റோம் ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു - സംഖ്യ രണ്ട്

അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ആധുനിക റോമെന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശക്തിയുടെ ശരിയായ തിരിച്ചറിവ്, അതിനാൽ തന്നേ “ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന” ശക്തിയുടെ തിരിച്ചറിവും, അത്യാവശ്യവും രക്ഷയോടു ബന്ധപ്പെട്ടതുമാണ്. അത് ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ അന്തിമ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിലെ ഒരു ഘടകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ വചനത്തിലെ “ദർശനം” എന്ന പദം, ദൈവജനങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് നശിക്കുന്നത് എന്നു ശലോമോൻ വ്യക്തമാക്കിയപ്പോൾ ഉപയോഗിച്ച അതേ എബ്രായ പദമാണ്.

വിശുദ്ധചരിത്രത്തിലെ മറ്റേതെങ്കിലും കാലഘട്ടത്തെക്കാൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് സകല പ്രവാചകന്മാരും കൂടുതൽ നേരിട്ട് സംസാരിക്കുന്നത്; “ദർശനം” കൈവശമാക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ചുള്ള ശലോമോന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് ജീവനും മരണവും നിർണയിക്കുന്ന ഒരു നിർദ്ദേശമാണ്. സത്യം എല്ലായ്പ്പോഴും വേർതിരിവുണ്ടാക്കി രണ്ടു വർഗ്ഗത്തിലുള്ള ആരാധകരെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ആ വാക്യത്തിൽ നശിച്ചുപോകുന്ന ഒരു വർഗ്ഗവും ന്യായപ്രമാണം സന്തോഷത്തോടെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു വർഗ്ഗവും ഉണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ശലോമോന്റെ ഉപദേശം “സത്യം” സംബന്ധിച്ചുള്ള ഒരു വിവാദത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്നത് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടണം. കൂടാതെ, അത് പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലും ആകുന്നു; കാരണം, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന പ്രാഥമിക ദൃഷ്ടാന്തമാണ്.

ഞാൻ കരുതുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ആധുനിക റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണ കൈവെക്കാവുന്നവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുക എന്നത് എന്റെ ഉദ്ദേശമല്ല. ശലോമോൻ “ജ്ഞാനി” എന്നും “മൂഢൻ” എന്നും അവൻ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന രണ്ടു വർഗ്ഗത്തിലുള്ള ആരാധകരെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതെന്ന് ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുകയെന്നതാണ് എന്റെ ഉദ്ദേശം. “മൂഢൻ” “ദുഷ്ടൻ” എന്നും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ഉപമയിലെ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരും മൂഢരായ കന്യകമാരും ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനരേഖയിലും ജ്ഞാനികളും ദുഷ്ടരും എന്ന നിലയിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

സൊലോമോനും ദാനിയേലും പരസ്പരം ഏകാഭിപ്രായത്തിലാണ്; അന്തിമദിവസങ്ങളിൽ സകല പ്രവചനസാക്ഷ്യവും ഒത്തുചേരുന്നു. ജ്ഞാനികൾ “അറിവിന്റെ വർധനം” മനസ്സിലാക്കുന്നു.

പത്താം വചനം, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ട കന്യകമാരെ അരിച്ചുപിഴിയുന്ന മൂന്ന്-ഘട്ട പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഇരു സാഹചര്യങ്ങളിലും, അരിച്ചുപിഴിയലും പരീക്ഷണപ്രക്രിയയും 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്തു മുദ്രവിലക്കപ്പെട്ട ജ്ഞാനവർധനയെ (ദർശനം) കന്യകമാർ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.

അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ “അവസാനകാലം” 1989-ലായിരുന്നു, അന്ന് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതു മുതൽ നാല്പത്തിയഞ്ചു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ മുദ്രവിമോചിതമായി. അന്നാണ് ആ വാക്യങ്ങളുടെ വിഷയം വടക്കേ രാജാവിന്റെ അന്തിമ ഉദയവും പതനവും ആണെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്. അന്നാണ് ആ വാക്യങ്ങളിലെ വടക്കേ രാജാവ് അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ പാപ്പാധികാര ശക്തിയാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്. “ആധുനിക റോം” എന്ന പ്രയോഗം പ്രചോദനം ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല. അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ പാപ്പാധികാര ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കാനായി ആ പ്രയോഗം ഞാൻ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്; കാരണം പ്രവചനാത്മകമായി “ആധുനിക” എന്നത് അവസാന ദിവസങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. എലൻ വൈറ്റ് “ആധുനിക റോം” എന്ന പ്രയോഗം ഒരിക്കലും ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളിൽ “വടക്കിന്റെ രാജാവ്” ആരെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ഉണ്ട്; എങ്കിലും ശരിയായ ഒരു ഗ്രഹിക്കലേ ഉള്ളൂ. ആ വാക്യങ്ങളിലെ വടക്കിന്റെ രാജാവ് പാപ്പാസഭയുടെ ശക്തിയാണെന്ന ഗ്രഹിക്കൽ അനേകം പ്രവചനസാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടതാണ്. നാല്പതാം വാക്യം, 1798-ൽ പാപ്പാസഭ മാരകമുറിവ് പ്രാപിക്കുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; തുടർന്ന് നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽനിന്ന് നാല്പത്തിമൂന്നാം വാക്യം വരെ ആ മാരകമുറിവിന്റെ സൗഖ്യപ്രാപ്തിയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഗതിവിഗതികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. നാല്പത്തിനാലാം വാക്യം പാപ്പാസഭയെ ക്രോധാകുലമാക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ വിവരണം ചെയ്യുന്നു; അതുവഴി നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിലേക്കാണ് പ്രവേശിക്കുന്നത്, അവിടെ പാപ്പാസഭയുടെ ശക്തി തന്റെ അന്തിമവും സമ്പൂർണ്ണവുമായ അവസാനത്തിലേക്കു വരുന്നു. 1989-ൽ മുദ്രവിമോചിതമായ ദർശനം, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ പാപ്പാസഭയുടെ ശക്തിയുടെ അന്തിമ ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും സംബന്ധിച്ച ദർശനമാണ്. ആ ദർശനം അറിവിന്റെ വർധനവാണ്; ആ വാക്യങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അറിവിനെ അംഗീകരിക്കുന്നതോ നിരാകരിക്കുന്നതോ എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, അത് രണ്ടുതരത്തിലുള്ള ആരാധകരെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

1989-ൽ അറിവിന്റെ വർധന മുദ്രവിമോചിതമായ അതേ അധ്യായത്തിന്റെ പ്രകാരം, “തന്റെ തന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളുകയും” ഒടുവിൽ “വീഴുകയും” ചെയ്യുന്ന “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നവർ തന്നെയാണ് “ദർശനം” സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രതീകം. അന്തിമ അരിച്ചിലിൽ, ആദ്യ പരീക്ഷണപ്രശ്നം “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നതായി ആരെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് എന്നതാണ്; കാരണം “ദർശനം” സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവചനപ്രതീകം അവർ തന്നെയാണ്. ആ കള്ളന്മാർ പാപ്പാസ്വാധീനമാണോ, അല്ലെങ്കിൽ അവർ ഐക്യനാടുകളോ?

ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങൾ ഒരേ പുസ്തകമാണ്; അവ ഒരേ പ്രവചനരേഖയുടെ രണ്ടു സാക്ഷികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ ആരംഭവും വെളിപ്പാട് അവസാനവും ആകുന്നു; 1989-ൽ അവസാനകാലത്ത് മുദ്രയൊടിച്ചുതുറക്കപ്പെട്ട സത്യത്തിന്റെ രണ്ടു സാക്ഷികളെ അവ ഒരുമിച്ചു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

യൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം 1989-ൽ നാല്പതു മുതൽ നാല്പത്തഞ്ചു വരെ ഉള്ള വാക്യങ്ങൾ മുദ്രയൊഴിച്ചപ്പോൾ ഉത്ഭവിച്ച ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയെ ദാനിയേൽ വിവരിക്കുന്നു. അന്നത്തെ സമയത്ത്, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം ആകുന്ന നിയമജനത്തെ ഘടിപ്പിക്കുന്ന “പുരോഹിതന്മാർ” ആരൊക്കെയാകുമെന്ന് നിർണയിക്കുകയും വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ജ്ഞാനവർധനയെ നിരസിക്കുന്നവർ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ ഘടിപ്പിക്കുന്ന പുരോഹിതന്മാരിൽ ഒരാളാകുകയില്ലെന്ന് ഹോശേയയും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം വ്യക്തമാക്കുന്നതുപോലെ, മുദ്രയൊഴിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അറിവ് ഒരു വർഗ്ഗം നിരസിക്കുമ്പോൾ, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് അവരുടെ നിരാകരണത്തെ അത് തന്നെ നിവർത്തിക്കുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, മില്ലറൈറ്റുകളും ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരവും ചേർന്ന് വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശത്തിന്റെയും പ്രവർത്തിയുടെയും ആരംഭത്തെയും അവസാനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ സമാന്തര ചരിത്രങ്ങൾ അനുഗ്രഹകാലത്തിന്റെ അടച്ചുപൂട്ടലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഇരു ചരിത്രങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തി ഏലിയാവിനാലും സ്നാപക യോഹന്നാനാലും മുൻകൂട്ടി ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

