രവചനരേഖയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനും ഒരു താക്കോലായി മാറുന്നതിലാണു.

അവസാനകാലത്ത്, അന്നാണ് ഓരോ പ്രവാചകന്റെയും സാക്ഷ്യം പ്രാബല്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നത്, “നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാർ” ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു. പ്രവചനാത്മാവിന്റെ അധികാരപ്രകാരം, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളോടു യോജിച്ചും, “കവർച്ചക്കാർ” റോമിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ക്രി.മു. 200-ൽ പൗരസ്ത്യ റோம் ആദ്യമായി ചരിത്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവർ അവസാനകാലത്തിലെ ആധുനിക റോമിന്റെ മുൻരൂപമായി നിന്നു. ഈ പ്രവചനസത്യമത്രേ അവസാനകാലത്തിന്റെ പ്രവചനദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത്; ആധുനിക റോമിന്റെ “തല” പാപ്പാധികാരശക്തിയാണെന്ന് നീ കാണാൻ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിശ്ചയമായും നീ സ്ഥാപിതനാകുകയില്ല.

കേൾക്കാൻ കാതുകളുള്ളവർ ആണെങ്കിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ യെഹൂദന്മാരുടെ പ്രധാന പരാജയങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു അവർ “നിഴലിനെ” “സത്ത”യായി തിരിച്ചറിഞ്ഞത് എന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാം. ക്രൂശിന് മുമ്പും ശേഷവും ഉണ്ടായിരുന്ന യെഹൂദന്മാർ തങ്ങളുടെ ആരാധനാവ്യവസ്ഥയിലെ പ്രതിരൂപങ്ങളിലായിരുന്നു ആശ്രയം വെച്ചത്; എന്നാൽ പ്രതിരൂപസാക്ഷാത്കാരത്തെ അവർ നിരസിച്ചു. “നിഴലാണ്” “സത്ത” എന്നു അവർ വാദിച്ചു; അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ട്, അവസാന നാളുകളിലെ ഒരു ജനവും നിഴലിനെ സത്തയായി തിരിച്ചറിയും എന്ന സാക്ഷ്യം അവർ ദൈവപ്രചോദിത രേഖയിൽ അവശേഷിപ്പിച്ചു.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അവർ മൃഗത്തിന്റെ ഒരു നിഴലാണ് രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. പ്രതിമ ഒരു മാതൃകാത്മക പ്രതിനിധാനം ആകയാൽ, അവർ സത്തയുടെ നിഴലിനെയാണ് രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അതിനെ ആധുനിക റോമിന്റെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയുന്നത്, പ്രാചീന ഇസ്രായേൽ മഹത്തായ അന്തിരൂപത്തെ നിരസിക്കുകയും ക്രൂശിക്കയും ചെയ്തതോടു സമാന്തരമാക്കുന്നതാണ്.

അമേരിക്ക ഐക്യനാടുകളെയാണ് “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാരൻമാർ” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്ന തെറ്റായ നിലപാട് ഉപദേശിക്കുന്നവർ, തങ്ങൾ “തരംയും പ്രതിതരവും” ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വളരെ സംസാരിക്കുന്നു; അവർ പലപ്പോഴും അമേരിക്ക ഐക്യനാടുകളെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായി തിരിച്ചറിയുകയും, അതുവഴി അമേരിക്ക ഐക്യനാടുകളെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായി തിരിച്ചറിയുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ അമേരിക്ക ഐക്യനാടുകൾ “കവർച്ചക്കാരൻമാർ” ആണെന്ന് എങ്ങനെയോ തെളിയിക്കപ്പെടുന്നു എന്നും കരുതുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ “തരംയും പ്രതിതരവും” എന്ന അടിസ്ഥാന സിദ്ധാന്തങ്ങളാൽ തങ്ങളെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടാൻ അനുവദിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദൈവവചനത്തിൽ ആവർത്തിച്ചു തരംകൊടുത്തിരിക്കുന്ന അമേരിക്ക ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രവചനപരമായ പങ്ക്, പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ അധികാരത്തിന് അധീനതയിൽ ഉള്ള ശക്തിയായി അമേരിക്ക ഐക്യനാടുകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെന്ന് അവർ വേഗത്തിൽ കാണുമായിരുന്നു. മൃഗത്തെ ഒരു സൂചനാബിന്ദുവായി കൈകൊള്ളാതെയെങ്കിൽ, നിലനിന്നിരുന്നില്ലാത്ത മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമയെ തിരിച്ചറിയുന്നത് അസംബന്ധമാണെന്നു അവർ മനസ്സിലാക്കുമായിരുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ നിർവചിക്കാൻ കഴിയുന്നത് മൃഗം തന്നെയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല; കാരണം കണ്ണാടിദർശനത്തിൽ പ്രതിമയെ സ്ഥാപിക്കുന്നത് പാപ്പാധികാര ശക്തിയാകുന്നു.