എലീയാവിനാലും യോഹന്നാൻ സ്നാപകനാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട “സംഭവങ്ങളെ” മില്ലറൈറ്റ് സന്ദേശം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

1989-ൽ, സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയോടെ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ അവസാന ദിവസങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ഭാഗം മുദ്രവെപ്പിൽനിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ടു, ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. ഈ പരീക്ഷണം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന അറിവിനെ ദൈവജനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനുള്ളോ തള്ളിക്കളയാനുള്ളോ അവരുടെ കഴിവിനെയോ അശക്തിയെയോ അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരുന്നു; ആ വാക്യങ്ങൾ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്, അത് “പരിശോധനാവസാനത്തെ” തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. തുടർന്ന് “പരിശോധനാവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ” എന്ന സന്ദേശം മുദ്രവെപ്പിൽനിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ടു; നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ “പുരോഹിതന്മാർ” ആകേണ്ടവരായ സ്ഥാനാർഥികളുടെ പ്രവർത്തനം അപ്പോൾ ആരംഭിച്ചു. അവരുടെ പ്രവർത്തനം ആ ഭാഗത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശം “മനസ്സിലാക്കുകയും” അത് പ്രസ്താവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു. നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ സന്ദേശവും പ്രവർത്തനവും, മുദ്രവെപ്പിൽനിന്ന് തുറക്കപ്പെട്ട സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ച് മനുഷ്യരെ “പരിശോധനാവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗൗരവമുള്ള സംഭവങ്ങൾക്കായി ഒരുങ്ങുവാൻ” ഉണർത്തുന്നതായിരുന്നു.

യോഹന്നാൻ സ്നാപകനുടെയും ക്രിസ്തുവിന്റെയും ചരിത്രം, അതുപോലെ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രവും, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ സന്ദേശത്തെയും പ്രവർത്തിയെയും ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നു. യോഹന്നാനും ക്രിസ്തുവും തങ്ങളുടേതായ സന്ദേശം കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന നിലയിൽ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെ ക്രിസ്തു പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതേ നാശം തന്നെയാണ് വാദപ്രിയരായ യെഹൂദന്മാരോടു യോഹന്നാൻ അടുക്കിവരുന്നതായി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നത്. ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ, താൻ മീഖായേലായി എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ആരംഭിക്കുന്ന “ക്രോധത്തിന്റെ” ഒരു പ്രതീകമായി യേശു ആ നാശത്തെ ഉപയോഗിച്ചു.

യോഹന്നാൻ സ്നാപകനും ക്രിസ്തുവും പ്രസ്താവിച്ച മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം ഒരേ സന്ദേശമായിരുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശവും, കൃപാകാലാവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന, ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തുനാലായിരം പേർ പ്രസ്താവിക്കാനിരിക്കുന്ന അതേ സന്ദേശമായിരുന്നു. മൂന്ന് സാക്ഷികൾ—യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ, ക്രിസ്തു, മില്ലറൈറ്റുകൾ—സാക്ഷ്യം പറയുന്നു: ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തുനാലായിരം പേരുടെ പ്രവർത്തിയും സന്ദേശവും 1989-ൽ മുദ്രവിമോചനം പ്രാപിച്ച ജ്ഞാനവർദ്ധനവിലൂടെ നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ജീവൻ-മരണം നിർണയിക്കുന്ന പരീക്ഷണപ്രക്രിയയാണ്. അന്നത്തെ കാലത്ത് മുദ്രവിമോചനം പ്രാപിച്ച സന്ദേശം അന്ത്യദിന ദർശനമാണ്; ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തുനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന “പുരോഹിതന്മാർ” ആകുവാൻ ജ്ഞാനികൾക്ക് അതിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. ആ സ്ഥാനാർഥികൾ ആ ദർശനം മനസ്സിലാക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവർ ദുഷ്ടന്മാരായോ ഭോഷന്മാരായോ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു, അവർ നശിക്കുന്നു. ജ്ഞാനവർദ്ധനയായ ആ ദർശനത്തെ അവർ തള്ളിക്കളയുന്നതോടുള്ള യോജിപ്പിൽ അവരുടെ സന്തതികളും അവരും നിരസിക്കപ്പെടുന്നു.

റோம் എന്നത് സ്വയം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നതും, ദൈവജനത്തെ കവർന്നെടുക്കുന്നതും, തുടർന്ന് വീണു ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നതുമായ ശക്തിയാണെന്ന് ദൈവവചനം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആധുനിക റോം പാപ്പാധിപത്യശക്തിയോ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളോ ആണോ എന്ന ചോദ്യം, ആ സ്ഥാനാർത്ഥികൾ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകരോ മൂഢകന്യകരോ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പരീക്ഷണമാണ്. ഈ പരീക്ഷണം ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന ഒരു പ്രവാചകപരീക്ഷണമാണ്; തുടർന്ന് അത് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുകയും പൂർണതയിൽ എത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആധുനിക റോമിന്റെ വിഷയം വെറും പാപ്പാധിപത്യശക്തിയുടെയും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെയും ഇടയിലുള്ള ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് മാത്രമല്ല; അത് ഒരു നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിനുള്ള അന്തിമ പരീക്ഷണമാണ്. ഇത് ഒരു പ്രവാചകപരീക്ഷണമാണ്; അതിനെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവാചകസാക്ഷ്യത്തിനുള്ളിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അന്തിമ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ സകല പ്രതിനിധാനങ്ങളെയും അത് ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെയും ക്രിസ്തുവിന്റെയും കാലത്തെ പരിശോധനാപ്രക്രിയ ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്; അതുപോലെതന്നെ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ കാലത്തെ പരിശോധനാപ്രക്രിയയും. ഒരു പ്രവചനപരമായ പരീക്ഷണമായി, സത്യത്തെ എങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം ആ സ്ഥാനാർത്ഥികൾ ശരിയായി പ്രയോഗിക്കേണ്ടതിൽ അത്രമേൽ അനിവാര്യമാണ്; ആധുനിക റോം ആരാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കൈവശം വെക്കുന്നതുപോലെതന്നെ. ആധുനിക റോമിന്റെ ശരിയായ തിരിച്ചറിയലായാലും, ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രയോഗമായാലും, പരീക്ഷണത്തിന്റെ ഇരു ഘടകങ്ങളും ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ തന്നെയാണ് പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ദാനിയേൽ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു; അത് ആഹാരക്രമത്തോടെ ആരംഭിച്ചു, തുടർന്ന് ഒരു ദൃശ്യപരിശോധനയും, പിന്നെ വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ ബൈബിളീയ പ്രതീകമായും അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ പാപ്പാധിപത്യ ശക്തിയായും ഉള്ള നെബൂഖദ്‌നേസർ നിർവഹിച്ച ഒരു പരീക്ഷണവും അനുഗമിച്ചു.

“ദിവസങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ,” അഥവാ പ്രവചനപരമായി ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ, ദാനിയേലും മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠപുരുഷന്മാരും “രാജ്യത്താകമാനമുള്ള സകല മന്ത്രവാദികളെയും ജ്യോതിഷികളെയുംക്കാൾ പത്തിരട്ടിയായി ശ്രേഷ്ഠന്മാർ” എന്നു കണ്ടുകിട്ടി; ദാനിയേലിന്നോ “സകല ദർശനങ്ങളിലും സ്വപ്നങ്ങളിലും ഗ്രഹണമുണ്ടായിരുന്നു.” ദാനിയേൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ, ക്രിസ്തു യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമായി 1989-ൽ “അന്ത്യദിവസങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ആ ഭാഗം” മുദ്രവെച്ച് തുറന്നപ്പോൾ വന്ന ജ്ഞാനവർധനയെ അവർ ഗ്രഹിക്കുന്നു.

സ്വപ്നങ്ങളെയും ദർശനങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ചു ദാനിയേൽ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ അധികം മാത്രം ഗ്രഹിച്ചവനായിരുന്നില്ല; അവന്നു “എല്ലാ ദർശനങ്ങളിലും സ്വപ്നങ്ങളിലും വിവേകം” ഉണ്ടായിരുന്നു. വരിപിന്തുടർന്ന് വരി എന്ന രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുന്നവരെ അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ആ രീതിശാസ്ത്രം “എല്ലാ ദർശനങ്ങളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും” ഒരൊറ്റ സുസംബദ്ധമായ സന്ദേശമായി ഏകീകരിക്കുന്നു. എല്ലാ സ്വപ്നങ്ങളെയും ദർശനങ്ങളെയും ഒരൊറ്റ പ്രവചനരേഖയിൽ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ആ സന്ദേശം “കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളെ” തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ സന്ദേശം സ്വയം ഉയർത്തിക്കൊള്ളുകയും ദൈവജനത്തെ കൊള്ളയടിക്കുകയും ഒടുവിൽ വീഴുകയും ചെയ്യുന്ന ശക്തിയായ ആധുനിക റോം എന്ന പ്രവചനപ്രതീകത്തിലൂടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ആ ശക്തി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയുള്ളു. ബൈബിൾ പഠിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും “line upon line” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തെ നിരസിക്കുന്നു; അതിനെ പ്രയോഗിക്കുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്ന ചിലർ പോലും, “line upon line” രീതിശാസ്ത്രത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന നിയമങ്ങളെ തെറ്റായി പ്രയോഗിക്കുന്നു. ആ നിയമങ്ങൾ ആദ്യം പൊതുരേഖയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയതു മില്ലറൈറ്റുകളായിരുന്നു; യഥാർത്ഥത്തിൽ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ദൂതന്മാരായിരിക്കുന്നവർ വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവചന വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളെയാണ് ഉപയോഗിക്കുകയെന്ന കാര്യം ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനത്തിന് മുമ്പേ മുന്നറിയിപ്പായി നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

വില്യം മില്ലർ വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ക്രിസ്തുവിൽ അവസാനിച്ചിരുന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ ആരംഭമായിരുന്ന യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെകൊണ്ടു അവൻ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. സഹോദരി വൈറ്റ്, യോഹന്നാൻ സ്നാപകനിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുവിലേക്കുള്ള പരിശോധനാപ്രക്രിയയെ, മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ പരിശോധനാപ്രക്രിയയോടു നേരിട്ടു സമന്വയിപ്പിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ സന്ദേശം ആരംഭിച്ചു; എന്നാൽ ക്രൂശിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, ക്രിസ്തു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ മാത്രമാണ്, യോഹന്നാൻ ആരംഭിച്ചിരുന്ന ആ സന്ദേശത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ യേശു തുടർന്ന് ചേർത്തത്. യോഹന്നാൻ ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആദ്യത്തെ (ആരംഭമായ) സത്യം, ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കിക്കളയുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടായി ക്രിസ്തുവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നതായിരുന്നു.

അപ്പോൾ ക്രൂശിൽ അവസാനിച്ച മൂന്നരവർഷത്തെ പരീക്ഷണകാലം ആരംഭിച്ചു. ക്രൂശിന് തൊട്ടുമുമ്പ് യോഹന്നാൻ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടതിന് ശേഷം, യോഹന്നാന്റെ ആ ആദ്യ പ്രസ്താവനയെ യേശു തുടർന്ന് വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

കേസര്യാ ഫിലിപ്പി എന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് പാനിയത്തിന്റെ പേരാണ്; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ പതിനാലാം വാക്യത്തിന് പിന്നാലെ വരുന്ന വാക്യത്തിൽ പാനിയം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെ തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കാണിക്കുമെങ്കിലും അവസാനം വീഴുന്ന നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. പ്രചോദിതവും സമ്പൂർണ്ണവുമായിിരുന്ന യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ സന്ദേശം, മില്ലറുടെ നിയമങ്ങളിന്മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട മില്ലറൈറ്റ് സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച ആദിയിലെ സന്ദേശമായിരുന്നു. യോഹന്നാന്റെ സന്ദേശത്തിന്മേൽ പണിയപ്പെടുകയും അത് വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത അന്ത್ಯದ ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്ദേശം, മൂന്നാംഗദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിലെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തി; അത് മില്ലറുടെ നിയമങ്ങളിന്മേലാണ് അടിസ്ഥാനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, കൂടാതെ വരിപരമായി വരി എന്ന രീതിശാസ്ത്രം അന്ത്യത്തിലെത്തുമ്പോൾ മില്ലറുടെ സന്ദേശത്തിലേക്ക് ചേർക്കപ്പെടുന്ന വിശദാംശങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമാണ്.

ആധുനിക റോം എന്ന പ്രതീകത്തോടുകൂടെ ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രതീകത്തെ സംബന്ധിച്ച് തെറ്റായ ഒരു ബോധ്യത്തിലെത്തുന്നത്, ക്രിസ്തുവിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ക്രൂശിന്റെ സന്ദേശത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞവരോടു സമാന്തരമാകുന്നു. യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ച യെഹൂദന്മാർക്ക് യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രയോജനം ലഭിക്കാനായില്ലെന്ന് നമുക്ക് അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ തന്നേ ചെയ്ത ആ യെഹൂദന്മാരുടെ ചരിത്രം ആദ്യദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ “നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരൻമാർ” എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞതു—ഞാൻ പിന്നീട് “ആധുനിക റോം” എന്ന വാക്കുകളാൽ വിശേഷിപ്പിച്ചതിനെ—പാപ്പാധികാരമായിട്ടാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ പരിഗണനകൾ നാം തുടരും.