അമേരിക്ക മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനത്തിന്റെ സമാന്തര രേഖ, യഥാർത്ഥ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. ആ രൂപീകരണം പ്രത്യേകിച്ചും ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെ ദാനിയേൽ “മറാഹ്” ദർശനം കാണുന്നു; അത് “കണ്ണാടി” ദർശനമാണ്. ദാനിയേൽ ക്രിസ്തുവിനെ കാണുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ദർശനം ദാനിയേലിന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ അവന് കഴിയായിരുന്നില്ല. പത്താം അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ, അകത്ത് ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതിനായി, അവർ അവന്റെ സ്വഭാവത്തെ കാണേണ്ടതുണ്ട്. കാണുന്നതിനാൽ അവർ മാറ്റപ്പെടുന്നു.

ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിൽ കണ്ട “മറാ” ദർശനത്തിന്റെ എബ്രായ നിർവചനം: “ഒരു ദർശനം; കൂടാതെ (കാരകാർത്ഥത്തിൽ) ഒരു കണ്ണാടി: — നോക്കുകണ്ണാടി, ദർശനം” എന്നാകുന്നു. മുൻവാക്യത്തിൽ “glass” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിന്റെ അർത്ഥം, സ്വയം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുക, അതായത് പ്രതിഫലിതമായി കാണുക (രൂപകമായി): — കണ്ണാടിയിൽ എന്നപോലെ കാണുക.

യാക്കോബും കണ്ണാടിയോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സത്യരേഖ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

നാം സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവരായി, അതിനാൽ വചനത്തിന്റെ കർത്താക്കളായി ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നാം നോക്കുന്ന കണ്ണാടി സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പൂർണ്ണ ന്യായപ്രമാണമാകുന്നു; എന്നാൽ നാം സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കാതെയും, അതിനുശേഷം ദാനിയേലിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവർ ഔടിപ്പോയപ്പോൾ ചെയ്തതുപോലെ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം വഴിക്കു പോയാലും, ആ കണ്ണാടി വെറും നമ്മുടെ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം മാത്രമായിരിക്കും.

കാണാടിക്കണ്ണാടിയിലെ ദർശനത്തിൽ ദാനിയേൽ സ്വയം കണ്ടില്ല; അവൻ ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടു; അവൻ യാക്കോബിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പരിപൂർണ്ണ പ്രതിനിധാനമാണ്.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ മൃഗത്തെയേ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു; മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം ദൈവജനത്തിനുള്ള മഹാപരീക്ഷയാണ്, അതിനാൽ തന്നെയാണ് അവരുടെ നിത്യവിധി നിർണയിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സർക്കാരിനെ നിയന്ത്രണത്തിൽ എടുക്കുമ്പോൾ, പാപ്പാധികാരം എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സഭ-രാജ്യ വ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു പ്രതിമ അവർ രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുമെന്ന് വരും. അതേ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിരൂപം അവന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിൽ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടും. എങ്കിലും ദാനിയേലിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവർ ദർശനം കണ്ടില്ല; കാരണം അവർ ദർശനത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയി.

ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിരൂപം രൂപംകൊള്ളുന്നതിലൂടെ രണ്ടുതരത്തിലുള്ള ആരാധകരുടെ ഒരു പ്രത്യക്ഷീകരണം ഉണ്ടാകുന്നു. ഒരു വിഭാഗം പ്രതിഫലനത്തിന്റെ തത്ത്വത്തെ നിരസിക്കുന്നു. പ്രതിഫലനത്തിന്റെ തത്ത്വം ഒരു കണ്ണാടിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം ക്രിസ്തു ആത്മീയമായ സ്വർഗീയ സത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനായി ഭൂമിയിലെ യാഥാർഥ്യവസ്തുക്കളെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ക്രിസ്തുവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു കണ്ണാടിയിലേക്കു നോക്കുന്നതിലൂടെ പ്രതിഫലനത്തിന്റെ ആത്മീയ തത്ത്വം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ “മാരാ” ദർശനം ഒരു കാരണജനക ദർശനം ആയതിനാൽ, കണ്ണാടിയിലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിഛായ മനുഷ്യരാശിയിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിഛായ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സാണ് ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നതെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത്, ദാനിയേലിന്റെ പ്രതിമയാണ് ക്രിസ്തുവിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നതെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ക്രിസ്തുവാണ് തന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെയും പ്രവർത്തിയുടെയും ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത്; എതിർക്രിസ്തുവാണ് തന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെയും പ്രവർത്തിയുടെയും ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത്. കണ്ണാടിയിലൂടെ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് ദർശനമാണ്; ദർശനം കവർച്ചക്കാരാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമയെ, ആ പ്രതിമയെ തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ മൃഗമെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തെറ്റിദ്ധരിക്കുമ്പോൾ, സമാന്തരരേഖകൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

മതാന്തരിക്കപ്പെടാതിരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ കണ്ണാടിയിൽ തന്നെയാണ് കാണുന്നത്; അല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം അവൻ കാണുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന്റെ ആവശ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ആ പ്രമാണത്തെ അവഹേളിക്കുന്നു. മതാന്തരിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യൻ കണ്ണാടിയിൽ ക്രിസ്തുവിനെയും അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെയും കാണുന്നു. ഐക്യനാടുകൾ പാപ്പാധികാരശക്തിയെ നോക്കി അതിനെ പകർത്തുന്നതിലൂടെ പാപ്പാധികാരശക്തിയുടെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. ക്രിസ്തുവിരോധി ഐക്യനാടുകൾകൊണ്ട് പകർത്തപ്പെടുന്നു.

ലൂസിഫർ ദൈവത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

സാത്താനാണ് എതിർക്രിസ്തു; അതുപോലെ പാപ്പാധികാരശക്തിയും എതിർക്രിസ്തുതന്നെ ആകുന്നു. പാപ്പാധികാരശക്തി സഭയിൽ സ്ഥാനമേറ്റിരുന്നു, യൂറോപ്പിലെ രാഷ്ട്രീയ സിംഹാസനങ്ങളിൻമേൽ ആധിപത്യം ചെലുത്തുകയും ചെയ്തു. ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തിലെ കാരണജനകമായ കണ്ണാടി, അതിന്റെ ആത്മീയ പ്രയോഗത്തിൽ കാണപ്പെടുമ്പോൾ, അതിനെ ദർശിക്കുന്നവരെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമയിലേക്കു രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നു. ആ സത്യം എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ രേഖയെ ഭരിക്കുന്നു. ഒരു ജാതിയോ വ്യക്തിയോ ആ കണ്ണാടി ദർശനത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, അതിനെ ദർശിക്കുന്ന ആ വ്യക്തിയിലോ ജാതിയിലോ തന്റെ പ്രതിമയെ പുനരുത്പാദിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ അത് ഒരു കാരണജനകമായ ഫലം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അതുവഴി ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമയെയോ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെയോ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അത് ദാനിയേലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അതേ ഫലത്തോടു സമാന്തരമായി നിൽക്കുന്നു. ദാനിയേലിനുവേണ്ടി ദർശനം സ്ഥാപിച്ചതാണ് ക്രിസ്തു; യുഎസ് മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അതിനുവേണ്ടിയുള്ള ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് എതിർക്രിസ്തുവാണ്.

ഈ ചിന്തകൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരാം.